- 16시간 전
Love Upon a Time (2026) Ep 8 FULL MOVIES ENGLISH SUB
카테고리
🎥
짧은 영상트랜스크립트
00:00:22ความนี้คือที่กระท่อมนั่นเห
00:00:23รอ
00:00:24จากหวัดเข้าปากไป
00:00:26จะเจอกระท่อมสินะ
00:00:34ขอบความคุณเดียวหรือไหม
00:00:38บึงดู บึงดู บึงดู
00:00:51มันกาวคุยตาย
00:00:52ใช่
00:00:58ไอ้มือนั่นมันคงโกดเกียด
00:01:00ค่ายิ่ง
00:01:04มีใช้เรื่องเล่นสวัดไก่ 9 เป็
00:01:06นแน่
00:01:06มันรู้ความจริง
00:01:07ใช่ มันรู้ความจริง
00:01:19มึงอย่าแตะต้องตัวกู
00:01:23สงบใจก่อนนะพี่เชิร์ท
00:01:26หากเป็นเชิบนั้นจริง
00:01:28มันคงมีกล้าบปลอยพี่มาหร
00:01:30อก
00:01:31ไอ้...ไอ้กล้าว
00:01:34มันคงประติดประต่อเรื่องรา
00:01:35วก่อนหน้านี้
00:01:37ว่าเกิดการใดขึ้นกับมัน
00:01:38แต่ล่าชั่วมันยังจำความไม
00:01:41่ได้
00:01:43ข้าวว่า...
00:01:45พี่ไม่ต้องออกรวงกับบัง
00:01:52ก็จักต้องหนอให้มันจำความ
00:01:53ได้ไปใหญ่
00:01:56ปิดหน้ำเสียให้สิ้นทีเดีย
00:01:58ว
00:01:58ก็จบ
00:01:59เย็ก
00:02:00นั่น
00:02:02สวัสดีที่สุด
00:02:32สวัสดีที่สุด
00:03:04สวัสดีที่สุด
00:03:32สวัสดีที่สุด
00:04:01สวัสดีที่สุด
00:04:30สวัสดีที่สุด
00:05:00สวัสดีที่สุด
00:05:24สวัสดีที่สุด
00:05:36สวัสดีที่สุด
00:06:10สวัสดีที่สุด
00:06:36สวัสดีที่สุด
00:07:10สุดีที่สุด
00:07:57สุด สุด
00:08:22สุด สุด
00:08:30สุด สุด
00:08:55สุด สุด
00:09:12สุด สุด
00:09:23สุด สุด
00:09:43สุด
00:09:43สุด สุด สุด
00:09:57มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
00:10:12เจ้าเดินละมือเข้าป่าไป
00:10:15ป่าไปเจอตัวเมื่อย่ำรุ่ง
00:10:18พี่จึงปุ้งเจ้ากลับมา
00:10:27ตอนที่พี่เจอค่า ค่าตัวเปลี่
00:10:30ยกหรือไม่
00:10:35เปลี่ยกหรือ
00:10:39ไม่นี่
00:10:42แสดงว่าเมื่อคืนฝันเหรอ
00:10:45แต่มันโคตรจริงเลยอ่ะ
00:10:47ถ้าเรากับชาติมันเกิดจริ
00:10:49ง
00:10:50แสดงว่าเรากับเก้า
00:10:51ก็คือคนเดียวกัน
00:11:06พี่...
00:11:09ไม่โกฎค่าหรือ
00:11:11ที่ค่าพูดกับพี่แบบนั้นท
00:11:14ี่ทุ่งหน้า
00:11:16พี่จะโกฎเจ้าได้ยี่ยงไหร่
00:11:19แค่รู้ว่าเจ้ารักพี่ก็ดี
00:11:21ใจแล้ว
00:11:24เจ้าจักให้พี่เป็นพี่ชาย
00:11:54หรือเก้าไหร่ก็ได้ทางนั้น
00:12:24พี่พบ
00:12:36เจ้าจักให้พี่ชาย
00:12:38ขอบคุณ
00:12:39ขอบคุณ
00:12:43ขอบคุณ
00:12:43ขอบคุณ
00:12:59เจ้าจักไม่คุยกับพี่จอมอย
00:13:00่างแน่แท้หรือ
00:13:09ค่าได้ยินว่า
00:13:11แก้วสาบแช้งพี่จอมงั้นห
00:13:13รือ
00:13:21แก้ว
00:13:22ทำแช่งงามของแก้ว
00:13:25อาจักเป็นจริงก็ได้น่ะ
00:13:31ก็ดีนะสิ
00:13:34จะได้รู้สึกเสียบ้าง
00:13:39ดีจริงนั้นเหรอ
00:13:41แก้วต้องการให้เป็นเช่นนั้น
00:13:44ตื่อแค่ต้องการประชดประชัน
00:13:47กันได้
00:13:49เมื่อคืนท่านหมอจอมก็มานอนเฝ
00:13:52้าหน้าหอนนอนทั้งคืน
00:13:54พุณหนูก็นอนรำให้ทั้งคืน
00:14:06ฉันไม่เค้าไปแล้ว
00:14:09แลเสียจใจไปแล้วด้วย
00:14:15ฉันเพื่อตัดสินใจขอคุณพ
00:14:17่อ
00:14:18จะย้ายไปอยู่กับยากที่ปลากน้ำ
00:14:19โพนันจ๊ะ
00:14:22เรากลับไปแก้ไขอดีทย์ไม่ได
00:14:23้ดอกพี่เกล้า
00:14:37แก้ว
00:14:38อยากพุ่งประชดประชันถึงเพี
00:14:40ยงนั้นเลยนะ
00:14:42คำสรับแช่งของแก้ว
00:14:45อาจจะเป็นจริงในชาติหน้า
00:14:46หรือไม่
00:14:48แต่อย่างน้อย
00:14:51ยังมีทางสมหวังกันในชา
00:14:52ตินี้นะ
00:14:56กลับไปคุยกับพี่จองเผิด
00:15:02เก็บคำของพี่ไปต้องให้ดีเธอนะ
00:15:06ช่วยไปกันเธอ
00:15:30พี่พอผันคิดเหมือนฉันเลยมั้
00:15:31ยจ๊ะ
00:15:31คิดเจ้าค่ะ
00:15:33คุณหนูต้องไปคุยกับท่านหมอ
00:15:35จอม
00:15:35ไม่ใช่เรื่องนั้น
00:15:38พี่กล้าวรู้พูดจารู้ความ
00:15:40เรากลับมิเคยพี่ประลาดมาก่อน
00:15:45ไม่ได้ปล่อยใครก็กลับไปเสีย
00:15:47เธอ
00:15:48ออก้าว
00:15:49ข้ามไม่อยากคุยเริ่มนั้นอีก
00:15:55พุดโทรพี่จอง
00:15:58ไปนั่งเฝ้าเขาน่าหอเสร็จตั้ง
00:15:59คืน
00:16:00พยายามอีกนิเทนนะ
00:16:01ค่าได้ยินมันว่าเจ้าแก้
00:16:02ว
00:16:03จากย้าไปอยู่ต่างเมืองแล้วนะ
00:16:07ข่าวลือจากพวกบ่าเรือนน้อน
00:16:09เป็นจริงศินา
00:16:12นั่นเป็นไร
00:16:13รู้แล้วทำไมยังนิ่งเฉย
00:16:16จากอ้างว่า
00:16:16ต้องดูแลผู้ไข้
00:16:18เจ้าแก้วเองก็ไข้ทางใจเช่
00:16:20นกัน
00:16:21พี่ไม่รัก
00:16:22หรือเป็นห่วงมันบ้างหรื
00:16:23อ
00:16:26ก็เพราะว่าเป็นห่วง
00:16:28ค่าจริงต้องทำให้มันตัดใ
00:16:29จเสีย
00:16:31ห่างกันไปก็ดีแล้ว
00:16:33ทีแล้วจริงหรือ
00:16:35คนรักกัน
00:16:36ก็ต้องอยู่ดูแลกันสิ
00:16:40แต่ใช่กับชายรักกัน
00:16:42รังแต่จะเดือดร้อนทั้งคู่
00:16:45เห็นที่เจ้าจักจำเรื่องของให้
00:16:46รุ่ง
00:16:47และคุณพระบริบาลประชาไม่ได
00:16:49้
00:17:01พี่รุ่ง พี่รุ่งใจเยียน
00:17:03พี่รุ่ง
00:17:06หมอ พ่อหมอ
00:17:09หมอ
00:17:11เกิดกันอะไรขึ้น
00:17:12เห็นได้จึงเป็นเช่นนี้
00:17:14พ่อรู้เรื่องหมดแล้ว
00:17:16และทวนหลังจนข้ามคืน
00:17:19พ่อหมอจะข้าได้เผิด
00:17:22น่าพ่อหมอ
00:17:31แผสกันนัก
00:17:34ถ้าเคยเตินคนพาแล้วว่าไม่ค
00:17:36ลยุ่งกับเขาอีก
00:17:48ไม่เคยมีใครทำให้ค่าเป็นสุข
00:17:49ได้เท่าพี่รุ่ง
00:17:52ค่าอยู่โดนหนึ่งพี่รุ่งไม่
00:17:54ได้
00:17:56เราไม่ได้ทำกระลายผิด
00:18:00มีแต่คนพ่อให้ทำเกินเหตุเกิน
00:18:02ไป
00:18:09พี่รุ่งไป
00:18:10ค่าอยู่ไหน
00:18:11กูบอกให้มุ่งไป
00:18:14ปีนโลก
00:18:27อ่ะ
00:18:28เออ ยด
00:18:30พ่อ
00:18:32พ่อบอกแล้วหรือไม่ใช่
00:18:34บอกไปให้ไปช่วยมัน
00:18:36ลุ่งเจ็บเจ็งตายขนาดนี้พ่
00:18:37อ
00:18:38เออ ยด ยด
00:18:41อ่ะ
00:18:42อ่ะ
00:18:46พี่ลูก
00:18:47พี่ลูก
00:18:48อย่าที่อ่านเรียกคุณพระเช่น
00:18:50นั้น
00:18:55พาไปตราบเรื่อน
00:18:58หนึ่งมันไว้
00:19:00อย่าให้มันได้เจอหน้าลูกข้
00:19:02างอีก
00:19:08ปล่อยน้วย
00:19:09พี่ลูก
00:19:11เอ๊ย
00:19:13พี่ลูก
00:19:13ไป พี่ลูก
00:19:16ไป
00:19:30พี่ลูก
00:19:31ไม่ทันย่ำรุ่งอีกวัน
00:19:33พี่ลูกก็สิ้นใจ
00:19:35และคุณพระบริบาลก็ปิดชี
00:19:37พตนต่ำไปอีก
00:19:39ค่ามไม่อย่าให้เจ้าแก้วเป็น
00:19:41เช่นไหน
00:19:42แต่นั่นก็เพราะพ่อของคุณพ
00:19:46ารับไม่ได้เสียมากกว่า
00:19:48แต่ที่เรือนของเจ้าแก้ว ก็คง
00:19:51ไม่อยากเห็นลูกตัวเองพลมาน
00:19:54และพ่อแม่ของพี่ ก็คงไม่ได้
00:19:57สนดอก
00:19:58ข้าเป็นหมอยา ต้องทำตัวในเป็
00:20:00นที่เพื่องพิง และหน้าเชื่อถือ
00:20:02ของผู้คน
00:20:09คนจากเพื่องพิงพี่ ก็แล้วด้วยค
00:20:11วามสามารถของพี่
00:20:13ไม่ได้เกี่ยวข้องเลยว่าพี่จัก
00:20:14รักผู้ใด
00:20:16สิ่งที่พี่เป็นอยู่ มันไม่ได้
00:20:17ผิดเลย
00:20:19ไอโทยาไม่ได้มีกฎหมายลงโท
00:20:20ษคนรักเพศเดียวกัน
00:20:23และในภายภาคแน่ ใครจากเป็นป
00:20:26ระเทศแรกในเอเชียอาคาเน
00:20:29ที่หญิงรักหญิง ชายรักชาย
00:20:31สามารถแต่งงานกันได้ถูกต้
00:20:33องตามกฎหมาย
00:20:39เห็นพูดจารัวความขึ้น สุด
00:20:41ท้ายก็ยังไม่ประลาดอยู่เช่น
00:20:42เคย
00:20:45ต่อให้แน่นาคตเป็นอย่างเจ้
00:20:47าพยากร ข้าก็คงมีชีวิตอยู่
00:20:50ไม่ถึง
00:20:51ก็ช่างมันเถิน แต่อย่างน้อยใ
00:20:56นนาทีสุดท้าย
00:20:58ต่อให้โดนทวนจนแทบสิ้น
00:21:00ใจ
00:21:02พี่รุ่งก็ไม่คิดจะทิ้งคุ
00:21:03ณพะไปไหน
00:21:06และพี่จากทิ้งเจ้าแก้วได้ล
00:21:08งเหรอ
00:21:20รีบไปคุยกับเจ้าแก้วเจ็ด
00:21:22เหรอพี่จอง
00:21:24ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกิน
00:21:25ไป
00:21:47ช่วย มันไหร่นายเจ้าจะมาหรื
00:21:50อ
00:21:54ช่วย
00:22:01เจ้าตามเนื่องของคุณพะกับพ
00:22:02ี่รุ่งด้วย
00:22:11ก็ใช่ขอรับ คนรักกันไม่คว
00:22:15รถูกแยกจากกันโดยแพ้
00:22:23เกิดกระไรขึ้นระหว่างคุณก้
00:22:25าวแบรดท่านหมื่นหรือขอรั
00:22:26บ
00:22:27เมื่อเช้าช่วยเห็นท่าไม่ค่อย
00:22:29จะดีด
00:22:31คุณกล้าวจากตัดใจจากท่าน
00:22:32หมื่นจริงแท้หรือขอรับ
00:22:36ช่วยไม่คิดว่า
00:22:38เรื่องของค่ากับพี่พบเป็นเรื่อง
00:22:39ที่ผิดงั้นหรือ
00:22:43ช่วยไม่หรือ ต่ facilitate ยอมดีกว่
00:22:48ากเรื่องที่มีชอบ
00:22:53ช่วยไม่อยากให้เรื่องมันสำร่อย
00:23:01เดิม
00:23:05สำร่อยเดิม
00:23:06คุณก็เอง
00:23:10ซำร่อยเดิม
00:23:14ช่วย
00:23:17พาค่าไปหาพี่พบที่เธอด
00:23:22ขอรับ
00:23:23แล้วเดี๋ยวนายเจ้าก็มาแล้วขอ
00:23:24รับ
00:23:41ช่างมาแล้วขอรับ
00:24:03มาหากี่ถึงนี่
00:24:05คงไม่ได้ตั้งใจมาจิบชาทั้นน
00:24:07ั้นหรอก
00:24:10ใช่
00:24:11ค่ามีเรื่องอยากจะ
00:24:13พูดกับพี่
00:24:26เรื่องที่
00:24:27ค่าหายตัวไปเมื่อค้าก่อน
00:24:38เธอด อัชัย
00:24:40ค่าขอสระเปาเหมือนเมื่อค้าก่
00:24:42อนที่นะ
00:24:47ขอรับ
00:24:55เรา
00:24:56เคยวิวาดกัน
00:24:59เรื่องที่
00:25:00ค่าตามหา
00:25:02คนลายที่
00:25:03ใส่ความพ่อแค่
00:25:04มันผู้ใดก่อการพุตริกรับ
00:25:07สวย
00:25:08นี้ค้าฟินเป็นต้น
00:25:12ต้อติที่เธอดก้าว
00:25:13อัชริเพียงไทย
00:25:17ที่ค่าต้องเอาตัวไปเข้าใกล
00:25:18้กับอัชชัย
00:25:19ก็เพราะว่า
00:25:20ก็พอเจ้าสองใส่มัน
00:25:23แต่พี่เคยเตือแล้วหนาว่า
00:25:25ค่าเริ่มจำความได้แล้ว
00:25:29ตอนก่อนที่ค่าจะหายตัวไป
00:25:32ค่าถูกไอ้ฉัดทำร้าย
00:25:35สารปามาแล้วขอร้า
00:25:42มาเร็วแท้
00:25:45เอ่อ...
00:25:46ค่าอยากกินขนมไหม
00:25:49ที่นี่มีขนมกันอะไรบ้าง
00:25:51ค่าขอบนเลย
00:25:53แป้วขนมมาให้ค่าที
00:25:59เอาขนมมาให้ค่าที
00:26:03ขอบนับ
00:26:14พี่คงได้ยินข่าวหรือ
00:26:17ที่ค่าชอบไปหานังคานิกา
00:26:18ที่ชื่อว่าพิมพ์
00:26:21ค่าไปสื่อความ
00:26:25ค่าคิดว่า
00:26:27นังน่าจะรู้กันอะไรเกี่ยวกับ
00:26:29ไอ้เชิร์
00:26:31และรู้ว่า
00:26:33เกิดกันขึ้นก่อนนี้ค่าจะห
00:26:35ายตัวไป
00:26:38มาแล้ว
00:26:40อ้าคุณก้าว อาท่านมือง
00:26:44เพราะดีเลย
00:26:45ว่าเพื่องทำขนมสิ
00:26:48เป็นขนมที่ชื่อว่า
00:26:50รีตากุ่ง
00:26:51เป็นขนมขึ้นยือของมืองจี
00:26:54งเลยนะ
00:26:55ทำมาจากเป้นให้แป้ง ตัวเรื้อง
00:26:57ตัวดำ น้ำตาง
00:26:58แล้วก็หอมหมึงลี
00:27:00หรือที่หังเกี่ยกว่า
00:27:03กุยฮวา
00:27:05ที่มาจากเหมืองเทียงกลิง
00:27:07อยู่ตรงแม่น้ำ
00:27:09หายเหอยู่จริงกับ
00:27:12ถ้าแก
00:27:14อาชัย
00:27:16ขอบน้ำνηacionsทั้งสองมาก
00:27:17ที่ดูร่ายค่ะค่าอย่างดี
00:27:19แต่ขอบค่ะค่าพูดคุ Ηทยุ
00:27:21ลากันก่อนเถิด
00:27:23ระวัง ราย
00:27:25укиถูกกับอยู่ Lavas
00:27:28Napoleon
00:27:28- เท้าแก ฮ Frost
00:27:47ท่านคงรู้เงาแล้วที่ ค้าความ
00:27:49เจ๋ยวม
00:27:51ค้ามช่วยบอกค้าทีเถิด
00:27:54ว่าคลาดก่อนที่ค่ามาอารวา
00:27:56ดที่นี่
00:27:58ค่าอารวาดกับใคร
00:28:01อายเชิร์ใช่หรือไม่
00:28:04ไม่ใช่ ไม่ใช่
00:28:07คุ้งเก้ามาพบนางกังนิกา
00:28:10ที่มากับในท่าชาวจีนโคง
00:28:131
00:28:16คุ้งเก้าเมاءมาจากโรงสูนรา
00:28:19ก็เลยพุ่งเข้าไปเชื่อโมโห
00:28:22พิมพ์ ลบหน้าค่ะทำไม
00:28:25เปล่านะเจ้าค่ะ อีกฉันไม่ร
00:28:27ับแข็งแล้วเจ้าค่ะ
00:28:29ไม่รับแข็ง แล้วมากับในคนน
00:28:32ี้ได้เยี่ยงไหร่
00:28:35ไปคุยกันให้ลูกหวับ
00:28:38อย่ายุกยากกับหิมของค่ะ ใน
00:28:41ควงจริงว่า ควงกับ ออกไป
00:28:52สุดท้าย อัวก็เลยจำใจต้องล่
00:28:55าคุยกับไป
00:28:57อัดทั้งมือง อัดทั้งมือง ปก
00:29:04อย่าลงโทษอัวเลย
00:29:06อัวต้องทำให้ร่างอัวมังสง
00:29:09บ
00:29:10จึงจำเป็นที่จะต้องล่าคุย
00:29:13กับออกไป
00:29:15พอเทพาแก ข้ายังไม่ทำว่ากัว
00:29:17อะไรทันเลย
00:29:25ตอนนั้นค่าคงร้อนใจ
00:29:29อยากรู้ความจากนางพิมพ์จนเสี
00:29:31ยสติไป
00:29:36แต่เห็นไหมพี่พบ
00:29:38ค่าว่านางพิมพ์ต้องรู้กับ
00:29:39อะไรแน่นอน
00:29:41ไม่เช่นนั้นจะหลบหน้าค่าทำไม
00:29:46ค่าจังเป็นจะต้องไปที่โรงร
00:29:47ับชำเราบุรุดอีกครั้ง
00:29:51แล้วเจ้าเราบอกพี่ด้วยเหตุใด
00:29:54ยายไม่ปิดไว้อย่างที่พันมา
00:30:00ขอค่ารู้แล้วว่า
00:30:07พี่คือคนที่ค่าไว้ใจได้ที่
00:30:08สุดในชีวิต
00:30:16จากนี้ค่าจะไม่ปกปิดกับอะไรพ
00:30:17ี่อีก
00:30:25เช่นนั้น
00:30:27พี่จะช่วยเจ้าเอง
00:30:40แต่
00:30:41ถ้าพี่ต้องไปที่โรงรับชำเร
00:30:43าบุรุด
00:30:46จากไม่สื่มเสียเกียดพี่หรือ
00:31:01ที่ป่าข้างหวัดเมื่อวันตุ
00:31:02ด
00:31:03ไอ้เช่ดูถ้าจะแขนเจ้ามาก
00:31:06หากมันเจอเจ้าอีกครา
00:31:08คราวนี้มันคงเล่นงานเจ้าป่
00:31:10างตาย
00:31:14ดังนั้นครานี้
00:31:16ไอ้เช่จะต้องเข้ามาดูแล้วเจ้
00:31:18า
00:31:18ไปเธอจับพ่อใน
00:31:20เจ้าพิมพ์ดอยู่ด้านในจ้ะ
00:31:27แล้วพี่เล่าพี่จะทำฉันใด
00:31:31พี่จะปร้อมตัวอยู่หางหาง
00:31:33คอยจับตามองเจ้า
00:31:35เมื่อเกิดเหตุจะได้ช่วยทันพ่
00:31:37วงที
00:31:39ปร้อมตัว...อย่างไร
00:31:45พี่เจ้าค่ะ
00:31:46นี่จ้ะ
00:31:52ประหลาดแท้
00:31:53จุจุพ่อพบแลออกกล้าว
00:31:55ก็จับไปเล่นละมิงละครกับ
00:31:57เขา
00:31:58เออ...ประดีว่า
00:31:59ค่าได้ดูช่อยวันสงการ
00:32:01ก็เลยอยากนึกสมนุกขึ้นมาบ้
00:32:03างนะขอรับ
00:32:04อืม...
00:32:05พี่พบแล้ว...
00:32:07จักแต่งเป็นอะไรดี
00:32:10นาเอื้อมีผ้าอย่างฝรังคี
00:32:11ยหรือไม่ขอรับ
00:32:36อีกบทหนึ่ง...
00:32:37นาคาจะมกกว่า
00:32:39อืม...
00:32:48อืม...
00:32:50Friends
00:32:50นายไม่興นจะไม่มี Roth
00:33:29อ้าว ออกล่าว จักไปข้างใดก
00:33:33ันหรือ
00:33:34นี่ก็กู
00:33:36พ่อนายจ๊ะ พ่อนายจ๊ะ เยี่ยม
00:33:38มาทะราะกันกลางตลาดอย่างน
00:33:40ี้เลย
00:33:41ไอ้เครื่องกับฉันเกิดนะจ๊ะ
00:33:43กูไม่ชอบพวกเทยบันด่อ
00:33:46โทรแล้วกูจักเสียเวลาแต่เป็
00:33:47นไม่หิ่งทำมัน
00:33:51เมื่อคืนกูตามมึงเข้าไปในป
00:33:53ลา
00:33:55แต่เสือกลับจนอ้ายมืนพบมาต
00:33:57ามได้
00:33:58แต่ครานี้กูจักไม่พร้อยมึงไป
00:34:00นะอีก
00:34:01มา ไป ปล่อยกู
00:34:03ปล่อยกู
00:34:06พ่อไปจ๊ะนะจ๊ะ
00:34:08พ่องามงามจะเปิดเสียงนะจ๊ะ
00:34:10เฮ้ย อะไร
00:34:13รีกไปเลย กูไม่เอา
00:34:15งามนักนักขอรับ
00:34:16รับขึ้นนะจ๊ะ
00:34:18เฮ้ย นี่มึงพูดภาสาคนไม่รู้
00:34:21เรื่องเหรอ
00:34:22ปล่อยกูไม่เอา
00:34:24รับเธอจ๊ะ รับทันกล้าไปเลย
00:34:26นะจ๊ะ
00:34:27เฮ้ย ไปกล้าว ไป
00:34:28ไปกูจ๊ะ
00:34:30เฮ้ย โห้ย จ๊ะ
00:34:46ถ้าจะแพงหูฉีก ให้ฉันแน่
00:34:49แท้หรือจับคุณเปล่า
00:34:54ใช่
00:34:54แต่แม่ช่วยบอกฉันเผิดนะ
00:35:00ว่ายเชิดมันไม่ได้ยุ่งเกี่ย
00:35:01วการค้าฝินจริงหรือ
00:35:18แม่ ตอบฉันหน่อยแต่นะ ว่าเดี
00:35:22๋ยวเทียนก็กุดหมด
00:35:28ก็เห็นแต่มันเสบ
00:35:32จักค้าหรือไม่ อีกฉันก็
00:35:34ไม่รู้ดอก
00:35:37ไม่รู้
00:35:39ไม่รู้แล้วแม่จักตกหน้าฉั
00:35:41นทำไม
00:35:45ฉันจำได้แล้วหน้า ว่าแม่ร
00:35:47บหน้าฉัน
00:35:50เราเคยมีเรื่องแต่ที่ลงน้ำชา
00:35:54ถ้าแม่ไม่รู้เรื่อง แม่จักร
00:35:57บรีกทำไม
00:35:59อีกฉันบอกเท่าที่รู้ไปหมดแล้
00:36:02ว จักหมดเพลาแล้ว
00:36:06ไว้วันพรุ่งค่อยมาใหม่เธอ
00:36:07เจ้าค่ะ
00:36:30ฉันขอต่อเวลา แม่บอกฉันม
00:36:34ะเถิด
00:36:35ไว้เชื่อมันเกี่ยวข้องกับก
00:36:37ารค้าฟิน
00:36:52ก็คงจะค้าอยู่บ้าง
00:36:55บ้าง บ้างคือย่างไร
00:37:00มากพอที่จะให้มีสถานที่นัดส
00:37:03่งฟิน
00:37:04หรือที่เก็บฟินในป่า
00:37:07ใช่ไหม
00:37:15อีกฉันลงไปแล้วจ้ะค่ะ
00:37:19หากจากต่อเวลา อีกฉันจะไปเรี
00:37:21ยกแม่พริษแม่พวงมาดูแลแ
00:37:23ทน
00:37:32ฉันจะคุยกับแม่พริษพูด
00:37:33เดียว
00:37:37ฉันขอซื้อเวลาให้แม่พริ
00:37:38ษอยู่กับฉันทั้งคืน
00:37:40คุยกับคุณ
00:37:40คุยกับใจ
00:37:44คุยว่าอย่างไร
00:37:48หรือแม่ไม่เห็นแก่ความเป็
00:37:49นเพื่อนของเราแล้ว
00:37:51อีกฉันไม่รู้จะทำอย่างไรจ๊กค
00:37:53่ะ
00:37:54อีกฉันนัดไอ้เชิตไว้
00:38:10เปล่าควรหรือไหมเจ้าค่ะ
00:38:22จะอาหลายเพิ่งนะเจ้าค่ะ
00:38:27ลองสักกันเดี๋ยวนะเจ้าค่ะ
00:38:39นั่นใครอ่ะ อิพิธิพ่วง
00:38:42ตัวใหญ่เยี่ยงนางเบรยากาย
00:38:47เรามีคณีกาชเช่นนี้ด้วยหรือ
00:38:49นั่นสิเจ้าค่ะ
00:38:53ค่าเห็นมากับคุณเตราะ
00:38:55เจ้าค่ะ แต่ไม่ได้เข้าไปปนิบ
00:38:57ัติดูอะไรเลยเจ้าค่ะ
00:38:59ใช่เจ้าค่ะ
00:39:00พอลูกค้ามา
00:39:02ไม่เห็นเป็นกับใครด้วยเจ้าค
00:39:03่ะ
00:39:03จริงเจ้าค่ะ
00:39:25เจ้าค่ะ
00:39:38อิพิธิพ่วงอยู่ข้างใน
00:39:40ข้านัดกลับมันไว้
00:39:42อิพิธิพ่วงติดลูกค้าอย
00:39:43ู่เจ้าค่ะ
00:39:44รอสักประเดียว
00:39:45ลูกค้าหรือไอ้กล้าว
00:39:49หัว กูสั่งมึงแล้วไม่ใช่หร
00:39:52ือ ว่าอย่าให้ไอ้ก้าวเข้า
00:39:53ใกล้อีกพิมพ์อีก
00:39:54แต่ คณิกา เนื้อลูกค้ามีได
00:39:56้เดี๋ยวเจ้าค่ะ
00:39:57กูไม่สน
00:40:00พ่อนายจ๊ะ
00:40:03ให้อีกฉันรับใช้ดีกว่านะ
00:40:05จ๊ะ
00:40:29สะสวย ค่มคํา
00:40:34สักใจจ๊ะ
00:40:36มึงดูแลลูกน้องกูสองคน
00:40:42แต่เดี๋ยวกูไปนั่งชมให้สมใ
00:40:44จ
00:40:46แต่พ่อนายจ๊ะ
00:40:47ไอ้ดำ ไอ้เมก
00:40:50ไป
00:40:52ไป
00:40:55ไป
00:40:58ไป
00:41:00ไป
00:41:06ไป
00:41:10แม่พิมพ์ไม่ต้องกำวน
00:41:13หากมันมาหาเรื่องแม่
00:41:16ฉันจะจ้างจzu syllableให้เอง
00:41:18พูดออกเมเทิส
00:41:20ว่าไอ้เชิกมันเกี่ยวข้องก
00:41:21ับการค!! ฟิน
00:41:28Greek
00:41:28ฉันให้แม่หมดนี้เลย
00:41:30แต่แม่ Cadก Modern
00:41:32ว่านี่คือเรื่องที่ข้ามมาถาม
00:41:35ในคือสุดท้ายที่ข้ามมาที่น
00:41:36ี้
00:41:47แม่เป็นกระไร
00:41:50ข้าพูดกระไรผิดหรือ
00:41:55อีกฉันเสียใจเจ้าค่ะ
00:41:56อีกฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนก
00:41:58ัน
00:42:00สุดท้ายคุณเกล้าว
00:42:02ก็นำอัดเบียเข้าแรก
00:42:05ให้อีกฉันทำตามสั่ง
00:42:07ไม่ต่างไปจากซัปซิลชิ้น ผิ
00:42:11ดหา
00:42:11ไม่ใช่
00:42:13ไม่ใช่อย่างนั้นน่ะ
00:42:17คืนสุดท้าย คุณเกล้าก็ถามอ
00:42:19ีกฉันแบบนี้
00:42:21อีกฉันก็บอกไปแล้วอีกฉัน
00:42:22ไม่รู้ แม่รู้
00:42:24ไอ่เช Karma มันโงวเขาปัญญา
00:42:26จะไปมีน้ำยากระไรทำการใหญ่
00:42:28อยาก็เป็นน้าค้าฝิ้น
00:42:33แล้วคุณเกล้าก็จะากไป
00:42:39อย่าได้ถามก็ได้อีกฉันอีก
00:42:40เลยนะเจ้าค่ะ
00:42:42แค่นี้
00:42:45อีกฉันก็รู้สึกยากเต็มทั
00:42:46นแล้วเจ้าค่ะ
00:43:10อีกฉันก็รู้สึกยากเต็มทั
00:43:13นแล้วเจ้าค่ะ
00:43:35อีกฉันก็รู้สึกยากเต็มทั
00:43:59นแล้วเจ้าค่ะ
00:44:00ก็ว้า ๆ
00:44:03อีกจะร้องกันอะไรแม่คาธิกา
00:44:05จะร้องหานกกาเวาอะไรข้างโรงรั
00:44:08บชำเราบุรุษ
00:44:12เหมือนแต่มึงไม่ใช่ความธิกา
00:44:14ไปกันเทินแม่สรุไว้
00:44:23มึงปล่อยมาเดี๋ยวนี้นะให้ฉั
00:44:24น
00:44:26นี่น่าคธิกาที่กูจอกตัวไ
00:44:27ว้
00:44:28ชิความคุณโง่นักเรื่อยไอ้
00:44:29เก้า
00:44:32มันบาวมึงมันชื่อ
00:44:36คนในเรือนมึง
00:44:37เขาบอกกันว่ามึงเปลี่ยนไปยั
00:44:39งกับเป็นคนละคน
00:44:41ทั้งเรื่อยดมัน
00:44:41แต่เหตุอันใดมันจะ published became the Links
00:44:46push himять
00:44:47ทันทำpruchมันจำให้ors unable
00:44:49ไอ้เก้า
00:44:51ไม่ว่า Java
00:44:51อ่อกเก้าวแยก
00:44:59ไอ้เชิษ
00:45:01ไอ้เชิษ
00:45:02ขอบคับ
00:45:04มึงมีเรื่องตอีกตีกันไม่เว
00:45:05้นแต่ละวัล
00:45:06อย่าให้คุณสั่งห้ามัวมาเย็บ
00:45:08ที่นี่อีกนะ
00:45:08ไอ้เชิด
00:45:11ออกล่าว
00:45:12รีบกับเรือนเสีย
00:45:14ท่านมืนจับเป็นห่วง
00:45:19ไปกันเห็นไม่ใช่หรวย
00:45:31เฮ้ย
00:45:32เท้นทีก็ต้องเปลี่ยนชื่อขอ
00:45:33สิไหนหา
00:45:34เป็นรองมัวดูทีหรือ
00:45:36อุ๊ย
00:45:39ไม่
00:45:42อุ๊ย
00:45:43เงินครับ
00:45:54อุ๊ย
00:45:55อุ๊ย
00:46:08อุ๊ย
00:46:17ถ้าไม่มีช่วยละค่าจะอยู่อย่
00:46:19างไรล่ะ
00:46:22ดึกมากแล้ว
00:46:24ไปนอนเถอะช่วย
00:46:26ค่าดูแลออกล่าวเอง
00:46:28อ๋อ
00:46:29ขอรับ
00:46:29อุ๊ย
00:46:37เท่า
00:46:52ได้ความอย่างไรบ้าง
00:46:59ก็ไม่ค่อยนักหรอกครับ
00:47:01แม่พิมพ์ย้ำเพิ่งแต่ว่า
00:47:04อย่างไอเชิร์ตไม่มีทางทำการให
00:47:06ญ่เช่นนั้น
00:47:12ก็น่าคิดทางราหารเคยจับพ
00:47:15วกคาฟิน
00:47:16และที่สามโคกหากไม่มีตัวการอย
00:47:20่าอยู่เบื้องหลัง
00:47:22พวกมันคงไม่ยอมปิดปากเอีย
00:47:24บ
00:47:25ข้ารู้แต่ถ้าเกิดว่าเรารู้เรื่
00:47:36องไอเชิร์ต
00:47:38เราก็น่าจะสืบต่อถึงตัวการ
00:47:39ได้
00:47:42พี่พบทำไมไอเชิร์ตถึงได้กว
00:47:46นหมื่นหารอ่ะ
00:47:50มันก่อนเรื่องย่านตลาดปากของ
00:47:52บ่อยครั้ง
00:47:53ซึ่งย่านนั้นหมื่นหารดูแล
00:47:56ได้ลงโทษมันมากไหร่ค่ะ
00:47:58พี่ว่า
00:48:01หมื่นหารจะกรู้กันอะไรบ้างด้วย
00:48:07พี่จะกรองสุดดู
00:48:17ออกพระสุนทลาพินิตพ่อของ
00:48:19หมื่นหาร
00:48:20สั่งโทษจนแลผู้ค้าฝืนมามาก
00:48:24ลางทีท่านอาจจะรู้
00:48:37เจ้ามองกันอะไรพี่นัก
00:48:40แค่
00:48:42ขอดิวอีกสักหน่อยได้ไว้คร
00:48:44ับ
00:48:49พอแล้วกล้าว
00:48:51พ่อเดี๋ยวได้ปวดหัวอีก
00:48:54แต่พี่พบเคยบอกแค่ว่า
00:48:57น้ำตาลเมาไม่ทำให้ปวดหัว
00:49:00ฉันไม่ขอรับ
00:49:20ขอดิวอีกสักหน่อย
00:49:21ขอดิวอีกสักหน่อย
00:49:47เจ้าคือท้ายหน่า
00:49:51เราต้องเข้านอน
00:50:16พอแล้วกล้าว
00:50:18ต้องให้อ้อนอีกพี่ก็มีให้
00:50:22เปล่า
00:50:24ข้าพริงแต่ดีใจ
00:50:26ที่
00:50:30ข้าไม่ต้องพยายาม
00:50:31แต่เพียงพูดเดียวต่อไปแล้ว
00:50:40พี่อย่าอยู่เกียงข้างเจ้าหน่า
00:50:42กล้าว
00:50:45อย่าช่วยเหลือดูแลเจ้าถูกเร
00:50:47ื่อง
00:50:50ให้โอกาสพี่คอยดูแลเจ้าเธอนะ
00:50:52ข้างเจ้า
00:51:21ข้า
00:51:21อันนี้
00:51:26โอ๊ย
00:51:30โอ๊ย
00:51:30โอ๊ย
00:51:35จอกสุดท้ายแล้วต้องเข้านอน
00:51:37พี่บอกค่ะเอง
00:51:39ไปแล้วนะ
00:51:54เจ้าคุณต้องไปออกราชการกับ
00:51:56ออกพระไม่กี่วันนี้แล้ว
00:51:59พ่อพบก็พูดแต่ว่าไม่พร้
00:52:01อมไม่พร้อม
00:52:03จะต้องพลัดท่านเรื่องแม่วันน
00:52:05าไปถึงใหญ่กัน
00:52:08จริงหรือเจ้าคณะแม่นาย
00:52:10มีใช่ว่าพ่อพพหมายตาหมายใจ
00:52:13ผู้ใดหรือ
00:52:16พ่อพบจักหมายตาใคร
00:52:19วัน ๆ เอาแต่ทำงานและครุบอยู่แต่
00:52:21กับออกราว
00:52:23อืม
00:52:26พ่อพบคงสนใจแต่สอนน้อง
00:52:28เรียนเขียนอ่ารเพื่อสอบรับ
00:52:30ราชการ
00:52:33จัดได้รับหรือราชการ
00:52:35ไม่เคยเห็นออกร้ treasure
00:52:37วันๆ เอาแต่เที่ยวเล่น
00:52:39วันก่อน
00:52:41ยังมาเอาผ้าจากน้องหิงไปแต่
00:52:42งเล่ทละคร
00:52:44หรือนี่ใช่
00:52:45ใช่เจ้าค่ะพี่หิง
00:52:47แหมแต่งเป็นสตรีสีด้วยนะ
00:52:49หา
00:52:53มีใช่ว่า ออกล่าว
00:52:56จากเป็น
00:52:59เลิกเสียแม่บุตร แม่เอื้อง
00:53:03ข้าก็นั่งอยู่ตรงนี้แท้ ๆ
00:53:19ไหม
00:53:23เจ้าค่ะ แม่บุตร แม่เอื้อง
00:53:26ฟ้องคุณหญิงใหญ่เลย เธอค่ะ
00:53:31แล้ว... เราจะอยู่กันยื่องได้แล้วพ
00:53:34ี่พบ
00:53:35นอกแตกคุณป้าแล้ว
00:53:38ก็ไม่มีใครตอรับค่ะเรา
00:53:41ก็อยู่กันเชียนนี้
00:53:42ต่อ Dennis Poeta yada
00:53:47พี่ก็เลิกหลักเจ้ามีได้
00:53:59น้ำบุทธอิจฉาเจ้านับแต่เข
00:54:00้ามาที่เรือนหนแรก
00:54:03พอคุณพ่อคุณแม่รักใครเอ
00:54:05็นดูเจ้ายิ่งกว่าพ่อบุ
00:54:06ญลูกของนาง
00:54:10ส่วนแม่เกื้องรู้ว่าลูกต
00:54:13นเป็นหญิง
00:54:14ไม่มีวันได้ดีเท่าพี่หรือ
00:54:16เจ้าหรือพ่อบุญ
00:54:19ก็ได้แค่ประจบแม่บุทธหา
00:54:22พวกออกตัวรอด
00:54:29ไม่ต้องควงดอกคุณหน้าทั้งส
00:54:32อนยังเกลงใจคุณแม่
00:54:36และคุณแม่ก็รักพี่มากว่า
00:54:38สิ่งใดคุณแม่ต้องรักคนท
00:54:41ี่พี่รักอย่างแน่แท้
00:54:46มูลโคงไม่ง่ายปลาดนั้นดอก
00:54:48พี่พบ
00:54:49ไม่มีกับอะไรง่าย แม่แต่พ่อห
00:54:53รือแม่พี่ก็ยังไม่ได้รัก
00:54:54กันง่ายๆ
00:54:56เจ้าก็เห็นเพียงแค่เจ้าบอกพ
00:55:00ี่มาเท่านั้น
00:55:02พี่จะทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้เอง
00:55:04คราว
00:55:19ท่านหมื่นขอรับ
00:55:25ในก้าทุกน้องท่านหมื่นจร้
00:55:26างว่ากองตัวเวณจับฝินได้เต
00:55:28็มเต็มควรเลยขอรับท่านหมื่น
00:55:46คราวนี้มันลักรอบเลยสามโภค
00:55:47เมลาจะถึงท้ายก็
00:55:50คนเทมควรรบนี้ไปได้
00:55:52แต่รหารกำลังรีดตามตัวอยู่
00:55:53ครับ
00:55:58ท่านจะเผาทิ้งเหมือนเดิมใช่ห
00:56:00รือไหม
00:56:06ขอรีบไปก่อน
00:56:08หากพักพวกมันที่พรณครรู้ข่
00:56:10าว
00:56:11น่าถึงมาชิงไป
00:56:17ชิงจากที่นี่ที่เดียวหรือ
00:56:20ใครมันจับอุกอาจได้เพียง
00:56:21นั้น
00:56:22ข้านี้จับได้เมาะกับทุกคล
00:56:23า
00:56:24ราคาแพงโข
00:56:26พวกมันไม่ปล่อยไว้ดอก
00:56:29ไม่แน่หนาท่านหมื่น
00:56:30และอาจสาวไปถึงตัวการเบิ้ง
00:56:32บนได้
00:56:39พวกเจ้าขอไปไปเท่งบนให้หมด
00:56:42ไป
00:57:03ให้คนจับตามออกเชิญไว้ค่อยต
00:57:05ามันถูกฟรีเก้า
00:57:07และจับมันให้ได้คาหนังค่า
00:57:08เขา
00:57:26ขอรับ
00:57:29วัยแล้วสักทางนี้มาถึงหมายเช
00:57:30ิญ
00:57:33มา
00:57:48พี่
00:57:50คุณเบล้าขอรับ
00:57:52คุณเบล้า
00:57:53เบเอากราธเธอนะขอรับ
00:57:55ถ้ามื่นกลับเรืองไปแล้ว
00:57:57generatingกลับกันค่าเกิดตามขอรั
00:57:58บ
00:57:58ถ้ามื่นรู้ Whay
00:57:59คุณเบล้า แอนพสะกดลอยมาก
00:58:02และเฝ้า untuk enforced' как
00:58:02Adventures
00:58:03เช่นนี้เบาโดนปุ๊ดหัวแน่
00:58:04ขอรับ
00:58:06ไม่
00:58:07ข้าจะต้องดูวิ่งเห็นตัดต
00:58:09า
00:58:10สมัยข้าเวลาเกิดเรื่องเช่นน
00:58:12ี้
00:58:12พวกผลตาเวตมาทำกันอะไรกันไม่ได
00:58:14้ดอก
00:58:16อ้าว
00:58:35เฮ้ย
00:58:36เฮ้ย
00:58:39เฮ้ย
00:58:39เฮ้ย
00:58:44เฮ้ย
00:58:44เดิน
00:58:45เดิน
00:58:59กินมาถวะไม่
00:59:01เฮ้ย
00:59:01เม็ดละหุ่งเหรอ
00:59:04คนผู้นี้ถูกวางยา
00:59:09ประมวนเคยเล่าว่าเม็ดละหุ
00:59:11่งมีพิดร้ายแรงมาก
00:59:12คุณกล้าวรู้ได้อย่างไรขอรั
00:59:13บ
00:59:16เพราะความจริงมีเพียงกับ
00:59:21เดียว
00:59:23ค่าคือย่อดนั้นสิบจิวคว
00:59:24นนั้นยังไงล่ะ
00:59:31เฮ้ย
00:59:32เฮ้ย
00:59:34โอ้
00:59:35เฮ้ย
00:59:38ขอบคุณครับ
01:00:05ขอบคุณครับ
01:00:39ขอบคุณครับ
01:00:39ขอบคุณครับ
01:00:40หวังหวังหวังเธอ
01:01:10กล้อด
01:01:10เฮ้า โอ๊ย!
01:01:15เฮ้า โอ๊ย!
01:02:09ขอบคุณครับ
01:02:15คนร้ายไม่ได้หาของกลางด้วยซ้
01:02:19ำ
01:02:21เดินเข้าไปหยิบคุณจาร์มาไข
01:02:23ประตูง่ายๆ
01:02:26ถัน
01:02:29วังยาพวกเวณยามได้โดยที่พวก
01:02:33นั้นไม่ได้สังเกต
01:02:39พี่พบค่าว่าคนที่อยู่บ้างหล
01:02:45ังนี้น่าจะอยู่สั่งกัดกล้อง
01:02:49ตะเวณเหมือนพี่
01:02:51อ๋อ เหมือนนั้นหรือ
01:03:18พี่พบ
01:03:22คนที่พี่ฟันแขนมัน
01:03:26ค่าได้ยินเสียงร้องของมัน
01:03:27เหมือนกับไอ้เชิต
01:03:36มีใช่ด่อ พี่ให้ก้ารูปน้องพ
01:03:40ี่เฝ้าบันไหว
01:03:42มันรายงานพี่แล้วว่า
01:03:46ไอ้เชิตอยู่โรงสุราณในทอง
01:03:48ตั้งแต่ย่ำคําจบจนจบเรื่อง
01:03:51จึงกลับเรือน
01:04:20เช้ารู้สึกผิดมากอยู่แล้ว
01:04:24พี่ดูกเจ้าไปก็ยินกับถัง
01:04:25ไหร่เจ้า
01:04:52เช้า
01:04:53เช้า
01:05:23เช้าเป็นไหร่เจ้า
01:05:26เช้าเป็นไหร่เกินแล้วเกล้า
01:05:37ขึ้นมา
01:05:39พี่ได้ตอมใจตามเจ้าไปแน่แท
01:05:41้
01:05:48ข้าเขาโทษ
01:05:51ตอนจากนี้
01:05:53แม้แต่ตอนที่ข้าจะไปเวท
01:05:55ข้าเขาจะบอกพี่
01:05:58พี่
01:05:59พี่
01:06:00ให้โกสข้าเธอนะ
01:06:07หัวแล้วกันอะไร
01:06:09ข้าพูดจริงนะ
01:06:12น่ารัก
01:06:15คนดื่นดึงเช่นเจ้า
01:06:17มาออกอ้อนพี่เช่นนี้
01:06:21ช่างน่ารักหรือเกิน
01:06:22มัน
01:06:27ถ้าเศร้าอยู่นะ
01:06:33หายเศร้าแล้วนี่
01:06:35ยิ่มได้แล้ว
01:06:52น่ารัก
01:07:00เรา
01:07:03พี่รู้ว่าทางข้างหน้าคงไม่เร
01:07:05ื่องอาบาทอีกมาก
01:07:10แต่พี่สัญญา
01:07:13ว่าจะปกป้องเจ้าให้ดีที่สุ
01:07:14ด
01:07:27พี่ขอดูแล เจ้า
01:07:29ตลับรมให้ใจสุดท้ายพี่เธอ
01:07:31หน้า
01:07:36เจ้าจะอักหรับหรักพี่ได้ห
01:07:37รือไหม
01:07:47เจ้าจะอักหรับหรักพี่ได้ห
01:07:51รือไหม
01:07:58ให้ตัวจัดเรียน
01:08:26เจ้าตัวจัดเรียน
01:09:19เจ้าตัวจัดเรียน
01:09:31เจ้าตัวจัดเรียน
01:09:48เจ้าตัวจัดเรียน
01:09:53เมื่อหน้า
01:09:56ข้าจะข้ามพี่ทำไม
01:10:00ไงไม่ข้าก็ตามใจตัวเองกัน
01:10:23กันกันมีหลัง
01:10:26ใจเมื่อมีกัน
01:10:31สุดท้านคงป้องกัน
01:10:32โคตรกเหมือนกัน
01:10:43กันขนาดของพวกมัน
01:10:46สิ่งหลัง
01:10:47เนธธรรรม
01:11:36ไม่ต้องกลัวนะฮะ
01:11:38พี่จะถังเธอหน้าเจ้า
01:11:51ไม่ต้องกลัวนะฮะ
01:11:51ไม่ต้องกลัวนะฮะ
01:12:00ไม่ต้องกลัวนะฮะ
01:12:15ไม่ต้องกลัวนะฮะ
01:12:26กลัวนะฮะ
01:12:39ไม่ต้องกลัวนะฮะ
01:12:56ไม่ต้องกลัวนะฮะ
01:13:07กลัวนะฮะ
01:13:23กลัวนะฮะ
01:13:25ไม่ต้องกลัวนะฮะ
01:13:58กลัวนะฮะ
01:14:01กลัวนะฮะ
01:14:29วันนี้ฉันตั้งใจทำกลับข้า
01:14:30วมาให้พี่ด้วยนะฮะ
01:14:31ทำกลับข้าวมาให้พี่บ่อยหรื
01:14:33อ
01:14:33ไม่ต้องเจ้าข้า
01:14:34ปกติก็ทำให้หมอจอมทานทุกว
01:14:36ัน
01:14:36พี่บัวไผ่
01:14:37ฉันบอกแล้วหรือไม่ใช่ว่าแ
01:14:38ม่พูดถึงหมอนั้นอีก
01:14:42ข้าไม่อยู่
01:14:43แม่บุตุจับตาดูแลเบาไข่
01:14:45ให้ดีด้วย
01:14:45เจ้าค่ะแม่นาย
01:14:46กลับจับตามอง
01:14:48มีให้มีเรื่องได้เสื่อมเสีย
01:14:51กลับข้าสัญญา trible
01:14:52ว่าตัวตัวลunnit until จะไม่อีกแล
01:14:53้วฮะ
01:14:54ไม่มีเหตุเช็นนี้อีกเป็นแcell
01:14:56ข้าออกกล้าว
01:14:57จะไม่ได้อยู่ในเรื่อนของเราอีกต่
01:14:59อไป
01:15:00ข้าพบกันกันอะไร
01:15:03знатьฮะคนรักออกกล้าว
01:15:05ฉันคน
01:15:06ขอบคุณล่ะควินของล่ะ
01:15:36พบให้เราได้พบกัน
01:15:38ใจของฉันไม่อยากจะให้ใคร
01:15:42ค่อยช่วงฉันว่าได้พาให้ห
01:15:45ัวใจ
01:15:46ถ้าก็ฉันได้รับกันกล้อยไป
01:15:49ปัดใจเพียงเธอ
01:16:06กลับกันกลับกัน
댓글