- 20 minutes ago
ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:57ตอนนับหรอกว่าตอนตื่นอีกนะ
00:59เนี่ย
01:04ให้ฉันนอดตายเลยมั้ยล่ะ
01:06ถึงจะได้รอตลอดกัน
01:09ได้มั้ยล่ะคะ
01:23ถ้าบอกว่าได้
01:24ก็จะค่าเจ็นให้ตายเลยมั้ย
01:27จะทำทำไมล่ะคะ
01:28ชีวิตที่ไม่มีนารีเนี่ย
01:30หน้าเบือจะตาย
01:39อยากให้ฉันอยู่กังข้างเธอไปตล
01:41อดเลยหรอ
01:46ตายนี้ล่ะคะ
02:02แล้วได้
02:03แต่ถ้าฉันต้องห่างเธอสักพ
02:07ัก
02:10ไม่ได้นะคะ
02:12แล้วถ้ามันจะเป็นล่ะ
02:16เธอจะรอได้มั้ย
02:25ถ้านารีบอกว่าจะกลับมา
02:28กระจิบก็จะรอค่ะ
02:32อีกนานยังรัก
02:34ถ้าคนนี้
02:36ไม่เคยมีใครคนไหน
02:39ทำให้หัวใจ
02:41ของฉันเต็มแรก
02:43ได้เท่านี้
02:46อีกนานยังรัก
02:48มาขึ้นทุกคน
02:50ได้โปรดรัก
02:52จากฉันไป
02:54อยากจะรู้
02:59ว่าใจเธอคิดฉันไร
03:00เหมือนกันใช่ไหมเธอ
03:21เธอ
03:21เรื่องที่ให้ผมช่วยสื่อ
03:23สรุปแล้วทาตรีตัวจริง
03:25เป็นเพื่อนของให้ทาตรีจริง
03:27สองคนนี้
03:28รู้จักตั้งแต่เรียนลงเรียน
03:30เดียวกัน
03:33ถ้าอย่างนั้นเราต้องดลดไฟunalจะ
03:34เป็นต้นลง
03:35อยากให้ทาตรีตัวจริง إلىเที่ย
03:37วที่
03:37Institute understand
03:40เรื่องนั้นไม่ต้องบอก
03:42ผมทำแทนคุณไปแล้ว
03:43ข้างierung
03:50ถ้าคุณทาตรีตัวจริงรู้
03:51เรื่อง
03:51ก็คงช่วยเราได้ไหม
03:55เมื่อเชียวผมพึ่งทวิเล่นไปห
03:57ายก็ท hij financing
03:58อีกสองวันน่าจะมาถึงภูเก็ต
04:01เริ่มทุกอย่างก็ได้จบสะที
04:04เหลือก็แต่หารักฐานมาจับในว
04:05ิจารณ์ให้ได้
04:07ข้อดูหญาตขับหน้าพ่อ
04:13มีอะไรหรือเปล่า
04:14ตอนนี้เกิดไฟไม่ย้ยที่ไปซะน
04:15ี่ครับ
04:20อย่างนี้คุณถัดไปพ่อคุณก็
04:21ไม่รู้เนอะสิ
04:22ว่าเราต้องการนี้เขาลงมาที่ภู
04:23เก็ต
04:29ผมก็อย��лятьใจว่าทำให้แต่ oddlyก่อน
04:31และทonedทstäปีชอบใ התปรา stanie
04:33ขอบคุณณีธิ์ดมากนะครับ
04:34ที่ทำให้ถ Dragon I am
04:35ขอบคุณสิ ที่ทำให้แผงผมรบ
04:35เราเป็นหุ่นส่วนธุรกิจกั
04:39นแล้วนี้
04:40มีอะไรเขาก็ช่วยเหลือกัน
04:42ว่าแต่ไฟทาร์ตรี
04:44มังก็มีความพยายามสูงอยู่หน
04:46้า
04:47ค่อยช่วยคุณระจิตไปทุกะเหล
04:49ือ
04:49มันชอบระจิตอะซิครับ
04:51ถึงมันไม่ยอมรับ ใครไม่โง
04:53่ก็ดูออก
05:01ดูสีหน้าคุณมีกังหวน
05:05ก็เรื่องไอไว้สิครับ
05:09ผมอยากหาทางข้างปิดปากมันไม่
05:11ได้เลย
05:14เรื่องนั้นคุณก็ต้องขอบคุณ
05:16ผมเหมือนกัน
05:22มาแล้วครับ คุณสิ
05:32นี่คือพันโลง คนที่ทำความสะ
05:34อาทห้องพักให้ไวทุกวัน
05:38ได้ยินอะไรมาบ้าง บอกพันสิ
05:42คนไข้ได้รับความกระทบกระเทื
05:44อนอย่างรุ่นแรงที่สมองครับ
05:46หมอก็ตอบไม่ได้เหมือนกันครับ
05:47ว่าจะฝื้นเมื่อไหร่
05:49หรือถึงฟื้นก็ไม่ทราบว
05:51่าจะเหมือนเดินไหม
05:51หรือให้ปากคำได้หรือเปล่า
05:56เดี๋ยวนี้ไว้ก็ไม่ต่างหลั
05:57งจากคนตายเลยที่ครับหรอ
05:59แล้วเขาจะเป็นพยายามให้ผมได้ยั
06:00งไง
06:05เรื่องที่ผมได้ยินมาก็มีเท่านี้
06:07ล่ะครับ
06:23คราวนี้ก็หมดห่วงแล้วนะ
06:25เหลือก็เพียงแต่ตามหาคุรจิ
06:27ตกับมาแตกงานให้ได้
06:29แล้วสมบัติทุกอย่างจะตกเป็
06:31นของคุณ
06:35เราพาทั่วผู้เก็ดอะไรอย่างหาตัว
06:37ไม่เจอ
06:38ไม่รู้ไปซ่อนอยู่ที่ไหน
06:41ยังไงก็ต้องตามให้เจอ
06:43กิจการของแย่เด็กนั่นเยอะแย
06:44ะใส่หมด
06:46เราจำเป็นต้องราสายธุรกิจพ
06:48วกนี้ในการจะจายอย่าง
06:52ครับ
06:56คุณสถิตไม่ต้องหัว
06:58ยาของคุณสถิตต้องได้ขายที่
07:00นี่แน่
07:11เอาก็บข้าประฝากคุณจิตค่า
07:15เห็นไว้อยู่ที่นี่คนเดียวกลัว
07:17ว่าจะไม่มีอะไรกิน
07:19ของปลดคุณจิตแทางนั้นเลยนะคร
07:20ับ
07:21ขอบคุณนะครับป่า
07:23ค่ะ งั้นป่าไปก่อนนะคะ
07:25ค่ะ ไปดีไป
07:50โอ้โห นี่ขออาศัยไม่พอ
07:54ยาวงานมาทำที่นี่อีก
07:56ย้ายมาอยู่ทาวอนเลยไหม
07:58ไม่หรอกค่ะหมอ
08:00ยังไงฉันก็ต้องกลับไปอยู่
08:01ที่บ้านสมสองแสง
08:02ยังมีอีกหลายคนที่นั่นที่ฉ
08:04ันเป็นห่วงค่ะ
08:05อ๋อ
08:07ฉันไปชด
08:10ไหนๆฉันก็มาอาศัยอยู่กับหม
08:12อแล้ว
08:13ฉันก็อยากทำตัวให้มีประโยช
08:14น์นะคะ
08:15ถ้าหมอมีอะไรให้ฉันช่วยเนี่ย
08:16หมอบอกฉันได้เลยนะคะ
08:18อืม
08:26หมอ
08:27ช่วยด้วย
08:27มีคนชับอยู่กับเหนอัน
08:29บอกว่าจะช่วยก็ได้ช่วยด้วย
08:31ตามมา ทางไหน
08:31ทางนี้ครับ
08:32เอาไป
08:43โอเค
08:44เอาอาว่าไป อย่ามมุงๆ
08:46อย่ามมุงๆ
08:47เอาอей
08:49บรสิต หาอะไรมาลองหัวเร็ว
08:52เพียคะ ขออยืนพักว่ามานะคะ
08:54เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้
08:58ขอติดชื่อว่าตะแคงตัวหน
08:59่อย
08:59ค่ะ
09:02กระยินเน็นนะครับพี่
09:04พี่ค่ะ
09:08ใครครับนั่งเนี่ย
09:09มีพันด์ไหม
09:18กระยินเน็นนะครับพี่
09:36เฮ้
09:42จิ้มอะไรตลอดทางอ่ะ
09:44สบายเหรอ
09:46โอ้ย เปล่าค่ะ
09:48ก็ได้ออกไปช่วยคนสนุกดี
09:50อยู่แต่บ้านหมออ่ะเบือแล้ว
09:52อืม
09:53ถ้าคุณรัดจิตเบือ
09:54ก็กลับไปที่บ้านสมสองสายสิ
10:01ครับ
10:17เรื่องจางกงเชิน
10:18มันยอมที่จะเปิดปากช่วยเราบ้
10:19างได้ยังครับ
10:23ยังเลยครับ
10:24ดูถ้าไม่คิดจะช่วยเราให้ง่าย
10:29ไหวก็ยังไม่ได้สติ
10:30แบบนี้ในวิจารย์ของรอยหน้า
10:32รอยตาไปได้อีกนาน
10:36ผมน่าอยากจับในวิจารย์ใจจะ
10:38ขาด
10:39รัดจิตจะได้กลับไปอยู่บ้านส
10:40มสองแสงทั้งอย่างสบายใจ
10:52คุณนาติครับ
10:53คุณนาติ
10:54แย่แล้วครับคุณนาติ
10:57แย่แล้วครับคุณนาติ
10:58มีอะไร
10:59ตอนนี้คุณมิจารย์เจอคุณรั
11:00ดจิตละครับ
11:01คุณรัดจิตอยู่บ้านสมสองแส
11:02งครับ
11:16ในระหว่างที่คุณตาจิตไม่อย
11:17ู่
11:18ผมได้เริ่มเนินการเรื่องการโอน
11:20ทรัพย์สินทั้งหมด
11:21ให้เป็นของคุณตาจิตแต่เพิ่
11:22งผู้เดียวเรียบร้อยเหรอครับ
11:28สมบัติของคุณตาไม่ได้ไปไหน
11:30แล้วฉันก็ไม่ได้รีบร้อนที่
11:32จะมาเป็นของตัวเองด้วย
11:33คุณวิจารณ์ไม่ต้องได้จัดก
11:35ารในฉันก็ได้นะคะ
11:39นี่...เ� lavoro...ตอนที่เผยไม่อยู่นี่
11:42วิจารณ์ XD projectionอ่ะ เข้ามาคุมบั
11:44งเห็นมาโบรงการจัดการทุกอย
11:46าก
11:46เหมือนก็ว่าเป็นของตัวเองอะ
11:51ไม่จะเป็นแบบนั้นเลยนะครับ
11:52ผม gleich hyp ры보ินการทางทุกอยากให้มาถ
11:54ูกต้องแล้วเรียบร้อย
11:56ผมเป็นหวงว่าที่พระยาผมนะครั
11:58บ
12:01แล้วคุณไม่คิดจะถามฉันหน่อย
12:02ละคะ
12:03ว่าทำไมฉันหนึ่งหายไปจากงานม
12:04ั่น
12:09เธอ
12:10เธอก็บอกมันไปเลยสิ
12:11ว่าที่เธอหนีงานม่ overth況
12:12เพราะว่า according to your business
12:13ไม่ได้อยากจะไปงานกับมัน
12:18เรื่องนั้น มันไม่สำคัญอะไรเลยนะคร
12:20ับ
12:22เพียงแค่วันแต่งงานของเรา
12:24กรุธจิตไม่นีไปไหนก็พอ
12:37กรุธจิตอย่าประดิเศษผมเลยนะคร
12:39ับ
12:42ถ้ากรุธจิตไม่ตกลง
12:48คนแรกที่ผมจะเล่นงานคือไอ้ท
12:50าตริ
12:52ส่วนคนอื่นในผ่านโสมสองแส
12:54ง
12:55ผมก็ไม่รับลองความปลอดภายจ
12:57ึงกัน
12:58คิดให้ดีๆ
13:05ผมพูดไปทุกอย่างด้วยเหตุผลนะ
13:08ครับ
13:10ว่ามว่าคุณรัจจิตก็เข้า
13:11ใจ
13:15นิวิจารย์
13:17เธอกดดันอะไรละจิต
13:20ถ้าฉันรู้นะว่าเธอนิสัยแบ
13:22บนี้
13:22ฉันไม่เข้าข้างเธอตั้งแต่แร
13:23กหรอก
13:24ถ้าคุณรัจจิต
13:30ไม่มีประหาอะไรกับตรงนี้แล้ว
13:32ผมจะไปเต็มเนินการเพื่อมระดวง
13:35แล้วก็จัดงานแต่งงานของเราให้เด
13:37ียวที่สุดนะครับ
13:54เงินกรอด
13:58เงินกรอด
13:58ขอโทษนะคะที่มาแข็จจังหว่า
14:01แต่มีคนมาขอพบค่า
14:27คุณป่า
14:29นาทาตี
14:49เราจะแน่ใจได้อย่างไรครับ
14:50ว่านี่คือทาตีตัวจริง
14:52ไม่ใช่ไอ้
14:55ทาตีเมื่อข้าวก่อนนะครับ
14:58ไม่ต้องสืบหรอก
14:59ฉันนี่แหละรับประกันให้ได้
15:01เพราะว่าฉันเจอกับอสวงมาก
15:03่อน
15:07ไม่ได้เจอกันนาน สบายดีนะจ๊ะ
15:12สบายดีค่ะอ่า
15:16แต่มันก็หลายสิบปีแล้วนะคร
15:18ับ
15:18คุณเพทหายจะจำคนผิดก็ได้
15:21ฉันเป็นพระยาดอีกคน
15:23ฉันทำงานที่บ้านสวมสองแสม
15:24และตั้งแต่คุณสวมยังหนุ่ม
15:26แล้วก็เคยรับใช้คุณสวง
15:28ยังไงก็ใช่
15:30ไม่ผิดคนแน่
15:35ถ้าทุกคนยืนยัน
15:38ก็ดีครับ
15:43ในฐานะที่มันสวง และมันทุ
15:44กคนทาทุก radio
15:45เป็นยัฏผู้ใหญ่ที่เหลืออยู่ข
15:46องคุณราจิต
15:47ผมพิจารย์นะครับ
15:51ผมเป็นคนรักของคุณราจิต
15:55แล้วเราก��ยนจะแต่งงานกันครับ
16:07ฉัน
16:08ในฐานะยัติผู้ใหญ่ของราจิ
16:09ต
16:10ยังไม่อนุญาคให้ราจิตแต่ง
16:12งาน
16:14เพราะฉันเพิ่งรู้จักกับค
16:15ุณ
16:17และราจิตก็ยังเป็นเด็ก
16:19ยังเรียนรู้ความรักได้อีก
16:20เยอะ
16:21เชื่อยายายนะลูป ลองไปก่อนไหมต้
16:24องรีบ
16:26ค่ะ คุณยายไว้อย่างไร
16:28ราจิตก็ไว้อย่างนั้นค่ะ
16:40ถ้าจะเอาแบบนี้ก็ได้ครับ
16:42แต่ผมคงต้องขอบอกอะไรว่าสักอย
16:43่าง
16:46คุณทาตรี จะไม่ได้รับมะ술ก
16:49ตามที่นายกรรมครับ
16:52พอได้เลยวันและเวลาที่มารับแล
16:54้ว
16:55คุณจะไม่มีศิสตร์ ในกลอม
16:57ะละดกทางสิ้น
16:58ทุกอย่างจะตกไปควанคุณตรัช
17:00ชิตแต่เพียงผู้เดียว
17:02ฉันยินดีที่จะแบ้งศับสิ
17:04นครึ่ง Ezio
17:04ครึ่งหนึ่งให้กับนาทาตรี
17:06ตามเดิมค่ะ
17:08จะได้มีคนมาช่วยดูแลเพิ่ม
17:09และก็ไม่เป็นพาร้าหนักให้กั
17:11บฉันและก็นาเพธไทยด้วย
17:16จริงอย่างที่ราจิตพูดนะ
17:18เราก็มีคนช่วยดูแลเพิ่มแล้ว
17:20อืม...พี่จารย์
17:23ถ้ามีใครเข้ามาทาบทามเธอให้ไป
17:25ทำงาน
17:25ตามสบายเลยนะ
17:31ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
17:33เรื่องนี้ผมพร้อมเรียนรู้
17:35แล้วก็ช่วยพี่เพธไทยกับนาจ
17:37ิตครับ
17:40ดีค่ะ
17:41ถ้าอย่างนั้นคุณวิจารย์คง
17:43ไม่ต้องยื่นเรื่องต่อสานเพื่ออน
17:44สมบัติใหม่แล้วมันคะ
17:46เพราะยังไงผลก็ออกมาเป็นเห
17:47มือนเดิม
17:48เสียเวลาเปล่าเปล่า
18:13แก่สิ่งเทือน
18:15ไอ้เสียดาว
18:16เฮ้ย...มานานอย่างวะ
18:21เพิ่งมาถึงไม่นานนี่แหละ
18:25แล้วรัจจิตหรอ?
18:27รัจจิตอยู่ในห้องทางมานกับ
18:28พี่เพธไทย
18:29โหฮะห preached
18:29ส่วนพระเจียยมก็กำลังเตร
18:30ียมห้องนอนอยู่อะ
18:31ฉันกับแม่เลยต้องรออยู่ที่น
18:32ี่
18:34แม่สวง
18:37สบายดีนะจ้าทาตี
18:41ไม่คοยค่ะ
18:43เกือบติคุกกี Bilal รอบ
18:48ติกคุกเลยเหรอวะ
18:50นุคมันไม่เห็นส่งขาดมาบอก
18:51อะ
18:51จะได้รีบมา
18:53ฉันกับแม่อยู่ที่หร largely
18:54เท่อนอัทหรีด
18:58ไหนบอกว่าแม่พาตาท่ายติง
18:59เศร็จจะรีบมาไงวะ
19:00ที่ไหนได้อยู่ที่โอนก่อนนี่เอง
19:05ใครจะไม่รู้วะ
19:07นึงว่าแกอยากอยู่บ้านสมสองใ
19:08สน้างนานอ่ะ
19:17ฮันสวงคะ ชัดเตรียมห้องให้
19:18เรียบร้อยแล้วค่ะ
19:20ขอบใจจ้ะพี่เตรียม
19:21จะขึ้นไปพักที่ห้องเหรอไหมคะ
19:23ยังก่อนจ้ะ ฉันมีที่ที่อยาก
19:25ไปก่อน
19:34ฉันได้อ่านบันทึกของพี่แล้
19:36ว
19:38และหลานนักจิตก็ได้ไปบอกด้
19:40วยตัวเอง
19:41ว่าพี่เสียใจมากแค่ไหน
19:44ในสิ่งที่พี่ได้ทำกับฉัน
19:49ฉันเอาหัวสิกรรมให้พี่นะคะ
19:53ขอบคุณครับ
19:54ขอบคุณครับ
20:21ฉันดีใจนะคะที่อ้าปแล้ว
20:24ฉันก็ดีใจค่ะ
20:52คุณครับ
20:54คุณครับ
21:03สินะครับ
21:03สินะครับ
21:23เฮ้
21:23เป็นไงบ้างวะ คนกำลังจะเป็น
21:25เสร็จที
21:26ปกติห้องนอนฉันก็ไม่ต่างจ
21:28ากบ้านคนงานเท่าไหร่
21:30คืนนี้คงนอนไม่หลับแล้ววะ แล
21:32ะนอนติงนุกๆ
21:35เฮ้ย ยินดีด้วยเว้ย
21:41ขอโทษทีปล่อยให้กำลังบาก
21:42มานานนะเว้ย ในเสร็จดาว
21:44เอ่อ แล้วไม่ต้องพูดแล้วนะ เจ็
21:47บใจเว้ย
21:56มีอะไรหรือเปล่าวะ
22:01ห่วงแล้วจิต
22:01อ่ะ
22:04อย่าบอกนะ ว่าแกไม่อยากให้รัจ
22:07จิตกลับมาบ้านสมสองแสง
22:08แกเอาตัวหลานฉันไปครุกอยู่ร
22:10้านหัวตั้งหลายวันนะเว้ย
22:11ไม่ใช่ไม่อยากให้กลับ แต่ฉันห
22:13่วงด้วยความปลอดภัย
22:15คนเร็วยังไม่ถูกจับ จะเข้ามา
22:17ทำร้ายรัจจิตเมื่อไหร่ก็ได
22:18้
22:19ดูถ้าไม่น่าใช่แค่งห่วง
22:21แต่งห่วงแล้วก็หึงรัจจิต
22:23กับไอ้ทนายคนนั้น
22:27วันนั้นที่จะถานีรถไฟอ่ะ แก
22:29อย่าคิดนะ ว่าฉันไม่ได้ยิน
22:33ได้ยินว่า แล้วก็พูดว่าอะไรล
22:36่ะ
22:40ไอ้กระทิงเทื่อน ถ้าฉันชอบ
22:46หลานสาวแกจะว่าไงวะ
22:53แกได้ยิน ถ้าแกชอบหลานฉั
22:58น ก็ไปบอกสิ ฉันอนุญาต
23:01กุutorsuk
23:06ไอ้กระทิงเทื่อน แกก็รู้ว่า
23:09สภาพฉันตอนนี้เป็นยังไง
23:11ฉันมันจนหรือแต่ตัว รัจ
23:14จิตควรได้คนที่ดีกว่าฉัน
23:18ถึงจะเจอรัจจจาน Miami
23:19แต่ฉันดูออกว่าเรื่องแค่นี้
23:22มันไม่ได้ทำให้รัจจจิต เขารั
23:23งเกลี่ยนไงเหรอ
23:26แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ใจ
23:27กล้าน่าด้านเวลากับเขาเหรอ
23:29ฉันกลอบคุณหญิงกินไม่ล
23:30ง
23:32แกก็รู้ว่าคนอย่างฉันตักส
23:33ี่สำคัญแค่ไหน
23:39สำคัญกว่าความรักที่แกส
23:40องคนมีให้กันเลยเหรอวะ
23:54ใช่
23:56สำคัญกว่า
24:20ถึงไม่ใช่สายเลือดเดียวกันแล
24:22้ว
24:23แต่ก็ไม่มีทางเป็นไปได้เหรอ
24:46พอแม่ค้าบอกความหมายของดอกย
24:47ิปโซ่นะ
24:48ฉันก็นึกถึงเธอทันทีไหม
24:50หมายความว่ายังไงคะ
24:53โหวดใจที่รายเดียงศา
24:56เราคงรายเดียงศาจริงๆ นั่นแ
24:57หละ
25:01ผลไล้เดียงศาจริงๆ ที่หว
25:20ังว่าจะได้รักกับเขา
25:27น่าดีใส่ซ้อยเส้นนั้นอยู่ตล
25:29อดเลยเหรอคะ
25:35เราเธอไม่ใส่หรือไง
25:36แล้วเธอไม่ใส่หรือไง
26:00ไม่ก็็หลายน tane
26:02ฉันว่าแกยอมcingมือเป็นพย
26:03ายานะกับฉัน
26:04โทษหนักจะเป็นเยา
26:07แกจะช่วยไหนวิจารย์ไปทำไม
26:09ถ้ามันรู้ว่าแกยังไม่ตาย
26:11ยังไงมันก็ต้องหาทางมาเก็
26:12บเคยเนี่ย
26:13สางรอดของแกมีทางเดียว
26:16คือเป็นพยายาOWาผิดผู้มัน
26:17ซะ
26:17นะครูรู้ทั้งหมดนั่นแหละ
26:22โจ้นอย่างกูมีสักษ้า
26:24ใครที่หากหลังกูกูก็ขา
26:26แต่กูไม่หากหลังคัยก่อน
26:29และที่สำคัญ
26:31กูเกี๋ยงกับตำรวจมากกว่
26:33า
26:37มา
26:37옆cheers
26:38เกินแกนดีที่รูป sci-fish
26:40เอามาดิ
26:41ไม่ได้
26:42ไม่ได้ตามรู้umanเผียม
26:44ไม่อยากจะบ Haniแผนิด
26:46ย่าวไปเลยรูป
26:47คุณต้องดูอาไปดูเลยครับ
26:49เดี๋ยวผมไปจางค Michaels
26:50เพลิ่มร peaต้องช่วย
26:51เอาแกนมา
26:53ไอ้จางคงเฉินมาใส่คุณแจม
26:55ืออยู่ ไม่เป็นไรหรอกครับ
26:57ครับ
27:05ไม่ให้เหรอ เอามา
27:09เอามา
27:11เอามา
27:11สวะ
27:12สวะ
27:14เอามาดิ
27:15ทำอะไรกันวะ จะปลอดมึงเหรอ
27:17ไม่ปลอด นี่แม่กู
27:24Olivา ไม่ปลอดมึงเจอ่า идеโอค
27:34ฮฮฮ นี่ Maps
27:34ห้อเจอขนั้นหก Bead
27:50ไปกล้อง
27:51นี่แหละเฮลโอีน
27:54บนงานที่แกช่วยไหนวิจารยัง
27:55ไง
27:59ของที่ผู้มันได้ไป คงเริ่มกระ
28:00จายไปถึงชาวบ้านแล้ว
28:02ร้ายแรงกว่าฟินเป็นพันเท
28:03่า
28:05ขนาดแม่ยังทุบตีได้
28:07เป็นแน่กันเลย
28:08เปลี่ยนคนเป็นผีหลกกับฉัน
28:10ไปกล้อง
28:12ไปกล้อง
28:19ไปกล้อง
28:22เข้าไปกัน
28:30ไม่มีเอง
28:48ดีการมีละ
28:49ขอบออก
28:51คุณไม่ได้ผิด
28:53ผมเพียงไปเห็นว่าคุณมีทัน
28:54อายความ
28:55ชำนาลเมื่องกฎหมาย
28:56ก็เลยให้คุณไปทำสิ่งที่ถนัษ
28:58์
28:59เรื่องบริหารเนี่ย
29:01ผมส circa เอง
29:02แต่ผ่านมาผมบริหารงานไม่เคยผิ
29:04ดพลาดนะครับ
29:05แต่ตอนนี้มีผมแล้วไง
29:08ผมบริหาร
29:09คุณทำงานกฎหมาย
29:10ลงตัวจะตาย
29:13ใช่ครับ
29:14ลงตัวมาช่วย
29:17ผมทราบมาว่าคุณจบมัทยมบ
29:19ริบูรณ แต่นั้นการที่จะเข้ามา
29:21บริหารรวยศัทธิ์ในเคลือท
29:22ั้งหมด
29:24มันไม่ง่าย
29:27ใช่ มันไม่ง่าย
29:32งานช้างเลยแหละ สำหรับผม
29:36แต่มันก็ต้องหัดเลยคุณ งานเรา
29:39เงินเรา
29:41ถ้าไม่ทำ แล้วใครจะทำ จริงไหม
29:45แต่ดีนะ มีรัฐจิตกับพี่เพธ
29:47ไทยคอยช่วยอยู่
29:49ผมมาจะลงเรียนเพิ่มเติม คุณเท
29:51่านั้นมาเรียนกับผมไม่ล่ะ
29:53เดินเพื่อนกันนะ
29:57ไม่แล้วครับ ขอบคุณ
30:00ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัว
30:06สมัยต้องโคลดเรียบ่ะ ช่ว
30:08นดีเป็นเพื่อนแท้แท้
30:13คุณเท่านั้นต้องการไปให้เร็วท
30:38ี่สุด
30:38จัดการให้ดวนเลยนะคะ
30:40ครับคุณระจิต
30:50โคลดเรียนที่สุดครับ
30:52เมื่อกี้นี้มารนบนี้ครับ
30:55ไม่สร้างว่ามเกือดหาได้เกี่ย
30:56วกับรถคนส่งสินคาของเรารึเป
30:58ล่าครับ
30:58ถึงให้มารนบมาติดที่นี่
31:02เอ่อ
31:05มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ
31:10ความรัดนะคะ
31:13ทางตำรวจขอรถของเราไปกรุงเท
31:15พ
31:16เพราะมีผู้ต้องหาสำคัญต้
31:17องคุมตัวไปนะคะ
31:19เลยไม่อยากใช้รถทั่วไป
31:21สำคัญขนาดแล้วเลยแหละครับ
31:24เป็นใครเป็นครับ
31:27โจนสนัดจางกลงเชิงค่ะ
31:29ไหนต้องมันตายไป
31:34ขอโทษครับ
31:37ยังไม่ตายค่ะ
31:38แต่ทางตำรวจต้องการปิดเป็น
31:40ความรับ
31:41และนำตัวส่งไปที่กูเทพ
31:43เพื่อให้เป็นพยายาม
31:45เอาผิดคนที่อยู่เบื้องหลังค่
31:46ะ
31:51ครับ
31:57ครับ
32:11งั้นฉันจะเปลี่ยนวิธี
32:14เป็น...
32:16ทาตรีหนึ่ง
32:18ทาตรีสอง
32:20นี่...
32:22กะเข้ามาอยู่ในฝันละจิตเลยเห
32:23รอคะ
32:25ได้ด้วยเหรอ
32:37ฝันดีนะ
32:52ฝันดีนะ
32:55ถ้าอย่างนั้นไปกันนะครับ
32:56อันดีนะ
32:57ฝันดีนะ
33:17ครับ แล้วอย่ายใครรู้เด็ดขาด ว
33:19่าอาจารณ์กรุงเศรงยังมี
33:20ชีวิตอยู่
33:22ไม่ต้องห่วงนะครับ เราจะรับบั
33:23นระวังอย่างดี
33:25โอกาสสุดท้ายแล้วนะ ถ้าถึง
33:27ดรุงเทพ แกจะต้องติดคุกยา
33:30ว
33:30หรือว่าโดนโทษประหาร ไม่ม
33:33ีใครช่วยแกอยู่ด้าน
33:55ฝ่าด้วยนะครับ แน่มเถอะ ครับ
33:58ครับ
34:16ครับ
34:40อีกหน้ากว่าจะเท่นกรุงเทพ
34:43กินสะหน่อย
34:52ครับ
34:52ฉันมั่นใจ
34:54ว่าแกเองก็ไม่ได้จงรับพั
34:55กนี้อะไรกับในวิจารณ์แน่
34:57แต่เพราะอะไร
35:00แกถึงยอมตาย แต่ไม่ยอมสถอ
35:02บแบบนี้
35:04ความเกียตเนี่ย
35:07ถึงไอ้วิจารณ์มันจะเหลว
35:10แต่ก็เหลวน้อยกว่าโจนในเค
35:11รื่องแบบอย่าเพราะมุ่นเหรอ
35:12วะ
35:14กูยอมตายดีกว่า
35:16ที่จะให้ร่วมมันกับผม
35:20ฉันไม่รู้ว่าในอดีแกต้อง
35:21เจออะไรมาบ้าง
35:23ถึงได้เกลียดเจ้านาทีบ้านเม
35:24ืองแบบนี้
35:27แต่สิ่งที่แกทำ
35:29ไม่คือการช่วยให้ยานารกต้อง
35:30มันแพล่ออกไป
35:32และต้องมีคนอีกมากมายตายเพรา
35:34ะยานี่
35:38และฉันว่า
35:40มันคงไม่มีทางเลวน้อยกับพ
35:41วกฉันแน่
35:46เฮ้
35:46เฮ้
35:54เฮ้
36:11เฮ้
36:12เฮ้
36:12เฮ้
36:15เฮ้
36:17เฮ้
36:17เฮ้
36:18เฮ้
36:18เฮ้
36:19เฮ้
36:19เฮ้
36:21เฮ้
36:21เฮ้
36:21เฮ้
36:21เฮ้
36:21เฮ้
36:21เฮ้
36:22เฮ้
36:22เฮ้
36:22เฮ้
36:40พวกวิจารย์
37:03ขอบคุณนะครับคุณวิจารย์
37:05ไม่เป็นไร แล้วก็โทษนะพี่มาช้า
37:08ไปหน่อย
37:09ฉันดูนรู้ว่าแก่ยังไม่ต
37:10าย
37:13ถ้าคุณวิจารย์รู้เร็วกวันน
37:14ี้
37:15จะมาช่วยหรือจะมาเก็บของเรา
37:18ฉันไม่ใช่คุณเพื่องฟ้าน้วย
37:20ถ้าจะเก็บแก่เก็บตอนนี้ก็อย
37:22่างทัน
37:23ถูกไหม
37:32ตัวเนิมพือ
37:37ผมไม่ต้องขอโทษร่วงหน้าไว
37:38้ด้วยนะครับ
37:43ถึงผมตาย คุณหรือผมไม่รอดห
37:45รอ
37:48สักวันก็ต้องมีคนว่าลากข
37:49อ
37:49คนช่วยช่วยคุณเข้าคุกอยู่ดี
37:52แต่มันคงอีกหลายปีแล้วครั
37:54บเนิมพือ
37:55หลังจากที่นิมพือตายไปแล้ว
37:57เก็บไปจริง
38:03เก็บไปจริง
38:17เก็บไปอย่างนี้
38:24ทำในงั้น
38:26ทำของกันzeni
38:27ข้างว่า
38:43เก็บ บ่างน้องก็ทงนับคือด
38:44าว
39:02เธอจะอีกไว้ก่อน
39:04เดี๋ยวผมทุกเวลาให้เอง
39:05ไฟ รอบตัวซะ
39:07ยังไงก็ไม่รอดหรอก
39:09ถ้าไม่มีพยายาม
39:15ก็ว่าจะรอด
39:36มึงคิดจะข้าปิดตากกูเหรอ
39:38ไอ้วิจารย์
39:56หยุด ยอกไปขึ้น ว่าไปลอง
40:31ถ้าเปลี่ยนใจจะให้ปากคําแล้
40:33วเป็นพยาญ อาจแล้วก็เซ็นซะ
40:47เป็นพยาญ ไม่ได้แค่ช่วยชีว
40:49ิตแก่ของเดียว แต่ยังช่วยช
40:52ีวิตคนอีกมาก ไม่ให้ต้องตายเพ
40:55ราะหยาตัวรกของนายวิจารย
40:55์
40:59ถามใจกับดู ว่าสักษีจนข
41:02องแกมีค่าอะไร เพราะถึงที่สุ
41:05ดแล้ว ไม่ว่าพี่เฟื้องหรือว
41:06่านายวิจารย์ ก็ไม่เคยให้ค่
41:09าแก่เลย
41:34- ไม่อ่านสะหน่อยเหรอ? ไม่จำเป็
41:42น พ้าคุ้มไปสักษี
41:51คุณทาตรีครับ พร้อมนำตั
41:53วลูกน้องในวิจารย์ไปที่ลง
41:54พักแล้วครับ
41:54- เพราะไฟมากบู
42:01- เอามา!
42:05- หัว! หัว! หัว! หัว!
42:09- ขนาดแม่เองทุกปีได้
42:11- ขนาดแม่ก็... เปลี่ยนคนเป็น
42:14ผีในโลกชัดชัด
42:16มึงคือให้คี่ยานดีว่า
42:22แผนมึงใช่ไหม
42:23- พูดบทตามดีนะครับ เราเล่นให้
42:32เหมือนจริงที่สุด
42:32- ครับ
42:34- ค่ะ
42:36- หัว! แอ้!
42:43- ได้ละคอร่อยจารย์กงเฉิงแ
42:45บบนี้
42:45- มันจะได้ผลหรือครับ
42:47- ก็ต้องลองดูครับ
42:51- จับประวัติมัน พ่อของไอ
42:53้จารย์กงเฉิงติดฟิน
42:54- ถึงขนาดค่าคนในครอบพัว
42:55จนหมด
42:56- เรื่องนี้อาจจะเป็นจุดออดข
42:58องมันก็ได้
42:59- แล้วถ้าเราจี้ถูกจุด มันอ
43:00าจจะเปลี่ยนใจมาช่วยเรา
43:06- ผมกลัวมันจะไม่สำเร็จนะสิ
43:09- ผมเตรียมแผ่นสองวันละครั
43:10บ
43:12- ผมให้รัฐิตหลองนายวิจารย์
43:13มาทินตัวอายจารย์กงเฉิง
43:14- ทางตำรวจขอรถของเราไปกงเทพ
43:17- เพราะมีผู้ต้องหาสำคัญต
43:19้องคุมตัวไปนะคะ
43:20- เป็นใครเป็นครับ
43:21- จนสนัดจารย์กงเฉิงค่ะ
43:24- แล้วเราสอนแผน ท่านไหนวิจารย
43:26์มาด้วยตัวเอง
43:27- เราอาจจะจับมาได้เลย แต่ทำไม
43:29- ก็เป็นไปได้ว่าอาจจะส่งคน
43:32มาค่าปิดปากจารย์กงเฉิง
43:33- พอถึงตอนนั้น จารย์กงเฉิง
43:36ก็คงไม่มีทางเลือกอื่น
43:37- นอกจะช่วยเรา
43:44- มันหรอกกูไอ้ทาติ
43:45- ใจเย็นเย็น
43:47- ได้ช่วยทั้งราชการ แล้วก็ได้
43:50ช่วยตัวแกเอง
43:51- มันมีแต่ได้ก็ได้ แกจะโดด
43:53ทำไม
43:55- มังหรอกกูไอ้สารภาพ ไอ้
43:57ทาติย์ไอ้ละยำ
43:58- ก็แกดื่อยเองดิวะ
44:00- ก็ต้องเล่นไปทีนี้แหละ
44:02- แล้วฉันก็ดูออกด้วย ว่าแ
44:04กไม่ได้ชอบยาเซ็บสิ
44:05- มาเป็นพยายานคุยเอาผิสพวกม
44:08ัน
44:09ก็เท่ากลับช่วยคนไม่ให้ตุกเป
44:11็นท่ายันหรือร์นก
44:14หรือกว่าร้างบาปที่แกทำมาเขา
44:15แล้วกันนะ
44:17ปล่อยอุ้! ปล่อยดิวะ! ปล่อย! อ
44:21ังทาติมึง!
44:23อังทาติ!
44:39ทำไว้เยอะค่ะ ไม่พอบอกได้นะครั
44:41บ
44:43หมดอยากมาตั้งไหลปี
44:45ส่งความสรบสถี ฉันจะกินอย
44:47ู่คุ้มค่าทุกสุดเลย
44:50คือว่าชลองครับ ที่จัดการหน
44:52ักคนเร็วๆ อย่างผู้จารย์ด้วยคร
44:53ับ
44:55พูดดี มานิสิมากนะ ในถานะที่
44:57พูดดี
45:00ขอบคุณครับ
45:02ฉันให้ตัวเดียว
45:05ฉันได้เลือกเอาตัวไหน
45:06ขนสinsp Moon
45:07ได้fikเดี๋ยวเรากี่เห็นมือหตั
45:09งหรือ
45:11เต็คคิดได้เหมือนกันนะคะ
45:22คงยืมคุณธนายจะทำเรียงแบบ
45:24นี้ได้
45:25คนเรานี่รู้ไหนไม่รู้จั todile
45:28แค่แค่��ดีขึ้นอันนี้ الح»
45:30ผมเยอะนี่จากรู้ตัวเนี่ย เกือบ
45:32แย่เหมือนกัน
45:34ดีที่ đ Olá ได้สิทย์ช่วยรอมั
45:36นถนตายใจ
45:38ไม่งานก็คงanners ชาติ้นังการ babies
45:39สำเร็จเหมือนครับ
45:42แต่ยังไงก็ยังจับมันไม่
45:43ได้
45:44เพราะฉะนั้น เด่อยผึ้งไปเชีย
45:46งใหม่เลย
45:47อยู่จนที่อย่างเร็วๆก่อนดีกว
45:48่า
45:48นิด
45:53ไม่ได้เหรอ
45:55ฉันอยู่ที่นี่มานานเกินiği จะต้อง
45:58ไป
46:15รับจิตขอตัวก่อนนะคะ
46:18รู้สึกไม่สบายนะคะ
46:28เอ้า รับจิตเขาเป็นอะไรอะ
46:38ใช่สิ ไม่มีอะไรให้ต้องคิดถึง
46:40แล้วนี่
46:41แต่อยู่ที่นี่ต่อไปทำไม
46:51อย่าลองให้ใครช่วยนะ ทั้งกันย
46:53ังไม่อยากตาย
46:58มานี่
47:00เหลือเหลือหน่อย
47:09แกก็ทำร้ายจิตใจหลาดฉัน
47:11เกินไป
47:12พูดอย่างนั้นมันก็เหมือนเขา
47:14ไม่มีความหมานี่สิวะ
47:18มันไม่มีอะไรหน้าห่วงแล้ว
47:20แกจะให้ฉันอยู่ในฐานะอะไรอะ
47:22เพื่อนแกงั้นเหรอ
47:24ก็เท่ากับ
47:25ฉันก่อเพื่อนกินเนี่ยสิวะ
47:26แล้วถ้าแกอยู่
47:29พอรับจิตละ
47:35พอรับจิตนั่นแหละ
47:37ฉันถึงต้องรีบไป
47:40ทำไมวะ
47:42เพราะฉันต้องการพิสูจน์ต
47:43ัวเองว่าέคู้ควรกับรัชจ
47:44ิตกันสิ
47:46ความรักกับการอยู่ร่วมกัน
47:49มันเป็นสองเรื่องที่ขาبเกียวก
47:50ัน
47:51แต่ก็ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
47:57ความรักใช้แ sant로หัวใจ
48:00แต่ถ้าจะอยู่ร่วมกัน
48:02ต้องมีมากกว่AND
48:05แกเคยล้มเหลว ก็เลยสร้างกำแ
48:08พงขึ้นมามากกว่า
48:19แต่ถ้าแกคิดดีแล้วก็ตามใจ
48:22แต่อย่างน้อยเนี่ย ก็ไปคุยกั
48:24บราจิตเขาหน่อย
48:25อย่าปล่อยให้หลานสาวฉันต้
48:27องเดาใจแกมากไปกว่านี้เลย
48:43นี่คุณจะค้าจัดเหรอ
48:52ค้าหรือ ฉันไม่ทำหรอก
48:56ผมมันสบายไป
48:58จับหลับราจสาวควรปวดข
49:00องไอ้แก่โสม
49:03ตอนนี้ ฉันมันไม่เหลืออะไรแล้ว
49:06เฮ้ย
49:09แต่อย่างน้อย ฉันได้ยัมยีเธอ
49:14ได้ค้าไอ้แก่โสมโดยมือ
49:15ของฉันเองมันก็ถึงว่าได้
49:17หลาแขนแล้ว
49:18นี่ คุณ คุณค้าคุณตายอย่างน
49:22ั้นเหรอ
49:25ใช่ ฉันค้ามันเอง
49:29ฉันวางแผงค่ามันมาเป็นปีเย
49:32อะ
49:32ให้ไม่กินชาผสมก็อย่าเบื่อ
49:35ทีละนิดทีละหน่อยให้มันต
49:36ายอย่างชา ๆ
49:38แต่ถ้าเสร็จได้ มันจะสาใจก
49:40ว่านี้มันจะสาแก่ใจใช่แม่
49:41ของที่ท่าสมบัติของมัน
49:42ของอันกายแก่หน้าเรือนว่าม
49:44ันกลายเปล่าเป็นของชั้น
49:50มีหน้า...คุณเข้ามาตีดฉัน
49:54เพราะว่าคุณ่องการสมบัฆข
49:55องคุณตา
49:59สมระหน้าเพราะคุณไม่มีวัน
50:01ได้ pet?
50:01ก็เงิ OMG
50:03ใป่แต่มันไม่ทำ 9 สมนึกผิด
50:05โยคธรรม สมบัฆคืนภา dragged
50:06ยังมี 아이 ทาตรีตัวเฟิม ไม่อย
50:08ู่แรงโกฐนาหลังข hail
50:10เป็นกันฉันลุกหัวลุกหั
50:11งเธอเป็นหน้าแล้ว
50:15ต่อให้ฉันไม่มีใคร
50:17ฉันก็ไม่มองผู้ชายอย่างคุณเห
50:19รอ
50:20เก่งตลอบกับ
50:22ไม่น่าเรียกไปกับผู้ชายหรื
50:23อสำ
50:35จะเป็นผู้ชายไหม
50:39เก่งตลอบกับผู้ชาย
50:41เก่งตลอบกับผู้ชาย
50:49ฉันจะเป็นผู้ชายไหม
50:51จะได้รู้ตอนนี้แหละ
51:02รัจจิต
51:06รัจจิต
51:08ฉันไม่รู้จักคุยด้วย
51:14รัจจิต
51:16สวัสดี
51:16วันตลอบกับผู้ชายทำให้ระก็
51:20มเป็นปละ
51:20ทำไมไม่รู้สึกความคุณภิย์
52:07อย่าลองให้กันช่วยถ้ามังยั
52:09งไม่อยากตาย
52:29เร็วเร็วไหนนะ
52:33เออ รู้แล้ว มันหน่อย
52:37ช่วยด้วย
52:43เย็ป!
52:48อย่าคientôtเย็ป!
53:04เข้าไปแล้ว
53:06ไม่ลูกเข้าไปแล้ว
53:07อย่าหบว๊าย
53:10อยากเข้ามาแ vice
53:18อย่าน
53:21อย่า
53:21โอ๊ย ต่อ
53:24ละจิต
53:25ปล่อย ติด
53:29โอ๊ย ต่อ
53:33โอ๊ย
53:34ต่อ
53:34ต่อ
53:34ต่อ
53:37ละจิต
53:37ละจิต
53:46ในวิตาลเค้ารอบเขามาทำร้าย
53:48ละจิตค่ะ
53:49แร่นาฬีเข้ามาช่วยไปทัน
53:51ฝ่อนนิดนาฬีกำลังไล้ตาม
53:52ในการปริยูค่ะ
53:54คงไม่มีอะไรเหรอ
53:55เราคนที่ขนยานรอโดพวกนี้เข้า
53:57มา
53:58เขาจะยอมแพ้ง่ายๆนะคะ
54:00ไม่เจ็ดกันนานเลยนะครับ
54:02เสียชถิต
54:03การที่เก็บผมก็จะไปเชียงใหม่
54:05มันเป็นการทวรรักจิตใจฉ
54:06ันเยี่ยมเลย
54:07สมบัติมหาศาลของพ่อกับแ
54:08ม่
54:09ฉันยังรักษาไว้ไม่ได้เลย
54:10แล้วฉันจะดูแลเธอได้ยังไง
54:12แต่จิตรักนาสีนะคะ
54:20สีว่า ต้องไขนอ่ะ
54:22กันผี้กันกับพี่เหลืออีก
54:24ที
54:24นาสีรี
54:41ขอบคุณครับ
55:08ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว
55:13คือเธอ
Comments