- 4 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:08ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี
00:12ขวนได้รับคำแนะนำ
00:28ไปลูกไป ไปดินๆ
00:30ขอบคุณแม่จะต้องเดินได้ครั
00:33บ
00:34คุณแม่ของผมเป็นผู้หญิงที่
00:35เก่งที่สุด
00:37คุณแม่ต้องแข็งแรงเพื่อห
00:38ลานของเรานะคะ
00:39ขอบคุณแม่ อาจ�
01:14คุณแม่
01:15คุณแม่
01:17แม่เดินได้แล้ว
01:21ขอบใจลูกมากนะ
01:24ขอบใจลูกมากนะลูก
01:26คุณแม่
01:35ขัดปิดกลง
01:39อุก
01:41แม่แล้ว
01:43hep
01:43ได้ bis
01:48ซ้อย
01:49เอาแล้ว
01:49เดี๋ยว surrender
01:51ไม่іт
01:53สช่วยว่า Stamp
02:07คิวเธอเข้าไปความืนเขาหน่อย
02:08เปล่าขอบคุณเขาด้วย
02:09- ได้จ่ะ
02:10- แต่ฉันไม่ไปน私 두� desenvolvermeไปเรื่องสุ
02:12ดท้ายของฉัน
02:14เจลากาดไปรำเหรอ?
02:17ไม่รู้เหมือนกัน
02:18แต่ว่าฉันอยากจะดูแลมาลาน
02:21ดูแลไปด้วย algunos ทำงานไปด้วยได้
02:26เจื่อ użyฆ Неจัดคิว
02:27ตอนนี้เธอเงล่องกัน consumes
02:30หวาจะมาถึงจุดนี้ได้
02:32Esther 还 mam know you can come to this region
02:36ก็ไม่ง่ายนะ
02:38ฉันก็คิดอยู่นานเหมือนกัน
02:40ซ่อยสุดา ฉันพูดจริงๆ
02:42ฉาย
02:44ฉายเคยรักใครป้องมั้ย
02:47รักแบบไม่ต้องการอะไรตอบแทน
02:50ขอแค่ได้อยู่ข้างข้างเขา
02:52แล้วมันต้องทิ้งทั้งชีวิ
02:53ตเรื่องไงล่ะ ซ่อย
02:54นี่มันไม่ถึงขนาดต้องทิ้
02:56งนะ
02:57เพราะการที่ฉันได้อยู่ข้างข้
02:58างมาลา
03:00มันก็คือชีวิตของฉัน
03:04ถึงแมวว่ามันจะไม่ได้เป็นเห
03:06มืออย่างที่เคยเป็น
03:10เอานะ
03:12ตอนที่ฉันทำงานเยอะเยอะเทอก็อยากให
03:13้ฉันพัก
03:14ตอนนี้ฉันก็ได้พักแล้วไง
03:16ฉันจะบอกทุกคนว่าเธอขอพัก
03:28วันหนึ่งถ้าเธอพร้อมก็ก
03:30ลับมากัน
03:31เจ้าเรียบร้อย
03:34เธอ
03:34ตับใจนะ
03:51ก้อนเด็กๆ เนี่ย
03:52เราก็นึกนะว่า
03:52กำแพงว่า
03:54แต่ก่อนตอนเด็กๆเนี่ย
04:03เราก็นึกนะว่า
04:04กำแพงวังทำให้มันสู้สูง แต
04:07่พอตอนเราโตขึ้นมา ทำไมกำแพง
04:10วังมันดูเตี้ยจัง
04:12นึกถึงตอนเด็กเด็กที่เราวิ
04:14่งเร่งกับที่เต้งอันนалась
04:17ทิน intox ปาช้อยอร่อยมากเลย เดือนี้
04:22คงหากินไม่ได้ไหMar
04:26คิดถึงหมอมครูจังเลยอ้ะ หมอ
04:29มครูนี่ ชอบมาดุฉันเวณฉุนฝ
04:32่อยหนีเที่ยว
04:35เอ๊ะ ตอนงานสบม่อมครูอะ ฉันไม
04:39่เห็นซ้อยเลย
04:43แต่ฉันเห็นมลานะ
04:48ฉันลบอยู่อะ ฉันกวดมลาจะเห็
04:52นฉัน
05:08ใส่ไหม ถึงเท่าไหร่จ๊ะ
05:27เห็นใส่ไหมและนึกถึงงานวั
05:29ดเป็น
05:29ที่เจอกุมพร้อมครั้งแรก
05:33นั่นก็ทำเกินเรื่องจดน้ำเหมื
05:35อนไส้
05:38ตอนนั้นอะ ฉันนึกไม่ออกเลยนะ
05:42ว่าซ้อยกับคุณพร้อมเนี่
05:44ย
05:45จะมาคุยดีกันได้แบบตอนนี้
05:46คุยดีกับคุณ
06:07ขึ้นซ้อยอีกครั้งนะ
06:11ขอบคุณสำหรับทุกเรื่อง
06:15โดยเฉพาะเรื่องที่
06:19ซ้อยอภัยให้ฉัน
06:24ถ้ารู้อย่างนี้
06:27เธอก็ต้องอยู่กับฉันไปนานๆนะ
06:39นึกแล้วก็ตื่นเต้นเนอะ
06:44ที่เราจะได้กลับมารำด้วยกันอ
06:46ีกครั้ง
06:51ก็ยิงดี
06:54ดีกว่าเคี้ยวหมากแล้วก็กลั
06:56บมารำด้วยกันนะ
06:57อีกครั้งนะ
07:22เล่นอะไรเนี่ยซ้อย
07:24ไหนบอกว่าจะพามากินข้าวไง
07:27ทำไมจะต้องมาปิดตาทำอะไรลึกรับ
07:29ด้วย
07:30ตอนสอนเด็กมีขี้บนอย่างนี้หร
07:32ือเปล่ามารา
07:35เอาแล้วนะ
07:38เตรียมตัวนะ
07:40หนึ่ง
07:42สอง
07:43สำ
07:56โอ้นดำ
07:57โอ้นขาว
08:10เย็น
08:12จ้อย
08:23มาเรียนไงเนี่ย
08:24โอ้โห คิดถึงอ่ะ
08:27คโฆบนเหรอสิ
08:28พี่ยะ 입ก็หายไปตาม
08:30ฉันก็ launchesปี improving Science
08:31ยนetera มาเรียน Hut
08:32กับใจมากเลยนะพี่ม่า
08:34ลูกๆเป็นอย่างไรบ้าง
08:37เฝ่าออกลอ้าลูก male
08:38ชึ้นกับขึ้นมาได้ม้ยังไ
08:40ง
08:40กัน
08:43นี่ petite
08:43มหลา
08:48สามีแฟนาพอรู้ว่าเธอป่วย เข
08:50าก็
08:50ขึ้นไปเอามาให้
08:52เราอยากใหม่เหนืองหายป่วยครับ
08:53ใครนะ
08:54ถ้ามากเลยนะ
08:58แล้วทำไมไม่ชวนสามีมาด้วยละ
09:01อุ๊ย เขาติดงาน
09:04แม่ติดงานหรือติดผู้หญิ
09:06งกันแน่จ๊ะ
09:07อุ๊ยตาย
09:08โอ๊ยไม่ได้เจอกันต้องนาน
09:11ฟรีปากยังเหมือนเดิมเลยนะพุศ
09:13บอง
09:14อ๋ยวไม่น่าละ
09:15ถึงได้สวยแต่อยู่เป็นสดมากกั
09:16นป่านนี้
09:19เอาล่ะครับผมว่า เรากินข้าว
09:22ไปแล้วคุย กับไปหรือías
09:23ใช่ครับ
09:24พร้องค่ะ
09:26ขอบคุณนะคะ
09:27exhale เบาพอตัวเองดีมาก
09:31仍ommesมีหรอเหมือนเดิมเลยค่ะ
09:35ไม่เห็นหรอเหมือนเดิมเลย
09:40หรอกกว่าเดิมกัน
09:42ขอบคุณ giants
09:44ใช่ครับ ใช่ครับ
09:56นี่ ตอนที่ฉันได้ยินว่า ซ่อย
09:59กลับมาลาจะกลับมารำด้วยกั
10:00นอีกครั้งอ่ะ
10:01ฉันดีใจมากเลยอ่ะ
10:03แล้วฉันก็บอกลูกสิ ฉันทุ
10:04กคนเลยนะ ว่าฉันต้องคอยดูผู้น
10:05ี้รำด้วยกัน
10:06นี่จ้อยเป็นครูเหรอ
10:09รงดีนะ ตอนนี้จ้อยเนี่ย ก็ remarks เป
10:12็นคลููสอนนา Kotousin อยู่ที่รุง
10:14โerapeutieceกรีวิทยา
10:16ส่วนยิ้มก็แต่งงานมีลูก
10:18แล้วก็ไปเป็นคุณนายอยู่ที่เพชบ
10:21ุรีจัด
10:22ฉันดูหนังคงเธอทุกเรื่องไจ
10:24จ้อย
10:25แต่ hotter ว่าฉันบอกคนอื่นเนาว่
10:26าเราเป็นผู้สนิทกัน
10:27ไม่มีใครเชื่อ แต่คราวเนี้ย จะข
10:30อเล stanie debenีกินกันอะไรurn
10:33เดี๋ยวคุณถ่ายรูปให้ แล้วให
10:34้ซ้อยลงไลเซ็น แล้วส่งรูป
10:36ไปให้นะครับ
10:36ได้เหรอค่ะ คุณพร้อม ขอบค
10:38ุณค่ะ
10:38ครับ
11:02ไฟคับ ท เว้าatelyนางเธอนะครับ
11:31มาล่า วันงานนะsubito series ไปนั่งข้าง
11:34หน้า нек monkey
11:35จะรอดูมาล่ากับซ้อยรร่ำกั
11:37น
11:38ME- ฉันก็จะลงมาให้ได้แล้วนะ
11:40ฉันจะมาเป็น
11:41อย่าง έC контр sets
11:43สัญญาแล้วนะ
11:48รำให้เด็กมาดูนะ ว่าตัวพระต
11:50ัวนาง เขารำกันอย่างนั้น
11:52ใช่ สนชัดจะพาสามีมาด้วยนะ
11:56สัญญาแล้วนะ
12:00ทุกคนต้องมาให้ได้นะ
12:03กลับมานอน
12:23ทุกคนต้องกลับมา
12:32ทั้งนั้นผมพล้างมาลากกลับก่
12:37อนนะครับ แล้วเจอกันนะครับทุกคน
12:39ขอบคุณทุกคนมากนะที่คุณสา
12:43มา
12:45ฉันสัญญาว่าฉันกลับมาล
12:48าก
12:48แต่รำให้ดีที่สุด
12:50ให้สมกับที่ทุกคนรอคอย
12:52คุณสัญญาว่าฉันไม่ดีเลยคร
13:16ับ จะรำไหวเหรอ
13:20วัยเจอปร้อน
13:23วัยเซ็ก
13:26อลูลว่า
13:28อภติ
13:38อันนี้ก็ดีขอบคุณ สวัติ
13:45อันนี้ก็ดีขอบคุณ
13:47จริงจริงจริงจริง
13:53ขอโทษนะที่ทำให้เรา
13:56ไม่เป็นไรหรอก เรากับคุณเฮงกั
13:57นพึ่งมาจึงเหมือนการ
14:00สวัสดีลูก
14:05พวกเธอมาครบแล้วใช่ไหม
14:07ครบแล้วจ่ะ
14:08เฮ้ย เดี๋ยว
14:10มาลาเป็นไงบ้าง
14:11เดี๋ยว
14:27มอจะฉีดมอฟินให้ปริมาณไม่
14:29มากนะ
14:31พายาออกนิดแล้ว
14:33คนไข้อาจเวลิงทิษะ
14:35แล้วก็จะน่วงซึมนิดหน่อย
14:38ขอแกบฉันหายปวด
14:41พอกลักมาทำได้ก็พอค่ะ
14:57ขอบคุณภาพ
15:20กระผมพลเอกวินเวชานุระ ตัวแท
15:24งรัฐบาลที่จัดงานฉลอง 25 พุ
15:26ทธศัตวัตร
15:28ผมขอขอบคุณทุกท่านที่ได้มา
15:31ร่วมงานในวันนี้
15:34งานนี้จัดขึ้นเพื่อร่วมฉล
15:36องที่พุทธศัตร์สนาเดินทาง
15:38มาถึง 2,500 ปี
15:40ผมขอขอบคุณโรงเรียนาศัต
15:42ริษณ์ทั้งคณะคุณและสิทธ
15:44ิ์
15:45ที่ช่วยกันทุ่มเทจัดงานแส
15:46ดงเพื่อเป็นพุทธภูชาในครั้
15:49งนี้
15:50และนี่คือโอกาสที่นาตสิทย
15:52์จะออกสู่ใส่ตาคนทั้งชาติ
15:55สิลปะของชาติเราไม่ได้เป็นแ
15:58ค่การแสดง
15:59แต่เป็นหน้าตาความภาคภูมิ
16:02ใจ
16:03และแสดงถึงคุณค่าทางจิต
16:05ใจและวัตรธรรมของชาติเรา
16:09และบัดนี้ได้เวลาเป็นอุดมเร
16:12ิ่มผมขอเปิดงานฉลอง 25 พุทธศ
16:17ัตรวัตร์ครับ
16:22คุณสาน หากเหลืองเฮงเฮยนำพท
16:32เกิดษันพมงคล ม้าเผยน้อยให
16:40ญ่เถอะ
16:43ไปตามได้คุณมารา กับคุณสอนมา
16:44ได้แล้ว
16:45เบิร์กตรวมจบก็ถึงคิวแล
16:46้ว
16:48ไม่ต้อง
16:53ฉันมาแล้ว
16:56รีบร้อยดีใช่ไหมมารา
17:04ฉันกับมาราไม่ทำให้เธอสีชื่
17:06อ
17:18ฉันมาทำให้คนดูมีความสุขไปด
17:20้วยกันนั้นซ้อย
17:27คุณบอกมาราไม่เอาด้วยกัน
17:29ม่อนเธอโจมโร่
17:44นั่งแนบ แอบองค์ นั่งชมสี
18:07ทดทนหรือไทยพลาง
18:12ทางภาวที่พูมี
18:27อ้าวิทยา อ้าวิทยา นั่น
18:30นั่นใจเป็นแน่ง อ้าวิทยา
18:38นั่น
18:39ไม่ว่าจากที่นั่นไม่ได้
19:08เวลตรงนี้
19:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
20:08สุดที่สุดที่สุดที่สุด
20:38สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:09สุดที่สุดที่สุดที่สุด
21:41สุดที่สุดที่สุดที่สุด
22:14สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:24สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:24สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:24สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:24สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:26สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:26สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:27สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:27สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:27สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:30สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
22:36สุด
22:38ด้วยกัน
22:41อย่าว่าแต่คุณเลยค่ะ
22:43ฉันเองก็คิดถึงเหมือนกัน
22:48ซ้อย
22:51ขอบคุณซ้อยมากเลยนะ
22:54ที่ทำให้การแสดงวันนี้
22:57สมพูลแบบที่สุด
23:00ที่มันสมพูลแบบนะ
23:03เพราะว่า
23:04ฉันกลับมาลารำ
23:34ด้วยกันตังหาก
23:37ก็...
23:37เหนื่อยนิดหน่อยค่ะ
23:39อ่ะ...
23:41เพราะว่าฉันมาลาพักนะ
23:42ให้ฉันกลับคุณ
23:45คุณพร้อมค่ะ
24:04อุบาทที่ฉันใช้วันนี้
24:04อุบาทที่ฉันใช้วันนี้
24:22ฉันเก็บมาให้คุณค่ะ
24:25ฉันเก็บมาให้คุณค่ะ
24:43ขอบคุณคุณพร้อมมากนะคะ
24:45ขอบคุณคุณพร้อมมากนะคะ
24:48ที่ทำให้ชีวิตของฉัน
24:51มีช่วงเวลาดีๆ
24:56ฉันจะไม่มีวันลืมคุณเลย
25:00ในเวลาبةค่ะ
25:06社๊俊ลล่าคันอยู่ในใจของฉั
25:06นก็รอบไหม
25:11ที่สุดที่สุดท้าย
26:01อืม พระผลก่อนนะ
26:07ไง แบบเจ้า แบบนี้ แกดูสิ
26:49วันนี้ตอนดารำเสร็จ
26:54ฉันเห็นบุธสบงแบบน้ำตา
26:56ซึมด้วย
27:01ทำให้บุธสบงเขาซึ้งไปกับเรา
27:05ได้เนี่ย
27:08ฉันก็นอนตายตาหลับแล้วล่
27:09ะ
27:17ซ้อยคืนนี้นอนด้วยกันนะ
27:23เราจะได้คุยถึงเรื่องเก่าๆกัน
28:00ความจริงก็ต้องขอบคุณบุ
28:03ธสบงเขาเหมือนกันนะ
28:06ทำไมอ่ะ
28:07อ่ะ ก็ถ้าเกิดเขาไม่ได้มาแก
28:11ล้งฉัน
28:13ซ้อยก็คุยไม่ได้มาช่วยฉัน
28:16เราก็คงไม่ได้มาสนิทกัน
28:19อืม ไม่ใช่ซะหน่อย
28:22ฉันเห็นมาลาตั้งแต่วันแรก
28:25ที่ท่านหญิงยายกับหม่มครูพ
28:28ามาพรอบครู
28:30คนอะไร
28:31อัพฤษีท คลอบครูคนเดียว
28:34คนอื่นเค้าคลอบกันมันหลาย
28:36คน
28:38ไม่น่ารอ
28:40บุธสบงเขาถึงได้เหมือนใส่
28:42ฉัน
28:44แต่บุธสบงเขาก็ช่วยฉันเยอะนะ
28:47ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ได้ไปร้อง
28:49เพลงในคลับของเจ้ Haw เปนเรฬ์ห
28:51รอก
28:52ฉันคืoid ไปแอ釣บดูส donc ร้องเพล
28:54งที่คลับด้วยนะ
28:57ฉันก็เคยให้เด็กปือซื้อข
29:00นมที่ร้านของมาลาด้วยนะ
29:03พอฉันไม่กล้าไปอย่างน่ะ โก
29:05วมาลาไม่ขาย
29:08ตอนนั้นฉันร้ายเนอะ
29:10แต่ก็น้อยกว่าฉันไหม
29:12ก็จริง ไม่ไงก็คงไม่ได้มาเป
29:15็นพื้นกันเหรอ
29:16อืม แต่น้อย
29:22อืม
29:32ซ้อย
29:34ฉันขอบคุณซ้อยมากนะ
29:38ตั้งแต่วันแรกที่เรารู้จักก
29:40ัน
29:43ซ้อยก็อยู่ในชีวิตของฉันมา
29:44โรยตลอด
29:48ทั้งตอนสุข ตอนทุกข
29:53เกือบจะเลิกเป็นพื้นกันไปก
29:54็ตั้งหลายหน
29:56แต่สุดท้าย
29:59ซ้อยก็ยอมอภัยให้ฉัน
30:01ก็อย่างที่ฉันยิงยายบอกไง
30:05วิตภาพเป็นของที่มีค่า
30:10ถ้าเราผิดใจกัน
30:13เราก็ต้องนบทิดทิ
30:16แล้วก็ให้อภัยกัน
30:19ถ้าเราคิดจะเป็นเพื่อนรักกัน
30:23เราก็ต้องได้คิดจะเอาชนะตำ
30:30วันนั้นที่ซ้อยมาช่วยฉันสอนเด
30:32็กๆ
30:35ซ้อยเก่งมากเลยนะ
30:37เด็กๆทุกคนชอบซ้อยมาก
30:40แล้ววันนี้ทุกคนก็แหลกใจมา
30:44กว่า
30:45ทำไมซ้อยถึงได้รำสวยขนาดนั้
30:49น
30:53ชมจังขนาดนี้
30:56จะเอาอะไรเหรอ
31:04อย่าทิ้งวิชาที่เราเรียนด้
31:06วยกันมาเลยนะซ้อย
31:10ถ้าฉันไม่อยู่แล้ว
31:13ซ้อยมาเป็นครู
31:18สอนสิ่งที่เรารัก
31:20ให้กับคนรุ่นต่อไปแทนฉัน
31:22นะ
31:25สอนแทนอะไร
31:27วันนี้มาแล้วก็ลำได้นี่
31:32ไม่เอาละ
31:34ฉันมวงแล้ว
31:35ฉันจะนอนแล้ว
31:45มราเล่นเป็นเด็กไปได้
31:47ก็เหมือนตอนเราเด็กๆอยู่ในวางไ
31:50ง
31:59เฮ้
32:00เป็นฉันถูกจับแย่กับมร
32:01า
32:01ฉันคงเสียใจมากๆ
32:05ไม่มีทาง
32:06เพราะฉันจะรำผู้ซ้อยไปตละช
32:08ีวิต
32:10แล้วซ้อยก็ห้ามไปหลังคนอื่น
32:13ด้วย
32:17ฉันสัญญา
32:18ฉันสัญญา
32:19เราสองคนจะรำด้วยกันต่อไปต่อ
32:21มาชีวิต
32:27ฉันสัญญา
32:32ฉันสัญญา
32:42ฉันสัญญา
32:52ฉันสัญญา
32:53ฉันข็นมรา
32:53ฉันรักมรา
32:54ฉันรักมรา
32:54ฉันional
32:58ฉันคงprint
33:01حتับคุธ
33:02ฉันของ Hu
33:06ฉันของพ่อ
33:10ฉันของเรา
33:11คุณคุณห added
33:11ฉันชั้นต่อไป
33:15กลับกลับกลับ
33:45นี่ สิ สิ สิ สิ
33:47สิ สิ สิ สิ
34:09มาล่า
34:15เมื่อกี้ ฉันฝัน
34:18ฉันฝันว่าฉันเล่นซ่อนแอ
34:23บกับมาราที่วังเหมือนตอนเด็
34:25กๆ
34:28แต่
34:30ฉันหามาราเท่าไหร่ฉันก็
34:33หาไม่เจอ
34:36ฉันตกใจหมดมา
34:42มารา ตื่นได้แล้ว
34:45เดี๋ยวต้องไปสอนลำนะ
34:48วันนี้ฉันจะไปสอนลำกับมาราด
34:50้วย
35:09มารา
35:20มารา
35:28มารา
35:31มารา
35:34มารา
35:50เจ้า
36:08ที่จะกลับกัน
36:51อาล่า อาล่า
36:58อาล่า
36:58อาล่า
37:03อาล่า
37:04อาล่า
37:25อาล่า
37:27อาล่า
37:28อาล่า
37:35อาล่า
37:40อาล่า
37:44อาล่า
37:58งี่ение
38:11แม่กระโหโห
38:11แม่กระโ siempre
38:21แม่กระ
38:22แม้กระโหงแม่
38:23แม่กระโจ้า
38:25มากรอม
39:02กว่าจะผ่านจะพ้นวันเวลา
39:06ที่จะยอมรับว่าไม่มีเธอ
39:11มันนักนะ มันฉันอยากยัน
39:17ต้องเอาความเป็นทุกสามเป็นพ
39:20ลัง
39:21เปลี่ยนว่าความผิดวันเป็น
39:23กำลังใจ
39:25ต้องความคิดถึงจังไง ลัก
39:28ดันไม่ให้เท่าใจ
39:32เก็บทุกอย่างกลับมาวางตามเดิ
39:35ม
39:36เอาเข้าของแล้วรูปเธอขึ้นมา
39:41มาวางไว้ทีเดิมมัน
39:47ให้ได้มองไปแล้วมันยังมีเธอ
39:51ให้มองไปแล้วมืนว่าเธอยังอยู่
39:54ต่อชีวิตที่เก้าไป
39:57ให้หายใจไปวันวัน
40:00คอบคุณคนพร้อมสำหรับทุ
40:06กอย่างนะคะ
40:08ไม่อย่างนั้นงานของมาราคงไม่เร
40:10็บร้อยอย่างนี้
40:17มันล่ะเขาสั่งผมไว้ว่าถ้
40:18าเขาไม่อยู่แล้ว
40:20แค่อันนี้ให้คุณด้วย
40:41เพราะไม่เลือกกันกับฉันใน
40:44วันนอนไว้
40:45เวลาที่เธออยู่กับฉัน
40:49แม้มันจะสั่งกันไป
40:54แต่ฉันดีใจที่ได้รักฉัน
41:02ถึงซ้อย
41:04ตอนที่ซ้อยได้อ่านจดหมายฉบับ
41:06นี้
41:06ฉันคงจากไปแล้ว
41:10เอกสารที่ฉันส่งมาด้วยคือพ
41:12ี่ไหนกรรม
41:14ฉันยกบ้านและเงินทั้งหมดของ
41:16ฉันให้กับแม้ม
41:18เพราะหลังจากที่ในกุลกับ
41:20กนกจากไป
41:22แม้มก็คอยดูแลฉันมาตลอด
41:26ส่วนชุดนางรำ
41:28เครื่องประดับ
41:30และอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับนาต
41:31สินทั้งหมด
41:34ฉันยกให้ซ้อย
41:37ซ้อยคือส่วนหนึ่งในชีวิ
41:39ตฉัน
41:42เช่นเดียวกับของพวกนี้
41:43และซ้อยก็รักหน้าตสิเหมือน
41:47ฉัน
41:50ฉันขอโทษสำหรับทุกอย่าง
41:51ที่เคยทำกับซ้อย
41:53วันนั้นฉันตั้งใจขัดควางไม
41:55่ให้ซ้อยเป็นครู
41:57แต่ไม่เคยตั้งใจจะทำให้ซ้อยต้
41:59องทิ้งสักษีของตัวเอง
42:02ฉันเสียใจจริงๆ
42:04ฉันทำรายซ้อยอย่างที่เพื่อนไม่ค
42:06วรทำต่อกัน
42:09ขอบคุณที่วันนี้ซ้อยยอมให้
42:11ฉันกลับมายืนข้างซ้อย
42:13ในฐานะเพื่อนอีกครั้ง
42:17อย่ารองห้ายมากนะ
42:21ฉันไม่ได้จากซ้อยไปไหนเลย
42:26ถึงฉันไม่อยู่
42:28แต่ลงหายใจของฉัน
42:31จะยังอยู่กับทุกจังหวะของ
42:33การรำ
42:37ทุกครั้งที่ซ้อยรำ
42:40ฉันจะอยู่กับซ้อยเสมอ
42:43รัก
42:45มาล่า
42:48ถึงแม่เธอจะไม่อยู่ในชีวิต
42:52ฉัน
42:53แต่เธออยู่ในหัวใจ
42:58เธอมีความไม่หลักกันกับฉ
43:02ันในวันนอนไว
43:03เวลาที่เธออยู่กับฉัน
43:08เมื่อมันจะฉันเกินไป
43:12แต่ฉันดีใจที่ได้รักเธอ
43:24ท่านครับ
43:27คุณซ้อยจะไม่แสดงภาพยนต์
43:28แล้วจริงๆหรอครับ
43:30อะไรอย่างว่าเอง
43:31วันนี้ต้องสื่อพิมณ์ลงข่า
43:33ว
43:34ผมเห็นท่านสนิกับเธอ
43:35เพื่อว่าท่านจะรู้ว่าเป็นข่
43:37าวจริงหราปอมนะครับ
43:42ซ้อยสุดาฟ้าจำผัด
43:44ปิดมานอำลาจอเงิน
43:46ฝากสิมือชิ้นสุดท้าย
43:48กับรวงนักเลข
43:50ผมติดตามคุณซ้อยมั้งแต่เรื่อง
43:51แรกๆ
43:53อยู่ๆมาเลิกเลิ่นไปแบบนี้
43:54ผมไม่รู้จะดูอะไรเลยหรอครับ
43:57ซ้อยเขาไม่ได้ไปไหนหรอก
43:59แค่ไปทำในสิ่งที่เข้ารัก
44:03อะไรหรอครับ
44:03ขอบคุณซ้อยสุดาฟ้า
44:20ขอบคุณซ้อยสุดาฟ้า
44:34เดี๋ยวนี้เธอเป็นรายนานตัว
44:35คุณใหญ่เย็บร้อยแล้วหรอ
44:38พี่เธอขับมารา
44:39เป็นครู่ได้ยังไง
44:40ทำไมกดกระเบียดอะไร
44:41มันเยอะแยะไปหมดเลย
44:55พี่เอามาไว้ตรงนี้ได้เหรอ
44:58อืม
45:00เครื่องว่าดับกับของ
45:01ของมาราที่เธอยกให้กับโรงเร
45:03ียน
45:04ฉันก็เป็นใส่ตู้เหมือนที่บ
45:05้านมารา
45:06จะได้เป็นแรงมาดาลใจให้เด็ก
45:08รุ่นใหม่
45:10มาราเพราะก็บอกกับฉัน
45:12เพราะที่เขาอยากเป็นครู
45:15เพราะเขาอยากจะส่งต่อ
45:16ความรักหน้าตาสินให้กับคน
45:18รุ่นใหม่
45:20มาราอยากสอนให้เขารัน
45:22เพราะใจรัก
45:24เพราะหน้าตาสิน
45:27จะอยู่กับคนไทย
45:29กราบเท่าที่ยังมีคนรัก ยั
45:31งสื่อพ่อ
46:10กราบเท่าที่ยังสื่อพ่อ
46:13กลับใจจ้ะ
46:17กลับใจนะ
46:43ขวาจะผ่านจะพ้นวันเวลา
46:46ทวนถ้ารามเคยชา
46:49นักเรียน
46:53ราม
47:02จัก จัก หิ่ง จัก หิ่ง
47:16เอาคุกของรู้จักขึ้นมา
47:21จัก หิ่ง จัก หิ่ง จัก หิ่
47:25ง
47:27ให้ดีมองไปละเหมือนยังมีเธอ
47:30ให้มองไปละเหมือนว่าจะอยู่
47:34เอาชีวิตให้เก้าไป
47:37ให้หายใจไปหวัน
47:40จัก จัก หิ่ง จัก หิ่ง
47:57เดินต่อไป
47:58ถึงมาบ้างทรัง
48:00ฉันยิ่มงาน
48:02ฉันไม่เคยเดี๋ยวได้
48:06ฉันมองรูปเธอ
48:08ก็พอฉันใจ
48:12ถึงมาเธอ
48:13ถ้าเธอไม่อยู่
48:15ในชีวิตฉัน
48:17ในใจอย่างใน
48:19หัวใจ
48:22ถ้าไม่เข้าไม่
48:24แล้วกันกับฉัน
48:26ในวันอ่อนไว้
48:28เวลาที่ไทย
48:30แล้วกับฉัน
48:31เมื่อมันจะสั่นการไป
48:36แต่ฉันดีใจ
48:38ที่ได้ร้ายใจ
48:45ได้พอกับเธอ
48:50อาจเป็นเพียงลงพักผ่าน
48:53ที่เธอไม่เคยต้องกัน
48:57กลายกันเท่าไร
48:59ก็เหมือนยังกลายเอาไป
49:05เธอจะได้ยินรึเปล่า
49:08เพราะจะเข้าใจหรือเปล่า
49:12หนึ่งคำว่ารักที่ฉัน
49:15มันส่องไม่ไหว
49:17ไม่ใช่ไม่รู้
49:19คงต้องเจ็บ
49:21แต่เก็บมันได้อย่างร้อย
49:25หนึ่งหัวใจเป็นของเธอดังน
49:29ั้น
49:30ขอโทษทิ้งไปรักเธอ
49:34ที่ได้ที่ฉัน
49:35มันฑ์มันตตัว
49:39ใด้ที่ฉัน
49:45จเก่าได้ดี
49:49ขอโทษทิ้งไป
49:52จะยอดีที่ ต้องจัยได้ไหม
49:59ต้องจัดความจัดความจัดคว
50:02ามจัดการ
Comments