- 2 days ago
ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:30ดีด้วยนะคุณ frustrated
00:32และที่สุดก็ได้มั่นสมใจสิ
00:37พอเยียนละจิตนี่มันรู้แล้
00:38ว
00:39ว่าให้ทาน忘จอขนาดไหน
00:41พอมันลม
00:42ด้านกรีบยิดปลงowy ทันให้登録
00:45เป็นเพราะคุณซ้อนแพนไว้ด
00:46ี
00:47หารอบว่ามันจะเอาตําลวดมะ
00:49คนก็ดัง
00:50งานนี้นอกจากให้ทานตีจะควาน้ำ
00:53เหลวแล้ว
00:54คุณยังได้มั่นอีกด้วย
00:56ยิ่งปืนนัดเดียว ได้นกถึง
00:58สองตัว
01:00มีแต่ทาตีนะ ที่โง่อยู่คนเดีย
01:02ว
01:02หลังจากนี้ทาตรีก็ไม่กล้
01:07าให้ตระบุประค้นของเราอีก
01:09มีเป็นการเปิดช่องให้เราผงเข้
01:10ามาขายได้ง่ายขึ้น
01:12แล้วคิดหรือยัง ว่าเจ้าของ
01:15เข้ามาอย่างไร
01:17ไอ้!
01:18แบบนี้!
01:20ไอ้!
01:21ไอ้!
01:21แบบนี้!
01:25เป็นอย่างที่คุณบอก
01:27ไอ้ทาตีทรงมันมาซืบขาว
01:29จริง ๆ
01:30ถ้าฉันรู้ว่าแกเร็วแบบเ
01:33นี้ย
01:33ฉันล่าขอแกเข้าคุกไปตั้ง
01:35แต่ตอนที่อยู่บ้านโสมสองแสงแล
01:36้ว
01:37มีเธอรู้ได้ไงไว้โง่
01:44มึงมันหน้าโง่
01:46ไอ้คิดข้า
01:50ไอ้!
01:53แต่ให้เชื่อดมันเลยมัน
01:56มันของผมว่าเจ็บแสบ
01:58อย่างก่อน
01:59พร้อมนาจจะมีประโยชน์อยู่
02:02เก็บมันไว้
02:08ไม่คิดมาก่อน
02:10ไว้ทาตีจะมาอยู่พูกเก็ด
02:13ถ้ารู้เร็วกว่านี้
02:14ผมเก็บมันให้คุณไปแล้ว
02:17ผมประมาณเป็นหน่อย
02:19คิดว่ามันกลัวจนหัวหัด
02:20นี้กับกุมเทศพาวอนไปแล้ว
02:22ที่ไหนได้
02:22ไม่จับไปอีก
02:25คุณก็เลยเปลี่ยนแผนนะสินะ
02:28คราวนี้บอกผมได้เลยยัง
02:30ว่าคุณจะขนผมเข้าปูเก็ดยั
02:32งไง
02:46คุณถามผม
02:48เพราะผมจะเอาผมเข้าปูเก็ดยัง
02:49ไงใช่ไหม
02:51นั่นไง
02:53เอามาทางเรือ
02:55ขึ้นที่ทานี้
02:57ขนขึ้นรถ
02:58แล้วไปตามทางนี้เลย
03:01จบบ้าล่ะ
03:02คนง่ายๆแบบนั้น
03:04ถ้าโดนดาษก็จบเพลงกันเพ
03:05ราะนี้
03:07วันมั่นผม
03:09ตามรวจเกือบทั้งพูเก็ด
03:10ต้องมาดูแล้วเรื่องความปลอดภ
03:11ัย
03:11กับคนใหญ่คนโตในงานดูแล้ว
03:14แต่ว่าใครที่ไหน
03:15มันจะตั้งดาล่ะ
03:18มิน่า
03:20คุณถึงเล่งเรื่องมั่น
03:23แต่จริงแผนนี้ก็ไม่ได้สับ
03:25ซอนอะไรมากมาย
03:25ไหม
03:27ไอ้ทาปนี้ก็คิดได้
03:29ผมถึงหลอกไปเรื่องมันเล็กกะแ
03:30ฟ
03:31ทำลายความน่าเชื่อถือของมัน
03:34และถ้าในวันนั้น
03:37มันของความรวมมืออะไร
03:39ใจตามรวจแล้วก็
03:42ตามรวจก็ไม่เชื่อมันอีกแล้
03:44ว
03:57เชื่อผมมีสักครั้งหนึ่งนะครับ
03:58แนมเพล
03:59มันต้องมีอะไรในวันมั่นแน่
04:02แล้วถ้าเราไม่ทำอะไรตอนนี้
04:03ก็เหมือนปล่อยให้ผู้มารอยนวน
04:05แล้วถ้าไม่มีหล่ะ
04:07มีสิ
04:09มีแน่
04:10รักฐาน
04:17นายวิจารย์จะทำผิดกับใหม่
04:18รือเปล่า
04:19เราก็ไม่รู้
04:21แล้วเขาจะทำวันนี้รือเปล่า
04:23เราก็ไม่รู้อีก
04:25ทุกอย่างคือคุณค้าดการไปเ
04:27องทั้งหมด
04:29ครั้งก่อนที่เราค้นกวดัง
04:30ไม่เจออะไร ผมเจอพูดว่าค่าโทษ
04:32เลยนะ
04:33แล้วถ้าครั้งนี้คว้าน้ำเหลว
04:34อีก
04:35อนาคตข้าราชการผมไม่เหลือแ
04:36น่ๆ
04:51ร้อยวันพันปีไม่เคยแวะมา
04:54พอมีเรื่องป๊ับ
04:56แวะมาทันที
04:59ดูสภาพ
05:01ผมจะทำยังไงดีหมอ
05:04แค่ตำรวจไปคน แล้วไม่เจอ
05:06ถูกด่า เสียผู้เสียคน
05:09แค่เนี้ย มันยังไม่ชิดอี
05:11กอ่ะ
05:12มันไม่ใช่แค่นั้นไหมหมอ
05:15คนไม่เจอ
05:17มันก็ไม่เหลือทางไปแล้ว
05:24นอกจากจะปล่อยให้ละจิต
05:26มันกับอีกบ้านนั้น
05:29ไม่อยากให้มัน
05:31ก็แย่งมาดิววะ
05:33หมอ
05:35ผมไม่ทำแบบนั้นได้ไง
05:37ผมแย่งมาแล้วทำอะไรได้
05:40ผมมันเหลือจัดตัว
05:43ตัวเองเอาตัวไม่รอดเลย
05:46งั้นก็ไม่ต้องแย่ง
05:51แล้วปล่อยให้เขาไปมั่นกับคนอ
05:53ื่นไป
05:54ไม่ได้ ผมแล้วไม่ได้
06:00มันจะเอาอยากไหนก็วะ
06:09ที่ฉันเป็นหมอขี้เมาะ
06:11ก็เพราะว่าผิดหวังเรื่องค
06:13วามรักเหมือนกันนี้แหละ
06:15ปล่อยเขาไป
06:18สุดท้ายก็ช้ำใจอยู่คนเดียว
06:22ผู้หญิงเขาก็ไปแต่งงานแล้ว
06:25แต่เขาก็ไม่มีความสุข
06:28ฉันก็ได้แต่นั่งมองอยู่หังห
06:30าก
06:32ทำอะไรไม่ได้
06:34ฉะนั้น
06:36ถ้ารักมาก
06:38ก็ห้ามปล่อยมือจากเขาเด็ดข
06:40าด
06:43เขาจัดไหม
06:49อ้าว
06:51ปล่อยให้เราดังนาน
06:54ลับชัย
06:57อ้าว
06:58อ้าว
07:00อ้าว
07:01อ้าว
07:01อ้าว
07:01อ้าว
07:34เหมอ
07:40ทำไมเหมอมานอนอยู่ที่พื้น
07:41ก็เองเบาและถีบฉันตกเตียง
07:43ลงมา
07:45ไม่เป็นมาสงสัย
07:46สาห์แล้วกันลูกไปแต่แล้ว
07:48นอนพื้นปวดหลังจะแยะ
07:50ขอบคุณครับ
08:06หวังหวังนั้นอ่ะ
08:08รักมากใช่ไหม
08:17ว่าไงนะครับ
08:19เบอร์อยู่ก็ไม่เป็นไร
08:23จะทำอะไรก็ทำให้เต็มที่เลยนะ
08:26จะได้ไม่ต้องมาเสียใจที่หลัง
08:35จะทำอะไรก็อยู่กับ
08:37อันตุกคน
09:07คุณราจิตมาแล้วค่ะ
09:11คุณราจิตมาแล้วค่ะ
09:40คุณราจิตมาแล้วค่ะ
09:46สุดท้ายสุดท้าย สุดท้ายสุ
09:53ดท้าย
10:15นกปีอี้เป็นนกที่ตัวผู้และต
10:18ัวเมียดจะมีตาเดียวปีเดีย
10:20ว
10:20เมื่อเจอคู่ของมันก็จะรวมกั
10:22นเป็นหนึ่งจึงจะสามารถโบย
10:24พีนได้
10:25และอยู่คู่กันร่วมทุกร่วม
10:26สุข
10:27จนเมื่อตัวหนึ่งตายอีกตัวก
10:29็จะตรอมใจชนตายตามกันไป
10:31นกปีอี้จึงเป็นสัญลักษ์
10:33แทนความรักที่มั่นคง
10:35และไม่แปรเปลี่ยนตลอดการ
10:37จะทำอะไรก็ทำไม่เต็มที่เลยนะ
10:41จะได้ไม่ต้องมาเสียใจที่หลัง
10:45อ้าว พ่อตรี
10:47ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้
10:48คิดว่าล่วงน่าไปเตรียมง
10:50านมั่น กับแม็ดสัยสิ Visual
10:53ถ้าไปด้วยกัน
10:54ผมเกลงว่าคุณน้า จะรับไม่ได
10:56้ เป็นสิครับ
10:57ที่อดิตผู้มั่น เดียงไปงานสำ
10:58คัญพร้อมกัน
11:00voilà ที่พ่อตรี Jaime
11:01แต่คงจะดีกว่านี้ ถ้าพ่อตร
11:03ีไปอยู่ที่อื่น
11:05ที่ไม่ใช่บ้านสาม Production มีของอดิต
11:07ผู้มั่น
11:09คุณน้ำพูดตรงตรงแบบนี้
11:10ก็ดีครับ
11:11ผมก็ขอพูดตรงตรงบ้าง
11:12ว่ายังไงผมก็ต้องอยู่ต่อ
11:16เพื่อยืนยันความบริสุดของ
11:17ตัวเอง
11:23ไปเกลียร์ครับ
11:24ไปจ้ะ
11:37ไปเยอะ
12:00ผมในทาณาเท่าแก่ของป่อยชài
12:03ผมมาขออนุญาติมั่นกับทางแม
12:05่หนูและจิต
12:07พร้อมกับสินสอดท้องมั่น
12:08ตามที่ตกลงกันไว้
12:10เธอนับได้เลยครับ
12:13เรียบร้อยค่ะ ท่านฟูว่า ขอ
12:15บคุณค่ะ
12:17ทางผมก็ไม่มีพิธีรีตองอะไรมาก
12:20มาย
12:20ขอเริ่มลำดับต่อไปเลยกันแล
12:22้วกัน
12:23เธอนฝ่ายหญิง กระหาฝ่ายชายครั
12:26บ
12:35ทางฝ่ายมีกระกันจบหายช่วง
12:36ทางฝ่ายชุติ
12:37แล้วแค่ MARY
12:50ทางฝ่ายจนมาตัว
12:54ก็กลางฝ่ายฟшь
12:56ทางฝ่ายกลางฝ่ายทิษย์
13:00ทิษยายทางฝ่ายก็ครับ
13:02ผมไม่อนุญาตให้รัศจิตมั่นคร
13:03ับ
13:20คุณไม่มีสิทธีที่จะบอกว่า
13:21อนุญาตถึงไม่
13:23คุณไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรก
13:24ับรัศจิตเลย
13:26คุณกลับไปเดี๋ยวครับ
13:28ผมไม่กลับ
13:29ผมมาที่นี่ก็พอรัศจิต
13:32ผมจะไม่ไปไหนครั้งนั้น
13:40ตรี ทำอะไรคะ
13:45คนไม่มีหัวคลิกก็อย่างนี้แ
13:46หละ
13:46เมื่อก่อนง่อยอย่างไร
13:48เดี๋ยวนี้ก็ยังง่อยอย่างนั้
13:50น
13:50คุณแม่ครับ
13:57ท่ายก็ได้ครับ
13:59พาตัวพุทธาทรุ่อยออกไปที่
14:01เมื่อกี้พูดถึงเรื่องสิทธิต
14:04แล้วคุณล่ะ
14:05มีสิทธิตอะไรมาไล่ผม
14:06ที่มีบ้านคุณหรือว่าบ้าน
14:07อาจิต
14:15ถึงจะเป็นตัวปลอม
14:16แต่ก็เท่บาจใจหรือเกิน
14:19ท่านลีค่ะ
14:22ปุกมาถึงกลางงานมั่น
14:24ฉันแข็งเกล้าหรือเกิน
14:29ทำยังไง
14:31ฉันถึงจะมีผู้ชายมาพูดแบบ
14:33นี้กับฉันบ้าง
14:36ตามไปทั้งใดเลย
14:40แข็งไม่
14:41คุณหรือจิตเขาตอกลงมั่นก
14:42ับผมแล้วนะครับ
14:43เพราะว่าคุณกลับไปดีกว่
14:44า
14:45อย่าให้คุณหรือจิตต้องเป็
14:46นคนไล้คุณเองเลย
14:47มันจะเสียหน้ากรว ie surprาะ
14:50ยังไงผมก็ไม่ไปไหนทั้งมั้น
14:54คุณ acabaตรี
14:55ผมว่าคุณพอได้แล้วนะครับ
14:57อย่าทำตัว Raspberryi processors
14:59โลrees
15:09ฉันรักเธอนะรักจิต
15:25คุณท่าพี่
15:26คุณไม่ได้อยากล้มงานมั่นนี้
15:29เพราะคุณคึ้งหัวคุณรัก
15:30จิตใช่ไหมครับ
15:31คึ้งหัวอะไรกันไอ้มเฮอ
15:33มีมี
15:35ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง
15:36คุณรู้หรอว่ามันจะผลของเข้
15:38าภูเกตย items
15:40รู้ครับ
15:41หลังจบสงคลาม
15:42ถานอนที่เข้าตัวเมื่ออันห์ผ
15:43ลเกต
15:43มันก็มีแค่เซ้นเย็วได้ใช้
15:44งานได้
15:45เราดักนะไม่ยากหรอกครับ
15:47ต่อให้เป็นอย่างนั้น
15:48ถ้าให้ผมลaufไปจากแง pop
15:50แล้วพาตังล Led ไปดักจับ
15:52ถ้าไหนวิจาริวว่าผมข้าให้
15:53ตัวไป
15:54แผนแล้วก็แตกดิ �
15:55ดเนี่ย
15:56แล้วถ้าผมหาโอกาส ดึงความส
15:58นใจทุกคนในงาน เพื่อให้ในอำ
16:01เภอร์หลบออกมาได้นะ
16:05มันจะอย่างกันมากเลยไปแล้วนะ
16:08ช้า
16:09อะไร
16:11ถ้าคุณรักได้จริง ป่านไม่
16:13คุณต่อยอยู่หน้าผมไปแล้ว
16:15ไม่รออยู่เป็นอาทีแบบนี้หร
16:16อก
16:20เห็นแล้วนะ
16:21ว่าความรู้สึกที่มีต่อเธอ
16:23มันต่างกัน
16:25ส่วนความรู้สึกของฉันก็บ
16:27อกเพลายๆ הואหมดแล้ว
16:28ต่อหน้าทุกคนนี้ละ
16:32กูล talentedครับ คุณจะเป็นเชื่อมัน
16:34นะ
16:34ไальนี้มันหรอกคุณ
16:36เหมือนที่มันหรอกคุณแล้วไม่
16:37รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
16:38ряд Kid แบบนี้ไม่มีความจริงใจ
16:40หรอครับ
16:43เอาจิต
16:46คนเดียวที่ฉันจะรัก
16:49มีแค่เธอนะ
16:50god
16:55กลับจริง
17:41ไปกับฉันนะ
17:42ครับ
17:53กลับจริง
17:53กลับจริง
18:13หลวงนะ
18:18เตรียมมาพร้อมเลยนะคะ
18:19ยังไงถามอีกก็เพราะเธอกัน
18:21แหละ
18:22ขึ้นรถเร็ว
18:33วันนี้สวยนะ
18:43เฮ้ย!
18:43เฮ้ย!
18:44นาลี!
18:45นี่ไปแล้วค่ะ
18:46เดี๋ยวค่ะ
18:48ไปกันเถอะ
18:59อะไรนะ
19:00จะขอเข้ามาหลบในร้านฉัน
19:07หาเรื่องมาให้กูแท้แท้
19:10ไม่น่าบอกให้สู้เลย
19:12จะหนีตามกันอ่ะ
19:13ทำกันเองสองคนไม่ได้หรือพ่อ
19:15คุณแม่คุณ
19:16เอาหมอมาสวยด้วยทำไมอ่ะ
19:18หมอคะ
19:19ไม่ได้หนีตามกันค่ะ
19:20แค่หนีงานมั่นอย่างเดียว
19:22แล้วอีกอย่างที่ทำเนี่ย
19:23จะจับคุณวิจารย์ค่ะ
19:39ดังนั้นงานมั่นจะยังมีการจ
19:40ัดขึ้นอยู่
19:41คุณวิจารย์จะได้คนของผิดกฎ
19:43หมายเข้ามา
19:44แล้วเราก็จะได้ดัดหลังเขา
19:46แล้วก็ส่งคนเข้าไปจับที่ได้ค
19:48านังค่าเขาค่ะ
19:51แต่เธอจะเสียหายว่ามีคู่มั่นแล
19:53้วนะ
19:56ไม่เสียหายเหรอค่ะ
19:57ราจิตมีวิธี
20:01วิธีให้ฉันพาหนีนี่น่ะ
20:04อืม
20:08แต่ก็ยังดีกว่าปล่อยไอ้
20:09เธอมั่นกับคนอย่างนั้นวิจารย
20:10์ก็แล้วแจ้ะ
20:17แล้วทำไมต้องมาหลบที่ร้านฉัน
20:19ด้วย
20:19หมอให้เพิ่งถามอะไรเลย
20:21ผมฝากราจิตด้วย
20:22แล้วอย่าให้ใครเห็นราจิตนะคร
20:23ับ
20:24จารย์
20:26ใช้คู่อีก
20:28เดี๋ยวนะคะ
20:29แล้วทำไมต้องฝากราจิตไว้กั
20:30บคนหมอด้วยคะ
20:32นารีจะไปไหน
20:34ฉันจะไปช่วยนายอำเภอ
20:35ฉันปล่อยให้นายอำเภอรับสึ
20:37กอยู่คนเดียวไม่ได้
20:38เดี๋ยวๆ
20:39เดี๋ยวนะ
20:40ก่อนจะไป
20:41บอกฉันหน่อย
20:44เกี่ยวอะไรด้วย
20:47ก็ทั้งฟูเกต
20:48ผมสนิทกับแนมเพิงแล้วก็หมอ
20:50ที่สุด
20:50ไม่ให้หมอช่วยแล้วจะให้ใครช่วย
20:53แค่นี้ก็ต้องถาม
20:54อืม...
20:56อูว... ผมโบ้อีก
20:58ผมไปแล้วนะ
21:00ฉันไปแล้ว
21:01เออ... นารีคะ
21:05แล้วจิทย์ให้ลงงาน
21:07ไม่ได้ให้นารีมา
21:12มาจูบสะหน่อย
21:14คนชวยโอกาส
21:28ระวังตัวด้วยนะคะ
22:04พี่จาน เจอ เจอแม่ละจิตไหม
22:09ถ้าเจอก็ต้องมาโดยกันแล้วส
22:10ิครับ ถามทำไม
22:12ทำไมพูดชาแบบนี้ล่ะ ฉันก็
22:15ถามดี ๆ ทำไมต้องมาย้อนกันด้วย
22:16ล่ะ
22:19ก็ไม่เห็นต้องตามเลยนี่คะ ระจิต
22:21ก็ดูท่าทางว่าจะสมยอมหนี
22:24จริงไหม ใจจริงไม่ได้อยากจะม
22:27ั่น แต่ปฏิเศษไม่ลงหรือเปล่
22:31า
22:31แม่ หัวอะไรคะ ดูถ้า ระจิตคงจะ
22:41วางแผงกระพัตรีไว้ตั้งแต่
22:42ต้นแล้ว
22:43ตั้งใจหนีงานมั่น
22:45คุณแน่คะ
22:57เฮ้ย วันนี้มาสบายดึงวะ เหมือน
22:59มาขับรถเล่นเลยวะ
23:01มีนาชลานก็สบายแบบนี้หรอ
23:03เว้ย นึงตำรวจไปที่งานมั่นท
23:05ั้งหมด
23:06ขนของวันนี้ก็เลยง่ายนะ
23:17เฮ้ย อรวจดิวะ
23:20เอาไงดีวะ มีนิ่ง ๆ ไปก่อน
23:22อาจจะไม่มีอะไร
23:36มีอะไรครับคุณทุกรวจ
23:38ขอโทษครับ
23:40ทางเราได้รับแจ้งมาว่าจะมีก
23:42ารขนสิ่งผิดกฎหมาย
23:43ขอย่าตรดคตหน่อย
23:44โทษครับ
23:59อย่านะ ถ้าคิดหลี ฉันยิ่ง
24:02แน่
24:03ลงจากรถ
24:06เร็ว
24:07ผมมา
24:08ขอโทษครับ
24:14อันหลังไป
24:16อันหลัง
24:19คนลือจ้า
24:20ครับ
24:26ใครมีพี่นั่ง
24:27กับมีการของ
24:45ใครสอบ พบมาได้ คาแพ้ แล้ว นี่
24:47ครับ
24:57ขอบคุณนะจ๊ะ
25:22ขึ้นลดแล้วหนีแล้ว ขอบคุณ
25:25ไป
25:29เฮ้ย
25:33ไป
25:43เฮ้ย
25:44ไป
25:44เฮ้ย
25:56เฮ้ย
26:14นี่มันอะไรครับ ผมก็ไม่รู้เหมือน
26:16กัน
26:23ถ้าในงานมั่น คุณเพธค่ะช่
26:25วยอะไรบ้าง
26:26ช่วยจักไปทาตีก็ได้ งานว่า
26:27ไม่ร่งแบบนี้แหร่พ
26:29ว่า อย่ามาท้อกันแบบนี้ Ohh
26:31เร็ว! อยาก่อร่อยมันถึงดีร่
26:34มแบบนี้ไง
26:35นี่ estrut identifying must receive
26:37&iff saud expectations
26:39ๆ Сfar trade
26:41มันจะได้มี คนดูแล
26:42แล้วพอ งาน ร่ม ทำตัวแบบนี้เห
26:44รอ
26:45ดี ที่ ทาฤรี มันจัดตัวแม
26:47่ลัดจิตไป
26:48พูดเลย ก็พูดเลยครับ
26:50พูดเลยพูดเลย ก็ได้ สุดแล้วต้
26:51าคุณเพสทานเลย
26:51พอ มี ๋อ เ มร
26:52ผมไม่ยอบ ไว้ hold ยัง ๆ แบบนี้แ
26:53น่
26:54อ่า
27:02เรื่องนั้น เอาไว้ก่อนนะครับ
27:04คุณวิจัย
27:06เพราะคุณต้องเตรียมหาคำแ
27:07ก้ตัวให้กับทางตำรวจก่อน
27:22เหมือนห่อแป้งเลยครับ แน่วง
27:24เผอเอามาทำไมครับเนี่ย
27:27มันไม่ใช่แป้งหรอกนิด
27:29เรายังไม่รู้ว่ามันคืออะไร
27:31แต่มันไม่ใช่ของถูกกุฏไม้แ
27:32น่ ๆ
27:33เฮ้ยคิดเอา
27:33ถ้าผิดกฎหมายเราจะมาทำไม
27:38เพื่อให้เจ้าของของพวกนี้ต่อค
27:41ำถามครับ
27:43คุณพิจารย์
27:49ผมคาดว่างงานมันนี้ถูกจัดข
27:51ึ้นมาเพื่อบังแน่ครับ
27:56โดยมีเบื้องหลังไปการกระจาย
27:58ของที่ผิดกฎหมาย
28:01ผมพูดถูกใช่ไหม
28:02คุณพิจารย์
28:20คันพูว่าครับ ผมไม่รู้เรื่องอะไร
28:22เลย จริงๆibt่ะครับ
28:24เรเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผมครับเน
28:26ี่ย
28:26ถึงต้องสงสายคุittiแบบนี้
28:31ค้าหนังค้าเขาขนาดนี้
28:33คุณยังไม่ยอมรับบิดหรอ
28:36ของคุณเองก็ยังไม่รู้เลย มัน
28:38คืออะไร
28:40อ้า capitalist
28:41ha ถ้าเป็นสิ่งผิตกฤฑ์หมาย
28:42จริงที่คุณบอก
28:43มัน ก็ไม่ได้หมายว่าผมต้องไปเก
28:45ี่ยวกล้องกับมันนี่ครับ
28:47ถุกตอ dolphin ไหมครับ เฮนเบอ
28:47ซัพะondere ท่านคิดว่ายังไงว่
28:53าง
28:53คุณพอจะไปลงพักได้ไหม
28:59เพื่อพิสุดความบรุษoidของผมผม
29:00ยินดีเลยครับ
29:02ไม่มีervedหารของท่าน
29:04แต่ผมหวังว่า
29:06ถ้าซ่อปากคำผมเง FCC Birmingham เพร neuen
29:08ข้นควรสอบปากคำในทาตรี
29:11ด้วยนะครับ
29:12นายนี้ก็ได้สงสัยไม่น้อย
29:14แต่ถ้าไม่ทำอะไรเลยมันก็เรียกว
29:16่า
29:16ฉันต้องไหมครับ เฮมเบอร์
29:22ท่านครับ ขอบคุณศัรรย์ทุ
29:23กอย่างเลยนะครับ
29:24ไว้มีอ føรศการ purpose giving
29:28excellently
29:49กินข้ากันแล้วคุณ
29:52หมอกินก่อนเลยค่ะ
29:54ฉันไม่หิว
29:56เวละ
29:58ทำเผือสะเยอะขนาดนี้
30:04ได้
30:04นารี
30:07เป็นยังไงบ้างคะ
30:09ตอนนี้นายวิจารย์กับรังให้
30:10ปากคำอยู่
30:10แต่น่าจะยังไม่โดนอะไร
30:13ยังไงเขาก็รู้กฎหมาย
30:14และทางเราก็ไม่มีพยายนยืนยั
30:16นที่เจ้าพิดเขาได้
30:20น่าเสร็จดายจริงๆ
30:22ทำถึงขนาดนี้แล้วจับตัวเข
30:23าไม่ได้อีก
30:27ยังไงเธอก็อยู่ที่นี่ต่อสะพ
30:28ักแล้วกันนะ
30:29ถึงจะไม่มีงานมานแล้ว
30:31แต่นายวิจารย์ก็ยังไม่ถูก
30:32จับ
30:33ถ้าอยู่ที่บ้านสมสองแสงก็เห
30:34มือนเป็นเป้านิ่ง
30:36ฉันไม่น่วง
30:46อ่ะ
30:48ฉันซื้อเสร็จฟ้าไปให้
30:51ขอบคุณค่ะ
30:59นารีค่ะ
31:01แล้วที่บ้านสมสองแสงเป็นไง
31:03บ้างคะ
31:06ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
31:07ฉันไม่กล้าเข้าไป
31:09กลัวจะโดวมังครับให้ตามเธอก
31:10ลับมา
31:13เจ้าแผนการนักหน้าเรา
31:15คนอื่นจะรู้ไหมเนี่ยว่า
31:16เธอเป็นคนวางแผนให้ฉันผ่านเ
31:17อง
31:19ถึงราจิตจะเป็นคนวางแผน
31:21แต่ถ้านารีไม่ให้ความร่วมมื
31:23อเนี่ย
31:23มันจะสำเร็จเหรอคะ
31:25ถ้าผิดก็ต้องผิดกันคนละ
31:27ครึ่ง
31:31ฉันจะไม่ให้ความร่วมมือได้
31:32ยังไงล่ะ
31:35ก็ฉันทนเห็นเธอมั่นกับคนอ
31:36ื่นไม่ได้จริงนี่
32:04ฉันรักเธอนะละจิต
32:06คนเดียวที่ฉันจะรัก
32:07มีแค่เธอนะ
32:34ละ
32:36ก็ฉันทนเห็นเธอมั่นกับคนอ
32:38ื่นไม่ได้จริงนี่
32:41รักจิตให้ลงงาน
32:51ไม่ได้ให้นาลีมา
32:54มาจูบสะหน่อย
32:57คนฉวยโอกาส
32:58ก็คุณอยู่ตัวนั้นกันกับจะ
33:14ได้
33:15สวัสดี
33:15วิตตัวนั้นกับเทอมันกับ
33:19สะนาย
33:22แล้วคุณอยู่ตัวนั้นกับสะน
33:27าย
33:33อะไรครับ
33:40นี่เหรอ เหลโลวีน
33:43ผมเคยได้ยินแต่ชื่อ ตอนเรียนท
33:44ี่อังกฤษ
33:45เพื่อเคยเห็นของจินก็คลาวเ
33:47นี่ย
33:48ผมก็เหมือนกัน
33:51มันเพิ่งมีมาเมื่อสีสิบกว
33:52่าปีนี่เอง
33:54เมื่อก่อนถูกทำขึ้นมาว่าช่วย
33:55ลักษาโรพ
33:56แต่ต่อมากลายมาเป็นยาเสบติบ
33:58ถ้าเสบมาก ๆ
33:59มันจะทำรายสมองผู้เสบ
34:01คนก็ไม่ใช่ ผีก็ไม่เชิน
34:04มันถึงถูกสั่งห้ามซื้อข
34:06ายยังเด็ดขาย
34:10ยานลกกับชัด
34:14ค้าของเผื่อนก็ว่าแย่แล้ว
34:16แต่นี่ถึงขั้นค้ายา
34:19เร็วเกินคน
34:21ที่แย่ยิ่งกว่านั้น
34:24คือเรายังเอาผิดในวิจารย์
34:25ไม่ได้
34:26แล้วมีของกลาง
34:28แต่เราไม่มีพยายย
34:30มันถึงอ้างได้ว่าไม่ใช่ของ
34:31ของมัน
34:40นั่นคงต้องพึ่งไวล่ะครับ
34:42วัยเป็นคนเดียว
34:44ที่แฟงตัวเข้าไปใกล้พวกเหม
34:45ือนมากที่สุด
34:46น่าจะเป็นพยายาน
34:48หรือว่าหารถาสำคัญมามาตั
34:49วเหมือนได้
34:53พูดถึงไว
34:54นี่เราไม่ได้ข่าวจับไวมาสับ
34:55พักแล้วนะครับ
35:13เจ็บใจเว้ย พวกต้ำรวจ มันเอ
35:16าพงขาวเราไปได้
35:20ดีที่มันยังไม่มีรักษา ย
35:22ังสาวถือเราไม่ได้
35:24เพราะยานปากสำคัญอยู่นี่ยัง
35:26ไง
35:28อายุธ ถือทำไมเรา
35:39ก็ถืบให้มันตายไปเลย แล้วส่ง
35:42สบมันไปให้ทาตรีดู
35:44เราทางแบบนี้ก็ได้ให้ความสาใ
35:46จ ไอ้ไว้มันก็แค่ลิวหร
35:48อ
35:49คนที่เราต้องการจะข้าจริงๆ คื
35:51อไอ้ทาตรีเลย
35:53เจ้ย ที่เราต้องการจะข้าด้วย
35:57ความสาของแก่น่าที่เราต้องก
36:05ารสามารถดต่อภัตริงๆ ต้อง
36:11การสามารถล่า
36:25คุณน้าตื่นเช้าจังเลยนะครับ
36:26จะเป็นไหนหรอครับ
36:29ไป ปรายชนีนะจ๊ะ
36:31ปรายชนี คุณน้าจะไปทำไมครับ
36:34สาสิเขาอยู่ที่นี่ ย่าที่กลุ
36:36งเทศก็ไม่มีแล้วด้วย
36:38น้าก็มีธุรักของน้านิดหน่
36:40อย
36:40พ่อตีคงไม่จำเป็นต้องสนใ
36:42จทุกเรื่องของน้า มึงจ้ะ
36:45น้าครับ น้าครับ น้าครับ
37:15น้า น้า น้าเจอทาตรีไหม
37:18ใช่ ทำไมไหละหนู
37:19มีคนฟากหมายครับ
37:43พวกมันจะตะนาเอาไว้มาเป็นเย
37:45ี่ยวล่อ
37:45เพื่อให้คุณออกไปให้พวกมันค่
37:46า คุณอย่าไปนะ
37:48ผมทราบครับ แต่ถ้าผมไม่ไป ไว้
37:51ก็ตาย
37:54ไว้ถูกจับพอเป็นสายให้ผม ย
37:57ังไงผมก็ต้องไป
37:59ถ้างั้นผมจะบอกตำรวจ ให้ตำร
38:01วจส่งคนไปคุ้มกัน
38:03ไม่ได้ครับ มันกล้าส่งจดหม
38:05ายมาขนาดนี้
38:06แปลว่ามันต้องคิดเพื่อเรื่อง
38:07ตำรวจไปแล้ว
38:09แต่ถ้ามันเห็นตำรวจโปรไป ม
38:11ันยิ่งไว้ทิ้งแน่
38:18นายอำเภอพอจะหาปืนทักสองส
38:19ามก็บอกให้ผมได้มั้ยครับ
38:21ผมอยากได้ไปป้องกันตัว
38:27คุณตามผมมา ผมมีเลยจะให้ดู
38:39captured!
38:40คขยากก risenね
38:43เสร็จ akliedตัวแช่นี้
38:47ทางัยствมี้
38:58ลับวดได้
39:00ขอเต้า
39:14นายอำเผอจะทะลมฟูเก็ดแล้วคร
39:15ับ
39:17คนนี้ก็หาเรื่องให้ผมแล้ว
39:19อาวุธพุ่งนี้เป็นของกองทั
39:20พญี่ปุ่น
39:21พอเลือกสงคราม
39:23กองทัพก็ถอนทัพกลับไป
39:24แต่ไม่ได้เอาอาวุธพุ่งนี้ก
39:26ลับไปด้วย
39:27ผมมาแจ้งส่วนกลางแล้วนะ
39:29แต่เขายังไม่มีงบในการทำลาย
39:31ก็เลยต้องเก็บไว้ที่นี่แหละ
39:33นายอำเผยก็เลยจะให้ผมเนี่ย
39:37ยืมไปสู้กับพวกมัน
39:42คงมีประโยชน์มากกว่าปืน
39:43สงสารกระบอกที่คุณต้องการแน
39:44่
39:47ขอบคุณมากครับ
40:04คุณฮาตรี
40:05ถ้าคุณไม่เป็นห่วงตัวเอง
40:10ยังน้อยคุณกว่าจะเป็นห่ว
40:12งคนนี้อยู่ข้างหลังของแน่
40:31ฉันอุศาตร์เสียงไปรักพา
40:32ตัวมาจากบ้านสมสองแสงเลยนะ
40:34กลัวว่าเธอจะเหงา
40:36ก็เหงาจริงแล้วค่ะ
40:38คิดถึงจะแย่อยู่แล้วจะดอนจด
40:40ลูกแม่
40:47หมอล่ะ
40:50ไปพังงาตั้งแต่เช้ามืดแล้วค
40:52่ะ
40:52เพราะนี้ว่าหมอที่นั่นไม่พอ
40:54ก็ได้ขอให้หมอไปช่วยนะคะ
40:57จะได้จัง
40:58ว่าจะมาทำของอร่อยให้หมอกินสะ
41:00หน่อย
41:01แทงคำขอบคุณให้มารบกวน
41:03อดเลย
41:06นันลีนี่เหรอค่ะจะทำอาหาร
41:09อืม
41:09มีอะไรให้ได้จิตช่วยก็บอกได้เลย
41:26นะคะ
41:29ฉันรู้ว่าเธอทำอาหารเก่ง
41:31แต่ถ้าอาหารฝรั่งนี่นักเรี
41:33ยนนอกอย่างฉันไม่แพ้ถ้าหร
41:34อก
41:37เฮ้ยเหนือมายค่ะนาลี
41:44หรอกกันเนี่ย
41:50นันลีคะ
41:51แล้วทำไมจุจุถึงนึกอยากจะทำอ
41:53าหารนะคะ
41:58ไม่มีอะไร
41:59ฉันก็แค่อยากกระโชว์ฝีมื
42:01อบ้างแค่นเอง
42:14ถ้าคุณไม่เป็นหัวตัวเอง
42:16อย่างน้อยคุณควรจะเป็นหัวค
42:18นนี่อยู่ข้างหลังคุณนะ
42:27ใครอย่างนั้นได้ติดช่วยเตรีย
42:29มผักนะคะ
42:31ได้ติดไม่ได้กลัวกินไม่ได้ห
42:32รอก
42:32แต่แค่อยากจะช่วยให้ได้กินเร็
42:34วเร็วก็แค่นั้น
42:36ตามใจ
42:36เป็นายังใครไม่ได้ Aye
43:12เชิญครับ คุณผู้หญิง
43:23โทษนะ
43:26ขอบคุณค่ะ
43:28ขอบคุณค่ะ
43:35กิดเลยนะคะ
43:37ตามบ้ายเลยนอง แล้วจะรู้ว่าฟี่ม
43:39ือพีร่อให้แขนให้
43:41เฮ้ย นารีพูดตายได้ด้วยหรอคะ
43:57อืม เป็นไง
44:01ร้อยแรงนี้
44:04เรียนแบบ
44:24มันอันตรายมากเลยเหรอคะ นารี
44:33อะไรเหรอ
44:35ก็...สิ่งที่นารีจะไปทำวันนี้นะคะ
44:55จุจุนารีก็เอาดอนโจสมาให้
44:59มาทำกับข้าวให้กิน
45:01นารีรู้ไหมคะ
45:03ว่าสิ่งที่นารีทำ
45:06มันเหมือนกับว่า...
45:10นารีอยากจะใช้เวลาให้มีค่าที่
45:12สุด
45:15ถ้าสิ่งที่นารีจะไปทำมันไม่
45:17อัตราย
45:18นารีคงไม่ทำแบบนี้เหรอคะ
45:32ถ้าฉันต้องเห็นเธอเสียน้ำ
45:33ตา
45:34ฉันยอมเสียเลือดดีกว่า
45:39อย่าลองให้นะ
45:52ฉันจะปลอดภัยกลับมาหาเธอ
45:55ฉันสัญญา
46:06นารีสัญญานะคะ
46:10ถ้านารีพิสัญญา
46:14ระจิตจะไม่มีวันให้ใครนารีต
46:16ลอดชีวิต
46:22อย่าว่าจะเธอเลย
46:25ฉันก็ไม่มีวันให้อภัยตั
46:27วเอง
46:28ถ้าทำให้เธอต้องเสียใจเหมือน
46:29กัน
46:30อีกนานยังรักเธอคนนี้
46:34ไม่เคยมีใครคนไหน
46:38ทำให้หัวใจของฉันเป็นแรก
46:41ได้ทั้งนี้
46:45อีกนานยังรักมากขึ้นทุก
46:48คน
46:49ได้ปลอดรักจากฉันไป
46:52It's for you
46:56อยากจะรู้ว่าใจเธอคิดฉันไร
46:59เหมือนกันใช่ไหมเธอ
47:07ใส้ป่าน
47:12มันถูกออกแปลไป
47:14เพื่อให้เฝ้งมองแค่เธอ
47:18ไม่ว่าเธอจะรักหรือไม่รัก
47:21หากผมเนอะได้เป็นเพียงคนรู้จั
47:24ก
47:25ฉันก็จะรักเธอ
47:45มึงกินซะ
47:47ก่อนจะเป็นมื้อสุดท้ายของม
47:48ึง
47:56นี่มึงกลัวจนจะเป็นบ้าไปเลย
47:58หรอกว่ะ
47:59ถ้าเป็นเมื่อก่อน
48:01โจนสลัดจางกงเฉิงพูดแบบ
48:03เนี้ย
48:03กูของกลัว
48:04แต่ตอนนี้
48:09มึงก็แค่ที่ข้าเขาขาอย่า
48:10เสมติ
48:13หมายมีข้ากว่ามึงเลย
48:19ปากดีนักน้ำมึง
48:21มึงเป็นคนที่นี่หรือเปล่าห
48:22รอ
48:22แล้วมึงจะทำไม
48:25ถ้ามมันคนที่นี่
48:27มึงคงเคยเห็นตรอกรงฟินกั
48:28บตา
48:31สภาพคนติดฟินมันระยำแค่
48:33ไหน
48:34เวลามเสี่ยงฟิน
48:36มีลูกก็ขายลูก
48:38มีเมียก็ขายเมียน
48:43แม่แต่พ่อแม่ก็ทำร้ายได้เพ
48:44ื่อเศพฟิน
48:48แล้วอายยานนรกของมึง
48:50มันเลวประฟินไม่รู้กี่ร้อยก
48:51ี่พันเท่า
48:53ถ้ามึงขาย
48:54มึงก็บัดซบยิ่งกว่าสั
48:56ตว์เดียวรัดชาญ
49:02แทงใจดำละสิ
49:03โจนสลัดจางกงเฉย
49:05ที่แม่ต่อเด็กร้องหายได้ยิ
49:07นชื่อย่างตรงเงียม
49:08มาวันนี้ก็จอบจนถึงกับต้
49:10องขายา
49:12ถ้ามึงจะย่วมโอ้โหให้กูข
49:18้ามึง
49:20มึงเลิกพิสส
49:22มึงต้องอยู่จนกว่าอายทาติ
49:23ดตายเท่านั้น
49:39อันนี้
49:41อันนี้
49:46นี่คุณคิดว่าอายทาติมัน
49:48จะโง่
49:49เอาชีวิตของมันมาทิ้งทีน
49:50ี้
49:50แรกไอ้สว่าแค่ตัวเดียว
49:52งั้นเหรอ
49:53มึงจะว่าสว่า
49:54ไอ้พีหาชิงมาเกิด
49:57ว่าไงนะ
50:04เซียมไม่ต้องเป็นห่วงเหรอคร
50:05ับ
50:06ผมรู้จักมันดี
50:08ไอ้ทาติมันมาแน่
50:12ก็ดี
50:13จะได้คิดมันทีกับมันท็บ
50:14ต้นท็บตอกไปเลยทีเดียว
50:23มันมาเถอะครับ
50:26พวกคุณลบไปก่อน
50:27อย่าให้มันเห็นหน้าพวกคุณ
50:30เฮีย
50:32เฮ้ย
50:32คุณลบ Does
50:40กหาวันทั่ว
51:10นาลิ
51:11นาลิ
51:12นาลิ
51:22นี่ไป ชาติ นี่ไป
51:35ฉันมาตามสัญญาแล้ว
51:37ถ้าแกยังมีสัตว์จากอยู่บ
51:38้าง ก็ปล่อยไว้ซะ
51:40กูนับถือใจมึงจริงๆที่
51:41ก้ามา
51:41แต่กูไม่ใช่คนที่สัญญากับมึ
51:43ง
51:54กูนับถือเธอร์
52:09นาดี
52:24เฮ้ย ทำไมมันง่ายขนาดนี้วะ
52:27ไอ้ท่าตีมันจะง่ เดินไม่ให
52:31้ยิงเฉยเฉยอย่างนั้นเลย
52:32ก็บอกเสียแล้ว มันเป็นคนลัก
52:35พวกพร้อง
52:37ยังไงมันก็ต้องมา
52:40เฮ้ย อย่างนั้นพวกมึงแบวสบม
52:43ันมา
52:43กูอยากเห็นหน้ามันชัดชัด
52:46เฮ้ย หับ
52:46เฮ้ย ไปแล้ว
53:02เฮ้ย ไปแล้ว
53:03เฮ้ย ไปแล้ว
53:04เฮ้ย เฮ้ย นี่ไป
53:16เฮ้ย ไว้
53:24มันรู้ความรับเรา ปล่อยไว้ไม
53:26่ได้
53:26กูเม้ย กูกันกู
53:39ฉันสัญญากับเธอไปแล้วแล้วจ
53:40ิต
53:41ว่าฉันต้องกลับไป
53:42ฉันจะไม่ยอมตายให้นี่เด็กขั
53:43น
53:49ร้อมมันไว้ หละค่ะมัน
53:52ไป
54:11กลับเข้า
54:11ค่ะ
54:25เฮ้ย นื่ม
54:26เริ่ม
54:26มันไว้
54:27โปacağız
54:28- ไปละว่น!
54:40- มีระเบิร์ดด้วยเหรอ?
54:42- มีละเบิร์ดด้วยเหรอ?
54:42- มายจะไปไหน?
54:43- ต่อแทกเลย!
54:44- มูก้าอะไรอ่ะกูไม่ไอ้ทาต
54:48ิ ตามพี่แกเป็นกัน?
54:50- คุณนะ มาประชนีบ่อยแบบนี้ ต
54:54้องมีเรื่องอะไรแน่ไหน
55:03ที่พายมา คุณแพ้เคยรักษษษษ
55:05ษษษษษษษบ้างไหมคะ
55:08รีบพาคุณฑษษษษษกลับมานะ
55:09ครับ
55:09ตอนนี้คุณวิจารย์คายจะเอาใหญ
55:11่
55:11จะทำหน้าที่แทนคุณษษษษษทั้
55:12งหมดละครับ
55:14นายไม่เผอรู้ว่าเราเคยมากกัน
55:16ค่ะ ตอนคุณมาดิดบอกษษษษษษ
55:18ษษษษษษษษษษษษษษ bundle
55:19ขอบคุณ ขอบคุณ
55:21หรือวะ
55:22เดี๋ยวไป เดี๋ยวไป
55:24ต้องขอบคุณ
55:26ต้องขอบคุณ
55:28ฟ้าระฟน มักคนใจร้าย
55:36ใครมากไหมที่ฉันต้องเธอ
55:41อยู่กับเธอ
55:42ฉันรู้สึกรอดภัย
55:47ร้อนเหมือนเราที่ต้องฝากฝัน
55:51ใครสักคนที่ฉันไหวใจ
55:56ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว
56:00คือเธอ