- 2 days ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:24- ที่รู้แล้วใช่ไหม ว่าค่าต้
00:26องตามพ่อกับพิจิธิ ถ้าไม่
00:29อยากแจ้กจากพี่รักษัตรูแล้
00:29วใช่ไหม
00:30- เราเป็นแค่ราชการ หลัวถ้า
00:41ในอำนาดมาดูแลทุกสุของอว
00:42งประชาย ได้กินดีอยู่ดีกว่า
00:44ไพล้ฟ้าค่าแบบดินทั่วไป
00:46จักทำเรื่องเช่นนั้นไม่ได้
00:48- ข้าขอรับไม่ผิงน้ำใจ ส
00:52ิ่งอิ่มนอกจากนั้น คงต้องข
00:55อปริเศษท่าน
00:55- แหละ!
00:59- าไปกัน!
01:07- อฟ้า เป็นแบบทุกสนุด
01:17- ลิ อฟ้า ยิ่มนั้น!
01:38จำเรื่องพ่อได้แล้ว
01:40อย่างที่พี่พบเล่าเลย
01:42ติดอยู่เรื่องเดียว
01:46ดาบนั้น
01:48เคยเห็นที่ไหนนะ
02:08ออกเก้า
02:11รุ่งฝากเจ้ารับราชการที่ระโ
02:13ว
02:13วันครุ่งเก็บของเสีย
02:23ข้าขอพระคุณคุณลุงมากนะข
02:25อรับ
02:25ที่เป็นธุราให้ข้า
02:29แต่ข้าคงไปไม่ได้เดี๋ยวขอร
02:31ับ
02:38ตัวข้า
02:41หากต้องลำบากอย่างไรข้ามีได้ส
02:44น
02:47แต่หากไม่มีค่ะ
02:50พี่พบคงอยู่ไม่ได้แน่
03:00แล้วเจ้าไม่คิดบ้างหรอ
03:04ว่าเจ้ากับพ่อพบ
03:06จะอยู่กันเยี่ยงไหร่
03:08ไม่ให้ชาบ้านติฉินนินทา
03:16รุ่งเรียงพ่อพบมาเป็นอยากด
03:17ี
03:19รุ่งจับไม่ให้ใครมาทำร้ายเขา
03:26ค่าขอเพียงมาแบ่งเบาพาละ
03:29เท่านั้น
03:32ค่าขอมาดูแลพี่พบต่อจะคุณ
03:34รุงคุณป้า
03:44ขอร้องเทิดหน้า
03:47หากคุณรุงเห็นค่า
03:50เป็นลูกหลาน
03:53เป็นลูกของเพื่อนรักอย่างที่ค
03:54ุณรุงเคยบอก
03:57อย่าให้ค่าไปจากพี่พบเลยหน้า
04:07กล้าวไปเถิดไปจากที่นี่ทั้งส
04:09องคน
04:15หากที่นี่ไม่มีกล้าว
04:18ก็ไม่มีลูกเช่นกัน
04:23ทั้งชีวิตลูกทำเพื่อพ่อมาเส
04:25มอ
04:28ตั้งใจเล่าเรียนเพราะคุณพ
04:30่อ
04:31ตั้งใจรับราชการเป็นคนตะเว
04:33็นก็เพราะพ่อ
04:35แม้แต่เรื่องแม่วันนา
04:39ลูกก็ไม่กล้าปฏิเศษ
04:42เพราะลูกเกงใจคุณพ่อ
04:49แต่ต่อจากนี้
04:53เรื่องขอคันตามตัวใจก็เอง
04:59เพื่อตัวลูกเองสักครั้นเธอ
05:21เช่งมีกัน
05:21เธอเต็นโรงไว้
05:23เธอเต็นโรงไว้
05:23เธอเต็นโรงไว้
05:34คนเราทำตามใจตนเองทุกเรื่องไม่ได
05:37้เหรอ พ่อพบ
05:40เจ้าจักทำรายชีวิตตัวเอง
05:44ใช่ขอครับ
05:48นี่คือสุดลูก
05:52หากจะถูกทำราย
05:55ขอให้เป็นไปด้วยน้ำมือรูป
05:56เถอะ
05:58นี่ใช่ด้วยน้ำมือของพ่อ
06:02พ่อพบ ใจเย็นลงบ้างเถอะ
06:11คุณพี่ ค่อยพูดค่อยจ่า
06:15อย่าเพื่อดวดตัดสินใจกระระ
06:17ยาวน้องใจเลย
06:24ฉันทำไมประโยค
06:28ค่าจะพูดตัดสินใจเรื่องไหน
06:30ให้พ่อพบอีก
06:39ไปใช้ชีวิตของเจ้าเถอะ
06:45ค่าจะไม่ยุ่งเดียวกับชีวิ
06:47ตเจ้า
07:08พี่พบอีกจะทำ
07:09พี่พบอีกจะทำ
07:32พี่พบจะทำอย่างไร
07:36คุณคงของพี่มากเป็นแน่แท้
07:43แบบนี้ไม่ความว่าคุณพ่อใ
07:45จอ่อนมากแล้ว
07:49สาดนี้ไม่ว่าจะเกิดเหตุใดข
07:51ึ้นอีก
07:53พี่จะไม่ปล่อยมือเจ้า
08:17พี่จะไม่ปล่อยมือเจ้า
08:21พี่พบอ선บอกว่า
08:22มีล่างกับท่าน เจ้าคุณ
08:23ฉันก็นึกว่า
08:25ก็...
08:26ก็จะมีล่างอยู่จริงแท้อีก
08:28แต่ว่าพี่พบเก้าบอกรักพี่
08:31ต่อหน้าคุณหลุง
08:33พี่ก็มันใจว่า
08:35ต่อให้เจ้าเจ้าอุปสัคอะไร
08:37เราก็จะผ่านหMr. passa 그 центTON
08:43ชินrás
08:43พี่จอบมาด้วย Нов typically
08:48โรงไทยแล้ว
08:49ก็...เกิดจะไม่ไปปากน้ำโพแล้ว
08:52หรือแก้ว
09:05แก้ว
09:07พี่ไม่ได้ดังจะคุยด้วย
09:09ฉันมาหาพี่กล้าว
09:10ฉันไม่ได้มาคุยกับพี่
09:16พี่กล้าว
09:18แล้วเรื่องนาบุทย์
09:19เข่าชักศึกเข้าบ้านแน่แท
09:21้หรือ?
09:25เราไม่มีหลักฐานเรื่องว่า
09:27นาบุทย์สำคบคิดกับไอ้
09:28เชิร์หรือเปล่า
09:31แต่...
09:32คุณป้าก็ให้ย้ไปที่เรือนเล็ก
09:34ข้างๆแล้ว
09:36หากหายโกฎเมื่อใด
09:38ก็คงจะได้กลับมา
09:43แล้ว...
09:44เรื่องนาบุทย์คานิการนักหล
09:46ับเป็นเช่นไร?
09:47ฉันเห็นพี่รักกับพี่พบ
09:50แล้วไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่จะพิ
09:52สวัสดนางคานิการนั่น
09:53วันนี้เขาลือกัน
09:56มีเรื่องกันอะไรอยากร้อยฉันฟัน
09:57ใหม่จ้ะ
10:04ไอ้ช่วย
10:06ให้บาบให้ลงกันไปเสีย
10:07ขอรับ
10:08พวกเราไป
10:10ไป
10:12ไป
10:12ไป
10:24นี่คือเหตุเองชอบไปตลาดปาก
10:26ครอง
10:26ไปร่ำสุรา
10:28ไปรงรับชำราบุทย์
10:31ค่าขอรถเองด้วย
10:33ที่ค่ามองเองผิดไป
10:36ที่แถก็ตามสึบความเรื่องพ่อ
10:39อยู่นี่เอง
10:41และที่ผ่านมาพี่เก็บเรื่องนี้ไปจ
10:43ับเพียงผู้เดียว
10:48พี่ขอโทษนะ
10:50ตอนนั้นที่ไม่เล่าไม่ใช่มือไ
10:51ว้ใจ
10:53แต่
10:54พี่มีอาจทำให้ใครเดียวร้อน
11:03พี่กล้าว
11:04ต่อแต่นี้ไปหากมีเรื่องอันใด
11:06บอกฉันไหร่พี่จ้อมได้เลยนะจ
11:08๊ะ
11:09พวกเรายินดีช่วย
11:13ขอ prof สำจัญมากนะ
11:15เพราะเอินค่ามีเรื่องห่ายให้ช
11:17่วยพระดิ
11:17客.'"
11:24् squirrel in here
11:26คือเป็นออกาตให้ค่าตรวจส
11:30อบบนเรือน
11:33เจ้าทั้งสองส่วนถวงเวลา
11:35ไม่ให้บ่าไพ่หรือผู้้ jóvenesขึ
11:36้นมาบนเรือนี้เถอะ
11:42พวกเราอยากเข้าซึ่งเนื้อ มาชื่
11:44อข้าหาแหวร์ถ้าวะแก้ว
11:45ทีเธอ
11:48คนต้องไหมล่ะ ชื่อปีนตรงไหน
11:50จ้า
12:02ดาบ
12:03น่านนานทีจากอย่างนั้นเจ้าคุ
12:05ณถือดาบ ดูอ้องอาจดีนัก
12:06แรงทางสาย
12:07ผู้ได้แต่เห็นว่าเป็นคุณทาง
12:08มาจากพระคอร์
12:15เนื้อ
12:16เนื้อ
12:23คุณลุงค่าเราเหรอ
12:27เป็นเพื่อนรักพ่อ
12:35ชวนพ่อทุจลิตฟิน
12:37พ่อปฏิเศษ
12:39เลยใส่ความพ่อเหรอ
12:40ถ้าคุณลุงใส่ความพ่อจร
12:47ิง
12:47ที่เอาเรามาอยู่เรือนนี้
12:50ก็เพื่อจัดได้เห็นทุกความเค
12:51ิ่นไหว
12:53แสดงว่าต้องมีสิ
12:55และพบไม่อนุญาตให้เรือ
12:57และมาในปากน้ำ
12:59โดยไม่ต้องตวดคล
13:01นั้นเสียนั่นที่ปรองปล่องราย
13:03ลายมือชื่อพ่อเรา
13:05อยู่กับคุณลุงหรือเปล่า
13:16คุณแจ
13:19คุณแจ
13:19คุณแจ
13:50คุณแจ
14:18คุณแจ
14:18คุณแจ
14:44หานิวแล้ว
14:59เจ้าแก้ว พวกเองกลับไปก่อนเถ
15:01ิด
15:16เห็นได้จดหมายนั่น
15:22พ่อให้ลูกน้องไปเอาหลักฐาน
15:24มาจากในเวียง
15:28ตัวเขียนได้จดหมายที่เคยส่ง
15:30ให้กัน
15:31กลับตั้งสือนี่ เป็นตัวเขีย
15:34ไล่มือหลงบิชาพิบาลเป็
15:35นแน่แท้
15:38หากไม่เชื่อ เชิญออกเก้า เอาไปตร
15:42วจสอบด้วยตัวเองเถิด
15:44เอาไปตั้งหีบนั่นเลยครับ
16:13แล้ว...
16:16แดบนั้นเราขอรับ
16:22พนตะเวนยดหมื่นขึ้นไปมีใช้
16:24ด้วยกันทั้งนั้น
16:26เอาเก้ามีกระไรกระดาบหรือ
16:36คุณลูง ข้าขอโทษด้วยขอร
16:39ับ
16:40ถ้าจัดลงโทษเกล้าว โปรด
16:48ลงโทษข้าด้วยขอรับ
16:53ข้าผิดเองให้สอนน้องไม่ดี
17:00คราวนี้ข้าจักไม่เอาความ
17:10รู้แลตัวเองให้ดีด้วย
17:15เรื่องกะดีความ
17:18รุงรู้สึกผิดเสมอมา
17:20ที่ช่วยเพื่อนไม่ได้
17:23แต่คราวนี้
17:24รุงจักช่วยเจ้าเอง
17:33รุงไม่เห็นด้วยที่เจ้ารักกั
17:36บพ่อพบ
17:40แต่รุงก็ยังเอ็ดดูเจ้า
17:43เทกเช่นลูกหลานอย่างที่เคยกล
17:46่าว
17:55ขอบคุณคุณรู้บ้างนะครับ
18:08ขอบคุณขอรับคุณพ่อ
18:10ขอบคุณขอรับคุณพ่อ
18:23ถ้าช่วยลูกเจ้าได้เท่านี้
18:26รวงปิชาพิบาล
18:28เทือนปรับ
18:29รายเมืองเหมือนกันทุกที่จริ
18:35งแท้
18:37แต่พ่อค่าไม่เคยเขียนตั้งส
18:39ือเลิ่มมึก
18:40เหตุใดจึงเลิ่มมึกตัวแค
18:41่ในตั้งสือเลิ่มมี
19:00เห็นได้เจ้าถึงเข้าห้องคุณ
19:02พ่อ
19:03สงสัยพ่อพี่อยู่หรือ
19:07ข้า...
19:09ห้енดับของพ่อพี่
19:11เหมือนกับที่ข้าเทียบฟัน
19:14ข้าเลยคิดว่าเป็นพ่อพี่
19:17แต่ ข้าเพื่อรู้ว่า
19:20เป็นตี้เหมือนกันหมด
19:24Awesome. อ่าวนนี้ก็ยิ่งสือบยา fighters
19:25อีก
19:27ไม่ donne kayakมา
19:31ตอนนี้เรารู้แล้ว่า
19:33คนที่อาดใส่ความพ่อเจ้า
19:36จักต้องเป็นคนเกาะเวณที่ยดเม
19:38ื่อนขึ้นไป
19:40ตัดผู้อื่นในพนคอนไปได้โข
19:44จริงแพ้
19:51อนุญาตให้เลือสินค้าจากจี
19:53นที่ถืนสื่อนี้
19:54ผ่านเข้าปากน้ำโดยไม่ต้องต
19:56รวจคน
20:03คุ้งเก้ามาพบนางกังนิกาท
20:07ี่มากับในท่าเช้าจีนควงหน
20:09ึ่ง
20:11เจ้าสงสัยลูกค้าจีนที่อย
20:13ู่กับแม่พิมพธ์
20:15ที่เท่าแกไม่ง่าว่าวิวัต
20:16ย์กับเจ้าเหลือ
20:24ไม่อยู่ได้ยิ่งไรจ๊ะ
20:26แม่เธาแก
20:27หมอกค่ามาเถิด
20:28แล้วค่าจะเหม mothers ที่ลงน้ำชาท
20:30่านให้หมอกทุกคาเลย
20:31ได้สัยหมอกแหล่ะ
20:33อือ trafficking สังยาต้องเป็นสังยา
20:36นะ คุ้งเก้า
20:42คือคงจรีงที่มากันหansasพิม
20:44มนั่งงเนี่ย
20:45ทำง่างอยู่ที่กมถ้าซ้าย
20:49กมถ้าซ้ายทำหน้าที่ดูแลคนจร
20:51ีน
20:52เหยวนแลยี่ปุ่นในภรан Viktor
20:54คอยดูแลสำเภาหลวนที่ทำการข้
20:56ากับประเทศเหล่านั้น
20:57เป็นจีนเสียมาก
21:00หากเช่นนั้นก็คงไม่ผิดแผก
21:03ถ้าจะมีคนแปลงนั้นสือ
21:06ให้พ่อข้าอนุญาตให้เหลือจ
21:08ีนที่บันทุกฟิน
21:09เข้ามาค้าขายได้
21:13แล้ว...นายจีนคนนั้นเป็นขายกั
21:15น
21:16อัวก็ไม่แน่ชักนักหรอก
21:18แต่นางทีนั่งเป็นกลางนิกา
21:22พี่สู่ให้ที่สูกในฮอสินิห
21:24าร
21:26ดูแลพวกของใหญ่ของต chifflaw นะ
21:28ส่วงของจีนท์ว่าวาน่าจะเป
21:31็นคนที่มีอำนั่นบักใจแม่
21:35เช่นนั้นคงต้องไปตามหาที่กลั
21:37วประครั้ง
21:38อยู่ข้างใ artic cho พ่อ พ่อ ข้าไปเผิ
21:41ด
21:41ล้ม ข้า ล้ม ข้า 실�沒有
21:44ห้อ ผลดี ปลอดวะ
21:48จับเข้ามาเลย จับเลยแล้ว ต้องก้
21:50ายเลย
21:52ลักชะนี ใช้ลาย ๆ
21:56ค่าว่าพอเถิด
22:19ขั้นใช่รึไม่
22:21พี่สมครบขี่คนล้าที่ใส่หลาย
22:22พ่อค่ะ
22:23ป Share
22:24วามีรู้จักปกทาง
22:27เพียงแต่วา
22:28เจ้ารู้จักหลวงปีชาพีบั
22:32นหรือไม่
22:33หลวงปีชา tienes
22:36พี่บัง
22:39ผู้ได้กัง
22:44เจ้าเคยร่วมมอง Another
22:46ให้เลือสำหรับ
22:48ผ่านปากน้ำโดยมีต้องถูกต
22:50รวจข้น ใช้หรือไม่
22:51โอ้ว โอ้ว
22:54เออ คงที่ลงน้ำ
22:56เป็นพ่อของลูกพี่ลูกน้องเอ
22:59้ว
22:59ซึ่งมีสักเป็นอาของ
23:01พอ
23:03ปล่อยเขาเถิดเก้า
23:05ผู้เมียมน่าลงน้ำได้
23:07เห็นที่น่าจะต้องเป็นขุนนาง
23:09ฉันผู้ใหญ่
23:11น่าจะอายุมากกว่าท่านอุนี
23:16โอ้ว
23:17เดี๋ยวเวลามาก
23:22หาคนปอมแปลงน้ำพ่อเจ้านั่
23:24งจะง่ายกว่า
23:25หาทางฝั่งกลมท่า
23:27เห็นที่เจ้าคงต้องกลับเข้า
23:29หอสเนหา
23:31และเอาความจริงจากนางพิมพ์
23:32มาให้ได้
23:34เป็นผลทางเดียวของเราแล้ว
23:40กันนางพิมพ์ก็คงหนีหน้าค
23:42่ะ
23:43และจากให้พี่กับไอ้ช่วยปร้
23:46อมตัวก็คงไม่ได้อีกแล้ว
23:55ช่วย
23:56เราต้องใช้ตัวช่วย
23:58โอ้ว ท่านมืดขอรับ
24:00จะให้ช่วยทำอะไรอย่างนี้ขอรับ
24:02จะให้ปร้อมเป็นนาคานิกาชุ้
24:03มยัวร่าน่าขอรับ
24:04ไม่ใช่
24:06ไปตามไอ้หมอแลคุณแก้วมาที
24:30พี่จอมเลือกตามค่าเสร็จที
24:33น้ำคานนักค่าจากเลือกผ้า
24:35ก็ไปจากชัยเลือก
24:43พี่รู้เจ้าชอบเป็นนี้
24:47เอาเป็นนี้จ้ะ
24:55ได้ก่อนอ่ะ
25:06นั่นลูกเจ้าคุณสิงทรานุร
25:07ักษ์
25:08ที่เขาว่าเป็นมันด่อดิ
25:25เจ้าแก้วมันไม่ได้ทำอะไรผิด
25:29ที่พี่ลึกนั่นพวกเองเสียมากก
25:30ว่า
25:33คนดีที่ได้พูดจ้าว่าร้ายผู้
25:34อื่นมีอายปาก
25:37เจ้าแก้วมันไม่ได้ทำอะไรผิด
25:40เพียงแต่มันชอบไม่เหมือนใคร
25:41เท่านั้น
25:42ปกป้องกันนัก
25:45สลอยเป็นคู่หัวตัวเมียร์
25:46เล่นสวัสดกันสิทธา
25:47ที่เจ้า
25:50เป็นปกปกปิษ์
26:23เอ้อ หาเมี้ยให้ได้สาสสวยเท่า
26:26เมี้ยข้าแล้วกัน
26:58ขอบน้ำใจพี่จอบมากนะจ๊ะ ท
27:10ี่ปกป้องฉัน
27:13แต่ที่พี่เรียกฉันว่ามี
27:17อย่าได้ทำเท่นนั้นอีกฉันไม่ช
27:20อบพี่ขอโทษพี่คิดว่าอย่า
27:25ได้พูดอีก
27:28เพราะพี่ไม่เคยขอ
27:36เท่นนั้นพี่จะขอเสียตอนนี้เลย
27:43พี่จน หิดได้
27:51อย่าไม่มีเจ้าข้างกายพี่ได้แต
27:54่คิดว่าเหมือนอีกครึ่งของ
27:57ชีวิตพี่มันได้หายไปด้วย
28:00ไม่มีเจ้าคอยช่วยงาน คอยให้กำ
28:04ลังใจ คอยรักให้ดูแล
28:09หากข้าวหาปลาให้เกิน
28:12ปันธรมันยิ่งกว่าทุกต
28:15ิฉีนนิ้นทาเสียอีก
28:24พี่ขอโทษ ที่คิดไม่ได้เร็วกั
28:28นนี้
28:32บัตรนี้พี่พร้อมตอบเจ้าแล
28:33้วหน้า
28:35ว่าพี่อย่าให้เจ้าอยู่ข้างพี่
28:37ในฐานกรัย
28:47ให้พี่ดูแลเจ้าในฐานาย้ารักข
28:49องพี่เธอหน้าแก้ว
29:04ยิ่งอยากจะมองสบตาของเธอไปอย่
29:08างนี้
29:10อยากก้องมือให้นาน นาน นานมันร
29:14ู้สึกดี
29:16ไม่เคยคิดว่าฉันเองจะมีวั
29:19นที่ได้ฟังคำคำนี้
29:25ฉัน ผู้ที่เคยอมแพ้
29:29แพ้ความยินชาของเธอเสียจน
29:33หมดแรก
29:35แต่เพียงแค่เห็นว่าเธอมาอยู่
29:39ตรงนี้
29:41มันเกินจะห้ามหยุดนานตา
29:48ได้จ้ะ จำใจของฉัน
30:08ขอบคุณเธอที่หังกับมา
30:12รู้ว่าใจตัวเอง ให้ฉันได้ย
30:17ืนอยู่ตรงนี้
30:18ฉันมีใจที่สุดเลย
30:27และฉันรักเธอ
30:32ที่สุดเลย
30:41พ่อหมอ คุณเก้าขอรับ
30:54เราต้องวิ่งไปหาทั้งเรือนคุณ
30:56เจอม
30:57เรือนคุณแก้ว
30:59จนไปถึงตลาดปากข้อม
31:05พี่เกล้าอยากให้พวกเราช่วยพาเข้
31:08า
31:10รองรับชังเรามุรุธ
31:14ใช่สัก caller
31:15วันนี้ตรงกับกับแร์ đangจะพอ
31:16คำ
31:17หาก้องเจอจักสงห 앞으로สลับ pet
31:20โดยกับสนา Vel
31:37อาจจะดูความจริง พี่ได้ฟัง
31:39ที่พี่ก้าพูดบ้างไหม
31:41หรือสนใจแต่เรื่องอย่างว่า
31:47ส่วนพี่พบ จะให้ฟนตาเวนตามไป
31:49สมพบ
31:50เมื่อรู้ความว่าเป็นบัตรใด
31:52ใช่
31:53พี่จักนี้ไปเสียก่อน
31:55ร้าว เล่าแผนให้ไอ้จอมแลแ
31:57ก้วด้วย
32:04คลองต้นให้ปลอดภายนาดวงใ
32:05จพี่
32:11ขอรับ
32:13หากผ่านพ้นคืนนี้ไป
32:16เราสองคงได้อยู่อย่างสงบสุขเสร
32:18็จที
32:19หลังผ่านพ้นคืนนี้ไปแล้ว
32:22พี่จะขอเจ้าคุณพ่อแต่งานกั
32:23บเจ้า
32:45พี่พบถนัดขวาไม่ใช่หรือ
32:47แล้วทำไมถึงจับแบบด้วยมือ
32:49ซ้ายเรา
32:51เพราะต้องปล่อยมือข้างหาด
32:52ให้ว่าง
32:54เพื่อดึงด้ามจากฝักชั้นนี้
33:00ทำไมลึบ
33:02ข้าคับคายคับคายว่า
33:04ข้าราชการที่ไปหาพ่อค่าที่
33:06พีจิต
33:09ถือดาบด้วยมือขวาย
33:12นั่นแปลว่า
33:14เขาต้องถนัดสายใช่หรือไหม
33:23ขอบน้ำใจเจ้ามาก
33:25พี่หนึ่งออกแล้วว่าพี่จะสืบ
33:27สาวราวเริ่มต่อเช่นไหร่
33:31พี่ไปก่อนนะ
33:34รู้ความแล้วรี่มาหาพี่ที่กองต
33:35่อเอง
34:00เอาอ่ะ
34:03แผนการ
34:05มีอยู่ว่า
34:08นั่นพิมพ์หนีหน้าค่ะ
34:10แต่อย่างไรค่าก็จำเป็นต้องพู
34:11ดกับนาน
34:14ต้องมีใครปรอมตนไปเรียกหา
34:16นั่นพิมพ์
34:27ข้า
34:29ข้าขอรับมาที่อันน่าหนักใ
34:30จนั้นเอง
34:31กระตือดือร้อนเสร็จจริงไ
34:32งพี่จอบ
34:37พี่จอบเอง
34:39จากต้องเตรียมตัวไว้สำหร
34:40ับแผนสำรอง
34:42ดังนั้น
34:44คนที่มีหน้าที่ปรอมตัว
35:16ก็คือ
35:16เกิดอีชั้น
35:18จากนวดกวนิบัตรให้
35:27นั่นพิมพ์อยู่หรือไม่
35:33นั่นพิมพ์ไม่อยู่
35:38เอานั่นพัวไว้ก่อนเถิดหนา
35:41นั่นสิเตอร์คะ
35:47นี่ฉันนั้น
35:49มีเป็นธุระดีกว่าจ๊ะ
35:51หากแก้วทำไมสำเร็จแล้ว
35:53แม่
35:54เชื่อใจกันสิจริงเลยนะพี่จอ
35:56บ
35:59พี่แค่
36:01พี่แค่คิดเป็นเพื่อเท่านั้นเ
36:03องจากน้องแก้ว
36:23ข้า
36:29ข้ามหารังพิมพ์
36:38นั่นพิมพ์ไม่อยู่
36:42เอานั่นพูงไปก่อนเถิดหนา
36:46ให้พวกอีชั้นดูแลพ่อนายเถิด
36:49หนักโต๊กคะ
37:04อือ
37:04หườมแค่นำไม่ได้
37:10ข้ามไม่ได้
37:12อือ
37:13ข้ามไม่ได้
37:17เยี่ยว
37:20มันไม่พูด
37:25ขนาดพี่จอมันทำไม่เสร็จ
37:29คราวนี้
37:30ก็คงถือเพลาของไม้ตายสุดท
37:33้ายแล้วซึ่ง
37:34ไม้ตายสุดท้ายหรือ
37:36ใช่
37:37แพ้นนี้
37:38ไม่ไม่ยังกว่า
37:39ช่วยด้วย
37:43ข้าดวงงูกัด
37:48โอ้ย
37:49โอ้ย
37:52โอ้ย
37:53โอ้ย
38:03งูกัด
38:10พูดโทร
38:11แม่นัง
38:12ช่วยตามหมอให้เราแก่ที่เธอด
38:21ฉันทำไมค่ะ งี้โอ MY แล้ว packing λิ่
38:23มดี
38:23ก็ง the letter
38:24- อ่ะวะ
38:24นี่คนธิอร์ ตัพ after all
38:27- เหลือกันมีในสองก็จ้า ท่
38:40었는데
38:40ไม่เห็นเลย พวกมันMike
38:43- ไม่เห็นดูดไงด้วย seinem ขนาดiqué!
38:45- พี่ช coch oil ไม่ดีกอดง statt?
38:46- เคี่ยืมถึงหนีมาก!
38:47- อยู่แหน้ด้วยสู้ค่ะ!
38:51- โฮวah!
38:52- เปิดเลยพ blanket!
38:53- เค็วครับ!
38:55- เค็วครับ?
38:56- ที่fyолодちゃ้า ต้องมีทำตัวง unboxด
39:00้วย?
39:03切ล้องรับจําเราบูรุดกfin กู
39:04จะอยู่ทรงบ้眩 a £ £1 เห็วครับแล
39:05้ว!
39:05เทียวหรือ
39:07โอ๊ย
39:11เออ อ่ะ โวก เวก ไว ๆ ก็อะไรกัน
39:17พอหมอจอม
39:22คุณแก้ว
39:24ลูกเจ้าคุณสินทราณรัก
39:26อ่ะ
39:27เหตุใดจังมาอยู่ที่นี่ได้
39:35อ่ะ
39:39แม่พิมพ์
39:41ไหนว่าเราเป็นเพื่อนกัน
39:46แม่จากหนีหน้าค่าทำไมหรือ
40:05หากรองแม่นำขึ้นมาก็จากเจอ
40:07วาเสมาทอง ก่อน
40:09แต่หากมาทังบก get ศามโค
40:11ซึ่งเราจับเขียนที่รักร่า
40:14ขนฝินมาได้Alright Sebastian
40:16ก็เจอวาเสมาคุ้
40:23ท่านเหมือน
40:25ท่านยังไม่หวางใจก captions class
40:26ภğinปลาที่อยู่ไท้วันหน่อยหร
40:28ือ
40:32หวังใจไม่ได้ดอก
40:34ว่าเสกมาคู่อยู่ใกล้ตลาดปาก
40:36คอง
40:37ถิ่นในเชิญ
40:40และเป็นพื้นที่ที่ท่านเงิน
40:42และเอาคลักสุนทลาพีนิดเป
40:43็นคนดูแล
40:44หรือพบ
40:53ท่านสงสัยค่าหรือ
41:00มีใช้ดอกท่านเมิน
41:04ค่าสงสัยพ่อท่าน
41:09ไม่จริง
41:11พ่อค่าจากทำเช่นนารี่ยังไหร
41:13่
41:13ค่ามีเหตุผล
41:16แต่เราไม่มีเวลาแล้ว
41:18ท่านเมิน
41:20ท่านแก้ผิดเป็นชอกได้
41:23เพลาะนี้ค่าไม่รู้จะเพิ่งพา
41:25ใครอีก
41:28หากพ่อท่านไม่ผิด
41:31ก็ถือเสียว่า
41:33ค่าเขาใส่ผิดไป
41:43เช่นนั้น
41:47ท่านอย่างให้ค่าทำเช่นไหร่
41:48ท่านเผ นายพิมพ
42:07ไม่ต้องไปทีรีต่องมากนะครับ
42:17ไม่หยอก
42:17อีกฉันขอโปรนิบัตรคุณ
42:19เกล้าให้ดีที่สุด
42:24อีกฉันขอร้อง
42:27อยากได้กลับมาที่นี่อีก
42:30หากคุณเกล้าอยากหาภายใส่ตั
42:32ว
42:38หมายความว่ายังอะไร
42:40ลงทายแล้ว กระท่อมนั่น
42:43คือสถานที่นัดส่งฝีนใช่ห
42:44รือไหม
42:47ชุคค่ะ
42:52เป็นที่รับฝากฝีนมาจากสามโค
42:54ค
42:57และจากส่งต่อไปอย่างพระนคอร
42:58์
42:59แล้วตกลงคือว่าเสียมาใด
43:05เสียมาเมือง
43:07เสียมาคู่
43:08หรือเสียมาทอง
43:11ว่าเสียมาเมืองเจ้าค่ะ
43:21ที่ฉันรู้สึกผิดเหนือเกิด
43:25คลาที่แล้วที่บอกคุณเกล้าไป
43:29ก็มีเขาเหลือว่า
43:32คุณเกล้าจากไป
43:34ที่ท่านนึก
43:36คิดทอตตัวเองอยู่ทุกเมื่อค
43:38่ะ
43:39ว่าเป็นเองที่ทำให้คุณเกล้า
43:41จากนั้นต้องเจอภัยเจ้าค่ะ
43:52มิน่า
43:55ครั้งแรกที่เรากลับมาเจอกัน
44:01แม่จริงร้องหายสินะ
44:07ค่าขอบน้ำใจแม่พิมพ์มา
44:08กหน่อย
44:12แม่พิมพ์ทำถูกแล้ว
44:16ค่าจักริบออกไปจากที่นี่
44:19และไม่กลับมาเยียบอีก
44:25ค่าจักไม่ทำให้แม่เดือดร้
44:26อนอีก
44:32แต่
44:32แต่
44:33ถ้าแม่จับขาฉันไว้เยี่ย
44:35งนิด
44:37แล้วฉันจะออกไปได้อย่างไรเหล่า
44:42อ้าหวสิกำให้อีกฉันเกิด
44:47นะเจ้าค่ะ คุณเกล้า
44:57วิธีประตa Humans
45:02แรงนี้
45:08มันคือ çokบอก
45:20นายสุดอ婚
45:26horrifying
45:30ออกพระมิน่าต้องลำบาก ลิ้น
45:33ชาให้ค่าเลย
45:36ให้ค่าได้ดูแลเจ้าคุณเธอ
45:52อุศาหาเรียกค่ามาถึงที่น
45:55ี่
45:56มีเรื่องอันไหนหรือ?
45:58เรื่องดีหรือไม่?
46:04เรื่องดีแท้
46:06ในที่สุดความแท้ก็กลัดจ
46:12าง
46:18ความแท้เรื่องพอพบจากไม่แต่ง
46:22งานหรือ?
46:24เปล่า...ไม่ใช่
46:27ความแท้ที่ท่านเป็นผู้ใส่ค
46:31วามร้วงปีชา
46:34อนุญาตให้เรือขนฟิน
46:38ผ่านปากน้ำไปได้โดยไม่ต้องต
46:41รวจค้นไง
46:43อ้า...ค่อยๆพูดค่อยๆจ้าเจ้
46:45าคุณ
46:46ถ้าเดียวก็หายใจไม่ออกเหรอ
46:52ลงท้าย
46:54เรื่องทั้งหมด
46:57เป็นฝีมือของออกพลัก
46:59ใช่หรือไม
47:14ใช่
47:14แล้วมึงจะทำกับอะไรของกูได้
47:21เฮ้ย
47:23โอเคขอได้ครับ
47:26ทางนี้แน่หรือท่านหน่อย
47:28ที่ว่าพ่อท่านอาจใช้เก็บข
47:29องการ
47:32ไม่ผิดแน่
47:33เพราะค่าชอบมันทําวุญท
47:34ี่วัดเสียมาครูนี้จินแท้
47:37ยอมเป็นที่นี่แร่
47:42เรื่องฝีเท้าเขาเผิด
47:43จากที่เรามากันข้าวกล้ายเลยทุ
47:45ติยายามแล้ว
48:00ท่านหมื่น
48:02กระท่อมที่ท่านว่ามีจริงแ
48:03น่แท้หรือ
48:06นั่นสิ
48:08ข้าวาค่าเองก็เคยเห็น
48:11หรือว่าพ่อค่าจากรู้ทัน
48:12แลทําลายไม่ไปสินแล้ว
48:16กระท่อมทั้งหลังจะหายไปได้เช
48:18่นไร
48:27เมื่อนแต่ว่าท่านหลอกหวงค่า
48:33เลือกเสร็จแส้งเสร็จทีท่าน
48:34หมื่น
48:36ข้าวรู้แล้วว่าตัวการก็คื
48:37อท่าน
48:45ข้าวรู้ความจริงแล้ว
48:45หากท่านรู้ความจริงแล้ว
48:48เหตุได้ท่านจากตามค่ามาอีก
48:54เพราะว่าค่ายังมีหวังเน
48:55ี่ย
48:57ว่าผลตกเองเช่นท่าน
49:00คงไม่ทําเรื่องชั่วชาชนิ่น
49:12เช่นนั้น
49:16ท่านจงหวังรักษาชีวิตต
49:18นให้รอดกลับไปจากที่นี่เสีย
49:19เธอ
49:19ท่านหมื่น
49:36แม่พูดเรื่องกับอะไรกัน
49:39เรื่องค้าที่แล้ว
49:43แม่ไม่ได้ผิดสักหน่อย
49:46จริงทุกค่ะ
49:50แต่กล้านี้
49:54อย่าให้ฉันผิดเป็นแน่แท้
50:00คุณไม่ได้
50:25หรอก
50:38พร้อมเตรียน
50:40พร้อมเตรียน
50:46โดนarasตรงนี้
50:46ยังรายล็ด
50:47ก็แล้ว
50:47กลปรีเมื่อ
50:48กลับนี้
50:50ซัยได้
50:53ขอสดิ
50:53พร้อมเตรียน
50:54พี่พบมีแส่สึกเก้าว
50:55ไปแจ้งให้โคตอเวรียน
50:56บรถใช้สักปราส
50:57ค่าทำไม่ได้
51:00พี่เชื่อใจเจ้า
51:02เจ้าคือผู้ฉลาดแลใจแข็งท
51:04ี่สุด
51:04เท่าที่พี่ใครกลง
51:07ยังไม่ต้องก่อนกวลไป
51:09ว่ามึงจักต้องโดดเดียวใน
51:11นลก
51:11พี่ชายคนดีของมึง
51:14ก็จักได้ตามหนึ่งไปในเร็วว
51:16ัน
51:21พี่ขอให้พระปัติมาจงเป็นพย
51:24าย
51:25ขอรักกล้าวแต่เพียงผู้เดี
51:27ยว
51:28หัดภายหน้า
51:29ถ้าเราไม่ได้พบเกิน
51:32พี่เจ็บต้องอยู่ไว้ด้วย
51:34ฉันยินดีที่จะให้เธอหมดทั้ง
51:38ใจ
51:39ฉันเป็นใจให้เธอไม่เคยจะให้ใ
51:43คร
51:45ขอคุณเธอที่หันกลับมา
51:49รู้หัวใจตัวเอง
51:51ให้ฉันได้ยืนอยู่ตรงนี้
51:55ฉันได้ใจที่สุดเหลือ
52:20ก็ฉันดีใจที่เธอกล่าบอกว
52:25่ารักกัน
52:26เธอ
52:28เธอ
52:30เธอ
52:30เธอ
52:30เธอ
52:31เธอ
52:32ที่นี่สุดที่สุดที่สุดเบาะ
Comments