- 10 minutes ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:02ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:04อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:05อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:07ารรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ีควรได้รับคำแนะนำ
00:27ภาพใบนี้คือภาพใบสรุปข
00:29องคุณ
00:33วิวออฟฟอจูน
00:49โอ้วหัวใจยังไม่เคยมีผู้
00:53ใด
00:56ยังไม่มีใครสักคนเดินเข้ามา
01:00มาให้เฟิ้มหัวใจไทยไหร่
01:05โอ้เจ้าเออ
01:32เกือปีแล้วนะลูก
01:34ตั้งแต่วันแรก
01:36ที่เก็ดถูกส่งตัวเข้าลงพ
01:38ยาบาล
01:40ย่าก็หวังว่านุงจะพื้นขึ
01:42้นมาคุยกับย่า
01:45แต่นี่
01:49แต่นี่
01:50แต่นี่
01:52คุณย่าครับ
01:58น่อดีค่ะคุณย่า
01:58เฮ้ค เป็นไงบ้าง มีวังไหม
02:02ผมไม่ถามหมอเจ้าของเคสมาแล้วนะคร
02:04ับ
02:05อาการโดยรวมเรืองไม่มีอะไรหน้า
02:07เป็นห่วงเลยครับ
02:08หัวใจยังปกติดี ความดัน
02:10ยังคงที่
02:11กรามเนื้ยก็ยังโอเคดี
02:12เพราะว่าหมอกยภาพเข้ามากระ
02:14ตุนอยู่เรือๆ
02:16เหลือแค่
02:18ไม่รู้ว่า เขาจะตอบสนองกลับ
02:20มาเมื่อไหร่
02:30เก็ดลูก
02:32ฝันอะไรอยู่นะลูก
02:34ฝันอะไรอยู่
02:36ลืมตาขึ้นมาคุยย่าสิลู
02:37ก
02:37ฝืนขึ้นมาคุยกับยานะลูก
02:39นะ
02:40ย่ากินถึงหนูละเกิดแล้วลู
02:42ก
02:43เก็ด
02:47เก็ด
02:47เก็ด
02:48เก็ด
02:52ขอบคุณครับ
03:19เหตุได้วันนี้ออเจ้าถึงมาหา
03:21ค่าที่เรื่อน
03:22แล้วเหตุได้ค่าจะมาไม่ได้
03:26มีสิ่งใดที่ค่าตั้งปลัว
03:27ด้วย
03:31ค่าหาสมุณภัยที่ออเจ้าต
03:33ามหามาได้แล้วก็เลยเอามาให้
03:37ไม่คิดสนา
03:38เป็นเช่นนั้น
03:46ขอบนำใจนะพระเรือง
03:52เอาไปเก็บที่เหลือน
03:54ขอรับ
03:55แน่ใจนะ
04:07ว่าแค่เอาหมายกิศนามาให้
04:10ไม่ใช่เพราะ
04:13คิดถึง
04:29พอเรือง
04:32ท่านก็รู้ว่าท่านกับค่า
04:35เราไม่สามารถเลือกทางให้เป็นเช่
04:37นนั้นได้
04:41ค่าคิดมาเสมอว่า
04:42ก็โชคชาตาเป็นสิ่งที่เปล
04:46ี่ยนไม่ได้
04:52หากมีชัดหน้าจริง
04:56ขอให้เราได้เลือกเอง
05:08เลือกที่จะลากอย่างถูกต้องเธอ
05:10พอเรือง
05:22ขอว่า
05:22ขอว่า
05:23ขอเรือง
05:44นี่หรือ
05:46เหตุผลที่ลูกไม่ใช่ตามองยิง
05:49ใด
05:51เป็นเพราะพอเรือง
05:53ใช่หรือไม่
06:01ข้ารู้ดี
06:03ว่าใจคนนั้น
06:05หาใช้สิ่งที่ห้ามปราบได้
06:07ด้วยคำสั่งไหม
06:10แต่เจ้าจงรู้ไว้เถิด
06:13ในยามที่เจ้า
06:15เก้าออกจากเรือนนี้ไป
06:18แม้แต่ค่า
06:19ผู้เป็นถึงออกยากศาธิปดี
06:23ยังมีอาจปรังคับผู้ใด
06:26ให้มีใจยอมรับ
06:28และชื่นชม
06:33ไม่มีแต่ภาพที่ปิดขันหลอง
06:34เย็งนี้ได้
06:38จริงหรือไม่พอเรือง
06:41ขอรับท่านออกยา
06:49แม้รู้แจ้งแก่ใจ
06:53ถ้ากแต่
06:54ข้าก็มีอาจบังคับใจให้ว
06:56างเฉยในตัวพ่อวานได้ขอรับ
07:07ขอเพียงคุณพ่อเข้าใจ
07:09และไม่ถัดทาน
07:12ลูกจักให้คำมั่น
07:14ลูกจักนี้ทำอันใด
07:16ให้ต้องเสื่อมเสียแกะวงตกู
07:17ล
07:20ลูกแลพ่อเรือง
07:24จะเก็บงำความสมัครใจรักใคร
07:26นี้
07:27นี่ให้ผู้อื่นใดได้รวงรู้
07:30เก็บงำความสมัครใจ
07:40เก็บงำความสมัครใจ
08:03โรง
08:04เจ้าของเธอโลก
08:38น่าเคร็งเครียดมีอันใดห
08:39รือไม่เจ้าคะ
08:43ดวงของพ่อเด็ดและพ่อแก้ว
08:44น่าวิตกนัก
08:47เมื่อยังเล็ก
08:49ค่าได้ผูกเกิรกันไว้
08:52หวังให้มีเกิดเหตุพัดภาค
08:54แยกจากกัน
08:57แต่เพลานี้
08:59ได้ที่ค่าผูกเกิรไว้
09:03ปุ allocateอันต้องสลายเสร็จแล้วค
09:04่ามัง
09:06ได้จริง
09:08คุณพี่มีทางแก้หรือไม่ค่
09:10าค่ะ
09:12คุณพ่อเรียกลูกมา จะทำพฤธี
09:14การอันไหนหรือขอรับ
09:17พ่อจะทำพิธีเสริมสิริมุง
09:19คลให้อ่อเจ้า
09:23ลูกรู้หรือไม่พอเด็บนี่มี
09:26ใครฝืนดวงชะตาได้
09:29รู้ขอรับ
09:31พิธีนี้จักช่วยประวิงเวลา
09:33ให้เค้าะมีอาจต้องดวงชะต
09:36าเร็วเกินข้าด
09:45น้องมือ
10:15น้องมือไม่ได้
10:45ขอบคุณสวัสดี
11:15เจ้าแก้วมีเรื่องอันใดกับ
11:16ลุงเหรอ
11:19เจ้าพร้อง
11:26จะว่าดีก็ไม่ใช่
11:28จะว่าร้ายก็มีเชิง
11:35แล้วคุณลุงคิดว่ามันเป็น
11:37ยังไงดูขอรับ
11:43พอเจ้าอยากกลับไปที่พี่ออเจ้
11:45าจากมาใช่หรือไม่
11:53ผมว่าที่นี่ได้
11:55พอมนกิศนาการีใช่ไหมครับ
12:02คุณลุงช่วยสอนมนกิศนาการี
12:04ให้กับผมได้ไหม
12:16กิศนี้
12:17บ้า yeah
12:18บ้า
12:19ผมก็ถึงคนนั้น
12:23ผมก็ถึงคุณอย่าครับ
12:37ให้คิดว่า
12:40ที่นี่คือบ้านของโอเจ้าแล้ว
12:42หน่า
13:10พ่อเก้าต้องการให้คุณพ่อส
13:11อนมุ่งกี่สนายการี
13:13งั้นเลยขอรับ
14:02อ้าว
14:03ออจ้ามานั้งสือได้ดิ
14:08ใจตรงกันเลย
14:28ไปพี่แย้ม
14:29อ๋อเจ้า
14:31จะไปไหนหรือ
14:32ข้าจะไปเว็ด
14:35เออ
14:36ข้าก็จะไปเหมือนกัน
14:37ไปไอ้พิน
14:38หรือปวดอะไรพร้อมกันเนี่ย
14:40เวตก็มีอยู่ห้องเดียว
14:42นั่นนะสิ
14:44พี่ขุนไปก่อนเลย
14:45ข้าไม่ปวดมาก
14:48เออข้าก็เหมือนจะหายปวดแล้ว
14:52ขอรับ
14:53อะไรไหนพี่ขุน
14:56อ๋อเจ้าก็ไปก่อนสิ
14:58ไปพี่แย้ม
15:00ขอรับ
15:00ไป ไอ้พีน
15:07ข้าไม่ไปแล้ว พี่ขุนไปก่อนเลย
15:09อ๋อจาก็ไปเข้าก่อนสิ
15:11เดี๋ยวข้าเราอยู่หน้าเว็ด
15:13ข้าไม่อยากไปแล้ว
15:17ข้าก็ไม่ค่อยอยากไปแล้ว
15:30ข้ารถ��겠습니다
15:30houn
15:39พ่อแก้ว พี่ขุนไม่ต้องตามข
15:42้าขนาดนี้ก็ได้นะ
15:43พ่อแก้ว ก็ข้าบอกลังไงว
15:45่า
15:46ข้าจะแบ่งไงว่า
15:46ข้าจะไม่ปล่أن Lord อ เจ้าข้าสาย
15:47ตา
15:48ข้าไม่ใช่เดี่ยวมาใช่พี่ขุน
15:50ค่อย Schön. ที่จะคอยพยากฝากที่ขนาด
15:51นี้
15:52ข้าอิดอัด
15:53บอกอาจ้าอิดอัดนั้นด้วย
15:57ใช่! คาอิดอัด
16:00มันเก่า
16:27หลับหรือยัง
16:30พ่อ Nigel หลับนานแล้วขอรับ
16:36และไม่อยากให้ผู้ใดมารบกวน
16:39เมื่อครู่
16:42ค่ายังเห็นจุดไฟอยู่เลย
16:44เพลานี้หลับแล้วขอรับ
17:01คุณท่านจะไปไหนหรือขอรับ
17:03คุณท่านจะไปไหนหรือขอรับ
17:04ไอ้ผีนไม่ต้องตามค่ามา
17:07ค่าอยากอยู่คนเดียว
17:10ขอรับ
17:23คุณท่านเรื่องใดหรือขอรับ
17:26พี่แย้ม
17:28ขอรับ
17:29ถ้าพี่แย้มรู้ว่า
17:31วันหนึ่งต้องออกจากเรินนี้
17:33และจะไม่ได้กลับมาเจอค่าอีก
17:36ก่อนถึงวันที่พี่แย้มไป
17:39ซึ่งไม่รู้ว่าคือเมื่อไหร
17:40่
17:42พี่แย้มจะเลือกดูแลรับใช้ค่
17:44าตามเดิม
17:46หรือพี่แย้มจะเลือกสรให้ค่
17:47า
17:47ให้ค่าอยู่ให้ได้รับหน้าคุณ
17:54ท่านใช่หรือไม่ขอรับ
17:57ไม่ใจร้อยกับขุณท่านเจินป
17:59ะหน่อยหรือขอรับ
18:01นเหuxe Filipคุณขนาดนั้นเลยหรอ
18:04คนเราจะทุกษ
18:05เมื่อ Roz LO
18:06ตั้งจากกัน
18:07แล้วเหตุใดจึงต้องทุกพ่อ
18:09คิดถึงเล่าขอรับ
18:11เช่นนั้นแล้ว
18:13พ่อนายแก้วอย่าทุกใจเอาต
18:16้องห่างกับคุณท่านเลยขอรับ
18:18บ่าว่าเวลานี้คุณท่านก็ทุ
18:21กใจไม่น้อย
18:32พี่แยม
18:47คือนี้มึงน่อนไหน ไอ้โงกก
18:50็น่อยกับมึงแหละ
18:51แอ้งง
19:01ไอ้พินกูบอกว่ากูอยากอยู่คนเด
19:04ียวไง
19:08นี่มึงฟังไม่รู้ความหรือ
19:13พ่อแก้อ่ะ
19:17ค่าขอโทษที่ค่าต้องตัวไม
19:21่ดีกับพี่คุณ
19:26ที่ผ่านมาค่าคิดไว้เองว่า
19:30ถ้าค่าไม่อยู่พี่คุณจะอยู่ไม่
19:34ได้
19:39เจ้าจึงทำตัวเหินห่างกับค
19:40่ากับค่ากันด้วย
19:44ค่าคิดว่าถ้าค่าค่อยๆห
19:48่างจากพี่คุณ
19:51ชนถึงวันที่เราต้องจากลากัน
19:53จริงๆ
20:11วันไหนที่ค่าต้องลาจาก
20:15ค่าก็ต้องถูก
20:17พ่อกิดหนึ่งพี่คุณ
20:22แต่วันนั้นไม่นั่งมาไม่ถึง
20:25แล้ววันนี้
20:28ค่ามีพี่คุณอยู่ตรงหน้า
20:33ค่าจะไม่ทำอะไร
20:35ที่ทำให้เราสองคน
20:37ต้องเป็นทุก
20:40และจะปวดไปอันขัด
20:45พ่อแก้อ่ะ
20:52ขอบใจนะพ่อแก้ว
20:56ที่ใจเดียบผ้า
21:03เรารู้หรือไม่ว่า
21:06เพียงแค่ค่าคิดว่า
21:09จะมีมีออเจ้าอยู่เคียงข้าง
21:12ว่ายากแล้ว
21:16การที่มีออจ้าอยู่ตรงนี้
21:19แต่มีอาจเข้าใกล้
21:22มันจะปวดยิ่งกว่า
21:38ข้าขอให้คำมั่น
21:42หากในภายภาคหน้า
21:47ออเจ้าจะมีอยู่ที่นี่เราจริงๆ
21:54ไม่ว่าที่ไหน
21:57ค่าก็จะตามไป
22:01เพื่อรักเจ้า
22:18นี่คือเธอใช่ไหม
22:21ก่อนที่ฉันเฝ้ารอมาแสนมัน
22:25มันไม่ค่ายต้องการใครมาเท่านี้
22:30โฮ
22:32เธอมันเป็นแฟริงกันบอกข้
22:35างมา
22:39เธอให้ฝื้นหัวใจได้อย่างไร
22:43ขอให้อดเจ้าเอง
23:07ออกอย่าวิชาเยียง
23:11v
23:11ของท่านเกือบตายบ้างพ่commmm
23:13เหตุใจ
23:14มีแม้ผู้ได้ออกผิดตัวมัน
23:15ได้ว่า
23:18ไม่มีแม้ผู้ได้คิดถ้ามันได
23:19้อย่างไรแล้ว
23:20มันถึงพี่ยืนเฉิดหน้าodo
23:23เยียงผู้บริษุตเช่นดี
23:25คนอย่างมัน
23:26หากออกผิดไม่ได้
23:28คงต้องเอาให้ต่าย
23:32ผู้ของมึง
23:34หากออกผิดไม่ได้
23:38ต้องเอาให้ตายเสีย
23:43อายแยมตามกูมา
24:00อืม นี่มันเล่านี่ว่า
24:03เล่าที่ไหร่ไงโง่ นี่มันนำ
24:05มัน
24:07อืม
24:09มึงแน่ใจใช่ไหม ว่ามึงจะทำแ
24:11บบนี้
24:12เออ กูแน่ใจ
24:14เพลานี้แหละ ปลอดคน
24:18ไป
24:18อืม
24:44เฮ้ย ไปสิ
24:45ท่านออกยา ใครไม่ขอรับ
24:52ไปดู
24:57นั่นมันบาวของคุณซี่ไวสาร
24:59วาจา
25:02มึงตั้งลงมา
25:11กับกับเรื่องตั้งพอแก้ว
25:13ผลตั้งคาวแล้ว
25:14ขอรับ
25:15น่อเจ้า
25:18เที่ยวเศรย์กับว่าจะไม่ได้เท
25:19ี่ยวอีกแล้ว
25:20ตอนั้นนี้ ต้องนั้น
25:49กับกับบาท
25:50เฮ้ย!
26:00เฮ้ย!
26:03เฮ้ย!
26:06เฮ้ย!
26:13ออกคุณวิสารวาจา
26:25เฮ้ย!
26:27เฮ้ย!
26:28เฮ้ย!
26:49เฮ้ย!
26:51เม้ย!
26:53เฮ้ย!
26:56เม้ย!
26:57เฮ้ย!
27:05เฉพาเรา чистอด Rum
27:06พลาด์ เย้ugi!
27:08เม้ย!
27:14เฮ้ย!
27:24รุ่น
27:26รุ่น
27:42รุ่น
28:15รุ่น
28:16ขอบคุณ
28:18รุ่น
28:39จิต
28:42ข้า ข้า
28:44ข้า
28:45หน commissioning
28:46ข้า
28:46ข้า
28:46ข้า
28:47รับ
29:10เธอต้องไว้
29:40เติม 1 พ่อ 5 กเถ
29:42โ escuela 1 ที่แห่งวิ Rain
29:59สำรวัง 6 เล่น
30:04thirteen พุ Frances
30:06knick off
30:07ก็ limited
30:07แต่มือลอย
30:08ไม่พูดไม่จ明
30:09มีปัญหาเรื่องสมองหรือเปล่
30:11าหรือ
30:13ทางโรงพยาบาลตัวสอบทุก
30:14อย่างละเอียดแล้วครับคุณย่
30:16า
30:17แต่ว่าปกติดีหมดเลย
30:43มาแล้วเจ้าค่ะ
30:45เพราะเด็ด หิวไม่ลูก
30:58ข้าส่งสารลูกแล้วเกินเจ้า
31:00ค่ะ คุณพี่
31:04ความทุกเช่นนี้ไม่มีสิ่งใด
31:06ช่วยได้
31:08นอกจากเวลา
31:12แต่เวลาก็ชั่งหดร้ายเลือกินนะ
31:14เจ้าค่ะ
31:38คุณท่านจะให้บาวยกสำรับมา
31:40เลยไหมขอรับ
31:42ขอรับ
31:46ขอรับ
31:47ขอรับ
32:12เฮียงแทนอดเจ้า ด้วยเจ้า
32:33เจ้า
32:33อ๋อ ราฐานจังนั้นเลย
32:36โอเค
32:38เดี๋ยวก่อนครับ คุณย่า
32:44นี่ครับ
32:46โอ้โฮ
32:49นึกยังไงวันนี้ถึงทำยัมป
32:51ระดุบพูดให้ย่าท่าน
32:52แล้วนั่นยัมผลไม้อีก
32:54มีแต่ของเปรียวทั้งนั้นเลย
33:00ฮะ
33:01ท่านเยอะๆนะครับคุณย่า
33:02จ้า
33:09อืม อร่อย
33:11อร่อยมาก
33:17ทำไมดูเหมือรอยจังเลยล่ะรูป
33:20นี่อะไรไม่สบายใจหรือเปล่า
33:23ผมคิดติกพี่คุณครับคุณย่
33:25า
33:26อ๋อ
33:27คิดถึงตัวละครในนิยายมัน
33:29ไม่แปลกลงนะรูป
33:31สรุปแล้วนิยายเรื่องนี้เชื่ออะไร
33:35เอามาให้ยายอ่านบ้างนะ
33:37นี่ย้อนไปถึงสมัยยุทยาเลยเห
33:39รอลูป
33:40ต้องแต่ผมตื่นมา
33:43ผมสับผสนมากครับ
33:44ว่าไหนก็ความจริง
33:49เกรตหมดสติไปนานนะรูป
33:51หนูอาจจะฝันเห็นเรื่องเราอะไรมากม
33:53าย
33:54มันต้องคอยๆ ใช้เวลา
33:56มีอะไรไม่สบายใจ
33:58ระบายให้ย่าฟังได้นะรูปนะ
34:00เราต้องช่วยกันนะ
34:03เอาอย่างนี้
34:04คืนนี้เกรสอ่ะมานอนเล่าเรื่องน
34:07ี้ให้ย่าฟังอีกรอบหนึ่ง
34:08ย่ายังสงสัยอยู่เลยว่าพ่อเด
34:11ทอ่ะ ชอบพ่อแก้วตอนไหน
34:14เดี๋ยวอมแล้ว
34:36โอ้โหใจ ยังไม่เคยมีผู้ได้
34:43ยังไม่น้องมากแล้วเนี่ย
34:45ใครสักคนเดินเข้ามา
34:50เชื่อเสมอ ว่าสักวัน เมื่อถึ
34:54งเวลา
34:56เชื่อเสมอ ชกชื่อตา จะพาให้เจอ
35:03ปกเพ้นอำพา
35:07ก็ทำให้เรามาพอ
35:10เจอเพียงครั้งครั้งในมันสั่ง
35:14ไม่รู้ทำไมวันไว้อะไรอย่างนี้
35:21นี่คือเธอใช่ไหม
35:23ในของที่ฉันเฝ้ารอมาสันนั้น
35:28มันไม่คิดการใครมาทุ่งนี้
35:33โอ้โห
35:34ไม่ว่าโอเจ้าจะอยู่ที่ใด
35:38ค่าก็จะตามหาอออเจ้าจนเจอ
35:41เจอ
35:42เพื่อรักเจ้า
35:44ได้ยังไหร่
35:59จากนี้ไป เรื่องมากมาย ที่เข้ามา
36:06เจอสัญญา เขียงขันเธอ สำเมอ
36:10ไป
36:12และจะยอด ให้ทุกลง ที่หายใจ
36:19จะไม่ยอด ให้อะไร ความแดนรา
36:25บูกเพชน้ำพา ก็ทำให้เรามาพบ
36:33เจอเป็นครั้งครั้ง ในสิ
36:37ไม่รู้ทำไม วันไว้อะไรอีกนี้
36:44นี่คือเธอใช่ไหม ไอ้คนที่ฉัน
36:48เฝ้ารอมาแสนมัน
36:51มันไม่ค่ายเรื่องการ ใครมาเท่านี้
36:57เธอมันเป็นแฟริงกันบกัน
37:01หมด
37:04เธอให้ฝื้นหัวใจได้อย่างไร
37:12ยิ่งไปถึกก็ยิ่งลืม
37:19และยิ่งลืกก็ยิ่งฉัน
37:25ได้เวียนรู้ใจตัวเองนะ
37:31เธอไปชีวิตทำไมมีความหมาย
37:38นี่คือเธอใช่ไหม คนที่ฉันเฝ้าร
37:42อมาแสนม
37:44มันไม่เคยต้องการ ใครมากตอนนี้
37:51หามันเป็นแฟริงกันนอกกั
37:55นหมด
37:58คุณสีที่สารวาจา
38:04เด็ด
38:06และสหาย
38:09แก้ว
38:27พอแก้ว
38:29พี่ขุน
38:32เป็นไรหรือเปล่าครับ
38:36ไม่เป็นไรครับ
38:39ขอบคุณครับ
38:42ขอบคุณครับ
38:52เราไปที่นั่นมาจริงๆ
38:54ขอบคุณครับ
39:16ข้ากรวนัก
39:19ว่าจากตอมใจจนเจ็บไข้ไปเส
39:21ียจริงๆ
39:21เองยังจำได้อดึงไม่
39:26เมื่อคราก่อนที่พ่อไหนแก้วมา
39:29เข่ามิดได้มาด้วยเหตุธรรมดา
39:34หากแต่เพราะ
39:38มนกิศนาการี
39:44ที่นี่คุณบอกว่า
39:47ข้าโปรกมาที่นี่
39:48ก็ที่ทำทีวิท่องมนกิศนาการ
39:51ี
39:53ข้าวว่า
39:56มนนั้นต้องมีสวนในการพาข
39:58้าวอาที่นี่
39:59มนกิศนาการี
40:05กลัวเธรน
40:14มน لمよね
40:34มนkien
40:47รีบตามหมอสานด้วยครับ ได้ค่ะ
40:51คนไข้มีภาวาเลือดออกในช่
40:53องท้องค่ะ
40:54เราไปเลือดออกให้เดียวที่สุด เต
40:56รียมยาสลบ เราจะเริ่มผ่างเดี
40:58๋ยวนี้
41:19พวกหมอคะ คนไข้คลับมันตกค่
41:21ะ
41:22ทำให้เซลา
42:05ตอนท่านน้ำมืน เธอยิ่งน้ำม
42:09อง
42:09อยากจะห้ามใจ ได้กันด้าจอง
42:13รู้นะว่าเป็นสไตล์ รู้ไหมยิ
42:16่งอิ่งสบาย
42:18ดูดูไปเริดจุน้า
42:22เคยแซนไป ได้เหมือนไกลกัน
42:26ตามว่าหัวใจ ห่างกันทุกว
42:30ัน
42:30เท่านี้ไม่มีคนคุย ถ้างนั้นขอ
42:33เป็นคนเลย
42:34รู้จะตวยได้ความรัก
42:39ยิ่มมิสักนิดเธอคิดเท่า
42:40ไหร่อพอส
42:41วันที่บอกรักวันนั้นคุณได้
42:42ไปจอบ
42:43เริ่มเลยแม่ ถ้ามเอาไว้มันย
42:44ิ่งหาด หาด หาด
42:47ทำเป็นมีโมง ทำทรงอยู่นั้นล่
42:49า
42:51ความจริงแอนดูก็รู้อยู่ว่
42:53าแค่นั้นล่าย
42:57เริ่มเล็ก เนิดเท็กสิ่าย ล่
42:59า
Comments