- 4 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:15มันไม่ได้โกรหกมึงหรอกพี
00:16ช มันโกรหกพวกเราตันขาด
00:20น้องมึงฝืนแล้ว
00:23อีกเฮียร์
00:25เฮียร์
00:26หวันมึงต้องหรุดรอย แล้วล
00:28งทางไปตลอบกล้า
00:30มันต้องมีสักวิธีบิ ที่เรา
00:31จะทำกลับมาได้
00:33คนเดียวที่จะช่วยนี้ลันได้ ก็
00:35คือมึง
00:39ครั้งหนึ่ง จวงจือฝันว่าต
00:42นเองเป็นผีเสื้อ
00:44ขยับปีกระพือบินยังสุข
00:46สำราญ
00:48ตอนนั้น ผีเสื้อไม่รู้ตัวแม
00:51ตนิด
00:52ว่ามันคือจวงจือ
00:55แต่พลันเมื่อจวงจือลืมตา
00:57ตื่นขึ้น
00:59และตระหนักได้ว่าตนคือใครอย
01:00่างแน่แท้
01:02จวงจือก็ไม่แน่ใจ
01:04ว่าเขาเป็นใคร
01:07เขาเป็นจวงจือที่พึ่งฝัน
01:09ว่าเป็นผีเสื้อ
01:11หรือเป็นผีเสื้อ
01:13ที่ฝันว่าเป็นจวงจือมาทั้
01:14งชีวิตกันแน่
01:17เมื่อเมื่อเมื่อ
01:46เมื่อเมื่อด
02:00ภาค นะครับ
02:27เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
03:06เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม จบปราบชี
03:09ลงเสร็จอ่ะ มันจะไปทำอะไรต่อว
03:12่ะ
03:13ก็ถ้ามีคนมาจ้างขึ้นกูไปปร
03:15าบเยี่ยว ก็คงไปปราบ
03:17มันใช่งั้นดิ มันไม่มีความ
03:21ฝันเลย careful
03:22เหรอมีแผนการริยๆในหัวม
03:24ึง ก็มันจะทำอะไรต่อ
03:29ไม่มีนะ ทำไม ยังไม่มีหรอ
03:39จริงๆ กูว่า กูอยากกลับไปส
03:43มัครเรียนมหาลัย
03:44มันเป็นสิ่งที่กูอยากทำมานาน
03:48แล้ว แต่มาก่อนกับแค่ไม่กล้
03:50า
03:52แต่ต일นี้กูคิดได้แล้ว ว่าถ
03:55้ากูไม่ได้ทำมันตักเทีย กู
03:58ก็ไม่มีความหมาย
04:01อืม อืม ก็ดีแล้วนี่ เมื่อกู
04:05ยังลึกไม่ออกเลยว่า กูอยากทำอะไร
04:08หนุ bend อกู spell ต้องมีทักอย่างแล้ว
04:10กูว่า เดี๋ยวมึงก็คิดออก
04:12คนอย่างมึงด้วยนะ
04:15ไม่ได้เกิดมาใช้ชีวิตเป็นวั
04:16นวันหรอก
04:27งั้นเอางนี้ดีปะ
04:29มึงอ่ะ
04:30ช่วยกูคิดหน่อย
04:32ว่าคนแบบกูเนี่ย
04:33ควรทำอะไรดี
04:34โอ้โหได้ดีวะ
04:37ถึงไหมก็กูจะฉลาดไม่เท่าม
04:39ึงนะ
04:40แต่กูจะช่วยมึงสุดความสามา
04:41รถเลย
04:47เท่าออกนี้ช่วยกันไหน
04:49อ่ะ
05:08มึงต้องไปตามหามันในโลกแห
05:11่งขวน
05:13อ่ะ
05:14อ่ะ
05:14อ่ะ
05:15อ่ะ
05:20อ่ะ
05:21อ่ะ
05:22อ่ะ
05:22อ่ะ
05:25อ่ะ
05:26อ่ะ
05:26อ่ะ
05:27อ่ะ
05:29อ่ะ
05:31อ่ะ
05:32อ่ะ
05:33อ่ะ
05:37อ่ะ
05:39อ่ะ
05:40อ่ะ
05:42อ่ะ
05:42อ่ะ
06:14อ่ะ
06:20อ่ะ
06:21อ่ะ
06:21อ่ะ
06:22อ่ะ
06:24อ่ะ
06:39อ่ะ
06:39อ่ะ
06:41อ่ะ
06:58อ่ะ
06:59อ่ะ
06:59อ่ะ
07:06อ่ะ
07:08อ่ะ
07:09อ่ะ
07:09อ่ะ
07:14อ่ะ
07:17ช่วยพาผมเข้าสู่โลกแห่งขว
07:19ัญ
07:21เพื่อตามหานิลัน
07:56diskut browse
07:59sorry
08:10เฮ้
08:11มาได้ง่าย Young
08:14Toward
08:16เอา
08:16ก็
08:17ลงไปกินข้าวได้เร็ว
08:19แม่ต่อแล้วเนี่ย
08:20ฮะ
08:22แม่
08:30โอ้ว นะพอ
08:31เฮียวเอง
08:33ถ้าจะกินนี้เนี่ย
08:34อร่อยด้วย
08:35ข้อกับลูก
08:36อะไรกันขา
08:37มามามา
08:38ได้มากแม่มา
08:42อร่อยจังเลย
08:46อ่ะ พิฟ
08:48มากินข้าวแล้วลูก
08:54เก้าวมองแล้ว
08:55ไม่รู้ว่าเราจะติดไหมนะคุณ
08:57ก็พอยบอกแล้วว่าให้รีบๆปุ
08:59กพี่พี
08:59ก็พี่เขาขึ้นแข่งเศษ
09:01ก็ให้พี่เขาพักหน่อยสิ
09:03เอาเธอๆ
09:05รถติดก็ค่อยขับไป
09:07เราไปเที่ยวกันนะ
09:09สบายๆดีกว่าจริงไหมพิฟ
09:14ครับ
09:14กินข้าวก่อนแล้ว
09:17อื้อ
09:18ๆ บ NOR นี้ ข้าว อร่อยละ นี่
09:19ือ นี้ที่ด้วย ลูก
09:21รีบๆ กิน เหรื่อนจะได้รีบๆ ออก
09:24หัว หมูทรับของโศพ่ออีก ook
09:28นะ
09:29เดี๋ยว แต่ว่า Barking
09:30บาท Konsum
09:33พ่อ มีอะไรจะบอกนะ
09:37ที่พักเราว � haree
09:39ลงไปเฉื้อ tha le lue
09:41จริงว่า
09:41เป็นเลย ค่ะพ่อไหม
09:42ไปอยู่แล้วคะ
09:4306 Приท่อ�
09:44จับเกมแล้วลูก
09:45ก็ชุดไป threador 600
09:48เราไปห้องแบบอะไรนะครับ
09:50VAP สิ และดับโอ้ย
09:54ไทยโซนะคะ
10:19เฮ้า สิ และดับโอ้ย
11:00เฮ้า สิ และยังลูก
11:06ป่ะ พ่อกับน้องรอยอยู่
11:08แม่อยากรีบไปเช็คอินเร็วเร็
11:10ว
11:10เผื่อจะได้เลือกห้อง
11:17ขอโทษนะแม่
11:19แต่พีชยังไปด้วยไม่ได้จริง
11:21ๆ
11:21เอ้า
11:23มีอะไรกันเหรอ
11:25ก็ลูกนะสิ บอกว่าไม่ไปกับเรา
11:27แล้ว
11:28ทำไมล่ะลูก
11:30เราไม่ได้มีเวลาอยู่พร้อมหน้า
11:32พร้อมตากันแบบนี้มันนานแล้
11:33วนะ
11:46ใช่ครับ
11:50พีชยังไม่ได้อยู่กับพ่อแม
11:51่มานานมากแล้ว
11:54ก็หวังสักวัน
11:55ก็จะได้เจอพ่อกับแม่อีก
12:03ได้ใช้ชีดด้วยกัน
12:08ได้มีเวลาด้วยกัน
12:12ได้ไปเที่ยวด้วยกัน
12:14ได้มีความสุขด้วยกัน
12:22แต่มันคงไม่ใช่ตอนนี้ครับ
12:28ตอนนี้พีชมีสิ่งที่สำคัญ
12:29กว่าที่ต้องทำ
12:35พ่อกับแม่อยากฏพีชเลยนะ
12:40พีชขอโทษนะครับ
12:49ไม่เป็นไรลูก
12:52เราจะโกดลูกที่พยายามใช้ชีวิ
12:55ตต่อไปได้ยังไงล่ะ
13:09กันของแม่
13:11กันของแม่
13:35มันอยู่ไหนว่ะ นี่นั่น
13:38เฮ้ย มันยืนทำไมตรงนี้ว่ะ
13:41มันอยากทำไมตรงนี้
13:49กันต่อปลอด
13:50เฮ้ย มันไม่ความมานยอด
14:11มึงดูไหนว่ะ นี่รัน
15:03นี่รัน
15:08นี่รัน
15:08นี่หาหัวไทยกลับของายัง
15:11เฮ้ย...
15:12เลยเดี๋ยวอย่างนี้ล่าน
15:13มึงฟังกูก่อน
15:14คือตอนนี้มึงไม่ได้อยู่ในโล
15:16chose はงความจริง
15:16มึงอยู่ในโล chose อยากขวัน
15:18โลกอะไรนะ
15:19เฮ้ย... มันจะโลกเยี่ยอะไรก็ช่าง
15:20เดีย
15:20อ้ PAL B E R ahí
15:21อieve גลั això่มไห้ตอนนี้
15:21มันต้องกลับไกรกโก
15:24กลับไปหนะ
15:25ไม่กลับ
15:26ทำไม
15:29กุ้งบอกว่า
15:32ผมไม่มีวันได้เป็นอู
15:36เฮ้ย ที่จะไปไหน
15:38สำนักสู่ramient Dit เจ้าไปฝึกเป็นอ
15:40ู
15:41الั้น หน計ดดิ นี่อุลันกลับไป
15:52กูเธอ
15:53ก็บอกอะไรว่าไม่กลับ
15:55แค่มืองเธอลลกับปูนี้มึง
15:56ต้องเหนียวจากบ้านไหร Ник regulation
15:58มึงหลายป่ะ แต่นั้นแหกจะเดิ
15:59นไปสำนักสู่ 밑 experiência
16:01รู้ว่ามันอยู่ไหน
16:01ไอ้อ่ะ
16:07น่าจะบอนโน้น
16:19นี่หลัน
16:21มึงไม่รู้สึกบ้างเลยว่าทุก
16:23อย่างแม่งโครบไม่มีอีกเซ็น
16:24นอ่ะ
16:25มึงพยายามเดินไปในที่ที่มึง
16:26ไม่รู้ด้วยสำหรับจุดหมายมั
16:27นอยู่ตรงไหนอ่ะ
16:30เพราะอะไรรู้ปะ
16:31เพราะนี่มันไม่ใช่โลกแห่ง
16:32ความจริงเว้ย
16:46มึงฟังกูนะนี่ลัน
16:49เดี๋ยวต่อไปอ่ะ
16:51มึงได้เป็นอูแน่นอนเว้ย
16:53แค่มึงยอมกลับไปอับกู
16:58มึงจะตื่นลืมตาขึ้นมาแล้ว
16:59เพราะว่ามึงเป็นอูอยู่แล้ว
17:03มึงจะต้องเดินไปไหนทางนั้น
17:05มึงเชื่อกู
17:10โอ้ย
17:10ก็เจ็บนี่ แสดงไว้ช่วบคอ
17:14มฝัน
17:14อ๋อ อ่ะ อ่ะ สัตวนตีนแต่เด
17:16็กแน่นะ
17:18อันนี้ลันเดี๋ยวก่อน
17:20เฮ้ย นี้ลันเดี๋ยวก่อน
17:23อันนี้ลันมันพอก่อนเธอ
17:24นี้ลัน
17:27เฮ้ย
17:30คุณคุยกับกูให้รู้เรื่องก่
17:32อนนี้
17:34นี้ลันได้ยินกูไปเนี่ย
17:43เฮ้ย อีนลัน
17:44อันนปอย มีละ..
18:06โอ๊ย ชื่อนนี้หอมองรอเปราคล
18:09างบ้างเวะ
18:10อันลานได้ยินเนื้องไว้เน
18:11ี้ย
18:17อุ่นครับ
18:17เฮ้ย
18:18อยู่นี่
18:23โอเจNE
18:25เฮ้ย
18:29ล่าน
18:30เดียวเวลามันจะ 2 ช là
18:32มุ่งพอไหม เดินไปก็ไม่ถึงห
18:34รอก
18:35เดินไปเรื่อย ๆ
18:36Coke ในมันก็ถึงเองแหละ
18:37หรอ แล้วไอ้ขาวลูกนั้นใก
18:39ลดขึ้นมาบ้างปะแล้ว
18:40มันก็ต้องใกลดขึ้นดิ
18:41เดินสามนี้แล้ว
18:43ไม่มันไม่ได้ใกล้คิดเลย
18:45แถมครูหยืนย молодวันนี้มึงจะไม
18:47่มีวันเดินไปถึงด้วย
18:48เล posted LIKE THE PASS
18:54วันนี้ผมจะเดินมาสำนักสวง комิ
18:56้ง
18:56แล้วจะต้องได้เป็นอยู่คงด้วย
18:58เหรอ แล้วมึงคิดว่ามึงเดิน
18:59ผ่านจุดนี้เมื่อกี้ทางแล้ว
19:08มันไม่มีอะไรรอมึงที่ปลายทาง
19:10หรอก
19:12พอนี่มันไม่ใช่เส้นทางชีวิ
19:14ตที่แท้จริงของมึง
19:16มึงกำลังหลงอยู่ในโลกแห
19:17่งขวัน
19:18ถ้าบายไม่ถึงสำนักซูมิง
19:22ก็แสดงว่า
19:28ไม่ได้เป็นอูวดิ
19:38นี่มึงเคยอยากเป็นอูวมากขนา
19:40ดนี้เลยเหรอ
19:43ทำไมอ่ะ
19:46เธอ
19:59แล้วทำไมมึงไม่เชื่อกลัว
20:01ว่าตอนนี้มึงได้เป็นอูแล้ว
20:09ทำไมมึงยังต้องกลับมาชิดว
20:10่ามึงต้องเหนียวจัดบ้าน
20:11และเดินไปสำนักซูมิงอีก
20:16ชีวิตนึงผ่านจุดนี้มานานมา
20:18กแล้วนะเว้ย
20:50มึงรู้อะไรป่ะ
20:53ตอนเด็กเด็กกูก็เคยโดนข้อ
20:54ด่ามเหมือนกัน
20:59แม่งบอกคนอย่างกูไม่มีทางปิ
21:01นวกิลาได้
21:02แต่กูนะไม่สน
21:05กูก็พาดไปซ้อมของกูต่อไป
21:07Bonjour
21:08และกูคลับไปeti
21:08และกูขัด
21:14メ secured
21:15และกูได้เหรียญมา
21:19แต่สุดท้าย
21:21กู Kuraj
21:21เพื่อทำตัวเยี่ย ๆ จนกูดวนไล
21:23่ออกจากสมาคุณ
21:24ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้เธอร์โปร
21:26ดเลยด้วยสำหรับ
21:28ก็แสดงว่าโค้สครับพูดถ
21:29ูกก็ดี
21:33จะว่าเงินก็ได้
21:34แต่ถ้าถามว่าที่ทำให้กูไม่ได
21:37้เป็นอังกิลา
21:39เป็นเพราะอะไร
21:41เพราะคำพูดของโค้ส
21:43หรือว่าเพราะการกันทำของก
21:44ูเอง
21:52นิลัน กูไม่รู้หรอกนะว่าที่
21:55ปูผมพูดแบบนั้น
21:56ว่าเขาชิดยังไง
21:59แต่มันจะสำคัญอะไรวะ
22:03เพราะสิ่งที่มึงเลือกทำ
22:05เส้นทางที่มึงเลือกเดิน
22:08นั่นแหละที่ทำให้มึงได้เป็น
22:09อู
22:17มึงกลับไปอับปูเถอะ
22:21กลับไปเส้นทางชีวิติแท้จ
22:22ริงของมึง
22:24กูเชื่อใจมึงได้ใช่มึงปี
22:41ได้ดิ
22:42กูสาบาห์เหรอมึงเชื่อใจก
22:44ูได้เยอะๆ
22:51กลับไปอับกูนะ
23:02กูหยุ่งแล้ว
23:07กู
23:09กู
23:09กู
23:10เฮ้ย ลัน
23:19เฮ้ย
23:20เฮ้ย
23:21เฮ้ย
23:21เฮ้ย
23:21ไม่ยืนทำไมตรงนี้วะ
23:22ขวางทางก็เห็นเขา
23:29กูรู้จักมึงหรอ
23:30กูพีชไง
23:31พีชไหน
23:33กูไม่รู้จักมึง
23:34กูรีบ
23:35เราไป
23:37เฮ้ย
23:37กูมาตามมึงกลับ
23:38เชี่ย
23:41เชี่ย
23:42เชี่ย
23:43แม่งมึงช่วยหลงไปช่วงที่
23:44มึงรู้จักกูได้ปะวะ
23:46แม่งนี้ได้ง่ายเชี่ย
23:56เฮ้ย
24:02ภายในแปดชั่วโมง
24:03มึงต้องออกมา
24:05ไม่งั้น
24:05มึงจะติดอยู่ในโลกแผ่งขว
24:07ัน
24:07และรอโดนมันกลืนกิน
24:10มัน...
24:11นี่มายถึงอะไรนะ
24:13ไทยชี
24:14เรื่องที่เรียกกันว่า
24:15ความว่างเปล่าอันนั้น
24:17มันจะทำหน้าที่เก็บกวาดขวั
24:19นของมนุษย์ทุกดวง
24:20ที่อยู่ในโลกแผ่งขวันนานเกิ
24:22นไป
24:23เพื่อคืนสภาวสมดุ่นให้กั
24:25บธรรมชา
24:27ถ้ามึงไม่รีบพายนี้ลังกลั
24:28บให้ทันเวลา
24:29ขวันของมัน
24:30ก็จะถูกไทยชีกวาดล้างออก
24:32ไป
24:33เท่ากับว่าตัวตนของมัน
24:34จะหายไปตลอดการ
24:55ตอนนี้มึงไม่รู้จากกู
24:56จะตอบปันจะให้ซ้อยนี้กูมาเอง
24:58มึงกลับไปอับกูเธอ
25:23ปราบยากนั้นมึง
25:24เห็นกูไม่ได้สิบสามรอบแล้ว
25:30มึงเศร็จรอบนี้แหละ
25:32มึงเสร็จกูแน่
25:34นี่ก็อย่าได้ทำให้ไฟตักทั่ว
25:35เมืองใช่ Singing
25:38นี่ค Lords Серงที่เอา crane자가 femme
25:40มึงแเลยค่ะ
25:40มึงทยากลับมาปลาบอันอีก
25:43มึงใครเนี่ย
25:44มึงภ้ามเลยของมึง
25:45เพื่อแต่กูบอกมาตรว Mobile แน่วนี่
25:46ไม่รู้จักมึง
25:47ตอนนี้มึงไม่รู้จักกู
25:50จะต่อบไปมึงจะให้ซ้อยนี้กูมา
25:52เอง
25:55มึงกลับไปแอบกูเถอะ หรุดท
25:57ี่นี่มันเสียเวลา
26:04กูไปไหนก็มึงไม่ได้ทั้งนั้น
26:05แหละ
26:06กูมีหน้าที่ที่กูต้องทำ
26:08นี่เป็นงานแรก ที่กูได้รับม
26:11อบหมายมาจากโอโวโส
26:13แล้วถ้ากูทำไม่สำเร็จ
26:15พวกเขาจะไม่ยอมรับกูไปตลอด
26:16ชีวิต
26:17แล้วไงวะ มึงแค่ด้วยหรอ
26:19กูแค่ดูวะ
26:21กูไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองกล
26:22ายเป็นอูนอกครอกเหรอ
26:38มา มึงเจาเวน มึงเจอกู
26:42dancing
26:46มึงเจอกูมัน กูไม่ได้ร่อ
26:51กูมีโรคจริง มึงหนัวแล้ว
26:54กูเป็นคนก Wilth
26:55โอ๊ย...่ะ สิ ที่เป็นเกิดกัน
26:57ไป
26:57สำหรับการ สำหรับพวก พวกกั
26:59น
26:59แน่ แน่ แน่ อังกี้
27:31กลับมาแล้วเหรอ
27:47เอ็งน่ะ มาเป็นคนรื่อร้าน
27:53คนเราอ่ะ
27:55ถ้าเอาความดือร้านเป็นเข็ม
27:57ทิต
27:59ชีวิตก็จะลงทางไปตลอดการ
28:51ที่นั่งก็มีทำไมไม่นั่ง
28:56นี่รัน ถ้าตอนนี้มึงไม่รู้จ
28:58ักกูไม่เป็นไรเว้ย
28:59แต่ตอนนี้มึงต้องกลับไปกูเด
29:00ี๋ยวนี้
29:01พูดอะไรของมึงว่าพีช
29:03ทำไมกูจะไม่รู้จักมึง
29:07แต่ว่ามึงรู้ใช่ไหมว่ากูมาตาม
29:09มึงทำไม
29:11มึงตามกูกลับไปปราบชีลง
29:14ใช่ คือตอนนี้มึงต้องกลับไป
29:16ทำนั่งนี้ให้เสร็จ
29:18ยังมีอักหลายคนให้รอมกัน
29:19ช่วยอยู่
29:20แต่ถึงจะไม่มีกู
29:28ก็คงมีใครสะคนปลาดมันได้
29:30อยู่ดี
29:30ถ้าเฮียเจ้าห่า พี่เฟย
29:36หรือใครสะคนได้สำนัก
29:40ก็ว่าบางทีก็อาจจะไม่ได้ส
29:42ำคัญขนาดนั้นก็ได้
29:56อันนี้มึงจะไปไหน
30:00ไม่รู้อ่ะ มันพากูไปไหน
30:04กูก็ไปที่นั่นแหละ
30:06มันไม่พามึงไปไหนทางนั้นแหล
30:07ะ
30:08ถ้ามังยังนั่งอยู่ตรงเนี่ย
30:11มันดูดิ
30:13มันกืนกินบรรยากาศรอบข
30:14้างไปหมดแล้ว
30:15มันก็เหลือแค่ตัวมึง
30:16ก็ไม่นะ
30:21ทุกอย่างก็ดูปกติดีดิ
30:24ปกติก็เยี่ยแล้ว
30:25มึงดูดิข้างนอกมันว่างเปล
30:27่าขนาดนี้
30:27มันยังมองก็ปกติอีกเหรอ
30:32แล้วปกติของมึง
30:33มันตังจากตอนนี้แค่ไหนว
30:37เราจะอยู่ที่ไหน
30:38ทำอะไร
30:40เราอยู่ท่ามกลางอะไร
30:43มันคิดว่ามันสำคัญกับเรา
30:44ขนาดนั้นแนว
30:47อีกเฮียร์แต่ว่ามัน
30:48อีกพีช
30:52พูดของนั่งเคยเสรยบ้างได้บอก
31:21อืม
31:24ได้ดิ
31:27กูขอแค่
31:31ถ้าตรงนี้มันเริ่มให้ปลอ
31:32ดภัยเมื่อไร
31:34มันต้องให้กูพามันออกไปจั
31:36บที่นี่นะ
32:04คุณรู้ป่ะ
32:06กูสอบฝันของตอนกูเป็นเด็ก
32:10กูเคยวิ่งไล้จับที่เสื้อ
32:11อยู่ตัวหนู
32:14ในฝันมันจับที่เสื้อตัว
32:16นั้นได้ไหม
32:19ไม่ว่ะ
32:22กูฝันว่ากูเป็นที่เสื้อ
32:26บิดหนีตัวเองอยู่
32:27bisa koskaว่า esักหา
32:30เสคยสือ Beatles
32:30เหมือนกู necklace
32:47ฉันตายนวร
32:51ใคร
32:53เชียร์
33:29นี่รัน นี่รัน นี่รัน
33:32นี่มึงยังอยู่อีกเหรอวะ
34:02นี่รัน นี่รัน
34:25นี่รัน
34:29นี่รัน
34:29นี่รัน นี่รัน
34:33นี่รัน
34:34นี่รัน
34:35นี่รัน
34:36นี่รัน
34:40นี่มึงยังอยู่อีกเหรอวะ
34:54นี่ลัน
34:56มึงรีบกลับไปอับกูก่อนเลย
34:57นะ
34:58ก่อนที่มึงจะ
35:02เชียก
35:07เชียก เชียก
35:10เชียก
35:11พีช
35:15กูขอบคุณมึงมากนะเว้ย
35:17ที่อาสามาตามกูถึงที่นี่
35:22แต่กูว่ากูชอบที่นี่วะ
35:26ไม่พูด brightness อะไรของมึงเนี่ย
35:30กูว่ากูอยากอยู่ที่นี่
35:33มึงกลับไปเหรอ
35:35ไม่
35:36กูไม่กลับ
35:38จนกว่ามึงยักกลับไปอับ
35:39กู
35:43ทำไมวะ
35:47ทำไมวะ
35:49ทุกสิ่งทุกอย่างที่มึงใช้
35:51ชีวิตมา
35:51ที่มึงทำมาทั้งหมด
35:53มึงจะปล่อยให้มันกลายเป็นค
35:55วามว่างเปล่าแบบนี้เหรอ
35:56ถ้ามึงคิดว่าชีวิตคนเราม
36:07ีอะไรมากไปกว่านี้หรอก
36:10อย่างน้อยความว่างเปล่า
36:12มันก็ทำให้กูรู้สึกดี
36:15บางที
36:19มันอาจจะทำให้กูเป็นส่วนหน
36:20ึ่งกับฝาดินก็ได้
36:22ไม่
36:25มันต้องไม่ใช่ทีนี้
36:26มันเข้าใจไหม
36:28มันเข้าใจแม่ว่ามันต้องไม
36:29่ใช่ทีนี้
36:32ตอนนี้มันต้องกลับไปอับกู
36:36มันจะกลับไปแล้วมันไม่ต้อง
36:38ทำอะไรก็ได้
36:39ถ้ามันไม่อยากทำ
36:43มึงไม่อยากปราบฉีหลงใช่ไหม
36:45เออ
36:46มึงไม่ต้องปราบ
36:48มึงไม่อยากเป็นอูแล้วใช่ไหม
36:51เออ
36:53มึงก็ไม่ต้องเป็นแล้ว
36:55กูไม่รู้หรอกนะว่าสิ่งสุด
36:56ท้ายที่มึงมีความสุขที่สุ
36:58ดคือที่ไหน
37:00แต่มันต้องไม่ใช่ทีนี้ไว้ม
37:02ึงเข้าใจไหม
37:05ตอนนี้มึงต้องกลับไปอับกู
37:11กู...
37:11กูไปมึงไว้แบบนี้ไม่ได้
37:36กูขอล้องเลยนะ
37:42กูขอล้องล่ะ
37:45มึงอย่าทำงี้ดิวะ
37:49มึงไม่ได้ตัวคนเดียวนะเว้ย
37:51ยังมีอีกหลายคนที่เขารอมึง
37:53อยู่นะ
38:00มึงสับแสงกับทุกคนนะเว้ย
38:03อย่างน้อยก็กูแล้วคนหนึ่ง
38:07มึงสับคัญดูกูมากด้วย
38:17กูไปมึงไว้แบบนี้ไม่ได้
38:20กูไปมึงไว้แบบนี้ไม่ได้
38:25ขอบคนนุ่งไว้พีช
38:30ขอบคนนุ่งดีจัง
38:34ขอบคนนุ่ง
38:35แต่กูว่ามันอาจจะสายไปหรอก
38:37เฮ้ย
38:41เฮ้ย
39:00เฮ้ย
39:01ขอบคนนุ่งไม่ได้
39:04ขอบคนนุ่ง
39:23ขอบคนนุ่ง
39:54สวัสดี
40:00เธอ สุดความรู้สึก
40:37มิลลัน
40:40ถ้าผมไปด้วย
40:45ผมจะได้เป็นอู๋ใช่ไหม
40:57ใช่
41:01มึงจะเป็นอู๋ที่เจ๋งที่สุด
41:02เลยล่ะ
41:06เพราะอะไรรู้ไหม
41:09เพราะมึงมีกูเป็นคู่หูไง
41:15กลับไปอับกูนะ
41:32กลับไปอันนี้
42:05เฮ้ลลันเป็นไงบ้างอ่ะ
42:07นี่ลันฝือแล้ว
42:19เฮ้ลล่ะ
42:21นี่เฮ้ลล่ะ
42:24เฮ้ลล่ะ
42:33เฮ้ลล่ะ
42:34สหน้าว เยี่ยน อินล
42:37อยากให้ท่า
43:22อืม ของมีค่าของแม่
43:25แปะฝากไว้ให้ตั้งนานแล้ว
43:28อันนี้คือส่วนของพี่
43:29ค่อยเก็บเอาไว้เพราะว่ากลั
43:31วพี่จะเอาไปเล่นพันนานจนหมด
43:34ตอนนี้เลิกแล้วเอาไปเก็บเองได้
43:37เหรอมั้ง
43:51สาบานนะว่าจะไม่เอาไปขายอ่ะ
43:54เออ สาบาน
43:57จำได้ว่าเห็นแม่อาแสติด
43:59เนียอยู่บ่อยๆ
44:06เมื่อกี้สาบานแค่จะไม่ขายใช่ป่
44:08ะ
44:18อืม
44:22ของขวานออกจากลงบ้าน
44:23ฮะ
44:26ของของแม่กูอ่ะ
44:28เพราะกูก็เพิ่งรู้ว่าก่อนแ
44:30ม่กูตายเขาทิ่งของไว้ให้ก
44:31ู
44:32ถ้ามึงเอาของปูมึงให้กู
44:35กูอยากจะเอาของแม่กูให้มึงบ
44:37้าง
44:43แต่กูไม่รู้นะว่ามันจะมีพลั
44:46งเหมือนของปูมึงไหมอ่ะ
44:54มีดิ
44:56หยกทุกชิ้นอ่ะ
44:58ถ้าถูกส่งต่อพันทางสายส
44:59ัมพันธ์
45:01มันจะมีพลังเห็นการปกป้อง
45:02คุ้มครองอยู่
45:09แต่มึงแน่ใจใช่ปะว่า
45:11เออ
45:14กูให้มึง
45:19และถ้ามันมีพลังอ่ะ
45:23กูอยากให้พลังนอนคอยปกป้องม
45:25ึงไว้
45:31Ok
45:38เฮ้ยเดี๋ยว
45:39เราจะไม่มึงใส่นิ้วนี้ أะ
45:42อ้ำ
45:42ทำไมวะ
45:43พระมึงใส่วัสดีίο
45:52- ชั่งแม่งเหรอ อยากคิดมากเหร
45:59อ? เออ
46:00- เออ เหียด อยากคิดมากเหรอ? เออ
46:04- ไอ้หลีปัว มันต้องทำอะไรแน
46:08่แน่? ขลังอำหน้าของเพฟและร
46:11ถปลองคุณมือไม่ไว้ว่าแน
46:13่
46:13- มันคิดออกเหรอ ว่าจะแตดการ
46:19กับชีหลงยังไง อ่ะ
46:20- รองปล่อยไอ้ฟ้าดินเป็นคน
46:22กำลัดทางอีกว่า พลังอำหน
46:24้าใดที่ผิดออกฟ้าดิน ไม่ม
46:26ีวันดับลงอยู่ได้อย่างคาวเห
46:27รอ
46:27- อย่างหลอยก็มีมือง ที่เชื่อใ
46:29นตัวกูจริงๆ นี่
46:30- ชังต้องมีเธอ ขอต้องมีฉั
46:49น
46:49เราต้องมีกันอย่างไรคือสิ่ง
46:52สำคัญ
46:53ต่อให้ช้องฉันเตอรียนมุ่
46:56นไปยังไง
46:57อะไรก็แยกเราไม่ได้
47:00ฉันต้องมีเธอ แต่ต้องมีฉัน
47:03ขอเราคือสิ่งสำคัญต้องกั
47:05นและกัน
47:06Cos we are worth together
47:11แค่เรามีกันกับพวกฉันไม่ก
47:14ลัวไร
47:19คเกอร์แน่ รับให้ครับ
47:27พกตัวนกัน
47:29ต่อให้ชร้องแค่สมัติ
47:36อ้าวิ่ง
47:38ก็ไม่ได้เวลา
Comments