- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:01ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:03อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:05อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:07ารรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:24พริยาของผมเป็นขนากกรรมการ
00:27ที่คัดเลือกคุณตอนเข้าเป็นข
00:29ูดนักรสิ้น
00:32เขาเอาจดหมายชภัพนี้มาให้ผมดู
00:36แล้วก็บอกว่า ตอนที่เข้าสัมพ
00:38าสคุณ มีคนเอาจุดหมายชบับด
00:41ีมาให้เข้า
00:43ฉันได้ขอดูได้ไหมคะ
00:45ผมเสียได้ความสามารถคุณstation
00:48ที่เกิดผมปั้น คุณเป็นนางเอกดั
00:49งมา
00:50แล้วจุๆ มีคุณเอาเรื่องนี้ขึ
00:52้นมาพูด
00:54ผมเสียหายมากเลยนะ
00:59แล้วเสียต้องการอะไรคะ
01:03ถ้าคุณทำให้ผมพอใจ ผมก็คงจะ
01:06กล้าเสีย
01:08บอกว่ามันก็แค่ข่าวลือ ไม
01:11่เห็นจะมีหลักทางอะไรซักหน่อย
01:15แต่ผมไม่บางครับคุณนะ
01:18โอกาสที่คุณจะกลับมาเป็นดา
01:19ลาดังอีกครั้งเนี่ยมาถึงแล
01:21้ว
01:24ถ้าคุณจะทิ้ง มันก็เรื่องข
01:26องคุณ
01:37มันใจผมก็ Daniel еёมี yard paraเจ้า
01:41ความความคุณจะถอน Martian Casey
01:41owesละทิ้งขอเจ้า
01:45อกทิ้งขอเมื่อกstate
01:45ทำไม無ก%คหรือари
01:53ติ้งขอ scattering
01:54ก่ trump ต้ ediyorum
01:55สินที่ด้วย
02:00ไม่คงคงไม่นานากจะทางมา
02:06ฉันขอแชงให้ซ่อยมีชีวดท
02:11ี่ตกรับชิบหาย
02:18ย่อยยับให้สมกับที่ทำให้คนก
02:22็ได้สุดต่างต่าง
02:31คอยดังนั้นขอแสเยอร์เซมน dazu
02:36จัดๆก็ดูยอีกแล้ว
02:44เวลาคอยังสบินุ่มรับทเวอ
02:45ร์เซมน
02:49ที่ abdomenจริงกันสุดต่าง
02:58คุยความรับชิบหาย
03:01ที่นี่...
03:34มันล่ะ มันล่ะ มันล่ะ มั
03:37นล่ะ ฉันขอโอ้นนะ
03:41ซ้อยอยากจะทำอะไรก็ทำได้
03:46ต่อไปนี้ซ้อยไม่มีตัวตนใน
03:48ชีวิตฉันดีกว่า
04:01ふつ ต้องกันว่า ทำได้ มันล่ะ
04:05มันล่ะ
04:06สวัสดีที่สุดที่สุด
04:51สวัสดีที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:57ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
04:58ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
05:05ดที่
05:34ขอบคุณไว้
06:04ขอบคุณครับ
06:11สสดี
06:37จนถูกปฏให้มาต้อนรับทหารญ
06:39ี่ปุ่น
06:40ถูกวิดาละพี่สาวตัดขาด
06:42ออกจากข้อครัว
06:44ที่สำคัญ บุคคนนี้เคยมาฝิน
06:48จนรับดูข้อมูลผิดผ้าต
06:51ถึงแม้จะอ้างว่าถูกหรอ
06:54แต่สิ่งที่เกิดขึ้น
06:55ก็ทำให้เซลีทายนายหนึ่งต้องเส
06:59ียชีวิต
07:01หากท่านจะรับบุคคนนี้เข้ามาทำ
07:03งาน
07:05ขอให้ผิดจนราอย่างรอบข้อ
07:38มาแล้ว
07:40มาแล้ว
07:41มาแล้ว
07:43มาแล้ว
07:44มาแล้ว
07:45เกิดประตูมาแล้ว
07:46โอ๊ย บ้วยวายอะไรซ่อย
07:54ไม่ต้องทำกันขนาดนี้ด้วย
07:57ทำอะไร
07:59ไม่ต้องทำเป็นไม่รู้เรื่องมราด
08:03ที่ฉันไม่ได้เป็นคุณาตัศิ
08:04ล
08:05เพราะว่ามราดเอาเรื่องฉันไปบ
08:07อกคณะกรรมการใช่ไหม
08:22รู้ได้ยังไง
08:25คนที่รู้เรื่องฉันละเอียดขนา
08:27ด
08:27มีแค่มาราคนนี้
08:29กลดกันถึงขนาดจะต้องทำราย
08:34อนาคตกันเลยเหรอมารา
08:36แล้วคนที่ทำอะไรไม่เคยคิดถึงคนอ
08:38ื่นกับซอย
08:40มีศิทนอะไรมามีชีวดที่ดี
08:43กี่คนแล้ว
08:45ที่ต้องผิดหวัง และเสียใจพ
08:47ระโการกระทำของซอย
08:49ค่อยอาจจะทำเป็นลืมทุกอย่าง
08:52เริ่มต้นหมาย
08:53มีชีวитที่ดี ช refin n a șeo t à n
08:56a a sЭo non
08:58ซอยอาจจะทำได้น้ะ
09:01แต่ฉันโทร does
09:01แล้วจะให้ฉันทำยังไง
09:04ฉันกลับไปแกไขอะไรไม่ได้มาละ
09:09เมื่ออะไรอยากให้ฉันตายไหม
09:11สุดท้ายฉันตายท่านชายก็ไม่
09:13กลับมา
09:13พิษาส์ทำด้วยคิดตามนี้จะไปโ
09:15บดไหม
09:19ทุกอย่างที่ซอยทำ
09:22จะต้องเป็นบทเรียนชีวิตให้
09:24กลับซอย
09:41และฉันเคยหวังเล็ก ๆ นั้นมะ
09:43ละ
09:45เขาให้เราโกรวจกันขนาดไหน
09:49ความเป็นเพื่อนที่อยู่ด้วยกันมา
09:50นาน
09:52จะไม่มีวันหายไปวันนี้ฉันรู้
09:55แล้ว
09:57ฉันคิดไปคนเดียวมะละ
10:08ต่อจากนี้เราไม่รู้จักกัน
10:13ฉันตายหรือเธอตายไม่ต้องมาเผ
10:17่าผีกัน
10:22ได้
10:30ว่าไม่เคยมีเพื่อนชื่อสอย
10:46ฉันก็ไม่เคยมีเพื่อนชื่อมาละ
10:48เหมือนกัน
10:54อาจเป็นเพียงลงพัดผ่าน
10:57ที่เธอไม่เคยต้องกัน
11:01กลายกันเท่าไร
11:03ก็เหมือนยังกลายออกไป
11:09เธอจะได้ยินรึเปล่า
11:12เพราะจะเข้าใจรึเปล่า
11:16หนึ่งคำว่ารัก
11:18ที่ฉันมันซ่อน
11:20ไม่ไหว
11:21ไม่ใช่ไม่รู้
11:24คงต้องเจ็บตะเก็บ
11:26มันได้ยังร้อย
11:29เหนื่อเธอหัวใจเป็นของเธอเท่
11:33านั้น
11:34ขอโทษทิ้งไปรักเธอ
11:38เพื่อได้ที่ฉันไม่อยากทำใจ
11:41จะก็คำว่ารักนิดได้อย่างไร
11:48ใจนะใจจะไหว
11:53เพื่อได้ที่รัก รักเธอทั้งใจ
11:56เธอให้เธอ ขอโทษที่รักเธอ ขอ
12:04โทษที่รักเธอ
12:39มาล่า
12:41มาล่ารู้เรื่องเลยยัง
12:43รองสาสิถูกพักราชการ
12:45เพราะว่ามีเรื่องเมียน้อยที่ก
12:47องถ่ายหนัง
12:52เมียน้อยของรองสาสิอ่ะ เป็น
13:01ในทุนสร้างหนัง
13:03แล้วเมียน้อยก็คือนังเอกใหม
13:05่ที่เขาปั้นขึ้นมา
13:07มาล่ารู้ไหม เฉียน้อยคือใใคร
13:09มากนี้ đầuจสักด้วยนะ
13:11ชู
13:13ทำไมเหรอ
13:15ที่คณะละครบวัธษ์ Mother Yue มีค
13:16ัยเป็นดาลาร์ร่ะ
13:18ไม่เดีย until you are glad
13:19มากนี้ OMG
13:20เธอไม่สนใจได้ไหม
13:23ก็ดังเอกใหม่ ก็กิส symbolism
13:25justify ยังไง
13:25ตร้อยไปคิวะอะไรด้วย
13:30นี่เธอไม่รู้雷ยังไง
13:31ก็ตอนนี้เอีส่อยมันได้เป็นหน
13:34ังเองของหนังเรื่องใหม่ไง
13:45ไม่มีทางหรอก
13:47ซ้ายไม่มีทางทําดำมา
13:50ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อ
13:51แต่เห็นเขาเล่ากันว่าน leathern mean ตั
13:52ว Beat เป250 ก็ได้ขึ้นเป็นหนังเก
13:54ถ้าเกิดว่ามันไม่เป็นเมียน
13:56้อยในทุน
13:58จะเป็นอะไรได้อีกมาล่ะ
14:00แต่ลองสะสิไม่ได้รับซ้อยเข้
14:02าทำงาน
14:03แล้วถ้าเมียซ้อยถึงไปเป็นเม
14:04ียน้อยผัวเขาได้
14:05หรือมีอะไรที่ทำให้ซ้อยต้องเป็
14:08นหักหน้า
14:10ไม่มีอะไรหรอก
14:11คนเรานะ
14:13มันก็เปลี่ยนกันได้ทั้งนั้
14:14นแหละ
14:19เราตรงนี้ก่อนนะคะพอดีคุณซ้อย
14:21ถ่ายงานอยู่
14:21เดี๋ยวถ้าเสร็จเนี่ยจะบอกให
14:23้ค่ะ
14:24ขอบคุณค่ะ
14:33คุณซ่อยเขาเล่นดีๆเนอะ สวยก
14:35็สวย
14:36เสียปั้นขนาดเนี่ย ก็ต้องส
14:38วยสิ
14:38นี่เปลี่ยนช่างแต่งหน้ามาไม่ร
14:40ู้กี่คนแล้ว
14:42เออ เราตกโรวนก่อนที่มีของเสี
14:44ยมหาเรือง มันจริงใช่ไหมวะ
14:47ถ้าไม่มีมวนอะ หนามก็ไม่พี่แล
14:49้วแก
14:52เกิด
14:55ก็...ก็...
14:56คุณซ่อยภาพก่อนนะครับ
14:59เอา ที่มัน ช่างต่อไป
15:21คุณซ่อยภาพก่อน
15:32ไม่ทำไม
15:34ก็บอกแล้วไงว่าไม่รู้จักก
15:36ัน
15:39ทำไมในทุนขอถือให้ซ่อยไปหน่
15:40อย
15:47ไม่คิดว่าฉันมีความสำหร
15:49ับบ้าง
15:50ถ้าซ่อยได้เป็นนักเอกพวกความ
15:59สำหรับ
16:00ทำไมดองสะสิ เขาถึงมาเอาที่มั
16:02นซ่อยเท่าที
16:02ไม่มีอะไรขอเขาว่าใช่ไหม
16:13ทำไมซ่อยต้องยอมเขา
16:19พระจุดหมาย ๆ ได้ไงเหรอ
16:21จำได้ไหมพระจุดหมายอะไร
16:24เธอ?
16:30รองสัสสิเขาเอาให้สามีเขาเหร
16:32อ
16:33เสียมิ้งบอกฉันว่า
16:36เขาจะป่อ ๆ เลย
16:38ทำให้เขาไม่กลาบปัญฉันอย่าง
16:41เขาก็เลยให้ฉันเลือก
16:44ว่าจะขวาโอกาสไว้ไหม
16:47และซ่อยไปยอมเขาทำไม
16:48และคิดว่าฉันไม่มียยามหร
16:50อกลองไหว
16:51อย่างส่อยทำอะไรแล้วเยอะ
16:51bernbern ๆ นะ
16:53ฉันไม่ได้โชคดี เหมือนเมรานะ
16:58ชีวิตฉันชิบหาย
17:01เหมือนที่เมราคือเช่น ใช่ไหม
17:06ฉันไม่ได้คิดว่ามันจะเป็น
17:07แบบหนี ซ้อล
17:08ฉันก็หายกันแล้วกัน
17:11ทางที่ฉันบอกกุ้น
17:13ฉันก็ไม่คิดว่าท่านชายร้
17:14ามจะตาย
17:36ตอนนี้ซ้อยคนนั้นมันไปตายไปแล้
17:38ว ละมะลา
17:42คนที่ยืนอยู่ตรงนี้
17:44คือซ้อยสุดาฟ้าจำหรัด
17:54ออกไป
17:57และอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก
18:09ออกไป
18:15บอกให้ออกไป
18:16และอย่ามันให้ฉันถึงหน้าอี
18:17กออกไป
19:11ขอบคุณมานะซ่อย
19:14ชีวิตนี้ฉันไม่คิดเลยนะว่า
19:17เราจะได้กลับมาพูดคุยกันแบ
19:18บนี้อีก
19:20ฉันทำกับซ่อยไว้มากจริงๆ
19:25ถ้าเป็นฉันอะฉันทำมากกว่า
19:28มาล้าอีก
19:31คนอะไร เมาทำลูกเขาตาย
19:34และยังติดฝินทำหัวเขาตายอ
19:36ีก
19:41ซ่อยคงลำบากมากใช่ไหม
19:47ฉันเก่ง
19:49ฉันซ่อยสุดาฟ้าจำหรัสส
19:51ยา
19:56ล้ำลาล่ะเป็นครูสนุกไหม
20:01พูดอย่างนี้ก็คิดถึงม่อม
20:03ครูพุทษาเนอะ
20:05ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมตอนนั้
20:07นเนี่ย
20:08ม่อมครูจะต้องถือไม่เรียว
20:10ไล่ตามพวกเรา
20:13นี่ ตอนนี้
20:15ฉันกำลังคิดหลักสูตรให
20:16ม่สอนเด็กๆอยู่
20:19แต่ก่อนจะทำอะไรอะ
20:22ก็รักษาตัวให้หายก่อนนะ
20:28ป่ะ ไปกินข้าวกัน
20:31อุ๊ย โอ้ย นาล่ะเป็นอะไร
20:35อืม อืม อืม
20:37เดียว ไม่เป็นไรหรอก
20:47เล็บฉีกแค่เล็บเดียวอะ
20:49จริง ๆ ตัดเล็บเดียวก็ได้นะ
20:50มันก็ตัดมันให้หมดเนี้ยแ
20:52หละ
20:52เดี๋ยวมันก็ชิงอีก
20:55เฮียบร้อย
20:58อุ๊ย ไม่ต้อง
21:00มืออย่างเดียวก็พอ
21:01ไม่เป็นไร
21:02เอ้ย ตัดไหนมันก็ตัดหมดเลยอะ
21:06จะเห็นมาเผยยัน ฉันกันล่ะค
21:07่ะ
21:08ถ้าเป็นเมื่อก่อนแล้วไม่แน่
21:12โอ้ย
21:17ท่านไหนมันสวัสดีก่ะ
21:18ไม่เข้าไปในบ้านเหรอครับ
21:20อีกครั้งหนึ่ง
21:22อ...ไม่ต้อง
21:24นี่ซออยเขามาดูแรงมาลางเท่าทำ
21:26อะไร 그래서
21:26ได้สักหักพักก็จ้ะ
21:28คุณซออยพาแม่ครูออกมาจากโร
21:29งเพียบาลแล้วก็มาอยู่ด้วยแลที่
21:31นี่หลายวันแล้ว
21:32อืม
21:33ฉันไม่ได้เห็นมาราolinเห Morgan танน่ะ
21:36ногион я
21:56นี่ ความจริงฉันยังไม่ต้อง
21:57นอนกันได้นะ
21:59วันนี้ฉันแทบยังไม่ได้ทำอะไรเลย
22:01ฉันกระดกเสี่ยวอีกครึ่งชั่
22:03วโมงยังได้เลยนะ
22:05นี่ นึกถึงบุธบงอ่ะ
22:07เขาทำท่านเนี้ย สู้มาลาไม่ได้
22:10เลยกลดมาลาใหญ่เลย ทำได้ไหม
22:15นี่ นอนได้แล้ว พักกว่าง
22:26ไปเดี๋ยวเจอกันนะ
23:01คุณพร้อม
23:04กลับใจรัฐชากาแล้วเหรอคะ
23:05อืม กลับมาเมื่อเช้า
23:07ไปรายงานตัวที่กระสวงเสร็จแล
23:09้วก็เลยเอาของฝากมาฝากมาลา
23:14มาลาเป็นไงบ้าง
23:18ก็ดีขึ้นค่ะ
23:20ไม่ปวดเหมือนทุกวัน
23:27ไม่ปวด
23:29หรือไม่สะดาหากาศปวดให้ซ
23:30่อยเห็น
23:33ซ่อย
23:34คุณรู้จักมาลาพอพอกับผมนะ
23:37คุณก็รู้ว่ามาลาห่วงทุก
23:39คนรอบตัว
23:40แต่เขาไม่อยากให้คนรอบตัวเป็น
23:42ห่วงเขา
23:46ต้องลงคุณจะลำกับมาลาไหม
23:50ฉันยังไม่ตัดสินใจเลยค่ะ
23:59คุณรู้ไหม
24:01สิบกว่าปีที่คุณห่างจากมา
24:03ลา
24:05แต่ไม่มีวันไหนที่มาลาไม่เคย
24:07คิดถึงคุณนะ
24:19นอกจากรูป
24:46ทั้งโปรสเตอร์หนัง
24:48ทั้งโปรสเตอร์หนัง
24:50ทั้งข่าวของซ่อย
24:52มาลาเขาตามเก็บหมดทุกอย่างนะ
25:11ซ่อย
25:12การรำครั้งนี้
25:14ไม่ใช่การแสดงธรรมดา
25:17แต่มันคือคำขอโทษจากมาลา
25:22ถ้าซ่อยยอมรำกับมาลา
25:25แปลว่าซ่อยให้อภัยมาลานะ
25:49โปรสเตอร์หนัง
25:54ดวงเดือนเอ้ย
26:00คี่เม้าเว้ารักเจ้าสาว
26:07คำดู
26:10หวง โอดึกแล้วนอก
26:16ที่ขอร่างล่วง
26:22โอกพี่เป็นหวงรัก
26:28เจ้าดวงเดือนเฮ้ย
26:34ขอร่างล่วง เจ้าแก้วโกสุ
26:43ม
26:44เจ้าดวง โอ้ย พี่
27:10นี่ฉันเปิดเพลงดังไปหรือเป
27:12ล่า มาลาถึงได้ตื่น
27:14เปล่า ฉันตื่นเอง
27:17ฉันนึกว่าแม้นเมิดวิธี
27:20ยุทิ้งไว้
27:21ไม่คิดว่าจะเป็นซ่อย
27:24นี่ก็ไม่ค่อยได้ลำแขนขา มั
27:27นก็แข็งไปหมดเลย
27:32นี่
27:36ซ่อยจะ
27:37กลับมารำกับฉันใช่ไหม
27:44แล้วมาลาคิดไปแล้วอย่างล่ะ
27:47ว่างานชลอง 25 พุทธศัตวัตร
27:51เราจะรำอะไร
27:53ขอบคุณมากนะซ่อย
28:09ขอบคุณที่อียหอมกลับมาร
28:11ำด้วยกัน
28:18เราคือสัญญากันไว้ไม่ใช่เหร
28:20อ
28:22ว่าเราจะรำด้วยกันทลอดไป
28:53เมื่อสัญญาต
28:59เมื่อสัญญาต
29:04เมื่อสัญญาต
29:17ห่วงแต่ละครในของไม่ครูมารา
29:20ตกลงจะรำไหวไหมคะ
29:22แล้วคนที่จะมาเป็นคู่รำ
29:24เขาจะมารำไว้
29:26ถ้าเขาไม่มารำ
29:27ก็ต้องหาการแสดงใหม่ค่ะ
29:30เคยได้ยินมาว่า
29:31คุณซ่อยสุดาเคยรำมา
29:33แต่ก็ไม่ได้รำมานานแล้ว
29:36คนหนึ่งก็ห่างซ้อม
29:38อีกคนก็ป่วย
29:40จะไหวเหรอคะ
29:42อืม
29:44นั้นเราหาการแสดงชุดใหม่
29:46เพื่อไว้เลยดีกว่าค่ะ
29:48อืม
29:51แม่ครูค่ะ
29:52ครูซ่อยสุดามาหาแม่ครูค่ะ
30:03ชุดครูนี่ก็เหมาะกับเธอเหมื
30:05อนกันนะ
30:07เธอมาทำอะไรที่นี่
30:09ฉันก็จะมาคุยเรื่องคิวซ้อม
30:11ดำมาสิ
30:14นี่ ฉาย
30:16เป็นผู้จัดการใช้
30:17สวัสดีค่ะครู
30:19ตอนนี้คุณซ่อยสุดามาอีกคิ
30:21วหนัม
30:21ที่กำลังถ่ายอยู่เรื่องนึงนะ
30:23แล้วก็อีกเรื่องนึงกำลังเธอ
30:24เปิดกล้อง
30:25คิวที่ต้องการให้มาซ้อมรำ
30:27วันไหนบ้างบอกชายนะคะ
30:29เดี๋ยวชายจากการให้ค่ะ
30:32พี่ตกลงเธอจะรอมกับมาราเหร
30:33อ
30:34พี่ตกใจขนาดนี้เหรอ
30:37หรือว่าเธอจะรอเสียบ
30:41พูดเล่นนะคะ
30:42เสนิดกัน
30:44ขอโทษนะคะ
30:45ได้ยินมาว่า
30:47คุณซ่อยสุดา
30:49เกือรรมเป็นตัวนางฆ quarter กับแ
30:51ม่ครูมารา
30:52แต่ก็นานเลยว่าคุณแน่ใจหล
30:54่ะคะว่าจะรรมได้
30:56การรรมมันก็เหมือนกับการข
30:58ื่อคุณเจ trioจกะยานน �akap
30:59แหละคะไม่ต้องใช้ความจำ
31:02ใช้สัญชาติกะยาน
31:05เออ แล้ว คนอื่นอื่นอ่ะ
31:08ว้านดำว้านขาวหละ เขามาที่พ
31:10ร้อมเธอไม่ใช่เหรอ
31:11อ้านขาว เขาราออกบ norte
31:13สุนอ้วนดำก็ตามสามีวิวช
31:15ียงใหม่
31:16ดีนะ มาขายออกตอนแก่เนี่ย
31:21แล้วเธอล่ะ อย่าบอกนะว่ายังโ
31:23ซเป็นโอเมตรเหรอ
31:26ถ้าเธอมีสามีเมื่อไหร่ ฉัน
31:28ก็มีสามีตามเธอนั้นแหละ
31:31นี่ พาฉันไปดูห้องซ้อมดีก
31:33ว่าเวลาซ้อมๆก็ตรงไหน
31:41การแสดงทั้งหมดมีระบำเทศปั
31:44นเทิงกับระบำสีผ้า
31:47ส่วนผู้ชายฉันจะให้รำคมไท
31:49ย ส่วนผู้หญิงฉันจะให้รำเบ
31:51ิกลงหญิงค่ะ
31:52แต่ฉันว่าไม่เท่ากันนะคะ
31:54ผู้ชายรำคมไทย ผู้หญิงก็น
31:57่าจะรำคมยวน
31:58เพราะเป็นการรำที่คิดไว้เพ
32:00ื่อถวายเป็นผู้ทบูชาเหมือนก
32:02ัน
32:03ทราบค่ะ ม่อมครูตวนเคยต่
32:05อท่าไว้ ตอนอยู่คณะละครวัง
32:07บ้านม่อ
32:09แต่ตอนนี้ท่านซิ้งแล้ว ไม่มี
32:10ใครต่อท่าได้
32:12ฉันต่อได้ค่ะ ฉันสอนเด็กได
32:15้
32:16จะได้เป็นการสืบสาร การดำจากด
32:19้าสสำนักเดิม
32:22งั้น ก็ตกลงตามนี้นะคะ
32:25แต่ตอนนี้เราต้องหารักแสดงเพิ
32:28่ม
32:28เพราะเรามีการแสดงหลายวัน
32:30เอ่อ มีใครจะออกความพิ่นอะไรไหม
32:33คะ
32:33ฉันขอเสนอ รำกิ่งไม้เงินท
32:37อง
32:38เพราะเป็นการรำเพื่อถวายเป็น
32:39ผู้ทบูชาเหมือนกัน
32:41เจ้าจอมมารดาเขียนในราชก
32:43ารที่ 4
32:45ท่านคิดกระบวนท่ารำโบราณ
32:47นี้ไว้
32:48ถ้าเราเอามารำในงานนี้ ก็น่า
32:50จะดูยิ่งใหญ่ดีนะ
32:52อืม เอ่อ นั่นก็ให้แม่ทูหุ
32:55ม
32:56แล้วก็แม่ครูพึ่ง ช่วยหาน์ง
32:58รำไว้ด้วยนะคะ
32:59ก็ค่ะ
33:00เอ่อ ขอประ� Αธานโทธนะคะ
33:03แฮ มีตาร์่วหุมivasครับ
33:25ขอประทานโทษอีกครั้งนะคะ คือต
33:27อนนี้ ฉายจะบอกว่า
33:29คุณซ้อยสุดาได้สัปดาห์แล
33:30ะแค่ 2 วันค่ะ
33:31ไม่ได้หรอกค่ะ มัน้อยเกินไป
33:33อย่างต่ำต้องอาทิละ 3-4 วั
33:35นนะคะ
33:353-4 วันเนี่ย ไม่ได้นะคะ
33:37ป่ะได้ค่ะ ๆ ๆ ค่ะ
33:38เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องคิวเ
33:40อง
33:40คุณซ้อยทุ่มเทขนาดนี้
33:42น่าจะมาช่วยแม่คุวมาราคิด
33:44หลักสูตรใหม่ด้วยนะคะ
33:46ทำค้างไว้ ไม่มีใครทำต่อเลยค่
33:49ะ
33:51ก็ได้นะคะ ฉันช dedication มาราได้
33:55เรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ
33:56เพราะฉันขอตัวนะคะ
34:00ขอตัวika
34:03ซ้อย เสิร harus It's tea
34:04เคิ inflammนี้ offense
34:07อีกเรื่องนี้ก็เพิ่ נ courage
34:08อีกเรื่องนึงก็จะเปิดอยู่ร่อง
34:10ล่อ
34:10แล้วเธอจะเอาเวลาที่ไหนพักฮะ
34:13อย่างไงฉันก็จะทำ
34:15เอา
34:17ซอย
34:19ซอย
34:21ซอยเลยนะ
34:22แม้ซอยโชวดา
34:24น่ะ
34:25หยุดก่อนนะ คุยให้รู้เรื่องก่
34:27อน
34:27ทำงานหนาดขนาดนั้นเนี่ย
34:29ถ้าเกิดเป็นไรขึ้นมาทำไงยะ
34:31ก็รักษาสิ
34:34ฉันหมายถึงที่อยู่ถ่ายหนังที่
34:36ก็ขอไว้ในยะ
34:37เขาเร่งติดก้องอยู่แล้วนะ
34:39แล้วเนี่ย
34:40คิวซอมรำที่เธอบอกว่า
34:41ได้ค่าได้จัดการให้นะ
34:43มันหมายถึง
34:44ฉันเนี่ย
34:45ต้องไปขอโยคคิวสลับคิวเข
34:46า
34:47ก็ชอบให้หรือเปล่าก็ไม่รู้
34:48ให้ไม่ให้ก็ต้องให้
34:50เพราะเธอต้องไปคอไปเครียคิว
34:51ให้ฉัน
34:54การรำครั้งเนี้ย
34:56มันสำคัญสำหรับฉันมาก
35:00เดี๋ยว
35:02ฉันจะไปฟ้องแม้ครูมารา
35:04เธอเป็นรพ์เ� perhaps
35:05ไม่ได้นะ ไส ชอ้อย
35:07เปลี่ยน
35:07ป่อยสั่ง ไส ชุ้น ไส อย่า onun asking จะ
35:08ไปบอกว่าลานะ
35:09ดูป่อยทร์ doświad
35:10ป่อย ถ ideology ป่อยฉันก่อน
35:10นี่
35:11สั่งหนูเจ็บนะ
35:12ไปส Druck
35:17ฉันกลับก่อนนะ ไส
35:18ลา ละค่ะ ในโทรค่ะ
35:27คุณเป็นอะไร ไส ทํา ไส ทํา มัน
35:30มา DB
35:32ฉันไม่ได้เป็นอะไร
35:35คุณไม่ต้องห่วงเฉล็อก
35:37ห่วงแต่มาราเธอ
35:39คุณเป็นเพื่อนสนิทของมารานะ
35:41ถ้าคุณไปอะไรไป มาราจะยิ่งเป็น
35:42ห่วง
35:43ถ้าคุณไม่บอกผม
35:49ผมจะบอกเรื่องนี้กับมารา
35:59ฉันไม่โลกเครียย์ค่ะ
36:01อักษาอยู่ห conspir Burmie
36:02แล้วฉายห้องกลัวว่าฉันจะก
36:06ลับมาทำงานหนัก
36:06แล้ revealmaid
36:09คุณเป็น walk the Kenya
36:12มันคงสะสมนา
36:18คือชื่อเสียง
36:20ก็มาพร้อมกับการทำงานหัง
36:23ตอนนั้น MCM
36:25เค้ามีปัญหากับพล verses
36:27ฉันก็เลยถือโอกาส色
36:28ออกจากค้ายหนังของเชียมมมิ้
36:30ง
36:30แล้วฉันก็เคลียด
36:32เพราะฉันต้องตัวมาดูแลตัว
36:33เอง
36:34ทำให้ไหว
36:35กด고ขมมา
36:36ตอนนั้นฉันบอกกับตัวเองว่
36:39า
36:40ฉันจะล้มเหลวอีกไม่ได้
36:43ฉันจะต้องคุบคนใหม่ๆ
36:45สองครมใหม่ๆ
36:50แล้วฉันก็ได้มาเสนิสกับชาย
36:52อ้าฮะ สนแก้ว
36:58เมื่อฉันก็เลยชวนฉายมาเป็นพิ
37:00ศการณ์ให้กับฉัน
37:02ตอนนั้นฉันทำงานหนักมาก หวัน
37:04ตั้งคืน
37:05นอนก็ไม่เป็นที่
37:09Action!
37:09ตำลึงจ้า ตำลึง
37:13ไปเตย จ้า ไปเตย
37:15สิวานิ
37:20ไป
37:23ขาด
37:24เฮ้
37:35กํา
37:37เชิงคุณซ้อยครับ
37:37ครับ оперชายเขาก็ไม่เข้าใจว่า
37:40ทำไมฉันโลกกดันตัวเองขนา
37:42ด
37:42กํานชาด
37:42เหมืออาบดร้อยไปเลยนะครับ
37:54- ขอเชิญค่ะ
37:58- พบการณ์มามาดีเลยเลย โอเค ทุกคน
38:05พร้อมนะ
38:05- ๆ แคกช่อน
38:09- อย่าไปเลยนะครับ
38:11- ปล่อย
38:11- อย่าไปนะครับ อย่าไปนะครับ
38:14- ปล่อย
38:15แต่ฉันก็บอกกับชายไม่ได้ว่
38:17า
38:18ที่ฉันทำงานหลัง
38:20คือฉันอยากจะลึง
38:22คุณต้องลดความกดดาลตัวเ
38:23องลงนะครับ
38:25เพราะมันเป็นสาเหตุที่ทำให้
38:26คุณเครียด
38:27จนเกิดอาการนอนไม่หลับ
38:30ฉันก็อยากจะหลับ
38:31แต่มันหยุดคิดไม่ได้
38:33จะให้ทำยังไงล่ะคะ
38:35ต้องพยายามนะครับ
38:37เพราะถ้านอนไม่หลับบ่อยๆ
38:39ร่างกายก็จะสุดโทรมตามไปด้
38:41วย
38:42เอ้องนี้นะคะ ขึ้นหมอเดี๋ยวสายจ
38:44ากการให้นะคะ
38:46ว่ายาระหลับภาสอะไรยังไงของ
38:47หมอสั่งมาได้นะคะ
38:49ฉันรักษาอยู่หลายปีกว่าโ
38:51ลค เขยจะหาย
38:56คุณอยากจะลืมเรื่องที่เคยทะรอก
38:58ของมาลา
39:00ก็ทุกเรื่องละค่ะ
39:02ฉันนึกถึงแต่ตอนที่
39:05ฉันบิ่งเล่นอยู่ในวังกับ
39:06มาลา
39:09แล้วเวลามีฉากรัม ฉันก็จะดี
39:12ใจให้ฉันได้รัม
39:19แล้วคุณถ่ายหนัง และยังต้อง
39:22มาช่วยมารา
39:23ก็คุณจะไหวแล้ว
39:27ไหวสิคะ
39:31เพราะความสุขของมารา ก็คือ
39:33ความสุขของฉัน
39:37คุณน่าจะเป็นคนที่เข้าใจฉั
39:39นมากที่สุด
40:09ไม่ครับ
40:15น gained频ลง
40:26มารา...มารา!
40:29มารา...
40:32เป็นยังไงบ้างนี้ เรามาฝืนนำทำ
40:34ไม
40:36ฉันไหว ฉันก็แค่นั่งพลั
40:39กอ่ะ
40:41แล้วนี่เธอไปประชุมกับอุศบ
40:43งนานเลยหรอ
40:44ถึงได้กลับมาเย็นเชียว
40:46ฉันไปคุยงานกับชาย
40:49แล้วที่ประชุมเขาก็ถามว่าเราจะ
40:52รำอะไร
40:55ฉันว่าจะเล่นเรื่องสังทองอ่
40:58ะ
40:59เรื่องแรกที่เราสองคนแสดงด้วยก
41:01ันไง
41:04แต่รำเจ้าเงาะเนี่ย มันต้อง
41:06ควงไม่พลองนะ
41:07มาราจะไหวเหรอ
41:10ฉันว่ารำอิหนาดีกว่า
41:12แล้วมาราจะได้นั่งที่ต่าง
41:14ส่วนถ้ารำเราก็ปรับให้ไม่ย
41:16ากได้
41:18แต่ว่าคนอยากดูสังทองมากกว่
41:21านะ
41:21แต่ถ้ารำไม่จบ มันก็แย่มาก
41:24เลยนะ
41:31น่ะ
41:31น่ะ
41:32ถ้าอยากกรำเจ้าเงาะ
41:34เธอก็ควงไว้พรอง
41:36แล้วก็ย่างกลายมาหาฉันก็แล้
41:37วกัน
41:39มา
41:55พอตาย金่า
41:59เยี่ยม
42:00เธอ!
42:02เธอ!
42:02เยี่ยม
42:04พอตาย
42:41มาล่า
42:44มาล่า
42:53มาล่าอย่าเสียใจนะ
42:56สำหรับฉัน รำอะไรก็ได้
43:00ที่เรารำด้วยกัน
43:09ฉันสัญญานะซ้อย
43:14ว่าฉันจะรำกับซ้อยจนจก
43:21งั้น
43:22เรารำเรื่องอิหน่ากับจิ้นตละ
43:26กันนะ
43:54ขอบคุณสำหรับ
43:56สำหรับฉัน
43:58สำหรับฉัน
44:04สำหรับฉัน
44:05มาล่าอย่าในรุกรามที่กระด
44:06ูกส่วนอื่นแล้วครับ
44:08แม่ครู
44:09จะปลดกระดูกอย่างต่อเนี่ย
44:11แล้วกลุ่นแลงขึ้น
44:13เราก็ทำได้แค่
44:15หรักษาตามาการนะครับ
44:18อยากให้ย่าทําใจไว้
44:37สอดซ้อยมาล่าตอนก่อนอาวศา
44:39ล
44:40ชีวิตเนี้ย
44:41ฉันไม่เคยคิดเลยนะ
44:43ว่าเราจะได้กลับมานั่งพูดคุ
44:44ยกันแบบนี้อีก
44:46ยังไง
44:47ฉันจะกลับมารำกับซ้อยอีก
44:49ครั้งให้ได้
44:53หว่อยไหม มาล่า
44:55ไปสิ
45:00ดีขึ้นมาไหม มาล่า
45:01แต่อาการมาเล่งในกระดูกที่ไม่
45:03คงเป็น
45:03หมอไม่ได้นำให้ไม่ครูกลับไปร
45:05ำอีกนะครับ
45:07มาล่า
45:12ขอเท่าทิ่งไปรักเธอ
45:15ที่ได้ที่ชั้นไม่อยากให้
45:19จะกลับมารักมีได้
45:22จัย
45:26จัยน่าจัยด้วย
45:31ที่ได้ที่รัก รักเธอทันจัย
45:34ใตตั้งให้ด้วย
45:37ที่ได้ไหม
45:41ทางทันจัย hungry again
Comments