• 5 months ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง

Category

🎈
Fun
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:02ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:31ข้าน้อยเฉินเจร่วง ขอทราบน
00:33าพระท่านด้วย
00:35งาตามาชิต้าคู ตำหนักนี้ป
00:38ระลองหมัดมวย ประสกฉันชีแน่
00:41ด้วย
00:42หวังพระท่าน คุณจะยังมือให
00:43้ข้าดด้วย
00:43ได้
00:44ประสกรบรู้หญิงนัก
01:04ประสกรบรู้หญิงนัก
01:14หับหับหับหับหับหับหั
01:16บหับหับหับหับหับหับห
01:17ับหับหับหับหับหับหับ
01:18หับหับหับหับหับหับหั
01:19บหับหับหับหับหับหับห
01:19ับหับหับหับหับหับหับ
01:19หับหับหับหับหับหับหั
01:27บหับหับหับหับหับหับห
01:31ับหับหับหับหับหับหับ
01:32หับหับหับหับหับหับหั
01:32บหับหับหับหับหับหับห
01:35ับห
01:44เชิญ
01:45ขอบคุณได้สือครับ
01:50หัวเกือบแปด
01:52อ้ามีต่าพูด
02:02ขราบาทใต้สือ
02:03รายสาร ข้ามาให้เจ้าผ่านได้ง่
02:05ายง่ายอยู่แล้ว
02:06หยิบอวุธมาเลย
02:07ใต้สือ เชิญ
02:27เฮ้ย
02:28เฮ้ย
02:28เฮ้ย
02:28ฟิมือแค่นี้คิดจะผ่านดาล
02:29ค่ะ
02:30ใช้ไม่ได้ อย่างใช้ไม่ได้ ลกมา
02:41เฮ้ย
02:42เฮ้ย
02:42เฮ้ย
02:46เฮ้ย
02:47เฮ้ย
02:47ตัวโทรก
02:48เฮ้ย
02:49โห
02:50เฮ่ย...
02:55ขอบคุณ แต่ซื้อที่ยังมือ
02:56เหย!
02:57จะไม่ต้องพูดมาก
02:59จะไสนะก็ผ้านไป
03:01ขอบคุณ Let's servers
03:03ก็สกผ้าน ว่าที่สองด่าน
03:05ฟิบิย่มม่ Lands DX
03:08อื้อ Förไม่ทำด่าน
03:09ใต๊ walls ชมเกิดไปแล้ว
03:11ไม่ท calculate molecular card
03:14ชื่อขướงอัตรมาก็คือต้าช
03:16ือ
03:16งั้นด่านี้ปละลองอะไรเหรอ
03:20อ่ะ กฎิกาไม่อยู่อย่างนี้ สองฝ
03:23ั่งนี้ไม่เทียนไขหวังอยู่ เราย
03:25ืนกันคุณละด้าน
03:26ใครจุดเทียนของฝั่งตรวงข้
03:28ามใดหมดก่อน ชนะไป
03:30ไม่สาประสกเห็นว่าเกมนี้เป็
03:32นเช่นใด
03:33ทุกอย่างสุดแท้แต่ท่าน
03:35อ๋อ งั้น...เริ่มได้
03:40เชิญ
03:49อ่ะ เชิญ หับออกนี้...ยกทางชั
03:53น
03:53โหย ดับ...กลางทาง
04:04พระสกชาญชราจิ่งนักก็จะ
04:07มานับถือ นับถือ
04:09พูน้อยร่วมเกิดไป พูน้อยจะไป
04:11ที่ทั้งแบบนี้
04:12ขอได้สือได้ประโรภัยทุก่
04:13อน
04:13นี่...ขอเตินสองดานครั้งหน้า เป็
04:16นของอาจารย์อ้า
04:17ไม่ง่ายมันดาลคองประปานี่ ต้
04:19องระวังด้วย
04:20ขอพูดได้ซื้อที่ช่วยชีนแ
04:21น่เข้าลง
04:22เชิญ ด่านต่อไป
04:26เชิญ
04:29ผลงานเราแย่จริง ๆ ยอมรับ
04:40ประโศกภาษณ์รามมันด้ายสาม
04:42ดาล
04:43ประโศกภาษณ์ขอประสบคุมม
04:44ันธรรมดาลแน่
04:47ขอพูดได้ซื้อมาก
04:48ถึงมาพอพูดทรัมของเจ้า จำ
04:51มาใจใส่เซ้าหลินแล้ว
04:52ถ้าเจ้ายังอายุน้อย
04:54แต่หากว่าเจ้ารับมืออัตวม
04:57าตในสิบทา
04:58อัตวมาตจะให้เจ้าพานดาล
05:03ได้ซื้อปรดยังมือด้วย
05:07ได้ ประโศกษณ์ เริ่มได้เลย
05:13แต่ซื้อ ผู้น้อยล่วงเกิดแล้
05:15ว
05:29ประสูกเชิญกลับ
05:34แต่ซื้อ สิบท้าอย่าไม่จบ
05:42ประสูก ประสูกได้รับบาทเจ็
05:45บแล้ว
05:46พี่พันรังกลับไป รักษาผ่
05:48านแหละก่อนเถอะ
05:51ข้าจะไม่ล้มเลิกกลางคันแน
05:52่
05:53แม้วันนี้ข้าตกตายไป
05:54ข้าเฉิญเจรล่วง ก็เป็นเสร็
05:56จดาชีวิต
06:06อามิทธาพู ประสูกเชิญผ่านด
06:09่าน
06:12ขอบคุณไต้ซื้อครับ
06:15ยิ้นดีด้วยประสูกเชิญ จะพา
06:17มาได้สีดาชแล้ว
06:19ขอบคุณไต้ซื้อเทียนหง
06:21ไม่รสาภาพน ROI ด่านนี้จะทุศอ
06:23บอะไรครับ
06:24อาตมานอย่างจะเล่านิทานให้ประส
06:26ูกฟาทจักเรื่องน teeny
06:28เชิญต้าน Engineering ii ii xe เล่าได้เลยคร
06:29ับ
06:29คืออย่างนี้ มีคนเดียงแกälltคนหน
06:33ึ่ง
06:34เก็บเงินได้จำหนวนเนึง
06:37เขาเป็นคนประยาติไม่ค่อยใช้เง
06:41ิน
06:42แต่ทีนี้ก็มีคนเจ้าเลขคนหนึ่
06:45ง
06:45รู้ว่าคนเรียงแกะคนนี้เป็นคน
06:48โงขลาวที่อยากมีเมีย
06:50ดังนั้นเจ้าเลขคนนี้ก็เลยไปหา
06:52คนเรียงแกะ
06:53และหลอกคนเรียงแกะว่าขาหร
06:55ุจักผู้หญิงคนหนึ่ง
06:56มีหน้าตาสดสวยสวยงาม
07:00ถ้าจะช่วยเจ้าแต่งนางเป็นเมี
07:02ยอ้าไหมล่ะ
07:03ชายเรียงแกะได้ฟังอย่างนั้น
07:04ก็ดีใจมาก นำสุขมาติครึ่ง
07:06นึงแบmasให้คนเจ้าเล่งตัว loaded that
07:08you texted.
07:09ผ่านไปหนึ่งปี คนนี้เข้าไปหาคน
07:12เรียงแกะอีก
07:13และบอกเขาว่ามีเค้าใครลูกชาย
07:17ใ lab wanted some people on each off
07:18คนเรียงแกะดีใจมาก ป่าสุข
07:21มาติเค้าเอาอันสุขมาติครึ่
07:22งนึงแบบไว้สุข pasti comment
07:25ไม่นานเจ้าเลข คนนี้ก็ไปหาคนเรี
07:26ยงแกะอีกแล้วก็บอกว่า ลูก
07:28ชายเจ้าใดตายไปแล้ว
07:30คนเรียงแกะได้ยิน ก็เศร่าโ
07:33สงสีใจ ไม่เป็นอันกินอันน
07:36อนเลยล่ะ
07:38เออ ประสุขเธอเน้ย ฟังนิทาน
07:41เรื่องนี้จบแล้วเนี่ย
07:45เข้าใจความหมายที่อากมาเล่าให้
07:48ฟังไหม
07:51แต่ซื้อจะบอกกับเขาว่าเรื่อน
07:53ในโลกนี้เลยเหมือนมีอะไรลูกชาย
07:55ของคนเลี้ยงแป๊ะทุกอย่าไปสิ
07:57่งที่สมมุติขึ้น
07:58ประสุกเฉินมีความเขาใจโล ก
08:00ในดี
08:02ประสุกเฉิญในเมื่อทุกอย่าเป
08:05็นสิ่งสมมุติ
08:06ทำไมจะต้องทำเช่นนี้ได้ก่วนี้ใจ
08:09เสียก่วนจะเสียใจ
08:12แต่ซื้อ thi่annelจะฟังค่ Wow เรา capaci ท
08:15านสักเรื่องนึงได้มั้ย
08:16อ่าวมีมันกันหรือเอาที่
08:17จะฟัง
08:19เออ
08:24ผู้เมียคู่หนึ่ง มีขนมอยู่สาม
08:26ชิ้น
08:27กินกันคนละชิ้น
08:29เหลืออยู่อีกหนึ่งชิ้น
08:31พวกเขาก็เลยตัดสินว่า
08:32ถ้าใครออกเสียงก่อน จะอดกิน
08:35ขนมชิ้นนี้
08:36ผ่านไปแม่นานพวกเขาก็ไม่มีใคร
08:37ออกเสียง
08:38มีโจนขึ้นบ้าน เอาทรับสม
08:40ัติพวกเขาไปหมด
08:42พวกเขาเห็นเช่นนั้นก็ยังไม่อ
08:43อกเสียง
08:45พวกโจนไม่เห็นเช่นนี้ก็เกิดค
08:47วามเสิähltเขิมขึ้น
08:48ได้ขม 꿈� fianceทนต่อนหน้างสามีคอง
08:50นา
08:50ในที่สุดพ neighboring とได้ไหวก็ระ้อ
08:55ขึ้นมา
08:56เจ้าโจนได้ยินก็เลยรีบหนีไป
08:58แต่ว่าสามีคองนาก Cancer จะคุ้นว
09:00่า
09:02จบแฮะแล้ว ขยับง chalks เป็นของ
09:04ค่า
09:05ไม่สามารถแต่ซื้อเขาจากนิท
09:06ษาเรื่องนี้หรือไม่
09:07เอออาจจะมาเคยได้ยินเรื่องนี้
09:11เพื่อพร้ามสุกเพียงชั่วคราว
09:14ลืมความระบาก
09:16เพื่อความอยากของปาก
09:18ย้องให้มีโадรนทำร้าย
09:20พระธ опятьตาหรือว่าแต่ซื้อ
09:22ทำเพื่อความสงบของตนلي counterpart
09:24ไม่คิดถึงผู้อื่นเลย
09:26อ้า มิจภูร์
09:28ประสุขเฉินกิจใจรักชาติ
09:30น่าลืมใส อาตมาต์อย่าจะให้
09:34ประสุขเฉิน ฟังนิฐานอีกสั
09:36กเรื่องนึง
09:39เฉินได้สือเรามาได้เลยครับ
09:40คือเรื่องเป็นอย่างนี้ มีเย็กแ
09:43ก่คนนึง มีอยู่วันนึงได้พัก
09:47พรที่ต่ายต่วนไม้
09:49ทั้งไตนั้นก็มีหมีพลโออกมา
09:52แล้วก็เรีบร้อนวิ่นนี้ไปหลบห
09:55ลังตนหมาย
09:56หมี่ телефонนี้ยื่นมือมาหวังจับจะ
09:59แก่ เดี๋ยวความตกจ้าแก่fred
10:03beak brow
10:03เป็นไม่หยืนไปจับมือหมี หมี
10:05ขยับไม่ได้ แก่ก็ไม่กล่าป
10:09ล่อยมือ
10:10เพราะถ้าปล่อยมือหมีก็จะจ
10:12ับใจแก่ไว้
10:14ทั้งสองก็อยู่อย่างนั้นทั้งวั
10:16นทั้งคืน ในเวลานั้นก็มีคนค
10:19นนSteveผ่านมา
10:21แยะแก dust มารีบหนีไปทันทีειό
10:36พระสุกเฉิญ ท่านฟังเรื่องนี้แล
10:38้ว มีความเห็น Corn dicht Cobb
10:43การช่วยเหลือผู้อื่นไม่ห่วง
10:45ตันเอง แม้ต้องละบ่าก ก็ไม่
10:47เสียใจ
10:48อ้ะมีเดาพุตร พระสุกเฉิญม
10:52ีเลือดรักชาติ อัธมาก็ไม่
10:55มีอะไรจะพูดแล้ว
10:59ขอคําพีอยู่ด้านหลังตำหนั
11:01กตอนนี้ พระสุกเฉิญเฉิญ
11:04ข้าน้อยบางอ่านหมุเข้ามาในนี้ ข
11:06อได้ซื้อปลดอภัยด้วย
11:08สาถุก สาถุก
11:31ถ้าหากข้าตายไป ฉันสื่อกวั
11:33นและมียังไม่ตาย ให้ข้าทิ้
11:36งสัก
11:43หยุ่งเจ้ง นี่คือราชโอการ ม
11:50ีหลักฐานชิดนี้ พี่ใหญ่เขาไม
11:53่มีข้อสงสัย
12:04ฟูเจ้นผู้เทียนเศร้าลิ้น ข
12:07้าอยากไปสิทธิ์รุ่นที่ 21 ไปส
12:10ิทธิ์เขาได้ซื้อเมิ่งเอิญ
12:12ยี่ว่านทิ้ง
12:14ขอสารภาพ
12:17ข้าเกินในครองปลัวชาวนา ฐ
12:19านายากหยุด ได้รู้จักสีเฉาเซิ
12:22งเพื่อนข้างบ้านตั้งแต่ยังเด็
12:23ก
12:24พวกเรารักกัน ได้ได้มั่นหมายกั
12:27น
12:29หลังจากพ่อข้าถึงแก่กร
12:31รม แรงติดกันหลายปีไม่มี
12:33ผลผลิต
12:34ข้าต้องไปทำงานที่อื่น ต้องจาก
12:38กับนาง
12:39แต่ก็ได้สัญญาไว้ว่า ข้า
12:41จะไม่แต่งงานกับยิงอื่น นางก
12:43็จะไม่แต่งกับชายอื่นเช่นกั
12:45น
12:46อาจารย์มือเมืองเอิิญรับข
12:47่าเป็นธิต
12:48ข מדย์อาจารย์ผู้มีพระคุณเป
12:50็นผู้ชีนแนะ
12:52พระปักลายดบไม้เป็นสิ่งที่
12:53นางให้มาในวันที่จากกัน
12:58ข้าได้เข้ามาเป็นธิตของ Medien
13:00ได้ได้ออกจากวัตรแอบนีลงเข
13:02า
13:03เพราะคิดถึงความรักที่มี
13:04ตอนนางซึ่งอยากตัดใจได้
13:07ทำปิดกฎครั้ง voilà
13:09สิทธิ์กลับไปบ้านเกา ได้ขา
13:11วนางแต่งงานเข้าถกุลเชิญ
13:13สิทธิ์เสียใจยิ่งนัก
13:16จึงได้รอบเข้าไปในบ้าน ของเฉ
13:18ิงเช้าเสริง
13:31เช้าเสริง
13:35พี่ถิง
13:39พี่ถิง
13:40ทำไม ทำไมเจ้าทำ อย่างนี้
13:43จำทิฮ 하지رสัญญาต่อฟ้าได้
13:45ไหม
13:46ทำไมไม่รอพวกเข้ากลับมา
13:48ทำไม
13:50คำพูดนี้ logical เป็นป่่ายถาม
13:52ทำไมกลับมาป subsidies
13:55ค่ากลับมาท้าจโ 놀� te ngอหรึไ
13:57ง
13:58ท่านรู้ลึกล่า
14:00นับแต่ท่านจากไป
14:02ชีวิตที่นั่นระบากขึ้นทุก
14:04วัน
14:05ถ้าค่าไม่ทำอย่างนี้
14:07ข้าและพ่อ คงหิวตายแล้ว
14:10เฮ่...เฮ่...
14:13แค่เจ้ากัวลำบากเท่านั้น ใช่ไ
14:15หม
14:15ไม่ใช่
14:17ข้าไม่กลัวตัวเองลำบาก
14:20แต่ข้าทนเห็นพ่อหิวตายไม่
14:21ได้
14:23ท่านจากไปไม่มีแม้แต่จดหมายส
14:25ักชะบับ
14:26ท่านจะให้ผู้หญิงอ่อนแอ ฉัน
14:28ข้าทำยังไง
14:28ไม่...
14:32ตอนนี้ในใจของข้ารู้สึกยัง
14:34ไง ท่านรู้บ้างไหม
14:43ข้าเป็นศิตวัตรเศ้าลิ้น
14:46อาจารย์ไม่ให้ข้าติดต่อกั
14:47บภายนอกไหม
14:52พี่ถิง ข้าว่ายฟ้าดินเป็น
14:55คนตรกูลเฉินแล้ว
14:57ท่านไปเถอะ
14:58หรือจะมายอมยกโทษให้ข้าห
15:00รอ
15:01สายไปแล้ว
15:02ไม่สายเลย ไปกับข้าเลย ไป
15:04พี่ถิง ท่านพี่มีบุญคุณต่
15:07อข้า
15:08ข้าจะทำอย่างนั้นได้ยังไง
15:10อีกอย่างข้าแต่งงานแล้ว
15:12ท่านตัดใจจากข้าเถอะ
15:14ช้าสิง
15:15พี่ถิง ข้าผิดต่อท่าน
15:19สิ่งที่ข้าติดข้างท่าน
15:21ไว้ทดแทนชาติหน้า
15:23ช้าสิง
15:24พี่ถิง ท่านเรียบไปเถอะ เรียบไป
15:27มีคนมาแล้ว ท่านเรียบไปเถอะ ไปเถอะ
15:30พี่ถิงไม่ได้นอนี้ก่อนมาแล้วพ
15:32ี่ถิง ข้าขอร้อง
15:34ถ้าหากว่า ท่านทำเพื่อค่าได้
15:37ข้าขอให้เรียกไปเธอ
15:43เจ้าเสริง ดูได้ตัวเองด้วย
15:51สิทย์ได้รับการถ่ายท่อดว
15:52ิชาจากอาจารย์ เพื่อความรัก
15:55กลับละเลยหน้าที่ ทําผิดกด
15:57ครั้งที่สอง
16:02อ่ะ he
16:02ต่อมานางย้ายไปเมืองหลวง มายต
16:05ัดไจไม่ได้
16:07สามปีต่อมา ก็ได้ไปบ้านนาง แอ
16:09ปดูที่หนัลต่าง
16:12นางเซ�09 กําเนอะลูกชาย ซีเดื
16:14อนต่อมาข้าไปบ้านนางอีกครั้ง
16:16ได้คาวว่าลูกของนางทุกองช
16:18ายสี่ เอาตัวไป
16:20คืนนั้นมีคนร้ายสามคนบุกเข้า
16:22ตระกูลเฉิน
16:23วังจะค่าปิดป่าง
16:41กลับกลับกลับ
17:11ลงสะ
17:16ลงสะ
17:19จ้า
17:34พี่ทีม ท่านนอนพากเถอะ
17:42นางช่วยข้าทําแพ้ ทิ้งเสื
17:44้อเปิดเลือดเป็นหลักฐาน
17:46ข้ารู้ความรับองค์ชายสี่ เปิด
17:48เผยวิทยายุดเซ่าลิ้น ทำให้อ
17:50าจารย์เดือดร้อน
17:51ถือเป็นการทำผิดกฎครั้งที่ส
17:53าม
17:59ที่แท้ถ้าพอบุญธรรม ไม่เค
18:01ยลืมแม่ข้าหรือ
18:09ต่อมาอีกสิบปี สิตฝึกฝน
18:12หัวรายุทย์ ไม่กล้าไปเจอหน้
18:14านางอีก
18:16จนหย่งเจิงล้มปุ่น สิตคร
18:18ัวหย่งเจิงจะคิดข้าน้างเพื่
18:20อปิดปาก
18:21จึงได้ไปที่บ้านตรากูลเฉินฮ
18:24ะพ่อง
18:24เฮ่อสิตฝีประถุนที่นั่น คนต
18:27รากูลเฉิน ทุกคนต่ายแล้ว
18:29เหนือเทียงล้างและลูกน้อย ส
18:32ิตค Yoga
18:32สิตค์เป็นสิตเศ้้AL hinn รับ
18:38ทำเช่นนี้
18:40นะ Geez ข้าคนตายทำให้ เศ้้AL hinnเสริ
18:42มสี ทำผิดกฎสำหรักครั้งท
18:45ี่สี่
18:47สิทธรรมผิดกด 4 ครั้ง รู้ตั
18:49วว่าผิดมหัน
18:51ไม่อยากเป็นเยี่ยงยางที่ไม่ดี
18:53จึงได้ขอร้องให้อาจารย์ทำโ
18:55ทษสิทธิ์ ในเวลาต่อมา
18:57ท่านพ่อมุธรรม ท่านแม่ ข้
19:09ากระตันยุ สงสัยพวกท่านทั้ง
19:12สอง
19:19ผู้น้าช насколько unlike This woman
19:20ควรรม น cassฟรรม ควรร찮าชะนะ
19:23ผู้น้าชวรนะ ็ใครรอช นะ ไม่รอ
19:28ควรม
19:29ผู้น้าช
19:33iąเถอะ
19:34Ranch 2017
19:35ผู้น้าชวรนะ played a low- screams
19:35บาทเรา scrap, mma มัดรับไปทั้งคืน
19:37ถ้าไม่เป็นไรหร mata
19:45ข้าอย่าไปหาแม่ของข้า
19:46เฮ้ย เจร่งแค่ไหนก็รอยสนสำ
19:49วัญเธอนะ
19:50รัศาอาการบาจเก็บสักร
19:52ร้ออาการทุกลาว แล้วว่าเราเด
19:53ินทางไปกับเจ้า
19:54น่าชั้นภักพรก่อนนะ
19:58กําแพงเมือง จีนัหดูจัง
20:06แบบจำลองนี่ ไม่น่าดูหรอก
20:08ถ้าหากว่า องค์หญิงได้ไปเห็
20:10นของจริงแล้วก่อ
20:11ท่านจะเห็นว่ามันพ่อเกี่ยนย
20:12ิ่งยายอล่างการ
20:13เจรยอยไปกับอันนี้พ่อเย่นได้
20:15มื alternator
20:16จริงเหรอ
20:16อืม กำแพงเมืองสร้างบนเขา
20:20โทดยาวเป็นหมือмотритеไปผลง่ายข
20:22องชาว南
20:23eyebrow และช่ายแล้ว
20:24ถ้าว่า องค์ยิงยืนป้องกำ
20:25แพง
20:26แล้วมองไปรอบรอบจะมองเห็นที่
20:28ม้าทั้น
20:28นอกเผ่าของเราด้วย
20:29นี่
20:30เงินก็มองเห็นเผาหุ่ของเราด้
20:32วยนะสิ
20:32มองเห็นแน่นอนคะ
20:33ถ้าอุ่งหญิงได้ยืนวันก
20:35ำแพง
20:35จังบวกมือให้พวกเราได้อย่างด้
20:37วย
20:37ค่ะถูกต้องแล้ว
20:46พี่ชาย
20:48ท่านเรียบกลับมา
20:50พาข้าไปเที่ยวกำแพงเมือง
20:52ให้รู้จักสิ่งก่อนสร้างของ
20:53เช่าไห้
21:00คงอย่างจริงถوں
21:02พี่รอง
21:04พี่รอง ท้านเข้าไปภาคลาง คงเคย
21:07เห็นกำแฤงเมื่อง
21:13พี่ชายไปตั้งนานแล้ว อย่าไม่กล
21:14ับมา
21:15ไม่ได้ว่าลืมที่เคยได้ปากเข้
21:16าไวรูป Arbeits
21:22อย่างโงทเลย
21:23พี่ชายจะต้องจำได้
21:25พี่ชาย อาจยังไม่เสร็จงาน
21:31เขาจะให้พี่ชายข่าท่านไปด้วย เพ
21:33ราะว่าเราสามคนเชื่อด้วยกันต
21:34้องสนุกน่า ๆ
21:38พี่รองพวกรับไปด้วยกันนะ
21:40เอาลอของจีงธetter
21:46เอาลedom como
21:47อะไรเนี่ย
21:48เอาลงoscopy
21:49เอาลงชิงโทร
21:49เอาลงมันละ
21:51เอาลงชิมี
21:52เอา เจ้าอ انี้ อاจีมี
21:54عจีมี ก็เริ่มอะไรขึ้นอ่ะ
21:56มีจานชิงก็เป็นหมึนciliation
21:59ห่ evident
22:00อ้าว ตายแล้ว
22:03พี่รอง
22:04อะไรงานหัวหน้า ถหารเจ้าหุ่ยม
22:06ีแสนคน ล้อมออกเหนือใต้
22:08เตรียมบอกเข้ามาแล้วครับ
22:11มึงอาจมาก เจ้าสุนักทิ้ง
22:13ทำไมละร้านเราไม่หยุด
22:15เตรียร์ พระคนทำยังไง
22:18เฮ้ย ถหาหนึ่งแสน
22:22เฮ้ย รู้ว่าฟ้า ได้ข้ามูจัว
22:25หลุนดับศูนย์นะวันนี้
22:30จริงถง จะมีวิธีอะไรไหม
22:34ครั้งที่แล้วตหารจริง ตกหลุ
22:35มพลางค่า
22:36เขาว่า คงจะไม่หลงก้นแน่
22:41แหนตอนนี้ ต้องถอยไปทางทิตวั
22:44นตก
22:45หลีกเรียงการรบ
22:46ไม่ได้ เจ้าถอยไปไม่ได้อีกแล้ว
22:50วงอาลก ให้ดินแดนสักศึก
22:52นี้แก่เรา
22:53แม้ตาย ก็ขอตายทีนี้
22:57ไม่อยากพูดถูกใจ
22:59พวกเราตายได้ เลือดไหลได้
23:01แต่เลือดจะต้องไหลในดินแด
23:03นสักศึก แห่งนี้เท่านั้น
23:06ถ้าประทะซึ่งหน้า พวกเรามีแต
23:08่ทางแพ้เท่านั้น
23:09ชิงถง กลัวเหรอ
23:13ชิงถงจะกลัวได้ยังไง สิ่
23:16งที่ข้าเกรง
23:22พ่อ ข้าไม่กลัว
23:23อืม
23:26ข้าตาย ไม่เสียได้เหรอ
23:29แต่ว่า เพ่าหุยของเรามีผู้หญ
23:31ิงอีกมาก
23:32รู้จะให้พวกเขาตายด้วย
23:36ใช่
23:38เจ้าพูดถูก
23:40เอาละ ครั้งนี้ให้เจ้าเป็นคุณ
23:42สั่งก่อนเอง
23:47หวนหน้าทงขาว
23:48ขอรับ
23:50พาเด็กผู้หญิงคนแก่
23:51ไปหลดมันที่ปลอดภัย จะได้ไม
23:53่ต้องเป็นห่วง
23:54รับคำสั่ง
23:57หวนหน้าทงเขียว
23:58รับ
23:59น้ำทหารสองพัน ตั้งรับสัต
24:01รูทางใต้
24:03จำไว้ มันรุลถทยTRRR
24:05ร้อมันเอาไว้ ทำให้มันซับ
24:07สน
24:07อย่าบุกก่อนไปอันขาด
24:09รับคำสั่ง
24:11หวนหน้าทงดำ
24:13น้ำทหาร 3,000 vang กับดับที่อร
24:15าฐี
24:16รับมือสัตรูทางเหนือ
24:17กำสั่งกรับ
24:21ชิงถง
24:22แล้วพี่ทำอะไร
24:25กำลังหลักสัตรู
24:26น 가격จะอยู่ทางที่ี่ตัวเบิรออก
24:27พี่ใหญ่ นำตหารห้าพันด์ ไปร
24:30ับมือพวกมัน
24:31จำไว้ เราวังตัวด้วย
24:34ด้อย
24:36เราพวกช่องเหมือนกัน
24:40เตี้ย
24:40เตี้ย
24:40น่อยไง ข้าไปล่ะ
24:43เรียกเตี้ยอย่างเดียว
24:49ขอองค์อันล็อก
24:51คุ้มของพวกเราถึง
25:03เตี้ย
25:04เตี้ย
25:04ใหญ่
25:05เตี้ย
25:06เป็นไงบ้าง
25:09ข้าไปความสามารถ โนยำและรั
25:11กษาไม่อยู่
25:12โทษจังไม่ได้ ลูกขึ้นเท้า
25:16ต่าจริงรายขัดมาก เพื่อเราตั้
25:18งไม่อยู่เลย
25:19หัวหน้า
25:21อลังมิง
25:21อลังมิง
25:24อลังมิง
25:27ทำโทษกันเลย
25:28อลังมิง
25:30เจ้าเป็นผูกล่า
25:32ข้าจะทำโทษอะไรยังไง
25:34จะรักษาตูก่อน
25:35หายดีแล้ว
25:36ว่าเราออกรุบด้วยกันอีกครั้
25:37ง
25:38หวังใจด้วย
25:40ข้าจะรักษาตัวให้หาย
25:42และเป็นข้าพวกสุนักชิง
25:44รอดไหม
25:45ข้าจะรอดไหม
25:50อลังมิง
25:51อดโทษไว้
25:53จะทำไว้ เราจะค่าสตรูด้วยกัน
25:56จะรับปากค่า อดถนไว้ อดถน
25:58ไว้
25:59รักษาดิดแดน หุ้ย
26:01จะต้องรักษาดิดแนนสักสิ
26:03ตของล่ะ
26:05อลังมิง...
26:05อลังมิง
26:08อุตสาห์แบกมาตั้งมา
26:10อลังมิง
26:12อันจัดฟูมอดนะ
26:25เจียงอะไร
26:26โอ้ย
26:26ยกไป
26:32อย่าให้เหลือ ข้าให้หมด
26:38ใช่
26:39พ่อ
26:40พ่อหารชิงบุกมาแล้ว
26:42พ่อ
26:43ชิงถุง
26:45จดน้ำถ้าหาร พาคือซื้อห
26:47ลีนี้ไป
26:47พ่อ
26:50ถ้ามีคนรังแกพวกเจ้า จะใช้ไม
26:53่สั่นข้าตัวเอง
26:54รักษาความอะไรสุด
27:00ชิงถุง
27:01คือซื้อหลี
27:03พวกเจ้าตัวแล้ว
27:05ถ้าพ่อไม่ได้อยู่ข้างข้างพวก
27:07เจ้า
27:08พวกเจ้าต้องดูแลตัวเองด้วยนะ
27:10โอ้ย
27:14จับซื้อ
27:16โอ้ย
27:19โอ้ย
27:31เฮ้ย
27:36หลัง
27:37สุดไป
27:39ลูกต้องอย่างรก
27:46นี่ นี่ นี่ นี่
28:12ช่วยด้วย
28:20ชิงหง เป็นยังไงบ้าง
28:21รีบพาหน้าไปก่อนเธอไป
28:24ดับไหร่
28:35เตีย ข้าโจทย์ ข้าวันหน้า
28:37เตีย วิ่งออกมา
28:44เธอ มีไหม
28:50พ่อ พี่ใหญ่
28:52พ่อ พี่ใหญ่ พาสลี
28:54ชิงหง ทำไม
28:58ทำไมเข้าอยู่เนี่ย
29:00พวกเรารู้ขาวทหารชิงบุกหุย
29:02ก็เลยหริบมาช่วย
29:03แต่ว่าเรามาช้าไปก้าวนึง
29:06ทหารชิงมากมาย ตอนที่เราไปถึง
29:11พ่อ กับพี่ชายข้าล่ะ
29:16ไม่ได้ ก็ต้องกลับไปช่วยพวกเข
29:18า
29:19ชิงทุก
29:21อ่า ตาสบายนะ
29:23ปินปักผมคุณชัย ปินอันนี้
29:24ปีเมื่อปราณีต
29:25ก็บันหมอดพ่อมียธ่า ชอบ
29:27ไปปัดปีเลย
29:28ฮืม บ้าง
29:30คุณชัยเทิน ปินอันนี้ปีเมื่
29:33อไม่เร็ว
29:36ก็ได้ งั้นก็ซื้ออันนี้
29:40แม่ ลูกกลับมาแล้ว แล้ว
29:43แม่
29:48แม่
29:52แม่
29:53แม่
29:53แม่
29:57พุณาเชิญ
29:59ที่นี่เหมือนไม่มีคนอยู่มานานแล้
30:00วนะ
30:03เป็นแต่ไม่ได้
30:04แม่เค้าบอกว่า
30:05จะรอค่ากลับมานะ
30:08ด้วยว่ามีอะไรเกิดขึ้น
30:11พุณาเชิญ
30:13เขาว่าทำบอกนักสนักของแม่
30:14ท่านกับพวกเรา
30:15กูเราจะได้ช่วยกันหา
30:20มา
30:25มา
30:27มา
30:31มา
30:35มา
30:47ท่านแม่
30:49ลูกกลับมาแล้ว
30:52ท่านแม่ไปไหน
30:53ท่านแม่ไปไหน
31:11แต่ไม่ได้ขาวหูยินเฉิน
31:13เขาเคร็ปว่า
31:14น่าเฉินจะ
31:17รับแรงกฎดันไม่ได้
31:20อาจรSE
31:24ว่ 보
31:24มาย
31:25ข้ารอยู่ที่ yttulu ลัยหลายวัน
31:27แต่ว่าไม่เห็นรวเมいいารอยหูยิ
31:28นเฉินเลย
31:29อําสมร melonเรsp ลีข้า explode ทั่ว catalyst
31:31แต่ว่าไม่มีข้าวของหูยิน
31:33เฉินเลยมะแป่งน้อย
31:36โห
31:36อ้орон
31:42อืม หัวหน้าเชิญ หัวหน้าเชิ
31:48ญเชิญเป็นคนดี มันจะไม่เป็นไร
31:51มาก อย่าห่วงไปเลยนะ
31:58พวกเรากลับปักกิ่ง ไปรู้กับ
31:59พวกเราดีกว่า
32:01เอ่อ หัวหน้าเชิญ รออยู่ที่นี่
32:05สักสองสักวันเถอะ
32:07เข้ามาช่างให้เร็จส่วนตัวน
32:08่ะ มาถูกเวลาทุกคนเอาไว้ ทุ
32:11กคนออกเดินทางได้
32:14เอ่อ
32:23ท่านหัวหน้าอายุอย่างน้อย แต่
32:26ต้องแบบพระระยิ่งใหญ่ ดำบ
32:28ากเขาแล้ว
32:31เอ่อสองเชิญอัน ครับครับ
32:34เขาจะสองคนอยู่ที่นี่ สืบข่าวห
32:36ูหญิงฉันต่อไป
32:38ถ้าจะเป็นก็ขอให้เพื่อนชาวย
32:40ุดช่วย ถ้ามีข่าวรีบไปปัก
32:42กิ่งแจ้งข่าวเธอ
32:58ที่นี่ล่ะ ข้อไปเธอ
33:03ท่านจู
33:05อีกเดียวพอได้เจินทุกคนแล้
33:07ว อย่าพูดเรื่องแม่ของข้อน่ะ
33:09เดี๋ยวทุกคน เขาจะควรเป็นหั
33:12วไปด้วย
33:25พี่น้อทุกคน ข้ามาสายต้องขอ
33:27โทษด้วย
33:29นั้นเมื่อทุกคนอยู่พร้อมหน้า
33:30แล้ว
33:31แล้วมาปรึกษาแผงการโค้นช
33:32ิง
33:33พี่สี่ หมูนี้ในเมืองลูง มีอะไรเก
33:35ิดขึ้นมานึงเปล่า
33:39เหตุการณ์ปกติ
33:41แล้วแม่ท่านเป็นยังไงบ้าง
33:45ไม่ต้องเป็นหูเหรอ ร้อยงานเสร
33:47็จแล้ว ใครจะไปรับนางเอง
33:50อ่ะ จักหัวหน้า
33:55ท่านกลับมาก็ดีแล้ว
33:56มีเรื่ออะไรเหรอ
33:58เอ่อ...
34:01คือ...
34:07ตอนที่ขลับไปถึงแดนหุ้ย
34:09แดนหุ้ยตุธหารจาหุ้ยบุ
34:10กราบเรียบ
34:12ผู้คนลมตาย
34:14ข้าว่าครับรัวว่าโสมูล
34:15่ะคงเจอ
34:23พี่เจ็ก
34:25ตอนหัวหน้า
34:27แจ้งของเต็คค่ะ ว่าข้าขอ
34:30พบเขา
34:34ข้าว่าให้บงคมฝ่าบอด
34:36มีเรื่องอะไร
34:46ให้ข้อมาได้
34:47พระยะข้าฝ่าบอด
35:01ถ้าว้าคมฝ่าบอด
35:03คุณชายเชิญมาแล้วพระยะค่ะ
35:05มีใครเห็นหรือปล่า
35:06ทูนฝ่าบอด
35:07ไม่มีใครเห็นพระยะค่ะ
35:09พี่...
35:10จะเพิ่มย้ามเอารักขา
35:12ไม่ว่าใครไม่เข้ามาที่นี่
35:14ไปขัดคำสั่งประหาร
35:16พระยะค่ะ
35:23โทษ
35:34เจ้าทำอะไร
35:36ท่านทำอะไรลงไปเนอะ
35:38ท่าน anecdote เร็วซ์
35:41เข้าไม่เข้าใจความหมายของเจ้า
35:44ทำไมหรือ
35:46ทำไมต้องให้ทหารหมุกแดนหุยด
35:48้วย
35:53ที่แท้เป็นเปล่าเรื่องนี้
35:56แดนหุยขอสวามิพักแล้ว
35:58ทำไมอย่าหมุกโจมตี
36:00ข้าบพวกเขา
36:01ทำไมโหร้ายเช่นนี้
36:07ไม่ใช่คำสั่งคุณข้าบ
36:10เจ้าคิดดู
36:11ข้าไม่มีความแค้นกับเช้า
36:13หุยเลย
36:14ข้าทำไมต้องสั่งให้จหารหมุกร
36:16ุกเผาเล็กๆเผาหนึ่งด้วย
36:19มันเป็นคำสั่งของไทยเฮ้า
36:22ถ้าไหนไปถึงห้องเต้มีอำนา
36:24จทั่วฟ้า
36:25ต้องฟ้าคำสั่งไทยเฮ้าด้วย
36:26เหรอ
36:26ไปข้ออ่างชัดๆ
36:28เกี่ยว
36:28การจริงอำนาจในวังจะไม่เข
36:36้าใจแล้ว
36:38ถึงข้าจะเป็นห้องเต้
36:40แต่บางครั้งก็ทำตามใจไม่ได้
36:43ผู้แม่ทัพท่านออง หลายคนลัว
36:46เป็นคนของไท retard
36:48ผู้เขาภายนอกบอกสับฟังค่า แต
36:50่ความจริงแล้วเป็นหùเป็นต
36:52าของไท富
36:55เป็นห่วงเต้นม carried out
37:02บุคแดนหวีเนี่ย ขัดข้าด
37:04ข้าดมาตั้งแต่แรก
37:06แต่ถ้าขัดข้าดมากเกินไป จะทำ
37:08ให้ไทยเฮ้าสงสัย
37:10แล้วจะทำให้เรื่องใหญ่ล้มเหลีย
37:11วได้
37:16เจียโรค อย่าให้เรื่องนี้เนี่ย
37:20ทำลายความสำหรับพี่น้องของเรา
37:22ทำไมได้โกหกข้าเนอะ
37:25เจ้าอย่าลืมซิ ข้าเป็นพี่เท
37:27่・แท้ของเจ้า ธุกาหกเจ้าได
37:29้ยังไง
37:32หิบยางค่ะเตรียมการเอาไว้
37:33แล้ว
37:35วันน่าจะให้เจ้าและพี่น้องเข้
37:37าไปในวัง รับประช Profess Youtuber
37:38ต่อไปจะได้ทำงานร่วมกัน
37:41ถ้ายกล้าสาบาทมัย ว่าจะทำ
37:45ได้ ถ้าธุกาหกมั้วแต่น้อย ข
37:50อให้ไม่ตายดี
38:00พี่น้อทุกท่าน พ่อบุญธรร
38:02มก่อตั้งพัก เพื่อขับไล่พ
38:04วกชิง กอบกู้มิ้ง
38:06ตอนนี้งานใหญ่ใกล้สำเร็จแล้
38:08ว พ่อบุญธรรมรู้ คงจะดีใจ
38:10มาก
38:10ไม่ ท่านคุณว่า ถ้าท่านได้เป
38:12็นแม่ทับแล้วก็ ห้องเตชั่วก็
38:14...
38:14เอ่อ ห้องเตพูดถึงพวกเราหรือ
38:17เปล่า
38:18เขาบอกว่าพวกเราถ้าใครสามารถ
38:20ด้านไหน ก็ให้รับราจการด้าน
38:21นั้น
38:22ดีๆ ดีๆ ดีๆ ดีๆ ดีๆ ดีๆ ข้
38:25าได้เป็นพูดตัวการก็ได้
38:27อันแน่ ไม่เป็นพูดตัวการ
38:54คือซือรี่
38:58เพียงแต่เจ้ารับป่า ข้าจะให้
39:00เจ้าเป็นนางสนม ป่ำกว่าหองเฮ
39:02้า สูงกว่าคนอื่น
39:03หรือเจ้าคิดยังไง ข้าก็จะ
39:08ตามใจเจ้า
39:09ไม่ต้องพูดอีกแล้ว ถ้าบัง
39:12คับข้า ข้าจะข้าตัวตาย
39:13คือซือรี่
39:14โอ้ บ๊าย

Recommended