00:00Değerli izleyicilerimiz, bugün bir sonraki canlı bağlantı noktamız Almanya olacak.
00:04Sosyolog ve psikolog Dr. Cemil Şahinoz bizlerle.
00:07Cemil Bey merhaba, hoş geldiniz yayınımıza.
00:11Merhabalar Eda Hanım, merhabalar.
00:13Evet Cemil Bey, bugün öncelikle Almanya gündemine, Türk tarihinin hafızasında önemli izler bırakan bir olaydan bahsedeceğiz.
00:22Duisburg-Wahnheimenort saldırısıyla başlayacağız.
00:2626 Ağustos 1984'te Türklerin yaşadığı bir binanın kundaklanmasıyla birlikte bir tanesi sadece 50 günlük bir bebek olmak üzere 7 kişinin
00:35hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan bir olaydan bahsediyoruz.
00:39Aradan 42 yıl geçmesine rağmen saldırıyla ilgili soruşturmadaki ihmaller ve aynı zamanda ırkçılık şüphelerinin yeterince araştırılmadığı yönündeki tartışmalar da günümüzde
00:49hala devam ediyor.
00:50Peki bu saldırı Almanya'daki ırkçılık tarihinin tam olarak neresinde duruyor ve bugün hala bu olayı hatırlamak, yeni nesillere aktarmak sizce
00:59ne kadar önemli?
01:02Evet yani bu olaydan söz ederken zaten size bahsettiğiniz aslında 1984 yılında yaşanmış bir yangından söz etmiyoruz.
01:09Aynı zamanda Almanya'daki ırkçı şiddet tarihinin ve bu tarihle nasıl yüzleşildiğinin önemli bir örneğinden söz ediyoruz.
01:16Yani dolayısıyla saldırının hafızada tutulması çok önemli bence çünkü toplumlar sadece kahramanlıklarını değil kendi karanlık dönemlerini de hatırlamak zorundadırlar.
01:26Hafıza bir tür yani toplumsal güvenlik mekanizmasıdır ve bunun gibi olaylar unutulduğunda sadece yani kurbanların hikayesi kaybolmaz.
01:35Aynı zamanda toplumun geçmişten ders çıkarma imkanı da zayıflar.
01:38Yani bahsettiğiniz gibi bu kundaklamada 7 kişi hayatını kaybetmişti, 23 kişi de yaralanmıştı ve ifade edenlerin isimlerini de burada anmak
01:46isterim.
01:47Yani hafızamızdan silinmemeleri için Satır ailesinden Ferdane, Çiğdem, Ümit ve Songül, Turan ailesinden Zeliha, Rasim ve Tarık.
01:54Ve bahsettiğiniz gibi Tarık da 50 günlük bebek yani hepsini Allah rahmet eylesin.
01:59Ve burada sadece yani iki aile değil bütün bir toplumun yaşadığı büyük bir travmadan bahsediyoruz Eda Hanım.
02:06Çünkü 42 sene önceki toplumsal atmosfere bir dönelim.
02:10O dönem göçmenlerin geri dönüşleri yoğun şekilde tartışılıyordu toplumda, işte medyada, siyasette.
02:17Dolayısıyla göçmenlerin kendilerini ne kadar güvende ve kabul edilmiş hissettikleri zaten önemli bir toplumsal meseleydi.
02:25İşte böyle bir atmosfer içerisinde de Türk ailelerin yaşadığı bir binanın kundaklanması toplumda gerçekten çok derin bir korku oluşturdu.
02:33Ve ilerleyen bu süreçte olayın belki de en önemli tarafı aslında bu, saldırının kendisi kadar sonrasında yaşanan soruşturmadır.
02:41O dönemde işte ırkçı bir motivasyon ihtimali yeterince araştırılmadı.
02:44Aslında bunu yani son saldırılarda da gördük maalesef.
02:48Yani 42 sene önceye gitmeye gerek yok.
02:50Hatta soruşturma yani 42 sene önce başka yönlere çekildi.
02:54Ve bir dönem işte Türklerle, Yugoslavlar arasında bir çete çatışması ihtimali üzerinde dahi duruldu.
02:59Daha sonra mesela saldırının faili bulundu ve olay kundakçılık çerçevesinde değerlendirildi.
03:04Yani konu hiç ırkçılık olarak da ele alınmadı.
03:07Dolayısıyla insanların zihninde bu olay hiç kapanmadı.
03:11Bu açıdan bugün mesela o saldırının gerçekleştiği binanın cami ve anma merkezi olarak kullanılması da sembolik bir açıdan önemli.
03:21Aslında önemli bir yere değindiniz.
03:24Bugün saldırının gerçekleştiği binanın bir ibadethane ve anma merkezi olarak düzenlendiğini söylediniz.
03:30Bu da tabii ki benim sorumun çok da güzel bir yanıtı oldu.
03:34Bir sonraki nesillere, gençlere bugün 3. 4. kuşakları konuşuyoruz.
03:38Geçmişte yaşanan olayları hatırlatabilmek adına gerçekten oldukça kıymetli.
03:42Ne?�esto
Kommentare