Avuçlarım yine 'sen' kokuyor! ..
Sen varsın ya içimde! ..
Taşıyorsun gözlerimden ve sen dökülüyorsun avuçlarıma;
Sensizliğimde! ..
Avuçlarım parlıyor ıslandıkça...
Ve ıslanan avuçlarımda bakışların ışıldıyor sanki...
Sanki hani uzakta kalan aydınlıkları çalmış olan o bakışların...
Ben seviniyorum; ateşler içindeki şu halsiz çocuk gibi...
Hani arka sokaktaki sahipsiz köşkün
kırmızı tuğlalı duvarı ardında gülümseyen ağaçtan
kendisi için iki cep erik yolunmuş gibi.
Ve hatta bu ceplerden doldurulan iki avuç önüne uzatılmış gibi...
Avuçlarım ıslanıyor yine...
Avuçlarım ışıldıyor yine...
Avuçlarım sen kokuyor yine çünkü sen; yine yoksun! ..
Yorumlar