- 2 days ago
ซีรีส์สำหรับกลุ่ม Mikiproshare
! ดูจากที่อื่นแปลว่าถูกขโมย !
ติดต่อ @487nvozr (มี@)
! ดูจากที่อื่นแปลว่าถูกขโมย !
ติดต่อ @487nvozr (มี@)
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00ฉันร้องขอความช่วยเหลือและ
00:01พยายามทุกทางเพื่อเอาชีมเนธ
00:02รรม
00:04ถ้าเธอไม่ยอมขอโทษ ก็อยู่ท
00:05ี่นี่ทอมทวนการกระธรรมสะ
00:08นึกถึงความเจ็กปวดที่แอค
00:09เนสได้หรับ
00:10เคนเนธ เขาคืออาวฟ้า
00:16เพื่อนไว่เด็กของเขา ถูกขัมอย
00:18ู่ในห้องเก็บของ
00:19โดยไม่ได้ตั้งใจนาน 3 วัน
00:22เพื่อลงโทษฉัน
00:23เขาจับฉันขังไว้ในห้องแ
00:25ช่แข่งที่เสีย
00:30เขาทิ้นแค่ขนมปังชิ้นเล
00:32็กเล็กไว้ให้ฉัน
00:33ก่อนที่เขาจะปิดประตูขังฉั
00:35นแล้วจากไป
00:47โดยไม่รู้เลยว่าจริงๆแล้วห
00:49้องแช่แข่งนี้ไม่ได้เสีย
00:53ไม่นานหลังเขาไป จุจุระบบทำค
00:56วามเย็นก็ถูกเปิดใช้งาน
01:00ฉันร้องขอความช่วยเหลือ และ
01:02พยายามทุกทางเพื่อเอาชีวิตร
01:03้อง
01:03แต่โชคร้าย ไม่ว่าฉันจะทุก
01:09ประตูแรงแค่ไหน ก็ไม่มีใคร
01:11มาช่วยเลย
01:15หนึ่งสัปดาห์ต่อมาในที่ส
01:17ุดเขาก็กลับมา
01:19เขาคาดหวังว่าฉันจะต้องข
01:20อโทษ แต่เมื่อเขาเปิดประตูเข้
01:22ามา สิ่งที่พบกลับไม่ทีนส
01:24บของฉัน
01:28ถ้าไม่แปลงร่าง ฉันคงขาด
01:30อากาศก่อนถูกแช่แข็ง แค่
01:32เน็ดเขาคืออาฟ้า ผู้นำที่
01:33มีอำนาจเด็ดขาดสูงสุดภ
01:35ายในฟูง
01:36แอกเน็ด เพื่อนไวเด็กของเขาถ
01:38ูกขังอยู่ในห้องเก็บของนานส
01:40ามวันโดยไม่ได้ตั้งใจ
01:44เพื่อนลงโทษฉัน เขาจับฉันข
01:46ังไว้ในห้องแช่แข็งที่เส
01:47ีย ความหนาวกัดกินราวกับสั
01:49ตรร้ายที่หิวหวย
01:55ทิ้งแค่ขนมปังชิ้นหนึ่
01:56งไว้ให้ฉัน ก่อนที่เขาจะปิด
01:58ประตูขังฉัน แล้วจากไป
02:01ดวงตาหมาป่าสีทอมของเขามี
02:03เพียงแค่ความเย็นชา
02:10โดยไม่รู้เลยว่า จริงๆแล้วห
02:13้องแช่แข็งนี้ไม่ได้เสีย ไม่
02:14นานหลังจากเขาจากไป
02:16เราบบทำความเย็นก็เริ่มทำงาน เส
02:18ียงของมันเหมือนสัญญาข้น
02:19ในความตาย
02:20เหมอกเย็นแภก ลากtw BRA
02:22ชั้นห่อน เราร้องทั้งเสียงของม
02:27นุษย์แล้วม่าป่าひวขนาด
02:29ทุกกรัมป้านและ ควรกรมเน
02:30ส
02:30ใส่กรรมแพง 느�ะ ลมหายใจกล
02:33ายไปน้ำแข็งต่อนหน้าต่อตา
02:37สันชัต прошлращ strawberries หมาป่า บอกให้ฉั
02:38นแปลงร่าง
02:39ถ้าไม่แปลงร่าง ฉันคงขาด
02:41อากาศก่อนถูกแช่แข็ง
02:50เคนเนสเหลือบมองไปที่ปฏิทิ
02:51น
02:51ผ่านไปแล้วสามวัน ไอรีนก็ย
02:53ังคงไม่ยอมรับผิดเลย
02:55นั่งผู้หญิงเร็ว
02:57ความพอรบยิ่งไม่ต้องพูดถ
02:59ึง ถ้าไอรีนมีเหตุผลเหมื
03:00อนเธอก็คงดี
03:01แอกเนสเดินเข้าไปหาเคนเนส
03:06จัดด้านหลัง เธอเคยเคยนวดไ
03:07หลให้เขา
03:12ทำไมเราไม่ปล่อยผ่านไป
03:14เอ confessor คงไม่ได้ตั้งใจ จะขังฉั
03:19นไว้ในห้องเก็บของ
03:20since chocol
03:20เธอพูดยังอ่อนหวาน กลิ่นข
03:22องเธอผสมระหว่างน้ำเพื่องและค
03:23ําลวม
03:24กลิ่นอบอ้วนในอากาศ
03:25ไขนเนสหังกลัดมาและจับม
03:26ือของเธอไว้
03:28สีหน้าเขาอ่อนลงทันที
03:29ในฐาน treatingพรยาฉัน เขาจะโหร่น
03:31ได้
03:31เข
03:32เพราะขังเธอไว้ในห้องเก็บ
03:32ของ
03:33แล้วตอนนี้ก็ยังปฏิเศษที่จะ
03:34ขอโทษเธออีก
03:36ยัดโสสะจริง
03:37คนอย่างเขามีคู่ควรจะไปรู้หน้าข
03:39องฝูงด้วยซ้ำ
03:40ความพอรบยิ่งไม่ต้องพูดถ
03:41ึง
03:41ถ้าไอรีนมีเหตุผลเหมือนเธ
03:43อก็คงดี
03:46ที่ไอรีนทำแบบนั้นก็เพราะ
03:47เธอแค้นไหน
03:49กรัวว่าฉันจะแย่งไหนไป
03:51และขังฉันไม่เพื่อลงโทษ
03:52หวงว่าฉันจะอยู่ห่างจากใน
03:55ไอรีนเธอยอมขอโทษแล้วหร
04:01ือยัง
04:03ยังครับเคเน็ตไม่มีเสียงอ
04:04อกจากห้องแช่แข็งเลย
04:06ควรปล่อยเธอก่อนไหม
04:08ถ้าเกิดเรื่องร้ายขึ้นหละ
04:10ขังไว้ต่อไป
04:11จนกว่าเธอจะร้องขวาความแม
04:12่ตา
04:22คุณไม่มีวันได้รับคำขอโ
04:24ทษหรอกเคเน็ต
04:24เพราะฉันตายแล้ว
04:27เอาฟ้าสังให้คุณทบทวนการ
04:29กระทําของตัวเองดูได้ไหม
04:30ห้องแช่แข็งที่ว่าเสียนั่
04:32น
04:32เคยถูกใช้สอบสวนและแช่แข
04:34็งนัดโทษจากฟูงหมาป่ารอบ
04:35ข้าง
04:36เมื่อมันพังเพราะไฟฟารัดว
04:38งจอน
04:38ก็ไม่มีใครสนใจจะซ้อมมัน
04:40อีก
04:42กำแพงสีดำสนิทเต็มไปด้วย
04:44กรงเล็บลึก
04:45และครับเลือดแห้งจากคนที่เคย
04:47ถูกขังอยู่ที่นี่มาก่อน
04:49หลังจากที่ขังฉันไว้ข้าง
04:50ใน
04:50ไม่รู้ทำไมห้องแช่แข็งกลับ
04:52มาทํางานอีกครั้ง
04:55หมอกสีขาวกระจายอย่างรวดเร็ว
04:57และในเวลาไม่นานอุณภูมิลด
04:59ลงถึงลบ 50 องศา
05:08ฉันคลีดร้องขอความช่วยเหล
05:09ือ
05:09แต่ไม่มีใครตอบ
05:11ในตอนแรก ฉันยังได้ยิ่งเส
05:13ียงเผ่าเบ้ recording
05:13จากนอกประตู
05:15แต่คำวิ่งเว้าน์ของฉันกลั
05:16บเป็นเพียงแข็นล้ม
05:18Uh chuорон Wirtschaft
05:18อัลฟาสำหรถให้คุณทบถัวก
05:19ระกระทับของตัวเองรู้ได้ไอร
05:21ีน
05:21ได้โปรดยัสร้างปัญหาให้เรา
05:23เลย
05:29ประตูชชิ
05:31เคล temptationมากลับทำงานเลย
05:33ที่นี่ทั้งหนาวทั้ง paragraphs
05:34ตtop ждเยี่ยบ fantastic
05:36แต่ถ้าว่า ไม่มีใครต่อกลับ
05:38มาเลย
05:38พวกเขาจากไป
05:40ฉันกอดแขนตัวเองไว้แน่
05:41น
05:41และมองหาอะไรก็ตามที่ให้ความอบ
05:43อุ่นได้
05:44ฉันขวนทุกตรางนิ้วของกำ
05:45แพง หวังจะเจอทางออกลับ
05:47และเมื่อทนไม่ไหวแล้ว
05:49ฉันจึงวิ่งเป็นวงกลม เพื่
05:50อไม่ให้ร่างกายช่า
05:55แต่ฉันก็หาทางออกไม่เจอ
05:57ได้สิ ตอนนี้เธอควรพักผ่อนนะ
06:06ในช่วงหนึ่ง ฉันเห็นบางสิ
06:07่งขดตัวอยู่
06:12มันคือสบของฉัน
06:25รอยกลงเล็บสุดๆที่เปลือเลื
06:26อดของฉันปกกลุงเท่ากำแพง
06:31ฉันพยายามเข้าใกล้สบของฉั
06:32น
06:33แต่วินาทีถัดมาก็มีแรงบ
06:35างอย่างกระชาคฉันออกไป
06:37ฉันถูกส่งไปอยู่ข้างกายเคเน
06:39็ดทันที
06:40มันดูย้อนแยงแน่น่าขัน
06:42ที่ต้องมองดูเขากับแอกเนส
06:44ขณะที่พวกเขาใกล้จิตกัน
06:52เคเน็ด
06:58คุณต้องการชีวิตของฉันเพื่
06:59อนแรกกับคำขอโทษ
07:01หวังว่าชาติหน้าเราจะไม่พบ
07:02กันอีก
07:03ฉันลอยอยู่ข้างพวกเขา
07:04ฝ้ามองเคเน็ดและแอกเนสสบต
07:07ากันยังลึกซึ่ง
07:08ความรักของทั้งคู่เออลนออกมา
07:10ฉันแตกสลาย
07:11เคเน็ด
07:12พรุ่งนี้เป็นงานิธรรษการณ
07:14์กับฉันนะ
07:15ได้สิ
07:16ตอนนี้เธอควรพัดผลนะ
07:30ขณะจิกเล็บลงบนกำแพงมั
07:31นแข็ง
07:32มาป่าในตัวฉันคลิดร้องด
07:34้วยความทรมาน
07:36แขนขาเริ่มแข็งทื่อ
07:38หัวใจเต้นช้าลง
07:39ความหนาวไม่ใช่อยู่แค่รอบตั
07:41วฉัน
07:41แต่มันอยู่ภายใน
07:43กัดกินร่างกาย
07:53คืนนี้ฝนตกนัก
07:55ฉันกลัวเสียงฟ้ารองตั้งแต่
07:57เด็ก
08:00คืนนี้ขอยู่กับนายนะ
08:06ไอรีนไม่เคยชอบที่ฉันอยู่ใ
08:07กล้นาย
08:09เธอรู้ว่านายอยู่กับฉัน
08:10เธอก็คงจะอลวาด
08:13เธอกับฉันโตมาด้วยกัน
08:15เราเหมือนพี่น้อง
08:17ฉันตามใจไอรีนมากเกินไป
08:19ยึกนานวันเข้า
08:20พวกเขาก็ยิ่งใจแค่แล้วไลให
08:21้เหตุผล อย่าเป็นสวนใจเลย
08:23แค่มีหน้ายอยู่ข้างๆ ฉันก็เป
08:25็นคู่หญิงที่มีความสุขที่
08:27สุดในโลก
08:27เราจะได้นอนห้องเดียวกัน ל� troubles11KE. Holding
08:36the Tșe
08:36ฉันมοองพวกเขา ทั้งคู่เหมือนค
08:38ู่รักที่อกอุ่น
08:39phot кв 해도еннойล่ะकัน ฉันกลับล่อย
08:40อยู่ตรงนั้นเรากับคนนอก
08:42ที่แอปบ้องชีวิตอันแสนส
08:43ุขของคนอื่น
08:48ไม่เป็นไร อยากกลัวไปเลย
08:50ฉันอยู่ข้างเธอเสมอ
08:53หนึ่งเดือนก่อน แอกเนสกลับ
08:54มาเขตลาสัตว์ที่ที่เธอกับเคเ
08:56นสโตมา
08:57เธอยืนกลังจะพักอยู่ที่บ้าน
08:58ของเรา
08:59ฉันคัดค้าน แต่เคเนสกลับระ
09:00เบิดอารมณ์ใส
09:01กล่าวหาว่าฉันใจร้ายไม่
09:02มีเมตรา
09:03เธอตัวคนเดียว เราต่อมาด้วยกั
09:05น
09:06ฉันจะไม่ปล่อยให้เธออยู่ข้างน
09:07อกคนเดียว
09:08มันไม่ปลอดพาย
09:09ก่อนที่ฉันจะเป็นคู่ชีวิตข
09:10องเขา
09:11Turning to you, Kenneth เคยให้ฉันอยู่คนเดียวใน
09:12อาพาร์ทเมนต์
09:13เขาไม่เคยสนใจความปลอดภายข
09:15องฉัน
09:16ในตอนนั้น เขาบอกว่า
09:17อายรีน
09:19ฉันอยากให้เธอรอถึงคื้นแต่
09:20งงาน
09:20ค่อยมาอยู่ด้วยกัน
09:22ฉันอยากมั่นใจว่าเราจะไม่เลิก
09:23กัน
09:26ตอนนี้พอคิดย้อนไป
09:28ฉันก็ได้รู้ว่า Kenneth ไม่เคยรัก
09:30ฉันเหนื่อยจริง...
09:31ความจริงมันฉันเจ็บปลวด
09:33เหลือเกิน
09:33ฉันแทบขาดใจ
09:39Kenneth พอ blevักเนสเข้าไปในห้องนอน
09:41ใหญ่
09:43เดิมที่มันควนจะเป็นห้องฉั
09:44น
09:44ถ้าพอ peek trades Д IS agrade
09:48ถ้างหมดพอ YouTubers bскว่าฉันคิดแ
09:50สงในห้องนอน
09:51ฉันตามเข้าไปในห้องนอน
09:54เคเนทนั่งอยู่ข้างเตียงร้องเพ
09:56ลงให้แอดเนสฟัง
10:05สายฟ้าฟ้าสวังว่าไปทั่วฟ
10:07้า
10:08เธอคลีดร้องขึ้นมา
10:10ทางใดนั้นเธอก็กอดเคเนทแม้
10:11และซอบลงบนออกเขา
10:13สีหน้าหวัดกลัวของเธอทำให้
10:14เขาอยากปกป้อง
10:16เคเนทดึงเธอเข้ามาในอ้อมแ
10:17ขนและพูดปลอบเธอยังอ่อนยน
10:20ไม่เป็นไร อย่ากลัวไปเลย
10:22ฉันอยู่ข้างเธอเสมอ
10:28จะไม่มีใครพรากนายไปจากฉันได้
10:30อีกแล้ว
10:32ได้เห็นพวกเขาใกล้ชิดกันข
10:34นาดนั้น
10:34ฉันเหมือนทุดตลก
10:40เหมือนว่าเป็นฉันเองที่เข้า
10:41ไปในบ้าน
10:42และรบกวนความสัมพันของพวก
10:43เขา
10:52ฉันก็กลัวสี่มฟ้าร้องเหมื
10:53อนกัน
10:54แต่แค่ Pocket ментชิดที่ดัวฉันแค
10:55่แก แกล้งทัง
10:58เธอเป็นหมาป่าจังไหร่แล้ว
10:59お願いします
11:00ยังมีอีกหลายเรื่องที่เธอต้
11:01องเพิ่นด้วยตัวเอง
11:03กะอีกแค่ฟ้าร้องจะกลัวอะไรน
11:05ักหนา
11:06ฉันทำได้แคกาดตัวเอง
11:08นึงพระหอมมาคลุมหัว
11:10นอนอยู่บนติรณ์เพียงลําพั
11:11งกับไฟฉายหนึ่ง requested
11:13จนกว่าฝนจะหยุด
11:16เห็นพวกเขาสนิดกันขนาดนั้
11:18น
11:18ฉันอยากจะหนีไป
11:19ฉันไม่อยากเห็นภาพนั้น
11:21มันรู้สึกแย่
11:23ฉันก็แค่อยากหลบเสียงฟ้าร
11:25้อง
11:25และรอให้พายุผ่านไป
11:26แต่ไม่ว่าพยายามแค่ไหน
11:29ฉันก็ออกไปจากห้องนี้ไม่ได้
11:30เหมือนถูกกับขังเอาไว้ที่
11:32นี่
11:32อยู่กับพวกเขาในห้อง
11:34จนเสียงฟ้าร้องหยุดลง
11:36และฝนก็หยุดตก
11:45เคนเนธ นายเป็นของฉัน
11:48จะไม่มีใครพราบนายไปจากฉันได
11:50้อีกแล้ว
11:51ไอรีน ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว
11:56ทำไมเธอยังดื่นแล้วและไม่ยอมข
11:58อโทษอีกนะ
11:59ฉันตกใจ มองไปที่แอกเนส
12:01เธอพูดอะไรแบบนั้นได้ยังไง
12:03หรือเธอรู้อะไรที่ฉันไม่รู้
12:15จุดจุฉันก็ถูกดึงไปที่ห
12:16้องหนังสือ
12:17เคนเนธนั่งอยู่คนเดียวที่ต้อ
12:19ทำงาน
12:19ค่อยๆเช็ดรูปของเรา
12:21ไอรีน ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว
12:24ทำไมเธอยังดื่นละนึงแล้วไม่ย
12:26อมขอโทษอีกนะ
12:39ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดทำไมฉันต้อง
12:41ขอโทษด้วย
12:45คำพูดของเขาฉันหน้าคัน
12:49มีหลายครั้งเหลือเกินที่เขาไม
12:51่ยอมฟังเรื่องราวจากฝั่งฉั
12:52น
12:55เขาเชื่อเสมอว่าสิ่งที่เขาเห
12:56็นคือความจริง
12:58แม้แต่เรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวของ
12:59กับฉันเลย
13:00เขาก็ยังหาเหตุผล
13:02โยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉัน
13:03ฉันต้องตายก็เพราะความดือ
13:05ร้านของเคนเน็ต
13:07เขายังจนหน้าด้านมาบอกให้ฉัน
13:09ขอโทษ
13:10ฉันเคยคิดว่าเคนเน็ตเป็น
13:11ผู้น้ำที่ฉันหลาดและกล้า
13:12หาร
13:13เพราะว่าฝูงของเขาแข็งแก
13:14ร่งขึ้นเรื่อยๆ
13:16และฝูมาป่ารอบข้างก็ไม่กล้
13:17าวมีเรื่องกับเขา
13:18แต่เมื่อไรที่เกี่ยวกับแอกเนส
13:20เขาจะตาบอดและพะเด็ดการ
13:22เรากลับถูกกำหนดให้เธอเป็นค
13:23ู่ชีวิตเขา
13:25แอกเนส เป็นอะไร
13:28เร็วเข้า ไปตามหมอกมา
13:35รู้หน้าเออรีไม่ได้ส่งเสียง
13:36อะไรจากข้างในหลายวันแล้ว
13:38ครั้งนี้ปีแอร์อาจช่วยโอกา
13:40ส
13:48ผ่านไปแค่เมื่อกี่วันเอง การไม่
13:51กินไม่ดื่มไม่ได้ผลอะไร
13:52ถ้าเธอต้องการตอดต้าน เราจะขั
13:54งเธอไว้จนกว่าเธอจะยอมจำ
13:55นุน
13:58ข้างในนั้นไม่มีเสียงอะไรเลย
14:02เคเนส นายจะไปไหน
14:08เดี๋ยวก่อน ฉันจะไปกับนายดูว
14:10่าเธอกำลังทำอะไร
14:11ฉันจะไปด้วย
14:13เธอยู่ในนั้นมาไหลวันแล้ว
14:14ฉันค่อนข้างเป็นห่วงเธอ
14:17ทั่นทีที่มืนของเค้าแตะลูก
14:19ปิดประตู
14:20แอกเนสกุมง่ะออก
14:21และหายใจหอب
14:23แคเนสรีบรรคอนถัวไหว
14:28แอกเนส
14:30เป็นอะไร
14:32เร็วเข้า ไปตามหมอมา
14:35แอกเนสยังไม่ทำได้พูด
14:37ก็หมดสติไป
14:39แคเนสรีบอุ้มเธอขึ้นมา
14:40และวิ่งไปที่ห้องนอน
14:42สุดท้ายเคเน็ดก็ดูแลแอกเ
14:43นสตลอดคืน
14:45สุดท้ายเขาไม่ได้มาหาฉัน
14:51ยิ่งเธอทำแบบนี้
14:52ฉันก็ยิ่งรู้สึกผิด
14:58เคเน็ด บางทีในควรไปดูอายร
15:00ีน่ะ
15:01ผ่านมาหลายวันแล้ว
15:03ตอนนี้ฉันไม่เป็นไร
15:11นอนพักเธอ อะไรคือไม่เป็นไร
15:13อาการเธอกำเริ่มเพราะเขา
15:15และเธอก็เพิ่งฝืนตัว
15:17ลืมแล้วหรอว่าเธอต้องทรมา
15:19นแค่ไหน
15:20เธอไม่จำไปต้องห่วงเขา
15:21ฉันรู้ว่าทำอะไรอยู่
15:23อยู่ในนั้นไม่กี่วันไม่เป็นไร
15:24ฉันอยากให้จำบทเรียนนี้ให้ขึ
15:26้นใจ
15:27ทุกครั้งที่แอดเนสพยายามยอ
15:29มอ่อนข้อ
15:30มันทำให้เคเน็ดจิต
15:31ขณะเดียวกัน
15:40เธอหน่อย ฉันไม่อยากให้พวกในสอง
15:42คนต้องห่างเหินกันเพราะฉัน
15:47ยิ่งเธอทำแบบนี้ ฉันก็ยิ่
15:49งรู้สึกผิด
15:51เคเนทยังคงเงียบ แอดเนสอ
15:53่านสีหน้าเข้าไม่ออก
15:55เธอรออยู่พักใหญ่ ก่อนจะถามเรี
15:57ยนโด่วัง
16:05มีอะไร
16:08มีปัญหาเหรอ
16:10ไม่มี แค่คิดว่าครั้งนี้คว
16:12รพาหมอไปด้วย
16:14มันหลายวันแล้ว ไม่รู้จะทำอะไรก
16:16ับตัวเองบ้าง
16:18ฉันมีรางสังหอนไม่ดี
16:19ฉันถูกบังคับให้มองดูทุ
16:20กอย่าง
16:22วายของเคเนททำให้ฉันสงสัยว
16:24่าเขาเล่นอะไรอยู่
16:27ในเมื่อเขาคิดจะพาหมอมาด้วย
16:30เขาคงคิดว่าฉันจะทำทุกอย่
16:32างเพื่อแดงต่อไป
16:36ถ้ามีหมออยู่ด้วย
16:37การยืนยันสาเหตุการ์ตายของ
16:39ฉันก็คงจะง่ายขึ้นด้วย
16:41ฉันอยากเห็นสิ่งด้าของเขาจ
16:43ริงๆ
16:43ตอนที่รู้ว่าฉันตายแล้ว
16:50ถ้าไอรีนเข้าใจอะไรได้สักคร
16:53ึ่งของเธอก็คงดี
16:54เขาดื่อเกินไป
16:56เขาไม่ยอมเสียเปรียบไหมแต่น
16:58ิดเดียว
17:00ยังไงเธอก็เป็นภรยาใน
17:03เธอกลูว่าฉันจะพรากในไปก็เลย
17:05รังแก่ฉัน
17:06พลังให้ฉันล้ม
17:07ทั้งหมดนี้ก็เพราะนาย
17:09เพราะว่าเธอรักนาย
17:16ถ้าเขารักฉันจริง
17:19เขาก็ควรเข้าใจ
17:20ว่าทำให้ฉันถึงทำแบบนั้น
17:23เขาควรขอโทษตั้งนานแล้ว
17:26ฉันไม่เคยคิดจะแข่งกับเธอ
17:28เพื่อแย่งแค่เหน็ด
17:29ฉันได้เห็นมาว่าพวกเขาเตือบ
17:30โตมาด้วยกัน
17:31จากที่ฉันรับรู้
17:33ยังมองเธอเป็นน้องสาวคนหนึ่ง
17:35แต่ไม่คิดเลยว่าเธอพยายามจะแท
17:37นที่ฉันตลอดเวลา
17:39ทั้งหมดก็เพราะเธออยากเป็นคนเด
17:41ียว
17:41ที่อยู่ข้าง Kenneth
17:42ฉันพอแล้วกับคำกล่าวหาใ
17:44ส่ร้ายไม่จบ
17:46และความเย็นชาของเขา
17:51ก่อนที่แอดเนสจะถูกขังไว
17:53้ในห้องเก็บของ
17:54ฉันวางแผนจะขอให้ Kennethตัดสายส
17:56ัมพันของเราอยู่แล้ว
17:58ต่อให้เขาปฤธิเศษ ฉันจะไปหา
18:01ผู้ชัยเวท และเอายามา เพื่อทำลาย
18:03ความสัมพันธ์
18:08เขาหยิบโทรศัพท์ แล้วโทร
18:09หาเลคค่าของเขา
18:14ในห้องแช่แข็งเป็นยังไง
18:15บ้าง
18:16พวกเราเพิ่งส่งคนไปตัวดู รู้ได
18:18้ไอรีนไม่ยอมพูดอะไรเลย
18:20ไม่มีเสียงอะไรจากข้างในเลย
18:23ถามเธอ ทำยังไงถึงจะยอมพูด
18:26ช่างเธอ ฉันจะไปเอง
18:28บอกเธอ ถ้าฉันยังไม่ได้ยิน
18:30คำขอโทษ เธอก็จะไม่ได้ออกมา
18:33ทันทีที่เข้ารับสายตา แอกเ
18:35นสก็ปรากฏตัวขึ้นเงี่ยมเง
18:37ียบ
18:43เธอหัวรอบเบาๆ ตอนมองดูเขาเด
18:46ินจากไป
18:48ที่ห้องแช่แข็ง พวกยามเห็นเข
18:50เน็ตเดินมา จึงรีบพาเขาไปท
18:52ี่ประตู
18:55เปิดประตู พาเธอออกมา
19:00หนึ่งในพวกเขาค่อย
19:09ในพวกเขาแสดตา
19:13อาฟ้าเคเนส เราบบทำความเย็นท
19:15ุกเปิดใช้งานครับ
19:18นายพูดเรื่องอะไร ห้องแช่แข็งน
19:21ี้เสียไม่ใช่เหรอ
19:23ไอเย็นหมุนมุนแทบท้า ทำให้
19:26ทุกคนตรงนั้นสั่นสถาน
19:29ไอรีน ออกมาเดี๋ยวนี้ อย่าคิ
19:32ดว่าแค่เปิดห้องแช่แข็ง
19:33แล้วฉันจะยกโทษให้
19:34แค่เนสตะโกนอย่างโมโหตร
19:36งทางเข้า
19:38ไม่มีใครกลาบพูดอะไร และความเง
19:41ียบคือคำตอบเดียวที่เขาได
19:43้รับ
19:44ทุกคนก็คอยถอยหลังออกมา
19:46ใครก็ได้ เข้าไปพาเธอออกมา
19:51พวกยานมองสบตากันไปมา ก่อนจะดึ
19:54งเสื้อโคตมหอตัวของพวกเขา
19:56แน่น แล้วเก้าเข้าไป
19:58ไม่นาน เสียงคลีดร้องด้วยคว
20:01ามหวาดกลัวก็ดังออกมา
20:09อฟาเกนส์ รู้หน้าไอรีนเขา ท
20:12ะซอดอยู่ที่ไหน
20:20ก่อนอะไรขึ้นกับไอรีน
20:22เขารีบพุ่งเข้าไปด้านใน และม
20:24องหาฉันทั่วห้องแช่แข็ง ฉ
20:26ันขดตัวอยู่ตรงมุมนึง สบ
20:28ถูกปกครุงด้วยน้ำแข็งหนา
20:33เขาไม่กล้า ไม่แต่จะเข้าใกล้
20:35สบของฉัน
20:38นี่มันอะไร ไอรีนอยู่ไหน ใครสั่ง
20:40ให้พวกแก้วส่งมาวิที่นี่เพื่
20:41อหลอกฉัน
20:42อฟาเกนส์ นี่เขารู้หน้าไอรี
20:45น ตลอดเวลาไม่มีใครเปิดประต
20:47ูนี้เลย
20:49เกนส์เพียงสายหัว เขาค้นหา
20:51ทั่วห้อง ยังบ้าคลั่ง
20:55ไม่ๆๆ แกโกหก ฉันไม่เชื่อแก
20:57แอรอน ออกมานะ
21:01เธอซ่อนอยู่ที่ไหน ที่นี่มีทางล
21:03ับใช่ไหม เลิกซ่อนได้แล้ว
21:07รอยขีดควร ปกคลุมทั่วผนั
21:09ง เสร็จเล็บที่แตกหักกระจายอย
21:12ู่ที่พื้น ทั้งหมดนั่นถูกเคล
21:14ือบเป็นน้ำแข็ง
21:22เคเน็ดยืนมือไปที่สบของฉั
21:24นต้องมุ่มห้อง แต่ก็ฉันงั
21:26ด แล้วเดินมือกลับมา
21:34ไม่! นี่เป็นไปไม่ได้!
21:37ไม่! นี่เป็นไปไม่ได้!
21:40นี่เป็นไหน! อาภาคมาให้ฉัน!
21:45ยามคนนึงดีบทําตาม วิ่งไปท
21:47ี่ห้องควบคุมกล้องวงจรปิ
21:49ด เขน็ดยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น
21:51ก่อนจะพุ้งเข้ามาจับหลายของ
21:52ฉัน เขาขยะวสบ ของฉันอย่างแ
21:56รง
21:56ไอรี призเลิกแกล้งได้แล้ว ลุ
22:02กขึ้นมา มาคุยกัน
22:08เมื่อฉันไม่ขยับ เขายิ่งดึ
22:10งแรงขึ้น พยายามโยกร่างฉ
22:12ันขึ้นมา
22:12ลุกซิ! ฉันทำไมลงทอเยออีกแล
22:15้ว ฉันสั่งให้เธอลุกขึ้นเด
22:16ี๋ยวนี้
22:21เคนเนส ฉันงักไป เขาจ้องมองฉ
22:24ัน ริมฝีปากสั่นเท่า
22:26หมออยู่ที่ไหน พาหมอมา เดี๋ยวนี้
22:33แอกเนส เพล่วงมาที่หน้าประต
22:35ู เธอมาพร้อมกับหมอ
22:37เคนเนส ไอรีนจากไปแล้ว อย่าเซ
22:40้าไปเลยนะ
22:41ใครบอกว่าเธอตาย นั่นเป็นไปไม่
22:44ได้
22:53อาฟ้าเคนเนส เธอจากไปแล้วจร
22:55ิงๆ
22:57อาฟ้าเคนเนส ภาพจะกล้องถู
22:59กทำลายไปแล้วครับ
23:00ผมสามารยับว่าพวกเราเฝ้าที่น
23:02ี่ตลอด ไม่มีใครเข้าออกเลย
23:05เฮ้ย
23:07พวกเขาไม่กล้าบบิดบางอะไรจากน
23:09ายหรอก
23:10เคนเนส จะเย็นลงก่อน อย่าให้ม
23:12ีใครต้องเจ็บเลย
23:17ฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาล เธอ
23:20ต้องไม่เป็นไร
23:27รีบตื่นขึ้นมาเร็วๆ
23:29ไม่อย่างนั้นฉันจะให้ทุกคนต้
23:30องชอบทัยเรื่องนี้ด้วยชีวิต
23:43ด้วยการล่องลอย ฉันเฝ้ามองทุก
23:45อย่างเงียบงัน อยู่ในห้องแช่
23:47แข็ง
23:48ถ้าคืนนั้นเข้าอยู่ต่ออีกน
23:50ิดแล้วก็ ฉันจะรอดไหมนะ
23:52หรือถ้าในช่วงเวลานั้นเขา
23:53แวะมาดูฉันสักครั้ง ทุกอย่
23:55างจะเปลี่ยนไปหรือเปล่า
24:06เฮนตรงไปโรงเพียบาล พร้อม
24:08กับสบของฉันนื่อรถ
24:28เอาฟ้าเกนต์ไอรีนจากไปแล้ว
24:30ครับ เธอมาช้าไป เราไม่สามารถช่
24:33วยได้
24:34เฮ้ย ถ้าพวกแกไม่ช่วยเธอเดี๋
24:38ยวนี้ ฉันจะเผ่ารมพยาบาลนี้
24:40ให้รอบ
24:47หมอไม่มีทางเรื่อง เพราะแค่เน
24:49็ตคือผู้นำของฝูมิแห่งน
24:51ี้
24:52พวกเขาถึงต้องเข็นสบของฉัน
24:53เข้าไปในห้องฉุกเฉิน
25:05หมอคนหนึ่งยืน สำเนาวรายงาน
25:07ชนสูตรให้เข็นเน็ต
25:09มือเขาสั่นเท่าขนาวรับมั
25:11นไว้
25:15อย่าเป็นแบบนี้เลย ไอรีนคงไม
25:18่อยากเห็นในสภาพนี้
25:20ในทรงตั้งสติให้ได้..ทุกคน
25:24ในฝูมิยังต้องกาน NI
25:28คนทํา..ห้องแค่แค่งที่เสีย
25:30อยู่จะกลับมาทำงานได้อย่างไร
25:32ฉันแค่อยากสั่ง สอน และขูให้ก
25:34รัวเท่านั้น
25:35ฉันไม่ได้ตั้งใจให้ถึงตาย
25:37คนตายไม่มีวันกลับมาแล้ว เขน
25:39ได ในต้องเค้มแข้งไว้เผื่อ
25:41ฟูมิของ NI
25:47ก่อนที่แอกเนสจะพูดจบประโ
25:49ยค จุจุก็สุดลงใรอ้มแข
25:51นของเคนเน็ต เขาตกใจ รีบอุ
25:53้มเธอขึ้นแล้วพาไปหาหมอ เขา
25:56เฝ้ารออยู่ข้างเธอตลอดเวลา
26:00ส่วนรายงานเชนสูตร เขาโยนท
26:02ิ้งลงพื้นไปแล้ว ปล่อยให้ผ
26:03ู้คนเดินเยี่ยบไปมา
26:10อยู่กับฉันอีกหน่อยได้ไหม แบ
26:14บเดียวก็ได้
26:24ขึ้นนั้นก็มีพายุ เขาคงกลั
26:27วมาก
26:32ฉันเน็ตในผู้เรื่องอะไร
26:33ไอรีนนะ เขาต้องกลัวมากแน่
26:41ๆ ตอนที่ถูกขังอยู่ในคืนนั้น
26:46เสียงฟ้าร้องคืนนั้นเหมือนวั
26:47นนี้เลย
26:57ถ้าเธอกลัวก็ให้พยาบาลอยู่เป
26:58็นเพื่อนนะ ฉันมีเรื่องต้องจัด
27:00การ
27:16อัลฟ้าเคเน็ต คู่ภาพจากกล
27:17้อมวุจรปิดกลับมาได้แล้ว
27:18ครับ
27:19ระบบห้องแช่แข็งถูกช้าช
27:21ุดดำคนนึงเปิด ตอนนี้เรายังก
27:22ำลังสื่อพาตัวเขาอยู่ครับ
27:30ได้สงสัยแอคเน็ตสหรอ? ไม่
27:32ไม่ใช่ครับ
27:38หาให้เจอไม่ว่ายังไง
27:40ยังมีอีกเรื่องที่ค่อนข้างแ
27:45ปล
27:45แอคเน็ตสเป็นโรคกลัวที่
27:51แคบจริงๆเหรอ
27:54เคเน็ต ห้องเก็บของได้เขาถูก
27:56ขังไว้ไฟเปิดอยู่ตลอดเวลา
28:00แต่นั้นไม่ผ่านโรงคิดว่าอย
28:01่ามีคนอยู่ข้างในเลยไม่ได้เข้าไป
28:03ดู
28:05น่ายสงสัยแอคเน็ตสหรอ?
28:07ไม่ ไม่ ไม่ใช่ครับ
28:09ผมแค่เชื่อว่าลูน่าไอรีน
28:11ไม่ใช่คุณที่จะแอบแก้แค้ง
28:12ใครรับหลังแบบนั้น
28:18และขาวที่บกมือของเขาและพู
28:21ดแก้ต่างให้ฉันขณะที่ฉัน
28:23อยู่ในอากาศและรับฟังเรื่องท
28:24ุกอย่าง
28:28แอคเน็ตสไม่กระหกฉันหรอก
28:34ไม่ใช่เธอ
28:36โดงตาของฉันคลอไปด้วยน้ำ
28:38ตา
28:40ไม่เชื่อใจฉันมีคนปล่อยภาพ
28:43สภาพสบของฉันลงบนโลกออน
28:45ไลน์จนเกิดกระสายอย่างหนัก
28:56อันฟ้าพูดเป็นที่เครบกลั
28:58บปMicroículos meant his sperm
28:59ทั้งที่นี่มันไม่ใช่หน้าหนาว
29:02แต่เป็นกลางหน้าร้อนที่ร้อนจั
29:05ด
29:05ทุกคนรู้ดีว่าห้องแช่แข่
29:07งนั้นเสียมานานแล้ว
29:08แต่ไม่มีใครรู้ว่าห้องแส่แ
29:10ข่งที่ไม่ได้ใช้งานมาหลายปี
29:12จะยังสามารถใช้งานได้
29:14แช่แข็งหนูหน้า
29:15ที่ยังมีชีวิต
29:17และเป็นนักรอบฝีมือระดับส
29:18ูง
29:19จนตายได้ยังไง
29:31ฉันหวังว่าเธอคงไม่ใช่คนท
29:32ี่ก่อเรื่องรับหลังฉันนะ
29:35ความรักทำให้คนตาบอดจริงๆ
29:38ต่อให้ทุกคนบอกว่าเขาผิด
29:40เขาก็ยังเชื่อว่าตัวเองถูก
29:42เสมอ
29:43ดูสภาพในสิ
29:44เหละเทไปหมดแล้ว
29:53หวอนให้เขามาช่วยแทบขาดใจ
29:55แต่เขาไม่เคยเชื่อใจฉันเลย
30:01ฉันลอยอยู่แบบนั้น
30:03เฝ้ามองทุกอย่างได้หัวใจที่ด
30:05้านชา
30:06ข้างในฉันหนาวยิ่งกว่าโ
30:07ดนแช่แข็งสิอีก
30:08แต่เมื่อเห็นสีหน้ามองหม่นของ
30:10เขา
30:11ฉันกลับรู้สึกสะใจขึ้น
30:12มาเล็กน้อย
30:15จะเป็นแบบนี้ไม่ได้นะ
30:17ดูสภาพในสิ
30:18เหละเทไปหมดแล้ว
30:23ถ้าไม่เป็นอะไรแล้วก็กลับบ้าน
30:24ไปพักเธอ
30:25เธอโตแล้วนะ
30:26ไม่มีอะไรที่ผ่านไม่ได้หรอ
30:31เขาไม่ยอมให้แอกเนสเข้าใก
30:32ล้อีกต่อไป
30:34และฉันก็รู้สึกคำไม่ได้เห็
30:35นทั้งหมดนี้
30:49ฉันกำลังไป
31:10ฉันจะไปกลับน้าย
31:32ผู้ตายเสียชีวิตมาแล้วเจ็ดว
31:34ัน
31:41ข้าวทรมานยังหนักก่อนตาย
31:43ถูกแท่แข็งจังเสียชีวิ
31:45ต
32:05เมื่อเกิดอะไรขึ้น
32:09ทำไมถึงคลายเป็นแบบนี้
32:11ฉันไม่เข้าใจเลย
32:27อฟ้าเขียนพวกน้องพบเขาเปิด
32:28ระบบแช่แข็งแล้วครับ
32:32น่ายรู้ตัวไหมเพื่อกำลังพูด
32:34อะไร
32:35เยอะ
32:35ผู้ม Lynn
32:54อฟ้าเคนท์คือเขา
32:56เขาสรรภาพทุกอย่างล่ะ
32:57อแกนสจรงเขาเปิดระบบไฟ
32:59ผมตรวจสอบในการอนเงินแล้วด
33:01้วย
33:04นายรู้ตัวไหมว่ากันมาพูดอะไร
33:09ฉันเคยเตือนายแล้วนะ
33:11อยากกล้าเก่าหาแอกเนสรอยๆ
33:13เธอไม่ใช่คนแบบนั้น
33:19ผมไม่ได้เกล่าหา
33:20ภาพจะกล้อมันทึกทุกอย่าง
33:22เอาไว้
33:24ผมเก็บรักขาดไว้หมดแล้ว
33:26และคือนั้นที่แอกเนสถูกขั
33:28งในห้องเก็บของ
33:29เขาเป็นคนทำมันด้วยตัวเอง
33:38ไม่ นี่เป็นไปไม่ได้
33:41ขว่าผิดฉันจะมันเป็นเพรา
33:43ะฉัน
33:43ฉันควรจะรู้
33:53แต่ไม่ว่าเขาจะรู้สึกผิดมาก
33:55แค่ไหน
33:55ก็ไม่อาจพาฉันกลับมาได้
33:57ฉันกลับคิดว่าถ้าทีที่
33:59เขาเศร้าช่างหน้าขัน
34:00มันแค่การแสดงเพื่อให้ดูเห
34:02มือนว่าเขาใส่ใจฉัน
34:04หรือเป็นแค่ความพยายามล้าง
34:05บากของตัวเอง
34:07ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไป
34:08แล้ว
34:10ไอรีต้องทรมานแค่ไหน
34:12เดี๋ยวแกจะได้รู้สึกแบบเดี
34:13ยวกัน
34:15ได้โปรดผม ผมนำไป ผมนำไปพร้องเง
34:18ินเท่านั้น
34:19เขาบอกผม เขาบอกผม
34:21ให้เปิดแล้วบอกไฟ สามารถได้ผม
34:24ไม่รู้อย่างอื่น
34:24แล้วยังไง
34:27จะให้ฉันปล่อยแก่ไปอย่างนั้น
34:28เหรอ
34:31ขอบคุณ
34:32โอ้โอ๊ะ
34:58ว่าคุณจะมาช่วย แต่คุณไม่เคย
35:00แค่ฉันเลย
35:01คุณมีโอกาสตั้งหลายครั้งที่
35:03จะมาช่วยฉัน
35:04แต่คุณไม่เคยเลย
35:06คุณเอาแต่บังคับให้ฉันทำต
35:07ามความต้องการ
35:08ไม่แม้แต่จะคิดว่าฉันต้อง
35:10การอะไร
35:13พ่อแกนส ม่า
35:50แกนส ทำไมพาฉันมาที่นี่เกิดอะไร
35:52ขึ้นเหรอ
35:55ตอนที่เธอถูกขัง เป็นไอรีน
35:57ทําจริงๆใช่ไหม
35:58ฉันไม่โทษเธอหรอก ฉันให้อภ
36:00ัยเธอไปแล้ว
36:02ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ
36:07แกนส ทำไมจูจูได้ถึงพูดเรื่
36:09องนี้ล่ะ
36:10ไอรีนไปทำอะไรให้เธอถึงต้องเจอ
36:12เรื่องนี้
36:13บอกมาทำไมต้องทำร้ายเขา
36:18จูจูหรอ
36:22เธอกำลังกรัวอะไร
36:24เธอทำบางอย่างที่ไม่อยากให้ฉันร
36:26ู้ใช่ไหม
36:30ไอรีนไปทำอะไรให้เธอถึงต้องเจอ
36:31เรื่องนี้
36:32บอกมาทำไมต้องทำร้ายเขา
36:42ทำเพื่ออะไร
36:56ในคงจะรู้ทุกอย่างแล้ว
36:58ใช่ฉันข้าถือ
37:00ฉันทำเพื่อช่วยใน
37:04ในเกรียดไอรีน
37:07ไม่ว่าฉันจะพูดอะไร
37:08นายก็เชื่อฉัน
37:10แต่เพราะเป็นเธอ
37:11นายกลับไม่เชื่อ
37:14เธอทำนายโมโหและงุดงิด
37:18ตอนนี้
37:18นายสามารถหาใครสักคนที่เชื่อ
37:21ฟัง
37:23แบบนี้
37:24นายก็ไม่ต้องโมโหอีกต่อไป
37:26แล้ว
37:29อืม
37:30อย่างเช่นฉัน
37:33อยู่กับฉันไหนไม่เกรดเลย
37:36นายยิ้มตลอด
37:38ความเกรดทำให้แก่ลงนะ
37:41นายยังมีเรื่องของฝูงที่ต้อง
37:42จัดการ
37:44เอาพลังงานไปเสียกับเธอทำไม
38:05ทุกครั้งที่ฉันขอให้นายอยู่ด
38:07้วย
38:07นายก็ทิ้งเธอแล้วเรียบมาหา
38:09ฉัน
38:12คนง่อกคนเดียว
38:13ที่ยอมให้อภัยกับการทรยศ
38:14ของนายสำสำก็คือไอริน
38:16เธอมองผมขอ they stood up against them
38:19เดียว
38:20ij strange
38:21สองคนำลังได้ทุกของdem
38:23ฉันไม่เคยต้องการแข่งขันเพ
38:24ื่อผู้ชาย
38:25หรือดิ่นรนเพราะความรัก
38:26ของเขาเลย
38:27ความพยายาม aosほど��도
38:28ความ International
38:29ไม่ใช่การถละกันเรื่องความสั
38:32บทัน
38:32ถ้าพูดความจริงกับฉันต
38:34ั้งแต่แรก
38:35ฉันคงยอมถอย
38:36และอวยพรณะพวกเขามีความสุด
38:39ไม่น่าใครอยากจะอยู่ในความสัม
38:40พันธ์แบบนี้หร 워막
38:42ทุกคนต่างอยากมีชีวิตที่มี
38:44ความสุด
38:46แต่แล้วอนหนึ่งเขาก็มาประกฑต procure
38:48philos�น่าหลุมสบฉัน
38:50ฉันไม่อยากดูการทลละ رั้ยสา
38:51ร göstermek
38:52จึงหั่นหลังแล้วเดินไปที่ท
38:54างออก
38:55และต้องประหละใจเพราะฉันไม
38:57่ถูกมัตรอยู่ข้างอนhedอีกและ
38:58ฉันเป็นอิสรรท์
39:00บางทีแม้แต่เทพีย์เห็นดวง
39:02จันยังทนไม่ไหว
39:03และสุดท้ายก็แสดงความเมตต
39:05า
39:05ตอนที่กำลังคิดว่าจะไปทางไ
39:07หน
39:07จุ ๆ ลดตำรวจหลายคันก็มาถ
39:09ึงที่ห้องแช่แข็ง
39:10มีนักข่าวหลายคนท่ามกลามฝ
39:12ูงชนที่ยืนดู
39:18เคเน็ดยังคงร้ายอารมณ์
39:20ขณะที่เค้าเก้าเข้าสู่แสงแ
39:21ฟลช
39:21และขึ้นรอดตำรวจอย่างเย็บ
39:23ๆ
39:26ไม่นานักข่าวที่เคเน็ดถูก
39:28สงสัย
39:28เกี่ยวกับการตายของฉันก็แพร
39:30่ไปทั่ว
39:31ทุกคนต้องพูดถึง ทุกคนเป็น
39:33ห่วง
39:34ถ้าผู้นำของฟุงของพวกเขาถู
39:36กคุ้มขัง
39:36ใครจะนำพวกเขาไปต่อสู้กับฟุ
39:38งสักดู
39:39พวกเขาต่างฆาตเด้า
39:41เคเน็ดได้รับการปล่อยตัวเก
39:42ือบท่านที่
39:43หลังจากวางเงินประกัน
39:45ส่วนแอกเนสกลับถูกคุ้
39:46มขังแคน
39:48ฉันคิดว่าฉันจะไม่ต้องเจอ
39:49เคเนสอีกแล้ว
39:50แต่วันหนึ่งเขาก็มาปรากฏตัว
39:53หน้าหลุ่มสบของฉัน
39:54พร้อมช่อดอกไม้
40:04ฉันขอโทษ จะหมดเป็นความผิด
40:07ฉัน
40:08ลงพัดผ่านมา
40:26คุ้มขอโทษ จะหมดเป็นความผิ
40:29ดฉัน
40:31ความเท่าหลัดของฉันทำให้เธอ
40:32ตาย
40:42ในตอนนี้ ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็
40:44ได้ความหมาย
40:45ไม่จำเป็นตกแล่นทำอีกต่อ
40:46ไป
40:50เคเนสหยิบสิ่งนึงออกมา
40:52มันคือไม้แกะสลักรูปนก
40:54ตัวเล็กๆ
40:54ฉันมองด้วยความประหลาดใจ
40:56ไม่คิดว่าเขาจะเก็บมาถึงตอน
40:58นี้
40:58ในอดีต เขาเคยขอให้ฉันมอบ
41:00นกไม้ที่ฉันแกะสลักให้เขา
41:02ครั้งต่อมาที่เขามาหาฉัน
41:05เขาขอให้ฉันเป็นลูน่า
41:06ฉันดีใจมากและตอบตกลงไปไม
41:08่ลังเล
41:09หลังจากงานแต่ง ฉันค้นหาม
41:11ันทุกที่ในวิล่า
41:12แต่ไม่เคยพบมันเลย
41:13ก็แปลว่าเขาพบมันติดตั
41:15วมาตลอด
41:16แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว
41:18ฉันตายไปแล้ว
41:36เธอร้อน แต่ฉันคิดว่าเรายัง
41:38มีเวลาอีกนานที่จะเติบโตด้
41:39วยกัน
41:48แต่เมื่อแอกเนสโพมาทำให้ทุก
41:50อย่างเปลี่ยนไปเธอเพียงแค่บอก
41:52มือ แค่เน็ดก็พร้อมวิ่
41:54งกระดิกหังไปหาเธอแล้วเหมื
41:56อนลูกสุดนัก
42:10ความเศร้า ความโกรธ และความเจ
42:12็บปวดของฉันเขาไม่เคยสนใจ
42:14ที่ฉันพยายาม แต่เขากลับมองว่
42:16าฉันกำลังสร้างรอยร้อยระห
42:17ว่างเขากับแอกเนส
42:19ไม่ว่าฉันจะพยายามปกป้องตั
42:20วเองยังไงเขาก็ไม่ยอมเชื่อ ส
42:22ุดท้ายฉันก็หยุดหวามและย
42:24อมแพ้ ฉันคิดว่าความเฉยเม
42:26ื่อจะทำให้เขารู้สึกตัว
42:28แต่ฉันประมินความสำคัญของ
42:30ตัวเองสูงไป
42:31ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
42:32ว่าคนที่สำคัญที่สุดสำหร
42:33ับ diferentes
42:33Cennet ก็คือตัวเขาเอง
42:35ตอดลับให้สบายนะ
42:37Agness จะไม่มีวันได้เดินออกจาก
42:39baggage ตลอดชีวิต
42:43คุณเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉ
42:44ันตาย
42:45แล้วคุณจะลงทอดตัวเองยัง
42:46ไงล่ะ
42:49มาหาฉันสักครั้งได้ไหม
42:51ฉันขอโทษ
42:54ฉันเสียใจ
42:55ฉันรู้ดีว่าพูดไปก็ไม่มี
42:57ประโยชน์
42:59ถ้าเธออยากเจอฉันมาที่ห้องแช
43:00่แข็ง
43:02จากนี้ฉันจะอยู่ที่นั่น
43:08เขาหยิบขวดเล่าออกมา
43:10และดื่มไปเครื่องขวดในครั้งเดี
43:12ยว
43:25ฉันไม่สมควรเป็นหัวหน้าฝ
43:27ูงอีกแล้ว
43:28แต่ไม่ว่าฉันจะพยายามลงจากต
43:29้ำหนังกี่ครั้ง
43:30คนอื่นก็ไม่ย้ามปล่อยให้ฉัน
43:32ไป
43:32ไอรีน ฉันเหลื่อยเหลือเกิน
43:36ฉันหมดแรงแล้ว
43:38มาหาฉันสักครั้งได้ไหม
43:40ฉันขอโทษ
43:43ฉันก็ถึงเธอ
43:45ฉันก็อยากเจอเธออีกครั้ง
43:47ก็อยากเห็นสายตาของเธอเวลาเธอ
43:49ยิ้ม
43:50เราทั้งคู่ผิดที่ยุติตกับค
43:52วามราก Hoch4 Irx Ahora
43:53ปราทfat나เกินไปเราจึงต้องใจ
43:56ด้วยความทุกทรมาลมากหลือเก
43:58ินในชีวิต tonight
43:59สิ่งที่ฉันหวังในชาติหน
44:01้า
44:01คือได้ทำตามปราทนะ
44:03และหลงไหลในความรักให้ before
44:05Chainet
44:06ฉันหวังอย่างจริงใจว่าค
44:07ุณจะรับผิดชอบต่อหน้าที่
44:09ของคุณ
44:09นำพาผู้คนให้ผู้เขาเติบโตสื
44:11บต่อไป
44:13ปกป้องคุ้มครองผู้เขาให้ปลอ
44:14ดภัย
44:16ลาก่อนตลอดการ
Comments