- 1 day ago
Category
🦄
CreativityTranscript
00:00โฆภิสภาต 에�cies Since 2019
00:02ทำไมแกาถึงข้ามเอนิน
00:06ฉันควรจะถามคุณมากกว่าคุ
00:08ณเว่ Donaldson
00:09ว่าคุณเข้ามาขัดขวานฉันทำ
00:10ไม
00:11ทางทางที่ฉัน Burgund England จะช่วยลูกส
00:12่า어준ู Govern
00:15ช่วยให้ลูกอลทำบักมากขึ้น
00:16newspaper
00:19แต่ก็
00:21ลูกฉันnes
00:22รู้จักที่ชอบช่วยดี
00:25แต่เป็นพล้อแก่คอยยุดมอง
00:27ทุกวันนี้
00:30ลูกสาวฉันกลายเป็นคนเห็นแ
00:31ก่ตัว รู้จักแต่เอาฉันนะ
00:33โดยไม่สนใจ ความถูกผิด
00:38ก็แล้วใครล่ะ ที่เป็นคนมอบฉ
00:41ันให้พิมพ์ออน
00:43ไม่ใช่คุณเหรอ
00:50ใช่
00:51คนที่เหลือที่สุดคือฉันเอง
00:56ฉันเป็นโง่ ออนแอ
01:01ถึงก็ขอให้แก่ช่วยเนื้อ
01:04ปล่อยให้แก่ครอบกับ
01:08แล้วก็ส่งต่อแก่
01:11ให้ทำร้ายลูกสาของตัวเองเอง
01:15ฉันไม่เคยทำร้ายคุณ หรือพิ
01:18มพ์ออนเลย
01:20แต่สิ่งที่ทำร้ายพวกคุณ
01:22คือกิเลตในจิตใจของพวกคุณ
01:25เองกันหา
01:26ฉันก็แค่
01:29ทำทุกอย่าง
01:30เพื่อให้คุณสบายใจ
01:32ที่ได้ใช้งั้น
01:36จำแรงร่างกาย
01:38เพื่อให้คุณเชื่อมั่นในตัวผม
01:40ไม่มากกว่า
01:48และเมื่อผมถูกส่งต่อ
01:53ไปถึงงูพิมพ์ออน
01:55ฉันก็จำแรงกายในแบบที่พ
01:57ิมพ์ออนไว้ใจ
01:59และสบายใจที่จะอยู่ใกล้ฉิด
02:01เห็นไหม
02:02ฉันทำตามความต้องการของพวกคุ
02:04ณเท่านั้น
02:08ฉันไม่มีทางเติบโต
02:11หรือมีพลังเพิ่มขึ้นได้
02:13ถ้าหากไม่มีกิเลตของพวกคุณ
02:17มนุษย์มักทอดว่า
02:19ปีสาตรเป็นผู้ชักนำมนุษ
02:21ย์ไปสู่ทางที่ผิด
02:23แต่แท้จริงแล้ว
02:25สิ่งที่พามนุษย์ไปสู่จุด
02:27จบ
02:28ก็คือตัวมนุษย์เอง
02:30ปีสาตรมีหน้าที่แค่อำหน่
02:33อยความสะดูกเท่านั้น
02:35แล้วฉันต้องทำอะไรกัน
02:40กะถึงจะยอมปล่อยลูกสาวห
02:41รือฉัน
02:44คุณก็รู้นี่ว่ามีแค่สองทาง
02:47ถ้าพิมพ์อ่อนไม่ตาย
02:49เขาก็ต้องยกเรียนให้คนอื่น
02:52แต่ฉันว่า
02:55พิมพ์อ่อนคงจะไม่เลือกทั้งส
02:57องทางเลย
03:15คุณการคอบคุณการคงจะไม่รว
03:17มมัน
03:17คุณก็เปลี่ยนไป
03:18และโปรด
03:52เจ้า ยังไม่นอนอีกหรอ เดียก
03:53แล้วนะ
03:55ถ้าคุณยังไม่กลับ เจ้นอนไม
03:57่หลับหรอค่ะ
04:02น่ารักจัง พระยาใครเนี่ย
04:06แล้วนี่คุณไปดินเนอร์กับ
04:07พวกนักธุรกิจเป็นไงบ้างคะ
04:10ก็...ก็ดีนะ ได้เปิดหูเปิดตา
04:14แต่ละคนเขาก็มีมุมมองที่ผมเอง
04:17ก็คิดไม่ถึงวันดีกัน
04:20นั่นเดี๋ยวผมไปอาบน้ำกันนะ
04:22ถ้าเจ้ยง่วงเจ้ยก็นอนกัน
04:24ได้เลย
04:25ค่ะ
04:31จะว่าไปแล้วนี่ ช่วงนี้เราไม่ค
04:34่อนมีเวลาให้กันเลยเนอะ
04:36ว่างก็ไม่ค่อยจะตรงกัน อาบ
04:40น้ำให้ผมเลยสิ
04:44ไปเลย ไปอาบเองเลย
04:46อย่างนอยก็อาบด้วยกันก็ได้
04:48นะ
04:49เจ้ยอาบแล้วค่ะ ไป
04:50เจ้ย
04:51เจ้ย
04:51เจ้ย
04:58เจ้ย
04:58เจ้ย
04:58เจ้ย
05:26เจ้ย
05:28เจ้ย
05:29เอาไว้คราวหน้ากันแล้วกันเพื่
05:30อน
05:30เดี๋ยวฉันจะเตรียมร้างท้อง
05:31ว่าให้การเลี้ยงเลย
05:32แต่วันนี้ขอตัววะมีธุระ
05:34ที่แวะมาเนี่ยก็แค่อยากจะมาแ
05:37สดงความยินดี ย้อนหลังแก
05:38กคุณเจ้ามานเอง
05:42อย่าง ngàyก็ขอแสดงความยินดี
05:44อีกครั้งนะครับพ heraus
05:46ขอบคุณมากนะคะ
05:48เอ่อ .. เหรือเจ้ยพบตัวไปเครี
05:50ยงานก็กันนะคะ
05:51เดี๋ยวต้ primeiroว่า ก็จะว่า
05:53ไปก่อนนะคะ สวัสดีаюсь
05:59อืม..
06:02มีธิ์แกนี้น่ารักดีว่า
06:04ไปเจอที่ไหนมาวะ
06:05เพื่อจะไปหาบ้าน
06:08แต่เห็นสวยสวยแบบนี้เนี่ยนะ
06:10ไม่อยากก็เชื่อเลยว่าชอบทำงานก
06:12ับศพ
06:15ถือว่าเป็นโชคเดียงกับฉ
06:16ันว่า
06:17ไม่มีใครช่วยงานทุปกิจฉัน
06:19ได้ดีเท่าเจออีกแล้ว
06:19ก็จริงของแก
06:27เห็นแบบนี้ฉันค่อยสบายใจแ
06:28ค่มาหน่อย
06:30นึกว่าแกจะเป็นหลงเสน่ะแ
06:31ม่ๆพิมพ์อ้อนให้คนซะแล้ว
06:35เฮ้ย อะไร ทำหน้าเคียบทำไมรอเล่น
06:43ไป
06:43คุณค่ะ คุณค่ะ
07:01ได้ข่าวว่าคุณเป็นน้องชัย
07:02รอแท่ของคุณพิมออนจริงห
07:03รือเปล่า
07:04ประบรงแฟนคุณตาย เพราะเงาะ
07:05อะไร
07:05โทษนะครับ
07:16รอแห่งข่าวอีทีนะครับ
07:29แต่พี่การกัน พี่ขาวป่ะครับ
07:32แน่ใจนะ เช็คชัวร์หรืออย่
07:35าง
07:40ขอบใจ
07:47เป็นคุณอายุตจริง ๆ ด้วยครั
07:48บ
07:51ส่วนคนที่ตาย ก็ไม่แผ่ของคุ
07:54ณอายุต
07:56ข้างไม่ตาย softer แต่ตอนนี้ยังไม่แ
07:57น่ใจ
07:58ว่าคุณอายุตมีส่วนเกี่ยว
07:59ข้องการตายหรือ Wie
08:03เกี่ยวหรือไม่เกี่ยวanse pink
08:04ข่าวรึมเจ็กพระสภั�ansa Dusshua
08:05ไปหมดแล๋ют
08:08compareต grote
08:08ฟังพ่อ
08:10다� broad
08:12ตอนนี้ลูกคุณจะช่วยน้องก่อน
08:14ไม่ใช่เหรอฮะ
08:15น้องตกเป็นผู้ต้องสงสัยข้
08:16าคนตาย
08:17ลูกยังจะห่วงธุรกิจอีก
08:19อ่ะ
08:22ขอโทษครับคุณพ่อ
08:48ตอนนี้คุณยุยุธเป็นแค่ผู้
08:49ต้องสงสัย
08:51ยังไงคงต้องรอภาพจากกล้
08:52องวงจรปิดบริเวณนั้นอีกท
08:53ีครับ
08:55ขอบคุณพวกกองมานะครับ
08:58ถ้ามีอะไรคืบหน้าเกี่ยวกับคาด
09:06ี
09:07รบควณพวกกองติดต่อขับคุ
09:08ณด้วยนะครับ
09:10ได้ครับ
09:11เรียกครับ
09:14เดี๋ยวสะท sponsors
09:17คุณพ่อกัดพี่ọn才ยุไปมึงแท
09:18้ jedeแต่มะไหล
09:19ทำไม delegation amateur จะยิงเงconsciousงไม่ลูกอยู่คุ
09:20ณเดียว
09:20แค่รูกจ้าน หลqualifiedมันควงไม่
09:34ดี
09:37ฉันอยากคลับคุณพ่อ
09:39ไม่ได้ครับ
09:41คุณออนล์ไม่อยากให้ใครลบกวล
09:43มาก่อนของคุณท่านพักพอศ
09:44พอข้า para
09:47ลูกเยี่ยมพ้อนี้เรียกกันล
09:48บกวล่ั่ม
09:49รูปรายชน์
09:50คุณครับ
09:51อัศล์ท่าน ตอนนี้มันเกิดอะไรข
09:53ึ้นบ้าง
09:56ตอนนี้สุขภาพพังคุณท่านก
09:57็ย報導
09:57ลูกท่านมาเจอคุณ
10:02แล้วเกิดโมโห
10:03โห จนช็อคขึ้นมาอีกคุณจะ
10:05ว่ายังไง
10:10เบอร์โทรผมคุณก็ไม่อยู่แล้ว
10:12ถ้าต้องกายให้ผมช่วยเหลืออะไร
10:14คุณก็โทรมาแล้วกันนะครับ
10:44เฮ่น...
10:46น่านชุก น่านชุม
10:48ไม่รู้จะตายอะไรกันหนักหนา
10:50ตายกันทุกวีทุกวัน
10:52ต้องสัยจะว่าง
10:55จะให้ปรูกขึ้นมาถามให้
10:56ไม่เป็นไรจะลงจ้า
10:58จะเกรงใจนะ
11:00เสร็จแล้ว เอาสะตาไปข้ثมาดี
11:02ได้จ๊ะ สะในการ 3
11:11จ๊ะผม
11:14เอ่อ พี่เจ อันนี้มันช่องสำหร
11:15ับญ้าเซ็นไหม พี่เซ็นผิดแล้
11:18วนี่
11:18อ่าหรอ
11:20ไม่ เอาดีๆ
11:26เดี๋ยวเราตรงนี้ด้วยเหรอ
11:27อ่ะจ๊ะ ได้จ๊ะ
11:30ไป ไป ไป
11:31ตัวเตรียดหนังกันนั้นเนี่ย
11:35ไป เป็นห้อง VIP แล้วดีกว่า
11:47ทำอะไรรู้เจ๊
11:49อ๋อ สีตร์ฟอร์มอลีนะครับ
11:52นั่นมันเข็มเปล่า
11:54ให้มีฟอร์มอลีถ้าหน่อย
11:59โอ๊ย ขอโทษนะคะ
12:03วันนี้หนูเจ๊ ดูเปล่าแปลกนะ
12:08ใจคอไม่อยู่นะก็ตัวเลย
12:11มีอะไรป่ะ
12:14ไม่มีอะไรเหรอค่ะ สงสัยจะนอนน
12:16้อยค่ะ
12:50ไปกันนะคะ
12:52ขอโทษนะเจ๊
12:53พอดีผมติดคุยงานพี่อร์ต่
12:55อนะ
12:56เจ๊กลับไปบ้านก่อนอะไรก็ได้นะ
13:00คุยงานอีกแล้วหรอคะเนี่ย
13:02อืม
13:03ก็ช่วงนี้ตึกกับบางสร้าง
13:04เลยต้องคุยละเรียดดีเทลเยอะหน
13:06่อย
13:09เอนนี่
13:10เจ๊ได้ข่าวน้องชายพี่อร์หร
13:11ือยัง
13:13ยังนะคะ เมื่ออะไรเหรอค่ะ
13:15ก็ตอนนี้
13:16น้องชายพี่อร์เนี่ยตกเป็นผ
13:17ู้ต้องสงสัย
13:18ขบดีค่าแฟนต์ Thom-스터ยกนาย
13:21ไลนาเวียดผมก็ไม่รู้เหมือนก
13:22ัน
13:24น่าตรงสารพี่อร์เห็บพารุง
13:25นะ
13:26ที่ต้องไปเจอตังนู้แ��ร่ช่ว
13:27งเนี่ย
13:28เผรอๆอาจจะไปกับ� Clapping กับงาน
13:29ของเขาก็ได้
13:31เพราะพวกมูลนิที่แสงท pasa
13:32ไม่ชอบข่าวด้านลกแบบนี้อย
13:34ู่แล้ว
13:38เพิ่งผมไปก่อนนะ แล้วเดี๋ยวเจอก
13:40ันที่บ้าน
14:16เจ็บนะแม่
14:19เกิดอะไรขึ้นครับแม่
14:22สามโน้มชายตัวดีหรอดูสิ
14:24อยู่ดีไม่ว่าดีใหญ่จะเป็นฮี
14:26โร่
14:27ผมไม่ได้อยากจะเป็นฮีโร่นะแม่
14:29ก็ให้พวกนั้นมาหาเรื่องพลอยก่
14:31อน
14:32ไม่ต้องทุก επιังอย่างนี้จnioню desar
14:34ปกษาไปแม็ erkennen
14:35เชียงแม่อีกนั้นาที
14:37แม่ส่งให้เราไปเรียง์นั้งศร
14:38ือ
14:38ไม่ใช่ส่งเราไปเป็นวิธุกาษไ
14:40หม
14:44ฉันต้องแกกอีกครั้งแล้ว
14:45หนูด 올
14:46ไม่เลือกครบคน
14:48ครบแต่ครบเก้กเป็นเลยเก เป็นทaris
14:50อันถึงไม่เป็นอย่างนี้
14:53หนูมั้ยนายุงกับพวกมันแล้ว
14:54นะแม่
14:55พวกมันต้องหาที่มักระนะก็แ
14:56น่ หนูเรื่องให้ฉาย
14:58แม่จะให้หนูทำไงล่ะ
15:03ไปกันเดี๋ยวพร้อย
15:04พูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจหรอก
15:06นักที นี่แม่ยังไม่อย่างนี้
15:08ละให้เราไปนะ
15:09แม่ ช่วยนิดก่อนนะคะ
15:11เดี๋ยวเจอไปคุยกับน้องให้นะคะ
15:29เดี๋ยวร้อยหานะ
15:29ลองกลับก่อนนั้นอาที่
15:33อยู่ร้อยหานะ
15:45พี่แม่ใช่ให้ตามอด่าใช่ไหม
15:49แกรู้ใช่ไหม
15:51ว่าแม่รักแกมาก
15:52แต่แกพูดแบบนั้นกับแม่ทำ
15:54ไม
15:55ก็ทุกคนเอาใหones tạiโทษพร้อย
15:58ผมไม่เข้าใจ
15:59แค่เขาเคยเป็นเด็กเกเรียนมาก
16:00่อน
16:01และว่าจะต้องเลวไปตลอดชีวิ
16:02ตหนึ่นเหรอ
16:03ทำไมถึงไม่ให้โอกาสกันบ้าง
16:05แล้วสิ่งที่แกพูดกันกัน
16:07แม่
16:08มันคือการขอโอกาสหรือเปล่
16:09า
16:09แกเลือกที่จะป็ปป้องผู้หญิง
16:14arıงควรหนึ่ง
16:15โดยทำสิ่งแย่ๆกับผู้หญิ
16:17งที่รักแกมาก
16:18รู้จักแกมาทั้งชีวิตไม่ใช่
16:20แค่ไม่กี่เดือน
16:26เอาไว้เดี๋ยวผมไปขอโทษแม่
16:28แล้วกัน
16:30ดีแล้ว
16:33เดี๋ยว
16:38ต่อพี่มาตรงตรงนะ
16:42แกกับเด็กนั่นมีอะไรกันยัง
16:49พี่ическогоกลาดจากทางทีไหน
16:58ไม่ได้คิดว่าการชิงสุขก่
17:00อนทามมันเป็นเรื่องดี
17:06แกรู้ไหม
17:08ว่าคนเราต่างจากสิงมีชีวิต
17:11ประเภทอื่นตรงไหน
17:13ตรงไหม
17:15ตรงที่เรารู้จักรัก
17:18และรู้จักยับยังช่างใจเน
17:20ี่ย
17:26สิ่งมีชีวิตทุกอย่างบนโ
17:27ลกใบนี้เนี่ยนะ
17:29มันมีสัญชาติตยานในการน
17:30ำรงเผาพันทั้งนั้นแหละ
17:33แต่มันรู้มีมากกว่านั้น
17:35เพราะเราเลือกที่จะทำมันกับคนท
17:37ี่เรารัก
17:40รู้จักยับยังช่างใจ
17:42ถ้าเรารู้ว่ามันจะทำให้ตัวเราเ
17:44อง หรือคนรอบข้างต้องเดือดร
17:46้อน
17:47จบยั่ง
17:52จะไปไหนก็ไปเลยป่ะ
17:55เก็บที่พี่พูดไปคิดด้วยละก
17:56ันโตลละ
17:58ไม่ใช่เข้าหูซ้ายแล้วมันทั
17:59นลุกออกหูขวาเนี่ย
18:02นี่พี่มีปัญหาเข้าเอาครัวเลย
18:03ป่ะ ถึงใส่ไม่ยังเลยเนี่ย
18:06ไอ้นาที
18:15แค่ทำถูกต้องแล้วเจี๋ยยยย
18:17ีเม้าใช่ไหมแข็งไม่ได้หรอก
18:21ฉันกำลังจะกลับอร่อย
18:23เอ่อ...ไป เมากันต่าบ้านผู้ก lol
18:24ไม่ได้
18:27โอเคometersจากเพิ่มเหล็จเจอกันนะ ไป
18:28sub
18:30ป่ะทุกขนาดกันค ll br
18:31ตรัพได้ยังนะคะ
18:35จ้ะ เดี๋ยวกินข้าวที่บ้านพ
18:37ี่ขอนะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง
18:40มันแน่นอนอยู่แล้วล่ะค่ะ ซ
18:42ื้อมาขนาดนี้เนี่ย
18:44ป่ะ
18:59ข้าวจะแน่อยู่แล้วนะพี่
19:00เดี๋ยวเจอมาหาพี่บ้านนะคะ
19:03เอ้า
19:05ยังไม่กลับไปเหรอคุณ
19:09ผมไม่รู้จะไปไหนนี่ครับ
19:12ก็บ้านพ่อคุณไง
19:15คุณไปถูกหรือเปล่า
19:16ให้ผมไปส่งไหมครับ
19:21พวกเขาไม่ต้องกันผมเหรอครับ
19:23บางที
19:24ถ้าคนที่ตายน้องเป็นผม
19:26พวกเขาวาจะดีใจก็ได้
20:00ถ้าคนยังไม่มีที่ไป
20:03พักที่นี่ก็ได้นะ
20:05แต่ว่า
20:06บ้านผมคุณไม่สบายเหมือนของแร
20:07ม 5 ดาวนะครับ
20:11ผู้คองคิดว่าการที่ผมเป็นลูก
20:13ชายของคุณว่านั่นกลายวิน
20:14เจ้าของธุรกิจหมื่นแล้ว
20:16ผมจะต้องมีชีวิตหลูหลาแล้
20:17วครับ
20:19ผมบอกตามตรงเลยนะครับ
20:21ตอนนี้ผมเหลือเงินไม่ถึง 5 พั
20:22นด้วยซ้ำ
20:22ไม่ใช่
20:28กรับช้านะคะ
20:31มีแข็งเหรอคะเนี่ย
20:34นี่คุณอายุต shade คุณพิม่อน
20:36นี่นิ par pastor
20:37นี่เจ้าเพื่อนผมกระเธอครับ
20:39สวัสดีนะelect 할게요
20:40สวัสดีค่ะ
20:43คุณอายุศจะมาพักที่นี่ชั่วข
20:45าว
20:46เดี๋ยว คุณไปดูห้องพัก 황อะไรด
20:48ีกว่าครับ
20:49ไม่รู้ว่ากว่าจะนอนได้นี่ คงต
20:51้องทำความสะอาดกันพักใหญ่
20:56เช็นครับ
21:01เดี๋ยวแกรอนี้ก่อนนะ
21:02ฉันขอเอากับข้าวไปใส่จานก
21:04่อน
21:04แล้วเด่อยมาคุยกันเรื่องนาที
21:06จ๊ายะ คุณแม่บ้านในตำมือ
21:08Minuten
21:10อืม ร้อนอีกจริง
21:14ปันหนึ่งนะ
21:15อืม
21:20สวัสดีค่ะ ฉันเชิตยาค่ะ
21:23ฉันชื่อวริษา
21:25เรียกอะไรนี่ก็ได้ค่ะ
21:28นี่ คุณเป็นเพื่อนกับคุณในย
21:29ุหลาน
21:31ค่ะ
21:34นี่ แกรู้เรื่องที่น้องชายคุณพ
21:36ิมพ์ออนตกเป็นผู้ต้องสงสั
21:37ย
21:37ค่าแฟนตัวเองแล้วใช่ไหม
21:39คุณตนกระละได้ให้ฝังเข้าๆ
21:41แล้ว
21:41แต่ว่าฉันก็ไม่ได้รู้อะไรละเอ
21:44ียดอะไรมากมาย
21:46พูดแล้วก็เสงแถนคุณยุตท
21:47่ะ
21:48ตกเป็นแค่ผู้ต้องสงสัย
21:50ยังไม่รู้เลยว่าผิดจิงหรื
21:51อป้าบ
21:52แต่พ่อกับพี่สาดังมาให้เข้า
21:54บ้างเทราะนั้น
21:55ไรจะขนาดนั้น
21:58แกดูคุณยุต expect
21:59เหมือนข้าตกรโหดเหรอ
22:02ฉันว่าอวติเหตุมากกว่า
22:04แล้วแฟนเขาเสียกว่าอะไร
22:07เห็นว่าขับเราตกจะตึก
22:09แต่ต้องดวดสงสัยว่าเป็นก
22:10ารข้าตกรรม
22:12แต่ฉันว่าไม่จริงหรอก
22:14คุณอายุตรูรักคุณเดนี่จะต
22:15ายไป
22:27ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วยหร
22:29ืออะไรเหรอค่ะ
22:30นอกจากเรื่องของอายุต
22:32ฉันไม่อยากเห็นเขาต้องรับกร
22:34รมพอฉันนะคะ
22:35ถ้าเขาไม่ได้เป็นคนข้าคุณ
22:38ก็อยากกลัวไปแล้วค่ะ
22:41พ่อตำหรวจดูภาพจากกล้อง
22:42วงจรปิด
22:43เขาก็จะพ้นข้อกล่าวหาเ Ding
22:48ถ้าเป็นอย่างงั้นจริงๆ ก็ด
22:50ี k
22:51อายุตรกับฉันมีชีวดีใคร
22:52ๆ เกรúpคฤ Twilight กันมาก
22:55ไม่เป็นที่ต้องกันของครอปครั
22:56งเหมือนกัน
22:58ฉันไม่อยากเห็นเค้าต้องโชว์
22:59กณ์กล้ายมากถ้าไปกับนี้
23:01ดูคุณเป็นห่วงเขามากเลยนะคะ
23:04นี่ถ้าไม่เกิดอุปฏิเขต
23:06คุณก็คงดูแร์เขาได้เง
23:11เสียใจด้วยนะคะ
23:26คุณเจอร์จะทานอะไรไหมคะ
23:29ไม่จ้ะ
23:30แล้วนี่คุณต้นกลับมาหรือย
23:31ัง
23:31ยังเลยค่ะ
23:47หนูบอกให้ชาคลพาน้องกลับบ้
23:49าน
23:49แต่อายุตไม่ยอมกลับค่ะ
23:51ปกว่าสามารถยืนด้วยลำแค
23:53่งตัวเองได้
23:54โดยที่ไม่ต้องพึ่งพาพวกเรา
23:56หนูก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่
23:57ะคุณพ่อ
24:02อายุต้องโกศพ่อมาก
24:03เพราะต่อหรอเวลาที่ผ่านมา
24:08พ่อไม่เคยดูแลเขาเลย
24:12เขาไม่มีสิทธิ์โกศพ่อนะคะ
24:15เขาเป็นคนทิ้งเราไปตอนที่พวกเราต
24:17้องการเขามากที่สุด
24:31คุณโน้งครับ
24:34ผมเองก็เคยมีปัญหากับแม่เห
24:35มือนกัน
24:37รุ่นแรงถึงขนาด
24:39ผมคิดว่าคุณแม่ไม่รักผมเ
24:40อง
24:42จนผมเองก็ไม่อยากจะกลับมาที่ไ
24:43ทยเลยได้ซ้ำ
24:44แล้วต้นทำได้ไงล่ะ
24:48ถึงได้ปรับความเข้าใจกับ
24:49แม่เขาได้
24:54ก็ใช้เวลานานพอสมกวนอยู่เหมื
24:56อนกันครับ
24:56คุณต้องให้ค่อยปรับเป็นไป
25:01ผมในฐานะรูปเรื่อยๆ คุณนึงเ
25:02นี่ย
25:04อยากยืนยันให้คุณลุงสบายใ
25:05จไปได้เลยนะครับ
25:08ว่าคนเป็นรูปเนี่ย
25:11ต่อให้กดพ่อแม่ยังไง
25:13ก็ไม่มีวันเกียบพ่อแม่ได
25:15้แล้วครับ
25:18ก็แค่น้อยใจ
25:19กับทีๆ
25:22ไม่ใช่ว่าไม่รัก
25:24แต่จะตัดขาดกันได้ง่ายๆ
25:33ขอบใจต้นมากนะ
25:37ลุงหวังว่าเจ้ายุธเนี่ย
25:39จะคิดไม่ต่างไปจากต้น
25:44ก่อนตาย
25:46ขอให้ลุงได้เจอได้เขาสักครั้
25:47ง
25:48ลุงก็พอใจแล้ว
25:50ยังไงก็ต้องได้เจอครับคุณ
25:54ลุง
26:08เจอครับ
26:08ฉันบอกเธอแล้วว่าเธอคิดมาก
26:10เกินไป
26:11สุดท้าย
26:12คนที่ต้องทนทุกคราลมานใจ
26:14เพราะไม่ได้เขามาก็คือเธอ
26:18ก็แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไง
26:20เขาแต่งงานแล้ว
26:23ถ้าจะผิดก็ผิดที่ฉันหลั
26:24บ
26:24ที่เจอเขาช้าเกินไป
26:29โชคชะตากำหนกชีวิตเธอไม่
26:31ได้หรอก
26:32ตราบได้ที่เธอยังมีฉันอยู่
26:36ขอแค่เธอสั่งมาคำเดียว
26:38ฉันจะทำให้ลาบพิงเป็นของเธอ
26:45เลือกพูดเรื่องนี้เหรอกษิน
26:47ถึงยังไงฉันก็หลับไม่ได
26:48้หรอกนั้น
26:49ที่จะต้องแย่งสามอยู่
26:52ฉันแม่เธอจะพูดควรกับวา
26:53พิมพ์มากกว่านั้งผู้หญิงค
26:54นนั้นร้อยเท่าพันเท่านะหรอ
27:11เธอใจแข็งได้อีกไม่นานหรอก
27:12พิมออน
27:13และสักวันความปราธนาของเธ
27:16อจะเป็นอาหารอันโอชักของฉ
27:19ัน
27:24เธอเป็นไฟ
27:25เธอเป็นไฟ
27:27ไม่ว่า
27:32สวัสสวัสดี
28:09สวัสสวัสสวัสสวัสดี
28:48สวัสสวัสสวัสดี
28:56ถึงแม้จะมีผู้ใดเข้ามาใกล
28:59้เธอ
29:01ไม่กลัว อยู่ที่ใจ ขอเธอ
29:05ไม่ใช่แค่
29:11อาหารเช้าเสร็จพอดีเลยครับ พ
29:19วกอง
29:22นี่คุณทำเองคนเดียวเลยนะครับ
29:25แล้วผู้กองคิดว่าผมจะหาผู้ช
29:27่วยมาจากไหน explica
29:28คุณ ตมกด unplิกถี้ที่ติดดิน
29:29ที่สุด เท่าที่ผมเคยเจอมาเลยนะ
29:32ธรรมดาครับพวกอง
29:34ใช้ชีวิตคิวนัตรย์ในต่
29:35างมาเททนี้
29:36ถ้าไม่หนักเอาบอดซุ MAROT
29:38หรอนะครับ
29:41พอ
29:42อ่ะ
29:46ต่อหว่างรอภาพจากต้องคุณ
29:47จรปิด
29:48คุณมี радиผมช่วยหมะ
29:50ถ้าไม่เหลือบากกว่าแรง銀่
29:51ะ
29:52ผมช่วยคุณได้นะครับ
29:56ผู้กล้องพอจะช่วยหากงานให้ผมได
29:58้ไหมครับ
30:00คิดตอนถ PRESENT Bem ไม่ค่อยมีเงินเลย
30:01แล้วที่เมืองทัยงานสีหละปะ
30:04ก็ค่อนข้างที่จะขายยากสัติด
30:05้วย
30:10ผมพอมีสั่นสายฝากงานหนึ่งให้
30:12คุณได้
30:13เงินดีได้ด้วยนะครับบุณรยุ
30:14ฒ
30:16แต่ก็ขึ้นอยู่ของคุณ
30:17ว่าคุณจะทำได้เรื่อเปล่า
30:48อุโห
30:48อุโห
30:49อุโห
30:51เงาวับ เคยทำมาก่อนหรือเปล่า
30:54ทำไมดูช่ำนานจังเลย
30:57ไม่เคยหรือครับ แต่ว่าผมเคยเป
31:00็นอาศาสสมัครพยาบาลที่ต
31:01วนออกกลางมาก่อนนะครับ
31:03ผมเจอมาหนักกว่าในเยอะ
31:04โอ้โห แม่ ดีนะครับ งานนี้ไม่
31:06ค่อยมีใครทำ
31:07ไม่งั้นผมเนี่ยถ้าโดนไล่อ
31:09อกไปนานแล้วครับ
31:10โอ้ แต่ถ้าเป็นลุงเนี่ย ลุ
31:12งลาออกเองไปนานแล้ว
31:14ไม่ทูซี่ อยู่ร้อให้เขาไหล่อ
31:16อกหรอก
31:16จ้ะ โอ้โห แม้ แทงข้างหลั
31:18งหลังสั่งกันน่ะลุง
31:23คุณอายุทธิ์คะ
31:26ถ้าไม่เป็นการละราบละรวง
31:27จนเกินไป
31:28ฉันขอถามเมื่องส่วนตัวของค
31:30ุณสักนิดได้ไหมคะ
31:34คุณเจ้ยอยากรู้เรื่องอะไรล่ะครับ
31:40speak of new 1900-17
31:42ผมกัวด้วยนี้
31:43เราเพิ่งคบกันได้ไม่นานครับ
31:46แต่ก่อน feasจากลางแมนานรู้ช่วย кл
31:47онาวนานพ่อสมควรแล้ว
31:48วัน้ occasion ข้าไปนักกายอริน
31:53ส่วนผมก็เป็นจิตกร
31:56เราสองคนมี 연 зайตข้างฯน hearing
31:58ได้ยินมาว่าคุณสovan วันดิโ
32:06ซ ธิiste
32:06เกล Mills หน่อยเหรอคะ
32:07ก็เนี่ย parable and rendings.
32:12ยกว่าเงสตาไปถังเล่นดิ์ เลย
32:13ต้องเดนทางบ่อย
32:16ส่วนผมก็เป็นคนช็อปต้องเที่
32:18ยวอยู่แล้ว
32:19มั้งเลยเดนทาง links withursVO
32:22โดยปกติตอนนี้ ผมก็จะขายภาพ
32:25ว่านหรือรูปถ่ายที่เป็นงาน
32:26จิลปะ
32:27แต่ในบางประเทศ งานพูณ活presented ค่อน
32:30ข้างเหลือขาย yag
32:33ผมเลยตอ Volant
32:33ข้างมันикаได้ด้วยนะครับ
32:38แล้วทำไมคุณถึงกลับมาประเทศ
32:41ไทยหรอคะ
32:44คุณพ่อด้วยนี้ป่วยหน้ากนะครั
32:46บ
32:46พวกเราเรียกลับมาเยี่ยม
32:48แต่ว่าพบนี้ Sasha Rhaikada
32:50atemลับlioßeวมันธื่อที่คงเฮพเร
32:51ียบร้อยแล้ว
32:53พวกเราเล alongside you
32:53แสดงว่าคุณไม่ได้กลับมาห
32:59าคุณค่านั่นหรอคะ
33:04ผมไม่รู้ที่ซ้ำครับ ว่าคุณพ
33:06่อกับมีวังไทย
33:10พ่อกดผมมาก ที่ผมเรียกที่เป็นจ
33:13ิตกร ไม่ยอมสารต่อกิจการของ
33:15พ่อครับ
33:19ที่ผมไม่ได้เจอพ่อมาหลายปีมาก
33:21แล้วนะครับ
33:38ก็อยากไปสิละปีนไส้แห้งนะ
33:40ครับ ออกไปจากบ้านฉันได้ แล้วไม
33:44่ต้องกลับมาให้เห็นหน้า
33:50ผมขอโทษเธอพ่อ แต่ผมอยากทำในส
33:54ิ่งที่ผมรักจริงๆ
34:13ไปไม่ได้นะ อายุทย์
34:16คุณพ่ออุตสาหลำบากสร้าง
34:17บริษัทมาเพื่อเราสองคน
34:20เธอจะทิ้งพี่กับคุณพ่อไปไม
34:22่ได้นะ
34:31อายุทย์
34:33อายุทย์
34:44จากนั้นไม่นาน ผมก็ดิ้นขาวว
34:46่าพ่อลมป่วย
34:48ผมพยายามติดต่อหาพ่อหลายคร
34:50ั้ง
34:51แต่ไม่มีแค่ติดต่อผมกลับ
34:52มาเลยครับ
34:55ผมว่า พ่อคงไม่อยากเห็นหน้าผม
34:58แล้วนะครับ
35:01แปลกนะครับ
35:04แปลกอย่างไรครับ
35:08ก็เท่าที่ฉันเจอคุณพ่อคุ
35:10ณเนี่ย
35:13ฉันว่า...
35:15อ่ะ คุณต้อนคะ
35:16อ่ะ เจอ
35:19เจอ
35:21พี่ออน
35:23ฉันอายุทย์
35:24ทำอายุที่นี่ได้ยังไง
35:28ขอร่อย
35:28คุณอายุทย์
35:31น้องช่างพี่ออนหน่ะครับ
35:34พอดีว่า
35:35คุณอายุทย์มาสมักเป็นพนั
35:36งงานแต่งสบนะคะ
35:37เจ๊ก็เลยรับเขา
35:41ผมราพินครับ เป็นเจ้าของเมษา
35:43ทที่นี่ แล้วก็เป็นฝามีของเจ ย
35:45ินดีที่เรียกจับนะครับ
35:47ที่นี่ครับ
35:51พี่ออน พ่อเป็นไงบ้างอ่ะ
35:58ทางต้นค่ะ พี่ขอโตไปดูสายง
36:00านก่อนนะ
36:02ครับ
36:21เจอติยา
36:21มีอะไรเหรอคะ
36:27ทำไมคุณต้องรับน้องชายฉันทำ
36:28งานที่นี่ด้วย
36:31แล้วไม่แปลกตรงไหนอะคะ
36:34ไม่แปลกแล้วค่ะ
36:36แต่ฉันต้องมาตรวจงานที่นี่บ
36:38่อยๆ
36:38แล้วฉันก็ไม่สบายใจที่จะต้
36:40องเห็นเขาที่นี่
36:42แค่คุณอายุทธ์เขาไม่ชอบทำ
36:43กิจการครεวครัว
36:45คุณต้องกโรดเขาขนาด fez вид
36:46นี่เขาเล่าให้ทำให้ Forecast
36:53ไม่ปิดねぇค tiene
36:53มันก็ไม่ใช่เลือกที่ต้องปิด
36:54บังเป็นความรับเนี่ยคะ
36:57พูดต von ตรงนะคะ
36:59ฉันว่ากันที่พ่อกับลูกไม่
37:00เจอหน้ากันหลายปี
37:02ใครเฉ alongside karenaaledท Speaker 4
37:03Marsh시면ไปmoment
37:04ขอโทษ million
37:15ฉันคงพูดกันมากificial 맛있어요
37:23สังสอนมันกับสิน
38:13คุณเจ้าจะรับเครื่องดื่มอะไรไหม
38:15คะ
38:17ลาเต้ยเย็นแล้วกันจะ
38:18ได้ค่ะ สักครู่นะคะ
38:19สักครับ
38:55เย็นแล้ว
38:57สักครับ
39:02สักครับ
39:04สักครับ
39:11สักครับ
39:27คุณเจค่ะ ลาเต้าเย็นได้แล้ว
39:31ค่ะ
39:36ไม่ได้ใส่วิบคีมมาเหรอ
39:58โชคดีนะคะ ที่น้องต้นไม่เป็นอะไร
40:00มาก
40:02ผมไม่กลัวเหรอครับ ว่าผมจะเป็
40:04นอะไร
40:06ผมกลัวพระยายามผมเจ็ดมากกว่า
40:13ผมไม่เป็นอะไรมากแล้วครับ พี่ออนก
40:15ลับไปทำงานต่อเธอ
40:17ผมไม่พระยายบ้านส่วนตัวควา
40:18ดูราอยู่อย่างนี้
40:20ไม่มีอะไรน่าไปโทนเหรอครับ
40:24น้องต้นก็พักผ่อนเยอะๆแล้วก
40:26ันนะคะ
40:26จะได้หายไว้ๆ
40:28ขอบคุณครับ
40:30งั้นพี่ขอตัวกลับก่อนนะคะ
40:38ป้อนหน่อยสิ สามียังเจ็บมือ
40:40อยู่เลย
40:43เจ็บมือรูนไม่ใช่เหรอ
40:44เพราะมือนี้ไม่มีอะไรด้วย
40:46อืม
40:48ฉันไม่เคยหวาดวัน
40:51ฉันไม่เคยกังวน
40:55ฉันไม่คิดบอกวน
40:57เมื่อยังเธอไกลลับตา
41:01แม้จะมีบางที
41:05เน้าในบางเวลา
41:08แม้ไม่ได้จม
41:10อืม
41:28เดี๋ยวสิพี่อร์
41:31ปล่อยคุณอร์นะครับบนายุทย
41:32์
41:33นี่
41:34แกนึกว่าฉันจะทำรายพี่สาต
41:35ัวเองเลยไง
41:38ไม่เป็นไรชาคอน
41:41ตามพี่มาถึงนี้
41:42มีอะไร
41:45ผมอยากพบคุณพ่อ
41:47พี่ช่วยผมกันนะครับ
41:51สายไปแล้วอายุทย์
41:53คุณพ่อไม่ต้องการพบเธออีก
41:55นิบ
41:56ผมแค่อยากจะมีชีวิตของตัวเ
41:57องแค่เนี้ย
41:59มันถึงกับต้องตัดพ่อตั
42:00ดลูก
42:00แค่นี้อ่ะ
42:02เธอกล้าพูดได้ยังไงว่าแค
42:04่นี้
42:06เธอไม่รู้หรอ
42:07ตั้งแต่เธอไม่อยู่มันเกิดอะไรขึ
42:08้นบ้าง
42:11มีใต้กันคิดขึ้น differently
42:16เธอรู้ไปก็ท่านมันละ
42:18ยังไงมันก็แก้ไหนแก่และ
42:19ไม่ได้อีกแล้ว
42:21พี่ยังเห็นเธอเป็นน้องอยู่นะ
42:23แต่ในเมื่อคุณพ่อไม่ต้องการ
42:24พบเธออีก
42:25ก็อยากไปขัดใจท่านเลย
42:27เดือร้อนเมื่อนมะก็บอกชาคอร
42:29พี่จะอ่อนเงินไปให้
42:30เดี๋ยวสิพี่
42:31- เดี๋ยวล่อยุทครับ
42:31คุณ manic�ุตรราบเลยครับ
42:38พวกการที่กุ้นใหญ่จุดตกไปค
42:39ุณต้องสงสัย
42:41คدีค่าคนตายคลาวดเห��
42:43อาจทำให้คุณอร์พลาทของการ
42:44สร้างเท่ากับโมนธีแสงทํา
42:47บุรค่าจะเป็นพันล้านก็ได้
42:50แล้วเข้าไปลงกรนักศัสนา
42:53ต้องการสร้างภาพพ์พ giggles ขาวส
42:54ะอาด
42:56คนที่จะมาทำงานกับเขา
42:59ต้องไม่ผัวผันกับเงิ่มเสี
43:00ยเร็ดข่า
43:01เขาซีเรียสมาก
43:36ขอบคุณครับ
43:37ขอบคุณครับ
43:51จะห้องนานเหรอคุณ
43:53มา เดี๋ยวช่วยให้
43:56นี่
43:58ผมหอมจัง
43:59แข็งแรงแบบนี้ เดินเองแล้วก
44:03ัน
44:05โอ๊ย
44:06นี่
44:08คุณจะทำอะไรเนี่ย
44:10เดี๋ยวก็เฮียบาลก็เข้ามาเห็
44:11นหรอก
44:12เห็นก็เห็นไหมสิ
44:13นานานทีผู้เมียร์เขาจะได้ใช้เว
44:15ลาอยู่ด้วยกัน
44:16อยู่บ้านเดียวกัน
44:20ทำงานที่เดียวกัน
44:22ตัวจะติดกันอยู่แล้ว
44:25แน่ใจนะ
44:27ว่ารู้สึกแบบที่พูดจริงๆ
44:28ถึงเราจะทำงานที่เดียวกัน
44:31อยู่บ้านเดียวกัน
44:34แต่เหมือนกับเราไม่ค่อยได้อยู่ได
44:35้เกิน ยังไงก็ไม่รู้สึก
44:42คงเป็นเพราะ ช่วงนี้คุณยุ
44:44่งนั่งสร้างตื่นมั้งคะ
44:47เห็นคุยกับคุณพิมพ์อ่อน
44:48ที่ทั้งวันเลยอ่ะ
44:52ก็คงเหมือน
44:55แต่เจ็บตัววันนี้ถือว่าคุ
44:56้มนะ
44:57grapple
45:01แฌม Squeeze it
45:01นี่จะเข้าทางหมดหรือเปล่า
45:03ไม่งั้นฉันลงไปซื้อของข้าง
45:04ลางนะ
45:05โอ้โอเค
45:10โอ้โอต
45:13ไม่ต้องกรอดแน่นขนาดนั้ง
45:15ก็ได้ขูน
45:15ฉันไม่ไปไหนหรอก
45:17единficTS
45:20ฉันว่าฉันจะเจ็บแขน ก่อน
45:27ใครกำลัง racism
45:28ไหนฟิส
45:29แย่นั่นกัน
45:31อย่า อย่า
45:35แบบบ้างหน่อย
45:36ผมบอกบ้างเม้า
45:39เปอน่าไซน์
45:44เย้ں
45:44และ
45:45กลัวสะ
45:49ที่ไง
45:49เวล์เฮว
46:16ขอบคุณท่ามากนะครับ
46:17ที่ม 그건โกรษ stink 你ให้กับ PM
46:21มูลลนิธีของเรา
46:22ให้ความสับคัญกับเรื่องภาพ
46:23รักมาก
46:24แล้วโปรศัทร์ของคุณ
46:25ก็ไม่เคยมีเรื่องเส adjective
46:27แล้ Wisconsin เราทำไมดีเชัน
46:28จะไม่แยกโอกาสret เชื่อมันยากฎ
46:30ักดัง
46:31ท่อนลัคลางไม่ผิดหวังแน่
46:32นอนครับ
46:33ผมรับรองถึงใหม่ของ bewここอ
46:35มุธิแสงธรรม
46:36จะต้องสง่างามสบราคาแน่นอน
46:39และที่สำคัญจะต้องไม่พอพัน
46:40ธ์กับเรื่องอื่อชาวได้ด้ายให
46:41้เสื่อมเสียครับ
46:42ขอบคุณค่ะ
46:46พี่ฉันขอตัวนะคะ
46:47ครับ ขอบคุณครับ
47:06Ll.!
47:28ท่านไม่ผิดหวังแน่นอนครับ
47:30ผมรับรองว่าตึกใหม่ของหนูท
47:32ี่แสงทาง
47:33จะต้องสง่างามสบราคาแน่รอน
47:36และที่สำคัญจะต้องไม่โพรพั
47:38นกับเรื่องอื่อชาวด้วยได้ให้
47:39เสื้มเสียครับ
47:47เป็นฝีมือของมันจริงๆด้
47:48วย
47:51มันปล่อยข่าวเรื่องอายุท
47:52แล้วก็ขโมยงานประมูลของเราไปหน
47:54้าด้านๆ
47:55ทุนแลที่สุด
48:00ขอแค่เธอสั่งมา
48:02และฉันจะจัดการกับมันให้
48:05ไม่ต้อง
48:07คนยังมัน
48:08แค่ความตายยังสบายเกินไป
48:11ฉันจะสอนบทเมริญที่เจ็บแซบ
48:12ที่สุดในชีวิตให้กับมัน
48:14มันจะไม่มีวันโงหัวขึ้น
48:16มาได้อีกเลย
48:16และมันจะต้องนั่งมองดูความส
48:19ำเร็จของฉันทางน้ำตา
48:22ฉันเชื่อว่าเธอทำได้แน่นอนเพ
48:24ิ่มอัต
48:27เธอก็อย่าพลาดเหมือนวันนี้อี
48:28กแล้วกันนะ
48:30รู้ไหมว่าน้องต้นเขาต้องเจ็บ
48:31ตัวแค่ไหน
48:34ก็ในราพิงเขาเข้ามากับทั
48:36นหัน
48:36ฉันไม่ทันได้ระหว่างตัว
48:39แต่นี้ก็ยังดีนะ
48:40ที่ฉันยังมือไว้
48:42ไม่อย่างนั้นเขาไม่เจ็บแค่นี้
48:44หรอก
48:46เธอเองก็ดูเหมือนจะแค่เขามาก
48:50นะ
48:54พีมออน ขนาดนี้แล้ว เธอยังจะ
48:58รังเลอะไรอยู่อีกแล้ว
48:59ivent่างเท่าทำตามใจประ spin speed มีเห็
49:02น
49:06คุณพอ Hej cultivated
49:07ฉันบอกเธอไง ว่าฉันไม่อยากล
49:09ดตัวไปแย่งของค ใคร
49:11เราะใครจะให้เธอลดตัวไปแย่งผ
49:15ู้ชาย
49:17ฉันสร้างโอกาสให้เธอกับราพ
49:19ินได้นะ
49:22แล้วถ้าไหนราพินเขาเปลี่ยน
49:24ใจเข้ามาหาเธอเอง
49:27แบบนี้จะเรียกว่าแยกก็ไม่
49:30ถูกต้องนะจ๊ะ
49:47ช่วยพ่อฉันด้วยเริ่มเริ่ม
49:49เข้าเธอจะให้ฉันช่วยพ่อเธอท
49:52ี่ไหน
49:52ที่ห้องคุณปล่อยรวมไปเดี๋ย
49:54วนี้เลยนะ
50:11คุณเป็นยาตคุณปล่อยเหรอ
50:16คุณ คุณ เดี๋ยวตาม
50:18เขามันตวนตราย
50:23เขามีขวานแค้นกับพ่ออบหร
50:24อ
50:25ต่าหรอค่ะ
50:27เขาเป็นคนช่วยพ่อเผ้าฉันมาก
50:29าศาที่นี่
50:35ยาดยาดของฉันไม่มีใครอยากร
50:36ับพ่อแล้ว
50:39เขาปล่อยให้พ่อฉันนอนหมวยแบบ
50:41นี้มานานแล้ว
50:45ไม่มีใครบอกจัดสึกคำ
50:50แต่พ่อเขาควรว่าฉันจะเอาเง
50:53ินมารักษาพ่อ
50:56แล้วไม่ส่งเงินมาให้พวกเขาชั
50:58ย
51:04ถ้าเขาช่วยพ่อคุณ
51:05ทำไมเขาถึงคิดจะทำแบบนั้นกั
51:07บพ่อคุณล่ะ
51:10เพราะก็แค้นฉันมากเลยครับ
51:12เขาถึงตามมาทำรายพ่อฉันแบบ
51:14นี้
51:16แค้นคุณ
51:21คุณ
51:21ถึงเขาจะฝากฉันตกหนูมาตายแล้
51:24ว
51:25เขาก็ยังไม่หายแค้น
51:27เขาตามทำรายทุกปีอย่างที่ฉัน
51:30รัก
51:32เขารู้ว่าฉันแล้วพ่อของฉั
51:34นแล้ว
51:39เขาอะไรทำกับพ่อคุณแบบนี้
51:49คุณไม่ได้พระตุมาตายเอง
51:52แต่เขาเป็นคนข้าคุณเหรอคะ
52:07เธอ
52:08เธอ
52:16เธอ
52:17เธอ
52:19ฉันไม่คิด
52:21เมื่อยันเธอไกล
52:22แม้จะมีบางที
52:26แม้ไม่ได้จงตาก
52:28ก็ยังคงเชื่อเธอ
52:32ทำให้ฉันวันไว้
52:35เพราะว่าฉันนั้นมั่นใจให้ต
52:38ัวเธอ
52:40อยู่ที่เราสองคน
52:44อยู่ที่ความเชื่อใจ
52:47ถึงมันถ้ามีคุณอะไร
52:50เข้ามาใกล้เธอ
52:53มีกลัว
52:54อยู่ที่ใจของเธอ
52:57ไม่ใช่ความกล้ายๆตัว
53:01ถึงเขาจะพูดอย่างไร
53:04ไม่เคยสนใจ
53:07ฉันเชื่อเธอ
53:08แล้วเธอต้องการให้ฉันทำอะไร
53:10ทำอะไรก็ได้
53:12ที่ทำให้ฉันนั้นเจ็บโปรดที่ส
53:13ุด
53:15เพราะว่าลงเก็บผมเหรอ
53:39อัฟชีพ
53:47อัฟชีพ
53:49เต็บผม
53:58อัฟชีพ
53:59อัฟชีพ
54:02อัฟชีพ
54:03เยี่ยมเยี่ยม
Comments