- 22 minutes ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้ เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา ที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:48เซ็ดแล้วค่ะเจ็ด
00:51เธอให้เปรียบเทียบกับทุกคน
00:57เวลาที่ผ่านมา
00:58หรอก วันนี้เรนคือวัตชั่นที่
01:01สุดที่สุด
01:03เราก็รู้มีความสุดที่สุดด้
01:04วยนะครับ
01:07ขอบคุณค่ะเจ็ด เรeriนมีความ
01:10สุด เพราะว่ามีเจ็ด
01:13ไอ้ค่ะ เดี๋ยวเราลงไปข้างล่
01:15างกัน เดี๋ยวแ � duplicate จะรthinking
01:17เดี๋ยวก่อนครับ
01:19geç
01:25จากสิ่งที่เจ็ดประมวลผลได้
01:28การตัดสินใจข้างนี้ของเรน
01:30จะส่งผลไปตลอดชีวิต
01:34เจ็ดสิ่งอยากจะขอให้เรน
01:36ยืนด้านอีกครั้งหนึ่ง
01:39ว่าเรนตั้งใจ
01:40จะทำแบบนี้จริง ๆ
01:44เรนพร้อมค่ะ
01:46เรนแน่ใจ
01:53โอเคครับ
01:54ถ้าเรนอยากจะเรียกสิ่งนี้ว่
01:56าการแต่งการก็ได้
01:59แต่เรนต้องเข้าใจด้วยนะว่า
02:02มันจะไม่มีการจุดที่เป็นสม
02:03รถ
02:05ไม่มีครอบครูจริง ๆ
02:07ไม่มีการที่เราส่งคน
02:09หรือชีวิตร่วมกัน
02:13มันจะมีเพียงแต่ความรู้สึก
02:14เท่านั้น
02:18เรนตบลงใช่มั้ย
02:25ตบลงค่ะ
02:38พร้อมไม่ยังเร็จ
02:40พร้อมแล้ว
02:42ข้างล่างแขกมากันเยอะ ๆ อ่ะ
02:46แขกแล้ว
02:51มีพัฒรุมาส่งครับ
02:55ขอบคุณค่ะ
03:05เรน
03:05ه เรน
03:08ยูมีทุกร้าอะไรหรือเปล่า
03:16เรนกำลังยุ่งอ่ะ ไม่มีเวล
03:18า
03:20คือ...เตอมีลายอยากคุยด้วยหน่
03:22อยอ่ะ
03:23ถ้าจะมาคุยเรื่องที่จะให้เรนไปห
03:25าหมอ้ะ
03:26ไม่ต้องคุยหรอก
03:28เสียเวลาเปล่า
03:29ยังไงเรนก็ไม่ไป
03:31ไม่ใช่เรื่องนั้นเรน
03:34คือ
03:37เรามาคิดแล้วไว้สิ่งที่เราเรี
03:39ยกว่าความหวังดีอ่ะ
03:40สำหรับเลนมันอาจจะเรียกว
03:41่าเก้าก่ายก็ได้ไง
03:42ก็ขอโทษ
03:45ที่เรารำเช่นชีวิตเลนมากกัน
03:48บ่ะ
03:54ขอโทษ
04:02ที่เรียกว่า...
04:07สุดป็จอดี
04:10ขอโทษ
04:11พขอย ยังมันตลอด
04:12เยี่ยงที่ Compure
04:14เยี่ยงที่ไม่รู้สึก
04:22ชัดการตัวเต้า
04:24ขอโทษ
04:27ขนต circumstรีบ
04:37รุ่มนี้อ่ะเจ็บมันหลอกดี
04:38ไง
04:40คิดถึงมาน่ะเร็น
04:45เราอันนี้เร็นอ่ะ
04:48แจกการแค่บ้างนั้นมีแค่มา
04:49กกี่คนเหรอ
04:51ก็คงจะแจกแค่เพื่อนสดิตอ่
04:53ะ
04:54เพราะดีเร็นเตรียมงานคนเดีย
04:56ว
04:56ไม่ค่อยมีเวลา
04:58ก็คิดว่าน่าจะจัดเป็นงานห
05:00ลิลิกที่บ้าน
05:02เราต้องเตรียมอะไรอย่างมั้ย ให้เราช
05:04่วยได้นะ
05:05เรียบร้อยหมดแล้ว
05:06แต่ถ้าคิวจะช่วยก็
05:10ช่วยเอาการใส่ในซองนี้ก็ได้
05:12แล้วเดี๋ยวเอาเร็นเป็นคนเขีย
05:13นแน่ซองเอง
05:15อืม
05:36แค่ก็เหรอ
05:38โด เล่นลงไปดูเองดีกว่า
06:05อืม
06:05รถหน้าจะติดกันเลยเร็น
06:07เรียกมาไม่ถึง
06:11แต่มันก็เลยเวลานัดแล้วนะ
06:13เราเริ่มพิทีกันเลยก็ได้
06:17เราอยากให้ชิวช่วยอะไรมั้ย
06:22เดี๋ยวชิวช่วยถ่ายรูปกัน
06:23แล้วกัน
06:24ไปค่ะ
06:25มีท้ายต plastic
06:51อีกว่า
06:53อีก
07:38ขอบคุณนะเจฏ ที่มาอยู่ด้วยกัน
07:40ตรงนี้
07:43เป็นรู้ว่าวันนี้อาจจะไม่เหม
07:45ือนงานแต่งของใครหลายๆคน
07:48แต่มันคือการตัดสินใจของเร
07:49น
07:50ที่จะอยู่กับคนที่เรนรักORAB Thin
07:53Inam
07:53เป็นแบบที่เป็นไปได้
07:55ตำรับเรียนมีไม่ใช่แค่งาน
07:58แต่งงาน
08:00แต่มันคือความผูก Hos الذเอา
08:02ที่อาจจะไม่ได้มีอยู่บนโลกเห
08:04มือนความเป็นจริง
08:06แต่มันมีอยู่จริงในความรู้
08:07สึกของเรร
08:08นี้คือเส้นทางที่เรนเลือกแล้ว
08:15ไม่ว่าบนโลกนี้umoas a.s ng frustration
08:18ของเราสองคนหรือไม่ก็ตาม
08:21เปลี่ยนจะใช้ชีวิตอยู่กับเจ็
08:23ด
08:24แค่เราสองคนก็พอแล้ว
08:27เปลี่ยนรักเจ็ดนะ
08:48เจ็ดรักเจ็ดเหมือนกันครับ
08:49เปลี่ยน
09:03ถ่าลูกกัน
09:10ยิ้มนะ
09:11หนึ่ง
09:12สอง
09:14มาเชียอีกรูปนะ
09:15มันสอง
09:19มันสอง
09:19เจ็ดที่นด้วย
09:21เจ็ดที่นด้วย
09:22เก็ดที่นี่
09:22เก็ดที่นัน
09:26ถ่าอันก็ตามตรงกัน
09:27omsองน่า
09:27สอง
09:27สำหยวน
09:48เราไม้สวยมาก ไอเลน
09:53เรา...ยินดีด้วยนะ
09:55ที่เลนได้แต่งงานกันเจอเจอสะ
09:56ที
10:04ไม่มีในสุดนี้
10:04เฮง ไม่ทำบ้าอะไรของมึง
10:11ลูกกูนอนตายสงกบสงกบไปแล้
10:13ว
10:13มึงยังกลาดคุดมาขึ้นมาจ
10:14ากหลม
10:15เอามายับยี ทำรับบ้าแบบนี้
10:17อีกหรอ?
10:18ยังรุงเป็นบ้าไบร่ายใช่ไ
10:19หม?
10:21หยุดพิธีบ้าบ้าของมึงเลย
10:22นะ
10:23ฉันแม่คะ
10:25เรนกับเศษ เรารักกันค่ะ
10:28แล้วเราก็ยังอยากแต่งงานกันอย
10:30ู่
10:32สาพิ
10:38ไม่ค่ะ
10:41เรนไม่หยุด
10:43แล้วเรนก็อยากให้แม่รู้ด้วยว
10:44่า
10:45ความตาย มันก็พาความรักของ
10:48เราสองคนเป็นไม่ได้
10:49มีแหล่งอีกป้า อีกป้า
10:53มันนี่อะไร มันนี่
10:58เฮ้ย แม่
11:01พอแล้ว แม่ พอได้แล้ว
11:02แม่ พอ ความก็ดแม่
11:05ปล่อยเรน เถอะแม่
11:07เฮ้ย มัน jadiความจิ MICHAEL
11:10ทำไมไม่ค้ามฉัน
11:12ให้พันทำเรือเบาร์บ้าแบบน
11:13ี้ได้ยังไง
11:16ไ cant
11:16โห 아이들 โห Rules โห reconstruct
11:20โหว
11:24รูกก็ตายไปแล้ว
11:26ผมจะร้างมันไว Vera أ�ń ทำไม
11:29ผมจะไม่อย่าให้ไว้ hates it
11:33จะให้มันเป質อยู่กลับมึงไปจบ
11:35ไป plus
11:35จริงเลยใช่ไหม
11:41ถ้าพวกมึงสองคอยไม่หยุด
11:42พวกมึงจะหยุดพวกมึง
11:46ยิน
11:58ถ้ามึงไม่หยุดทำยังมาบ้าน
12:00แบบนี้อีก
12:01พวกมึงจะมาข้าเหมือน
12:07คิดวง
12:16ไม่มีอะไรอันเล่น
12:19ไม่มีอะไรอันเล่น
12:31ไม่มีอะไรอันเล่น
13:06เอาน้ำมาอะไรก่อนไม่เร็น
13:11ช่วงนะ
13:12เร็นอยากอยู่คนเดียว
13:20อย่างนั้น เราลงไปรอของร่างล่าง
13:23แล้วกัน
13:23มีอะไรก็เรียกได้ตลอด
13:25อื้อ
13:26อื้อ
13:42แดน
13:46แดน
13:47อื้อ
13:47อื้อ
13:50แดน
13:51อื้อ
13:52อื้อ
13:53อื้อ
13:53อื้อ
13:54อื้อ
13:54อื้อ
13:55อื้อ
13:55อื้อ
13:56อื้อ
14:00อื้อ
14:01อื้อ
14:02อื้อ
14:03อื้อ
14:04อื้อ
14:04อื้อ
14:05อื้อ
14:05อื้อ
14:05อื้อ
14:06อื้อ
14:07อื้อ
14:15อื้อ
14:16อื้อ
14:44ก็ช่วยเรียนไงดีวะ
14:45เจ้า
14:57เจ้าเจ้าเจ้า
15:36ให้เจ้าเจ้า
15:41สวัสดี
16:31ขอจงมันแตก แต่เราเครียร์ให้
16:33แล้ว
16:40ขอบใจนะคิว
16:44คิว แม่ จะกินอะไรก่อน บ้อยไม่ก
16:47ินอะไร แต่เช้าดีเดี๋ยวเราไปหาให
16:49้
16:52คิว เรนขอถามอะไรหน่อยสิ
16:57คิวตอบเรียนตรงๆนะ
17:03สิ่งที่เรนทำมันผิดไหม
17:06มันเป็นแบบ เป็นแบบที่แม่
17:09พูดหรือเปล่าวะ เรนไม่ยอม
17:11ปล่อยให้เจ็ดไป
17:20เรน คือบังเรื่องไง มันก็ไม่
17:24รู้หรอกนะว่าอะไรมันถูกหรือ
17:25ผิด
17:25แต่มันอยู่ที่ว่าเรนโอเคกับ
17:27สิที่เรนทำหรือเปล่า
17:29ต่อให้เรนจะโอเค
17:32ถ้าคนอื่นไม่เห็นด้วย มันก็
17:35อาจจะกลายเป็นผิดก็ได้นะ
17:42ไม่หาหนี ให้เรนเร Conservative
17:46ที่เรนทำเวอร์ อยู่เป็นพั้นเรนแ
17:54บบนี้
17:55ไม่ว่าเรนจะเลึกอะไรก็ตาม steht
17:59ทำไมไม่บอกว่าเรนผิด ทำไมไม่พู
18:04ดว่าที่เรนทำ görünสบาย
18:07มันอาจจะทำให้เรนตัดสินเจ้
18:09าเลยให้ง่ายขึ้นก็ได้
18:11เรน ถ้าพูดแบบนั้นไปเรนจะเลิ
18:14กโทษตัวเองใช่ปะ
18:15ว่าเรนเป็นคนที่ทำให้เจ็ดตายอย
18:16่างนี้ ใช่ไหม
18:21ที่เราไม่ห้ามเรนเนี่ย
18:24เพราะเราอยากให้เรนหลุดผลสัก
18:25เรื่องเนี่ย สักทีนึง
18:41ขอบใจนะเคียว
18:44เคียวคือเพื่อนที่ดีที่ส่งเร
18:45นเลย
18:51เพราะแรงนะ
18:53แต่ลงไปลองข้างล่าง เราให้เรียน
18:55อยู่คนเดียวครับ
18:57แต่เราเอาไปหาแล้วให้กิน จะอาบ
18:59น้ำเจ้าอะไรก่อนก็ได้ เพื่อใจด
19:01ีขึ้น
19:02โอ้抽شisée
19:05โด plug
19:06แทนปุ้ย
19:41ลูกก็ตายไปแล้ว
19:43หุ้ยจะหลังมันมาอีกทำไม
19:46หุ้ยจะไม่อยากให้ไปไทยใช่ไหม
20:06คิวบอกว่าคืนนี้อยากอยู่เป็นเพ
20:10ื่อน
20:11เรนก็เลยให้นอนโซฟ้าด้านล่าง
20:13อ่ะ
20:14จากพฤติกรรมที่รวบรวมข้
20:16ามมูลไม่ได้ไปในหลายวันนี้
20:19คิวเป็นเพื่อนที่ดีมากในหน้า
20:21เรน
20:21แล้วก็เป็นห่วงเรนมากจริงๆ
20:39เจ๊
20:39เรนจะทำยังไงต่อไปดีอ่ะ
20:45ทำยังไง
20:47เรื่องอะไรอ่ะเรน
20:49เจ๊อาจากต้องการข้อมูลเพิ่
20:51มเติมนะ
21:05พระเจ๊ เรนอยากพระค่ะ
21:10ถ้าเรนอยากพระเจ๊นะน้ำให้เรนไป
21:13อ่าน้ำนะครับ
21:14เพราะการอ่านน้ำอุญเนี่ย
21:15ทำให้ช่วยขวัดคลานมากยิ่งข
21:17ึ้น
21:17แล้วก็ทำให้คุณภาพการแหลกข
21:18วัดดีกันเลยนะครับレ้น
21:28มีอะไรให้เจียสช่วยหรือเปล่า
21:29ครับ
21:33learning
21:35เจียสขอโทษที่คำแนะนамของเจ
21:37ียส
21:38ทำให้เดียมให้พอใจ
21:40เจียสไม่ได้ต้องการผลัพย์แ
21:41บบนี้เลยนะครับ
21:42หนี
21:47เจ็กขอโทษนะครับเรียน
21:49อย่าลองภาย Kennedy..
21:52เจ็ก Wouldn't…
21:53เจ็กขอโทษที่คำแนะนำของเจ็
21:55ก
22:00Vote..
22:01อย่าลองภายนะครับเรียน
22:02เจ็กขอโทษท่าไม่เรียนให้พ
22:04อใจ
22:12gradu..
22:29เจ็ดโตรดพบความเกิดไหว
22:31เลนจะไปไหนล่ะครับ
22:42เจ็ดโตรดพบความเกิดไหว
23:17เจ็ดขอโทษ
23:20และครับคุณสำหรับทุกสิ่
23:21งทุกอย่างที่ผ่านมานั้นเลย
23:32ให้ย้อยเวลากลับไปได้
23:34เลนอยากอยู่กับเจ็ดให้ด้านขวนน
23:36ี้
23:57ขอบคุณนะครับเจ็ด
24:02เลนมีความสุข เพราะว่ามีเท่
24:08ถ้าเลนพาเจ็ดกับมาอยู่กับเล
24:10นไม่ได้
24:12เลนก็จะไปอยู่กับเจ็ดเอง
24:14ขอบคุณสำหรับ
24:18ขอบคุณสำหรับ
24:48สวัสดีอาจ
25:06กินลูกเป็นบ้าไปแล้วใช่ไหม
25:07ลูกกูนอนตายสงกสงกไปแล้ว
25:09มันยังคุดมาขึ้นมาจากลุม
25:10เอามายักดี ทำนักว่าบ้าแบ
25:12บนี้อีกเหรอ
25:14ถ้าเรนพาเจ็ดกับมาอยู่กับเร
25:15นไม่ได้
25:18เรนก็จะไปอยู่กับเจ็ดเอง
25:24เสร็จรอเรนนะ
25:33แต่งงานกันนะเรน
25:36เจ็ดสัญญาวจะเป็นสามีที่ดี
25:38จะรัก แล้วจะสู้สักกับเรนตล
25:40อดไป
25:53เป็นรักทีนะ
25:54เจ็ดสัญญาว
25:56ทำไมเต็ดสัญญาว
26:01เพือพวกมันก็จะสัญญาว
26:08วงที่ต้องกับมาอยู่กับเท่า
26:26alguémอยู่ในห้องนี้หรือเปล่าครั
26:28บ เจ้าหมีแล้วร้อยเด้าคันตาย
26:30อยู่นะครับ
26:35เพลงครับ อยู่ในห้องนี้หรือเป
26:38ล่าครับ
26:58เจ้าหมี่รอดเจ้าก็ตายอยู่นะครับ
27:24เล่น
27:39เกรย์ครับ เจ็ดตรวจไม่พบการ
27:41ตอบสนองในช่วงเวลาที่นานผ
27:43ิดปกติ
27:44และรู้แบบพิติกรรมวันนี้ม
27:46ีค่าความเสียงสูง
27:48กรุณาตอบกลับเจ็ดด้วยครั
27:49บ
28:10การตอบสนาความเสียงสวนไป
28:18การตอบสนาความเสียงสวนอา
28:19จกรรมวันนี้
28:22i
28:23i
28:23i
28:23i
28:23i
28:23i
28:47LEND!
28:48LEND!
28:50LEND!
28:54เลน
28:56เลน
29:14เลน
29:16เลน
29:18เลน
29:19เลน
29:20เลนตื่น
29:21Len
29:57ความจริงก็คือความจริง Len
29:59คนนี้ทำให้เจ็บค่าตัวตายคือ
30:01เธอ
30:02ไม่ใช่ฉัน
30:02ไอ้คิ้ว ไม่ดีกว่าแฟนก็
30:09ได้เลยว่า
30:10คุณบอกว่าอะไรนะ ไม่สามแฟนมึง
30:11เหรอ
30:24ทำอะไรนะ
30:51โอ้ย
31:20คุณบอกว่า ทุกของเรา
31:23อีกปลอด
31:51เฮ้
32:15เฮ้
32:17เฮ้
32:21เฮ้
32:22เฮ้
32:23ทำไร
32:23ไม่มีอะไร
32:25เฮ้
32:54ข้าว้า!
32:55ข้าว้า!
32:55แก่น!
32:57แก่น!
33:27ไอ้คิ้ว
33:30คิ้ว
33:31คิ้ว
33:35เฮ้ยคิ้ว
33:36อย่ามาตายในบ้านกูนะไว้
33:43มือ
33:49คุ้ว
33:50คุ้ว
33:51คุ้ว
33:54มันเกิดอะไรขึ้นไหม
33:56คุ้ว
33:57คุ้ว
33:58ตับคำจริงจริงนะ
34:03โอเค โอเค โอเค เราพูดแล้ว
34:15วันนี้เจ็ดเท่าน็อกันเปล่น
34:17เขาคับร้นมาหาเมฟที่บ้าน
34:21โทวหาเมฟเป็นร้อยสาย
34:23และเมฟก็ไม่ได้ออกไปเจอเขา
34:26เต้าพระทุกเจ็ดหน่อยครับ
34:29ตอนที่เจ็ดไม่เหลือใครแล้ว
34:33เมฟเห็นเจ็ดรอยู่จนถึงอีกว
34:35ัน
34:36ก็ไม่ยอมไปไหน
34:46เมษา เปิดประตูให้เจ่นะเมษา
34:48เจ่ขอโทษนะเมษา
34:50เมษก็เลยลำคาญ
34:51อยากให้เข้าไปสะที
34:52ขอโทษ
34:56ผมเมษไปแล้วเมษา
34:58เปิดประตูให้หน่อย
35:04เมษา เอ RUSH
35:21จะไปไหนเมษา
35:22เมษาจะไปไหน
35:25เกนเล่นหรอ
35:26หรือยดดเล่นท์
35:27ก็เลยสมศรรษ์กับบหาเม
35:30ไม่ใช่อย่างงั้นนะเมษา
35:32เราลักเมษาคนเดียวจริงๆนะ
35:34อยู่ตอนแหละได้ป่ะ
35:36ไม่ชอบพระชาติอันขี้แพร่
35:37อวะ
35:38ออกไปได้ละ
35:39ไป
35:40จะให้ไปไหน
35:41ทุกบาททุกสตาทน
35:44ผมก็ให้ไปหมดแล้ว
35:46บ้านหลังนี้
35:48ครึ่งนึงก็เป็นของผมเมืองกั
35:49นนั่นไหล่
35:50ก็มึงโง่ให้กับเองป่ะ
35:53เพราะฉะนั้นจะไปลงนาลกที่ไ
35:54หนกลับไปเลยไป
35:56เดี๋ยวถ้าเลนไม่เอาแล้ว
35:59ลองไปตายดูไหมล่ะ
36:01เผื่อทุกอย่างมันจะง่ายขึ้น
36:14ทุกบาททุกสต่าง
36:15ผมก็ให้ไปหมดแล้ว
36:17บ้านหลังนี้
36:20ครึ่งนึงก็เป็นของผมเป็นกั
36:21นนะแหละ
36:22ก็มึงโง่ให้กับเองปะ
36:25เพราะฉะนั้นจะไปลงนาลกที่ไ
36:27หนกลับไปเลยไป
36:27หรือถ้าเลนไม่เอาแล้ว
36:31ลองไปตายดูไหมล่ะ
36:34เพื่อทุกอย่างมันจะง่ายขึ้น
36:39ทำไมถึงพูดแบบนั้น
36:43เมษาไม่รู้
36:44ว่าที่เจ็ดอัดทุกอย่างก็ทำ
36:47พูดเมษานะ
36:50เจ็ดลัก
36:52ขอลองเจ็ด
36:54คุบปากได้ละ
36:55เป็นทั้งผู้ชายที่แพ้
36:57เป็นทั้งผู้ชายกัดดอก
37:00มายืนขอความรักอยู่หน้าบ้าน
37:01คุณหนึ่งเนี่ย
37:04มันน่าลังเกียต
37:05มันน่าสมเภท
37:07มันอุบาทแค่ไหนรู้ป่ะ
37:09ผมต้องทำยังไงอะ
37:10เมษาจะเข้าใจว่าผมรักเมษาจ
37:12ริงๆอะ
37:13เอางนี้ไหมล่ะ
37:15ทำยังไงก็ได้
37:17ให้เมษไม่ต้องเห็นหน้าคุณหนึ
37:19่ง
37:20แล้วเมษจะเชื่อว่าคุณรักมั
37:21นยังสิ่ง
37:23ทำได้ป่ะ
37:30ต้องการบัดมันใช่ป่ะ
37:36ค่อยดูกัน
37:37ค่อยดูกัน
37:50บาย
37:52ว่า
38:00ถ้าดยังก็ด busy
38:02สำหรับ
38:02มัน aunqueมันก้าชนะ
38:03ที่สุดท้าน ที่นั่นเนี่ย
38:34เจ็ด!
38:35จู้ดหวย!
38:40เราไม่คิดว่าเจ็ดมันจะทำงึง
38:42จิ้ง
38:42คิดว่ามันแค่คุงเฉยๆ阿
38:45เราก็เลยคิดว่าเดี๋ยวมันก็
38:46อยู่นี่เอง
38:47ก็คาประกองเนอะ
38:51ฮะ?
38:54เฮ้ ผมมันได้ต้องสัย ก็โจรต
38:57ิฟะทำตัวเองว่า
38:58ผมไม่ได้พวกคำให้มันทำโดย
39:00มันไม่มีไม่ช่วยมันอะ
39:03ทำไมเม่งต่อให้มันตายอ่ะ
39:05ไม่ได้...ไม่ได้ต้องไหนอ่ะ
39:08เม่งยังไม่โค้นอยู่ว่าว่า
39:11เฟ้ย...เฟ้ย...เฟ้ย...
39:31พี่เจ็บ
39:34คือซะที่ เนี่ย...
39:41เอาไว้เข้าไปชล่องที่งานแต่ง
39:47ของทางสองคนก็ได้
39:48กันสุดอยู่ในโลก
40:35แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น
40:41ข้าคุณเรน
40:41หลังจากวันนั้นเกิดอะไรขึ้นข
40:48้าคุณเรน
40:48เกิดมิดเกิดอะไรขึ้นขึ้นขึ
41:08้น ขอคุณเรน
41:26นี่มันก็หนึ่งเดือนแล้วนะคะ
41:28เตรนก็พยายามอยู่บ้านแบบ
41:39แบบไม่ต้องคิดถึงเขา
41:41ครับ และก็พยายามอย้ายให้เขามาอย
41:48ู่ในความสงจำ
41:50ซึ่งเร็นวะ เร็นก็ทำได้ดี
41:53ครับ ดีระครับที่คตikkล passeดีๆ
41:55ยอ可是ความจิง
41:56ช่วงแรก มัน labor is hard
41:59แต่พอได้อยู่ในที่ที่มีคนเข้า
42:01ใจ
42:02เร็นก็เริ่มค่อยๆกลับมาอยู่
42:03กับตัวเอง
42:08เร็นเริ่มใช้شีวิตคนีadic a ojosได
42:09้ทีและนิด
42:12จนเริ่มคิดได้ว่าในวินา
42:16ทีสุดท้ายของเจ็ด
42:20เจ็ดไม่ได้คิดถึงเพลนเลยด้วย
42:21ซ้ำ
42:23เจ็ดตัดสินใจจากไปเพราะเมษ
42:25า
42:26ไม่ใช่เรน
42:28มีแค่เรนคนเดียวที่ยังยืด
42:30ติดอยู่กับความรู้สึกเหล่าน
42:31ั้น
42:32และมันคงถึงเวลาแล้วล่ะค
42:34่ะ
42:35ที่เรนจะต้องปล่อยวางทุกอย่าง
42:36สะที
42:36โก้เลย
42:39ที่สุดที่สุดที่ที่สุดภาพ
43:11ขอบคุณสวัสดี
43:40ö
43:54อลินผิดเลย ผิด REALLY ๆ เยอะเลย
43:56euh อย่างงี้มาก
44:00ตรงนี้ต้องขน fashion
44:01ใจกล่อดไม่ช่วยเลย เซ็กแล้ว
44:05โหโหชีแม้เตmasıอย่ yapıyorsun
44:08คิดแล้วนี่เหรอ
44:10จริงมาก cogniton ไม่อยู่
44:11ความรักเนี่ย
44:13ไม่กวนเป็นสิ่งที่กลับมาทำ
44:14รายตัวเองนะคะคุเลน
44:16เมื่อความสัมภัญทุกครั้งจบ
44:17ลง
44:18ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร
44:20มันอาจไม่ง่ายที่จะยอมรับ
44:22แต่สิ่งสำคัญคือการค่อยๆ ม
44:24องให้เห็นความจริง
44:25และความสิ่งที่เราควบคุมไม่
44:27ได้ลง
44:45อ่ะเลน โอเค ขึ้นแล้วเนอะ ซื
44:47้อขอมาฟาษา
44:49ขอบใสคิว
44:50เพราะชีวิตอย่างต้องเดินต่
44:52อไปนะคะ
44:53ในโลกของความจริง
44:54ไม่มีคลายหยุดอยู่กับความเส
44:56ียใจด้าน่า
44:57แต่ต้องกลับมาใช้ชีวิตของต
44:59ัวเองอีกครั้ง
45:00และมันก็จะเป็นแบบนี้ต่อไป
45:02ทุกครั้ง
45:03ขอให้คุณเรนกลับมา เข้มแข่
45:05งได้เหมือนเดิมนะคะ
45:08ใครสุดแบบนี้
45:38สิ่งที่คิด อาจจะไม่ใช่สิ่
45:40งที่เป็น
45:41และบằngเรื่องที่เห็น อาจจะไม่ใช่
45:44เรื่องจริง
45:48มันผิดมั้ยคราวพี่ οιลินยั
45:49งนั здоровยังคมีอะไรกับผู้ชาย
45:52เช็งทั้งที่ escriบ มีสามีอยู่แล้
45:54ว
45:56ลินหยา อยู่เสื้อพี่ยัก
45:59รินก็เห็นไม่ใช่ Coordinator มีเรื่องที่
46:01เครียร์ช่วงนี้
46:02พี่ไม่มีอารมศรอง
46:03ของคิดค่ะ อันนี้คุณละ ลิน
46:05ขอ
46:05สวัสดีครับพิลาลิง
46:06สวัสดีค่ะพี่นิ้มค่ะ
46:08เป็นเท่าแบบนี้กับพี่ได้ยั
46:10งไงอ่ะ
46:11นิ้มก็ไม่รู้ว่ามันตายไปจาก
46:12นี้ได้ยังไง
46:13แต่นี่คือวิธีเดียวที่ช่วย
46:14ให้อากาศิ้มเป้าของนิ้มดี
46:16ขึ้น
46:36แต่ส losing time มีวาสถานอะไร
46:41มีรักก็แค่ไหมครับ
46:49แต่ส่วนไทยไม่วาสถานอะไร
46:55เมื่อรักก็แค่ไหมครับ
Comments