- 15 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:01ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:03อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:05อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:07ารรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:12ปี พรรĩญาของผมเป็นขนากกรร
00:26มการที่คัดเลือกคุณตอนcelyให้คน
00:29กรรกสิตร
00:32เขาเอาจุดหม้าฉบันนี้มาให้ผมด
00:34ู
00:36แล้วก็บอกว่าตอนที่เขาสัมภา
00:39ษคุณมีก่อนเอาจุดหม้าฉบั
00:40greดนี้ให้เขา
00:43ฉันแช้งขอดูได้ไหมค่ะ
00:45ผมเสียดายความสามารถคุณนะ
00:48นี่เจอเกิดผมปั้นคุณเป็นนางเอก
00:49ดังขึ้นมาเนี่ย
00:50แล้วจุ ๆ มีคนเอาเรื่องนี้ขึ้น
00:52มาพูดเนี่ย
00:54ผมเสียหายมากเลยนะ
00:59แล้วเสียต้องการอะไรคะ
01:03ถ้าคุณทำให้ผมพอใจ
01:06ผมก็คงจะกล้าเสีย
01:08บอกว่ามันก็แค่ข่าวลือ
01:11ไม่เห็นจะมีหลักทางอะไรซักหน่
01:12อย
01:15แต่ผมไม่บางครับคุณนะ
01:18โอกาสที่คุณจะกลับมาเป็นดาร
01:19าดังอีกครั้งเนี่ย
01:20มาถึงแล้ว
01:24ถ้าคุณจะทิ้ง
01:26มันก็เรื่องของคุณ
01:41ต้องกลับมากเลย
01:42ต้องกลับมากเลย
01:48ต้องกลับมากเลย
01:56ต้องกลับมากเลย
02:10ต้องกลับมากเลย
02:11ต้องกลับมากเลย
02:11ต้องกลับมากเลย
02:12ต้องกลับมากเลย
02:13ต้องกลับมากเลย
02:13ต้องกลับมากเลย
02:14ชิบหาย
02:18ย่อยยับ
02:21ให้ส่งกับที่ทำให้คนบรสุดต
02:23่อ
02:43ค險จbéง
02:46นายทดสุดด้วย
02:48ใวพวกที่ planning
02:49ข้างที่ Study
02:50แค่เรื่อทหาร
02:55เพื่อเพียงมาเจ้า
02:57นามตรงcomedيد
03:02ไว้ดังไง
03:34- มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว ฉัน
03:38ขอโทษนะ
03:41ซ้อยอยากจะทำอะไรก็ทำเลย
03:46ต่อไปนี้ซ้อยไม่มีตัวตนใน
03:48ชีวิตฉันดีกว่า
04:00เหลือโทษ รับก็จัดด้วยนี่
04:05ยัง
04:09нимиยังวันนี้ปด้วยนี่รับก็จ
04:17ริงตัวที่นั่น
04:17มีเวลา ที่มีเวลา ชนะ
04:25มีเวลา ชนะ
04:53ขอบคุณครับ
05:45ขอบคุณครับ
05:48ตักสิ
06:08จดหมายแฉบับนี้
06:09เขียนคื่นเพื่อแจ้งให้ขนับ
06:11กรมการทรับถึงประวัติของ
06:12นางสาวส้อยสุดาอยู่บุญ
06:14เพื่อประกอบการพิจ�รณา รับ
06:16เข้าเป็นคนล่ fatal
06:17นางเจ้า สوسดาอยู่บุญ
06:20เป็นบุคคลที่มาพัชffาhone 코� torn scars
06:22by and σιรัธรรม an叫
06:23เป็นห�� alternatives
06:25ถึงขนาดเคยมีหนังสื aikaคาว
06:27และยังเป็นคนลักล้อยค้ามมวย
06:30น้อย
06:31เคยเป็นนักร้องที่ นิปポ้นขั
06:33บ
06:33แต่ติดฟรินน์จนรองเพ็งไม่ได
06:36้
06:37จนถูกปศให้มาท้อนรับถหารญ
06:39ี่ปุ่น
06:40ถูกวิดาและพี่สาวตัดขาด
06:42ออกจากข้อครัว
06:44ที่สำคัญ
06:46บุคคนนี้เคยมาฟิน
06:48จนรับดูข้อมูลผิดผ้าท
06:51ถึงแม้จะอ้างว่าถูกหรอ
06:54แต่สิ่งที่เกิดขึ้น
06:55ก็ทำให้เซลีทาหรินายหนึ่งต
06:59้องเสียชีวิต
07:01หากท่านจะรับบุคคนนี้เข้ามาทำ
07:03งาน
07:05ขอให้ผิดจารณาอย่างรอบข้อ
07:07หนัก้า
07:38เนว อะไรขึ้น?
07:40ขอบคุณนัก ขอบคุณน่ะ
07:45ขอบคุณนัก
07:46โอ้ โห โห ไว อะไรซ่อย
07:54ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ด้วย
07:57ทำอะไร
07:59ไม่ต้องทำเป็นไม่รู้เรื่องมาราด
08:03ที่ฉันไม่ได้เป็นคู่นาตาสิ
08:04น
08:05เพราะว่ามาราเอาเรื่องฉันไปบอก
08:07คณะกรรมการใช่ไหม
08:22รู้ได้ยังไง
08:25คนที่รู้เรื่องฉันละเอียดขนา
08:27ด
08:27มีแค่มาราคนนี้
08:30กรวดกันถึงขนาดจะต้องทำร
08:34ายอนาคตกันเลยเหรอมารา
08:36แล้วคนที่ทำอะไรไม่เคยคิดถึงคนอ
08:38ื่นต่างซ้อย
08:40มีสิทธิ์อะไรมันมีชีวิตท
08:41ี่ดี
08:41กี่คนละ
08:45ที่ต้องผิดหวัง
08:46แล้วก็เสียใจเพราะการกระทำของ
08:48ซ้อย
08:49ซ้อยอาจจะทำเป็นลืมทุกอย่าง
08:52เริ่มต้นใหม่
08:53มีชีวิตที่ดี
08:55เสียนต้นาชูตาในสักห procurement
08:58ซ้อยอาจจะทำได้นะ
08:59แต่ฉันท้นให้พลงด้วย
09:02และจะให้ฉันทำยังไง
09:04ฉันกลับไปแจไขไあล потомไม่ได้
09:05มาละ
09:09เมื่อรายอยากให้ฉันตายไหม
09:11สุดท้ายฉันซ้าย ท่านชายก็ไม
09:13่กลับมา
09:13แจ้งที่สารทำในคิดตามนี้จะมา
09:15โบ่นไว้
09:19ทุกอย่างที่ซอยทำ
09:22จะต้องเป็นบทเรียนชีวิตให้
09:24กลับซอย
09:41และฉันเคยหวังเล็ก ๆ นั้นมาล
09:43ะ
09:45เขาให้เราโกรวจกันขนาดไหน
09:49ความเป็นเพื่อนที่อยู่ด้วยกันมา
09:50นาน
09:52จะไม่มีวันหายไปวันนี้ฉันรู้
09:55แล้ว
09:57ฉันคิดไปคนเดียวมาละ
10:08ต่อจากนี้เราไม่รู้จักกัน
10:13ฉันตาย
10:14หรือเธอตาย
10:16ไม่ต้องมาเผ่าผีกัน
10:22ได้
10:27นั้นฉันก็จะคิด
10:30ว่าไม่เคยมีเพื่อนชื่อซอย
10:46ฉันก็ไม่เคยมีเพื่อนชื่อมาละ
10:48เหมือนกัน
10:54อาจเป็นเพียงลงพัดพัน
10:57ที่เธอไม่เคยต้องกัน
11:01กลายกันเท่าไรก็เหมือนยังก
11:04ลายออกไป
11:09เธอจะได้ยินรึเปล่า
11:12เพราะจะเข้าใจรึเปล่า
11:16นิ่งคำว่ารักที่ฉันนั้นสอน
11:20ไม่ไหว
11:21ไม่ใช่ไม่รู้ว่า
11:24คงต้องเจ็บตะเย็บมันได้อี
11:28กร้อย
11:29เหนื่อเธอหัวใจเป็นของเธอเท่
11:33านั้น
11:34ขอโทษทิ้งไปรักเธอ
11:38เพียงได้ที่ฉันไม่อยากทำใจ
11:41จะก็คำว่ารักนิดได้อีกร้
11:45อย
11:48จะน่าจะได้ไว้
11:53คกจะได้ที่รัก รักทันเท่า
11:57คกจะได้ไหม
12:03คกจะกว่าจะคงได้ที่รักทัน
12:15คกจะได้ไง ไม่ได้ที่นี่
12:20คกจะได้ว่าจะอีกก็ได้ที่นี่
12:39มาลา มาลารู้เรื่องแล้วยัง
12:43ลองสาสิถูกพักราชการ เพรา
12:46ะว่ามีเรื่องกับเงียน้อยที่ก
12:47ลองถ่ายหนัง
12:49บิสโบง อย่าเล่าให้มาลาฟั
12:51งทำไม
12:52ไม่เป็นไรออกว่าน้ำ
12:55มีน้อย assume ลองสาสิ อยู่ที่กลองถ
12:57่ายหนังด้วยเหรอ
12:58อือ ก็ผัวมีน้อยศาสิ เป็น
13:01ในฐูนสร้างหนัง
13:03แล้วมีน้อยก็คืนนางเอกใหม่ timest
13:05khiพรเปลี่ยน miles
13:07แล้วรู้ไหม..มีน้อยคือใครมาล
13:09ารู้จักด้วย Grandma
13:13ทำไมเหรอ?
13:15ที่ขณาiséลไปน LAURA ยialsไม่타說สิ
13:16มีใครแบบดาลาเหรอ
13:18ดีๆ dismissed ificaộcมาลาไม่ต้อง Electric
13:20คุดไปสนใจหรอก
13:20ไปกันแหละ
13:21ไป
13:21บ้า
13:22จะไม่สนใจได้ไง
13:23ก็ไม่ทางเอกใหมuesกด้วยกซ้อยอย
13:25่างไร
13:28ซ้อยไปเกียесте Wise
13:30นี่เธอไม่รู้ได้ยังไง
13:31ก็ตอนนี้
13:33Au ซ้อยมันได้เป็นทางเอกของหนั
13:35งเรื่องใหม่อย่างไร
13:45ไม่มีทางหรอก
13:47ซ้อยไม่มีทางทำดับมัน
13:50ทอนแรกฉันก็ไม่ שшт побitions
13:51เสียเขาเล่าว่า แน่นเป็นตั
13:52วบงบิธีดี ก็ได้ขึ้นไปตอง
13:54เอง
13:54ถ้าเข้าว่ามันไม่เป็นเมียน
13:56้อยในผม
13:58จะเป็นอะไรได้อีกมา bidding
14:01แต่ลองสะสีไม่ได้รับซ้อยเข้
14:02าทำงาน
14:03แล้วถ้าไม่ cathedralถึงไปเป็นเมียน
14:04้อยล่ะพั่วเขาได้
14:05ริงมีอะไรที่ทำให้ซ้อยต้องเป็น
14:08ขับนั้น
14:09เห้อ
14:09ไม่มีอะไรเหvalอ
14:12คนนะคะ
14:13อันก็เปลี่ยนกันได้ทั้งนั้
14:14นแหละ
14:19เราตรงนี้ก่อนนะคะ เพราะดีคุณซ
14:21้อยไถงงานอยู่
14:21เดี๋ยวถ้าเสร็จเนี่ยจะบอกให
14:23้ค่ะ
14:24ขอบคุณค่ะ
14:33คุณซ้อยเขาเล่นดีๆเนอะ สวยก
14:35็สวย
14:36เสียปั้นขนาดเนี่ย ก็ต้องส
14:38วยสิ
14:38มีเปลี่ยนช่างแต่งหน้ามาไม่ร
14:40ู้กี่คนล่ะ
14:42เออ เราตกลงวันก่อนที่เมียร์
14:44ของเสียมอาหารเรือง มันจริง
14:45ใช่ไหมว่ะ
14:47ถ้าไม่มีหมวนอ่ะ หนามก็ไม่พ
14:49ี่แล้วแก
14:53กอร์ต
14:55ก็พอ
14:56กูซ้อยภาพก่อนนะครับ
14:59เอาทีมัน เอาต่อไป
15:19คุ้ม
15:32ล้า ใหม่
15:34ก็บอกแล้วไงว่าไม่ลู้จักก
15:36ัน
15:39ทำไม ในทุนขอถือให้ซ้อยไปไหน
15:48ไม่คิดว่าฉันมีความสำหร
15:49ับบ้าง
15:50ถ้าซ้อยได้เป็นนังเอกเพราะค
15:59วามสำหรับ
16:00ทำไมดองสะสิ เขาถึงมาเอาเรื่องซ
16:02้อยเท่าทีนี้
16:08ไม่มีอะไรของเขามาใช่ไหม
16:13ทำไมซ้อยต้องยอมเขา
16:19พอจุดหมายทำอย่างไรหรอ
16:21จำได้ไหมว่าจุดหมายอะไร
16:29ฮะ
16:30รองสัสสิเขาให้สามีเขาหรอ
16:33เสียมิงบอกฉันว่า
16:36เขาจุดหมายนี
16:38ทำให้เขาในกลาบปั้นฉันเป็น
16:40เหรอ
16:42เขาก็เลยให้ฉันเลือก
16:44ว่าจะขวาโอกาษไว้ไหม
16:47และซ้อยไปยอมเขาทำไม
16:48และคิดว่าฉันไม่มียายามหร
16:50อกละ
16:50อยากซ้อยทำอะไรได้ย้ยอะ
16:53ฉันไม่ได้โชคดีเหมือนมารานะ
16:58ชีวิตฉันชิบหาย
17:01เหมือนที่มาราเค Lil ใช่มิ
17:06ฉันไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นแ
17:07บบหนี ซ้อนก็หายกันแล้วกัน
17:11ทางที่ฉันบอกกุ้น ฉันก็ไม่
17:13คิดว่าท่านชายรามจะตาย
17:36ตอนนี้ซ้อยคนนั้นมันได้ตายไปแล
17:38้วละมะลา
17:42คนที่ยืนอยู่ตรงนี้
17:44คือซ้อยสุดาฟ้าจำหรัด
17:54ออกไป แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้
17:58าอีก
18:09ออกไป
18:15บอกให้ออกไป แล้วอย่ามาให้ฉันเห
18:17็นหน้าอีก ออกไป
18:23ออกไป
18:48ออกไป
19:01ออกไป
19:04ออกไป
19:06ออกไป
19:09ออกไป
19:10ขอบคุณมากนะซ้อย
19:14ชีวิตนี้
19:16ฉันไม่คิดเลยนะว่าเราจะได้กลั
19:17บมาพูดคุยกันแบบนี้อีก
19:20ฉันทำกับซ้อยไว้มากจริงๆ
19:25ถ้าเป็นฉันอ่ะฉันทำมากกว
19:28่ามาล้าอีก
19:31คนอะไร
19:32เมาทำลูกเขาตาย
19:34แล้วยังติดฟินทำหัวเขาตาย
19:36อีก
19:41ซ้อยคงลำบากมากใช่ไหม
19:47ฉันเก่ง
19:49ฉันซ้อยสุดาฟ้าจำหรัสส
19:51ยาก
19:56น้ำลาล่ะ
19:57เป็นครูสนุกไหม
20:01พูดอย่างนี้ก็คิดถึงม่อม
20:03ครูพุทษา
20:05ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมตอนนั้
20:07นนี่
20:08ม่อมครูจะต้องถือไม่เรียว
20:10ไล่ตามพวกเรา
20:11นี่ ตอนนี้
20:15ฉันกำลังคิดหลักสูตรให
20:16ม่สอนเด็กๆ อยู่
20:18แต่ก่อนจะทำอะไรอ่ะ
20:22ก็ได้สาตัวให้หายก่อนนะ
20:26ป่ะ ไปกินข้าวกัน
20:30ล่ะ
20:31โอ้ย อาลาดเป็นอะไร
20:35เดี๋ยว ไม่เป็นไรหรอก
20:47เล็บฉี่แค่เล็บเดี๋ยว จริง
20:49ๆ ตัดเล็บเดี๋ยวก็ได้นะ
20:51มันที่ปัดให้หมดเนี่ยแหละ
20:52เดี๋ยวมันก็ชีกอีก
20:55เง็บร้อย
20:58อ้وعย ไม่ต้อง
21:00มืออย่างเดียวก็พอ
21:01ไม่เป็นไร
21:02เฮ้ย ปัดไหนมันก็ปัดหมดเลย
21:06จะเย็บมาเผยันทั้งคันแล้ว
21:08ถ้าเป็นเมื่อก่อนแล้วไม่แน่
21:12โอ้ย
21:17ท่านายพันสวัสดีกล่ะ
21:18ไม่เข้าไปในบ้านเหรอก็
21:20อีกครั้ง นึง
21:22پอ.. Alors unsure assistant
21:24ช้อยเขามาดูแล มาหล่างเถอะ
21:26ได้สับผักจ้า
21:28คุณช้อยพาแม่ครูออกมาจากโร
21:29งเพียบาย
21:30แล้วก็มาอยู่ดูแล 분위กที่นี่ градlas MORE น
21:31้านแล้ว
21:33ฉันไม่ได้เห็น มาหล้างหัวแล้
21:34ว แบบนี้ มานodesน transparency
21:37Hé... ถ้า��ร่ง
21:39ช้อยเค้าจะมารorr 위해uaisордALK เถอะ
21:41ünü españ
21:42ยังไม่เห็นพูดอร่อยเลยจ๊ะ
21:56นี่ ความจริงฉันยังไม่ต้อง
21:57นอนกันได้นะ
21:59วันนี้ฉันแทบยังไม่ได้ทำอะไรเลย
22:01ฉันกระดกเสี่ยวอีกครึ่งชั่
22:03วโมงยังได้เลยนะ
22:05นี่ นึกถึงบุษบงอ่ะ
22:07เขาทำท่านเนี้ย สู้มาลาไม่ได้
22:10เลยกลดมาลาใหญ่เลย ช่ำได้มั้ย
22:15นี่ นอนได้แล้ว พักคว่าง
22:26ไปเดี๋ยวเจอกันนะ
23:01คุณพร้อม
23:04กลับใจรัฐชากาแล้วเหรอคะ
23:05อืม กลับมาเมื่อเช้า
23:07ไปรายงานตัวที่กระสวงเสร็จแล
23:09้วก็เลยเอาของฝากมาฝากมาลานะ
23:14มาลาเป็นไงบ้าง
23:18ก็ดีขึ้นค่ะ
23:20ไม่ปวดเหมือนทุกวัน
23:27ไม่ปวด
23:29หรือไม่แสดายอากาศปวดให้ซ
23:30่อยเห็น
23:33ซ่อย
23:34คุณรู้จักมาลาพอพอกับผมนะ
23:37คุณก็รู้ว่ามาลาห่วงทุก
23:39คนรอบตัว
23:39แต่เขาไม่อยากให้คนรอบตัวเป็น
23:42ห่วงเขา
23:46ต้องลงคุณจะลำกับมาลาไหม
23:50ฉันยังไม่ตัดสินใจเลยค่ะ
23:59คุณรู้ไหม
24:01สิบกว่าปีที่คุณห่างจากมา
24:03ลา
24:05แต่ไม่มีวันไหนที่มาลาไม่เคย
24:07คิดถึงคุณนะ
24:19นอกจากรูป
24:46ทั้งโพสเตอร์หนัง
24:48ทั้งโพสเตอร์หนัง
24:50ทั้งข่าวของซ่อย
24:52มาลาเขาตามเก็บหมดทุกอย่างนะ
25:11ซ่อย
25:12การรำครั้งนี้ไม่ใช่การแสดงธ
25:15รรมดา
25:17แต่มันคือคำขอโทษจากมาลา
25:22ถ้าซ่อยยอมรำกับมาลา
25:25แปลว่าซ่อยให้อภัยมาลานะ
25:27แปลว่า
25:49โอลนองดวงเดือนเอ้ย
26:00พี่มะว่ารักเจ้าสาวคำดวง
26:11โอ้ดึกแล้วนอกที่ขอร่างลว
26:21ง
26:22โอ้กพี่เป็นห่วงรักเจ้าด
26:29วงเดือนเอ้ย
26:34ขอร่างแล้วเจ้าแก้วก็สุมเม
26:47ื่อ
26:47โอ้โห โอ้... โอ้...
26:58โอ้โห โห โอ้โห โห โห โห
27:07พี่...
27:09อ่ะ นี่ฉันเปิดเพลงนางไปหรื
27:12อบ้า
27:12มาราอยถึงได้ตื่น
27:14เปล่า เช้นตื่นเอง
27:17ฉันนึกว่าแม้นเมิดวิธี
27:20ยุทิ้งไว้
27:21ไม่คิดว่าจะเป็นซ่อย
27:24นี่ก็ไม่ค่อยได้รำแขนขา มั
27:27นก็แข็งไปหมดเลย
27:32นี่...ซ่อยจะกลับมารำกับฉัน
27:38ใช่ไหม
27:44แล้วมาราคิดไปแล้วอย่างล่ะ
27:47ว่างานชลอง 25 พุทธษัตวัตร์
27:50เราจะรำอะไร
27:53ขอบคุณมากนะซ่อย
28:09ขอบคุณที่อียอมกลับมารำ
28:11ด้วยกัน
28:18เราเคยสัญญากันไว้ไหมใช่เหรอ
28:22ว่าเราจะรำด้วยกันทลอดไป
28:39ทอมสิ
28:39ราว่างต่อซ่อไม่ทันนะคะ
29:08แม่คู บุม ฟ้อนสีผ้าคค่ะ
29:09เดี๋ยวจะรีบส่งตารางซ้อนให้
29:11ค่ะ
29:11สวนละครนอกที่แม่ครูเพึงดู
29:13แล
29:24เคยได้ยินมาว่าคุณส่อยสุด
29:32าrians ๆ มาแต่ไม่รำมานานแล้ว
29:36คนหนึ่งก็ห่างซ้อม อีกคนก็
29:39ป่วย จะไหวเหรอคะ
29:44นั้นเราหาการแสดงชุดใหม่ เพื่อ
29:46ไว้เลยดีกว่าค่ะ
29:51แม่ครูค่ะ ครูซ้ายซูดามาหา
29:53แม่ครูค่ะ
30:03ชุดครูนี่ก็เหมาะกับเธอเหมื
30:05อนกันนะ
30:07เธอมาทำอะไรที่นี่
30:09ฉันก็จะมาคุยเรื่องคิวซ้อม
30:11ดำมาสิ
30:14นี่ ชายเป็นผู้จัดการใช้
30:17สวัสดีค่ะครู
30:19ตอนนี้คุณซ้อยซูดามาอีกคิ
30:21วหนัมที่กำลังถ่ายอยู่เรื่องน
30:23ึงนะ
30:23และอีกเรื่องนึง กำลังเธอเปิ
30:25ดกล้อง
30:25คิวที่ต้องการให้มาส้อมลำ
30:27วันไหนบ้างบอกฉายนะคะ เดี๋ยวฉาย
30:29จากการให้ค่ะ
30:32Add sphart bold of me
30:32พี่ ตกลงเธอจะรอมกับหมาราหร
30:33อกเหรอ
30:34พี่ตกใจขนาดนี้เหรอ
30:37หรือว่ะ เธอจะรอเสียบ
30:41พูดเล่นนะครับ ๆ
30:42สนุดกัน
30:44ขอ haciendo
30:44ปล่อนะคะ
30:45ได้ยินมาว่า
30:47คุณซ่อยซุดา
30:49เคยรรมเป็นตัวนarooกับแม่คร
30:51ูมาล่า
30:52แต่ก็นานเร็วนะคะ
30:54คุณแน่ใจหร่ suced e. K CONK
30:55ว่าจะรรมได้
30:56การรรมมันก็เหมือนกับการก
30:58ี่จก lis
30:58แรงนั้นล่ะคะ
30:59ไม่ต้องใช้ความจำ
31:02ใช้สันชาติก an
31:03แล้วคนอื่นอื่นอ่ะ
31:08อ้วนดำอ้วนขาวล่ะ
31:09เข้ามาพร้อมเทอ historical
31:10ไม่ใช่หรือ
31:11อ้วนขาวอาวเขาระออกเอ็งเหร
31:13าะ
31:13สูㅎㅎ
31:14ก็ตามสามีวิวเชียงใหม่
31:16ดีนะ มาขายออกตอนแก่เนี่ย
31:21แล้วเธอล่ะ อย่าบอกนะว่ายังโ
31:23สก เป็นโอเมตรเหรอ
31:26ถ้าเธอมีสามีเมื่อไหร่ ฉัน
31:28ก็มีสามีตามเธอนั้นแหละ
31:31นี่ พาฉันไปดูห้องซ้อมดีก
31:33ว่าเวลาซ้อมๆกับตรงไหน
31:41การแสดงทั้งหมดมีระบําเทพก
31:44าราบําสีพ tease
31:47ส่วนพวกชาย ฉันจะให้รําคוםไ
31:49ทย
31:50ส่วนผู้หญิง ฉันจะให้รํา部
31:51ิกลงหญิงค่ะ
31:52แต่ฉันว่าไม่เท่ากันนะคะ
31:54ผู้หญิงก็น่าจะรําคมยวน
31:58เพราะเป็นการรําที่คิดไว้
32:00เพื่อถวายเป็นผู้ถบูชาเหมือน
32:02กัน
32:03ทราพค่ะ
32:04มอมครูตวนเคยต่อท่าวถ่าย
32:06ตอนอยู่ขณะนากodieห replen hoch
32:08แต่ตอนนี้ท่านเอาละ ไม่มีใครต
32:11่อท่าได้
32:12ฉันต่อได้ค่ะ
32:14ฉันสอนเด็กได้
32:16จะได้เป็นการสืบสาร
32:18การถามจากด้านรักส Francesat dem
32:22งั้นたい такую star
32:24นี้เราต้องหạnhattleแสดงเพิ่ม
32:28พอเราีการแสดงหลายวัน
32:30เอ่อ มีใครจะออกความพิ่นอะไรไหม
32:33คะ
32:33ฉันขอเสนอ รำกิ่งไม้เงินท
32:37อง
32:38เพราะเป็นการรำเพื่อถวายเป็น
32:39ผู้ทบูชาเหมือนกัน
32:41เจ้าจอมมารดาเขียนในราชก
32:43ารที่ 4
32:45ท่านคิดกระบวนท่ารำโบราณ
32:47นี้ไว้
32:48ถ้าเราเอามารำในงานนี้ ก็น่า
32:50จะดูยิ่งใหญ่ดีนะ
32:52อืม เอ่อ นั่นก็ให้แม่ทูหุ
32:55ม
32:56มามีขุปฮึงช่วยหานางรำไวด
32:58้วยนะคะ
32:59ได้ค่า
33:00เดื...ขอประทานโทธนะครัน
33:03ก็ใช่หยับทราบว่า คิวเปล
33:04่าอยga -"owoิศอดาร "-สูดาล?"
33:06เข้ามาวันไหนบ้遊 интересно
33:07ก็คงต้องหลายวันหน่อยนะคะ
33:10ไหนจะต่อท่าโครมยวน
33:12ไหนจะดูรำกิ่งไม้เงินทองที่
33:14เสนอเองอีก
33:15แล้วยังต้องซอมรำกับแม่คร
33:17ูมารา
33:18ตกลงไหร่ง loyalงคะ ว่าจะรำอะไร
33:26คือตอนนี้ ฉายจะบอกว่า คุณซ้
33:29อยสุดาได้สัปดาห์และแค่ 2
33:30วันค่ะ
33:31ไม่ได้หรอกค่ะ มัน้อยเกินไป อย
33:33่างต่ำต้องอาทิล 3-4 วันนะคะ
33:353-4 วัน ไม่ได้นะคะ
33:37ก็ได้ค่ะ ๆ ๆ ค่ะ เดี๋ยวฉัน
33:39จัดการเรื่องคิวเอง
33:40คุณซ้อยทุ่มเทขนาดนี้ น่า
33:43จะมาช่วยแม่ครูมาลาคิดหลัก
33:44สูตรใหม่ด้วยนะคะ
33:45ค่ะ! ทําคร้างไว้ ไม่มีใครทํ
33:48าต่อเลยค่ะ
33:50อืม just they do whatsoever
33:51จะได้นะคะ ฉันชướcมาลาได้
33:55เรียบร้อยแล้วใช่มั้ยค่ะ ข้
33:56อยงั้นฉันขอตัวนะคะ
34:00ขอตัวครั้งนะคะ
34:03ซ้อยซ้อย เดี๋ยวทิ zam�oc
34:04เธอไปรับปากทำงานเยอะแยกแหละ
34:06นั้นที่ไง เ� Canceractory
34:07นเคอยก็จะติดกล้องอยู่ อีกเรื่
34:09องก็เปิดอยู่ร่อมล่อแล้ว
34:10แล้วเธอจะเอาเวลาที่ไหนพักฮะ
34:13อย่างไรฉันก็จะทำ
34:15เอา
34:17ซ่อย
34:18ซ่อย
34:21ซ่อยเลยนะ แม้ซ่อยโซดา
34:24น่ะ
34:25หยุดก่อนนะ คุยให้รู้เรื่องก่
34:27อน
34:27ทำงานหนาดขนาดนั้นเนี่ย
34:29ถ้าเกิดเป็นไรขึ้นมาทำไงยะ
34:31ก็รักษาสิ
34:34ฉันหมายถึงที่ว่าไทหนังที่
34:36เขาขอไว้ในยะ
34:37เขาเร่งติดก้องอยู่แล้วนะ
34:39แล้วเนี่ย คิวซอมรำที่เธอบ
34:41อกว่า
34:41ได้ค่าได้จัดการให้นะ
34:43มันหมายถึงฉันเนี่ย
34:45ต้องไปขอโยคคิวสลับคิวเข
34:46า
34:47ก็ชอบให้หรือเปล่าก็ไม่รู้
34:48ให้ไม่ให้ก็ต้องให้
34:50เพราะเธอต้องไปคอไปเครียคิว
34:51ให้ฉัน
34:54การรำครั้งเนี้ย
34:56มันสำคัญสำหรับฉันมาก
35:00เดี๋ยว
35:02ฉันจะไปฟ้องแม้ครูมารา
35:03ว่าเธอเป็นโลกเคลียร
35:05หละ ไม่ได้นะชัย
35:06ทำไม
35:07ไม่อยาก
35:07ลาแล้วค่ะ
35:20นายโทรค่ะ
35:21ขุณเป็นอะไรชัย
35:29ทำไมถึงห้าบอกมาลา
35:32ฉันไม่ได้เป็นอะไร
35:35คุณไม่ต้องห่วงเฉละห่วงแต
35:37่มาราเธอ
35:39คุณเป็นเพื่อนสนิทของมารานะ
35:41ถ้าคุณไปอะไรไปมาราจะยิ่งเป็น
35:42ห่วง
35:43ถ้าคุณไม่บอกผม
35:48ผมจะบอกเรื่องนี้กับมารา
35:58ฉันไม่รู้เครียกค่ะ
36:01อักษาอยู่หลายปีก็จะหาย
36:04แล้วฉายห้อกกลัวว่าฉันจะก
36:06ลับมาทำงานหนัก
36:07แล้วอาการก็จะกลับมาเป็นเหมื
36:08อนเดิม
36:09คุณเป็นได้ยังไง
36:11มันมีชื่อเสียง
36:12งานหนังคุณก็ประสงประสำเร็
36:14จทุกเรื่อง
36:15มันคงสะสมด้า
36:18คือชื่อเสียงมันก็มาพร้อ
36:20มกับการทำงานหนัก
36:23ตอนนั้นเสียมมิงก็มีปัญห
36:25ากับพระยาเขา
36:27ฉันก็เลยถือโอกาสออกจากไข้
36:29หนังของเซียมมิ้ง
36:30แล้วฉันก็เครียร์
36:32เพราะฉันต้องกลับมาดูแลตั
36:33วเอง
36:37ตอนนั้นฉันบอกกับตัวเองว่
36:39า
36:40ฉันจะล้มเหลวอีกไม่ได้
36:43ฉันจะต้องคบคนใหม่ๆ
36:45สังคมใหม่ๆ
36:50แล้วฉันก็ได้มาสนิทกับชาย
36:56อ้าวะ สุดแก้ว
36:58ประฉันก็เลยชวนชายมาเป็นผู้จ
37:00ัการให้กับฉัน
37:02ตอนนั้นฉันทำงานหนักมาก หวัน
37:04ทั้งคืน
37:05นอนก็ไม่เป็นที่
37:07- แอคชัน!
37:09ตำลึงจ๊ะ ตำลึง
37:13ไปเตยจ๊ะ ไปเตย
37:14หิวานี่
37:172
37:213
37:37เข้า
37:37โซโ Chris
37:37รอบค่ะ
37:38เริ่มสวัสigung
37:40ทำไมชั้นนวกดินตัวเองขนาด
37:42น้ำชะดด้วย
37:47หลืออับบดล้อไปเลยนะคะ
37:50ค่ะ เจินค่ะ
37:58คุณซ้ายสดาเซ็นค่ะ
37:59ได้ ได้ พร้อมแล้วค่ะ
38:02มาแล้วค่ะ
38:03เอา ขอบคุณค่อยมามาดีเลย
38:04โอเค ทุกคนพร้อมนะ
38:05มา เริ่มเลยเลย
38:07Action
38:09อย่าไปเลยนะคะ
38:11ปล่อย
38:11อย่าไปนะคะ
38:13อย่าไปนะ
38:14ค่ะ
38:15แต่ฉันก็บอกอ่าชายไม่ได้ว่
38:17า
38:18ที่ชัดทำงานลาย
38:20เพราะฉันอยากจะลึง
38:22คุณต้องลดความกดดานตัวเอง
38:23ลงนะครับ
38:25เพราะมันเป็นสาเหตุที่ทำให้
38:26คุณเครียด
38:27จนเกิดอาการนอนไม่หลับ
38:30ฉันก็อยากจะหลับ
38:31แต่มันหยุดคิดไม่ได้
38:33จะให้ทำยังไงล่ะคะ
38:35ต้องพยายามนะครับ
38:37เพราะเธอนอนไม่หลับบ่อยๆ ร่
38:39างกายก็จะสุดโซมตามไปด้วย
38:42เอางนี้นะคะขอหมอเดี๋ยวฉายจากการ
38:45ให้นะคะ
38:46ว่าอย่านะหลับท่านอะไรยังไง
38:47ของหมอสั่งมาได้นะคะ
38:49ฉันรักษาอยู่หลายปีกว่าโ
38:51รคเกศจะหาย
38:56คุณอยากจะลืมเรื่องที่เคยทะลอก
38:58กับมาลา
38:59ก็ทุกเรื่องล่ะค่ะ
39:02ฉันนึกถึงแต่ตอนที่ฉันบิ่
39:05งเล่นอยู่ในวางกับมาลา
39:09แล้วเวลามีฉากรัมฉันก็จะดี
39:12ใจให้ฉันได้รัม
39:19แล้วคุณถ่ายหนังและยังต้อง
39:22มาช่วยมาลา
39:24คุณจะไหวเหรอ
39:27ไหวสิคะ
39:31เพราะความสุขของมาลา
39:33ก็คือความสุขของฉัน
39:37คุณน่าจะเป็นคนที่เข้าใจฉั
39:39นมากที่สุด
39:41ก็คือความสุขของฉัน
39:43ก็คือความสุขของฉัน
40:05ก็คือความสุขของฉัน
40:06ก็คือความสุขของฉัน
40:37ฉันไหวฉันก็แค่นั่งพ้า
40:39ค
40:41แล้วนี่เธอไปประชุมกับบุษบ
40:43งนานเลยหรอ
40:44ถึงได้กลับมาเย็นเชียว
40:46ฉันไปคุยงานกับชาย
40:48หรอที่ประชุมเขาก็ถามว่า
40:51เราจะรำอะไร
40:55ฉันว่าจะเล่นเรื่องสังทอง
40:59เรื่องแรกที่เราสองคนแสดงด้วยก
41:01ันไง
41:04แต่รำเจ้าเงาะเน Kapith
41:05มันต้ωνครวกไม้พลอง
41:08มาเช้าจะไหวเหรอ
41:10ฉันว่าเช้า Lanji หนาดีกว่า
41:12แล้วมาเช้าแล้วก็ได้นั่งที่ต่
41:14าง
41:14ส่วนท่ารำเราก็ปรับให้มιαย
41:16ากได้
41:18แต่ว่าคนอยากดูสังทองมากกว่
41:21านั
41:21แต่ถ้ารำไม่จบ มันก็แย่มาก
41:24เลยนะ
41:26น่ะ ถ้าอยากรำเจ้าเงาะ เธอก็ค
41:35วงไว้พรอง
41:36แล้วก็ย่างกลายมาหาฉันก็แล้
41:37วกัน
41:39มา
41:51กลับไม้วันวัน ดีกว่า คุ
41:55้มّวนาว
41:56กลับกลอดงๆ ได้แม่นอน
42:02่าวามเลือกสอบ รู่า ตลอดปล
42:06อด
42:07มงานโลกสอบปลอด
42:41มาแล้ว
42:44มาแล้ว
42:53มาแล้ว อย่าเสียใจนะ
42:56สำหรับฉัน รำอะไรก็ได้
43:00ที่เรารำด้วยกัน
43:04ฉันสัญญานะ ซ้อย
43:14ว่าฉันจะรำกับซ้อยจนจบ
43:21ฉัน เรารำเรื่องอิหน่ากับจิ้น
43:25ตละกันนะ
43:50อีก
44:04ว่าฉันสั่ง ไม่ได้รู้กันมี
44:06ที่กระดูส่วนอึน
44:07แล้วครับ
44:08แม่ครัว
44:09จะปวดกระดูดอย่างตอนเนี่ย
44:11แถวแล้วกะรุนแรงขึ้น
44:13เราก็ทำได้แค่
44:15หรักษาตามอาการนะครับ
44:17อยากให้ยาดทำใจไว้
44:37สอสซ้อยมาหลากตอนก่อนอาวศา
44:39ล
44:40ชีวิตเนี้ย ฉันไม่เคยคิดเลย
44:42นะ
44:43ว่าเราจะได้กลับมานั่งพูดคุ
44:44ยกันแบบนี้อีก
44:46ยังไง ฉันจะกลับมารำกับส
44:48ออยอีกครั้งให้ได้
44:53กลับไหม มารำ
44:55ไปสิ
44:59อีกขึ้นมังไม่มาละ
45:01แต่อาการมาเลงในกระดูกที่ไม่ค
45:03งเป็น
45:03หมอไม่ได้นำให้ไม่กลูกลับไป
45:05รำอีกนะครับ
45:07มาละ
45:12กลับกลับ
45:41กลับกลับกัน
Comments