- 22 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00วิธายัง สวัสดี ยุร พร้อม
00:09เต็น พี่ใคร
00:15ม พี่ ได้ อย่าล้ําเส้น อยากได้มา
00:17กใช่ไหม เป็นแล้วตั้งสถานะ กั
00:19น
00:21คู่นอน เอาไม่ได้
00:24ถ้าไม่เอา ก็ใส่หวงว่าจะช
00:26ีวิตฉัน
00:36รันวิขอโทษ
00:38เฮ้ย ที่หัด
00:41เข้าเรื่องเลยได้มั้ย
00:44เริ่มที่แผนทะหลบรังพ่อ
00:45อยู่ดีมั้ย
01:08รัน คุยกันหน่อยได้มั้ย
01:13ไม่มีอะไรให้คุยนี่ค่ะ
01:16หมดมากเลยเจ้านายกู
01:23คุยกันหน่อย
01:29ผมว่า ยอมคืนดีกับเจ้านายเรา
01:32เลยนะครับ
01:33เจ้านายเราเนี่ย น่าสงสารจะตาย
01:36ดูสิ ดูเม้าแต่คุณนั้น
01:39แม้ว
01:41จากเสือ กลายเป็นแม้วเลย
01:44เราเมียวเมียวด้วยนะครับ
01:47ตอนดี
01:50ไม่เห็นหน้าสงสารตรงไหนเลย
01:52ถ้าคุณอยากดูก็ไปดูเองสิ
01:55สนิตกันไหมใช่หรอ
01:58เอ่อมาลงที่ผม
02:04ผมช่วยเต็มที่แล้วนะครับเจ้านาย
02:07ผมบอกแล้วว่าตอนแรกอย่าทำทร
02:08งเยอะ
02:09มาดูดีเป็นไง
02:11เขาเรียวว่าอะไรนะ
02:14กำตามสนอว้าย
02:16ไอ้พีม ครับผม
02:20อันนี้ทำเป็นเองนะครับ
02:22ผมไม่เกี่ยว
02:24ผมว่าผมไปดีกว่า
02:27หอนเป็นหมาเลยเจ้านายกู
02:29ไม่เกี่ยว
02:31ไม่เกี่ยว
02:33ไม่เกี่ยว
03:03สนิตกตามสนิต
03:13ที่ก็ต้องเอาไปให้อยู่ดี
03:17ทำไมทำตัวเป็นเด็กแบบนี้
03:20แยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตั
03:21วสิรัน
03:23อย่าเริ่มสิว่าแกยืนอยู่ต
03:24รงนี้เพื่ออะไร
03:42ต้องการอะไรหรือเปล่าค่ะ
03:45คุณคนินต้องการให้เข้าพบ
03:46ที่มอง extend scared
03:48ผู้ตามการให้พูดเพื่อตามการ 하나� ex
03:58สิกว่ามาก
04:16ไม่เสียงione
04:16ถูกเวลา ที่เคยให้เธอเดินจากไป
04:22ฉันมันไม่รู้ตัว แค่คิดว
04:26่าดีที่สุด
04:28ฉันได้มารู้เรื่องเธอ
04:31ถึงรู้ว่าไม่มีเธอแล้ว ดัง
04:35ฟ้า
04:36เห็นว่าฉันเสียใจ จำดนบั
04:40นดาลให้เราได้พบเธอ
04:44จากวันที่เคยพลันจากกันให้
04:48ฉัน
04:49ได้กลับมาเคียงข้างเธอ
04:53ให้รู้ว่าเธอมีข้าเท่าไร และ
04:56ฉันรับเธอแค่ไหน
05:00ตั้งแต่ที่ฉันมันได้กลับมา
05:03ก็เพิ่งได้รู้ฉันมาเพื่อเธอ
05:06ได้กลับมาเพื่อแค่ในวันที่
05:10ฉันทิ้งเธอเดียวได้
05:13ออกไปจากนี้จะไม่มีวัน
05:16ที่ยอมให้เธอน้ำให้ไปไหน
05:20จากนี้ทุกมุมหายใจ
05:24จะโคตรชัดใช้เพื่อเธอที่เคยห
05:27้ามไกล
05:52มีอะไรอยากจะบอกฉันไหม
05:59ไม่มีค่ะ
06:03แม่นะ
06:06แม่ค่ะ
06:17ระวันตอนนี้ค Doesn't have decided to start
06:17แล้วเรื่องที่หนูแอบเข้ามาในห
06:18้องฉันตอนที่ฉันไม่อยู่แล้ว
06:20มี the way do I belong to our point
06:23알รั้นเหรอค่ะ
06:26รันเข้ามาตอนไหนคะ
06:29อ่ะ
06:30หรือว่าคุณค�� ох oh
06:32คนนิรรี่ไหมถึง
06:33ตอนที่รันเข้ามาหาตังหูคู่
06:35なんだหรือเป imagination
06:37แต่ว่าวันนั้นรันขอหน้าห้
06:40องแล้วนะคะ
06:41แล้วคุณพาก็อยู่กับรันตลอ
06:42ดเลย
06:44คุณขนิดหมายถึงวันนั้นหรื
06:45อเปล่าคะ
06:58วันนั้น พาอยู่ด้วยจริงๆค่ะ
07:02แต่ไม่ได้อยู่ด้วยตลอดนะคะ
07:05เพราะว่ามีเด็ดฝึกงาน
07:07ทำกาแฟหกอยู่ที่หน้าห้องค่ะ
07:09แล้วพากลับเข้ามา
07:12ก็เห็นคุณรัน
07:13ลุกขึ้นมาจากหลังโตที่ทำง
07:15านค่ะ
07:16แล้วเธอก็ออกไป
07:18อย่างที่คุณพาเล่าเลยค่ะ
07:29รัน...
07:32รันมารู้ตัวเอกทีตอนที่เดิน
07:34ออกไปจากห้องแล้วค่ะ
07:35ว่าลืมตั่งหูโคนั้น
07:39รันก็เลยหาไปทั่วกรายสัตว์เลย
07:41ค่ะ
07:42เหลือแต่ห้องของคุณคนินที่
07:44ยังไม่ได้หา
07:44รันก็เลยขอคุณพาเข้ามาค่ะ
07:50ตั่งหูคู่นั้น
07:51เป็นตั่งหูตั่งหน้าของคุณย
07:54าย
07:56มันสำคัญกับรันมากจริง
07:57ๆค่ะ
08:00ฉันเข้าใจนะ
08:03มันเป็นของดูต่างหน้าจากคุ
08:05ณสำคัญด้วยสิ
08:08ค่ะ
08:10ขอบคุณคุณคนินที่เข้าใจ
08:11นะคะ
08:12งั้นรันไปได้แล้วใช่ไหมคะ
08:19แต่เท่าที่ฉันจำได้เนี่ย
08:22หนูไม่เคยเดินมาหลังโต้ทำงาน
08:24ฉันเลยมันใช่เหรอ
08:27แล้วมันจะตกกิดที่โต้ฉัน
08:28ได้อย่างไร
08:30จริงไหม
08:43มีอะไรอย่างจะบอกฉันไหม
08:50คุณเลเน่เข้าไม่ได้นะคะ
08:51ฉันต้องแก้ของท่านก่อนค่ะ
08:53หลบไป
08:56เออ...พาบอกคุณเลเน่แล้วนะคะ
08:57ว่าทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ
08:59ไม่เป็นไร
09:01ลูกจะมาหาพ่อทั้งที่จะห้ามน
09:03ำใหม่แล้ว
09:05เอาก็ได้ป่ะ
09:06ค่ะ
09:10มีอะไรหรือเปล่าลูก
09:17พ่อจะทำอะไรคะ
09:23แล้วพ่อทำอะไรล่ะ
09:24พ่อ...
09:26รันไปคนของเล
09:27ถ้าพ่อมีอะไรก็มาคุยกับเลต
09:29รงๆ
09:30ไม่ใช่เรียกคนของเลมาแบบนี้
09:34แกเข้าใจเลยผิดหรือเปล่า
09:37คนที่รับรันเข้ามาทำงานคือพ
09:39่อ
09:40ไม่ใช่แก
09:41แล้วไงคะ
09:42ยังไงรันก็เป็นคนของเล
09:45เป็นมาตั้งแต่ต้น
09:53พ่อเคยสอนแกถ้าเด็กแล้วนะ
09:56ว่าอย่ามีจุดอ่อน
09:59แต่แม่บอกเลว่า
10:03ไม่มีใครเหรอคะที่ไม่มีจุดอ
10:05่อน
10:07เพียงแต่เราปกป้องมันได้หรื
10:08อเปล่าตั้งหา
10:11ใจไหมถึง
10:14แม่ที่ตายไปแล้วนะ
10:21ไปเถอะ
10:24เดี๋ยว
10:30ปกป้องให้ได้นะ
10:32จุดอ่อน
10:42ไปซือประวัติเด็กนันมา lock
10:44แล้วให้คนมาดูประวัติเด็กนั
10:44นมาให้หมดเลยนะ
10:45และให้คนมาดูค smoked ere ib
10:47лишь 1 รี Rug
10:47ไม่รอ
11:02เยอะ
11:17เธอรับเธอร์จริง
11:35พี่เล
11:40เราไม่เป็นไร
11:43เขาไม่ได้ทำอะไร
11:47แล้วรันก็ไม่ได้รายงานอะไร
11:48เขาน่องเหนือจากที่เราตกลงกัน
11:50องไว้ในวันนั้นด้วย
11:55เชื่อรันนะ
12:06พี่ไม่ได้ไม่เชื่อรัน
12:09แต่พี่แค่โมโห
12:11ที่เขาทำกับรันแบบนั้น
12:15แล้วที่พูด
12:16กลายหยกเรื่องแม่ขึ้นมาพูด
12:18อย่างไรดังดังนี้
12:21บ้าย
12:36บ้าย
12:50รันไม่เป็นอะไร
12:52บ้าย
13:04พี่รู้หรัน
13:06พี่รู้
13:09แต่พี่แค่กลัว
13:16พี่เลกรัวอะไรคะ
13:19พี่กลัวว่าเขาจะทำอะไรเรา
13:21พี่กลัวว่าพี่จะเสียหนูรัน
13:23ของพี่ไปอีกครั้งนึง
13:28ทั้งที่เรายังโกฎกันอยู่เลย
13:29เป็นอะไรนะพี่เล
13:48สำหยุดอีกแล้ว
13:49แต่เป็นอะไรนะ
14:00ไม่เป็นอะไรจริงๆ
14:03ดีนะที่พี่เลเข้ามาก่อน
14:05เพราะแบบนี้ยังไง
14:07พี่ถึงไม่อยากดึงรันเข้ามา
14:10ขอโทษนะ
14:14วันไหนคะ
14:17เมื่อวัน
14:18วันนี้
14:20หรือวันที่รันเรียนจบ
14:28พี่หนึกแล้วว่ารันต้องรู้
14:33วันไม่รู้
14:34ถ้าพี่เลมให้เรา
14:37ทุกอย่างก็จะเป็นแค่การเดาข
14:38องรันเอง
14:53รันรู้ไหม
14:55แม่พี่อ่ะ
14:57เป็นผู้หญิงที่ยิ้มสวยที่ส
14:58ุดเลยนะ
15:01ภาพที่พี่จำได้
15:03คือท่านเป็นคนใจดี
15:06คนที่ชอบเป็นอาศาสมัคร
15:10และก้าที่จะไปเป็นอาศาสมัคร
15:11ช่วยเด็กในเขตสงคาม
15:19และพี่ก็เกิดคำถามขึ้นมาว่
15:21า
15:22ทำไมผู้หญิงใจดีคนนั้น
15:24ถึงโดนพูดเก่าการลายยิ่งต
15:26ายในแคมพูริภัย
15:30และพี่ก็ถามพ่อ
15:33พ่อบบว่าแม่แค่โชคลาย
15:36แต่พี่ไม่เชื่อ
15:39ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พี่
15:41สงสัยในทุกคำที่พ่อพูด
15:45พี่พรยายามหาความจริง
15:48แล้วก็ได้รู้
15:51ธุรกิจของบ้านที่เคยขาวสะ
15:53อาด
15:54กับสกระปกอย่างไม่น่าเชื่อ
15:58พ่อพี่ขนส่งทุกอย่างลัน
16:01ตั้งแต่สิ่งของ
16:05ไปเจอหนึ่งคน
16:07ทันทีที่แม่พี่รู้
16:09แม่พี่ต้องขัดขวางพ่อทุก
16:11ทาง
16:18แต่พนรับก็เป็นอย่างที่เห็น
16:23หายในตอนที่พี่เควงมากๆ
16:28โชคดีที่พี่ได้เจอพีม
16:33พีมคือคนที่แม่พี่เคยช่วยไ
16:34ว้ตอนเด็กๆ
16:38เขาเป็นคนเดียวที่พยายามสืบห
16:39าความจริงเรื่องการตายของแม่
16:48พี่จะไม่มีวัน
16:51ยกโทษที่เขาที่พ่าคนที่พี่ร
16:54ักที่สุดไป
16:57พี่จะดึงเขาลงมา
16:59จะทำให้เขาได้รับกรรมดีสิ่
17:01งที่เขาทำลงไป
17:23พี่ไม่เคยอยากร้ายรันไปไหนเลยนะ
17:28แต่พี่กลัวรัน
17:38ตอนนี้พี่เลโจบรันได้ไหม
17:40กลัวรันได้รับกรรมดีสิ
17:40่งที่แม่
17:40กลัวรันได้รับกรรมดีสิ
17:42่งที่แม่
17:43กลัวรันได้รับกรรมดีสิ
17:45่งที่แม่
17:46กลัวรันได้รับกรรมดีสิ
17:48่งที่แม่
17:51กลัวรันได้รับกรรมดีสิ
17:52่งที่แม่
17:54พี่ alsจะพรมดีสิ่งที่iritualเงิน
18:02ก่อนคงราวคิดชีวิต
18:27พี่ขอโทษ พี่หือ
18:32นึงว่าเป็นเม็นสะอีก เวี่ย
18:34งยังก็ผีเข้า
18:37แล้วเราจะยกโทษให้มนุษย์เม็
18:39นคนนี้ได้ไหมล่ะ
18:41ได้ทีแล้วเอาใหญ่เล็ก
18:43ถ้าพี่เป็นพวกมีทิ้งอกก็
18:46งั้นมาสัญญากันก่อน
18:49อะไรคะ
18:55พี่เล็ก
18:57ค่ะ
18:59ต้องมาสัญญากันก่อน
19:02ว่าพี่จะไม่ร้ายรันไปอีกแล้
19:04ว
19:31พี่สัญญา
19:33พี่จะปกป้องรันเอง
19:39คุยจบแล้วนะ
19:50เรามาทำสัญญากันดีกว่า
19:53พี่เล
19:54นี่มันต้องทำงาน
19:56ใช่ไง
19:59คุณทำงานนี้ค่ะพี่รับ
20:08เข้ามาทำไม
20:10ผมนึกว่าปรับความเข้าใจก
20:12ันเสร็จแล้ว
20:13แต่นี่มีปรับออสด้วย
20:18พี่อยากมีงานทำอยู่ไหม
20:21ก็อยากมีก่ะครับ
20:22ถึงได้เข้ามา
20:23จะพากันรันไปด้วยใช่ไหมครับ
20:31พี่มีบางอย่างอยากให้รันเห็น
20:34คราวนี้
20:36ให้พี่เป็นไฟบอกก่อนบ้างนะ
20:47ยินดีต้อนรับครับ
20:49ขนังงานใหม่
20:54ยินดีต้อนรับครับ
21:14เหมือน 5000
21:14พี่มันน่าอะไรกันruction
21:17อาวุธของฝังพี่น่ะ
21:21พี่ไม่ได้ทำงานกับหมอนั่นแค่ส
21:23องคนหรอกนะ
21:25พี่เนี่ย
21:26มีแต่คนของพี่
21:28แต่ข้างนอกมันเป็นตึกร้างนะ
21:32น Lauren
21:32พี่เตรียมการมาน้านแค่ไหนแล้
21:34ววก็เนี่ย
21:35โขนำตั้งแต่วินาทีที่พี่เก
21:37้าขาเข้ามาในบรีสัท
21:39ก็ 6 ปีแล้ว
21:41จะว่ายาวก็ยาวนะ
21:42แต่ก็ส่งมากถ้าเทียบกับ 30
21:45ปีที่เขาถือของกำนาจอยู่
21:48คุณพ่อของคุณหนูเนี่ย
21:49จะปลุงไว้มากกับมาร่านนίο
21:52ไม่รู้ว่าหาที่นี่เจอрен 이렇게
21:54แต่ผมว่าน่ blanc
21:57เพราะที่เก่าโดนทลบยับไปแล
22:00้ว
22:01เราย้ายคนของเรามาสามรอบแล้ว
22:03ช็วงดีที่รอบก่อนคุณเลใน
22:05ไว้ตัวท่าน
22:08ป่ะเธอ แต่พี่จะแนะนำให้รู้จั
22:10กทุกคน
22:11เดี๋ยวก่อนครับพี่ 레
22:13หืμ?
22:15รันก็มีบังอย่างจะให้พี่ 레ด
22:16ูเหมือนกัน
22:23ดันหนึ่งข้อมูลที่ซ่อดเอ
22:24าไว้ออกมาและเห็นว่ามีการย
22:25ักรยอกเงินของบริษัทค่ะ
22:27รันก็เลยคิดว่าจะเอาหลักฐ
22:28านพวกนั้นมาเอาผิดคุณขนินเธ
22:30อได้
22:30แต่ว่าพอดูซ้ำๆแล้ว
22:32ข้อมูลแทบทั้งหมดนี่
22:34เป็นจุดอ่อนที่คุณคาเนีย
22:36นใช้เพื่อเล่นงานคุณอุ่งค่
22:37ะ
22:37พี่เล่ลองดูตัวเล็กตรงนี้
22:44รันไปเอาข้อมูลพวกนี้มาจากไ
22:46หน
22:50ถ้ารันบอกพี่เล แล้วพี่เล่าจะไม
22:52่กวดรันใช่ไหมค่ะ
22:58บอกมาเดี๋ยวนี้จะตัวแสบ
23:04รันไม่ได้ตัวแสบ
23:09เงินบอกมาเดี๋ยวนี้ค่ะ
23:12ที่รัก
23:16คือ
23:23รันแอบเข้าไปในห้องคุณคาน
23:25ินค่ะ
23:27แล้วรันก็
23:29แอบใช้ทริกนิดหน่อย
23:31ในการ
23:33ดูนข้อมูลออกมาจากของเขาค่
23:35ะ
23:35ยังไง
23:37พี่เลจำเจนได้ไหม
23:39เพื่อรันอ่ะ
23:41เพื่อเจนอับเป็นแหกเกอร์
23:42แล้วก็เก่งถึงเรื่องนี้มากเลย
23:43อย่าทำแบบนี้อีกนะรัน
23:49ไม่สัญญา
23:50รัน
23:55แต่รันจะบอกก่อนทำ
23:58โอเคไหมคะ
24:09พี่เล
24:11อะไร
24:15ขอบคุณนะคะ
24:16ที่บอกรัน
24:22ขอบคุณที่เชื่อใจรันอีกคร
24:23ั้ง
24:27พี่ก็ขอบคุณ
24:32ขอบคุณ
24:32ขอบคุณนะ
24:36ที่ทำเพื่อพี่ขนาดนี้
24:51พี่ก็อยากถูกรันอย่างนี้
24:53แต่เรามีงานต้องทางต่อ
24:59ขอบคุณ
25:00ขอบคุณ
25:00พี่ก็มีคนหนึ่ง
25:02ที่ต้องแนะนำให้เรารู้จัก
25:04ขอบคุณ
25:12ขอบคุณ
25:14ขอบคุณ
25:14ขอบคุณ
25:24ขอบคุณ
25:25ขอบคุณ
25:29นี่ดีน
25:30เพื่อสนิตฉัน
25:31ที่เข้ามาเป็นนกต่อให้กับแผ
25:33นการนี้
25:46เราจะเริ่มแผนได้การกว้านสื่อ
25:48หุนทั้งหมดที่ทำได้
25:58ตอนนี้ดีนได้มาเท่าไหร่แล้ว?
26:0014% ค่ะ
26:01ถ้ารวมกับที่พี่เลถือแล้ว
26:03เราจะขาดอีกกี้ 10 หุ้น
26:05แล้วเราก็จะมีมากกว่าคุณคน
26:06ิน
26:08แล้วคุณจะไม่ผิดหวังค่ะ
26:10ถ้าเลือกมาอยู่ฟังเรา
26:19แต่STE民กขонอยูู่่เหมือนกับคุม
26:49ทูน Love
26:51ที่จะเป็นชาดกับโลก
26:53เป็นไฟ หาพ멋
26:56ที่น่าจะเป็นไห้
26:56แน่หชิบอย่าตรง!
27:01สักโคตรที่นั่น
27:14กลับถึงพร้อมี้า
27:14ขอบคุณนิด
27:25อย่าคิดกว่า
27:26คงไม่พลัง
27:27นองกลับPD
27:31เจ้าจะมืดปปก
27:35ของดาล
27:44รับกาแฟไหมครับเจ้าไหน
27:47เอาสิ
28:29ลีดีใจนะคะที่คุณอาจัดสิน
28:32ใจแบบนี้
28:35ก็มันถึงเวลาของเด็กรุ่น
28:36ใหม่แล้วนี่น่ะ
28:38อ่าเองก็อยากเกษียรจะแย่แล้
28:40ว
28:41แต่หมูมั่นใจแล้วใช่ไหม
28:43ว่าจะรับมือพ่อด้วย
28:45ค่ะ และเล่จะทำให้น่าใจ
28:49ว่าคุณอาจจะไม่เดือดร้อน
28:50ไม่ผิดหวังที่เลือกทางนี้ค่
28:51ะ
28:52ขอบคุณนะคะ งั้นเล่ขอตัวก่อน
29:18พี่เล
29:22วิธีนี้จะหยุดพ่อพี่ได้จร
29:24ิงๆ
29:25ใช่ไหม
29:27มันจะหยุดการตายของพี่เลได้ใช
29:29่ไหม
29:30คนที่จะค่าพี่คือพ่อพี่
29:33ใช่ไหม
29:35พี่ก็ไม่รู้หรอก
29:38แต่ที่แน่ๆ
29:40พี่อยากดึงเขาลงมา
29:43อย่างน้อยที่สุด
29:45ก็ต้องตัดแขนตัดขาเขาให้
29:47ได้มากที่สุด
29:49พี่รู้ว่าเขายังมีอำนาจ
29:51นอกจากในบริษัทอีกมาก
29:56แต่พี่ก็รู้ด้วยว่า
29:59การต่อสู้ครั้งนี้
30:02มันไม่จบง่ายๆ
30:06ตาบใต้ที่พี่กับพ่อ
30:10ก็ยังไม่ตายกันไปข้างนึง
30:18รันยังอยากช่วยพี่อยู่ไหม
30:29พี่เล
30:36เราไปแว้ที่นึงก่อนกลับบ้าน
30:39ได้ไหม
30:49ที่นี่ยังเหมือนเดิมเลย
30:59พี่เลจำที่นี่ได้ไหม
31:10ใส่หัวไปให้พล
31:25พี่ขอโทษ
31:28ขอโทษทำไมคะ
31:32พี่ขอโทษที่เคยพูดแบบนั้น
31:35ขอโทษที่เคยไล่กัน
31:39แต่พี่ไม่เคยอยากทำร้ายรันเลยจร
31:41ิงๆนะ
31:43เนี่ย
31:43พี่เลขอโทษรันมาพอแล้ว
31:55นั้นก็อยากขอโทษพี่เลเหมือนก
31:56ัน
31:58ขอโทษที่เราหนีไปถัวที่ไม่ถาม
32:00อะไรพี่
32:02เอาไปคิดไป самคนเดียว
32:03มีไปแล้วพี่เลดูที่สิ
32:13ตอนนี้เรากลับมาเงินอยู่ตรงนี้
32:14เหมือนเดิมแล้วไง
32:17เหมือนเมื่อก่อน
32:19แค่นั้นก็พอแล้วเนอะ
32:25ไม่ได้กลับมาที่นี่ตั้งนาน
32:27แวะไปหาจารย์ดีมั้ยนะ
32:31รัน
32:36ครับ
32:38ขอบคุณนะ
32:42กลับมา
32:55ขอบคุณที่ไปอยู่ข้างพี่อีกคร
32:57ั้งหนึ่ง
33:12มันกลับมาแล้วนะ
33:18มันกลับมาแล้วนะพี่แน่
33:20มันกลับมาแล้วนะ
33:36มันกลับมาแล้วนะ
33:50มันกลับมาแล้วนะ
33:51มันก็จะเลือดทางนี้
33:53มันจะทางทุกทางเพื่อกลับมาย
33:54ืนอยู่ข้างพี่อีกครั้ง
33:56ขอแค่พี่เลอยู่ตรงนี้
34:02มันกลับมาแล้วนะ
34:07มันกลับมาแล้วนะ
34:18มันกลับมาแล้วนะ
34:33มันกลับมาแล้วนะ
34:36มันกลับมาแล้วนะ
34:43มันกลับมาแล้วนะ
34:47มันกลับมาแล้วนะ
34:50มันกลับมาแล้วนะ
34:52มันกลับมาแล้วนะ
34:54มันกลับมาแล้วนะ
34:55มันกลับมาแล้วนะ
34:58มันกลับมาแล้วนะ
34:59มันกลับมาแล้วนะ
34:59มันกลับมาแล้วนะ
35:00มันกลับมาแล้วนะ
35:01มันกลับมาแล้วนะ
35:01sim Officers
35:02You've been terrorizing me, yeah I'm always wrong
35:10I knew you lost your mind when you dropped that bomb
35:16Girl are you crazy?
35:18Yeah you must be crazy
35:21I've been thinking lately
35:24Lately it's few
35:29สุดท้ายที่สุดที่เธอ ล่าใจ
35:33กันเท่าจะต้องหาที่นี่
35:34แต่มันต่อเท่าจะต้องกันอย่
35:38างของคัน
35:43ไม่คิดว่าจะพินาดไป แต่มัน
35:47ใจกันต่อมา
35:58Κnoc город Justin
35:59mystic
36:00нихนั่น chi hands-tu ๆ คน ah dat immer
36:13gebe clubs ฉัน得ため และมัน
36:15ตอนนั้น you can Megan
36:21yeah
36:23if i was by the time
36:25then i would change the honey
36:29so i never saw your face
36:34ไห้
36:35please
36:40what do i have to do
36:44to make you
36:48คุณที่นี่ หอม เป็น้ 오 เป็นเมื่
36:55อไฟ
36:55คุณที่นี่คุณสิ อื้า โอทน
37:05คุณสิ เป็นตัวด้วย ที่นี่คุ
37:13ณสิ จะที่นี่
37:34ดูตรงนี้เพื่อเธอต้องจากที่แ
37:37สน
37:37ดูตรงนี้นี่ก็ไม่รู้สึกสร
37:37้าง
37:37ในเวราะก็ไม่รู้สึกสวัน
37:46หวัดมาที่นั้นบุ่งเกิด มัน
37:52เยี่ยบของชื่อมัน
37:59จนทีที่อย่าที่นี่ ข้าเวลาท
38:05ี่นั่น
38:05ทีที่นั้นไปมีกิน ข้าเฟิดา
38:12ตรงน้ายไป
38:13คอสวัสด fırен
38:15แฟน broader
38:21คอบ salts โย้ Roi
38:27แฟน
38:30แฟนเจaris โีชเรา
38:31แฟน
38:31แฟน
38:41ไม่ได้
39:05i'm gonna be like you
39:33มีอะไรหรือเปล่า มันแปลกใจ
39:35นะ จูจูก็อยากจะเจอผม
39:41ก่อนนิดหน่อย พอดีว่าผมเพิ่
39:45งเจอลูกสาคุณ
40:03- พี่มีความสุขจังเลย รันก็
40:11เหมือนกัน
40:13- ไม่เท่าพี่หรอ ไม่เท่าอะไรกัน
40:18ค่ะ
40:18อุซ ไปหรือว่ารันเจออะไรมากราย
40:22ไม่รู้เหมือนว่าพี่เจออะไรมา
40:24เปล่า
40:32รันเคยบอกว่าพี่เป็นโลกทั้
40:34งใบของรัน
40:36รันอีกก็เป็นโลกทั้งใบข
40:37องพี่เหมือนกันนะคะ
40:50วันที่รันจากไป
40:53พี่ liberals orage ก็เป็นโหはนทั้งไปของว
40:55ิทธลมออกมาเหมือนกัน
40:58พี่เล รันมีเรื่องอยากจะบอกพี่
41:06พี่เองก็มีเรื่องนี้แบบกับบ
41:07ันเหมือนกัน
41:09อะไรเหรอคะ
41:11รันบอกมาก่อนสิ acionارกี่กุ้นนะ
41:22ให้พี่เลบอกก่อนดีกว่า
41:25ก็ได้
41:39พี่เลรักหนูรันนะคะ
41:46ได้ยินไหมเนี่ย
41:50ถ้าทางจะไม่ได้ยิน
41:53พี่เลรักหนูรันนะคะ
41:55รักรัน รักมาก รักที่สุด
41:57ได้ยินอย่าง
41:59นี่แก้งกันป่ะเนี่ย
42:01รักไหมคะ
42:11รันก็เหมือนกัน
42:16เหมือนกันอะไร
42:18ไม่บอกพี่ก็ไม่รู้นะเนี่ย
42:39หนูก็รับพี่เลนะคะ
42:40ฮะ
42:45รักมาตลอด
42:51ตลอดเวลาเลย
42:58หนูไม่ได้ชื่อหนูนะคะ
43:00อ่า
43:01ก็เห็นแทนตัวเองว่าหนู หนู
43:03หนู
43:04ก็ได้ก็ชื่อหนูสะอีก
43:06เปล่าสำนอย
43:10ทั้งชีวิตก่อน หรือชีวิต
43:12นี้
43:13หนูก็รักพี่เล
43:21รัน
43:22รัน
43:23อืม
43:25ถ้ารันไม่ชอบบ้านหลังนี้
43:29เราไปหาบ้านหลังใหม่ด้วยกัน
43:30ไหม
43:32ถ้ารันไม่ชอบรถคันนี้
43:35เราไปดูรถด้วยกัน
43:37เอาคันที่พี่จะขับพารันไปทุ
43:39กที่เลย
43:41ดีไหม
43:43รันเคยพูดกับยาย
43:45ว่าถ้ารันเรียนจก
43:48ทำงาน
43:50รันก็จะซื้อรถคันใหญ่ๆ
43:52ไว้พายาไปเที่ยวทุกที่เลย
43:54ถ้าซื้อได้แล้ว
43:57เก่นเป็นขับพาพี่ไปแทนนะ
44:04พี่เลยทำได้
44:06พี่จำเรื่องของรันได้ทุกเรื่อง
44:10พี่อยากให้รันมาเป็นข้อพวกพี่
44:14มาอยู่กับพี่นะคะ
44:20ฮึดค่ะ
44:21พอเลยไม่ต้องลอง
44:25อยู่กับพี่อย่าลองให้สิคะ
44:28มันต้องมีความสุกเยอะๆ นะ
44:33ไอ้โฮ ย้อเอาไปซับปี้ยังไ
44:35ง
44:35ไหล
44:39เจ้าเจ้า
45:09กลับการคุณอยู่ในตรวจ
45:11ขอเต้า...
45:12กพอต่อให้แล้ว...
45:19จบกับว่า...
45:21กว่าขอเต้า...
45:22ดูกว่าว่าไว้...
45:34นัล captions...
45:50นั่นมีซ้อยของนั่นอย่างแล้ว
45:52แล้วมันก็มีค่ามากว่าของ
45:54คันที่คุณให้
45:55ไม่รู้กี่พันเท่า
46:09ได้ดิ่ง
46:36แล้วเมีย...เฮ้ย...
46:39เลขาไปไหนล่ะครับ?
46:43ให้...พัก
46:47พักยังไงนะ...ว่านยังเห็นด
46:50ีๆกันอยู่เลย
46:54ทำไมอยากรู้รายละเอียดเลยไง?
46:58ดูจากหน้าแล้วเนี่ยถ้าถามต
47:00่อไปว่าตาย
47:01งั้นผมไม่รู้ดีกว่าครับ
47:03เก่งขึ้นมิ...อ่านบรรยากาศ
47:05เป็นด้วย
47:07ตั้งแต่เจ้านายมีเมียเนี่ย...
47:11อารมณ์ขันอักเกตขึ้นนะครั
47:13บ
47:16หาย...
47:27คุณเลเน่
47:29หือ?
47:29หือ?
47:30ผมรู้ว่าคุณเล่ินแผนการได้
47:32เร็วขึ้น
47:34เพราะอยากจบเรื่องนี้ให้ไวที่ค
47:35่ะ
47:37arab
47:38มันจะไม่ไวไปหน่อยเหรอครับ
47:41ผมก peachคุณจะรู้ว่าตัวสักครั
47:43บ
47:44ฉันรู้ว่านายเป็นห่วง
47:48แต่ฉันอยากจัดการทุกอย่างให้
47:49มันเรียบร้อย
47:53อย่างน้อยก็อยากทำให้มั่นใจ
47:55ว่าล่านจะปลอดภายที่อยู่ข้าง
47:56ฉัน
47:59ฉันไม่อยากส่งเขาไปไหนอีกแล้
48:01ว
48:02อีกอย่าง
48:10พูดไหมเธอครับ
48:13คุณก็รู้ว่าพูดกับผมได้ท
48:14ุกเรื่อง
48:19ฉันกลัว
48:21กลัวว่ารันจะเป็นอะไรไป
48:28เหมือนแม่
48:37มา ทำก็ทำ
48:39ในเมื่อเจ้านายพูดขนาดนี้แล้
48:41วเนี่ย
48:41ไอ้ที่ค่ายังเราจะทำอะไรได้
48:45คอยแกปัญหากันไปทีแล้วเรื่อง
48:48เริ่มจากจัดการพ่อคุณก่อน
48:55อีม
48:58ครับ
49:01นายไม่ได้เป็นคิค่า
49:07นายเป็นเหมือนพี่ชาย
49:20คุณก็ต้องรู้นะครับ
49:22ก็พี่ชายคนนี้โคตรเต็มใจช่
49:25วยน้องสาวเลย
49:29เลิกเล่น
49:34แล้วเรื่องที่ให้จัดการอ่ะ
49:36ไปถึงไหนแล้ว
49:42สิ่งในสามวิ
49:44ไปทำงานต่อกับได้
49:52ไปแล้วนะ
50:11นายไม่ได้
50:19นายไม่ได้
50:45มันยังไม่ถึงเมื่อตานี้
50:47ยังด้วยตั้งหลายเดือน
50:49มันไม่ได้เป็นแบบนี้
51:01ไม่ได้
51:02ไม่เอาหลัง
51:03ไม่เอามานี่
51:05ไม่ได้เอาหลัง
51:07ไม่นัก
51:29ไม่ได้
51:48พี่เดีย พี่เลไปไหนคะ
51:51ออกปัดเบิดสัตว์ต้องจากเช้
51:53าแล้วค่ะ
51:54คุณเลเน่ฝั่งไว้ว่าไม่ให้
51:55ปุกคุณ
51:56อยากให้คุณรันได้พัก
51:58แล้วก็นี่ค่ะ
52:18เราต้องไปที่บริษัทค่ะ
52:20เรามีเรื่องที่ต้องบอกพี่เล
52:22ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวพี่ลีไปตาม
52:23คนลดให้นะคะ
52:25ค่ะ ขอบคุณค่ะ
52:32ค่ะ ทีก็ดีกว่า
52:38ต้องกลังให้ค่ะ
52:39ค่ะ ชะมีสัตว์
52:40ขอบคุณค่ะ
52:41ค่ะ ค่ะ ทีกว่า
52:44ค่ะ แกค่ะ ค่ะ ทีกว่า
52:57ค่ะ ทีกว่า
53:06รันต้องบอกพี่เลทุกเรื่อง
53:08ทั้งเรื่องที่จะเกิดอะไรขึ้นกับ
53:09พี่เล
53:10ทั้งเรื่องที่รันหยอนกลับมา
53:13ถ้าไม่อยากตาย
53:20คุณก็อย่าส่งเสียงดัง
53:23คุณ
53:31ชุดนายเรียกตัวคุณ
53:49ว่าไง ส่งดอกไม่เรียบแล้วเห
53:52รอ
53:53คุณเน้ย ค่ะ คุณรันหายตั
53:55วไปค่ะ
53:57พ่อพี่ออกมาจากบ้าน คุณรันก
53:59็หายไปแล้ว
54:00ก็ได้เลยขึ้น
54:34อืม อังไงแล้ว
54:37อืม พี่เล มันตกใจมาเลย
54:41ทำอะไรอยู่คะ
54:42อืม
54:46ต้องเจอแล้วค่ะ
54:49เราคิดยังไงมาทำกับข้าวคะเ
54:50นี่ย
54:51ทำงานก็เหนื่อยจะแย่แล้วนะ
54:53งานนี้ให้คนอื่นทำก็ได้
54:56ใช่ค่ะ
54:57ทำงานก็เหนื่อยจะแย่แล้ว
55:00เห็นไหมล่ะ
55:04หมายถึงพี่เลอ่ะ
55:05ทำงานก็เหนื่อยจะแย่แล้ว
55:08มันก็เลยทำกับข้าวให้พี่เลก
55:09ิน
55:17ก็พี่เลเคยบอกว่าจะขับรถพาร
55:19ันไปทุกที่
55:21มันก็เลยอับคิดว่า
55:23ถ้าได้อยู่กับพี่เล
55:25มันก็จะทำอาหารให้พี่เลกิน
55:30ทำทุกอย่างเลยที่พี่เลชอบ
55:33พอได้อยู่บ้านหลังเดียวกัน
55:36มันก็...
55:38เหมือนคู่แต่งงานเลย
55:41ดีจัง
55:47แล้ว...
55:49นอกจากอาหารเนี่ย
55:58กินอย่างอื่นด้วยได้ไหม
56:01ราหมู
56:05มีซังได้แค่แบบเดียวแก้
56:06งลายอย่างแล้วเหรอ
56:17ก็...
56:18แต่รันก็ไม่เคยห้ามสักคำ
56:27ก็...
56:32กินไปสิค่ะ
56:37อันนี่เลย
56:38อันนี่เลย
56:41เดี๋ยวนี้เก่งแบบนักนะ
56:42เฮ้...
56:43ไม่เหลือ
56:44ไม่เหลือ...
56:46เฮ้...
56:47คุณเดี๋...
56:48ว่าไง...
56:49เจอแล้วเหรอ
56:50พอคุณติดต่อผมมา...
56:51ว่ามีไงได้ทำ...
56:53รู้ใช่ไหมครับ...
56:55ว่าหมายความมายังไง...
56:57ไม่ได้เจอกันกับเดียวเองนั้น
56:58หนูรัน...
57:13แต่พ่อไม่นึกเลย...
57:14ว่ามันจะจบไป
57:15เฮ้...
57:21อย่าขอบคุณทุกช่วงเวลา...
57:24ที่ตอนนี้มีเธอให้ก่อน...
57:26ไม่ว่าฝันรับจันดันหน้า
57:28...
57:28จะมีแค่เธอคนเดียวในดัน...
57:32จับเมือกันให้นั้นหน่อย...
57:33จากนี้ฉันเองก็จะไม่ปล่อย...
57:35ออที...
57:36รักขอเธอ...
57:38อย่าหาย...
57:39ไปไหน...เลย...
57:41จะหมายคงนา 因örtๆ อะไรที่ทำให้เราเจอกั
57:44น...
57:44นิคกัน...
57:45อย่าเป็นเพราะโชว์ เชือตา...
57:47ที่ทำให้เราพวกกัน...
57:49ออ้...มกอดเดิม คนที่ฉันคุ้
57:51นเคย...
57:51กลิ่นข้นเธอ
57:52ที่ไม่ค่อยเป็นอะไร...
57:54ฉันยังจำได้ ทุกอย่าง...
57:58ใส่ทาง เดียวที่ทำให้เราห้างกล
58:00้ย์...
58:00แต่ตอนนี้กลับเป็นฉันห้างเด
58:02ียวกัน...
58:03เดียมข Whole 부� matters
58:04เธอกไปเดี๋ยวฉันจับ med Theresa
58:06เดี๋ยวจับ Med Shining
58:07จะมีมันจบแบ disp
58:09เพราะว่าฉันจะอยู่กับพ tha
58:12ยังนี้ คนให้เรา
58:14ไม่เคียงานกัน involves
58:16อยากข spill
58:18ที่ตอนนี้มีเธอให้ก่อน
58:21ไม่หว่าฝันเรือเชิญเป็นนาน
58:23จะมีกับเธอของนิดเดียวในนั้
58:26น
58:26จับเมื่อกันให้นั้นหน่อย
58:28จากนี้ฉันเองก็จะไม่ปล่อย
58:30โอ้ที่รักขอเธออย่าหายไปไหน
58:47เธออย่าหายไปไหน
Comments