Rıza Tahir Yel tarafından kaleme alınan bu köşe yazısı, Türkiye'de yayımlanan bir Cumhurbaşkanı Kararı ile yaklaşık 93,6 hektarlık ormanlık alanın statü dışına çıkarılmasını eleştirel bir mercekle incelemektedir. Yazar, bu tür hukuki düzenlemelerin kağıt üzerinde küçük görünse de su kaynaklarının kuruması, biyolojik çeşitliliğin azalması ve yangın riskinin artması gibi ciddi ekolojik sonuçlar doğurduğunu vurgulamaktadır. Metinde, ormanların sadece ağaç topluluğu olmadığı, aynı zamanda erozyonu önleyen ve karbon tutan hayati ekosistemler olduğu yaşanmış saha tecrübeleriyle aktarılmaktadır. Ayrıca, yangınla mücadele filosuna yapılan yatırımların değerli olduğu ancak orman bütünlüğünün bozulmasının bu çabaları zayıflattığı ifade edilmektedir. Yazar, bu olumsuz gidişatı durdurmak adına şeffaf denetim mekanizmaları, bağımsız bilimsel komisyonlar ve kümülatif izleme sistemleri gibi somut çözüm önerileri sunmaktadır. Sonuç olarak kaynak, orman alanlarının korunmasının teknik bir meseleden ziyade gelecek nesillere karşı bir sorumluluk olduğunu savunmaktadır.
Yorumlar