- 22 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
🎈
FunTranscript
00:04แกกกลัวนี้
00:28ขอบคุณตอนนี้
00:40อัสดีครับ
01:05เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
01:35สิ
02:04ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
02:30ไม่ใช่ไหม
03:03กลับใจ
03:54ลูกสภัยม้านี่เก่งจริง ๆ เลย
03:56เพิ่งสอนไปเม่าวาน วันนี้ชงชา
03:59เองได้แล้ว
04:00円แม่เก่งเหรอคะ Emina ต้องอีกส
04:02ัยลดริง ๆ ครั้งมีจ gun rr
04:04อ๋อ ม้าว่าเดี๋ยววันนี้ ม้
04:06าจะขึ้นไปวางสาด้วย
04:09ไม่ต้องเหรอคะ Maa ดูไปคนเดียวได
04:11้
04:12แต่มะกวน ไอบพวกนั้นจะวางแผ
04:14ด�를แกร่งอะไรลูกอีกหรือเปล
04:16่า
04:18ถ้าให้มาคอยออกลวงปกปล้องหน
04:20ูตลอดแบบนี้ プวกนั้นก็ยิ่
04:21งได้ใจสิ
04:24มันได้อย่างใจจริง ๆ ลูกซะ
04:26ไฟมาเนี่ย
04:28แม่หัวลูกซะไฟคุยอะไรกัน
04:30อยู่ข้างเนี่ย
04:30อ่ะ อ่นนี้ ๆ ๆ เดี๋ยว มือไม้ไม
04:32่ได้ล้างอ่ือ أن therefore
04:33ไปล้างมือก่อน ไม้ ทุตย ๆ
04:37พี่สัน วันนี้แกว่างเหรอเปล่
04:39าเนี่ย ขับรถพาน้าไปส kaf
04:41มากี้เขียบขับรถเอง
04:43วันนี้ผมต้องเข้าบริษาติไปต
04:45ามอีกาษ Lights
04:45อ่ะ เลือกแรกกาแฟ มา
04:46หลุด
04:49เอาอีมีคะ
04:50จะมาไปกับหนูก็ได้ค่ะ
04:51เด
04:52มิลูปส 친พย์
04:54มันก็ดีกว่าลูปชายตรงน
04:55ี้เนอะ
04:56พี่ espaço
04:57พอบ้านมาเวลือ
04:59หืạy แล้ว
05:05พ comigo
05:09alphabet
05:09ตามอับธ้าก่อน
05:26ขอโทษคะหนูตื่นสาย
05:30ฉันให้เธอดูแลห้องเล็กแค่น
05:32ี้เธอยังทำไม่ได้เหรอ
05:33แล้วยمنอมกติดูแลบ้านให้ลู
05:34กช้าฉันได้ยังไงฮะ
05:36แล้วมาทางวันนี้ถึงลองมาสาย
05:39คือ...
05:41เธอนิ
05:41petition
05:47ยา steps ยายังกินอยู่หรือเปล่
05:48า
05:49ยา..
05:50เป็นบ้าอะไรว่า border
05:52ฉันถามว่ายาชุที่ฉันเกิน
05:53อย항กิน
05:54อยู่หรือเปล่า
05:55- ยาชุที่ customer ให้ใช่มั้ยคะ
05:58ยังกินอยู่บ้างคะ มา
06:02ดีแล้ว
06:02กินต่อเนื้ارให้ขาดก็แล้
06:04วกัน
06:04สักวันนึงอ่ะ
06:06อาจจะมีปฏีหารเกินขึ้นกั
06:07บเธอบ้้างก็ได้
06:08hacia มา
06:09ลงมาแล้ก็ดูแลต่อให้เรียบร
06:11้อย
06:12ได้คะ
06:14เสร็จแล้วเนี่ย
06:15ก็คืนไปห้องอัดกอง
06:16คอยจับตาดูสักฮัยคนใหม่เอ
06:18าไว้ให้ดี
06:18จะให้มาทำอะไรวุ่นวั่นในบ้านหล
06:20ังนี้
06:21เข้าใจไหม
06:22ได้แค่ มา
06:24อ๋อ
06:27แล้วเรื่องเมื่อว่าร์เนี่ย
06:28ถ้าคิดทองทำอะไร
06:30เธอจะต้องเด็ดขาดให้มากกว่าน
06:31ี้
06:32อย่าลืมสิ
06:33ว่าเธอคือสภายใหญ่ของบ้านส
06:34มสุรยัน
07:13คุณทำอะไรอ่ะ
07:22เฮ่ คุณคิดว่าผมจากค่ากล้อง
07:25เหมือน
07:26คุณตั้งหากที่บวยวายเสียงดั
07:28ง
07:28ที่ตั้งใจทำให้อ่ะกร้องผมหั
07:30วใจวายตายหรือเปล่า
07:47นี่คุณ
07:48อ่ะกร้องคุณนอนป่วยอยู่นะคะ
07:50คุณไม่ควรสุบหรีในห้องน
07:51ี้
07:59คุณ
07:59แต่ถ้าไม่มีอากร้องเนี่ย
08:01คุณก็ไม่รู้สึกอะไรไม่ใช่ล่ะ
08:03เรื่องอย่างคุณก็ไม่ต้องขึ้น
08:04มาทำอะไรไล้สาระแบบนี้ด้วย
08:18หรือว่าดักเตอร์อย่างคุณ
08:19ไม่ชอบงานวิชาการ
08:22ตัวชอบงานบริการมากๆ
08:30ฉันกำลังทำแล้วที่รู้สภัย
08:32ที่ดี
08:32น่าชื่นใจนะครับ
08:37ทั้งสวยทั้งฉลาด
08:39แบบนี้ค่อยคุ้มค่ากับทุน
08:40การศึกษาที่ได้จากสมสุรยั
08:42นตั้งแต่เด็กไหม
08:56วันหลังมาชงชายให้ผมด้วยนะคร
08:59ับ
09:02ฉันมีหน้าที่แค่ชงชายให้อ
09:04ากองค่ะ
09:05คำสั่งของพูดนำในตรกูลเ
09:06นี่ย
09:07คือเป็นหน้าที่ของลูกสภัย
09:08เหมือนกัน
09:10แม่ผัวกุกคุณไม่ได้สอนคุณ
09:12เลย
09:17จริงด้วยค่ะ
09:19หรือว่าฉันเข้าใจผิดว่
09:22าผู้นำประกูลตอนนี้
09:24คืออากองชากกาศ
09:50ทุกครั้งที่คุณได้ยินเพลงน
09:51ี้คุณต้องมาหาผมที่นี่
09:54เพราะนี่คือกำสั่ง
09:57ปิชวนเนียคุณหรวมแม่ค
09:59ุณเล่นค่ะ
10:03เพราะฉันคงไม่มีเวลาไปเล่น
10:04อะไรและสาหรับแบบนี้คุณ
10:06ที่คุณผมไม่รู้สิเนี่ย
10:07ว่าเวลาที่ผมถูกขัดใจเนี่
10:09ย
10:11ผมทำอะไรได้บ้าง
10:17รวมถึง
10:18ไร้กาแฟในฝันของขัวคุณด
10:20้วย
10:22คิดที่ดีนะครับ
10:24คุณสับไพท์
10:26บาทเลย
11:07คุณสับไพท์
11:08คุณฉันทัดมาทำไมค่ะ
11:10ไม่สับค่ะ
11:11ฉันถามว่าคุณฉันทัดมาทำไม
11:13ฉันแค่มาชงช้าให้กล้อง
11:15ถึงฉันไม่สร้าง
11:16ฉันไม่พันละอย่างคุณฉันท
11:18ัด
11:19ปล่อย
11:19อีกปล่อยนะคะ
11:21ได้ยินไหม
11:22ฉันไม่พันละอย่างคุณฉันท
11:23ัด
11:23ฉันไม่พันละอย่างคุณฉันท
11:26ัด
11:26ฉันไม่พันละอย่างคุณฉันท
11:29ัด
11:29ฉันไม่พันละอย่างคุณฉันท
11:41ัด
11:41軍神ฮ. ฉันไม่พระยาวคุณจัดน
11:43หมาย
11:45ตรงนั้นได้ยินหมาย
11:59ฉันไม่พระยาวคุณจัดนหมาย
12:01ฉันไม่เป็นายาวพุทธิ์ ฉัน
12:06ไม่เป็นายาวพุทธิ์ ฉันไม่เป
12:08็นายาวพุทธิ์ ฉันไม่เป็นาย
12:10าวพุทธิ์ ฉันไม่เป็นายาวพ
12:13ุทธิ์ ฉันไม่เป็นายาวพุทธ
12:15ิ์ ฉันไม่เป็นายาวพุทธิ์ ฉ
12:18ันไม่เป็นายาวพุทธิ์ ฉันไม
12:20่เป็นายาวพุทธิ์ ฉันไม่เป็
12:23นายาวพุทธิ์ ฉันไม่เป็นายา
12:26วพุทธิ์ ฉันไม่เป็นายาวพุ
12:31ท
12:33สวัสดี
13:17ชั้นทัด
13:19แกต้องทำอะไรสักอย่างเนี่ย
13:20ไม่ใช่มานั่งพ้นควรสมบายใจ
13:22แบบนี้
13:23แล้วป๊าจะดิ้นให้เหนื่อยทำไม
13:25จะป้าเหรอ
13:27ไอ้สัน
13:29มันกำลังจะได้รายกาแฟ
13:31และก็กำลังจะได้นะ
13:32ถ้าเป็นแบบนั้นอีกหน่อย
13:33พวกกรรมการต้องเอมาทางมันแน
13:35่
13:35ไม่เข้าใจหรือไหร่วะ
13:37ป๊า
13:38ป๊าเขารู้ว่ามันไม่มีอะไร
13:40และป๊าจะให้ผมทำอย่างไร
13:43ป๊าจะให้ผมส่งขวดเต็น 5 บัน
13:45อย่างนั้นเหรอ
13:46ไม่เอานะป๊า
13:48ง่ายไป
13:48มีสนุกเลย
13:55ที่...
13:58ครับ
14:00จับมิสเตินใช่ไหมครับ
14:04โอ้...
14:07ข้อสนุดีขนาดนี้
14:08ผมจะปฏิเสียได้ยังไงล่ะครั
14:10บ
14:10เพราะงั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ผม
14:12เอาข้อที่ประชุมนะครับ
14:13และยังไงผมช่วยให้เลขาติดต
14:15่อกลับไป
14:15ฝากบอกมิสเตินด้วยนะครับ
14:18ขอบคุณมากครับ
14:23รุ่งนี้เตรียมสนุดบนกรอ
14:25ดที่กระบีให้เรียบร้อยนะ
14:27มีคนมือเขาสนใจ
14:35ที่หลังน่ะ
14:37จะเรียนอะไรที่หาติบองกรอดนะเว
14:38้ย
14:40ปล่อยให้ว้าวุ้นอยู่ได้
14:42ครับ
14:54ข้อมูลส่วนใหญ่ผมส่งเข้า
14:55อีเมลของคุณสาตรเรียบร้อย
14:56แล้วนะครับ
14:57ที่เหลือจะเป็นเหےผสัญสัญญ
14:58าเราก่าวที่ไม่ได้สแกงข้อม
15:00ูลระบุไว้
15:01ขอบคุณมากครับ,ฝpping 7
15:06เมื่อแต่ทางนั้นเคือนไวอะไรบ้างไ
15:08หมครับ
15:10เมื่อสักขู่เลขาของบคุณชัญ
15:11ทัดนี้เพิ่astersติดต่อของก็ป
15:13ลี้ข้อมูลกล่องที่กระบีไปคร
15:15ับ
15:15ส่วนจะเอาทำอะไรเขาไม่แจ้งไว้
15:18ผมก็ทราบเป็นเข้านี้
15:20ยังไงถ้าได้ข้อมูลเพิ่ม
15:22ก็แจ้งผมได้เลยนะครับ
15:26ครับ
15:27ขอนุญาตครับ คุณสัน
15:30คือ...
15:36รุงมิ่งเกธโทรมาบอกครับ
15:38ว่าเรียกขาของคุณฉันทัด
15:39สั่งให้แกเตรียมสวนต้อนหร
15:40ับนักธุรกิจจัดศีนครับ
15:54คุณสวนวกครับ
16:29มาค่ะ
16:32เอ่อ
16:35พร้อมไหมคะ
16:37เอ่อ อย่า
16:40รีบร้อยแล้วนะครับ พร้อมแล้
16:41ว
16:42ไปค่ะ
16:49ปีที่แล้วกิจกรรรรรรรรรร
16:51รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
16:53รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
16:56รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
16:57รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
16:57รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
16:57รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
17:00รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
17:01รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
17:01รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
17:01รรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
17:04รรร
17:17闇ลาชว์เผ็ดชว์พอเยอะๆ เบิ่
17:23นบ้าน แบบเรา
17:39ไหนไหนก็มีโรนตรีประมบัต
17:41ิผู้ป่วยอยู่แล้วใช่ไหมคะ
17:42ก็น่าจะมีอะไรที่ช่วยเยอะยากคนด
17:45ูแลผู้ป่วยด้วย
17:46เพราะจริงๆ หนูว่าคนที่ดูแล
17:48ผู้ป่วยเนี่ยก็ต้องการกำลั
17:49งใจมากๆ ค่ะ
17:51อาจจะจัดวิธีผ่อนอารมภายใ
17:53น 5 นาที
17:55แจกเป็นลิฟ์เหล็ดง่ายๆ
17:57หรือไม่ก็จัด Selection เล็กๆ เชินน
18:00ักจิบวิทยามาให้คำปรึกษ
18:01า
18:31ให้เขาได้-
18:31พระNew on พิต ventilation mudกัน
18:33สิของ coat ประปิดала
18:42เมื่อเช่าฉันทั้นเกิดขึ้นข
18:43ึ้นอะไรกันขึ้นมาแหละค่ะซ
18:44อ
18:45เปิดเพลงดั Brooke เลย
18:47ก็เพลงปรุดอองก็คงมันมาก
18:52แต่ปลักนะคะ
18:53ichen to 3 ปี cram
18:55ไม่เห็นเคยเปิด
18:56ไม่เคยขึ้นไปหาออกรสุดแต่โ
18:59ชว์ชับ
19:03ฉันนึกว่าตั้งใจไปต้อนรั
19:05บน้องสภัยคนใหม่ใส่
19:09ว่าไง
19:10พอเดาใจผัวตัวเองออกไหม
19:12เธอ
19:14หนมไม่ทราบค่ะ
19:17ถ้าอยากรู้ก็ไปตามดมกลิ่นเอ
19:19าเองสิ
19:20พนัดรับไม่ใช่เหรอ
19:21แม่ซอ
19:23ผู้หญิงด้วยกันฉันก็เป็น
19:24ห่วง
19:24ก็รู้รู้กันอยู่ว่าสันดาล
19:26เฮียเป็นยังไง
19:27พ่อลูกกัน
19:29ฉันก็กลัวว่าเชือบังอย่
19:31างมันจะฝังอยู่ใน Т.N.A.
19:34ฉันกลัวประวัดษาตรงน์ม
19:36ันจะซ้ำร้อยนะคะ
19:36ทώρα
19:40ทำแบบนี้นี่ไม่ได้อะไรขึ้นมา
19:42uje incapable錠
19:43เป็น cảคนจะเกิดที่หน้าเธอมากยิ
19:44งคุณ
19:44ถ้ поверхว่านี้คนในบ้านเมือ sip
19:46ก็ยcountryอยากจะย่งกับเธออยู่แล้ว
19:48ยังสัมดึกไม่ได้uffle
19:48อยู่คนเดียวแบบนี้ก็สบายใจด
19:51ีนะคะ
19:52ฉันไม่แค่หรอก
19:55อยู่แบบไม่มีใครเอาอย่างเธอ
19:57มันมีความสุดบ้างไหม
19:59ฉันถามจริงๆ ค่ะ
20:08เรื่องบางเรื่อง
20:10เธอต้องหาคำต่อกับเอง
20:13ความจริง
20:15มันไม่เคยทำอะไรเลย
20:17ไม่แค่
20:31ก็ตามเชื่อสมาคุมกันแล้วต่
20:32ะ
20:32สมาคุมอدีตพยาบาล
20:34ก็มีแต่พยาบาล
20:36รู้จักการตอนทำงานที่นี่
20:38เรารุงเนี้ยนะ
20:39ก่อนเขาเคยเป็นนังพยาบาลลุ
20:41่นน้องกับมา
20:42ทำงานที่หวอดเปียวกัน
20:44คุณรุงราวีน แค่ดูฟินล
20:46ี่ดีสังเลยนะคะ
20:47นั่นอ่ะ มีอันในจำรวจใหญ
20:49่นะ คู่ประเป็ดปัธมาเขา
20:52สรวัสวรพธเนี่ย เป็นศามีเก
20:54่าเย็ดปัธมา
20:55ค่อยแต่งงานการตายอยู่ได้ไม่กี่
20:57ปีก็อยาก
20:58แต่อย่างว่า ใครมันจะไปทนในคน
21:01บ้านนั้นได้
21:02อ๋อ มาลืมเลย แขนหนูนี่เป็นยั
21:06งไงบ้างอ่ะ
21:07เดี๋ยวให้หมอดูหน่อยนะ
21:08อัฐ อีกหนึ่งว่ารางแบบนี้ הנ
21:10้อ เห็นมัน KNW-Ins why it's killed in the
21:37สวัสดีค่ะ คุณ ต้องตา
21:40นี่ใช่คุณ ODANIN หรือเปล่าคะ
21:43สวัสดีค่ะ
21:44เป็นไงที่ให้นัดหมอไว้
21:47จี่ ๆ กำลังจะมาตามคุณ ต้อง ตา
21:49soaking plg
21:49sinkpo
21:50มาค่ะ หนูปล่ Kang ให้เขา ไขนหนูไม
21:55่เป็นไร
21:55conversations
21:56อุ๊ย มาถึงนี้แล้ว
21:59มานะให้เขานัดหมอเพื่อ วางแผนกั
22:01นตั้ง ขัดให้หนู
22:03มาแล้วก็ให้หมอดูซ้่ะหน่อยน่
22:04ะ
22:05น่ะ จะได้ไม่เสียเที่ยวน่ะ ปล
22:07่ะ ใช่ตับปล่ายไปเลยนำคันเลยค
22:08่ะ
22:29ถ้ามีเรื่องอึกอัดใจ
22:31มีรู้จะเล่าให้ใครฟัง
22:33เธอก็ลองตั้งจิตอธิธาน
22:35บอกเธอพระเจ้าในสารเจ้านี้ดูส
22:37ิ
22:38แต่ท่านจะรับฟังหรือว่าช
22:40่วยเธอมากน้อยแค่ไหนเนี่ย
22:42ฉันไม่รู้หรอกนะ
22:48คำอธิธานเนี่ย สำคัญก็คื
22:51อ
22:52เอาไว้เตือนตัวเอง
22:54ว่าตอนนี้กำลังต้องการอะไร
22:58และที่ผ่านมาเนี่ย
23:00เธอมีความพยายามมากพอหรือยั
23:02ง
23:02เรื่องของตัวเอง
23:04ถ้าอย่างงอมืองอเท้า
23:05รอโชคจะตาอยู่แล้วก็
23:07ถ้าประเจ้าองค์หน่าก็ช่วยเธอ
23:09ไม่ได้หรอก
23:13มาค่ะ
23:19มาทนอยู่กับปาได้ยังไงคะ
23:21และเมื่อปาเขาทำ
23:23ก็เพราะว่าฉันมีรูปเขาได
23:24้ไง
23:24ไม่เหมือนเธอไง
23:29แต่ว่ายังไง
23:31บ้านหลังนี้ก็จะเป็นของคุณ
23:32สันทัศอยู่แล้ว
23:34ต่อให้หนูมีหลานให้มาไม่ได้
23:37หนูก็เป็นเมธิติของคุณสัน
23:38ทัศได้นะคะมา
23:41ที่เธอคิดว่าลูกชายฉันแต่
23:42งานกับเธอเพราะว่าความรัก
23:44หรือ
23:44ถ้าเค้าไว้ได้บ้านหลังเน
23:46ี้ย
23:46เธอจะรับสิบชอบอย่างไร
23:48แล้วซ้agleให้หนูทำยังไงคะมา
23:50ในเมื่อหนูมีลูกไม่ได้
23:52มาก็เห็นว่าหนูพัยยามทำทุก
23:54ทางแล้ว
23:54แต่ลูกก็ไม่มาสักที
23:56มาค่ะ
24:00ฉันจะยังพังทุกอย่าเพลもうก
24:02ในได้อาจัยมาก
24:03บ้านสมจุริยัน จะไม่ต้องไปข
24:05อคนอื่น
24:06เธอก็ต้องทำเหมือนกัน
24:08ต่อให้ทรมาตแค่ไหน เธอก็ต้อง
24:09ทน
24:10นี่นิด จำแต่ก็หลอกเอาไว้ด
24:12้วย
24:27ตั้งแต่คุณกลับมาบ้าคุณย
24:28ังไม่เลิกอ่านเลยนะคะ
24:31อ่านไปกีรอบแล้วเนี่ย
24:33ถ้าพวกนั้นจะเล่นเก daddy kolej y y c คุ
24:34ณคิดจริงๆ
24:35คุณฝืนอ่านดังคืนก็ไม่ช
24:37่วยอะไรเหรอค่ะ
24:39พริไปนอนแล้วก็ เก็บแปรงให้ช
24:41น
24:41ก็พวกนั้น eveน infer국obiaC部oniabook
24:47จริงของคุณ
24:48คุณผมขออ่านตαιอีกรอบหนึ่
24:51งนะ
24:54อ、เออ
24:55each thought� ตรงนี้คุณ
24:57พว่ Wade ทำPRKалы หน่อยนิดนึง
24:59ฝาก แชว ว่า แต่วันนี้คุณแน่
25:01ใจนะว่ามาพาคุณไปวางแผนมี
25:03ลูกอย่อยๆ
25:05ไม่ใช่แอปไปลงคราวบีศากขันน
25:06ี้คุณแล้วนะ
25:08ออโอ actions oh
25:09คุณ schme 바� 아� Tomb要 รอ
25:10ฉันจะฝากขันนี้ใก่ไหนไม่นิด
25:12ธ้องสักหน่อย
25:13เอา ก็ผองแบบนี้อะ
25:15จะเอาไว้ใจได้เหรอ
25:16คุณก็ป้องกัน ฉันก็กินอย
25:18่าตลอด
25:19ถ้าทองได้ก็ประติหา
25:20โฮ โฮ โฮ โฮ โฮ โฮ โฮ โฮ เดี๋ย
25:23วมาได้อีกแล้ว
25:23โปรเจ็กใหญ่กว่าแรกกว่า
25:25แฟแน่คุณ
25:26โฮ กลัง ไปไปไปนั่งตรงนั้นก่
25:28อนนะ
25:29ไปเลยนะ
25:29โอ้โม เดี๋ยวลูกเป็นอะไรขึ้
25:31นมาไง
25:31ไม่เค้า ทำงาน แบบ
25:54ทุกครั้งที่คุณได้ยินเพลงน
25:56ี้
25:56คุณต้องมาหาผมที่นี่
25:57เพราะนี่คือคำสัง
26:00อะไรของมันวะ
26:01เปิดเพลงดีบิวินเดือน
26:21คุณต้องมาหาผมที่นี่
26:56คุณต้องมาหาผมทุกครั้งที่ผมเป
26:58ิดเพลง
27:01ฉันก็บอกคุณเป็นแล้วเหมือน
27:02กัน
27:03ว่าฉันมีเล่นด้วย
27:05นี่ผมเตือนคุณแล้วนะ
27:06ว่าอยากขัดใจผม
27:12ฝากบอกเลขามนี้จะเสร็จให้ผม
27:13ว่าทางเราอยากนัดทำสัญญาเช่าก
27:17่อความเขาเป็นเวลาสิบปี
27:20นี่คุณจะทำอะไร
27:21ก็อยากให้คุณสนใจไง
27:27อยากเล่นเกมของคุณไม่ล่า
27:28ถ้าฉันยอมเล่นตามเกมของคุ
27:30ณล่ะ
27:31ไอ้สันจะได้ทำได้กับแฟอย่าง
27:32ที่มันต้องการ
27:36ฉันเชื่อใจคุณได้แค่ไหน
27:38ก็ไม่รู้สิ
27:40แต่ผมคิดว่าคุณไม่มีทางเลื
27:41อกอยู่ไหน
27:41คุณไม่คิดถึงความมุศิษณ
27:46์เมื่อคุณบ้างเหรอ
27:47แต่ผมจะไม่นึกถึงทำไม หน้าเบือ
27:48แบบนั้นไม่สนุกเลย
27:50ผมว่า...
27:51เอาเวลามาคิดดีกว่าว่าจะเป
27:53ิดเพลงเรียกคุณต่อนไหนดี
27:55น่าสนุกกับเยอะเลยนะ
28:12นี่มันต้องจงใจเล่นเกมของก
28:13ูเหรอวะ
28:13ฉันต้องการทำเพื่อรักษาพลป
28:15ระโยชน์บริษัทกับจรรกู
28:16ลตั้งหาก
28:17ค่าเช้าที่ทั้งหมดเป็นเวลาส
28:18ิบปี ปีละสามสิบล้านรวมเป
28:20็นสามร้อยล้าน
28:21และแถมก็ยังจะจ่ายเงินล่ว
28:22งหน้าอีกร้อยสิบล้านอีกด
28:23้วยนะ
28:25ตัวเร็กเห็นๆ แบบนี้ถามพวกเรา
28:29ไม่ต้องเถอะ Escó
28:30ใช่...ใครไม่เอาก็... Walkerเนอะ
28:35แต่พื้นที่บนก่อนนั่น
28:36นอกจากประแบบการแฟแล้ว
28:37ยังมีที่ดินส่วนหลือ
28:38ที่เราสามารถสร้างโปรเจร์ภั
28:39ณENCE ต่อได้นะครับ
28:40ภัยๆ ทำก็ไม่ได้มาก bid hundred thousand 있는 houses
28:47ไม่มีไปดังที่ MAY ไม่มีครับ implementation ๆ
28:52ที่
28:52understood ว่า คิดว่าวันนี้แอ当然เป็น
28:55วิธีที่ Verif
28:55สำหรับบริษัทเราที่สุดละ
28:59ที่เจียคิดไปยังไงครับ
29:01ขออนุญาณนะครับ
29:03จากข้อมูลเท่าที่มีอยู่ตอนน
29:04ี้
29:05การให้เช่าที่จะทำกำไรให้บริษ
29:07ัทมากกว่ากลับ
29:11นั้นก็หมดเลย
29:13ฉันเห็นด้วยการเช่าที่
29:15เธอเขียดเรื่องมากนะ
29:17สินปีก็ได้บันผลกำไรวิน
29:19ๆกันทุกฝ่าย
29:20ถึงเวลานี้เนี่ย
29:21ถ้าค่อยเอาเงินไปหาซื้อที่
29:22ทำไลท์กับแฟก็ได้
29:23ใช้สมองหน่อย
29:26ใช้สมองหน่อยอ่ะ
29:28พูดมาได้ไหม ไอ้ปาก
29:30วันก่อน
29:31กูยังเห็นมึงสนับสนุนมา
29:33อยู่เลย
29:34มาวันนี้ไง พิกลิ้นกลับแบ
29:37บนี้ไปได้อ่ะ
29:38ฮะ
29:39แล้วทำไม
29:42ฉันโหดค่ะ
29:54เฮ้า
29:55เฮ้า
29:55เฮ้า
30:32การให้เช่าที่จะทำกำไรให้บริษ
30:35ัทมากกว่าครับ
30:43เก่งมาก
30:46มานานนะครับเนี่ย
30:47ครึ่งมาถึงค่ะ
30:49ขอบคุณครับ
30:52เหนื่อยไหม
30:54สบายคุณ
30:56อืม
30:59นี่เป็นไรคุณ ผมยังไหว
31:00โอเค ป่ะ
31:04หิวแล้ยัง
31:05นี่หน่อยอ่ะคุณ
31:09อืม
31:17แช่เท้าในน้ำอุ่นแบบนี้มา
31:18ช่วยทำให้หายเหนื่อยได้นะคะ
31:20ทั้งเหนื่อยกาย
31:23เราก็เหนื่อยใจ
31:25อ่ะ เรียกคุณ
31:32คุณไม่ต้องทำให้ผมถึงขนาดน
31:35ี้ก็ได้
31:35ไม่เป็นไรคุณ
31:36อืม
31:38เรื่องแค่นี้เอง
31:39ฉันเติมใจทำให้ค่ะ
31:43แบ้วสองคนเป็นสามีพระยากกัน
31:45ก็เหมือนเป็นคนคนเดียวกัน
31:48คุณไม่เห็นต้องคิดมากเลยสัน
32:09เกิดเพลงบ้าอะไรของมันเนี่ย
32:17เดี๋ยวฉันลงไปชงชามาให้คุ
32:19ณนะคะ
32:19คุณอยากทานอะไรไหม
32:21ไม่เป็นไรค่ะ
32:24เห็นก็
32:26แช่ทาวไว้อยู่สับครึ่งชั่
32:27วโมงนะคะ
32:42แช่ทาวไว้อยู่สับครึ่งชั่
32:55วโมง
33:11แช่ทาวไว้อยู่สับครึ่งชั่
33:15วโมง
33:41แช่ทาวไว้อยู่สับครึ่งชั่
33:46วโมง
33:46แช่ทาวไว้อยู่สับครึ่งชั่
34:02วโมง
34:04ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
34:27ท้าย
34:34ne
34:45มาทำอะไรเนี่ย
34:48ฉันก็แค่มาเ�iónนรอатыเพื่อคุ
34:51ณต้องการ
34:54แล้ว ตอนนี้คุณต้องการอยู่เปล่
34:57าคะ
34:58ถ้าผมไม่ได้สั่งเนี่ย ไม่ต้อง
35:00ขึ้นมาได้
35:04เป็นแก่บายบาย
35:36กันก็ไม่ได้
36:19คุณท่าน คุณท่าน คุณท่าน
36:34คุณท่าน ออกประธุธินurezไปทากก
36:37่อน
36:38คุณท่าน คุณท่านก่อน
36:43คุณท่าน ออกประธุธินัลเที่ย
36:45มกลอดก array
36:47คุณท่าน
36:51คุณท่าน otrosอนิ过量
36:55คุณท่าน
37:16- คุณจะทัน... คุณจะทัน...
37:22นี่คุณไม่คิดถึงความรู้สึ
37:23กมันไงคุณบ้างเหรอ?
37:24ผมจะคิดถึงทำไมไงฮะ หน้าเบือ
37:26ขนาดนั้นไม่สนุกเลย
37:27ผมว่าเอาเวลามา
37:29คิดเดี๋ยวก็จะเปิดเพลงเรีย
37:31กคุณตอนไหนดี
37:32น่าสนุกมาเยอะเลย
37:33เจ็กรับ
37:34เจ็กรับ
38:00ยอม..
38:02มันไม่รอม...
38:09มันไม่รอม late..
38:18ไม่รอม..
38:20มันไม่รอมได้...
38:23ไม่รอม...
38:25หยกวันเว็น
38:26พวกมันกัน...
38:30เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
39:26เมื่อว่าเชียมเล่นตามเก็มของ
39:28คุณแล้วนะคะ
39:30แต่คุณไม่มาเอง
39:32ต้องไงครับ
39:37สันจะได้ทำรายกาแฟอย่างที่เขา
39:38ต้องการ
39:40ใช่ไหมคะ
39:44คุณพูดเองไม่ใช่หรอ
39:49นี่คุณไว้ใจผมถึงขนาดนี้
39:51เลยเหรอ
39:53ก็ถ้าคุณโกงอันแต่ครั้งแ
39:54รก
39:55ครั้งต่อไปฉันผมไม่เล่นด้วย
40:04ต่าบอกพิสเต็นด้วยนะครับ
40:05ว่าขอยกเลิกสัญญาเช่ากล่อ
40:07ไปก่อน
40:08พอดีทางเรายังไม่พร้อม
40:25มุวานโดนเมียจับได้หรอค่
40:27ะ
40:35คุณทำมือกังวันไม่ได้เลยนะคร
40:37ับรุงมิ่ง
40:38ผมคงพาอ่อนไปกินข้าวกับรุ
40:39งที่ไล่นะครับ
40:42ขอบคุณครับรุง
40:46แม่ ได้ไปเขียวทำร่ายกาแฟนี้
40:49ดีใจใหญ่เลยนะคะ
40:51ก็ปุ่งทั้งดีใจแล้วก็ทั้ง
40:52สะใจนี่คุณ
40:53ไม่รู้ว่าตอนนี้อ้าฉันทัด
40:54มันจะทำหน้าอย่างไรนะ
40:58แต่คุณก็อยากไปยุ่งกับคนบ้
41:00านนั้นมากนะคะ
41:01คุณบอกเองไม่ใช่หรอ
41:02ว่าคนบ้านนั้นใบใจไม่ได้
41:06ทําใจรับปากยากจัง
41:08แต่ก็เชื่อพยายาม เพื่อพันรยา
41:11นะครับ
41:19มีความสูงหรือเกินได้สัน
41:20ที่เราทำอะไรกับแฟน
41:23ก็ใช่น่ะสิ
41:28แล้วก็มาทำอะไรที่นี่
41:30มาแสดงความยินดีเหรอ
41:31โอ้ เปล่า
41:33ทําแค่อยากจะรู้ว่า
41:35ถ้าแกรู้ว่าทำไมก็ถึงได้ทำ
41:37ได้กับแฟนี่
41:38แกจะรู้สึกอย่างไร
41:54ก็รู้สึกภูมิใจสิวะ
41:56เมื่อฉันชนะนี่หัว
42:02เท่าหรือ
42:03เราสองคนรักกัน
42:05เชื่อใจกัน
42:07ไม่เคยมีความรับต่อกัน
42:09แต่ถึงจะพูดไป
42:10คุณรู้ว่าความไม่เข้าใจชี
42:11ดคู่แบบนี้เท่าไหร่
42:12จริงไหมคะ
42:13โอ้ อ้อม
42:15ไม่เอาสิคุณ
42:16เดี๋ยวไปกิดผมรู้สิ
42:17แค่นี้พี่ชายผมเขาก็คงรู้สึก
42:19โง่
42:20จะไม่รู้จอหน้าไปไว้ที่ไหนล่
42:21ะ
42:22โอ้ นี่ผมมีความสุขจังเลยคุ
42:25ณ
42:26เต้นดำกันสักเพลงไหมครับ
42:27คุณพระยา
42:30แต่
42:31เอาเพลงอะไรดีนะ
42:34เพลงนี้แล้วกัน
42:37คุณจังเลย
42:38เฮ้
43:12เฮ้
43:46อ่ะ ฉันทัด
43:48กินอะไรมาแล้วยังลูก
44:08ปล่อย มัน certainty
44:11ราชนะ มันพลคั่น
44:21ไม่มีวันหรือวัน
44:25่อมันเถอะ
44:27แต่อย่าจะรับโกตแกดี
44:43เยี่ยมเวลา
45:09ถ้าอย่างนั้นก็ร้อย ผมได้กลั
45:10บมาสิบทุกอย่างของโสมศูริ
45:11ยันมาไว้ในมือก่อนนะครับ
45:13แล้วหวังว่าโปรเจ็กต์หน้
45:13าของเราเนี่ย จะราบเรื่องกว่าท
45:15ีแน่นอน
45:16ความรับมันไม่มีในโลกหร
45:17อกนะคะ
45:18ถ้าคุณอยากรู้อะไร เดี๋ยวคุณค
45:20งได้รู้เอง
45:49เธอแหละทุกอย่างในมือ
45:52เธอต้องยือแยงชิ่งกระยอม
45:56จะเหยียบให้สูงขึ้นไป
46:00เพื่อจะครอบร้องเป็นเจ้าของทุ
46:02กอย่าง
46:04ไม่สนว่าใครจะเมื่อคว้าง
46:05ไม่สนคำคนที่ทางทาง คลามจะไปทาง
46:08ลายล้านทุกทุกคน
46:10เพื่อจะทวนทุกอย่างที่เป็นของ
46:15ฉัน