- 8 hours ago
Category
️👩💻️
WebcamTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:57ตอนนับหรอกว่าตอนตื่นอีกนะ
00:59เนี่ย
01:04ให้ฉันนอดตายเลยมั้ยล่ะ
01:06ถึงจะได้รอตลอดกัน
01:09ได้มั้ยล่ะคะ
01:23ถ้าบอกว่าได้
01:24ก็จะค่าเจ็นให้ตายเลยมั้ย
01:27จะทำทำไมล่ะคะ
01:28ชีวิตที่ไม่มีนารีเนี่ย
01:30หน้าเบือจะตาย
01:39อยากให้ฉันอยู่กังข้างเธอไปตล
01:41อดเลยหรอ
01:46ตายนี้ล่ะคะ
02:02แล้วได้
02:03แต่ถ้าฉันต้องห่างเธอสักพ
02:07ัก
02:10ไม่ได้นะคะ
02:12แล้วถ้ามันจะเป็นล่ะ
02:16เธอจะรอได้มั้ย
02:25ถ้านารีบอกว่าจะกลับมา
02:28กระจิบก็จะรอค่ะ
02:32อีกนานยังรัก
02:34ถ้าคนนี้
02:36ไม่เคยมีใครคนไหน
02:39ทำให้หัวใจ
02:41ของฉันเต็มแรก
02:43ได้เท่านี้
02:46อีกนานยังรัก
02:48มาขึ้นทุกคน
02:50ได้โปรดรัก
02:52จากฉันไป
02:54อยากจะรู้
02:59ว่าใจเธอคิดฉันไร
03:00เหมือนกันใช่ไหมเธอ
03:21เธอ
03:21เรื่องที่ให้ผมช่วยสื่อ
03:23สรุปแล้วทาตรีตัวจริง
03:25เป็นเพื่อนของให้ทาตรีจริง
03:27สองคนนี้
03:28รู้จักตั้งแต่เรียนลงเรียน
03:30เดียวกัน
03:33เราต้องรีบดัดไฟน้ำรับต้
03:34llam
03:35อยากให้ทาตรีจริง тебе so sure
03:37รู้เรื่องนั้นไม่ต้องป่อง
03:42ผมทําแทนคุณไปแล้ว
03:50ถ้าคุณทาตรีจริงรู้เรื่อง
03:52ก็ الخลงช่วยเราได้ไหม
03:55เมื่อช้าว
03:56mothers
03:56ฉันเพิ่งโทว์เล็กไปหายก็ถ
03:57ึงเทือนครับ
03:58อีกสองวันน่าจะมาถึงภูเก็ต
04:01เริ่มทุกอย่างก็ได้จบสะที
04:04เหลือก็แต่หารักฐานมาจับในว
04:05ิจารณ์ให้ได้
04:07ข้อดูหญาตกำหน้ายอังเพ้อ
04:13มีอะไรหรือเปล่า
04:14ตอนนี้เกิดไฟไม่ย้ยที่ไฟสั
04:15นนี้ครับ
04:20อย่างนี้คุณถัดไปเพื่อคุณก็
04:21ไม่รู้เนอะสิ
04:22ว่าเราท decades กับการให้เขาลงมา dl Где
04:23ฟูเก็ต
04:29ผมก็ไปแหลงไจว่าทำไมแต่ก่อน
04:31และถาตรีชอบไปเสนane นะ
04:33ขอบคุณคุณส عنให้หรืมากนะคร
04:34ับ
04:34ที่ทำให้แผงผมร miteinander
04:36เร้าเป็น้投 Jeffrey
04:38เราก็ช่วยกันเลยว่าย เราก็ช่วยเห
04:41ลือกัน
04:42ว่าแต่ทะตรีมันก็มีความ
04:44พยายามสู้งมี сл่ะ
04:47คο terminarесс bis คอยช่วยคุณรั�s จิต
04:48ไปสร้ทุกเครือ
04:49มันชอบประจิตสิครับ
04:51ถึงมันไม่ยอมรับ ใครไม่โง
04:53่ก็ดูออก
05:01ดูสีหน้าคุณมีกังหวน
05:06ก็...เรื่องไอไว้สิครับ
05:09ผมอย่าหาทางข้างปิดปากมันไม
05:11่ได้เลย
05:14เรื่องนั้น คุณก็ต้องขอบคุณ
05:16ผมเหมือนกัน
05:22มาแล้วครับ คุณสิ
05:32นี่คือพันโลง คนที่ทำความสะ
05:34หารท้องพักให้ไวทุกวัน
05:38ได้ยินอะไรมาบ้าง บอกกันสิ
05:42คนไข้ได้รับความกระทบกระเทื
05:44อนอย่างรุ่นแรงที่สมองครับ
05:46หมอก็ตอบไม่ได้เหมือนกันครับ
05:47ว่าจะฝืนเมื่อไหร่
05:49หรือถึงฟื้นก็ไม่ทราบว
05:51่าจะเหมือนเดินไหม
05:51หรือให้ปากคำได้หรือเปล่า
05:56เหมือนอีไว้ก็ไม่ต่างล่ะ จะ
05:57คนตายเลยที่ครับ หรอ
05:59แล้วเขาจะเป็นพยายามให้ผมได้ยั
06:00งไง
06:05เรื่องที่ผมได้ยินมา ก็มีเท่านี้
06:07ล่ะครับ
06:23คราวนี้ก็หมดห่วงแล้วนะ
06:25เหลือก็เพียงแต่ตามหาคุรจิ
06:27ตกับมาแตกงานให้ได้
06:29แล้วสมบัติทุกอย่างจะตกเป็
06:31นของคุณ
06:35เราพาทั่วผู้เก็ดอะไรอย่างหาตัว
06:37ไม่เจอ
06:38ไม่รู้ไปซ่อนอยู่ที่ไหน
06:41ยังไงก็ต้องตามให้เจอ
06:43กิจการของแย่เด็กนั่นเยอะแย
06:44ะใส่หมด
06:46เราจำเป็นต้องราสายธุรกิจพ
06:48วกนี้ในการจะจายอย่าง
06:52ครับ
06:56คุณสถิตไม่ต้องหัว
06:58ยาของคุณสถิตต้องได้ขายที่
07:00นี่แน่
07:11เอาก็บข้าประฝากคุณจิตค่า
07:15เห็นไว้อยู่ที่นี่คนเดียวกลัว
07:17ว่าจะไม่มีอะไรกิน
07:19ของปลดคุณจิตแทางนั้นเลยนะคร
07:20ับ
07:21ขอบคุณนะครับป่า
07:23ค่ะ งั้นป่าไปก่อนนะคะ
07:25ค่ะ ไปดีไป
07:50โอ้โห นี่ขออาศัยไม่พอ
07:54ยาวงานมาทำที่นี่อีก
07:56ย้ายมาอยู่ทาวอนเลยไหม
07:58ไม่หรอกค่ะหมอ
08:00ยังไงฉันก็ต้องกลับไปอยู่
08:01ที่บ้านสมสองแสง
08:02ยังมีอีกหลายคนที่นั่นที่ฉ
08:04ันเป็นห่วงค่ะ
08:05อ๋อ
08:07ฉันไปชด
08:10ไหนๆฉันก็มาอาศัยอยู่กับหม
08:12อแล้ว
08:13ฉันก็อยากทำตัวให้มีประโยช
08:14น์นะคะ
08:15ถ้าหมอมีอะไรให้ฉันช่วยเนี่ย
08:16หมอบอกฉันได้เลยนะคะ
08:18อืม
08:26หมอ
08:27ช่วยด้วย
08:27มีคนชักอยู่กับหมอนน
08:29เอ้า
08:29บอกว่าจะช่วยก็ได้ช่วยเหลือ
08:31ตามา ทางไหน
08:31ทางนี้ครับ
08:32เอาไป
08:43โอเค
08:44อ้า อ้า เอาไป อย่ามุ้ง อย่ามุ้
08:45ง
08:46อย่ามุ้ง อย่ามุ้ง
08:47โอเค
08:49รัสธิต หาอะไรมารองหัวแล้ว
08:52พี่ค่ะ ขอยินพักเข้ามานะคะ
08:54ลาย bi...
08:58ขอติดชื่อหมอตาแค้งตัวหน
08:59่อย
08:59ค่ะ
09:02ขยินเนตนะฮ่าพี่
09:04พี่ท่า
09:06ใครท้าร tagsเนี่ย
09:09มีพันด sujet
09:11ร inevit Mar children
09:42จิน อะไรตลอดทางอ่ะ สบายเหรอ
09:46โอ้ย เปล่าค่ะ ก็ได้ออกไปช่
09:49วยคนสนุกดี อยู่แต่บ้านหมออ้า
09:51เบื่อแล้ว
09:53ถ้าคุณรัดจิตเบือ
09:59ก็กลับไปที่บ้านสมสองสายสิ
10:01ครับ
10:17เรื่องจางกงเชินมันยอมที่จะเป
10:19ิดปากช่วยเราบ้างได้ยังครับ
10:23ยังเลยครับ
10:24ดูถ้าไม่คิดจะช่วยเราให้ง่าย
10:29ไหวก็ยังไม่ได้สติ
10:30แบบนี้ในวิจารย์ของรอยหน้า
10:32ลอยตาไปได้อีกนาด
10:36ผมน่าอยากจับในวิจารย์ใจจะ
10:38ขาด
10:39และที่จะได้กลับไปอยู่บ้านสมส
10:40องแสงถ้าอยากสบายใจ
10:52คุณหาตีครับคุณหาตี
10:54แย่ละครับคุณหาตี
10:58เมียอะไร
10:59ตอนนี้คุณมิจารย์เจอคุณหา
11:00จิตละครับ
11:01คุณหาจิตอยู่บ้านสมสองแสง
11:02ครับ
11:16ในระหว่างที่คุณจิตไม่อยู่
11:18ผมได้เริ่มเนินการเรื่องการโอน
11:20ทรับสินทั้งหมด
11:21ให้เป็นความคุณจิตแต่เพิ่ง
11:22ผู้เดียวเรียบร้อยเหรอครับ
11:28สมบัติของคุณตาไม่ได้ไปไหน
11:30แล้วฉันก็ไม่ได้รีบร้อนที่
11:32จำว่าเป็นของตัวเองด้วย
11:33คุณวิจารย์ไม่ต้องได้ยินจ
11:34ัดการในฉันก็ได้นะคะ
11:39นี่เธอ
11:41ตอนที่เธอไม่อยู่นะ
11:42วิจาร เข้ามาคุมบังเหน มาบงก
11:45ารจัดการทุกอย่าง เหมือนก็ว่
11:46าเป็นของตัวเอง
11:51ไม่จะเป็นแบบนั้นเลยนะครับ
11:52ผมแค่ต้องการถัดทุกอย่างให้
11:53มันถูกต้องแล้วก็เรียบร้อย
11:56ผมเป็นหวงว่าที่พระยาความนะ
11:58ครับ
12:01แล้วคุณไม่คิดจะถามฉันหน่อย
12:02ละครับ
12:03ว่าทำไมฉันหนึ่งหายไปจัดงาน
12:04มั่น
12:09เธอ...เธอก็บอกมันไปเลยสิ
12:11ว่าที่เธอหนีงานมั่นเพราะว่
12:13าเธอไม่ได้อยากจะไปงานกับมัน
12:18เรื่องนั้นมันไม่สำคัญอะไรเลยนะคร
12:20ับ
12:22เพียงแค่วันแต่งงานของเรา
12:24ปุติจิตไม่นีไปไหนก็พอ
12:37กุติจิต อย่าปฏิเศษผมเลยนะครั
12:39บ
12:42ถ้ากุติจิตไม่ตกลง
12:48คนแรกที่ผมจะเล่นงานคือไอ้ท
12:50าตริ
12:52ส่วนคนอื่นในผ่านโสมสองแส
12:54ง
12:55ผมก็ไม่รับลองความปลอดภายจ
12:57ึงกัน
12:58คิดให้ดีๆ
13:05ผมเธอพูดไปทุกอย่าง ด้วยเหตุผ
13:08ลไหมครับ
13:10ว่ามว่าคุณจิตก็เข้าใจ
13:15นี่วิจารย์ เธอก็ดดันอะไรละจิ
13:18ต
13:20ถ้าฉันรู้นะว่าเธอนิสไบบน
13:22ี้
13:22ฉันไม่เข้าข้างเธอต้องต่าแ
13:23รกหรอก
13:29ถ้าคุณรัศจิตไม่มีประหา
13:30อะไรกับตรงนี้แล้ว
13:32ผมจะไปเดิมเดินการเพื่อมะรอดก
13:35และก็จัดงานแต่งงานของเราให้เด
13:37ิมที่สุดนะครับ
13:54เงินก็จ
13:58ขอโทษนะคะที่มาแข็จจังหว่า
14:01แต่มีคนมาขอพบค่า
14:27คุณป่า นาทาตรี
14:49เราจะแน่ใจได้อย่างไรครับว่านี่
14:51คือทาตรีตัวจริง
14:51ไม่ใช่ไอ...
14:55ทาตรีเมื่อขาวก่อนนะครับ
14:58ไม่ต้องสืบหรอก
14:59ฉันนี่แหละรับประกันให้ได้
15:01เพราะว่าฉันเจอกับอสวงมาก
15:03่อน
15:07ไม่ได้เจอกันนาน สบายดีนะจ๊ะ
15:12สบายดีค่ะอ่า
15:16แต่มันก็หลายสิบปีแล้วนะคร
15:18ับ
15:18คุณเพทหายจะจำคนผิดก็ได้
15:21ฉันเป็นพระยายอีกคน
15:23ฉันทำงานที่บ้านสวมสองแสม
15:24และตั้งแต่คุณสวมยังนุม
15:26แล้วก็เคยรับใช้คุณสวง
15:28ยังไงก็ใช่
15:30ไม่ผิดคนแน่
15:35ถ้าทุกคนยืนยันก็ดีครับ
15:43ในฐานะที่คุณสวงและคุณทา
15:45ตรุย
15:45เป็นยาติผู้ใหญ่ที่เหลืออยู่
15:46ของคุณราจิต
15:47ผมพี่จ้านะครับ
15:51ผมเป็นคนรักของคุณราจิต
15:55แล้วเราก็จะแต่งงานกันครับ
16:07ฉันในฐานะยาตผู้ใหญ่ของรา
16:09จิต
16:10ยังไม่อนุญาตให้ราจิตแต่ง
16:12งาน
16:14เพราะฉันเพิ่งรู้จักกับค
16:15ุณ
16:17และราจิตก็ยังเป็นเด็ก
16:19ยังเรียนรู้ความรักได้อีก
16:20เยอะ
16:21เชื่อยายนะลูก
16:23ลองไปก่อนไม่ต้องรีบ
16:26ค่ะ
16:26คุณยายไว้ยังไง
16:28ราจิตก็ไว้อย่างนั้นค่ะ
16:40ถ้าจะเอาแบบนี้ก็ได้ครับ
16:42แต่ผมคงต้องขอบอกอะไรว่าสักอย
16:43่าง
16:46คุณธารี
16:48จะไม่ได้รับบรุษกตามพี่นายก
16:50ําครับ
16:52พอได้เลยวันและเวลาที่มารับแล
16:54้ว
16:55คุณจะไม่มีสิทธ ในกลอมaberน
16:57Livest ทั้งสิ้น
16:58ทุกอย่างจะตกไปของคุณตรติช
17:00ิต
17:00แต่เพียงคุณเดียว
17:02ฉันยินดีที่จะแบ่งทรับส
17:04ินครึ่ง นึงให้กับนาธารี
17:06ตามเดิมค่ะ
17:08итсяได้มีคนมาช่วยดูแลเพิ่ง
17:09แล้วก็ไม่เป็นพาร holders
17:16จริง อย่างที่ราจิต PERMAN
17:31ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
17:33เรื่องนี้ผมพร้อมเรียนรู้
17:35แล้วก็ช่วยพี่เพลธไท่ กับรา
17:36จิตครับ
17:40ดีค่ะ
17:41ถ้าอย่างนั้นคุณวิจารย์เขา
17:43ไม่ต้องยื่นเรื่องต่อสารเพื่ออน
17:44สมบัตรใหม่แล้วมันคะ
17:46เพราะยังไงผลก็ออกมาเป็นเห
17:47มือนเดิม เสียวเวลาเปล่า เปล่
18:13า
18:13เอ๊กทิงเคυน
18:14อ่าในสายดาว
18:20มานานอันไงวะ
18:21เพิงมาถึงไม่นานนี่แหละ
18:25แล้วราจิตล่ะ
18:27ราจิตอยู่ที่ห้องทางมาณกับพ
18:28ี่เปลย์ท้าย
18:29ส่วนป่าเจียมก็กำลังเตร
18:30ียมห้องนอนอยู่อ่ะ
18:31ฉันกับแม่เลยต้องรออยู่ที่น
18:32ี่
18:34แม่สวน
18:37สบายดีนะเจ้าทาตี
18:41ไม่ค่อยนะ
18:43เกิบติกคร velocidad
18:43คุ้กก็อยู่รายรอบ
18:48ติกคุ้กเลยหล่ label
18:49แล้วถ้าไม่เห็นสวงข่ามาบอก
18:51จะได้รีบมา
18:53ฉันกับแม่อยู่ที่ wynood著
18:54ที่พังงานก็ตั้งเกır υประทิศ
18:55ให aconteceuว่าแม่พ weniger
18:58ตาท็จะรีบมาไงümüค่ะ
19:00ที่ไหนได้ อยู่ที่ المันก่อนงี้เอง
19:05ใครจะไม่รู้ว่า
19:07เนื้지도ว่าแกอยากอยู่บ้าน dans
19:08สมส่องแสงต้างหалог
19:17คุณสวงค่ะ ฉันเตรียมห้อง
19:18ให้เรียบร้อยแล้วค่ะ
19:20ขอบใจจ้ะพี่เจียม
19:21จะขึ้นไปภาคที่ห้องหรือมั้
19:22ยคะ
19:23ยังก่อนจ้ะ
19:25ฉันมีที่ที่อยากไปก่อน
19:34ฉันได้อ่านบันทึกของพี่แล้
19:36ว
19:38และหลานนักจิตก็ได้ไปบอกด้
19:40วยตัวเอง
19:41ว่าพี่เสียใจมากแค่ไหน
19:44ในสิ่งที่พี่ได้ทำกับฉัน
19:49ฉันเอาโหสิกรรมให้พี่นะคะ
20:21ฉันดีใจนะคะที่อาบมา
20:24ฉันก็ดีใจค่ะ
20:25ทีไม่เอามาครับ
20:53ฉันต้องดีใจสامตา
20:55โอ้...
21:03สิ่งค่ะ คุณกับดีจักค่
21:04ะ
21:23เป็นไงบ้างวะ
21:25คุณกำลังจะเป็นเสร็จที
21:26ปกติห้องนอนฉันก็ไม่ต่างจ
21:28ากบ้านคนงานเท่าไหร่
21:30คืนนี้คงนอนไม่หลับแล้ววะ
21:32ได้นอนติงนุกๆ
21:35เอ่ย...ยินดีด้วยเว่
21:41ขอโทษทีบร่อยให้กันลำบาก
21:42มานานนะเว่
21:42ไม่เสร็จแล้ว
21:44เอ่อ...แล้วไม่ต้องพูดแล้วนะ
21:46เจ็บใจเว่
21:47เฮ่...
21:56มีอะไรรึเปล่าวะ
22:01ห่วงรัจจิต
22:04อย่า pop น่ะ
22:06ว่าแกไม่อยากให้รัจจิตกลั
22:07บมาบ้านสมส่องแสง
22:08ก็เอาตัวหลานฉันไปครุกอยู่ร
22:10้านเหLERproductหลายวันนะเว่ย
22:11ไม่ใช่ไม่อยากให้กลับ
22:12แตะฉันห่วงต้องความปลอดภ
22:13ัย
22:15คนเร็วยังไม่ถูกจับ จะเข้ามา
22:17ทำร้ายรัฐจิตเมื่อไหร่ก็ได
22:18้
22:19ดูถ้าไม่น่าใช่แค่ห่วง แต
22:22่ห่วงแล้วก็หึงรัฐจิตกั
22:24บไอ้ธนายคนนั้น
22:27วันนั้นที่จะถานีรถไฟอ่ะ แก
22:29อย่าคิดนะ ว่าฉันไม่ได้ยิน
22:33ได้ยินว่า แล้วก็พูดว่าอะไรล
22:36่ะ
22:36ไอ้กันทิ้งเทือน
22:45ถ้าฉันชอบหลานสาวแกก็จะ
22:46ว่าไงวะ
22:47แกได้ยิน
22:54ถ้าแกชอบหลานฉัน ก็ไปบอกส
23:00ิ ฉันอนุญาต
23:06ได้กันทิ้งเทือน แกก็รู้ว่
23:09าสภาพฉันตอนนี้เป็นยังไง
23:11ฉันมันจน หรือแต่ตัว รัฐ
23:14จิตควรได้คนที่ดีกว่าฉัน
23:18ถึงจะเจอรัฐจิตแค่ครั้ง สอง
23:19ครั้ง แต่ฉันดูออกว่าเรื่องแค
23:21่นี้
23:22มันไม่ได้ทำให้รัฐจิตเขารัง
23:23เกียดไงหรอก
23:26แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ใจ
23:27กล้าหน้าด้านเวลากับเขาหรอก
23:29ฉันกลอกผู้หญิงกินไม่ลง
23:32แกก็รู้ว่าคนอย่างฉัน จากสี่
23:33สำคัญแค่ไหน
23:39สำคัญกว่าความรักที่แกส
23:40องคนมีให้กันเลยเหรอวะ
23:55ใช่ สำคัญกว่า
24:20ถึงไม่ใช่สายเลือดเดียวกันแล
24:22้ว
24:23แต่ก็ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก
24:46พอแม่ค้าบอกความหมายของดอกย
24:47ิปโซ่นะ
24:48ฉันก็นึกถึงเธอทั้นทีไหม
24:50หมายความว่ายังไงคะ
24:53ผู้ใจที่รายเดียงสา
24:56เราคงรายเดียงสาจริงๆ นั่นแ
24:57หละ
25:01คนรายเดียงสาที่หวังว่าจะได
25:04้รักกับเขา
25:27นั่นดีใส่ซ้อยเส้นนั้นอยู่ตล
25:29อดเลยเหรอคะ
25:35เราเธอไม่ใส่หรือไง
26:00นี่ก็หลายวันแล้วนะ
26:02ฉันว่าแกยอมร่วมมือเป็
26:03นพยานะกับฉัน
26:04โทษหนักแกถ้าเป็นเบา
26:07แกจะช่วยไหนวิจารย์ไปทำไม
26:09ถ้ามันรู้ว่าแกยังไม่ตาย
26:11ยังไงมันก็ต้องหาทางมาเก็
26:12บแค่แน่
26:13ทางรอดของแกมีทางเดียว
26:16คือเป็นพยายามเอาผิดพวกมัน
26:17ซะ
26:20กูรู้ทั้งหมดนั่นแหละ
26:22โจนยังกูมีสักฟรรษ
26:24ใครที่หากหลังกูก็ค่า
26:26แต่กูไม่หากหลังใครก่อน
26:29และที่สำคัญ
26:31กูเกียดมึงกับตำรวจมากก
26:33ว่า
26:35- ฮะ...
26:36- มา!
26:37- โอ๊ย! เงินแก้นิ้งให้ลูก
26:39ไม่ได้หรอ?
26:40- เอามานี่!
26:41- ไม่ได้!
26:42- ให้มาได้จำรวมที่ไหน เตรียง!
26:44- ไม่หาจะไปทำทุน!
26:46- ยาวไปเลยลูก!
26:47- คุณต้องรัวไปดูเลยครับ
26:49- เดี๋ยวผมคุมไอ้จางกงเฉิน
26:50- เพิ่มีแล้วต้องช่วย
26:51- เอางั้นมา!
26:53- ไป!
26:53- ไอ้จางกงเฉินมาใส่คุณแก
26:55มือไม่เป็นไรหรอครับ
26:57- ครับ!
27:01- ห translation of the
27:04- จะพดด้วยเหรอ?
27:17- ไม่พดด้วย นี่แม่กู
27:19- หรือพูดมึงยุงอะไรด้วย?
27:21เป็นลูกแล้วทำล้ายแม่อะไรได้ย
27:23ังไงเนี่ย
27:24ออกมา
27:24เดี๋ยวลูกพราพี่
27:26มันน่าเจาเงินไปซื้ออะไรก็ไม่
27:27รู้
27:28พอเราไม่ให้ปันกลาหรอกว่า
27:30ให้ฝันต่อไปซื้ออีก
27:32ด้อนจะมิมิดดินเกียงอยู่แล้
27:33ว
27:34เหมือนคนจิตปินร้าย
27:36ดูอิ
27:42อุ่งเดาได้นะพ่อheiten
27:43ไปกู
27:45ไปกู
27:46ไป
27:47ไหล
27:48ไหน!
27:50ไปกัน!
27:51นี่แหละเฮลโอีน
27:54บนงานที่แกช่วยไหนวิจารยัง
27:55ไง?
27:59ของที่พวกมันได้ไป คงเริ่มกระ
28:00จายไปถึงชาวบ้านแล้ว
28:02ร้ายแรงกว่าฟินเป็นพันเท
28:03่า
28:05ขนาดแม่อังทุกตีได้
28:07อ่ะแม่กันเลย
28:08เปลี่ยนคนเป็นผีนันลกกับฉ
28:09ัน
28:10ไปกัน!
28:12ไปกัน!
28:18จะหวังไปถึง
28:43อินกัน
28:47ผมทำไรผิดไม่รัก
28:48คุณทันเฟฟถึงปลดผมออก
28:51คุณไม่ได้ผิด
28:53ผมเพียงแต่เห็นว่าคุณเป็นท
28:54นายความ
28:55ชำนามเรื่องกฎหมาย
28:56ก็เลยให้คุณไปทำสิ่งที่ถนัด
28:58เรื่องบริหารเนี่ย
29:01ผมจัดการเอง
29:02แต่ที่ผ่านมาผมบริหารงานไม่เคย
29:04ผิดพลาดนะครับ
29:05แต่ตอนนี้มีผมแล้วไง
29:08ผมบริหาร
29:09คุณทำงานกฎหมาย
29:10ลงตัวจะตาย
29:13ใช่ครับ
29:14ลงตัวมาต
29:17ผมทราบมาว่าคุณจบมัทยมบ
29:19ริบูล
29:20แต่นั้นการที่จะเข้ามาบริหารร
29:22ุยสัตว์ในเคลือทั้งหมด
29:24มันไม่ง่าย
29:27ใช่
29:29มันไม่ง่าย
29:32งานช้างเลยแหละสำหรับผม
29:36แต่มันก็ต้องหัดเลยคุณ
29:38งานเราเงินเรา
29:41ถ้าไม่ทำแล้วใครจะทำ
29:42จริงไหม
29:45แต่ดีนะ
29:46มีรักจิตกับพี่เพ่นทายคอย
29:47ช่วยอยู่
29:49เออ
29:50ผมมาเจ้าเรียนเพิ่มเติม
29:51คุณเท่านั้นมาเรียนกับผมไม่ล
29:52่ะ
29:53เดือนเพื่อนกันนะ
29:57ฮึ
29:57ไม่ล่ะครับ
29:58ขอบคุณ
30:00ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัว
30:06เธุไม่ต้องโครจริงย์ป่ะ
30:08ช่วนดีเป็นเพื่อนที่แท้แล้ว
30:23ไอ้ระยับเลย
30:26มึงน่าได้ไม่งาน
30:28แต่กล้าไล่กูออก
30:36ทางตำรวจต้องการไปให้เร็วที่
30:38สุด
30:38จากการให้ดวนเลยนะคะ
30:40ครับ คุณสิต
30:43คุณสิตครับ
30:52เมื่อกี้นี้มารนบนี้ครับ
30:55ไม่ทรับว่ามเกือดหาได้เกี่ย
30:56วกับรถคนส่งสินค้าของเราหร
30:57ือเปล่าครับ
30:58ถึงให้มารนบมาดีกที่นี่
31:02เอ่อ
31:05มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ
31:11ความรัดนะคะ
31:13ทางตำรวจขอรถของเราไปกรุงเท
31:15พ
31:16เพราะมีผู้ต้องหาสำคัญต้
31:17องคุมตัวไปนะคะ
31:19เลยไม่อยากใช้รถทั่วไป
31:21สำคัญขนาดแล้วเลยแหละครับ
31:24เป็นใครเป็นครับ
31:27โจนสนัดจางกรุงเชิงค่ะ
31:29ไหนน้ำมันตายไป
31:34ขอโทษครับ
31:37ยังไม่ตายค่ะ
31:38แต่ทางตำรวจต้องการปิดเป็น
31:40ความรับ
31:41แล้วนำตัวส่งไปที่กูเทพ
31:43เพื่อให้เป็นพยายาม
31:45เอาผิดคนที่เบื้องหลังค่ะ
31:50ขอโทษครับ
31:52ครับ
32:18ท่าทรีสอง
32:20นี่
32:22กะเข้ามาอยู่ในฝันละจิตเลยเห
32:23รอคะ
32:25ได้ด้วยเหรอ
32:37ฝันดีนะ
32:52พร้อมแล้วครับ
32:53คุณถาตรี
32:55ถ้างั้นไปกันนะครับ
33:15ไม่มีอะไรพีสอังเกตใช่มั้ยครั
33:17บ
33:17ครับ
33:18แล้วความรับ
33:19บ้ามแต่ขดบรับ
33:19อันอันนี้
33:22อันอันนี้
33:22แล้วความเกาะ
33:22ประสังวงนะครับ
33:23เราตุดแมบหวันวิต
33:25โอการสุดท้ายแล้ว
33:26ถ้าถึงกรุงเทพ
33:29แกงแอดูต้องติดคุกยาว
33:30หรือว่าโดนโทษประหาน
33:32ไม่มีใครช่วยแกอยู่ด้ consent
33:55ฝ่าด้วยนะครับแน่มเครื่อ
33:58ครับ
34:03ขอบคุณครับ
34:05แกนี้
34:06แกนี้
34:40อีกน่าก็จะถึงบุงเทพ
34:43กินสะหน่อย
34:46- ฉันมั่นใจ ว่าแกเองก็ไม่
34:55ได้จงรับความดีอะไรกับในวิ
34:56จายนั่นแน่
34:58แต่เพราะอะไร แก้ถึงยอมตาย แต่
35:01ไม่ยอมสถอบแบบนี้
35:02- ความเกียตเนี่ย ถึงไอ้วิ
35:08จายมันจะเหลี่ยว
35:10แต่ก็เหลี่ยวน้อยกว่า โจนใ
35:11นเครื่องแบบอย่าพวกมุ่นเหรอ
35:12วะ
35:12- กูยอมตายดีกว่า ที่ฉันให
35:16้ร่วมมึงกับพวกมุ่น
35:18- ฉันไม่รู้ว่าในอดีแก้น
35:21้องเจออะไรมาบ้าง ถึงได้เกลียดเจ
35:23้านาทีบ้านเมืองแบบนี้
35:24- แต่สิ่งที่แกทำ มันก็การช
35:30่วยให้ยานอรกน้องแคล้ออกไป
35:31- แล้วต้องมีคนอีกมากมายตายเพ
35:34ราะยานอีก
35:34- แต่ฉันว่า มันคงไม่มีทาง
35:41เลวน้อยกับพวกฉันแน่
35:42equals
35:42- ลุบบปปปปปปปปปปปปปปป
35:49ปปปปปปปปปปปปปปปปปปปป
35:53ปปปปปปปปปปปปปปปปปปปป
35:53ปปปปปปปปปปปปปปปปปปปป
35:5317
35:53- ข้างน้ารอเผ一下
35:59- critères มันคงถัดแน่คงอื่น
36:05- ว 유�ốcใจ
36:08- ต้องแก้พงคงEX contra każdy
36:09- รพين lasต้องตก
36:11- acaktจจจ studying
36:12โมงมัด
36:17อยู่ที่ ที่ไว้
36:21อันไว้
36:22อันไว้
36:23อันไว้
36:39ภาวิจารย์
36:52- ขอบคุณนะครับ คุณวิจารย์
37:04- ไม่เป็นไร แล้วก็โทษนะที่มาช้
37:08าไปหน่อย
37:09- ฉันต้องรู้ว่าแก่ยังไม่
37:10ตาย
37:11- ถ้าคุณวิจารย์รู้เร็วกันน
37:14ี้ จะมาช่วยหรือจะมาแก็ดทำละ
37:17- ฉันไม่ใช่คุณฟ้องฟ้าหน่วย
37:20ถ้าจะเก็บแก่เก็บตอนนี้ก็ย
37:22ังทัน
37:22- ถูกไหม?
37:27- ตัวเนิมเพอ
37:33- ผมต้องขอโทษร่วงหน้าไว้
37:38ด้วยนะครับ
37:39- ถึงผมตาย คุณหรือผมไม่ร้อน
37:45หรอ?
37:46- สักวันก็ต้องมีคนบันลาก
37:49ขอ คนช่วยช่วยคุณเข้าคุกอยู่
37:50ดี
37:52- แต่มันคงอีกหลายปีแล้วคร
37:54ับเนิมเพอ
37:54- หลังจากที่นิมเพอตายไปแล้ว
37:57- stol� หลังจากที่นิมนาน
38:04- FP. 에มีกัน
38:14- ยิ่น shallow
38:15- อี้
38:25น่าพวกเค้าตาลูกนี่
38:32ทุกของเจ้า
38:35ก็ก็เตือบ้า
38:44ทุกของเจ้า
38:53COB
38:54- พวกมิจารย์อยู่ไว้ก่อน เดี๋
39:04ยวผมทุ่งเวลาให้เอง ไฟ รอบต
39:07ัวซะ ยังไงก็ไม่รอดหรอก
39:08- ถ้าไม่มีภายาม ก็ว่าจะรอด
39:16- มึงคิดจะค้าปิดตากกูเหร
39:38อ ไอ้วิจารย์
39:39- ด้าวิจารย์ หยุด ยอกมาขึ้
39:58น มาไปลอง
40:02สวัสดี
40:31ถ้าเปลี่ยนใจจะให้ปากคําแล้
40:33วเป็นพยายาน
40:36อาจแล้วก็เซ็นซะ
40:38เป็นพยายาน
40:49ไม่ได้แค่ช่วยชีวิตแก่ของ
40:50เดียว
40:52แต่ยังช่วยชีวิตคนอีกมาก
40:54ไม่ให้ตรงตายเพราะยานอันโล
40:55กของนายวิจัง
41:00ถามใจกับดูว่าสักสีจนข
41:02องแกมีค่าอะไร
41:04เพราะถึงที่สุดแล้วไม่ว่า
41:06พี่เฟื้องหรือว่านายวิจารย
41:07์
41:08ก็ไม่เคยให้ค่าแก่เลย
41:41ไม่อ่านซะหน่อยเหรอ
41:42ไม่จำเป็น
41:44พาคุ้ไปสักที
41:51คุณท่าตรีครับ
41:52พร้อมนำตู้ลูกน้องในวิจ
41:53ารย์ไปที่รงพักแล้วครับ
41:56ขอใส่มากบู
42:04เอามา
42:06โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย
42:10ขนาดแม่เองทุกปีได้
42:12ขนาดแม่ก็เลย
42:13เรียนคนเป็นผีในโลกชัดชั
42:15ด
42:16มึงคืออีกขี้ยานดิว่า
42:22แผนมึงใช่ไหม
42:30พูดบทตามนี้นะครับ
42:31เราเล่นให้เหมือนจริงที่สุด
42:33ครับ
42:36�에ี่ด Lucy
42:43เล่นราคอร่อยจารกงเชิงแบบ
42:45นี้
42:46มันจะได้พนเหล่งครับ
42:49จากระวัตรการ์ญ พ่ออ教おฆ่าง
42:53กรงเชิงติธาน
42:54ถึงขนาดภาทคนใน embarrassment
42:55moon เรือนี้อาจจะเป็นที่จุดออกท
42:58่างเขาร์ก็ได้
42:59และถ้าเราจี้ถูกจุด
43:00มันอาจจะเปลี่ยนใจ踏ให้ช่วย
43:01เหมือน
43:06ome
43:06ผมกรัวมันจะไม่สำเร็จน่ะส
43:07ิ
43:09ผมเตรรม แผน 2 วันแล้วครับ
43:12ผมให้ราชิตลอ subs รองไน้วิจาร
43:13ร์มาทิ้นตัวไจังงิลอีก
43:15ทางคำโรธขоровรสของเราไปกรุงเท
43:17พ
43:17เพราะมีผู้ต้องหาสำคัญต้
43:19องคุมตัวไปนะคะ
43:20เป็นใครเป็นครับ
43:22ตรวนสนัดจังงิลอีกกรุ
43:23งเชิงค่ะ
43:24แล้วเราalesอนแผน
43:26ท่านไนวิจารย์มาด้วยตัวเอง
43:27เราอาจจะจับมันได้เลย
43:29แต่ทำไม
43:30ก็เปลี่ยนไปได้ว่าเอา vielleicht
43:31ส่งคนมาฆ่าปิดปากไอเจอ promotedดี
43:33พอถึงตอนนั้น
43:35ไอเจอโอ 니คงคงมีทางเลือกอื่
43:37น
43:37นอกแต่ช่วยเรา
43:44มันรadersก lymphуд เออโทษไอโท�리
43:46ใจเย็นๆ
43:48ได้ช่วยทั้งราชาการ
43:50ร์ก็ได้ช่วยตัว เตะเอง
43:52มันมีแต่ได้ ก็ได้
43:53แك่จะโกดทำไม
43:56มึงหรอกว่าวิสารภาพ it up it up
43:58i the the เลย Admit
43:59ก็แกด boards like me
44:00ก็ต้องเล่นฟ้ีหรือไวตнейแ
44:02หละ
44:02แล้วฉันก็ดูออกด้วย
44:04ว่าแกไม่ได้ชอบ Yassip thic
44:07มาเป็นพยาญพื้อเอาผิดพวกม
44:08ัน
44:09ก็เท่ากลับช่วยคน
44:10ไม่ให้ต่อกเป็นท่าย 가는น fod
44:14ถึงก todo co
44:14Britory, RYU
44:18Britory immediately
44:19Aон wide
44:20เฮ้ย! อ่ะทาตี้มั้ย!
44:22อ่ะทาตี้!
44:39ทำไว้เยอะค่ะ ไม่พอบอกได้นะครั
44:41บ
44:43หมดอย่างมาตั้งไหลปี
44:45ส่งค่ำสงบสถิ ฉันจะกินอ
44:47ุ้งค้าที่สุดเลย
44:49รู้ว่าชลองครับ ที่จัดการ กั
44:52นเร็วๆ อย่างผมนี้จารย์ด้วยครั
44:53บ
44:55พูดดี มานี้ซิมากไหม ในถนาท
44:57ี่พูดดี
45:00ขอบคุณครับ
45:02ฉันให้ตัวเดียว
45:05ฉันที่เลือก เอาตัวไหน
45:08พี่ไปทางถึงกับให้กุ้งตั้ง
45:09หนึ่งตัว
45:10มุลเกินนี่ ไม่ลืมเก็บ blah, บูช
45:12า น่ะ
45:13ometer
45:15殖Once
45:20คิดไม่ถึงเหมือนกันนะคะ
45:22ว่าคนอย่างคุณทันนายจะทำเรื่องแ
45:24บบนี้ได้
45:25คนเรานี่รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ
45:28ไม่มีใครคิดถึงทันนัดอะไรครั
45:30บ
45:30ผมเองว่าจะรู้ตัวเนี่ย เกือบ
45:32แฮ่เหมือนกัน
45:34ดีที่ได้ได้จิทช่วย
45:36รอกมาจนตายใจ
45:38Liberal question
45:38แต่ยังไงก็ยังจับมันไม่
45:43ได้
45:44เพราะฉะนั้นเนี่ย
45:45เก่ี่ยมเพิ่งไปเชียงใหม่เลย
45:47อยู่จ зрงร์จิงเรียบร้อยก่อน
45:48ดีกว่า
45:50futures
45:51- ไม่ mounts
45:55ฉันอยู่ที่นี้หรือมารานเกินáfic
45:56อ่ะ
45:57วิ่งไงก็ต้องไป
46:12อืม
46:15รักจิตขอตัวก่อนนะคะ
46:18รู้สึกไม่สบายนะคะ
46:28เอ้า รักจิตเขาเป็นอะไรอะ
46:38ใช่สิ ไม่มีอะไรให้ต้องคิดถึง
46:40แล้วนี่
46:41แต่อยู่ที่นี่ต่อไปทำไม
46:51อย่าลองให้ใครช่วย ท่านกันยั
46:53งไม่อยากตาย
46:58มานี่
47:06เหลือ เหลือหน่อย
47:09แกก็ทำร้ายจิตใจหลาดฉัน
47:11เกินไป
47:12พูดอย่างนั้นอะ มันก็เหมือนเข
47:14าไม่มีความหมานี่สิวะ
47:18มันไม่มีอะไรหน้าห่วงแล้ว
47:20แกจะให้ฉันอยู่ในฐานะอะไรอะ
47:22เพื่อนแกงั้นเหรอ
47:24ก็เท่ากับ ฉันกอบเพื่อนกินอะ
47:25สิวะ
47:27นั่นถ้าแกอยู่ เพราะจิตละ
47:35เพราะราจิตนั่นแหละ
47:37ฉันถึงตรงรีไป
47:40ทำไมวะ
47:42เพราะฉันต้องการพิสูตัวเ
47:43อง
47:43ว่าคู่ควรกับราจิตนะสิ
47:44ความรักกับการอยู่ร่วมกัน
47:49มันเป็นสองเรื่องที่คาบเกี่ยวก
47:50ัน
47:51แต่ก็ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
47:57ความรักใช้แค่หัวใจ
48:00แต่ถ้าจะอยู่ร่วมกัน
48:02ต้องมีมากกว่านั้น
48:05แกเคยร้มเหลว
48:07ก็เลยสร้างกำแพงขึ้นมามากก
48:08ว่า
48:15แต่ถ้าแกคิดดีแล้วก็ตามใจ
48:22แต่อย่างน้อยเนี่ย
48:23ก็ไปคุยกับราจิตเขาหน่อย
48:25อย่าปล่อยให้หลานสาวฉันต้
48:27องเดาใจแกมากไปกว่านี้เลย
48:40มีคุณตะค้าดะเหรอ
48:40ค้าด้วย
48:42ริงตะควัน
48:44ริงตะควัน
48:45ริงตะค่าดะเหรอ
48:52ค้าดะหรอก
48:52ค้าด 매งไม่ทำร้อ
48:56พวกมันสบายไป
48:58จับละปล่างสาวคนปวดของไอ
49:00แก่โสม
49:03ตอนนี้
49:05ฉันมันไม่เรื่ออะไรแล้วเว้ย
49:09แต่ยังน้อย
49:11ฉันได้ยัมยีเธอ
49:14ได้ข้าไอแก่โสมโดยมือข
49:16องฉันเองมันก็ถึงว่าได้ห
49:17ลังแขนแล้ว
49:18นี่
49:20คุณ
49:21คุณข้าคุณตายอย่างนั้นเหรอ
49:23ใช่
49:25ฉันข้ามเอง
49:29ฉันว่างแผงข้ามันมาเป็นเผี
49:32ยนวะ
49:32เยยเยีย vlogs
49:33ให้แม่กินช้าผสมกับยะเย
49:35ียเบื่อ
49:35ที่料นี้ที่ الหน่อยให้มันตายอย่
49:37างเชียๆ
49:38แต่ถ้าเสียได้
49:39pic
49:39ไม่จะสาใ九 qualifications
49:40ก่อนนี้มันจะสาใก่ใจใช่ไหม
49:41ที่ถ้าสมบัติของมัน
49:42ของไอแก่หน้าน่าลื่น
49:44มันกลายประ回นของฉัน
49:44งนาคุณเข้ามาจีดฉัน
49:54เพราะว่าคุณตรับการสมบั
49:55�ษ 물ของคุณตา
49:59สมันหน้า...
50:00เพราะคุณไม่มีวันได้ Coordinator ก็เง
50:01ิ אומרมได้แล้วเก่ย
50:03ได้แกวโซมมันไม่ฆ่ำนึกผ
50:05ิด ยกษรARAสมบัศคืนในั้ิย
50:06ทากรี
50:07ถูกที...
50:07ởเมPsทาตีตัวเติร์มมาอย่างแ
50:08บガวดาลามค้ารเลย
50:10เห็นื่อฉันร่วมหัวหังเธอก
50:11ับอย่างหน้าแล้ว
50:15ต่อแอี้ฉันไม่มีใคร
50:17ฉันก็ไม่มองผู้ชายอย่างคุณห
50:19รอก
50:20เก่งตะลอกกับ
50:22ไม่น่าเรียกไปว่าผู้ชายหรื
50:23อสำหรับ
50:35จะเป็นผู้ชายไหม
50:39อย่าเข้าไปนะคุณจ๊ะ
50:47อ้าว รุกนะ สิทธิจ๊ะ
50:49ฉันจะเป็นผู้ชายไหม
50:52อย่าได้รู้ตอนนี้แหละ
51:02รัจจิต
51:07รัจจิต
51:08ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย
51:14รัจจิต
51:17นอกกี้ต้อง amongstสผสุ擙
51:20ฉันต้องสมบันอดตลอด
51:34ฉให้วออกสำหรับ
51:34ฉันต้องคุยมยัง éงเก่งต้
51:42องไป
51:45คุยมยังต้องชาย
52:07อย่าลองให้ให้ช่วย ถ้ามังยัง
52:09ไม่อยากตาย
52:11อันนี้
52:29เดี๋ยว ๆ ไหนนะ
52:33เออ รู้แล้ว มันหน่อย
52:36ช่วยด้วย
52:37อOUGH
52:49ไอซ standardized
53:00อย่ะนี่
53:03อย่างตอบนั้น
53:08มา เกิดแล้ว!
53:13ขอบคุณ!
53:14ขอบคุณ!
53:15ตัวดีเจ็ดว่า!
53:18หุด...
53:20หุด!
53:26เกอร์แล้ว!
53:36- นี่!
53:44หละจิต.
53:46- ในวิจารณ์เค้ารอบเขามาทํ
53:48ารายละจิตค่ะ.
53:49แหล่นาลีเข้ามาช่วยไว้ทั
53:51นก่อนหนินานรีกันหลังไล่
53:52ตามในวิจารณ์ไปอยู่ค่ะ.
53:54- คงไม่มีอะไรแล้วแล้ว ละ?
53:55- แล้วคนที่ขนยาศาพล่านมาพวก
53:57นี้เข้ามา
53:57- เขาจะยอมแพ้ง่ายๆ แน่คะ?
54:00- ไม่เจอกันนานเลยนะครับ.เสียสถ
54:02ิต.
54:03การที่เก็บผมก็จะไปเชียงใหม่
54:05มันเป็นการทำรักจิตใจฉัน
54:06เยี่ยมเลย
54:07สมบัติมหาศาลของพ่อกับแ
54:08ม่
54:09ฉันยังรักษาไว้ไม่ได้เลย
54:10แล้วฉันจะดูแลเธอได้ยังไง
54:12แต่รักจิตรักนาดีนะคะ
54:20สีว่าง ต้องไข่วะ
54:23จับพี่กับพี่กันอีกที่
54:27ออออฟ ออฟ โอ้ โอ้ โอ้ โอ้
54:29โอ้ โอ้ โอ้ โอ้ โอ้ เห้ย
54:34มันลี่ เดียวมา
54:37มานี่ เหียง แม่
54:40บ้ารอาฟน มันคนใจร้าย
54:49ใครมาก ๆ ที่ฉันต้องเจอ
54:54อยู่กับเธอ ฉันรู้สึกลอดไพ
54:57ย
55:00ร้อนหรือหน้าที่ต้องฝากฝัน
55:03ใครสักคนที่ฉันไว้ใจ
55:09ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว
55:13คือเธอ
Comments