00:00Gülerken ağlar gibisin derlerdi sen ki
00:06Herkesin yorulduğunda yaslandığı koca bir dağsın
00:11Kimse bilmez o dağın içindeki çatlakları
00:17Kimse sormaz bu kadar yükü nasıl taşırsın
00:25Herkes onu dışarıdan bir koca dağ olarak bilirdi
00:29O da rüzgarın en sert estiği zamanlarda bile
00:35Boyun eğmeyen, kökleri toprağın en derin katmanlarına uzanan
00:41Gölgesinde nice yorgunun soluklandığı ulu bir varlıktı
00:49Fakat kimse o dağın içindeki görünmez çatlakları görmezdi
00:54Kimse dalıp giden o uzak gözlerin arkasındaki
00:58Sessiz fırtınaları sezmezdi
01:04Gülerken ağlar gibisin derdi bazıları
01:07Ama bunu söylerken bile derine inemez
01:12Yüzeydeki tebessümün ardındaki bin yıllık yorgunluğu
01:18Fark edemezlerdi
01:20O acısını da neşesini de
01:23Hep kendi içine gömmüştü
01:26Çünkü anlaşılamamanın
01:29Soğuk rüzgarından korkmuş
01:32Sanki dertlerin bir dermanı
01:35Yorgunluğun bir çaresi yokmuş gibi
01:39Tüm yükü tek başına omuzlamıştı
01:42Omuzlarındaki yük sadece bugünün değildi
01:48Yarım kalmış cümlelerin ve silinmemiş izlerin
01:53Oluşturduğu devasa bir çuval da adeta
02:00Geçmişi o kadar sıkı sarılmıştı ki
02:04Ellerini bir an bile gevşetirse
02:07Sanki bütün dünyası başına yıkılacak sanıyordu
02:13Bırakmak demek teslim olmak
02:17Zayıf düşmek demekti onun lügatında
02:20Oysa zaman akıp gidiyor
02:24Taşıdığı o ağır hatıralar
02:27Ruhunu yavaş yavaş incitiyordu
02:32Bir günlerden bir gün
02:35İçindeki o yorgun ses
02:38Ona adeta bir ninninin
02:41Bir çel otelinin
02:42En yumuşak perdesinden
02:45Seslenir gibi fısıldadı
02:49Şimdi gözlerini kapatma zamanıydı
02:54Yüzünü karanlığa değil
02:56İçeriye sızan o inceden inceye
03:00Şifaya dönmek gerekiyordu
03:03Ellerini sevgiyle açıp
03:07Omuzlarındaki o görünmez demirleri
03:10Birer birer toprağa bırakmalıydı
03:17Korkmamalıydı
03:19İnsan yükünden kurtulunca yıkılmazdı
03:23Aksine hafiflerdi
03:26Ve hafifleyen ruh
03:28Yeniden çocuksu bir neşeyle
03:31Huzurun ellerinde büyümeye başlardı
03:35Artık omuzlarındaki o tonlarca ağırlıktaki çuvalı
03:40Yere bırakma vaktiydi
03:42Yıllarca bırakırsam
03:45Her şey yıkılır korkusuyla
03:47Sımsıkı sarıldığı hatıralar
03:51Yavaş yavaş ellerinden
03:53Kayıp gitti
03:55Gözlerini kapattı
03:58Ve yüzünü içindeki o sessiz
04:01Şifalı ışığa döndü
04:03Derin bir nefes aldı
04:06İçindeki dağın aslında yıkılmadığını
04:10Aksine yüklerinden arındıkça
04:13Yeniden ve daha huzurlu büyüdüğünü fark etti
04:19Çünkü insan ancak hafiflediği kadar özgürleşir
04:26Ve ancak o zaman yeniden doğardı
