- 4 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:08ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี
00:12ขวนได้รับคำแนะนำ
00:13อาจมีอายุ
00:28ไป ลูก ไป ไป ดู ดู
00:30เอคชั่น
00:32คุณแม่จะต้องเดินได้ครับ
00:34คุณแม่ของผมเป็นผู้หญิงที่
00:35เก่งที่สุด
00:37คุณแม่ต้องแข่งแรงเพื่อห
00:38ลานของเรานะคะ
00:46คุณแม่ก็คุณราบสา proof
00:49คุณแม่ต้องแม่ อัคคแม่ต
01:04้องแม่ต้องแก
01:04คือไห้
01:04คอรี ainล่า
01:04ต้องแม่ต้องแม่ต้องแม่ต้
01:13องแบบนี้
01:13ไม่อีก
01:14ของแม่
01:15พี่แม่
01:17แม่เดินได้แล้ว
01:18เอิ ๆ พี่แม่เดินได้แล้ว
01:22ขอบใจลูกมากนะ
01:24ขอบใจลูกมากนะลูก
01:27พี่แม่
01:35คัด ปิดกลง
01:38แล้ว!
01:43ihr정대 Linda
01:44ขอดู OR doctrine
01:50ขอขอ
01:51ลูก
01:52ขอไป
01:54ขอพุณค่ะ
01:57ขอตัวก่อน ขอบอก
02:01хอ่ะ
02:01ซ่อย
02:02วันก่อนนะ
02:03คุณรักฯก็โทรมา
02:03บอกว่า
02:04จะมีหนังเรื่องให году
02:05ให้เธอ
02:06เขาขอคิวเธอไปคุยกับเขาหน่
02:07อย
02:08ปากขอบคุณเขาด้วย
02:09ได้จ้ะ
02:10แต่ฉันไม่ไปนะ
02:11เรื่องนี้จะเป็นเรื่องสุดท้ายของ
02:12ฉัน
02:14เจ้ากลับไปร่ำเหรอ?
02:17ก็ไม่รู้เหมือนกัน
02:18แต่ฉันอยากจะดูแลมาลา
02:21ก็ดูแลไปด้วย ทำงานไปด้วยได้
02:26เสียสันจัดคิวให้
02:28ตอนนี้เธอกำลังดังนะ
02:30กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
02:32มันย่าแค่ไหน
02:33เธอจะมาทิ้งง่ายๆไม่ได้นะ
02:36ก็ไม่ง่ายนะ
02:38ฉันก็คิดอยู่นานเหมือนกัน
02:40ซ่อยสุดา ฉันพูดจริงๆ
02:42ฉาย
02:44ฉายเคยรักใครป้องมั้ย
02:47รักแบบไม่ต้องการอะไรตอบแทน
02:50ขอแค่ได้อยู่ข้างๆเขา
02:52แล้วมันต้องทิ้งทั้งชีวิ
02:53ตเรื่องไหนหรอซ่อย
02:54นี่มันไม่ถึงขนาดต้องทิ้
02:56งนะ
02:57เพราะการที่ฉันได้อยู่ข้างๆมา
02:59ลา
03:00มันก็คือชีวิตของฉัน
03:04ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้เป็นเห
03:06มือนอย่างที่เคยเป็น
03:10เอาน่ะ
03:12ตอนที่ฉันทำงานเยอะเยอะเธอก็อยากให
03:13้ฉันพัก
03:14ตอนนี้ฉันก็ได้พักแล้วไง
03:16งั้นฉันจะบอกทุกคนว่าเธอขอ
03:25พัก
03:28วันหนึ่งถ้าเธอพร้อมก็ก
03:30ลับมาแล้วกัน
03:34ตับใจนะ
04:01แต่ก่อนตอนเด็กๆ
04:03เราก็นึกเลยว่ากรับแพงวังทำ
04:05ไมมันซูงสูง
04:07แต่พอเราโตขึ้นมา
04:09ทำไมกรับแพงวังมันดูเตี้ย
04:11จัง
04:12นึกถึงตอนเด็กๆที่เราวิ้ Bardome
04:15ที่นั้นมีข้าวตังของประชอย
04:20อร่อยมากเลย
04:22เดี๋ยวนี้ของหากินไม่ได้รอ
04:26คิดถึงม peak crew จังเลย
04:28มอมครูคิดมาดุฉัน เวลาช้น
04:31ชวนไซ้หนีเทียว
04:35เอะ ตอนงานศพมอมครู ฉันไม่เห็
04:39นไซ้เลย
04:43แต่ฉันเห็นมมลานะ
04:49ฉันลบอยู่
04:50ฉันก็มลา Wandi will see me
05:08ใส่หมาย
05:11อยู่ข้าไหร่จ๊ะ
05:27เห็นใส่หมายและนึกถึงงานวั
05:29ดเป็น
05:30ที่เจอคุณพร้อมครั้งแรก
05:33นั่นก็ทำเกินเรื่องจดน้ำเหมื
05:35อนไส้
05:38ตอนนั้นฉันนึกไม่ออกเลยนะ
05:42ว่าซ้อยกับคุณพร้อมจะมาค
05:45ุยดีกันได้แบบตอนนี้
06:01ซ้อย
06:05ฉันอยากจะขอบคุณซ้อยอีกครั้
06:08งนะ
06:11ขอบคุณสำหรับทุกเรื่อง
06:16โดยเฉพาะเรื่องที่
06:19ซ้อยอภัยให้ฉัน
06:24ถ้ารู้อย่างนี้
06:27เธอก็ต้องอยู่กับฉันไปนานๆนะ
06:39นึกแล้วก็
06:41ตื่นเต้นเนอะ
06:44ที่เราจะได้กลับมารำด้วยกันอ
06:46ีกครั้ง
06:51ก็ยิงดี
06:54ดีกว่าเคี้ยวหมากแล้วก็กลั
06:56บมารำด้วยกันนะ
06:57อีกครั้ง
07:04อีกครั้ง
07:27ทำไมจะต้องมาปิดตาทำอะไรลึกรับ
07:29ด้วย
07:30ตอนสอนเด็กนี้ขี้บนอย่างนี้หร
07:32ือเปล่ามารา
07:35เอาแล้วนะ
07:38เตรียมตัวนะ
07:40หนึ่ง
07:42สอง
07:43สอง
07:46อ้อย
07:55อ้วนดำ
07:57อ้วนขาว
08:10ยืน
08:13อ้วนดำ
08:22จ้อย
08:23มาได้ยังไงเนี่ย
08:24โอ้โห คิดถึงอ่ะ
08:27โอ้โห สบองมาสิ
08:28ไม่เขียกินหมายไปตาม
08:30ฉันก็คิดถึงมากเลยนะเมื่อล่
08:32าง
08:33ปัดใจมากเลยนะพี่มา
08:34ลึกๆเป็นอย่างไรบ้าง
08:37ต่อแล้วลูกกัน
08:38ฉันไม่ขึ้นมาได้อย่างไร
08:42อืม
08:43นี่
08:44มารา
08:45อันนี้เป็นน้ำมนต์จากดอยสุเท
08:47พนะ
08:48สามีฉันนะพอรู้ว่าเธอป่วยเข
08:50าก็
08:50ขึ้นไปเอามาให้
08:52เราอยากให้เดินหายป่วยหายไข้นะ
08:57มากเลยนะ
08:57แล้วทำไมไม่ชวนสามีมาด้วยล่ะ
09:01อุ๊ย
09:01เขาติดงาน
09:04แม่
09:05ติดงานหรือติดผู้หญิงกั
09:06นแน่จ๊ะ
09:07อุ๊ย ตาย
09:08อุ๊ย
09:09ไม่ได้เจอกันต้องนาน
09:11ฟิปปากยังเหมือนเดิมเลยนะพุท
09:13ษบง
09:14อ๋อไม่น่าล่ะ
09:15ถึงได้สวยแต่อยู่เป็นโสดมาตอน
09:16ป่านนี้
09:19เอาล่ะครับผมว่า
09:21เรากินข้าวไปแล้วคุยกันไปด
09:23้วยนะครับ
09:40แม่
09:41นี่
09:57ตอนที่ฉันได้ยินว่าซ navigation กับ
09:59มาลาจากลับมารำด้วยกันอีก
10:00ครั้งอ่ะ
10:01ฉันดีใจมากเลยอ่ะ
10:03แล้วฉันก็บอกลูกสิทแ Trevor Staith
10:04ฉันดูคู่นี้รำด้วยกัน
10:07โจ้อยเป็นครูเหรอ
10:11ตอนนี้โจ้อยเนี่ย เขาเป็นครูส
10:13อนหน้ากสิ้น อยู่ที่รุงเด็นสก
10:14รีวิทยา
10:16ส่วนยิ้มก็แต่งงานมีลูก
10:18แล้วก็ไปเป็นคุณนายอยู่ที่เพ檸福
10:21อลีจ่ะ
10:22แล้วฉันดูหนังของเธอทุกเรื่
10:24องนะซ้อย
10:25แต่ว่าฉันบอกคนอื่นเนอะว่า
10:26เราเป็นพื้นสนิตกัน
10:27ไม่มีใครเชื่อ แต่คราวเนี้ยจะข
10:30อลายเซ็นด์กับไปอดแน่นอน
10:33เดี๋ยวคุณถ่ายรูปให้ แล้วให
10:34้ซ่อยลงไลเซ็นด์ แล้วส่งร
10:36ูปไปให้นะครับ
10:36ได้หรอกคุณพร้อม ขอบคุณค
10:38่ะ
10:38ครับ
11:25ปิดตี
11:27ก
11:31อย่าลองมาให้ได้เลยนะ
11:40ฉันจะมาเป็นกำลังใจ
11:42ให้มาลากับซ่อยนะ
11:45ฉันน่าจะพาลูกสิทย์มาดูให
11:46้เต็มโรงเลย
11:48รองให้เด็กมาดูนะ
11:49ว่าตัวพระตัวนางเขารำกันอย
11:51่างไร
11:51ใช่
11:52สนฉันจะพาสามีมาด้วยนะ
11:56สัญญาแล้วนะ
12:00ทุกคนต้องมาให้ได้นะ
12:03มาแน่นอน
12:25ขอบคุณทุกคนมากนะที่คุณสา
12:43มา
12:45ฉันสัญญาว่าฉันกับมาลาง
12:48จะรำให้ดีที่สุด
12:50ให้สมกับที่ทุกคนรอคอย
12:56มันสัญญาว
12:57มันสัญญาว
12:58มันสัญญาว
13:00มันสัญญาว
13:15งาลาดอย่างไม่ดีเลยครับ
13:17จะรำไหวเหรอ
13:20ไหวสิ
13:26มันสัญญาว
13:28มันสัญญาว
13:30มันสัญญาว
13:45มันสัญญาว
13:47มันสัญญาว
13:53ขอโทษนะที่ทำให้รอ
13:55โอ้ย
13:56ไม่เป็นไรหรอกเรากับคุณเห็ง
13:57สัญญาว
14:00สวัสดีลูก
14:05พวกเธอมาครบแล้วใช่ไหม
14:07ครบแล้วจ่ะ
14:08เดี๋ยว
14:10มาลาเป็นไงบ้าง
14:11โอ้ย
14:11มันสัญญาว
14:14โอ้ย
14:14โอ้ย
14:27มอจะฉีดมอฟินให้ปริมาณไม่
14:29มากนะ
14:31พระยาวออกนิดแล้ว
14:33คนไข้อาจจะเห็นทิษะ
14:35แล้วก็จะน่วงซึมนิดหน่อย
14:38ขอแค่ฉันหายปวด
14:41พอกลับมาทำได้ก็พอค่ะ
14:49ขอแค่นติด้องคุกยับ
14:58ขอมาก่อน
15:17สวัสดีค่ะท่าน
15:18กระผมพลเอกวินเวชานุระ
15:23ตัวแทงรัฐบาลที่จัดงานฉ
15:25ลอง 25 พุทธษัตวัตร
15:29ผมขอขอพระคุณทุกท่าน
15:30ที่ได้มาร่วมงานในวันนี้
15:34งานนี้จัดขึ้นเพื่อร่วมฉล
15:36อง
15:36ที่พุทธษณาเดินทางมาถึงog SW
15:39have 2,500 ปี
15:40ผมขอขอคุณโรงเรียนัฐสิน
15:42ทั้งคณะครูและสิทธ
15:44ที่ช่วยกันทุ่มเธทจัดงานแ
15:46สดง
15:47เพื่อเป็นพุทธภาพูชาในครั้
15:49นนี้
15:50และนี่คือโอกาสที่นัฐสรรค
15:52ang
15:52ท่ายจะออกสู่ใส่ตาคนทั้งชาต
15:54ิ
15:55สิลปะของชาติเราไม่ได้เป็นแ
15:58ค่การแสดง
15:59แต่เป็นหน้าตาความภาคภูมิ
16:02ใจ
16:03และแสดงถึงคุณค่าทางจิต
16:05ใจ
16:06และวัตรธรรมของชาติเรา
16:09และบัดนี้ได้เวลาเป็นอุดมเร
16:12ิก
16:14ผมขอเปิดงานฉลอง 25 พุทธศัตว
16:17ัตร์ครับ
16:25คุณสาน หาคภูมิเฮ้ย นำพ้น
16:32กันพัมมองคล อ้าคภูมิเฮ้
16:40ย
16:43ไปตามได้คูมารา กับคุณสอนมาได
16:44้แล้ว
16:45เบิร์กโดงจบก็ถึงคิวแล้
16:47ว
16:48ไม่ต้อง
16:54ฉันมาแล้ว
16:56รีบร้อยดีใช่ไหมมารา
17:04ฉันกับมาราไม่ทำให้เธอเสียช
17:06ื่อ
17:18เธอมาทำให้คนดูมีความสุขไปด้
17:20วยกันกันซ้อย
17:28นั่นคืนมองสวันเม้ย
17:38บันจงนักแนบเม้ย
17:50แอบองค์
17:58นางชมสี
18:01ถอดถอนหรือไทยพลาง
18:16นั่นคืนมีความสุข
18:34สวัสดีที่สุดท้าย
19:04สวัสดีที่สุดท้าย
19:35สวัสดีที่สุดท้าย
19:35สวัสดีที่สุดที่สุดท้าย
20:04ที่สุดสุดสุดที่สุดยังด
20:17าล
20:34ที่สุดที่สุดที่สุดที่นี่
21:04ที่สุดที่สุดที่นี่
21:34ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:54ท้าย
22:03ชัดก triggered after the the amazing あ Pew Pew
22:17หืม!聲
22:24ค่อย
22:24แมน ไปต้มน้ำขิงให้แม้ขู
22:27เจ้าได้เกิงก่อนนอน
22:28ได้จ้ะ
22:28อืม
22:32วันนี้คุณสองคนรัมสวยมากนะ
22:34มันทำให้ผมนึกถึงวันแรกท
22:36ี่ผมได้ดูคุณสองคนรัมด้วยกั
22:38น
22:41อย่าว่าแต่คุณเลยค่ะ
22:43ฉันเองก็คิดถึงเหมือนกัน
22:45อืม
22:48ซ้อย
22:51ขอบคุณซ้อยมากเลยนะ
22:54ที่ทำให้การแสดงวันนี้สมบูล
22:57แบบที่สุด
23:00ที่มันสมบูลแบบอ่ะ
23:03เพราะว่าฉันกลับมาลารำด้
23:06วยกันตังหากอ่ะ
23:23อืม
23:23อืม
23:23สุดที
23:34คุณ
23:34งั้น
23:34มาลาราเป็นอะไรรึเปล่า
23:36อืม
23:38เงิ่นิดหน่อยค่ะ
23:40อ่ะ
23:41เพื่อนไงมาลาราพักนะ
23:42ก็เคยกลับผม
23:44อืม
23:48คุณพร้อมค่ะ
24:16อุบาทที่ฉันใช้วันนี้
24:22ฉันเก็บมาให้คุณค่ะ
24:43ขอบคุณคุณพร้อมมากนะคะ
24:48ที่ทำให้ชีวิตของฉันมีช่ว
24:52งเวลาดีๆ
24:56ฉันจะไม่มีวันลืมคุณเลย
25:05มาลาก็จะอยู่ในใจผมจะมองไปนะ
25:07ในใจเวลาดีๆ
25:15คุณสนสีวัสดี
25:44ขอบคุณ
25:46ขอบคุณ
25:46ขอบคุณ
25:49พอบคุณ
25:49ขอบคุณ
26:07อันนี้
26:10ไปแล้ว
26:11ที่ต้อง
26:16ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
26:49วันนี้ตอนดรรมเสร็จฉันเห็น
26:54บุธรบงแบบน้ำตาซืมด้วย
27:01ทำให้บุธรบงเขาซื้งไปกับเรา
27:05ได้เนี่ย
27:08ฉันก็นอนตายตาหลับแล้วล่
27:09ะ
27:17ซ้อยคืนนี้นอนด้วยกันนะ
27:23เราจะได้คุยถึงเรื่องเก่าๆกัน
27:30เยอะ
27:56Academic
28:00ความจริง ก็ต้องขอบคุณบุ
28:03ษโบงเขาเหมือนกันนะ
28:06ทำไมอะ
28:07อ่ะ ก็ถ้าเกิดเขาไม่ได้มาแก
28:11ล้งฉัน
28:13ซ้อยก็คงไม่ได้มาช่วยฉัน
28:16เราก็คงไม่ได้มาสนิตกัน
28:19อืม ไม่ใช่สะหน่อย
28:22ฉันเห็นมาลาตั้งแต่วันแรก
28:25ที่ท่านหญิงยายกับหม่มครูพ
28:28ามาพรอบครู
28:30คนอะไร อภิษิต ครอบครูคนเดียว คนอ
28:35ื่นเขาครอบกันตั้งหลายคน
28:38ไม่น่าล่ะ บุษโบงเขาถึงได
28:41้เหมือนใส่ฉัน
28:44แต่บุษโบงเขาก็ช่วยฉันเยอะนะ
28:47ไม่อย่างนั้นฉันก็คงไม่ได้ไป
28:49ร้องเพลงในคลับของเจ้าคุณ
28:50เรศหรอก
28:52ฉันเคยไปแอบดูซ้อยร้องเพลง
28:54ที่คลับด้วยนะ
28:57ฉันก็เคยให้เด็กไปซื้อขนม
29:00ที่ร้านของมาลาด้วยนะ
29:03พอฉันไม่กล้าไปกลัวมาลาไม
29:05่ขาย
29:08ตอนนั้นฉันร้ายเนอะ
29:10แต่ก็น้อยกว่าฉันไหม
29:12ก็จริง ไม่ไงก็คงไม่ได้มาเป
29:15็นเพื่อนกันเหรอ
29:15หรือ
29:20น่อย
29:32ซ่อย
29:34ฉันขอบคุณซ่อยมากนะ
29:38ตั้งแต่วันแรกที่เรารู้จักก
29:40ัน
29:43ซ่อยก็อยู่ในชีวิตของฉันเม
29:44ื่อโดยตลอด
29:48ทั้งตอนสุข
29:49ตอนทุกข
29:53เกือบจะเลิกเป็นเพื่อนกันไปก็
29:54ตั้งหล่ายหน
29:56แต่สุดท้าย
29:59ซ่อยก็ยอมอภัยให้ฉัน
30:01ก็อย่างที่ฉันอย่างยายบอกไง
30:05วิตภาพ
30:08เป็นของที่มีค่า
30:10ถ้าเราผิดใจกัน
30:13เราก็ต้องนบคิดๆ
30:16แล้วก็ให้อภัยกัน
30:19ถ้าเราคิดจะเป็นเพื่อนรักกัน
30:23เราก็ต้องไม่คิดจะเอาชนะตำ
30:30วันนั้นที่ซ่อยมาช่วยฉันสอนเด
30:32็กๆ
30:35ซ่อยเก่งมากเลยนะ
30:37เด็กๆทุกคนชอบซ่อยมาก
30:40แล้ววันนี้ทุกคนก็แหลกใจมา
30:44กว่า
30:46ทำไมซ่อยถึงได้รำสวยขนาดนั้
30:49น
30:53ชมจันขนาดนี้จะเอาอะไรเหรอ
31:04อย่าทิ้งวิชาที่เราเรียนด้
31:06วยกันมาเลยนะซ่อย
31:10ถ้าฉันไม่อยู่แล้ว
31:13ซ่อยมาเป็นครู
31:18สอนสิ่งที่เรารัก
31:20ให้กับคนรุ่นต่อไปแทนฉัน
31:22นะ
31:25สอนแทนอะไร
31:27วันนี้มาแล้วก็ลำได้นี่
31:32ไม่เอาละ
31:34ฉันมวงแล้ว
31:35ฉันจะนอนแล้ว
31:45ไม่เอาละ
31:46เล่นเป็นเด็กไปได้
31:47ก็เหมือนตอนเราเด็กๆอยู่ในวางไ
31:50ง
31:50เป็นฉันถูกจับแย่กับมาร
32:01า
32:01ฉันคงเสียใจมากๆ
32:02ไม่มีทาง
32:06เพราะฉันจะรำคู่ซ่อยไปตละช
32:08ีวิต
32:10แล้วซ่อย
32:12เขาห้ามไปหลังคนอื่นด้วย
32:15สัญญา
32:17ฉันสัญญา
32:19เราสองคนจะรำด้วยกันไปตละชีว
32:21ิต
32:44ฉันรักซ่อยนะ
32:52ฉันก็รักมะลานะ
32:55สวัสวัสดี
33:24เจ้าใจ อีก ช่วย ช่วย ช่วยกล้
33:30อด
33:33ต่อจะรีบด้วย หาที่นี่ มีประ
33:43เจ้า
33:43ยมมันตรงนี้ อีก มีความ ช่
33:44วยด้วย
34:06อืม อืม อืม
34:09มรา
34:15เมื่อกี้ ฉันฝัน
34:21ฉันฝันว่าฉันเล่นซ่อนแอ
34:23บกับมราที่วังเหมือนตอนเด็
34:25กๆ
34:28แต่ฉันหามราท่องไหร่ฉัน
34:32ก็หาไม่เจอ
34:36ฉันตกใจหมดมา
34:42มรา ตื่นได้แล้ว
34:45เดี๋ยวต้องไปสอนลำนะ
34:48วันนี้ฉันจะไปสอนลำกับมราด
34:50้วย
35:09มรา
35:20มาล่า
35:29มาล่า
35:34มาล่า
35:35มาล่า
35:40มาล่า
35:44มาล่า
35:46มาล่า
36:08มาล่า
36:10มาล่า
36:11มาล่า
36:15มาล่า
36:16มาล่า
36:24มาล่า
36:24มาล่า
36:51มาล่า
36:56มาล่า
36:57มาล่า
36:59มาล่า
37:02วัลล่า
37:06วัลล่า
37:34วัลล่า
37:36วัลล่า
37:43วัลล่า
37:44วัลล่า
37:54ไม่ครู คุณซอย
38:02Una
38:03คุณสุด ia awareness
38:10ไม่ครูจ๊ะ
38:13ไม่ครู
38:21ไม่ครูของแม่น
38:24młอยครู
38:24เธอจ้า มากรอม
39:02กว่าจะผ่านจะพ้นวันเวลา
39:06ที่จะยอมรับว่าไม่มีเธอ
39:11มันนักนา มันชื่ออยากยัน
39:17ต้องเอาความเป็นโทษ สามเป็นพ
39:20ลัง
39:21เปลี่ยนเอาความพิธวันเป็นก
39:23ำลังใจ
39:25ต้องเอาความคิดถึงจังไง ล
39:28ักดันไม่ให้เท่าใจ
39:32เก็บทุกอย่างกลับมาวางตามเดิ
39:35ม
39:36เอาเข้าของแล้วรูปเธอขึ้นมา
39:41มาวางไว้ทีเดิมมัน
39:47ให้ได้มองไปแล้วเหมือนยังมีเธ
39:50อ
39:50ให้มองไปแล้วเหมือนว่าเธอยังอย
39:54ู่
39:54ต่อชีวิตที่เก้าไป
39:57ให้หายใจไปวันวัน
40:04ขอบคุณคุณพร้อมสำหรับ
40:06ทุกอย่างนะคะ
40:08เมื่ออย่างนั้นงานของมาลาคงไม่
40:10เรียบร้อยอย่างนี้
40:16มาลาเขาสั่งผมไว้ว่าถ้าเขา
40:18ไม่อยู่แล้ว
40:20แค่อันนี้ให้คุณด้วย
40:29ถึงแม้เธอจะมีอยู่ในชีวิต
40:34ฉัน
40:35แต่เธออยู่ในหัวใจ
40:40เธอมีความไม้เหลือกันกับฉ
40:43ันในวันนอนไว
40:45เวลาที่เธออยู่กับฉัน
40:49แม้มันจะสั่งกันไป
40:54แต่ฉันดีใจที่ได้รักเธอ
41:02ถึงซ้อย
41:04ตอนที่ซ้อยได้อ่านจดหมายฉบับ
41:06นี้
41:07ฉันคงจากไปแล้ว
41:10เอกสารที่ฉันส่งมาด้วยคือพ
41:12ี่ไหนกรรม
41:14ฉันยกบ้านและเงินทั้งหมดของ
41:16ฉันให้กับแม้ม
41:18เพราะหลังจากที่ในกุลกับ
41:20กนกจากไป
41:22แม้มก็คอยดูแลฉันมาตลอด
41:26ส่วนชุดนางหรัม
41:28เครื่องประดับ
41:30และอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับนตั
41:31สินทั้งหมด
41:34ฉันยกให้ซ้อย
41:37ซ่อยคือส่วนนึงในชีวิต
41:39ฉัน
41:42เช่นเดียวกับของพวกนี้
41:45แล้วซ้อยก็รักนตัสินเหมื
41:47อนฉัน
41:50ฉันขอโทษสำหรับทุกอยากท
41:51ี่เคยทำกับซ้อย
41:53วันนั้นฉันตั้งใจขัดขวาง
41:55ไม่ให้ซอยเป็นครู
41:57แต่ไม่เคยตั้งใจจะทำให้ซอย
41:59ต้องทิ้งสักษใหรีของตัวเ
42:00อง
42:02ฉันเสียใจจริงๆ
42:04ฉันทำร้ายซอย
42:05อย่างที่พวกpleวนไม่ควรทำต่อก
42:07ัน
42:09ขอบคุณที่วันนี้ซอยยอมให้ฉ
42:11ัน
42:11กลับมายืนข้างซอย
42:12ในภาณะพבריםอีกครั้ง
42:17Searot Highมากนะ
42:21ฉันไม่ได้จากซ้อยไปไหนเลย
42:26ถึงฉันไม่อยู่
42:28แต่ลงหายใจของฉัน
42:31จะยังอยู่กับทุกจังหวะของ
42:33การรำ
42:37ทุกครั้งที่ซ้อยรำ
42:40ฉันจะอยู่กับซ้อยเสมอ
42:44รัก
42:45มาล่า
42:48ถึงแม่เธอจะไม่อยู่ในชีวิต
42:52ฉัน
42:53แต่เธออยู่ในหัวใจ
42:58เธอมีความไม่ลือกันกับฉัน
43:02ในวันน่วัย
43:03เวลาที่เธออยู่กับฉัน
43:08แม่มันจะสั่นกันไป
43:12แต่ฉันดีใจที่ได้รักเธอ
43:24ท่านครับ
43:27คุณซ้อยจะไม่แสดงภาพยนต์
43:28แล้วจริง ๆ หรอครับ
43:30อะไรอย่างว่าเอง
43:31วันนี้ต้องสื่อพิมณ์ลงข่า
43:33ว
43:33ผมเห็นท่านสนิกับเธอ
43:35เพื่อว่าท่านจะรู้ว่าเป็นข่
43:37าวจริงข่าปรอมนะครับ
43:42ซ้อยสุดาฟาจำพัน
43:44ปิดมานอำลาจอเงิน
43:46ฝากสิมือชิ้นสุดท้ายกับ
43:48รวงนักเลข
43:50ผมติดตามคุณซ้อยมั้งแต่เรื่อง
43:51แรก ๆ
43:53อยู่อยู่มาเลิกเริ่นไปแบบนี้
43:54ผมไม่รู้จะดูอะไรเลยล่ะครับ
43:57ซ้อยเขาไม่ได้ไปไหนหรอก
43:59แค่ไปทำในสิงที่เข้ารัก
44:03อะไรล่ะครับ
44:31ยินดีต้อนรับไม่ครูซ่อยสุ
44:33ดา
44:34เจ้านี่เธอไปรายนานตัวคุณใหญ่
44:35เย็บร้อยแล้วหรอ
44:38ติดเธอขมาลลาเป็นครูได้ยัง
44:40ไง
44:40ทำไมกดกระเบียดอะไรมันเยอะแยะไป
44:42หมดเลย
44:55พี่เอามาไว้ตรงนี้ได้เหรอ
44:58หืม
45:00เรื่องว่าดับของของมาลาที่เธอ
45:02โยกให้กับโรงเรียน
45:04ฉันก็บันใส่ตู้เหมือนที่บ
45:05้านมาลา
45:06จะได้เป็นแรงมันดาลใจให้เด
45:08็กรุ่นใหม่
45:10มาลาเพราะก็บอกกับฉัน
45:12เพราะที่เขาอยากเป็นครู
45:15เพราะเขาอยากจะส่งต่อความรั
45:17กหน้าตาสินให้กับคนรุ่นให
45:18ม่
45:20มาลาอยากสอนให้เขารันเพราะใจร
45:23ัก
45:24เพราะหน้าตาสิน
45:27จะอยู่กับคนไทย
45:29กราบเท่าที่ยังมีคนรัก ยั
45:31งสื่อพ่อ
46:07เจอพ่อ
46:10กราบเท่า
46:13กราบเท่า
46:14กราบเท่า
46:43กว่าจะผ่านจะพ้นวันเวลา ท่
46:46วนถ้ารามเพลงช้า
46:49นักเรียน
46:52ราม
46:52อลคือ
46:55กราบเท่า
47:03Jazza
47:03dal
47:05기로
47:06ling
47:06ling
47:07และดันนี้ให้ทิ้งใจ
47:12จากโจ้ง จากกินโจ้ง
47:16เอาคุกห้องแล้วรู้จะคืนมา
47:21จากโจ้ง จากกินโจ้ง
47:27ให้ได้มองไปลับเหมือนยังมีเธ
47:30อ
47:30ให้มองไปล่อนมันว่าจะอย่างคื
47:34น
47:34เอาชีวิตให้เก้าไป
47:37ให้หายใจไปวัน
47:40จากโจ้ง จากกินโจ้ง
47:45ของฉันฉันรู้ฉันมีเธอมองด
47:49ูกลิกลาย
47:52ถ้าดีจะร้ายจะลง
47:55จะลกขึ้นเดินต่อไป
47:58ถึงมาบนทรังฉันเยี่ยมงาน
48:02ฉันมีเคยเดี๋ยวได้
48:06ฉันมองบบเธอกับพอฉันใจ
48:12ถึงมาเธอจะไม่อยู่ในชีวิต
48:16ฉันจะยังไหน
48:19หัวใจ
48:22ถ้าไม่เข้าไหม
48:24แล้วกันกับฉันในวันอ่อนไ
48:27ว
48:27เวลาที่ไทย
48:30แล้วกับฉัน
48:31เมื่อมันจะสั่นการไป
48:36แต่ฉันมีใจที่ได้รักเธอ
48:41แต่ฉันมีใจที่ได้รักเธอ
48:45ได้พอกับเธอ
48:50อาจเป็นเพียงลงพักผ่าน
48:53ที่เธอไม่เคยต้องกัน
48:57กลายกันเท่าไรก็เหมือนยังก
49:00ลายออกไป
49:05เธอจะได้ยินหรือเปล่า
49:08เพราะจะเข้าใจหรือเปล่า
49:12นิ่งคำว่ารักที่ฉันมันส
49:16่องไม่ไหว
49:17ไม่ใช่ไม่รู้ว่า
49:20คงต้องจัดแต่เก็บมันได้ยั
49:24งร้อย
49:25เหนื่อจะหัวใจเป็นของเธอเท่าน
49:29ั้น
49:30ขอโทษทิ้งไปรักเธอ
49:34ที่ได้ที่ฉันไม่อย่าทางใจ
49:37หรือเปล่า เธอประบังของเธอ
49:40แพ่นเก่าอบวันสิ
49:49ขอโทษทิ้งไปรักเธอ
49:53ที่เราต้องกันเธอไป
49:59ท่อคเถอะ
Comments