- 12 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี ขวนได้รับคำแม่นำ
00:37แปลกตาแม่นมา
00:54เกิดี โชน แหวเธอ
00:58- ให้ด้วย มันอีประตา... ไป! ไป!
01:02เฮ้ย!
01:03ถ้าสูงจะไป สูงก็ไปคนเดียว!
01:06ข้าไม่ยอมให้สูง เอาเกสอนลง
01:08ไปด้วย!
01:08ข้าไม่ให้สูงเอาลูกไปเสี่ยง!
01:18เงิน...
01:22ข้าปากเกสอนด้วยนะพี่ประตา
01:26ข้าไปด้วย!
01:26หากนุดพินโลกไปจริงๆหรื
01:28อ!
01:31ข้าแค่ลูกไปหาพี่ประตา
01:32พี่มีกระตา governmentsก่อนค่ะนะพี่มี
01:35กระตา
01:37ข้าลอบาลเจอเขากลับมา
01:40แต่ 500 몇 sporty ก 다� rely on
01:41แล้วไม่ massacred
01:41ด้avozus Sister
01:44หากันพี่เจอกลป่าแล้ว
01:46อี่คล้ามวัน
02:09แม่
02:10แม่ลงไปหาพอแพบนึงนะลูก
02:11นะ
02:13เราดูแม่รีบกลับมานะลูกนะ
02:16แม่
02:17แม่รีบกลับมานะ
02:22แม่ไม่ได้ทิ้งเกสอนไปไหนนะลู
02:24ก
02:25แม่อยู่กับเกสอนดลอดนะลูกนะ
02:27แม่ม่ะ
02:29แม่ม่ะ
02:50แม่ม่ะ
03:01ขอบคุณครับ
03:30ขอบคุณครับ
03:45ขอบคุณครับ
03:46ขอบคุณครับ
03:57คือ
04:00เพื่อเข้าการหนักมาก
04:03ขยับตัวถ้าไม่ได้เลย
04:06แล้วถ้าไม่ใช่ฉัน
04:07แล้วจะเป็นใครกันที่จะมา
04:11แต่
04:13พวกสู่
04:15คือพวกที่ทำน้ำหอม
04:16ถ้าเข้าใจนะ
04:23ที่เธอไม่ชื่อใจฉันนะ
04:28แต่ถ้าเธอไม่ชื่อใจก็
04:30ไม่เป็นไร
04:31ไม่ต้องกลับไปด้วยกันก็ได้
04:36เดี๋ยว
04:41ขอบคุณครับ
04:41แล้ว
04:42ที่พริกเขากลับไปยังไงบ้าง
04:48ผัวเธอการหนักมากเลยนะ
04:52ถ้าเธอไม่กลับไปกับฉันตอน
04:53นี้
04:55เธออาจจะไม่เจอเขาอีกเลย
05:23พวกมันที่มีกับการอาจเบาะ
05:38สายลงเธอเอายพันต์ใหม่ทัดไ
05:41ทย
05:41คล้าย ๆ ว่ารู้จักกัน
05:51อาวิทย์โทรมาสั่งให้กูเอา
05:52โปรเจ็กต์กลิ่นเกสอนกับมา
05:53เรื่องมันยังไงกันวะ
05:55อ่ะ เขาสั่งให้กูพาเกสอนกับ
05:58มา
06:00มึงจะงอยท่าไหนล่ะเนี่ย
06:04เขาบอกว่าถ้าเกสอนรู้ว่าแม
06:05่อยู่ที่ไหน
06:06เกสอนต้องกลัดมา
06:09ห้า
06:10นี่ก็แสดงว่ะ
06:11ใช่
06:14ที่ผ่านมาอารู้เมื่อตลอด
06:16แล้วมึงเจ้าไง
06:36จะบอกเกสอนมั้ย
06:40เรื่องนี้มันปลักแปลก
06:42เอาโอคิดดูก่อนแล้วกัน
06:49ก็ไม่อยากทำร้ายเกสอนอีกแล้วว
06:50ะ
06:57สำหรับ
07:00ขอบคุณ
07:03สำหรับ
07:19ก็จริงนั้น
07:23สารอมพัน เอาความงดงาม
07:26ของวัน ๆ ที่เราได้จ้า
07:29เอาร่อยยิ้มคุณเธอ มาหวังเอ
07:33าไว้
07:33ให้ฉันตรงนี้
07:35คืนแค่กินมองอากาศ
07:38ไม่อาจจะคว้ามาก่อน
07:41เป้าเรานะวันตลอด
07:45ตั้งแต่วันที่เราหางไกล
07:49เป็นหอมหวนแสนให้คิดฉัน
07:52ใครคนนั้นไม่ได้พบกาศ
07:55ว่าไม่คิดถึงใครคนหนึ่ง
07:58สิ่งคนคนนั้นคือเธอ
08:00เพียงสาหลมพักผ่ามาใต
08:03รู้ไหมมีใครอยากเจอ
08:07หากว่าตรงนี้ไม่เธอ
08:11จะกอดเอาไว้ไม่ยอบล่อยเลย
08:39ตรงนี้ไม่ได้
08:45เอาได้เจอ
08:46เอารอยยิ้มของเธอเมื่อว่า
08:49เอาไว้ให้ฉันตรงนี้
08:55เป็นหอมหวนช่วนให้คิดถึ
09:08ง
09:08ใครคนนั้นที่ได้พบกาศ
09:12ช่วนให้คิดถึงใครคนนั้น
09:15สิ่งคนคนนั้นคือเธอ
09:17เพียงสาหลมพักผ่ามาใต
09:20รู้ไหมมีใครอยากเจอ
09:24หากกว่าตรงนี้ไม่เธอ
09:28จะกอดเอาไว้ไม่ยอบ
09:31ถึงหอมหวนคิดถึงใครคนนั้
09:35นที่ได้พบจ้า
09:37ช่วนให้คิดถึงใครคนนั้น
09:40สิ่งคนคงนั้นคือเธอ
09:43เพียงสารอมพักผ่ามาใต
09:46รู้ไหมมีใครอยากเจอ
09:50หากกว่าตรงนี้ไม่เธอ
09:54จะกอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อยเลย
09:58สรุปว่าจะพาเกสอนกับพวกมู
10:00ตาลไปอยู่ที่บ้านเธอ
10:03อืม
10:05ทุ่มเทขนาดนี้
10:08มีหวังบางปะเนี่ย
10:10ไห้เขาจะมานั่งคิดเรื่องนี้เขา
10:12ตามหาแม่อยู่
10:14อืม
10:15ก็ขอให้สมหวังแล้วกันนะ
10:17อืม
10:20แค่นี้ก่อนนะเกสอนมาแล้ว
10:22อืม
10:23อืม
10:28น่าตา
10:29นี่เมคิน
10:32เขาดีก่อนแล้วมาก
10:35สวัสดีมาตาป้าของเรา
10:37สวัสดีครับ
10:40แล้วก็นี่น้องชายเราตะวัน
10:47จะไปกันได้อ่ะ
10:50ฉันครับผมเราต้องมาเตรียมให้เร
10:52ียบร้อยแล้วครับ
10:53ไป
10:54สวัสดีครับ
11:14อาหลโรค
11:15เราอยู่หน้าบ้าน
11:17ออกมาหาเราหน่อย
11:20แกสอน
11:25แกสอน
11:40มันมีเรื่องจะคุยกับคุณ
11:44เข้าไปคุยอยู่ในบ้านได้นะ
11:46ไม่ต้อง
11:48คุยตรงเนี้ย
11:49นี่สู่ยังมีหน้ามันเรื่อยให้พ
11:51ี่สอนเข้าไปในบ้านอีกหร亮
11:52อย่างนาย Cassie
11:54มาักพี่สอนอีไปแล้ว
12:02หรอ
12:03ด้วย! ปก journalism Bang
12:03ว๊าย! นายแยงคิด
12:06ลุกเงินใshawจと思์ข้าว moisture zdrowika
12:13ผมไม่รู้แล้วว่ามันจะเป็นแบบ
12:14นั้น
12:16ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้มูกบ้าน
12:18ไฟไม้นะครับ
12:20สู่ต้องชดใช้
12:22ยังไงเรื่องเป็น кhold____ robots
12:25แก้แข้อะไรก็ไม่ทันล่ะ
12:31ผมขอโทษจริงๆ
12:33จะให้ผมชดใช้อะไร บอกมาได้เลย
12:43นี่คือจดหมายที่มีคนส่งมาให้
12:44แม่
12:46หลังจากที่พ่อเราตายไปแล้ว 4 ป
12:47ี
12:49บอกให้แม่ลงมาจากหมู่บ้าน
12:56คุณหาได้ไหมว่าใครเป็นคนทำ
13:14มีอะไร
13:18ไม่มีอะไร
13:22คุณเก็บจนหมายนี้ไว้ที่ผม
13:24เดี๋ยวผมกับตามสืบให้
13:28คุณเชื่อใจผมได้นะเกศร
13:33รป่ะ
13:43แล้วนี่พักที่ไหนกันหรอครั
13:45บ
13:46คุณพักที่นี่ได้นะ
13:48จะได้คุยอยู่นี่ไงๆ
13:49พวกเราอยู่บ้านเมคิน
13:53คุณมีเบิร์ทโธรศัพย์เราแล
13:54้วนี่
13:56ถ้ามีไหร่คริ้มน่างก็โทร
13:57มาแล้วกัน
14:04เจ้ยสอน
14:15ผมรีบใจนะ
14:17ที่คุณยังเชื่อใจผม
14:23เราแค่ไม่มีทางเลือก
14:26คุณ
14:31ไม่ว่าจะยังไง
14:34ก็ที่ใจที่ได้เจอคุณ
14:44ผมคิดถึงคุณ
15:13ผมคิดถึงคุณ
15:14ผมคิดถึงคุณ
15:41เจ้ยสอน
15:46เจ้ยสอน
16:18ผมคิดถึงคุณ
16:19ผมคิดถึงคุณ
16:19ขนาดนี้
16:21เขาว่าที่หลังไม่ต้องมาเหรอ
16:22พี่สอน
16:24แต่วัน
16:26เขาพูดจริงไหมละมาตา
16:29แล้วทีนี้เจ้ายังไงต่อ
16:31ต้องรอมานอย่างเดียวเลยเหรอ
16:37พอจะมีใครหรือว่า
16:39มีอะไรสักอย่างที่จะทำให้เราได้รู้
16:41เรื่องเมื่อ 20 ปีที่แล้วไหม
16:52มี
16:53มี
16:53มีมาตา
17:00ว่าไงคิดสอน
17:01ไม่คิน
17:03คุณช่วยบอกคนขับรถของคุณได
17:04้ไหม
17:06มีที่ที่เราอยากจะไป
17:27ที่นี่เป็นบ้านเก่าของพ่อกับ
17:28แม่
17:30พูกทิ้งร้างว่าน่าหลายปี
17:31แล้ว
17:43เราเรามาทำใหม่พี่สอน
18:01เตือม
18:03เซ็ตมีทุราคอะไรคุยเหรออ่ะ
18:05มีอยากระถามอ้า
18:08เรื่องบุศบาแม่ของเกสอน
18:10อ้ารู้ได้ยังไงค่ว่าเขาอย
18:13ู่ที่ไหน
18:20เอาตัวเคสอนมากันเนี่ย
18:23เดี๋ยวเราค่อยหุยกัน
18:24อ่าต้องบอกผมมาก่อน
18:25ไม่มีเชื่อใจอ่า
18:28เชื่อครับ
18:30ผมเชื่อว่าอ่ารู้
18:32เพราะอ่า
18:33เป็นควรส่งจดหมายไปรอบฝึก
18:34สบายแล้วมาจากด้อย
18:36ใช่ไหมครับ
18:39พูดอะไร จดหมายอะไร
18:44จดหมายนี่อย่างนี้ครับ
18:50มันถูกส่งไปหลังจากที่ปร
18:51ึกตายทั้งสี่ปี
18:52และควรส่งต้องมีคนอื่น
18:57เราจะเป็นใครไปได้หรือครับ
18:59หัวกระดาษมันป้ำนวนขนา
19:00ดนี้
19:01มันต้องออกไปจากห้องผู้บริห
19:02ารทั้งนั้น
19:18พ่อหัวกระดาษนี่ใช่ไหม
19:21พ่อหัวขดาษนี่ใช่ไหม
19:22ฉันเลยคิดว่าอ่าไปคนทำอ่ะ
19:47มาตา
19:49ตอนอยู่มุตาเราจำได้ว่า
19:51มาตาคุยกับคนที่ตายไปแล้วได้
19:54เราอยากให้มาตาลองคุยกับพ่อ
19:57เราอยากรู้ว่าแมерьอยู่ที่ไหน
20:01พี่ศร
20:03ถ้าอยากให้มาตาคุยกับคนที่ต
20:06ายไปแล้ว
20:07ต้องมีของของคนคนนั้น
20:09ให้มาตาทำวิธีนะ
20:11obscureมี
20:17นี่รูปพ่อเรา
20:26เราเจอรูปนี้ในบ้านนี้ล่ะ
20:28เกสอน
20:31ตามปกติแล้ว
20:34คนเผ่ามู่ตาลของเรา
20:37เมื่อตายไปแล้ว
20:39ดวงวิญญาณ
20:42จะคอยปกปักรักษาลูกร้านอย
20:44ู่ชั่วระยะนึง
20:46แบบนั้นอ่ะ
20:48ข้าพ่อจะสื่อสารกับเขาได้
20:51แต่ว่าพ่อของสู
20:54ไม่ใช่ขนมูดต่าน
20:59และเมื่อครู่
21:00ตอนที่เดินผ่านบ้านมา
21:02เข้าไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลย
21:08แล้วนี่มันก็นานมากแล้ว
21:13พ่อของสู
21:15น่าจะม้ามไม่ได้แล้ว
21:19ที่สำคัญก็คือ
21:21ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา
21:24ข้ามไม่แน่ใจเลย
21:26ว่าจะสื่อสารกับเขาได้ไหม
21:27ที่สำคัญก็คือสารกับเขา
21:58ที่สำคัญก็คือสารกับเขา
22:08ที่สำคัญก็คือสารกับเขา
22:27ไม่เป็นไรพี่สอน
22:40เข้ารู้สึกว่าดินตรงนี้ม
22:41ันยุปคิดปกติ
22:43ข้างล่างน่าจะมีอะไร
22:46เกสอน ตะวันไปหาอะไรมาคุดเร็ว
22:49ถ้าใสดี
22:52ถ้าใสดี
22:58สอน
23:46นี่เป็นเอกสาร ในห้องทำงานของพ
23:49่อเซ็น
24:14ไม่ใช่ง่าคนเดียวนะ ใช่เดี๋ยว
24:15เขาดับแบบนี้นะ
24:20นี่อะไร ความว่าไง
24:31เซ็นต้องคิดดี ๆ แล้วหนู
24:32ว่าใครที่ขลังหินมูตานะ
24:43พี่ใหม่ความว่า แม่ของเกสอน ล
24:49งมาหาพ่อเหรอครับ
24:57รู้เกิดอะไรขึ้นของพ่อ เพราะอย
24:58ู่ที่ไหนครับอ้า
25:05สิ่งที่เซ็นต์เนี่ยจะรู้ทั้
25:06งหมดมานะ
25:09มันอยู่ที่ห้องเทียบของชั้นใ
25:10ต้ดินของบ้านหลังเนี่ยแห
25:11ละ
25:36ในห้องนี้มันมีอะไรกันแน่ค
25:37่ะ
25:39หัวไปดูแน่น่ะ
25:42ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
26:28นี่มันอะไรกันนะครับ
26:33พอของเซ็นเนี่ย
26:35อยากจะได้หยิดผู้ตามมาก
26:41เลยจับบุษบามาขังไว้เนี่ย
26:44เฮ้เวช kisses
26:50สุดที่สุดที่สุด
27:28ข้างรอมนติดเมื่อภาพ
27:43เธอ!
28:30เฮ้ ไม่หอมวะ
28:40เฮ้ พี่ทำไมมันไม่หอมวะพี่
28:47พ่อจะไม่ยอมหยุด พยายามทํา
28:50ทุกวิธีที่นึกออกที่จะดึง
28:52กลิ่นตัวบุศบาออกมาให้ได้
28:54เอาผ้าถูกผิวเธอพระเก็บไข
28:56มันที่ผิวหนัง
29:14แต่ไม่ว่าจะทําไงก็ยังไม่
29:17ได้สักที
29:34ทําไหมน้ำมันหอมที่สกับ
29:35ไว้กับตัวเธอมาถึงไม่หอม
29:36ฮะ
29:37ฉันบอกแล้วไง เพราะว่ากลิน
29:40หอมฉันนั้นหมดไปแล้ว
29:41ฉันมีลูกแล้ว
29:43มันจะเปล่าโกหกนะ
29:48เฮ้ย
29:49ฉันไม่ได้โกหก
29:51พี่หญิงชาวมูตาล
29:53ถ้าคอลูกนะ กลิ่นมันก็ค
29:55่อย ค่อยจางไป
29:57มันเป็นแบบนั้น
29:59อย่างนั้นเธอก็อยู่ตรงนี้แหล
30:01ะนะ
30:02จนเปล่าพระเจ้าจะหาวิธีสก
30:04ับมันได้เอง
30:05อดนาย
30:06เกิน
30:06จะอดนาย
30:08เกิน
30:08ฉันที่นี่แห่งๆ
30:11จนไม่มีประเจ้า
30:12พระเจ้า
30:13ไม่ประเจ้า
30:17มันต้องประเจ้า
30:51ท่อไหร่ ทำไมไม่ถอนไหร่สิว
30:53ัต
31:20ขอบคุณครับ
31:28ข้าบคุณครับ
31:47ทำไมคิดได้เกิดของตัวเธอ
31:50ฉัน...ฉันบอกแล้วไง โอ้วไม่
31:52มีทาง
31:53อย่ามากูโหกในมัน...
31:55ฮะ
31:57บอกมา
31:58บอกฉันมาเดี๋ยวนิ
32:00มันมีความรับอะไร
32:01บอกมา
32:02เดี๋ยวดูแล้ว
32:04พี่
32:08พี่
32:08ไม่ทำอะไรของพี่เนี่ย
32:21ฮะ
32:24พ่อของเซ็นสติหลุด
32:26ในทำร้ายผู้หญิงกันนั้น
32:31อ้าพยายามช่วยนะ
32:32ถ้าก็ช่วยไม่ทัน
32:38มันรู้ตัวอีกที
32:40ผู้หญิงกันนั้นก็
32:44ตายเหรอ
32:47ตายเหรอ
32:49อ้า
32:49แล้วสบอยู่ที่อา
32:51สบอยู่ตรงไหน
32:52อาทำราย medicallyหมดแล้ว
32:55มีอาก็โปร gleichenบ้าอะไรіт
32:57ทำอะไรลงไปอา
33:00แล้วจะให้อาทำยังไงอ่ะ
33:01พ่อของเซ็นกับพี่ชายของอาไม
33:03่กัน
33:03อาไม่ยอดให้เขาติดฟุกหรอก
33:07ที่อาทำไปทุกอย่างนี่ก็เพื่อข
33:09้อข่วงเรานะเซ็น
33:45มาเซ็นเนี่ย
33:56แม่ donaก็จบมาซึ่งกว่าปะอ
33:58ีกนี้ละ
34:00เซ็นจะมาเอาหลักฐานอย่างนี้มาทำ
34:01ไม
34:02จะมาลือฟื้นเลือบพวกนี้ไปเพื่
34:04ออะไร
34:05เซ็นเราคิดอยู่ดี ๆ นะ
34:08คนที่ผิดที่สุด
34:09คือพ่อของเซ็น
34:14เซ็นอยากจะเอาพ่อตัวเองเข้าคร
34:16ุกนั้น
34:49ที่สอน เรื่องแม่ของคุณ
34:52ผมจะไม่หยุดตามหานะ
34:55ไม่ว่าจะนานแค่ไหน
34:57ผมก็จะตามหาให้เจอ
35:02ขอบคุณนะ
35:07ไม่ว่าเจออย่างไรเราก็จะหาแม่
35:09คุณยนเจอนะ
35:26ต้องหาแม่คุณ
36:05ที่นี่
36:07ไหนที่ไว้
36:54・寺优优优优独播剧场——YoYo Television Series Exclusive
36:58สวัสดีที่สวัสดี
37:31แม่ลงไปหาท้อปแบบนึงแล้
37:33วลูกแม่
37:34แล้วเดี๋ยวแม่รีบกลับมา
38:00แม่รีบกลับมานะ
38:05แม่รีบกลับมา
38:06แม่รีบกลับมา
38:47เจอดาย
39:03ที่แบบนี้อีก
39:33วันที่สุดที่นี่ ต้องการพลา
40:03ด
40:03แกท่านกลับมาก
40:42ที่มันข้าตะกรรมสะชัดอ
40:43่ะ
40:56มันไหนไหม
41:00เราอยากเอาผิดคนที่ทำกับแม่เรา
41:12ขอโทษนะเกสอน
41:15แต่เรื่องที่มันเกิดขึ้นทั้ง
41:16หมดมันก็ผ่านมาสิบพลาสิบ
41:17พลาสิบพลียัวนะ
41:18แต่อย่างร่างที่อยู่ในหลุมเน
41:22ี่ยก็เหลือตะโคงกระดู
41:25เราแทบจะไม่เหลือรักษาที่ช่
41:26วยไปออกผิดคนล้ายได้แล้วนะ
41:27ก็จนหมายนั่นไง
41:29คนได้เขียนรอกแม่พิสอนนั่นแ
41:31หละคนล้าย
41:44ขอบคุณมัน
41:45ขอบคุณมัน
41:51ขอบคุณมัน
42:01เจ้า
42:27ขอ
42:32ผมรู้เรื่องบุษบาลหมดแล้วนะครั
42:34บพ่อ
42:36หวัยพ่อลองทำแบบนี้ด้วย
42:48ผมไม่รู้จะบอกเกสอนยังไง
42:53คนที่ค่าแม่ครับคือพ่อ
43:05ผมเองก็ไม่ได้อยากให้พ่อรวนจ
43:06ัด
43:10แต่ว่าผมก็ไม่ควรไม่ควรแต่
43:12สินใจเรื่องนี้
43:16ไม่ควรไม่กันแต่สินใจของเก
43:18สอน
43:27ผมหลักพ่อนะครับ
43:31แล้วผมก็หลักเกสอนด้วย
43:36ผมไม่อยากกูหกอะไรเข้าอีกแล้ว
43:44พ่อมาคุมหน่อยได้ไหมครับ
43:47ผมต้องทำไงครับพ่อ
43:48ผมก็จะไม่ได้เชิ eats
43:56ผมก็จะเป็นหายเจอ
44:04ผมก็จะทำให้่มา
44:12ผมก็สมัยเป็นสนัล
44:18พอ!พอครับ!
44:20พอ!
44:23พอ
44:23พอครับ
44:28..
44:40เฮ้ย
44:40พ่อ
44:41พ่อเค
44:47เฮ้ย
44:48เฮ้ย
44:48พี่
44:51เสร็จ
44:53จะไปทำอะไรให้พ่อเคเสียใจเนี่ย อ
44:55้า
44:56มันค่อยไปคุยกันแล้วกันนะ
44:59พ่อ พ่อ พ่อครับ
45:18พ่อ พ่อครับ
45:21ผมก็ลองพาพ่อไปลงพยาบาล
45:27พ่อจะพูดอะไรหรือครับ
45:32ไม่
45:34ไม่
45:41ไม่
45:43ได้
45:46ทำ
45:51ไม่ได้ทำ
45:55พ่อจะบอกผมว่าพ่อไม่ได้ทำ
46:02พ่อ
46:03พ่อ
46:04พ่อครับ
46:23ก็พ่อрพ่อ mortar
46:23แสดงว่าคนที่เขียนจดหมาย
46:24จะต้องรู้จักแม่เกทรสรเป็น
46:26อย่างดีเลยไหน
46:26ตอนนั้นมันจะมีสักแต่คนที่ร
46:27ู้
46:28ก็พ่ออบอากกูเซ้นไง
46:29ได้
46:31มา
46:31ป่อ
46:34บ้าน
46:34ไอ greatest
46:35แกกรบให้ผมมากับของที่บ้านนะคะ
46:37ت Adapt
46:42กลับไปมูตา europe
46:43ที่นี้มันโศเราเราเกินไป
46:45มันไม่เหมาะกับคุณ
46:46แล้วผม
46:47ก็ไม่คุ้บควรกับคุณ
46:49ผมขอโทษนะ
46:54เซ็น
47:14คุณมา
47:16ส่อนเธอไว้ในใจ
47:22คุณคุณคุณคุณคุณ
47:38ส่อนเธอไว้ในใจ
47:45คุณคุณคุณคุณ
Comments