1
- 2 days ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:24แปลกดีนะครับ ที่ลูกสาวเจ้
00:27าสัวชอบเดินตลาดโตรุง
00:37เฮ้ย มุงมองอะไรวะ
00:42เปล่าครับ
00:44ก็เห็นอยู่ว่ามุงมองคนวิหญิ
00:46งเขา
00:47ขอโทษครับ
00:59ขอฉันไปด้วยคนค่ะ
01:29อันนี้มึงทำอะไรกันก้อง
01:47อีกวี
01:50มึงงาดรถเขาหรอ
01:52มึงไม่ต้องยุ่ง
01:54มึงจะบ้าหรือไง
01:55อันไหล่ะของมึง
01:56ไม่ใช่มึงมันเรื่องของกูมึง
01:58ไม่ต้องมายุ่ง ได้ไหมวะ
02:05มึงทำอะไรอ่ะ นี่มึงเองหรอ
02:11มีอะไรกันคะ
02:13มันกำลังจะงัดรถคุณดาคร
02:15ับ
02:16ผมเปล่านะครับ
02:17มึงยังก้าโกหกหน้าเด้นด
02:18้านเหรอ หลักฐานคาตาอยู่ขนา
02:20ดเนี้ย
02:21ผมจะมาห้ามเพื่อนจริงๆครับ
02:24มึงไปแก้ตัวกับตรวจเองเถอะ
02:25นะ
02:26มึงไม่รู้กับกูเป็นใคร
02:28ลองขอผิดคนแล้วมือ
02:30ครับกันจาร์ มีอะไรให้รับชัย
02:41ครับ
02:42ช่วยโทรไปห้ามน้องชัยคุณห
02:43ลับชิดค้า
02:45มันไปสร้างเรื่องอะไรอีกล่ะ
02:58คุณทำลอง
02:59คุณนิมิทย์ส่วงผมมาครับ ให
03:01้มาช่วยดูรายคาดีของราวี
03:03ขอบคุณมานะคะ วีไม่มีทางขโมย
03:05ของใครต้องเป็นเลือกเข้าใจผิ
03:06ดกันแน่ๆ
03:07ได้ครับผมช่วยคุยให้
03:09คุณก็น่าจะฟังฉันนั้นแต่แ
03:14รก
03:15นี่คุณ ผมเห็นกับตาว่ามันก
03:18ำลังงัดรถคุณ
03:20เด็กเลวแบบนั้นถ้าปล่อยไว
03:22้ โตขึ้นมามันก็เป็นหัวข
03:23โมย
03:24ในเมื่อพ่อแม่มันเลี้ยงให้
03:26ดีไม่ได้
03:27ก็ปล่อยให้มันติดคุ ดักส
03:29ันดาษมันซะ
03:30ฉันเป็นแม้ของระวีค่ะ
03:32สั่งสอรรู่มว่าเป็นอย่างด
03:34ี
03:35ระวีไม่ใช่เด็กเร็ว
03:37กรุนาถอนคำพูดด้วยค่ะ
03:40ไม่เร็ว
03:41พวกาตัญอยู่
03:43ทำงานกับเป็นทีมสินะ
03:46คุณจาก
03:49คุณจากกล่อนไปก่อนjestันนะครับ
03:54คุณทำลง ฝากด้วยนะคะ ยังเด็ก ไม่
03:58อยากให้เสียประวัติ
03:59ได้ครับ แล้ว คุณดา ไปเถอะครับ
04:13คุณดาจริงๆ
04:16ใช่ครับ คุณดาไทยอาวัติ ร
04:19องประทานไทยอาวัติกรุปครั
04:21บ
04:21แล้ว ทำไมเถอะมากว่า คุณจาก�ครั
04:23บ
04:24คุณดา bons customers คุณดาห์ มีอะไรหรื
04:26อเปล่าครับ
04:28อ speaker
04:28เออ เปล่าเลยครับ รีบเข้าไปแล้ว
04:30ค่ะ
04:31ไปครับ
04:36วียยยยยยยย
04:38ไม่ผิด ไม่ต้องกนวนน่ะลูก
04:41คุณตับโรทครับ progressed
04:43เรื่องนี้ยอมความกันได้ไหมครั
04:44บ
04:45ล้องมีเจอ confess Spieler Verspecific
04:47เป็นความบิดแทงอายา ยอมคว
04:48ามไม่ได้นะครับ
04:50อ่ะ ผมว่าขอมอบตัวครับ
04:54ราวีเป็นคนห้ามไม่ให้ผมทำ
04:57ผมไม่คนงัดรถเองครับ
05:00คุณอ้าครับ เพื่อนผมจะเป็นยัง
05:11ไงบ้างครับ
05:13ราวี อ้าว่าเลิกครบมาถึงนะ
05:15เพื่อนแบบเนี้ย
05:17มีตาจภาพความเดียวร้อนมาให
05:18้เรา
05:22อ่ะ วีไปรอแม่บนรถก่อนนะ
05:25ไป
05:27ขอบคุณครับ
05:29ครับ
05:31ผักผ่อนนะ
05:34ฉันขอถามอะไรหน่อยนะคะ
05:37คุณนาดานี่ใช่พระย่างคุณวิ
05:39ทย์ที่เคยมีขาวว่าถูกรอ
05:40บยิงที่ก่อตาวันใช่ไหมคะ
05:42ใช่ครับ คนเดียวกันเลย
05:45ตอนนั้นผมนึกว่าจะแย่สะลาก
05:47ยังไงเหรอคะ
05:49คือหลังจากเหตุการอบทำร้าย
05:51นะครับ
05:51คุณนาดาเธอจำไข่ไม่ได้เลยคร
05:53ับ
05:54คุณนิมิทย์ร้อยผมฟังว่า
05:55สมองเธอได้รับการกระทบกระเทื
05:57อน
05:58ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว
05:59แต่ก็ยังมีอีกหลายเรื่องนะคร
06:00ับ
06:00ที่ยังจับไม่ได้
06:03ถึงว่า
06:05ถึงว่าอะไรนะครับ
06:08ไม่มีอะไรแล้วค่ะ
06:09นั้นฉันกลับก่อนนะคะ
06:10ครับ
06:14ขอบคุณมากนะคะคุณทำโล
06:16และฉันฝากขอบคุณคุณนิมิ
06:18ทย์ด้วยนะคะ
06:19ที่ช่วยระวี
06:20ได้ครับ
06:21เดี๋ยวผมบอกให้
06:50ที่สภาบิทย์ด้วย
06:50รีบอัน
06:54ตอนนี้สิบี
07:19ให้วีทำไมเหรอครับ
07:22สังเกตดูหน้าผู้หญิงสิ คุ
07:24ณหน้าไหม
07:41ที่รูปพ่อกับแม่ของวี
07:58วีไม่ใช่ลูกของอาการน้องสาว
08:00พ่อเหรอครับ
08:10พ่อของวีคือคุณนวิทย์
08:15ส่วนแม่คือคุณหน้าดาทย
08:20าวัส
08:23มีแม้ขอโทษนะลูกที่ต้องโ
08:27กหกลุกมาตลอด
08:36พ่อของวีคือคุณหน้าดาไม่
08:37ต้องเป็นห่วงนะครับ
08:39ไปทำทุล้าให้สบายใจเลย
08:40เดี๋ยวเราสองคนได้ช่วยเลี้ยงหล
08:42านให้เป็นอย่างดีแล้วครับ
08:57ถ้าไม่รังเกียดพักอยู่ที่น
08:58ี่สักคืน
08:58พวกนี้ค่อยเดินทางก็ดีนะคะ
09:02หลานจะได้มีเวลาปลับตัว
09:04เปลี่ยนที่นอนเราไม่เห็นหน้าคุ
09:05ณแม่เนี่ย
09:06ต้องน้องงอแงแน่ ๆ เลยค่ะ
09:20หลานเรียงง่ายนะคะ
09:22หลับปุ่ยไปแล้วแบบนี้สบาย
09:24ใจได้ค่ะ
09:25ดีจังเลยนะคะ
09:27ได้น้องก่อนเป็นเพื่อนเล่น
09:29ค่ะ
09:30หลานชื่อลาวีเฉยๆ แล้วค่ะ
09:34ค่ะ
09:35ชื่อเพราะจังเลยนะคะ
09:37ตั้งชื่อตามคุณพ่อใช่ไหมคะเ
09:38นี่ย
09:40ใช่ค่ะ
09:41ราวีกับราวิธ์
09:43ค้องจองกันเลย
09:45น่ารักจังเลยค่ะ
10:01พ่อพ่อกับแม่ของวีเดินท
10:03างไปที่เกาะตาวันได้ไม่นาน
10:06คุณราวีก็โทรมาบอกว่าให้
10:07พาวีหนีไป
10:09แล้วก็
10:10ห้ามคืนวีให้ครอบครัวทยาว
10:12ันเด็ดขาด
10:15ทำไมละครับ
10:21ตอนแรกพ่อกับแม่ก็ยังงง
10:23งอยู่
10:25แต่พ่อเห็นข้าว
10:28พ่อกับแม่ของวีถูกรอบทำร
10:29ายที่เกาะตาวัน
10:32พ่อกันเลยตัดสินใจพาพวกเราย
10:34้ายมาอยู่ที่นี่
10:36เพราะพ่อของวีหละ
10:39ถูกยิงเสียชีวิต
10:42ยา
10:45ส่วนคุณดา
10:46ก็ได้รับบาทเจ็บสาหัด
10:50หลังจากนั้น
10:51ก็ไม่ได้ข่าวเธออีกเลย
10:54จนมาเจอที่โรงพยาบาล
11:02แม่เจอในกระเป๋าของใช้เด็กข
11:03องลูก
11:06แหวนวงนี้
11:09น่าจะช่วยยืนยันกับคุณด
11:10าได้
11:13ว่าวี
11:14คือลูกชายแท้ๆของเธอจริง
11:16ๆ
11:19แม่ไม่รักวีแล้วใช่ไหมครับ
11:25มันไม่ใช่อย่างงั้นนะวี
11:27แม่ยังรักวีเหมือนเดิม
11:30วียังเป็นลูกแม่เสมิน together
11:33แล้วถ้า deteriorไปแม่คิด
11:35หึ่งอย่าจะคืนวีให้กับพวก
11:35มัน
11:36แล้วก็이
11:37แม่ะทิ้งทุกอย่างไปเลยก็ยั
11:39งได้
11:40แม่จะrin president
11:41ให้วีเข้าใจว่าวีเป็นลูก
11:44อาการเจ้นดีกว่า
11:47เต้อมัยหรอกคะแม่
11:49แม่ไม่อยากเรียงดูวีแล้วใช่
11:50ไหม
11:50เป็นลำบากมากเลยใช่ไหมคะแม่
11:56มัน..มันไม่ใช่อย่างนั้นวี
12:00วีฟังแม่ที่บายก่อนนะลูกนะ
12:03แม่ก็เพิ่งรู้จะคุณทำลงเมื่
12:05อกี้
12:06คุณหน้าดาสูงเสียความทรง
12:08จำบางโจน
12:11แม่ก็แอบรีใจนะ
12:13ที่แม่จะไม่ต้องคืนวีให้กั
12:15บเขา
12:18กันถ้าแม่ทำอย่างนั้น
12:22แม่ก็รู้สึกผิดไปตลอดชี
12:24วิตนะลูก
12:26ผมไม่ไปนะครับแม่
12:29ผมขออยู่กับแม่ต่อนะ
12:32ผมสัญญานะแม่
12:33ผมจะช่วยแม่ทำงานหาเงิน
12:36ผมจะไม่ดื้อ
12:37ไม่สน
12:38ไม่กินข้าวเยอะ
12:40ให้ผมอยู่กับแม่ต่อนะครับ
12:44ผมอยู่กับน้องต่อนะแม่
12:45แต่แม่แท้แท้ของวี
12:49มีทั้งเงิน
12:50มีทั้งอำนาจที่จะผัดดันได
12:52้หรือลูก
12:55แม่ไม่อยากğiให้วี่ต้องดัดวกั
12:58สตัวเอง
13:00แม่ไม่ได้ท้องการแบบนั้นเลยค
13:02่ะแม่
13:05bıน้องการแม่ที่ชื่อว่าไหล
13:08น oste lasting Thanos ที่ชื่อพาก่อนเท่านั้นเ
13:10องค่ะแม่
13:12แต่แม่ไม่อยาก商品 ίาเปรียบวี่
13:16อย่างน้องมาให้แบบนี้
13:19แม่ก็ต้องทุมหลังกลายทาง
13:20ใจดูแลน้อง
13:25มันไม่อยู่ที่ทำสำหรับวีดเลย
13:26นะลูกนะ
13:31ถ้าวีดไปอยู่กับเขา
13:40แม่ก็ไม่ต้องห่วงอะไรอีกต่
13:41อไป
13:44แล้วถ้าคุณทดาเขาจำไม่ได้
13:47ต้องไม่ยอมรับวีหรือครับ
13:51ไม่ว่ามันจะลงเอิยังไง
13:56วีคือข้อบครัวของเรา
14:00วีคือลูกชายของแม่
14:05มาเหล่งนี้อย่างต้อนรับวีเสม
14:08อแล้วลูก
14:09คุณต้องน้อม
14:11น้อยนรับบ้าน
14:12น้อยรับวีอม
14:17น้อยสようนรับ
14:18โง่คุณต้องตbit
14:25น้อม
14:26น้อม
14:27ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
14:59ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:17ท้าย
15:30ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:36ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:36ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:36ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:39ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:41ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:44ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:44ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
15:57ที่ส
16:01ไง อา gardening ไม่ต้องรีบ
16:07ที่ไหว จะขอความไม่ต้องก็จะจ
16:11บกว่า
16:11เจ้าแห่งก็จะิดกว่าบ้า
16:18เจ้าไม่แล้วนะ อาล
16:32ก่อนจะตายไหมพี่วี
16:39ทำไมก่อนพูดแบบนี้ล่ะ
16:42ก่อนเพิ่งอายุเท่านี้เอง
16:44จะรีบตายไปไหน
16:48ก่อนเป็นเนื้องอกในสมองใช่ไ
16:50หม
16:55ก่อนลองอ่านดูแล้ว
16:57ก่อนอ่าคางตรวงอ่านดูกอย่
16:58างเลย
17:01คุณหมอกลังหาทางรักษา
17:04ก่อนไม่ต้องกลัวนะ
17:05ก่อนจะต้องหายดี
17:09เธอไม่ต้องคิดอะไรร่วงหน้าทั้
17:10งนั้นละก่อน
17:13คุณหมอกบอกแล้วว่ามีทางรักษ
17:15า
17:16คุณเป็นแล้วรักษาหายเยอะแย
17:17ะ
17:19ก่อนเชื่อพี่นะ
17:22ก่อนจะต้องหายดี
17:24ขอแค่ก่อนมีกำลังใจในก
17:26ารต่อสู้กับมันเท่านั้นเอง
17:32พี่ปี่อย่าพี่บอกแม่ได้ไหม
17:35ก่อนรู้แล้ว
17:38แค่นี้แม่ก็มีเรื่องกุ้มใ
17:39จเยอะแล้ว
17:42ก่อนอยากสนุกสนาเหมือนเดิม
17:46ก็ไม่อยากให้แม่เส้า
17:53เรื่องนี้จะเป็นความรับของเราสอง
17:59นอนพักดีกว่านะก่อน
18:01พวกนี้จะได้กลับบ้านพร้อมก
18:03ัน
18:13อยากให้พออยู่ตรงนี้ด้วยจัง
18:23พี่อยู่ตรงนี้แล้ว
18:25ไม่ต้องกลัวนะ
18:32ตรงนี้จะเป็นความรับของเราสน
18:32ุกสนุกสนุกสนุกสนุกสน
18:35ุกสนุกสนุก
18:42ก็คงเลยด้วย
19:03กุนมอยนิ้งค่ะ
19:05อ้าว สองสาวมากันมาดี
19:10เยี่ยนี้จะมีแข่มาทานข้าวที่
19:11บ้านเหรอนะ
19:13ไม่ค่ะ
19:14คุณรู้อะไรกับลูกชายเขาที่ช่
19:16วยพ่อเอาไว้ไง
19:18จะชวนมาทำไมคะ
19:20ให้สิ่งนำใจนิดๆๆก็พอแล
19:22้ว
19:22ไม่เห็นทุกชวนมากินข้าวท
19:24ี่บ้านเลย
19:25อืม ให้เงินเขาไม่รับหรอก
19:28ถือว่าเป็นการดูถูเขา
19:30พี่รู้จักพอพัวนี้ดี
19:34พ่อจะให้หนูกับนาพัศอยู่กิ
19:36นข้าวเย็นด้วยกันใช่ไหมคะ
19:39ถือว่าเป็นการกอบคุณจากพ
19:40ัวพัวแล้วไง
19:43ก็ได้ค่ะ
19:47ถ้าเกิดว่ากลับมาทันนะคะ
19:49เพราะดีว่าพัศจะพาลิษาเ
19:51นี่ย
19:52ไปพบป่ะพี่ป่าน้าอาพอดีเลย
19:57ไม่ได้เจอกันล่างนาแล้วว่าค
19:58่ะ
20:01ป่อถือว่ารูกรับปากแล้วนะ
20:05ค่ะ หนูจะพยายามตลอบมาให้ทัน
20:07นะคะ
20:10ป่อทำงานก่อนนะ
20:15แย่
20:25นี่ ริษา ระวังพ่อเธอจะติดก
20:29ับเดียวไม่ๆ นั่นนะ
20:30หัวตายก็คงจะหาที่เกอบใหม่
20:33สิ
20:35เรื่องความรักมันห้ามไม่ได้น
20:37ี่คะ
20:37หนูว่า นาผัดดูดี
20:41ริษา
21:03แม่
21:04แม่
21:04แม่
21:05แม่
21:05แม่
21:05แม่
21:08แม่
21:09แม่
21:10แม่
21:12แม่
21:35แม่
21:45แม่
21:45แม่
21:47แม่
21:47แม่
21:47แม่
21:55แม่
21:56แม่
21:56แม่
22:25แม่
22:25แม่
22:33แม่
22:36แม่
22:53แม่
22:53แม่
22:53แม่
22:54แม่
22:59แม่
23:01แม่
23:01แม่
23:25แม่
23:27แม่
23:28แม่
23:41แม่
23:43แม่
23:44แม่
23:45แม่
23:45แม่
23:46แม่
23:49แม่
23:55แต่นูลลับปากพ่อไปแล้วค่ะ
23:58ก็ถ้าเกิดว่าไม่อยากลงไปเน
24:01ี้ยนะ
24:02ก็แค่บอกนะ
24:04เดี๋ยวนะจัดการให้
24:12พี่วี!
24:13พี่วี!
24:18นี่
24:20อะไรของแก
24:21เอา ก็ไปกินข้าวดั้งทีก็ต
24:23้องแต่งตัวละรอนหน่อยสิ
24:25แค่ไปกินข้าว
24:27แต่ได้ขาวว่า ลุกษาบานนั้น
24:30ก็สวยด้วยนะ
24:31เพื่อจะมาลงรักพี่ชายของกรบ้
24:34าง
24:35ลูกคุณหนูขี้เวียงอย่างนั้น
24:37อ่ะ ไม่ไหวอะ
24:39อืม แต่ว่า เป็นเด็กกลุงเทพ
24:41ด้วยนะ
24:43อยากเห็นหน้าล่ะ
24:44งั้นๆแหละ คนก็ชอบพูดเกิน
24:47จริงไหม
24:49แน่ นี่แหละ
24:51ว้าวนี่
24:53อืม แปลกๆนะ
24:57ชุดนี้ใช่ไหม
25:00ได้
25:00โอเค
25:08นี่ พี่วี มันต้องพับอย่างนี้
25:10ด้วย
25:11มันถึงจะดูเท่ ไม่มันเรียบ
25:13เกิน
25:13อะไรมันจะขนาดนั้นเนี่ย
25:15เฮ้اب อืม
25:19ว้าว
25:22นี่ พวกเราอ่ะ อัลัก็ไม่รู้
25:25นี่แม่ but
25:26แม่แม่แต่งแบบนี้anst STE ครับ
25:27สวยชะตาย
25:28แล้วจะให้แต่ไหน勒ะ
25:29ไปขายเค้าแกงกับหน้าเมื่อกุ้
25:31ว
25:31ก็แต่งไปขายเค้าแก้งนั่นล่
25:33ะครับ
25:34ไม่erdeteraคนสวย
25:36เรานี่
25:38นี่กรอยู่คนเดียวได้ใช่ไหมลูก
25:39ถ้ามีอะไรลีบทุ่งหาแม่นะ เดี
25:41๋ยวแม่ลีบกับ
25:43สบายมากครับคุณหญิง
25:44เดี๋ยวคุณหญิงกับไปข้างน
25:45อก
25:45เพราะผมก็ขอตัวขึ้นไม่นอน
25:47และขอรับ
25:48นี่มา
25:51ไปวีเดี๋ยวเราไปสาย
25:52จะน่าดีนะ
25:53สวัสดีเถอะ
25:54เดี๋ยว
26:06มีอะไร?
26:07พี่อยู่บ้านหรือเปล่า
26:10ผมมีเรื่องต้องคุยกับพี่ตอนน
26:11ี้
26:12วันนี้ฉันไม่ว่างมีแกรกอยู่
26:14พรุ่งนี้ที่คุยกัน
26:17เดี๋ยวก่อนพี่
26:19ฮาลโห?
26:20ฮาลโห?
26:29ใครเห็นก็ต้องช่วยค่ะ
26:31มันเป็นเรื่องของนําใจ
26:33คุณนิมีทย์ปลอดภัยพวกเร
26:35าก็ดีใจค่ะ
26:36ได้คุยอ่ะคุณ ยิ่งทำให้ผมค
26:38ิดถึงเกียดนะครับ
26:40สมแล้วที่เป็นสามีประยากัน
26:44เห็นทำลงเราว่าติดสมสร
26:47ครับ
26:48เก่งมาก ฉันดีใจด้วยนะ
26:52ขอบคุณมากครับ
26:54อีกหน่อยคุณแม่ก็ไม่ต้องทำ
26:56งานหนักแล้ว
26:57นี่พาบรไทยให้ถึงบรโลกเลย
26:59นะ
27:00แม่นอนครับ
27:02ไม่ชอบตัวเลยนะเรา
27:07ทำไมลิสายังไม่ลงมาอีกเนี่
27:09ย
27:10ไม่รู้จักเวลัมเวลาเลย
27:18ลิสาไม่ลงมาร่วมตัวอาหาร
27:19ด้วยนะคะ
27:21ได้ ทำไมล่ะ
27:23เห็นรั้นหมดว่าปวดหัวนะคะ
27:26เมื่อกี้ยังเห็นดีๆ อยู่เลย
27:28เดี๋ยวพี่ขึ้นไปตามเอง
27:29ไม่เป็นไรเหรอค่ะ
27:31ไม่ได้เหรอครับ
27:32ผมต้องสอให้ลูกสาวรู้จักร
27:34ักษาคำพูด
27:55อืม
27:55นี่
27:58ที่จริงจะปฏิเศษก็ได้นะ
28:00ใครจะอยากไปร่วมตัวอาหารกับ
28:03คนแปลกหน้า
28:05ใครก็จะไปกินลง
28:08เธอสองคนแม่ลูก
28:10ต้องการสินนำใจเท่าไหร่
28:13พูดออกมาตรงๆเลยดีกว่า
28:15จะได้ให้มันจบๆไป
28:17ไม่ต้องมาพัวพันให้มันยืด
28:18เยอะ
28:24จะคิดว่าฉันดูไม่ออก
28:27ลูกชายของเธอ
28:30มันก็เป็นพวกหัวขโมยดีๆ
28:31นี่เอง
28:33อ๋อ
28:34หรือว่า
28:36เป็นอาชีพเสริมหลังจากที่
28:37พ่อตายจ๊ะ
28:38นี่ป่าครับ
28:39พิดวี
28:40ใครเป็นป่าอ่ะแกฮะ
28:44รู้ว่าคนเขาไม่ต้อนรับอ่ะ
28:46เขายังจะอยู่
28:47กินข้าวลงเหรอฮะฉันถามจ
28:48ริง
28:49เป็นชั้นป่านี้กลับบ้านไปตั้
28:50งนานแล้ว
28:55แล้วก็หวังว่านี่จะเป็นอาหาร
28:57มื้อสุดท้ายนะ
28:59แล้วคงไม่ต้องเจอกันอีก
29:10คนที่เขาพูดจ่าใจร้ายขนาด
29:11เนี้ย
29:12เขาต้องโตมายังไงหรอแม่
29:15สงสัยตอนเด็กพ่อแม่ไม่รั
29:17กหรือไง
29:19ช่างคนเธอลูก
29:21ลักษณาก็คงเหมือน
29:22พวกขัดความรักจริงๆ แล้วแ
29:24หละ
29:37ไหนว่าปลวดหัวไง
29:40เอ่อ...
29:42หนูกินยาไปแล้วค่ะ
29:45มีปลวดหัวจริงๆ หรือว่
29:46าไม่อยากลงไปกันแน่
29:49เขาน้ำมีบุรคุณกับพ่อ
29:51ทำเพื่อพ่อหน่อยไม่ได้หรือไง
29:53อืม?
29:58ปกติฤษาไม่เคยดึงๆ กับพ่
30:00อแบบนี้เลยนะ
30:02เป็นพ่อนพัสใช่ไหม
30:07นับพัสเขาไม่ชอบสองคนแม่ล
30:09ูกนั่น
30:10เขาสั่งห้ามหนูใช่ไหม
30:17นี่...พ่อไม่น่าฝากรู้ให้เค้า
30:19เลย
30:20ที่สายเสียหมด
30:22พ่อค่ะ
30:23ไปต้องมาขึ้นเสียงเลยนะ
30:25ลูกทำแบบเรียกดูที่สายเสีย
30:27จริงๆ
30:28พ่อต้องพูดตรงๆนะ
30:29นั่นริสสาดก็ขอพูดตรงๆ
30:31บ้างนะคะ
30:32ลิษาไม่ชอบที่หน้าลูกชายเข
30:33าค่ะ
30:34แล้วก็ไม่อยากกินเข้าร่วมตั
30:35วกับเขาด้วย
30:48ตกลงนี่เป็นความต้องการของค
30:50ุณ
30:50หรือลิษากันแน่
30:53แม่
30:54คุณพี่ก็ได้ยินกับหูตัว
30:56เองแล้วนี่ค่ะ
30:56ว่าริษาไม่ชอบหมอนนั่น
30:59หลานนะโตเป็นสาวแล้วนะคะ
31:02ไม่ใช่เด็กเด็กแล้ว
31:03การที่จะให้เป็นนั่งกินข้าวกั
31:05บผู้ชายแปลกหน้าที่ไม่ถูกช
31:07ะตาเนี่ย
31:08มันไม่ใช่เรื่องสนุกเลยนะคะ
31:10ใครจะไปกินข้าวลง
31:23อีกสัน
31:41วีจะออกไปคุยกับเขานะแม่
31:44มีเรื่องต้องเคียกันให้เข้าใ
31:45จ
31:46เขาจะได้เลิกดูถูกแล้วสักท
31:47ี
31:49วี
31:51วี
31:51วีลูก
32:02อ้าวลูกชายเป็นไหนล่ะครับ
32:05ตามหนูที่สาไปนะคะ
32:07เขาอยากอธิบายเรื่องที่ไม่เข้าใ
32:09จกัน
32:11ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่
32:13ไม่เป็นไรหรอค่ะ
32:15แชนก็ไม่ควรรับปากแต่แรก
32:17แต่ที่ยอบมาก็
32:20พอมีเรื่องอยากให้คุณีมิดช่
32:21วยค่ะ
32:23เฮ Barnings
32:24มีดีเลยครับ
32:25กุณว่าอะไรมีไรให้ผมช่วยเหลือก
32:26็บอกได้เลยนะครับ
32:30เอฮ
32:36ฉันอยากพบคุณอดา
32:38คุณีมิดช่วยนั epis goodness
32:40ได้มั้ยคะ
32:59มึงอยู่เท่านี้หรือเปล่า
33:02กูมีงานโดนให้ทํา
33:04ไปกับไป
33:38ฉันใครต่อ ไม่ได้
33:50เอาล่ะ
34:23บ้า บ้า บ้า!
34:24ัช์
34:24เต atéะ came to me!
34:27เยี่ยบ เยี่ยบ
34:28เยี่ย!
34:31บ้าพ
34:35กุย!
34:36หนี
34:39อะไร
34:51ขอโทษนะครับ
34:56พ่อค่ะ
34:57พี่เข้าถูกจริงค่ะ
34:59ก่อน
35:02ก่อนหมดหัว
35:03ไม่ไหวแล้ว
35:06ก่อน
35:13ก่อน
35:14ก่อน
35:17คุณมีค่ะ
35:18เมื่อไหร่ แล้ววีถูกจริง
35:30วี
35:33ขอโดนยิงพลิษา
35:34Mad aproximadamente
35:36เกิน
35:37ก่อน
35:38ก่อน
35:38ก่อน
35:39ก่อน
35:40ก่อน
35:43สิ
35:49ก่อน
36:03จرت
36:09กิด
36:11ก้น
36:12ก้น
36:12ก้นลูอ
36:13ก้น
36:15ก้น
36:17ก้น
36:18ก้นได้หิร์แม่ไม่รู้
36:20ก้นได้หิร์แม่ไม่รู้
36:21ก้น
36:28หมอว่าการหอบพลใครย์เนี่ย
36:30motรวั λossenแลงขึ้นเรื่อยๆนะครับ
36:37กินยากก็แค่เชื่อมาทำว่าการป
36:38วด
36:39แต่หากปล่อยไว้นานเนี่ย
36:41ก็เนื้อไปตรงนี้โตขึ้น
36:43ความันตลายก็จะมากขึ้น
36:45และผลข้างเคียงเนี่ย
36:47อาจรุนแรงถึงขั้นพิการเร
36:48ือเจอชีวิตได้เลย
36:49เหมาะแนะนำว่า
36:53ควรเข้ารับการผ่าตัดให้เร็
36:54วที่สุด
37:05นิสาโลก ควรไงควรมานะหลาน
37:08ของนะ
37:10ควรไงควรมานะหลานของนะ
37:15ถ้าไม่ได้พี่เขาช่วยอ่อยนะคะ
37:17ถ้ากับว่ามันไม่มาเนี่ย
37:19ก็คงจะไม่เกิดเรื่องมากกว่า
37:21เยี่ยบสถีนะคุณพัด
37:23เลิกเอาความคิดให้แยกมาใส่
37:25หัวรูปผมสักที
37:30มันไม่ใช่ความผิดแล้ววีอะไรส
37:31ักนิด
37:33ถ้าคุณรู้ว่าเด็กคนนั้นอา
37:34จจะต้องเสียนาคต
37:35ดับคุณพันทีมชาติไปเพรา
37:36ะมาช่วยอริษาเนี่ย
37:38คุณยังจะพูดอย่างนี้อีกไหม
37:40ขึ้นไปอ่ามน้ำว่าทะลุก
37:50เดี๋ยวพูดดีให้ว่ากัน
37:55เดี๋ยวก่อนคุณพัด
38:01คุณที่คุณพันทิษากับคุ
38:03ณเทพ
38:04ผมจะไปทำเรื่องราออกให้
38:07ผมจะส่งรูปผมไปเรียนต่อที่เอ
38:09าไหมก่า
38:10เอ่อ
38:41อ่ะ
38:41เพราะมาช่วยอริษาเนี่ย
38:43คุณยังจะพูดอย่างนี้อีกไหม
38:57เฮ้ย
38:58เฮ้ย
38:59เฮ้ย
39:00มี
39:00เฮ้ย
39:02เฮ้ย
39:03เฮ้ย
39:03เฮ้ย
39:30วีเป็นอย่างไรบ้างคะ
39:33ผ้าตัดเรื่องร้อยแล้วครับ
39:34โอ้ย
39:35ค่อยลงใจไปที่
39:38แต่ว่า
39:40แต่อะไรเหรอคะ
39:43หลานน่าจะมีปัญหาเรื่องขาคร
39:44ับ
39:46ไม่รู้ว่าจะกระทบกับการเล็ก
39:47ทุดบอดมากน้อยแค่ไหม
39:55คุณอะไรครับ
39:56หลอกก่อนไปยังไงบ้าง
39:58ดูแล้วไม่ใช่การบนกวดธรรม
39:59ดาใช่ไหมครับ
40:05ค่อนมีเนื้องอกในสมองค่ะ
40:08ต้องผ่าตัดโดน
40:11คุณอะไร
40:13ถ้าคุณอยู่ได้ให้ผมกับคุณน
40:14ิมิทย์ช่วย
40:16บอกได้เลยนะครับ
40:20ขอบคุณนะคะ
40:24มัน...ฉันขอตัวก่อนนะคะ
40:26ค่ะ
40:42พี่...พี่...
40:45พี่...
40:50คุณนิมิทย์ครับ
40:52ผมตับตัวคนที่ทับร้ายคุณร
40:53ิษาได้แล้วนะครับ
40:55เป็นคนของคุณจักจริง ๆ
40:57ใช้ผมเท็บไงต่อนดีครับ
41:00ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
41:49แม่
41:58คุณอาทําลงบอกว่าการของกร
42:00อนน่าเป็นห่วงมาก
42:07แม่ทําตามที่วีบอกเลยนะครับ
42:10บอกกับคุณนาดาว่ากรอนเป็น
42:13ลูกของเขา
42:19แม่ทําไม่ได้หรอก
42:24แม่จะยอมให้กรเสียงตาย
42:27ทั้งที่เรามีโอกาสช่วยเหรอครั
42:29บ
42:34วิธีนี้เท่านั้น
42:36จะทําให้ทั้งก่อน
42:38และบาทของเรารอบได้นะครับแม่
42:41เย็บมาอีก
42:42ก่อน
42:42ถ้าหรอ
42:43สุดSh�
42:43แม่zens
43:10ของมึง
43:12มึงทำดีมาก
43:13ผู้ชายควรไม่ปลินๆ
43:36มึงทำอะไรลงไป
43:44สิ
43:44ธิษาคือหลังสาวแท้ๆของ
43:46มึงนะ
43:48ผมปล่านะพี่
43:54รักขาญมาตัวขนาดนี้
43:56มึงยังกล้าธิเศษอีกแล้ว
44:02ธิษาคือลูกสาวคนเดียวของ
44:04กู
44:05กูจะให้อะไรรู้กู
44:07กูมั่นก็คือความโหลใจของ
44:09กู
44:09มึงไม่เกียว
44:12กูจะไม่ให้อะไรบliśmyเลยก็ได้
44:18มึงอย่าลืมนะ
44:20ว่าเราได้แบงฯ estad Normal criançasที่เท่าๆก
44:22ัน
44:22ในส่วนทุกามมึง
44:26มึงก็พล้านหมดแล้ว
44:28EROUS
44:29แล้วชิตควARแย่งของหลานเน
44:31ี่ยเหรอ
44:32มันไม่ ทุนเล่ boys no neither
44:33พี่เจาแลมันคุ้มไปเลยดีกว่า
44:36ที่บงก่าimsชีวิต // คุมได้อย
44:37ู่แล้วนี่
44:42มึงต้องย้ายไปทำริสอสดที่ก
44:43่อนต่อวัน
44:48กูจะปลดบนจักทุกท่านแน่
44:50ใดโรงงาน
44:50ไม่เกินไปหน่อยเห Hod ejercp
44:51มึงไม่มีสิทธิ์โรงอะไรختะน
44:53ั้น
44:54สิ่งที่มึงต้องทำ
44:56คือมึงต้องพิสูตรวมึงเ
44:58อง ว่ามึงมีฝีมือมากกว่าส
45:00ัญญาณชั่วชั่วของมึง
45:03ถ้ากูโอลิสอร์ให้มึงตอนน
45:05ี้ มึงก็ไปขายหมด
45:12จากนี้ไปมึงอย่าทำเรื่องรายัมอะไร
45:15แบบนี้อีก
45:17นี่คือโอกาสครั้งสุดท้ายของ
45:19มึงนะ
45:27จำมาไว้
45:30น้องกันลูก
45:32กูเลือกลูก
45:33กูเลือกลูก
45:38กูเลือกลูก
45:43คิดว่า
45:45สุดที่สักสรรม
45:53จะได้ออกเดินทางเดี๋ยวถึงกุ
45:55้งเทพคำน่ะ
45:59สุดท้าย
46:00เรียกลูก
46:01แสนต่อ
46:08ลิษาลูก
46:10ลิษา
46:12ลิษา
46:12ลิษา
46:14ลิษา
46:16ไม่ได้เข้าเข้า
46:30แม่
46:31นับพุทบรสมูสตรมาแล้วครั
46:33บ
46:34เก่งมากลูก
46:35ลูกแม่เก่งที่สุดเลย
47:04ลิษา
47:04สวัสดีค่ะคุณนิมิต
47:06ผมนัดคุณดาดได้แล้วนะครับ
47:09ค่ะ
47:11บายสองวันนี้สะดวกไหม
47:14เอ่อ สะดวกค่ะ
47:16เดี๋ยวมาเจอที่โรงงานผมนะ
47:19ได้ค่ะ
47:20ขอบคุณมากเลยนะคะคุณนิมิต
47:31นะ
48:00ระส針น
48:01พอจะนึกอะไรของบ้างไหม
48:09ใช่ค่ะ
48:12เป็นรายมือดาษจริงๆ
48:28จำแบทมงนี้ได้ไหมคะ
48:32ฉันเจอในกระเป๋าเครื่องใช้เด็
48:34ก
48:34ก็เลยเก็บรักษาไว้เป็นอย่าง
48:36ดี
48:41พอคิดว่าแหวนวงนี้
48:43จะช่วยยืนยานตัวตนเด็กได้
48:46ว่าเป็นลูกใช้ของคุณ
48:58แหวนนี้
49:00เป็นแหวนที่คุณพ่อทำให้กั
49:01บลูกๆทุกคน
49:09คุณเมื่อไหร่เชื่อเราเรื่องตอนน
49:11ั้น
49:11ให้ดาฝั่งอย่างละเอียดทีได้
49:12ไหมคะ
49:18ไม่ค่ะ
49:31อ่ะ
49:31ว่าไงพี่วี
49:38พี่
49:38มีเรื่องสำคัญที่ก่อนจะต้องร
49:39ู้
49:44คุณ
49:44คุณนาดาธยาวัตร
49:47คือแม่ของพี่
49:51เอ้า
49:52ไหน
49:53พ่อกับแม่บอกว่า
49:54พี่วีมรุ่งของคุณอาไง
49:58พ่อกับแม่จำเป็นน้องโก
50:01ทุกความปลอดภัยของพี่
50:04คุณอา โfilm
50:05ทยาวัตร
50:07ทยาวัตร
50:08พี่ยนาวสะคุณเสรىถีนี่
50:09พี่วีมรุ่นเซียตีเหอ
50:12นี่จะต้องเสียใจแล้วต้องสม répondre
50:13สนักquinhoสะแล้ว
50:14ด้วยแล้วก็อยากลืมก็ละกัน
50:17เราต้องสรับตัวกัน rzeกร
50:19hanya
50:25สรับตัวอะไรพี่วี
50:28ใช้เวลารอเล่นมั้ยเนี่ย
50:30ไม่ใช่เรื่องรอเล่น
50:31คือจน...
50:34พี่กับแม่ปรựcสากันแล้ว
50:37เราจะต้องหา ทางราษากรรให้หายให
50:39้ได้
50:40นี่คือทางออกที่ดีสุด
50:45พี่วีเป็นลูกเขา
50:47พี่วีก็ไปขอให้เขามาช่วยก่อน
50:49ก็ได้น jingle
50:51แต่ถ้าไม่ใช่ลูก
50:53เขาอาจจะไม่ยอมช Memory เมื่อกี้ให้เร
50:54าก็ได้
50:57ถ้ากรหายดีแล้วเนี่ย
50:59เราค่อยไปบอกความจริงกับเขาก็
51:01ได้
51:03แต่ถ้ากรผ่าตัดเราไม่หาย
51:07เขาจะดูแลกรอย่างดีไปตลอดชี
51:09วิต
51:14พี่รักกรมากนะ
51:18พี่ยอมทำทุกอย่างเพื่อน้องของพ
51:20ี่ได้
51:28เราจะดูแลกันอย่างนี้จะจมตายแล้
51:30วนะก่อน
51:46ทำไมทุกคนที่บ้านดา
51:48ไม่เคยมีใครพูดถึงเรื่องนี้แ
51:50หละ
51:53ทุกคนคิดเหมือนกับผมว่าเด็
51:54กตายไปแล้ว
51:55ก็เลยไม่มีใครอยากจะลือฟื้นให
51:57้คนกลุ่มชัย
52:03ขอบคุณคุณวะไหร่ด้วยนะคะ
52:06ที่เรียงดูลูกชายดามาเป็นอย
52:08่างดี
52:08ด้า...ผมว่าคุณควรจะตัวดี
52:19ในเนี่ยนะ
52:23ไม่ค่ะ ดาไมตรวจค่ะ
52:27ดาจำทุกอย่างได้แล้ว
52:29หลักฐานก็ชัดเจนขนาดนี้
52:32ถ้าจะจับลูกตรวจดีนเนี
52:34ยอีก
52:35ลูกจะเสียใจแค่ไหนคะ
52:39แม่ทิ้งไว้ไม่เคยเรียงยั
52:41งไม่พอ
52:42ยังไม่เชื่อว่าเป็นลูกแท้
52:45ๆของตัวเองอีก
52:49โอเคนะ
52:52ผมก็แค่เป็นห่วงดาว่า
52:56ยาดดาจะไม่ยอมรับเด็กเป็น
52:59ร้าน
53:00ใครไม่ยอมรับ、ดายอมรับว่า
53:02เป็นลูกดาก็พอค่ะ
53:07คุณว่าไหร่ค่ะ
53:11ช่วยผาดาบไปพบลูกตอนนี้เลยได
53:13้ไหมค่ะ
53:14อ๋อ ได้ค่ะ
53:19แต่ว่าไหร่
53:21โตรลูกชายคนดาเนี่ย
53:23คนโตหนึ่งคนไห้ขนาแน่
53:39โตรส เย็มภัย
53:40מה Así
53:53ทุกว่านี้
54:05ตุกว่า
54:07บ dissemin at a film
54:13ท่านสัญญานะ
54:14ก่อนจะทำให้ค่อโปก่องเรา
54:16กลับไป 예쁘บตอนดีพ่ออยู่ไหน
54:19ถ้าเรื่องนี้ไม่เกิดขึ้น
54:21โดนndeป่องทหรีไ troubling
54:23ктоimetัง penta ทุกคนทราพ
54:29มาบ concreteсте
54:33ก่อนไม่ต้องกัวเจ็บเลยนะ
54:36คิดะ ไม่รู้สึกตัวหรอก
54:37นอหลับแรบเดียวเนี่ย
54:38เดี๋ยวก็หายแล้ว
54:42จะไม่เป็ดบายพวกเขาหน่อยเหรอ
54:45ผมไม่ยากเออนแห่ตัวหน้าคนอื่น
54:47วองต่อไปข้างหน้าเหรอครับ
54:50เจอลูบ
54:51แต่ไม่ยอม P worship for, มาครบ
54:53ก็เพราะว่า literature is mine
54:56จะมาพบจุดจบเดียวกับพ่ออай
54:57วกับเขาเนี่ย
55:03มิมิสดีผมมาครับ ไทยมาชื่อฮ
55:04ุดะ
55:05โรฮครับ
55:06คุณก็ได้ฟังจากฉัน
55:08คุณก็น่าจะฟังฉันต้องกั
55:10บไป
55:10ไล้เด็กน่าแล้วนะ
55:12ลืมไม่ได้
55:13ผมก็เลย
55:14พอกไปกินข้าวบ้านเสร็จถีก
55:17็ต้องไหนตัวละลอนไหร่
55:19ก็แค่กินข้าว
55:21ออย่าทีละเดี๋ยว
55:22คด tällais
55:23เตินแหละ
55:24หรือว่าพวกแกไปก่อนเว้นต้
55:25าย
55:27อ๋อ มันเห็นด้วยวะ
55:29อะไรอย่างก็เห็น
55:55จะเท่ากัน
55:57จบที่ฉันคนเดียวดีไหม
56:01ทำมันเลิกไม่ได้ก็ไหม
56:05ต้องเหมือนใคร