- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00:00ปุ่ม 3 อีก ล. ได้รีบ
00:00:18หากเราไปตามเวลาไล่สถานที่เราก็
00:00:21จะจับ i-seurth ได้
00:00:22และหากเราจับ i-seurth ได้
00:00:23เราอัดสาวไปถึงตัวกันที่ใส
00:00:25่หลายพอค้าได้
00:00:26พี่พบ พี่ช่วยเล่าเรื่องทุกอย่
00:00:28างที่พี่รู้เกี่ยวกับพอค้าที
00:00:31ที่รู้แล้วใช่ไหม
00:00:34ว่าคาต้องตามพอไปพิจิต
00:00:36ถ้าไม่อยากแจกจากพี่
00:00:46เราเป็นแคลัชการ
00:00:48หลัวท่านให้อำนาดมาดูแลทุ
00:00:49กสุของกวงประชาย
00:00:51ได้กินดีอยู่ดีกว่าพล้ายฟ
00:00:52้าค่าแต่ดินทั่วไป
00:00:54จักทำเรื่องเช่นนั้นไม่ได้
00:00:57ข้าขอรับไม่ผิดนำใจ
00:01:00สิ่งหิมนอกจากนั้น
00:01:02คงต้องขอปนิเศษท่าน
00:01:29คงต้องคงต้องจากคงต้องด้วย
00:01:33ต้องนั่น
00:01:49เห็นว่าเป็นคุณคุณรังมาจ
00:01:51ากพระราคล
00:01:58คุณพ่อ...คุณพ่อขอรับ
00:02:07เกิดเรื่องอันได้หรือขอรับ
00:02:10ไม่มีเรื่องอันได้ แย่เจ้าต้
00:02:11องกันวังใจทั้งนั้น
00:02:13พ่อจัดการแล้วเสร็จเรียบร
00:02:14้อย
00:02:17นี่...ตั้งใจเรียนเขียนอ่านมา
00:02:19ทั้งวันเนี่ย
00:02:22เหนื่อยไหมลูก
00:02:24เหนื่อย...แต่เต็มใจขอรับ
00:02:27สักวันอาจจากได้เป็นข้ารา
00:02:29ชการ
00:02:31มาแบ่งเบาพระราของคุณพ่อบ
00:02:32้าง
00:02:34ขอบน้ำใจลูกมาก
00:02:37พ่อฝากความหวังที่เจ้าด้วย
00:02:39นะ
00:02:41ขอรับ
00:02:41แต่หากเนือนัก
00:02:44วันพรุ่งเนี่ย
00:02:45ไปเที่ยวกันพ่อดีไหม
00:02:47ดีขอรับ
00:02:48ไอ้ช่วย
00:02:51ดูถ้าทางแกเนี่ย
00:02:52อยากจะไปเที่ยวกับลูกข้าแล้ว
00:02:55แค่ฉะนั้น
00:02:56คืนนี้แกไปรอข้านี่ตลาดเลยดี
00:02:58ไหม
00:03:00ดีขอรับ
00:03:01ดากขอถัวครับ
00:03:02อุ Bam
00:03:09ยังเด็กดูเลยขอรับ
00:03:10นูมั่น นูมั่น
00:03:14ไอ้ช่วย
00:03:16เองอยากไปนักใช่ไหม
00:03:18งั้นไป
00:03:19ไปเถิด
00:03:20งั้นเราไปเสียคืนนี้
00:03:22ไป
00:03:23คุณกล้าว
00:03:25ไอ้ช่วยดูแลลูกข้าดดีๆนะ
00:03:27พอรับ
00:03:50บอกไม่ได้แน่แทนหรือคุณพ
00:03:51่อ
00:03:52ว่าจะกลับไม่ได้
00:03:56เจ้าคุณพี่ชัยพักดีไม่ได้
00:03:58แจ้งกำหนดกลับ
00:03:59แต่พ่อคิดว่าไปไม่นาน
00:04:03เจ้าคุณเป็นต้องการให้พ่อช
00:04:04่วยเรื่องประสา
00:04:06สอบสวนสำนวนความ
00:04:07กับพวกพ่อคาจินและฟรังค
00:04:09ี
00:04:11เรื่องการลักรอบข้าวฝึก
00:04:13เจ้าหรอพ่ออยู่ที่นี่เธอ
00:04:16แต่
00:04:18ค่าอยากไปด้วย
00:04:20ค่าอยากไปเจอพี่พก
00:04:30หวักเปลี่ยวไว้กินหวานเจ็
00:04:31ดกล้าว
00:04:37สอบเสร็จเมื่อใด
00:04:39พ่อจักภาเจ้ากลับพนคร
00:04:56พ่อโทษ
00:04:59ที่ทำให้เจ้าต้องทนเหงาหน่ะก
00:05:01ล้าว
00:05:04หวังว่าภารกิจครั้งนี้
00:05:08จักลุล่วงไปด้วยดี
00:05:14และหากหลวงขั้นเห็นความดีค
00:05:15วามชอบ
00:05:18พ่อจักธูนขอ
00:05:20ให้กลับไปประจำที่พนคร
00:05:30เจ้าจักได้ไม่อยู่ใกล้พี่ชาย
00:05:32เจ้านัก
00:05:38ขอรับ
00:06:20พี่ลึกนัก
00:06:22ผู้คนที่รู้ภาษาจีนและฝรัง
00:06:24ฮี
00:06:25ก็มีมากในพนคร
00:06:28เหตุใดจึงต้องตามพ่อค่า
00:06:43พี่ว่าอย่างไรนะ
00:06:47คุณหลวงถูกจับ
00:06:49ถานร่วมมือกับพ่อค้าจีน
00:06:50และงรอบค้าฝินขอรับ
00:06:55เป็นไฟไม่ได้
00:06:57ข้อค่าสุจริตนะ
00:07:01ต้องถูกใส่ความเป็นแน่แท
00:07:02้
00:07:04ไอ้ช่วย
00:07:06อังกันไปเก็บของค่า
00:07:07เราจักไปพันครกันบัดอย่างน
00:07:08ี้
00:07:09ขอรับ
00:07:15เรือลำดังกล่าว
00:07:17ได้รักนอบค้นฟิน
00:07:19เข้ามาในราชนะจักเป็นอันมา
00:07:21ก
00:07:23และพบบายอนุญาต
00:07:25ให้เรือ
00:07:27และมาในปากน้ำ
00:07:30โดยไม่ต้องตัวดค้น
00:07:44หลวงปรีชาพิบาล
00:07:46เจ้าจักยอมรับผิดหรือไม
00:07:49่
00:07:51หลักชัยท่านมีไว้ว่า
00:07:54มันผู้ใดก่อการทุจริตรับ
00:07:57สวย
00:07:57ในการชั่ว
00:08:00มีค้าฝินเป็นต้น
00:08:04ให้ทวนด้วยลวดหนังไม้หวาย
00:08:07ผ้าผิดพี
00:08:09ปรับไหมจะตุระคูณ
00:08:12และเอาตัวลงเป็นพระ
00:08:14ตรงพลัง
00:08:49สวัสดีที่สุด
00:09:17สวัสดีที่สุด
00:09:44สดีที่สุด
00:10:14จำเรื่องพ่อได้แล้ว
00:10:16อย่างที่พี่พบเล่าเลย
00:10:18ติดอยู่เรื่องเดียว
00:10:23ดาบนั่น
00:10:24เคยเห็นที่ไหนนะ
00:10:41พระโพพ
00:10:44กินข้าวสินหน่อยทะนา
00:10:51ออกกลับ
00:11:06สวัสดีที่สุด
00:11:15สุด
00:11:15สุด
00:11:15สุด
00:11:29พี่พบ
00:11:31อย่างน้อยถ้าพี่ไม่หิว
00:12:01ก็กินกันเพื่อนข้าหน่อยเธอ
00:12:03ที่สุด
00:12:33ไม่มีเจ้าพี่จักอยู่อย่างไร
00:12:46ที่สุด
00:13:05พอก้าว
00:13:09ตามลุงมา
00:13:10คุณป่า
00:13:19ข้าขอตัวกันขอรับ
00:13:20ที่สุด
00:13:51คุณโทรเอ้ย
00:13:53คราวที่คุณเก้าหายไป
00:13:55คุณพบก็ภายผอมไปคราแล้ว
00:13:59หากถูกจับแยกกันอีกครานี้
00:14:01คุณพบไม่ตอมใจตามไปรึ
00:14:21ออกเก้า
00:14:24รุงฝากเจ้ารับราชการที่ระโว
00:14:26้
00:14:28วันครุ่งเก็บของเสีย
00:14:36ค่าขอพระคุณคุณลุงมากนะข
00:14:38อรับ
00:14:38ที่เป็นทุราให้ค่า
00:14:42แต่ค่าคงไปไม่ได้เดี๋ยวขอร
00:14:44ับ
00:14:51ตัวค่า
00:14:54หากต้องลำบากอย่างไร
00:14:56ค่ามีได้สน
00:14:59แต่หากไม่มีค่า
00:15:03พี่พบคงอยู่ไม่ได้แน่
00:15:13แล้วเจ้าไม่คิดบ้างหรอ
00:15:14ว่าเจ้ากับพ่อพบ
00:15:19จะอยู่กันเยี่ยงไหร่
00:15:21ไม่ให้ช้าบ้านติฉินนินทา
00:15:28รุงเลี้ยงพ่อพบมาเป็นอยากดี
00:15:32รุงจับไม่ให้ใครมาทำร้ายเขา
00:15:39ค่าขอเพียงมาแบ่งเบาพาละ
00:15:42เท่านั้น
00:15:45ค่าขอมาดูแล้วพี่พบต่อจาก
00:15:47คุณรุงคุณป้า
00:15:57ขอร้องเผิดหน้า
00:16:00หากคุณรุงเห็นค่า
00:16:03เป็นลูกหลาน
00:16:06เป็นลูกของเพื่อนรักอย่างที่ค
00:16:07ุณรุงเคยบอก
00:16:10อย่าให้ค่าไปจากพี่พบเลยนะ
00:16:20กล้าว ไปเถิด
00:16:21ไปจากที่นี่ทั้งสองคน
00:16:28หากที่นี่ไม่มีกล้าว
00:16:31ก็ไม่มีลูกฉันกัน
00:16:36ทั้งชีวิตลูกทำเพื่อพ่อมาเส
00:16:37ม็ด
00:16:41ตั้งใจเล่าเรียนเพราะคุณพ
00:16:42่อ
00:16:44ตั้งใจรับราชการ
00:16:45เป็นผลตะเวงก็เพราะพ่อ
00:16:48แม้แต่เรื่องแม่วันนา
00:16:52ลูกก็ไม่ก้าปฏิเศษ
00:16:55เพราะลูกเกงใจคุณพ่อ
00:17:03แต่ต่อจากนี้
00:17:06ลูกขอทำตามปฏิใจก็เอง
00:17:12เพื่อตัวลูกเองสักครั้งเธอ
00:17:47ลูกขอทำตามใจตัวเองทุกเรื่
00:17:49องไม่ได้เหรอ
00:17:50พ่อพบ
00:17:53เจ้าจักทำลายชีวิตตัวเอง
00:17:57ใช่ขอรับ
00:18:01นี่คือสุดลูก
00:18:04ถ้าจะถูกทำลาย
00:18:08ขอให้เป็นไปด้วยน้ำมือลูก
00:18:09เธอ
00:18:10มีใช้ด้วยน้ำมือของพ่อ
00:18:15พ่อพบ
00:18:17ใจเย็นลงบ้างเถิด
00:18:23คุณพี่
00:18:26ค่อยพูดค่อยจ่า
00:18:28อย่าเพื่อดวดตัดสินใจกระระ
00:18:30ยามร้อนใจเลย
00:18:36คุณพี่
00:18:37ชักทำลายประยอง
00:18:41ค่าจะมีตัดสินใจเรื่องนายให
00:18:43้พ่อพบอีก
00:18:52ไปใช้ชีวิตของเจ้าเธอ
00:18:58ข้าจะไม่ยุ่งเตียวกับชีวิ
00:19:00ตเจ้า
00:19:21พี่พบค์จะทำ
00:19:45พี่พบค์จะทำอย่างไร
00:19:49คุณมองคงของพี่มากเป็นแน่แ
00:19:51ท้
00:19:56แบบนี้ใหม่ความว่าคุณพ่อ
00:19:58ใจอ่อนมากแล้ว
00:20:02จากนี้ไม่ว่าจะเกิดเหตุใดขึ
00:20:04้นอีก
00:20:06พี่จะไม่ปล่อยมือเจ้า
00:20:23ก็จะก็บ้าคุณปล่อย
00:20:45โอโอB
00:20:47โอ Listen
00:20:49ตัวเอง
00:20:50รองหมอมีสูนักหรือเจ้าคะ
00:20:54แก้ว
00:20:57นี่มีสูนักร้อยเหนวก่ะจ้า
00:21:06OW
00:21:19โอ้โห มีทั้งลูกกว่าลูก
00:21:22อม น่ากินเสียจริง
00:21:24ไม่จริงหรอก พี่หรอกฉันกิน
00:21:26ยา
00:21:28ไม่ได้หรอกนะจ๊ะ
00:21:35หวานนะ เลิดรสจริงแท้ ลองชิ
00:21:38้นใหม่จ๊ะ
00:22:00หอมน้องใจจ๊ะ
00:22:11สนักตัวน้อยจะไปฮิตใด ฮิต
00:22:14นี้หรือเปล่านะ
00:22:16ไม่หรือไม่ หรือว่าฮิตนี้
00:22:18หรือว่าฮิตนี้
00:22:25ไม่จริง
00:22:31คุณแก้วเก่งนัก
00:22:33ช่วยให้ลูกอีฉันเนี่ย หายโ
00:22:34กลลงหมอไปได้
00:22:36ไว้มาเริ่งกับพี่สุนักใหม
00:22:40่นะจ๊ะ
00:22:41ทั้ง ทั้ง
00:22:42ห้ม ห้ม
00:22:55เจ้าทำให้เด็กยอมกินลูกกร
00:22:57เช่นนั้นได้อย่างไร
00:22:59ไม่เห็นจักยาก
00:23:01ฉันทำขนมอยู่ทุกเมื่อเชื่อวั
00:23:03น
00:23:03แค่เอาลูกกรของพี่
00:23:05ชุบน้ำพึ่งเสีย
00:23:06เด็กก็กินง่ายขึ้นแล้วจ๊
00:23:07ะ
00:23:10ข้าจักจำไว้
00:23:15ทุกเจ้ายอมมาหาพี่เช่นนี้
00:23:18หายโกลปพี่แล้วด้วย
00:23:19ยัง แต่
00:23:22พี่พวกผ่านดูมาจากพี่ช่วย
00:23:25ว่าที่เดินพี่พบเกิดเรื่องใหญ
00:23:26่
00:23:27ฉันเลยมาชวนพี่ไปย่างพี่เกล้า
00:23:28ว
00:23:31พี่จากไปก็ไป
00:23:34มีไปก็ตามใจพี่
00:23:48หากยังไม่หายโกรธ
00:23:50จักมาชวนถึงเรืองด้วย
00:23:52แก้ว
00:24:03ฉันเห็นพี่เก้ายิ้นได้ฉัน
00:24:04ก็ดีใจ
00:24:06พี่บอบผันบอกว่ามีเรื่องกับ
00:24:07ท่านเจ้าคุณฉันก็นึกว่า
00:24:10ก็มีเรื่องอยู่จริงแท้แหละ
00:24:14แต่ว่าพอพี่พบก้าบอกรักพ
00:24:17ี่ต่อหน้าคุณลุ่ง
00:24:18พี่ก็มันใจว่าต่อให้จะเจอ
00:24:21อุปศักอะไร
00:24:22เราก็จะผ่านฝนกันไปได้
00:24:31พี่จอบมาด้วยเช่นนี้
00:24:34ลงทายแล้วก็จะไม่ไปปากน้ำโพแล
00:24:37้วหรือแก้ว
00:24:52พี่พี่workers เด nothinงจะคุยด้วย
00:24:54ฉันมาหาพี่กล้าวฉันไม่ได้
00:24:56มาคุยกับพี่
00:25:02พี่กล้าว
00:25:02เห๋อ
00:25:03แล้วเรื่องนาบุฏ เคราะชักสึ
00:25:05กเข้า auxiliary företีอาลอา Lean puzzles
00:25:10มันเราไม่หมีหลักฐานว่านาบุ
00:25:13ฏสำคบคิดกับไออย'ชอดหรื
00:25:14อเปล่า
00:25:16แต่คุณป่าก็ให้ย้ายไปที่เรือน
00:25:19เล็ก ข้างๆแล้ว
00:25:22ถ้าหายโกษแม่ใด ก็คงจะได้
00:25:24กลับมา
00:25:29แล้วเรื่องเงินคนนิการ้าน une certain王
00:25:33ฉันเห็นพี่รักกับพี่พบ
00:25:36แล้วไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่จะพี่
00:25:37สว่า Whatever you enjoy
00:25:38มีเรื่องก possível อยาก отличอกล่อนฉันฟัง
00:25:43ใหม่จ๊ะ
00:25:43ไอ้ช่วย ให้บาบให้ลงเงินไปเส
00:25:52ีย
00:25:53ขอรับ พวกเราไป
00:26:09นี่คือเหตุเองชอบไปตลาดปาก
00:26:11ครอง ไปร่ำสุรา
00:26:13ไปรงรับชำเราบุรุธ ข้าขอ
00:26:17โทษเองด้วยที่ข้ามองเองผิดไป
00:26:21ที่แถก็ตามสึกความเรื่องพ่อ
00:26:24อยู่นี่เอง
00:26:26และที่ผ่านมาพี่เก็บเรื่องนี้ไปจ
00:26:28ับเพียงผู้เดียว
00:26:33พี่ขอโทษนะ ดอนนั้นที่ไม่เล่า
00:26:36ไม่ใช่ไม่ไว้ใจ
00:26:38แต่พี่เมียร์ทำให้ใครเดียวร้
00:26:41อนเนอะ
00:26:48พี่กล่าว ต่อแต่นี้ไปหากมีเร
00:26:51ื่องอันใดบอกฉันไหร่พี่จ้
00:26:53อมได้เลยนะจ๊ะ
00:26:54พวกเรายินดีช่วย
00:26:58ขอบน้ำใจมากน่ะ พ่อเอิญค
00:27:01่ามีเรื่องอยากให้ช่วยประดิ
00:27:09เวลานี้ทั้งเจ้าคุณและคนหญิง
00:27:12ไม่อยู่ที่เรือนประดิ
00:27:14ถือเป็นโอกาสให้ค่าตรวจส
00:27:16อบบนเรือน
00:27:18เจ้าทั้งสองช่วยโทรเมลา ไม่ให
00:27:21้บ่าไพร์หรือผู้ได้ขึ้น
00:27:22มาประเรือนนี้เธอร์
00:27:27พวกเราอยากเธอสื่อเนื้อน มาช่วยค
00:27:30่าหาแหวทอแก้ทีเธอร์
00:27:34คนต้องไหมล่ะ ช่วยปีนไปดูไหน
00:27:36จ๊ะ
00:27:43ดาบ
00:27:44น่านานที่จะเขียนตัวคุณถือ
00:27:45ดาบ ดูอมอาจดีแล้วแหลงส
00:27:47าย
00:27:47ผู้ได้แต่เห็นว่าเป็นคุณนา
00:27:49มาจากพระคร
00:27:56เงิง
00:27:56เงิง
00:28:04คุณลุง ข้าเราเหรอ
00:28:08เป็นเพื่อนรักพ่อ ชวนพ่อทุ
00:28:16กจลิตฟิน
00:28:17พ่อปฏิเศษ เลยใส่ความพ่อเหร
00:28:20อ
00:28:26ถ้าคุณลุงใส่ความพ่อจร
00:28:27ิง ที่เอาเรามาอยู่เรือนนี้
00:28:30ก็เพื่อจัดได้เห็นทุกความเค
00:28:32ลื่อนไหว
00:28:33แสดงว่าต้องมีสิ
00:28:35และพบ ใบอนุญาตให้เรือ แล้นมา
00:28:38ในปากน้ำ โดยไม่ต้องตัวดค
00:28:41้น
00:28:42นั้นสื่อนั่นที่ปลอมแปลงลาย
00:28:43มือชื่อพ่อเรา
00:28:46อยู่กับคุณลุงหรือเปล่า
00:28:57วกันเจท ขอ 많은มาจริง
00:29:02เพื่อต่องรู้ต้องใ Hand
00:29:08ว่าว้านมา into dalamจริง
00:29:16นี่
00:29:52ขอบคุณสุดที่นี่
00:30:25หาอันนี่อยู่ด้วย
00:30:42ไอ้จอม เจ้าแก้ว พวกเองกลั
00:30:45บไปก่อนเถิด
00:31:00เหตุได้จดหมายนั่น
00:31:06พ่อให้ลูกน้องไปเอาหลักฐาน
00:31:08มาจากในเวี่ยง
00:31:12ตัวเขียน่าจดหมายที่เคยส่ง
00:31:13ให้กัน
00:31:15กับทั้งสื่อนี่ เป็นตัวเขียน
00:31:18ลายมือหลวงบิชาพิบาลเป็
00:31:19นแน่แท้
00:31:22หากไม่เชื่อ เชิญออกเก้า เอาไปตั
00:31:25วสอบด้วยตัวเองเถิด
00:31:28เอาไปตั้งหีบนั่นแหละ
00:31:53แล้ว แต่นั้นเราขอรับ
00:32:01พนตะเวนยดหมื่นขึ้นไปมีใช้
00:32:03ด้วยกันทั้งนั้น
00:32:05เอาเก้ามีกระไรกระดาบหรือ
00:32:15คุณรุง ข้าขอโทษด้วยขอร
00:32:18ับ
00:32:18ถ้าจัดลงโทษเกล้าว โปรด
00:32:27ลงโทษข้าด้วยขอรับ
00:32:32ค่าผิดเองให้สอนน้องไม่ดี
00:32:39คราวนี้ค่าจักไม่เอาความ
00:32:49รู้แลตัวเองให้ดีด้วย
00:32:54เรื่องขดีความ รุงรู้สึกผิด
00:32:58เสมอมาก
00:32:59ที่ช่วยเพื่อนไม่ได้
00:33:03แต่คราวนี้ รุงจักช่วยเจ้าเ
00:33:06อง
00:33:12รุงไม่เห็นด้วยที่เจ้ารักกั
00:33:15บพ่อพบ
00:33:20แต่รุงก็ยังเอ็นดูเจ้า
00:33:23เช็กเช่นลูกหลาน อย่างที่เคยก
00:33:25ล่าว
00:33:34ค่าขอคุณรุงมากนะครับ
00:33:48ขอบคุณขอรับคุณพ่อ
00:33:49ขอบคุณขอรับคุณพ่อ
00:34:08เชื่อนปรับ
00:34:08ร้ายมือเหมือนกันทุกที่จร
00:34:14ิงแท้
00:34:16แต่พ่อค่าไม่เคยเห็นน้องสื่
00:34:18อเหละหมุด
00:34:19เหตุใดจึงเหละหมุดอยู่แค่ใ
00:34:21นน้องสื่อเรื่องนี้
00:34:39เห็นได้เจ้าถึงเข้าห้องคุณ
00:34:41พ่อ
00:34:42สงสัยพ่อพี่หรือ
00:34:46pink
00:34:46ถ้าเห็นดาภของพ่อพี่เหมือน
00:34:50กับที่ค่าเห็นในฟัน
00:34:53ข้าเลยคิดว่าเป็นพ่อพี่
00:34:56แต่...ข้าเพื่อรู้ว่าม たเวนก็ม
00:35:00ีดาภเช่นนี้เหมือนกันหมุด
00:35:03ข้ารณี้ก็ยิ่งสือบแยกเหม
00:35:05ือนกับอีก
00:35:06ไม่..ง่ายขึ้นตั้งษัน
00:35:10ตอนนี้เรารู้แล้วว่า คนที่อาจใ
00:35:13ส่ความพ่อเจ้า
00:35:15จากต้องเป็นคนตะเวนที่ยดเมือน
00:35:17ขึ้นไป
00:35:19ตัดผู้อื่นในพนคอนไปได้โข
00:35:23จริงแท้
00:35:30อนุญาที่เลือสินค้าจากจีน
00:35:32ที่ถืนสื่อนี้
00:35:33ผ่านเข้าปากน้ำโดยไม่ต้องต
00:35:35รวจคน
00:35:42คุ้งเก้ามาพบนางกังนิกาท
00:35:46ี่มากับในท่าเช้าจีนคงหนึ
00:35:48่ง
00:35:51เจ้าสงสัยลูกค้าจีนที่อย
00:35:52ู่กับแม่พิมพ์
00:35:54ที่เท่าแกแมงง่าว่าวิวั
00:35:55ตย์กับเจ้าเหรือ
00:36:03ไม่อยู่ได้ยังไรจ๊ะ
00:36:05เห็นมาอาคลาใด แม่พิมพ์ก
00:36:08็อยู่ทุกคราว
00:36:10นังพิมพ์ป่วยไข้หนัก ขอล
00:36:12ากลับสุภัณฑภูมิไปแล้วเจ้
00:36:14าค่ะ
00:36:15ป่วยไข้หนัก เป็นกระไรหรือ
00:36:20โรคทางกามกระบังเจ้าค่ะ คง
00:36:23จากไปหลายคืนหน่อย
00:36:26คืนนี้ให้ดังพวงดูแลคุณกล
00:36:28้าวแทนถึงนะเจ้าค่ะ
00:36:36ไม่เป็นไร ข้าขอลา
00:36:41คุณกล้าวเจ้าค่ะ เดี๋ยวเพ
00:36:43ิ่งรีบไปเจ้าค่ะ
00:36:45พวงเด็ดดวงนะเจ้าค่ะ ไม่คิ
00:36:47ดอาจด้วยเจ้าค่ะ
00:36:49กล้าว
00:36:58สุดท้ายก็ไปเสียเที่ยว
00:37:01จะไปลงน้ำชาต่อก็ปิดเสียแล
00:37:03้ว
00:37:04เหนื่อยจังเลยอ่ะพี่พอบ
00:37:07เหนื่อยก็พักเสียบ้าง อยากนอนห
00:37:10รือยัง
00:37:13ค่าของนอนไม่ใครรับ
00:37:14พี่พบงวงแล้วรึ
00:37:18เช่นนั้นค่าจะได้กลับไปนอนที่
00:37:20หง
00:37:21เช่นนั้นพี่ของนอนไม่ได้
00:37:24ขาดไอ่อุ่นจากเจ้า
00:37:26ของหนาวสั่นไปทั้งกาย
00:37:31เหมือน
00:37:33เรามานอนกอดกันอีกกว่า
00:37:42ปิ๊ย
00:37:52ปิ๊ย
00:37:53อยากให้เป็นเช่นนี้ทุกคืนวัน
00:37:56ไม่ต้องถูกใครมาพาดจากกันอ
00:37:58ีก
00:38:05ปิ๊ย
00:38:05พี่ว่าคุณพ่อเองก็ใจอ่อน
00:38:06แล้ว
00:38:09สบายใจทนา
00:38:14เจ้าจำได้หรือไหม
00:38:16ครั้งหนึ่งที่เจ้าไม่สบาย
00:38:20พี่เข้าไปเช็ดตัวให้เจ้า
00:38:25จำได้
00:38:26ช่วยบอกข้า
00:38:29ตอนนั้นเจ้าเผอพอริกไข้
00:38:33หวนว่าอยากกลับบ้าน
00:38:35พี่กระสิบบอกเจ้า
00:38:38คำหนึ่ง
00:38:40แต่เจ้าของจำไม่ได้
00:38:43พี่จะบอกเจ้าป่าเดียวนี้
00:38:51ต่อให้คุณพ่อไม่ให้เจ้าอยู่
00:38:53ที่นี่แน่แพ้
00:38:55พี่จะไปกับเจ้า
00:38:59ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ใด
00:39:04พี่จะเป็นมายเจ้าเอง
00:39:05ต่อให้เจ้า
00:39:06ต่อุโน่น
00:39:32ถ้าอยู่ทุกคน
00:39:32ครับ
00:39:34คุณฝากเมื่อ
00:39:35ก็พี่จะเป็นบ้านนะค่ะ ไม่ใช่ด
00:39:37้วย
00:39:41ขอโจว่าหน่อยซิ
00:39:43พี่นี่ค่ะ ขอโจว่าเจ้าหน่อย
00:39:45ซิ
00:39:46อย่า อย่า อย่า
00:40:05ไม่ใช่ไหม
00:40:08ก็ไม่ไปait้ เพียียรใช่ regulations
00:40:11โจว่า Conservเอิย
00:40:15วิดตัว จะเจ็บข Investอหร echo
00:40:17ก็เธอร์ไปที่สุด brake
00:40:35แก หมอกค่ามาเผิด แล้วค่าจะเหม
00:40:38่าช้าที่ลงน้ำช้าท่านให้
00:40:39หมอกทุกกาเลย
00:40:41คือหมอกเลยอ่ะ
00:40:43ว่า...อะไร สังยาต้องเป็นสังย
00:40:46านะ คุณก้า
00:40:52คือคนจีงที่มากันอังพิมณ
00:40:54์นั่งเนี่ย ทำงางอยู่ที่กรมท่
00:40:56าซ้าย
00:40:59กรมท่าซ้ายทำหน้าที่ดูแลคนจ
00:41:01ีน ย่วนแลญี่ปุ่นในพรนคอน
00:41:03คอยดูแลสำเภาหลวงที่ทำการค้
00:41:06ากับประเทศเหล่านั้น
00:41:07เป็นจีนเสียมาก
00:41:09ถ้าเช่นนั้นก็คงไม่ผิดแผด
00:41:13ถ้าจะมีคนแปลงนั้นสือ
00:41:15ให้พ่อข้าอนุญาตให้เหลือจ
00:41:17ีนที่บันทุกฟิน
00:41:18เข้ามาค้าขายได้
00:41:22แล้ว...นายจีนคนนั้นเป็นใครกั
00:41:24น
00:41:25อัวก็ไม่เน่ชักนักหรอก
00:41:28แต่นางพีมนั่งอ่ะ
00:41:29เป็นกลางนิกา
00:41:31ที่สุดที่สูกในหอสินฮะ
00:41:35ดูแลพวกของใหญ่ของตูนะ
00:41:38ส่วงของจีงน่ะว่าน่าจะเป็
00:41:41นคนที่มีอำนักบักใจแม่
00:41:44ฉะนั้น...
00:41:45คงต้องไปตามหาที่กลงพาคัง
00:41:47อยู่ข้างในพี่พ่อพาข้าไปเถิ
00:41:50ด
00:41:50อ้าว...
00:41:52จะไปข้างใดทำไมอ่ะ
00:41:54มาโพทดี
00:41:56นี่แล้ว...
00:41:58จับข้างมาเลย...
00:41:59อะไร
00:42:01ลักชนี ใช้ราย
00:42:03ของมอง จะถ้ายใส่
00:42:10อ้าว
00:42:22ข้าว่าพอเทิด
00:42:27อืม
00:42:28ข้างใช่หรือไม่
00:42:30พี่สมครบกับคนล้ายที่ใส่หล
00:42:32ายพ่อครับ
00:42:33ปล่อยดUWA
00:42:34ว่ามีรู้จักพวกทั้ง
00:42:36Quicklygdern
00:42:37กว่าที่พวกทั้งเคยทำความรายด
00:42:39์เท่าหนัง
00:42:40ESA
00:42:40ộcโยเจ้ารู้จักหรวงปีชาพ
00:42:41ิบานหรือมัย
00:42:42หรวงปีชา..
00:42:45พิบัง
00:42:49ผู้ได้กัง
00:42:53เจ้าเคยร่วมลงน้ำ ให้เลือส
00:42:56ัมเภา ผ่านปากน้ำโดยมิต้อง
00:42:59ถูกตัวดข้น ใช้หรือไม่
00:43:01โอ้ว โอ้ว เออ คงที่ลงน้ำ เป
00:43:06็นพ่อของลูกพี่ลูกน้องเอ้
00:43:08ว ซึ่งมีสักเป็นอาของ
00:43:10พอ ปล่อยเขาเถิดเก้า ผู้เมียม
00:43:15หน้าลงน้ำได้ เห็นที่น่าจะต
00:43:17้องเป็นขุ่นนางฉันผู้ใหญ่
00:43:20น่าจะอายุมากกว่าท่านอุณี
00:43:22ก
00:43:25โอ้ว เดี๋ยวเวลามาก
00:43:31หาคนปอมแปลงน้ำพ่อเจ้าน่
00:43:33าจะง่ายกว่า หาทางฝั่งกลมท
00:43:35่า
00:43:37เห็นที่เจ้าคงต้องกลับเข้า
00:43:38หอเสนหา และเอาความจริงจากน
00:43:41างผิงมาให้ได้
00:43:44เป็นขนทางเดียวของเราแล้ว
00:43:50ประนางพิมพ์ก็คงหนีหน้าค่
00:43:51ะ และจักให้พี่กับไอ้ช่วยป
00:43:55ร้อมตัวก็คงไม่ได้อีกแล้ว
00:44:04ช่วย เราต้องใช้ตัวช่วย
00:44:08โอ้ว ท่านมือขอรับ จะให้ช่
00:44:10วยทำอะไรอยู่หรือขอรับ จะให้ปรอ
00:44:12มเป็นนาคนิกาชุ้มยาแล้วหน
00:44:13่าขอรับ
00:44:14มีใช่ ไปตามไอ้หมอแลคุณแก้ว
00:44:17มาที่
00:44:40พี่จอมเลือกตามค่าเสร็จที น
00:44:42้ำคานักค่าจักเลือกผ้า ก็
00:44:45พี่จักช่วยเลือก
00:44:53พี่รู้จะชอบผิดนี้
00:44:55เอาอ่ะ เอาอ่ะ
00:45:03เอาผิดนี้จ้ะ ได้ก่อนอ่ะ
00:45:15อันลูกเจ้าคุณสิ่งทราณ
00:45:17ุรัก ที่เขาว่าเป็นมันด่อ
00:45:18นิ
00:45:22เชื่อรอยจักเป็นจริง ซื้อข
00:45:25องสตรีใช้ซื้อด้วย
00:45:27พี่ลึกนัก
00:45:34พี่จอม
00:45:36ไปเถิด
00:45:38ที่พี่ลึกนั่นพวกเองเสียมากก
00:45:40ว่า
00:45:42คนดีที่ได้พูดจ้าว่าอาร้าย
00:45:44ผู้อื่นมีอายปาก
00:45:47เจ้าแก้วมันไม่ได้ทำกระไรผิ
00:45:48ด
00:45:49เพียงแต่มันชอบไม่เหมือนใคร
00:45:50เท่านั้น
00:45:51ปกป้องกันนัก
00:45:54ฉะรอยเป็นผู้หัวตัวเมียน เล
00:45:56่นสวัสดกันสิท่า
00:45:59ชอบให้ช่วยกัน
00:46:03ไม่ได้ว่า
00:46:03กันในเย็น
00:46:05การที่ปาก
00:46:05รับงาน
00:46:06รับงาน
00:46:07รับงาน
00:46:29อื้อ
00:46:34อีก
00:46:34อีก
00:46:34ให้ได้สากสวยเท่าเมี้ยข้าแล้วก
00:46:36ัน
00:47:17ขอบน้ำใจพี่จอบมากนะจ๊ะ
00:47:20ที่ปกป้องฉัน
00:47:23แต่ที่พี่เรียกฉันว่าเมีย
00:47:27อย่าได้ทำชื่นนั้นอีก
00:47:29ฉันไม่ชอบ
00:47:31พี่ขอโทษ
00:47:34พี่คิดว่า
00:47:34อย่าได้พูดอีก
00:47:39เพราะ
00:47:41พี่ไม่เคยขอ
00:47:45เช่นนั้น
00:47:47พี่จะขอเสียตอนนี้เลย
00:47:52กี่จน
00:47:55เห็นใด
00:48:01อย่าไม่มีเจ้าข้างกาย
00:48:03พี่ได้แต่คิดว่า
00:48:05เหมือนอีกครึ่งของชีวิตพี่
00:48:07มันได้หายไปด้วย
00:48:10ไม่มีเจ้าคอยช่วยงาน
00:48:12คอยให้กำลังใจ
00:48:15คอยรักให้ดูแล
00:48:16แต่
00:48:18หากข้าวหาปลาให้กิน
00:48:23ปันธรรมันยิ่งกว่า
00:48:24ถูกติดฉีนนินทาเสียอีก
00:48:33พี่ขอโทษ
00:48:36ที่คิดไม่ได้เร็วกันนี้
00:48:41บัตรนี้พี่พร้อมตอบเจ้าแล
00:48:43้วหน้า
00:48:45ว่าพี่อย่าให้เจ้าอยู่
00:48:46เทียงข้างพี่ในฐานกรัย
00:48:56ให้พี่ดูแลเจ้า
00:48:58ในฐานายอรักของพี่เธอหนา
00:49:00เจ้า
00:49:19เจ้า
00:49:20อยากกลงเมื่อให้นาน
00:49:21นานนานมันรู้สึกดี
00:49:25ไม่เคยคิดว่าฉันเอง
00:49:28จะมีวันที่ได้ฝัน
00:49:30คำคำนี้
00:49:35ฉัน
00:49:36ผู้ที่เคยยอมแพท
00:49:39แพทความยินชาของเธอ
00:49:42เสียจนหมดแรก
00:49:45แต่เพียงแค่เห็นว่าเธอมา
00:49:48อยู่ตรงนี้
00:49:50มันเกินจะห้ามหยอดนานตา
00:49:58ได้จ่ะ
00:49:59จอมใจของฉัน
00:50:06แต่ฉันยินดีที่จะให้เธอหมดท
00:50:10ั้งใจ
00:50:12ฉันแต่มใจให้เธอไม่เคยจะให้ใ
00:50:16คร
00:50:17ขอบคุณเธอที่หันกับมา
00:50:22รู้ว่าใจตัวเอง
00:50:24ให้ฉันได้ยืนอยู่ตรงนี้
00:50:28ฉันได้ใจที่สุดเลย
00:50:37และฉันรักเธอ
00:50:42ที่สุดเลย
00:50:50พ่อหมอ
00:50:52คุณแก้วขอรับ
00:51:06คุณแก้ว
00:51:07เบาต้องวิ่งไปหาทั้งเรือนคุ
00:51:08ณจอม
00:51:10เรือนคุณแก้ว
00:51:11จนไปถึงตลาดป่าข้อม
00:51:18พี่เกล้าอยากให้พวกเราช่วยพาเข้
00:51:20า
00:51:23ลงแบบเชิงเราบุด
00:51:26ใช่
00:51:27วันนี้ตรงกับแรง 15 คำ
00:51:30หาก aitเชื่อจากส่งฟwrightจริง
00:51:32ก็จากเป็นคร Fernandga
00:51:35หน้าทีของพวกเจ้า
00:51:37คือหาว่ากระเท่านั้นอยู่รางวั
00:51:38ดไลคั้นแน่
00:51:40โดยเข้ารับชำราววุด
00:51:44โดยเข้ารับชำราววุด
00:51:47เก็บเป็นั้งพิม่อ stack
00:51:49พี่ได้ฟังที่พี่ฮีกาพูดมาก
00:51:52อย่า
00:51:54หรือสนใจแต่เรื่องอย่างว่า
00:51:59ส่วนพี่พบ จักให้ฟนตาเวนต
00:52:01ามไปสมพบ
00:52:02เมื่อรู้ความว่าเป็นหัดใด
00:52:04ใช่ พี่จักลีไปเสียก่อน
00:52:08กล้าว แล้วแผนให้ไอ้จอมแล
00:52:10แก้วด้วย
00:52:16คลองตนให้ปลอดภายนาดวงใจ
00:52:18พี่
00:52:23ขอรับ
00:52:25หากผ่านพ้นคืนนี้ไป
00:52:29เราสองคงได้อยู่อย่างสงบสุขเสร
00:52:30็จที
00:52:32หลังผ่านพ้นคืนนี้ไปแล้ว
00:52:34พี่จะขอเจ้าคุณพ่อแต่งานกั
00:52:36บเจ้า
00:52:57พี่พบถนัดขวาไม่ใช่หรือ
00:53:00แล้วทำไมถึงจับแปบด้วยมือ
00:53:01ซ้ายเรา
00:53:03เพราะต้องปล่อยมือข้างหัด
00:53:05ให้ว่าง
00:53:06เพื่อดึงด้ามจากฝักชั้นนี้
00:53:13ทำไมลึบ
00:53:14ค่าคับคายคับคายว่า
00:53:17ค่าราชการที่ไปหาพ่อค่าที่
00:53:19พี่จิต
00:53:22ถือดาบด้วยมือขวาย
00:53:24นั่นแต่ว่า
00:53:27เขาต้องถนัดสายใช่หรือไหม
00:53:36ขอบนำใจเจ้ามาก
00:53:38พี่นึกออกแล้วว่าพี่จะสืบส
00:53:40าวราวเริ่มต่อเช่นไหร่
00:53:44พี่ไปก่อนนะ
00:53:46รู้ความแล้วรีบมาหาพี่ที่กอง
00:53:48ตะเวน
00:54:13เอ้าอ่ะ
00:54:15แผนการ
00:54:17มีอยู่ว่า
00:54:20นังพิมพ์หนีหน้าค่ะ
00:54:22แต่อย่างไรข้าก็จำเป็นต้องพู
00:54:24ดกับนาน
00:54:26ต้องมีใครปรอมตนไปเรียกหา
00:54:28นังพิมพ์
00:54:40ข้า
00:54:41ข้าขอรับมาที่อันน่าหนักใ
00:54:43จนั้นเอง
00:54:43กระตือดือร้อนเสร็จจริงไ
00:54:45งพี่จอบ
00:54:50ดังนั้น
00:54:52คนที่มีหน้าที่ปรอมตัว
00:54:54ก็คือ
00:54:59ข้ามาขอตัวตรงรับชำราบ
00:55:01รุษแห่งนี้
00:55:04ตรวจรากระรายกัน
00:55:09พวกเราจ่ายสวย
00:55:12จ่ายเดี้ย
00:55:13ก็ให้หลวงมีเคยขาด
00:55:18พ่อนายมีต้องเขินอายดอก
00:55:21อยากสำราญใจ
00:55:22ก็ว่ามาตรงตรงเถิด
00:55:24อีชั้น
00:55:25จากนวดบนิบัติให้
00:55:37นังพิมพ์อยู่หรือไม่
00:55:40นังพิมพ์ไม่อยู่
00:55:46เอานังพัวไว้ก่อนเถิดหนา
00:55:49นั่นสีเจ้าคะ
00:55:55มีฉันนั้น
00:55:57มีเป็นธุระดีกว่าจ๊ะ
00:55:59หากแก้วทำไมสำเร็จเล่า
00:56:01แม่
00:56:02เชื่อใจกันสีจริงเดียวหน่
00:56:03าพี่จอม
00:56:07พี่แค่
00:56:09พี่แค่คลิปเป็นเผื่อเท่านั้น
00:56:11เองจากน้องแก้ว
00:56:13ข้า
00:56:36ข้ามาหานังพิมพ์
00:56:39นังพิมพ์
00:56:39นังพิมพ์ไม่อยู่
00:56:50เอานังพูงไปก่อนเถิดหนา
00:56:54ให้พวกอีชั้น
00:56:55ดูแลพ่อนายเถิดหนังโต้คะ
00:57:11เฮ้
00:57:14ข้าไม่ได้
00:57:16ข้าไม่ได้
00:57:19ข้าไม่ได้
00:57:23ทำไม่ได้
00:57:33ขนาดพี่จอมันทำไม่สำเป็ด
00:57:36คราวนี้
00:57:37ก็คงถือเพลาของไม้ตายสุดท
00:57:41้ายแล้วสิ
00:57:42ไม้ตายสุดท้ายหรือ
00:57:44ใช่
00:57:45แพนนี้เรียกว่า
00:57:47ช่วยด้วย
00:57:50ข้าถูกงูกัด
00:57:55โอ้ย
00:57:59โอ้ย
00:58:00โอ้ย
00:58:04โอ้ย
00:58:05โอ้ย
00:58:10งูกัด
00:58:17พูดโทร
00:58:19แม่นัง
00:58:20ช่วยตามหมอให้เราแก่ที่เธอด
00:58:31โอ้ย
00:58:33โอ้ย
00:58:33โอ้ย
00:58:35โอ้ย
00:58:52ที่เฉอดดีก่อนก็ค่ะ
00:58:54เฮ้ย
00:58:54ตรงไม่หรือเปล่า
00:58:55นี่ grid
00:58:56โอ้ย
00:58:57โอ้ย
00:58:59เปิดเลยจ๊ะค่ะ
00:59:01โอ้ย
00:59:01แค่เหรอค่ะ
00:59:03แค่รูถ้าค่ะ
00:59:04เม้าทราชาต
00:59:06ตรงนี้หรือเปล่า
00:59:09โอ๊ย ลงรับจำราวบูรุดก
00:59:11ูจะอยู่สองบสักคืนไม่ได้เทีย
00:59:13วหรือ
00:59:15โอ๊ย ไป ไป ไป ไป ไป ไป ไป ไป ไป
00:59:18เออ โวค เวก โวย ๆ ก็อะไรกัน
00:59:25พ่อหมอจอม
00:59:30คุณแก้ว ลูกจะคุณสินทรา
00:59:32ณรัก
00:59:34เอ่อ เหตรใดจังมาอยู่ที่นี่ได้
00:59:47แม่พิมพ์
00:59:48ไหนว่าเราเป็นเพื่อนกัน แม่จาก
00:59:54หนีหน้าค่าทำไมหรือ
01:00:06เก่ง ต้องคุณสินทราณ
01:00:22อ่ะ อืม
01:00:29อย่าเข้ามาใกล้อีกฉันเลยจาก
01:00:30คุณกล้าว
01:00:32แม่เลิกแส้งปล่อยเถิด
01:00:35บอกฉันมาตามตรง
01:00:37เหตุใดแม่ไม่ให้ฉันพบหน้า
01:00:40หรือเป็นพออ้าเชิร์ท
01:00:42มันทำกันอะไรแม่
01:00:47ไอ้ชดมาหนึ่งห่วงอีกฉัน
01:00:48เจ้าค่ะ
01:00:51บอกว่าอย่าให้ใกล้คุณกล้
01:00:52าวอีก
01:00:56มีฉันนั้นจะค่าทิ้งเสียเจ้
01:00:58าค่ะ
01:01:06เข้าใจอีกฉันเดิดหน้า
01:01:13보면เท้าแน่ pierrs
01:01:13ระวัตริกรว่าแพ่เธอเจ้าค
01:01:14่ะน่ cachau
01:01:19เผ้า
01:01:20ฝีษ
01:01:34ที่แม่ร้องให้เป็นพร้อมแม
01:01:37่กลัวใช่หรือไหม
01:01:40หรือแม่คิดว่า
01:01:43แม่เป็นต้นเหตุให้ฉันหายต
01:01:44ัวไปในคลาก่อน
01:01:51คืนสุดท้ายที่เราเจอกัน
01:01:56ฉันถามแม่ใช่ไหม
01:01:59เรื่องสถานที่นัดส่งฟิน
01:02:05คุณแพล่ว
01:02:10ความจำกลับมาแล้วเดี๋ยวเจ้
01:02:11าคะ
01:02:19ใช่
01:02:22ตอนนี้ข้ากับพี่พบกำลังตาม
01:02:25เสียบเรื่องนี้อยู่
01:02:30ฉันจำได้หมดแล้ว
01:02:33ไม่มีเหตุผลให้แม่พูดปดห
01:02:35รือลิกเรียงอีกต่อไป
01:02:41แม่ตอบฉันมาคำเดียว
01:02:44แลฉันจากไม่มีเหยียบที่นี้อ
01:02:45ีก
01:02:49กระท่อมร้างริมหน่องน้ำ
01:02:51ก็ไล่ว่าเสมานั้น
01:02:55คือว่าเสมาได้
01:03:07ไอ้กล้าไม่อยู่เหรอ
01:03:11ไม่อยู่ขอรับ
01:03:12ฉันรอยจากเฝ้าจับตาอ้ายเชิ
01:03:13ดอยู่ขอรับ
01:03:15พวกเองออกไปก่อน
01:03:31หากร้องแม่นำขึ้นมาก็จะเจอ
01:03:33วะเสมาทองก่อน
01:03:35แต่หากมาทางบกจัดสามโค
01:03:38ซึ่งเราจับเกี่ยนที่รักเล่า
01:03:40ขนฟินมาได้หลายคลา
01:03:42ก็เจอวะเสมาคู่
01:03:49ท่านเหมือน
01:03:51ท่านยังไม่วางใจกระท่อมกล
01:03:53างป่าที่อยู่ไทยวันนั้นอีกห
01:03:54รือ
01:03:58หวังใจไม่ได้ดอก
01:04:00ว่าเสมาคู่อยู่ใกล้ตลาดปากข
01:04:02อง
01:04:03ถิ่นในเชิญ
01:04:06และเป็นพื้นที่ท่านเหมือน
01:04:08และเอาพระสุนทราพินิตเป็น
01:04:09คนดูแล
01:04:16อืมพบ
01:04:19ท่านสงสัยข้าหรือ
01:04:26มีใช้ดอกท่านเหมือน
01:04:30ค่าสงสัยพ่อท่าน
01:04:35ไม่จริง
01:04:37พ่อข้าจากทำเช่นนะเรียงอะไร
01:04:39ค่ามีเหตุผล
01:04:42แต่เราไม่มีเวลาแล้ว
01:04:44ท่านเหมือน
01:04:46ท่านแก้ผิดเป็นชอบได้
01:04:49เพลาะนี้ค่าไม่รู้จักเพิ่ง
01:04:51พาใครอีก
01:04:54หากพ่อท่านไม่ผิด
01:04:57ก็ถือเสียว่า
01:04:59ค่าเขาใส่ผิดไป
01:05:09ท่านอย่าให้ค่าทำเช่นไร
01:05:32ไม่พิมพ์
01:05:33ไม่ต้องไปทีรีตองมากนะดอก
01:05:43อีกฉันขอปรณิบัตรคุณเก
01:05:45ล้าให้ดีที่สุด
01:05:50อีกฉันขอร้อง
01:05:53อย่าได้กลับมาที่นี่อีก
01:05:56หากคุณเกล้าไม่อยากหาภายใส่
01:05:57ตัว
01:06:04หมายความว่ายี่ย่งอะไร
01:06:06ลงทายแล้วกระเท่านั้น
01:06:09คือสถานที่นัดส่งฟินใช่ห
01:06:10รือไหม
01:06:13เจ้าค่ะ
01:06:18เป็นที่รับฝากฝินมาจากสามโค
01:06:20ค
01:06:23และจากส่งต่อไปอย่างพระนคอน
01:06:25แล้วตกลงคือว่าเสียมาใด
01:06:31เสียมาเมือง
01:06:33เสียมาคู่
01:06:34หรือเสียมาทอง
01:06:37วัดเสียมาเมืองเจ้าค่ะ
01:06:47อีกฉันรู้สึกเป็นเหนือเกิ
01:06:49ด
01:06:52คราที่แล้วที่บอกคุณเกล้าวไป
01:06:55ก็มีเขาเลยว่ะ
01:06:58คุณเกล้าวจากไป
01:07:01อีกฉันนั้นนึกคิดทอตตัว
01:07:03เองอยู่ทุกเมื่อค่ะ
01:07:06ว่าเป็นเหตุที่ทำให้คนล่างนั้
01:07:08นต้องเจ้าไปทุกข้า
01:07:18มิน่า
01:07:21ครั้งแรกที่เรากลับมาเจอกัน
01:07:27แม่จริงร้องหายสินะ
01:07:33ค่ะ
01:07:33ค่าขอบนำใจแม่พิมพ์มาก
01:07:35นะ
01:07:38แม่พิมพ์ทำถูกแล้ว
01:07:42ค่าจักรีบออกไปจากที่นี่
01:07:45และไม่กลับมาเยียบอีก
01:07:51ค่าจักไม่ทำให้แม่เดิดร้อน
01:07:53อีก
01:07:53ค่าจักรีบอีก
01:07:58แต่ถ้าแม่จับขาฉันไว้เย
01:08:01ี่ย่งนี้
01:08:03แล้วฉันจะออกไปได้อย่างไรแล้ว
01:08:11ค่าจักรีบอีก
01:08:12อ้าหัวสิกรีบอีกฉันเกิ
01:08:13ดจ้าเจ้าค่ะ
01:08:14คืนกลาง
01:08:36เจ้า
01:08:46แค่ไก่ขอแล้ว
01:08:47จะเย็นอาชัก จะเย็น
01:08:56ออกพระมิน่าต้องลำบาก ลิ้น
01:08:59ชาให้ข้าเลย
01:09:02ให้ข้าได้ดูแลเจ้าคุณเธอ
01:09:19อุศาหาเรียกข้ามาถึงที่น
01:09:21ี่ มีเรื่องอันไหนหรือ เรื่องดี
01:09:25หรือไม่
01:09:31เรื่องดีแท้
01:09:32ในที่สุด ความแท้ก็กลัดจ
01:09:38าง
01:09:44ความแท้ เรื่องพอพบ จากไม่แต่ง
01:09:49านหรือ
01:09:50เปล้า ไม่ใช่
01:09:53ความแท้ที่ ท่านเป็นผู้ใส่ค
01:09:57วามรวงปีชา
01:10:00อนุญาตให้เรือขนฟิน
01:10:04หานปากน้ำ ไปได้โดยไม่ต้องตร
01:10:07วจค้นไง
01:10:09อ้า ค่อยค่อยพูดค่อยค่อยจ้
01:10:11าเท่าคุณ
01:10:12ว่าเดียวก็หายใจไม่ออกหน่อย
01:10:18ลงท้าย
01:10:20เรื่องทั้งหมด
01:10:23เป็นฝีมือของออกพระ ใช่หรือ
01:10:26ไม
01:10:40ใช่
01:10:40เออ
01:10:43แล้วมึงจะทำก่อรายกูได้
01:10:46โอเค ขอแหละครับ
01:10:52ทางนี้แน่หรือท่านหน่อย
01:10:54ที่ว่าพ่อท่านอาจใช้เก็บข
01:10:55องกลาง
01:10:58ไม่ผิดแม่
01:11:00พอค่าชมัดทําบุญที่วัด
01:11:01เศษมาคู่นี่จินแท้
01:11:03ยอมเป็นที่นี่แร
01:11:08เรื่องฝีท้าเขาเผิด
01:11:10จากที่เรามากัน
01:11:11เข้าว่าใกล้เลยทุติอายามแล้
01:11:12ว
01:11:26ท่านมือ
01:11:28กระท่อมที่ท่านว่ามีจริงแ
01:11:30น่แท้หรือ
01:11:32นั่นสิ
01:11:34ข้าวะค่าเองก็เคยเห็น
01:11:37หรือว่าพ่อค่าจากรู้ทัน
01:11:39แลทําลายมาไปสินแล้ว
01:11:42กระท่อมทั้งหลังจะหายไปเลยเช่
01:11:44นไหร่
01:11:53มันแต่ว่าท่านหลอกหวงค่า
01:11:59เลือกเสร็จแส้งเสร็จทีท่าน
01:12:00เหมือน
01:12:02ค่ารู้แล้วว่าตัวกันก็คือ
01:12:03ท่าน
01:12:11หากท่านรู้ความจริงแล้วเหตุ
01:12:15ได้ท่านจากตามค่ามาอีก
01:12:20เพราะว่าค่ายังมีหวังว่
01:12:23าผลตกเองเช่นท่านคงไม่ทำเรื่
01:12:27องชั่วชาชนิ
01:12:39เช่นนั้นท่านจงหวังรักษาช
01:12:43ีวิตตนให้รอดกลับไปจากที่
01:12:45นี่เสียเธอดท่านเหมือน
01:13:02แม่พูดเรื่องกับอะไรกัน
01:13:05เรื่องคาที่แล้ว
01:13:09แม่ไม่ได้ผิดสักหน่อย
01:13:12จริงจุค่ะ
01:13:16แม่พร้านี้
01:13:20ให้ฉันผิดเป็นแน่แท้
01:13:25แม่พร้านี้
01:13:28แม่พร้านี้
01:13:29แม่พร้านี้
01:13:50แม่พร้านี้
01:13:52แม่พร้านี้
01:14:04แม่พร้านี้
01:14:12แม่พร้านี้
01:14:20พี่ผมมีไส้สึกแก้ว
01:14:21ไปแจ้งให้พุทรเวตหมอที่นี่
01:14:23ข้าทำไม่ได้
01:14:26พี่เชื่อใจเจ้า
01:14:28เจ้าคือผู้ฉลาดและใจแข่ง
01:14:29ที่สุด
01:14:30เท่าที่พี่แข่พบ
01:14:33เฮิ้
01:14:34เติมไม่ต้องกลับบวลไป
01:14:35ว่ามึงจักต้องโดดเดียวใน
01:14:36อนรก
01:14:37พี่ชายคนดีของมึง
01:14:40ก็จะได้ตามหนึ่งไปในเรียววั
01:14:41น
01:14:47พี่ขอให้พระปฏิมาติจงเป็นพ
01:14:50ระยาศ
01:14:51ขอรักกล้ากับเพียงผู้เดี
01:14:53ยว
01:14:53หัดภายน่า
01:14:55ถ้าเราไม่ได้พบเกิน
01:14:58พี่เจ็บต้องอยู่ไว้ได้นะ
01:15:11ขอบคุณเธอที่หันกลับมา
01:15:15รู้หัวใจตัวเอง
01:15:18ให้ฉันได้ยืนอยู่ตรงนี้
01:15:21ฉันมีใจที่สุดแล้ว
01:15:47ฉันมีใจที่เธอกลาบอกว่ารัก
01:15:51กัน
Comments