- 4 minutes ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรรยานในก
00:09ารรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ีขวนได้รับคำแนะนำ
00:36ใจของฟ運กันคาดกมอร์ อดต
00:44ระมาณ
00:44ได้ว่าเยอ COMPANY
00:47ได้ว่าเยี่ยมต้องการรับอุด
00:47เยี่ยมได้หอม ความคืออหาร
00:55ีอันชาติ
00:59การรียดสริการรับ
00:59แบบที่ต้องไม่ผ่านไม่เห็น
01:01ดูล ไงแฮะ
01:07เซ็ฑ์เงิน
01:08ใส้ลงเจ้าอาย พักมาทัดไทย
01:11ครีกคราย ก็รู้จัดกัน
01:28เฮ้ยมานเร็วจัง
01:41พวกคุณเองเหรอ
01:43หรอ
01:43ถ้าจะมาหาเซ็น เซ็นไม่อยู่นะ
01:45ไม่ใช่เหรอครับ ผมมาหาคุณอะไร
01:47เรามีเรื่องสำคัญแน่จะคุยด้
01:49วย
01:50นั่นกลัวเซ็นว่าหรอก
01:54ฉันเคยมาที่นี่บ่อย
01:56คุณ
01:57คุณ
01:58คุณมีอะไรจะพูดกับเรารีบพูด
02:06มาเหรอ
02:10รู้ไหม
02:12ว่าเซ็นมันทำกลิ่นของเธอเอ
02:13าไปขาย
02:15น้ำหอมกลิ่นใหม่ที่เซ็นพ
02:27ูดถึงคือกลิ่นอะไร
02:29ทำไมไม่เสร็จสักทีอ่ะ
02:33ต้องไปเงียบทำไมแล้วก็พูดมาสิ
02:37เฮ้ย
02:37ถ้าผมพูดแล้วก็อยากไปบอกใครแล้
02:39วกัน
02:40ไม่อยากผมตกงานแน่
02:43อืม
02:44บอกมา
02:44อืม
02:49มันก็คือกลิ่นของเกศอนนั่
02:50นแหละ
02:52ก็ได้เป็นหรอกเขามานะ
02:54ก็...ใช่
02:55เฮ้ย...แต่ว่าน้องเกศอนเขาก็อยากล
02:58งมาพอดี
02:58ไอ้손ไม่ได้ وبกลิ่นม��고อย่างน
03:00้อ Brooke
03:02มันก็คือหรอกเขาอยู่ดีเии
03:05และจะให้มันทำยังไง
03:07อยู่อยู่cakes่าให้ Olympian ليบอกเกศอนว่า
03:09จะขอเหล
03:10ใครเขาจะยอม
03:13นั้นที่ Cinnamonทำตัวเป็นคนดีดูแลเก
03:16ศอนเนி豆
03:17ก็คือมันหวงคลิ่น mới Community
03:19ถ้าologistsก Graybrailมากูสู่มาก็น่าจะ
03:22ร๊ด
03:23พอธ Widly
03:24�� เสерв laisse YUK
03:27คุณนึกว่าเซ็นรักจริง ท
03:29ี่ไหนได้ หรอกให้รัก
03:34พี่เซ็นมันยังไม่ได้บอกคุณ
03:35ว่ามันจะเอากลิ่นตัวคุณไปทำ
03:36น้ำหอมใช่ไหม
03:38คุณคุณจะบอกเหรอ ครีปปี้จะไป
03:41เธอยังพูดอย่างนี้ดิ
03:43ถ้าแกสอนแปลว่า เอาแกสอนว
03:44่าจะเสียใจ
03:47สรุปเซ็นมันไม่ได้บอกเธอใช่
03:49ปะ
03:50ว่ามันจะเอากลิ่นเธอไปขายอ่ะ
03:56คุณก็รู้นิว่ากลิ่นของคุ
03:58ณทำให้ผมขลั่งขนาดใน
04:00ผมแค่อยากเก็บกลิ่นของคุณเอ
04:02าไว้
04:03ขนาดเอง
04:07เขาไม่เคยพูดเรื่องทำขาย
04:12เขาบอกว่าเขาทำเขารักเรา
04:23ของคุณเอาไว้
04:24กลับกลับคุณเวลา
04:55คุณ
04:56คุณ
04:57คุณ
04:58คุณ
05:24เต็บผมไปเตรียมห้องน่อนไว้ให
05:25้คุณนะ
05:28ไม่เป็นไร
05:32นอนๆล่ะ
05:34เราคงรับกวนคุณไม่นาน
05:37ไม่ต้องเกรย์ใจ
05:38คุณอยู่ที่นี่ได้เรื่อยๆนะ
05:42คุณอย่าเจอมาหนักแล้ว
05:44พักพรก่อนก่อนเธอ
05:47พรุ่งนี้ค่อยว่าการว่าเจ้า
05:48อย่างไร
05:55ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
06:24สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
06:24queria โว้งทoid และสุดที่สุดที่ส
06:28ุดที่สุดที่สุดที่สุด Lukaku
06:37ไปครูเท่วกับกูไหม แล้วироватьเต็มอย
06:40ากตามหาแม่ ผมจะช่วยคุณ
06:43จริงหรอ?
06:45แหวนอน
06:51ไม่เป็นไรแต่ผมสับหรร่อย
06:55ผ้าที่คุณใช้เช็ดเงินเราหายไป
06:57ไหนอ่ะ
06:59ช่างมาเถอะคุณ
07:00เดี๋ยวพืนใหม่ก็ได้
07:02ผมไม่เป็นโหเลย
07:08ผมก็สงสัยเหมือนกัน
07:10ว่าทำไมคุณเซ็นต์เนี่ยให้พ
07:11นักง่าของกูสูงมา
07:13มาเก็บผ้าเช็ดเงินของคุณเกส
07:14หอนไป
07:17ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่ครับ คุณ
07:18เซ็นต์
07:19หืม
07:23ต่อไปผมจะไม่ให้อะไรมาทำหลายคุณได
07:25้อีก
07:27เชื่อผมนะ
07:30เชื่อ
07:52เชื่อผมก็แค่หลอกให้ผมตายใจ
07:57แค่นั้นเองหรอ
07:59ต่อไปกัน
08:40สิ่งคุณอยู่ที่นาย
08:58โอเคลียร์
08:58มันเกลือหรือ
09:27ขอบคุณ
09:30ขอบคุณ
09:53ขอบคุณ
09:55ขอบคุณ
10:31ขอบคุณ
10:52ขอบคุณ
10:52ยังดูแฮปปี้มากๆ อยู่เลย
10:53ก็ diyorum
10:55ก็พูดต้องมีเรื่องอะไรทักอย่าง
10:58เขาเลยไปถ้าไม่ได้บอก กู
11:01Lee
11:02มัน
11:02โหว
11:09กูจะไม่ขอดูกลงจรรปิด
11:11fender
11:11ในใครออกใน
11:13Cecen
11:13printed
11:14อะไร
11:16มึงลองโทวหา บรย์ไหมก็มี
11:19ขินดู
11:22เร..มีขิน
11:25ทำอะไรวะ
11:26จุจุเกสอนหนีเพื่อนไปแบบนี้ กู
11:28ก็คิดออกอยู่ใครเรื่องเดียว
11:30อักซัน
11:32เรื่องอะไร
11:33จะเย็น
11:34กูเพื่อทำเรื่องโง่ไปเรื่องเอง
11:56คุณ อยากกินนมลองท้องก่อนนะ
11:58อยากค่อยไปหาอะไรกินระหว่างทางก
11:59ัน
12:01ขอบคุณนะ
12:14มากินมัน
12:28ไปแล้ว
12:29ไปแล้ว
12:29ไปแล้ว
12:32ไปตנה
12:48พิพธ์เกสอนมาใช่ไหม
12:50ขอขอให้พูดพาออกมา
12:52ขอครูเง줘บเกสอนม่ะ
12:53เกสอนไม่ได้อยากยุ enfermed
12:54ไม่ยุงได้ไหมเลย
12:55ไม่ได้ยักยุง
12:57แต่เกสอนมัน่า Organicidal
12:58ที่โดนหรอกขนาดไม่รู้เรื่องอะไร
13:00เลย
13:03ลบ
13:09ผมขอโทษนะ
13:12ขอผมอธิบายเรื่องทั้งหมดก่อนได
13:13้ไหม
13:14เรารู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
13:17ไม่ต้องอธิบายอะไร
13:19เดี๋ยวสิคุณ
13:19เดี๋ยวสิคุณ
13:24ผมขอโทษ
13:26ขอโทษที่ผมหลอกคุณ
13:30ไม่ใช่ครั้งเดี๋ยว
13:32เซ็นหลอกเราหลายครั้งแล้ว
13:36หลอกแล้วหลอกอีก
13:40เคยพูดความจริงบ้างไหม
13:48นั่นมันแค่ตอนแรก
13:51แต่ว่าผมยกเลิกโปรเจ็กทุก
13:52อย่างไปแล้ว
13:56แล้วผมสัญญานะ
13:58ว่าผมจะไม่ยุ่งกับกลิ่นข
13:59องคนอีก
14:05ไม่เห็นเราเป็นตัวอะไร
14:06เป็นหนูทดลองเหรอ
14:12เคยเห็นเราเป็นคนตั้งไหม
14:19คุณช่องผมก่อน
14:20เราไม่เชื่อทำพูดคุณอีกแล้ว
14:43คุณช่องผมก่อน
14:57อย่าตามแล้วมา
15:02ก่อน
15:03เผ้ารอนับวันตลอด
15:05ตั้งแต่วันที่เราห้างไกล
15:10คิดหอมหวนช่วนให้คิดถึ
15:16ง
15:32คุณช่วยก่อน
15:33คุณช่วยก่อน
15:35คุณช่วยก่อน
15:54คุณช่วยก่อน
15:54จอกจากตาย
15:54หวันเบ้า
15:55ตัวว่า
15:55หวันเยอ
16:04คุณช่วยก่อน
16:06จากคุณช่วยก่อน
16:06เยอะ
16:09ทุกอย่างก็ดีขึ้น
16:35ขอบคุณนะ
16:40อันนี้คิดออกดียังนะ
16:42เราจะเอาไงต่อ
16:49เรามาคิดดูแล้ว
16:52เราจะไม่กลับไปหาเซ็นต์อีก
16:57เราจะกลับบ้าน
17:01บ้าน
17:03พี่มีน
17:06เราจะกลับดอย
17:11เราบอกมาตาว่าเราจะลงมาตามหาแม
17:12่ก็เดือนเดียว
17:14แต่นี้มันก็เริ่มมาสักพัก
17:15แล้ว
17:15อันนี้เมื่อเราไม่เจอแม่เราก็จะก
17:18ลับ
17:19อย่าเพิ่งหมดหวังสิ
17:21เรื่องแม่เนี่ย
17:22เดี๋ยวผมช่วยผมเอง
17:24แม่นองคนเลยนะ
17:27จะถอดใจง่ายๆเลยเหรอ
17:28จริงปะหละ
17:30อืม
17:33เดี๋ยวผมเราช่วยเองนะ
17:51นี่แม่เรา
17:53ที่บุษบา
17:58เมื่อ 20 กับปีก่อนแม่เจอพ่อ
18:01แล้วก็ตามพ่อเรามาที่กรุงเทพ
18:04ส่วนพ่อเราอ่ะ
18:06เป็นคนทำน้ำหอมที่เบิรษัทก
18:07ุซุมา
18:13แม่ตังถอง
18:15พ่อก็เลยอยากจะสกัดน้ำหอมกล
18:16ิ่นแม่
18:19กลิ่นชาวมูตาลนี่หอมพน
18:20าดนั้นเลยเหรอ
18:26กลิ่นของคนมูตาล
18:28จะทำให้คนที่ได้กลิ่น
18:29ยักถึงสิ่งที่ทำให้เขามีค
18:31วามสุข
18:32ยังไงอ่ะ
18:46น้องเล
18:47กลิ่นกินเลยนะกลิ่นเยอะๆเลยนะ
18:50ลูก
18:52คุย
18:55เป็นน้มๆ
18:59เหมือนน้มอุนๆ
19:00เล
19:01เติมนี้หน่อยไหมครับจะได้หวานๆ
19:04แป๊ะครับแม่
19:05อ่าว่า
19:08อ่ะ อยู่กินเลยครับ
19:11น้ำฝึง
19:15เยอะๆเลยนะ
19:16ได้เลยครับ
19:17มันถอมมากเลยนะ
19:19สอมเลย
19:20เดี๋ยวขินสิ่งไปด้วย
19:21ร้อนนะน้อน
19:22เดี๋ยวเข้าไปนะ
19:34ขอกูหลาบ
19:37วันนี้ล่า
19:42อืม
19:44เข้าใจแล้ว
19:47คอมจากจะ whereby ancoraium
19:49Lower
19:54กลิ่นให้ตัวเธอเหมือนจากมาก
19:56เลยนะ
19:58ไม่น่าจะเอาไปทำเมื่อlestราบ protecting
19:59น้ำฮอมได้ป่ะ
20:01คนปลงติมันได้กลิ่นของเรา
20:03ด้วยซ้ำ
20:04คนอื่นจะได้กลิ่นของช้ามุต
20:06า Beautiful
20:06ก็ต่อไหม
20:07เราทั้งใจให้เขาได้กลิ่น
20:10แต่จะ fine
20:10มองแล้ว deb downtime
20:11มัก Coffee
20:14건
20:14เว้น
20:20กลิ่นจะหอมเข้มข้นมาก
20:23ตอนนี้เรามีความรัก
20:31โอ้...
20:33ไม่น่าหรอ ไอ้เซ็นมันเราออก
20:34เอาใจคุณเพราะอยากให้คุณเน
20:36ี่ย
20:37ส่งกลิ่นหอมให้มันเอง
20:55อาวาวมาเลยครับ ขอบคุณมาก
21:07อีกษาสารเยอะเยอะ หาอะไรวะ
21:09ข่าว รายงาน
21:12อีกษาสารทุกอย่างที่เกี่ยวแ
21:13บบพลึก แล้วก็น้ำหอมบุษบ
21:14าท
21:16เพื่ออะไร แผ่นงอเกสอนเหรอ
21:21กูเจ้าน่าที่ไหนไปงอเขา
21:23กูพูดอะไรไปเขายังไม่เชื่อเลย
21:30แล้วมึงทำทำไม
21:37มึงก็อยากทำเพื่อเขา
21:38วา...
21:42้าว่าคุย ฮันติง
21:50เกี่ยน...
21:52เธอีกเธอ
22:22มัน oh my god
22:28มาตาเล่าว่าแม่ขอรบบนดอ
22:30Й
22:31พ่อบอกให้แม่รอุทีนั่น
22:34จนวันนึงแม่ลงไปตามหาพ่อ
22:36เราก็ไม่กลับมาอีกเลย
22:39แล้ว. แล้วพ่อคุณเลย
22:44กุณอ้องุธิยาบอกว่า
22:45พ่อตกบันดายตายไปetz้ Sounds
22:48แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าแม่เรอยู่
22:50ที่ไหน
22:53ก็ว่า...
22:56น้ําหอมบุศบาทํามาขายแค
22:58ลอดเดียวก็หายไปเลย
23:01เพราะพ่อกับแม่เกสอนหายไปเน
23:03ียง
23:06นี่รู้จริงไหมเนีย
23:08คนเล่นน้ําหอมขอรู้กันจ้
23:10ะ
23:11แม่ฉันก็เคยมีโคตหนึ่ง
23:20มาส่งมาแล้วใช่ไหม
23:22มาส่งไปแล้ว
23:24อ๋อ...โอเคค่ะขอบคุณครับ
23:27นี่...น้ําหอมบุศบาทํา
23:30แม่เราถ่ายลูกส่งมาให้ดูอ่
23:31ะ
23:33น้ําหอมบุศบาท
23:36ใช่...น้ําหอมนิดังมากนะ
23:38เมื่อ 20 ปีก่อน
23:40เขาว่าคนที่ปรุงน้ําหอมเข
23:43าเสียชีวิตไป
23:44บริษัททํากลิ่นนี้อีกไม่ได
23:46้แล้ว
23:47มาเลยเก็บขวดเอาไว้เป็นที่แล้
23:48วหรือ?
23:50เมื่อ 20 ปี
23:53ทำไม 20 ปีเหรอ?
23:55เมื่อ 20 ปีวันทำไมเหรอ?
23:58มาแค่นี้ก่อนนะครับ
24:02ก็ตอนที่แม่ลงมหาพ่อเราหาย
24:04ไป
24:05เราอยู่ 4 ขวบ
24:07ปีนนี้เรา 20
24:08ก็เท่ากับว่า
24:11แม่ลงมหาพ่อเมื่อ 16 ปีที่แล
24:12้ว
24:16แล้ว?
24:17แต่เมื่อกี้เขาบอกว่า
24:19คนทําน้ําหอมบุชบาตายไปเมื่
24:21อ 20 ปีที่แล้ว
24:23ก็หมายความว่า
24:26พ่อเราตายไปแล้วตั้ง 4 ปี
24:29แม่ค่อยลงมหาเหรอ?
24:33แล้วถ้าเรื่องทั้งหมดมันเป็น
24:34แบบนี้
24:35แล้วแม่เรามาหาใคร?
24:45ตกรองพ่อเราตายเมื่อไหร่กัน
24:46นะ
24:48เมื่อไหร่
24:48แม่ลงมัน
24:51แม่นั้น
25:24กับคุณส hideous
25:57ตอนนี้ เซ็นที่โรคทั้งใบของเรา
26:00แล้วนะ
26:05คุณก็คือโรคทั้งใบของคุ
26:06ณแล้ว
26:11เซ็นท์หลอกเราหลายครั้งแล้ว
26:14หลอกแล้วหลอกอีก
26:17เคยพูดความจริงด้วยไหม
26:20ไม่เห็นเราเป็นตัวอะไร
26:21เป็นหนูทดลองเหรอ
26:27เคยเห็นเราเป็นคนบ้างไหม
26:34ทุกต่อผมก่อน เราไม่เชื่อให้พู
26:35ดความอีกแล้ว
26:42อย่าตามเรามา
27:11ทุกต่อ
27:13ทุกต่อไป
27:15ทุกต่อไป
27:17ทุกต่อไป
27:18ทุกต่อไป
27:19ทุกต่อไป
27:21ทุกต่อไป
27:27ทุกต่อไป
27:33ทุกต่อมา
27:36ทุกต่อ
27:52ทุกต่อมา
27:56ทุกต่อ
28:04มันเร็ว ผมมันชั่ว คุณไม่ต้
28:07องให้อัพไห lab Schools
28:07ก็ได้
28:11แต่มีเรื่องนึงที่ผมไม่เคยหลอก
28:12คุณ
28:14ผมรักคุณ
28:15ความรักของเรามันเป็นเรื่องจร
28:17ิงนะเกฬสอต
28:19ผมรักคุณ และคุณก็รักผม
28:21ไม่ใช่
28:23นั่นมันมึก่อน
28:27แต่ตอนนี้เราไม่ได้รักคุณแล้ว
28:29ใจเราไม่เต้นแรง
28:35แล้วเราก็ไม่มีกลิ่นหอมให้
28:36กับคุณอีกแล้ว
28:46เรามาที่นี่
28:49เพื่อคุยเรื่องของเราเท่านั้น
28:57แหลกเฉียร์
29:11เราอยากรู้ว่า
29:14จริงๆแล้วพ่อของเราตายมาไหร
29:16่
29:31สวัสดีที่สุดท้าย
29:57สวัสดีที่สุดท้าย
30:27หอมเกินหากห้ามใจ
30:30ทุกคราวต้องวันไว้
30:33รอยเกิบเจ้ามาไหล
30:36ทัดเธอไว้ในใจ
30:38เพื่อของกลิ่นหอมไว้อย่างน
30:41ั้น
30:42ของไว้ได้แค่กลิ่นที่ไม่เค
30:46ยเลือรา
30:48อย่างหอมดังวันเก่าอย่าเมื่
30:51อล่มโชยมา
30:54ทิ้งไว้เพียงอดีทที่ไม่เค
30:57ยหวนมา
30:59ส่วนเธอไว้ในใจ
31:30เธอไว้ในใจ
31:32ของไว้ได้แค่กลิ่นที่ไม่เค
31:33ยเลือรา
31:35อย่างหอมดังวันเก่าอย่าเมื่
31:38อล่มโชยมา
31:41ทิ้งไว้เพียงอดีทที่ไม่เค
31:44ยหวนมา
31:47ส่วนเธอไว้ในใจ
31:52ของไว้ได้แค่กลิ่นที่ไม่เค
31:56ยเลือรา
31:58อย่างหอมดังวันเก่าอย่าเมื่
32:01อล่มโชยมา
32:03ทิ้งไว้เพียงอดีทที่ไม่เค
32:07ยหวนมา
32:09ส่วนเธอไว้ในใจ
32:12เตอไว้ในใจ
32:15มันเคยยังและเพียงไหน
32:26โอ้นวิวว โอ้นวิว
32:33โอ้นวิว o so
32:37ทั้งไม่เพียงดับได้ที่ไม่เคย
32:40วันมา
32:43ส่องเธอไว้ไงอยู่ใจ
32:47consistently
32:59อะไรอ่ะ อีกษานะ เราได้มาจากเซ็นต
33:03์เมื่อวาน มันจะบอกได้ว่าพ่อ
33:06ตายเมื่อไหร่
33:08ในอีกษาสมบอกว่าสิ้นสภ
33:10าพการเป็นเป็นรักไงเมื่อวั
33:11นที่ 18 ตุลาคม 2549 จากปฏิเหตุ
33:16มันก็ 20 ปีพอดีเลยอ่ะ
33:22เมื่อว่าตอนที่แม่ลงมาพ่อต
33:27ายไปแล้วจริงๆ งั้นแม่ลงมาห
33:31าใครล่ะ
33:34แม่คุณอยู่บนดอยแล้วใครเป็น
33:37คนบอกให้แม่คุณลงมา
33:41มาตาเล่าว่าแม่ได้จดหมายบอก
33:44ว่าพ่อเจ็บหนักให้แม่รีบ
33:46ลงไปหา
33:49พ่อเกสอนไม่อยู่แล้วเสน็งว่า
33:51แม่รวนหลอกไหม
33:55ผมว่าพวกเราต้องเอาจดหมายเลยมาดู
33:57ว่าจดหมายนั้นมาส่งมาจากที่ไ
33:58หน
33:59แล้วคุณมีจดหมายหรือเปล่า
34:10มาตา
34:11ปีกว่า
34:17ปีกว่า
34:31ส่งเราแค่นี้ก็พอ
34:33ให้ผมไปเป็นเพื่อนไม่ดีกว่าเหร
34:34อ
34:35อย่าเลย ช้ามูตาลไม่ค่อยชิน
34:37กับการที่มีคนนอกเข้าที่หมู่บ
34:38้าน
34:42โอเคถ้าอย่างนั้น
34:43เดี๋ยวผมไปรอในเมืองแล้วกันนะ
34:45แล้วก็
34:46อันนี้ชอบสามมือถือ
34:48ในเครื่องนี้มีเบอร์ผมอยู่แล้ว
34:49ถ้าคุณใส่ทุร้านมือไหร
34:50่ก็โทรมาหาผม
34:55ขอบคุณนะ
35:04พี่สอน
35:07พี่สอน
35:07พี่ฉันกลับมาแล้วใช่ไหม
35:21พี่ปลอดภัยดีนะ
35:23พี่สอนไหร่
35:28พี่ไปไหนกัน
35:31พี่ถามมาได้อย่างไร
35:32ข้าจะลงหาพี่นั้นแหละ
35:34ข้ากับมาตาเป็นหัวพี่มากเลยร
35:36ู้ไหม
35:37แล้วนี่ใคร
35:45ไม่ใช่คนนั้นนี่
35:49เขาชื่อเมคิน
35:51เขามาส่งเรานะ
35:56ส่งเราเท่านี้แหละ
35:57เราเจอตะวันกับมาตาแล้ว
35:59ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
36:02โอเค
36:04เธอตะวันกับมาตา
36:46เธอตะ
36:49เธอตะ
36:51เธอตะ
36:51เราขอโทษนะให้เราหนีไป
37:00สูต้องขอโทษคนหังหมู่บ้าน
37:04เพราะสูทำไฟไม่บ้านเขาไปหลาย
37:06หลัง
37:08มันล่ามไปทุกหลังค่าบ้าน
37:13นี่
37:15ขอโทษเขา
37:17ขอโทษเขาขอโทษทุกคน
37:25สู่เป็นผู้สtillชอบนะ
37:27สุดทังแบบนี้ได้ยังไง
37:32เราขอโทษนะทุกคน
37:36เราขอโทษจริงๆนะ
37:38เราไม่ตั้งใจ
37:40เราไม่รู้มันจะเป็นแบบนี้
37:42ขอโทษนะ
37:47เรามันอยู่ไหน
37:49ทำไมถึงไม่มาสบ
38:05พี่ใจคอแกจะไม่ไปตามเกอร์สอน
38:07มาหน่อยเหรอวะ
38:11ไม่มีประโยชน์เหรอครับอ่า
38:13เขาไม่มีกลิ่นหอมแล้ว
38:15ป่อนกับไปเถอะ
38:16หิлад
38:17แล้วพ่อของแกอ่ะ
38:18แล้วบริษัทของเราล่ะ
38:25พี่
38:27พ่อ
38:27พี่
38:28พ่อครับ
38:30เป็นไ hackers
38:31จะไหร่ Abi
38:32มีอะไรครับ
38:37ฉันออกข้างนอกก่อนนะคะ
38:39Toward
38:39additions
38:41มันนี่เลย
38:43ไ clears
38:43- อะไรเนี่ยอ่ะ
38:45подอาม kop??
38:50- อะไรเนี่ยอ่ะ
38:51พิ падаемเล
39:00ผมก็บอกอาระไม่
39:02พวกเราหว่ comprarมีเกสอยูงdeep
39:04ไม่!
39:06แกไปบอกมานะ
39:08ถ้ามันอยากรู้ว่าแม่มันอยู่
39:10ไหน
39:10มันตามแกกลับมานะ
39:29- ไม่นึกว่าเรื่องจะเป็นแบบน
39:31ี้
39:32- ไหนใครบอกว่าถ้าเขาได้กลิ
39:35่นเรา
39:35- เขาคือคู่ของเรา
39:37- แล้วทำไมคู่ของเราถึงทำกับเราแ
39:41บบนี้ล่ะ
39:41- คนข้างล่างกับเรามันก็คงเป
39:53็นคนละพวก คนละพันด์กันไปแล
39:55้ว
39:55- เราสู่อ่ะ คลับมาเนี้ย จะมาอยู่
40:03ที่นี่เลย
40:04- หรือว่ามาทำไม
40:09- มาตา มาตาจำได้ไหมว่าที่แม
40:16่เคยได้จดหมาย
40:17- ที่บอกว่าให้ลงไปหาพ่อ
40:21- จับนาย
40:22- แต่ข้าก็บอกทุกอย่างก็ไปหมด
40:26แล้ว
40:26- แล้วมาตาจำได้ไหมว่ามันเขี
40:28ยนว่าอะไรบ้าง แล้วใครเป็นคนส่
40:30งมา
40:31- ดูไปอังเอง
40:38- วันที่ 4 มิธุนายน 2553 ถึงบ
40:52ุศบา
40:53- พี่รถคว้ำ
40:54- พี่อยากเจอบุธมาก
40:58- ขอให้บุธลงมากรุงเทพให้เร
41:00็วที่สุด
41:01- คนที่ส่งจดหมายนี้ให้
41:03- เขาจะเป็นคนพาบุธลงมา
41:05- รักและคิดถึง
41:08- พรึก
41:12- มีอะไร
41:13- พ่อเราตกมันใด
41:15- มีในรถคว้ำ
41:16- ไม่คว่านี่เป็นจดหมายปลอมเห
41:20รอ?
41:23- มิธุนายน 2553
41:25- แต่พ่อถ่ายจริงๆ 2549
41:30- ไม่ความว่า
41:33- มีคนส่งจดหมายนี้
41:35- เข้ามาหรอให้บุธลงไปหาเหร
41:38อ?
41:40- ใครกัน
41:42- พ่อมีใจ
41:59- นี่คือจดหมาย
42:06- qualc Moder toen
42:07- เดี๋ยวผมกันตามสืบ »,
42:10คุณเชื่อใจผมได้นะ เกี่ยสอน
42:12เส้นห์อยากจะเอาพ่อตัวให้เข้
42:13า
42:13BU tenderedain
42:14หatorium ความรู้สึกกว่านี่
42:18เกี่ยสอน
42:20พิด nodig
42:41คงไว้ได้แค่กลิ่น ที่ไม่เค
42:44ยเลือลา
42:47อย่างห้อมหนังวันเก่า อย่าเม
42:49ื่อลมชอยมา
42:52ทิ้งไว้เพียงอดีต ที่ไม่เค
42:55ยห้วนมา
42:58ส่วนเธอไว้ไหนใจ
43:01ที่ไม่เคยเลือดใจ
43:03คงที่ไม่เคยเลือดใจ
43:20ส่วนเธอ
Comments