- 16시간 전
Love Upon a Time (2026) Ep 6 FULL MOVIES ENGLISH SUB
카테고리
🎥
짧은 영상트랜스크립트
00:00:19ท่านมือขอรับ ช่วยผิดไปแล้
00:00:21วขอรับ
00:00:22ข้ารอมีได้แล้ว
00:00:24น่ะ
00:00:26ข้าขอจ้างวานท่านให้ไปส่งท
00:00:28ี่เรือนข้าได้หรือไม่
00:00:44เราสองคนรู้ชักกันได้ไงอ่ะ
00:00:48พี่ไม่ได้มาเที่ยวส่งเหรอ
00:00:51เปล่าเจ้าค่ะ
00:00:54พี่แค่เองรู้ค่ะ
00:01:03ไม่มีสมาจี้เลย
00:01:05ทำไมต้องคิดถึงกับเขาด้วยว
00:01:06ะ
00:01:26น่ะ
00:01:26พอดีวะครับ ภายเรือนไม่ค่อยแ
00:01:28ข็งอ่ะ
00:01:28ไปส่งที่เรือนข้าได้หรือไม่
00:01:31ไม่ได้
00:01:32ไม่ได้
00:02:16คิดพบ
00:02:18ข้าขอโทษ
00:02:24กลับมาปอบภายก็ดีแล้ว
00:02:29ขึ้นเรือนเถิด
00:02:39คิดพบ
00:02:44คิดพบ
00:02:44คิดพบ
00:02:47สุดท้ายรักษัน
00:03:18เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
00:03:46ต่อให้โกษก็ยังจะแสนดีอ
00:03:49ีกนะ
00:03:53ถ้าดากันเหมือนเดิมคงไม่รู้
00:03:55สึกผิดเท่านี้เลย
00:03:59น่ากลัว
00:04:00ถ้ารู้สึกกับเขาไปเยอะกว่านี้
00:04:04จะเป็นยังไงเนี่ย
00:04:16ต่อให้โกษก็ยังจะแสนดีอ
00:04:19ีกกับเขาไปเยี่ยน
00:04:34เยี่ยมทั้งที่เยี่ยมมา but
00:05:29คุณกาว
00:05:31คุณกาว คุณกาว คุณกาว คุ
00:05:33ณกาว ยังไม่หายดี
00:05:34ตลอไปพลาดเจอนะขอรับ
00:05:37คง เราเอาไปหน่อย
00:05:40ค่าจะเข้าไปคุยกับพี่ครับ
00:05:42ท่านหมื่น เออ ออกไปตัวเวนขอรั
00:05:45บ
00:05:45ออกไปตัวเวน แล้วคงนั่นเท่าไ
00:05:47ก่
00:05:49กลับผม แค่มานั่งเล่นขอรับ
00:05:52กลงนี้ ลมเย็นดีขอรับ
00:06:07คุณพบแม่คุณก้าวเยี่ยมข
00:06:08อรับ
00:06:09คุณพบตากผลนั้งคืน
00:06:11จับไข้หนัก
00:06:12กลัวว่าคุณก้าวจะติดไข
00:06:14้ขอรับ
00:06:31คุณก้าวจับขาทูนหัวของ
00:06:33ป้า
00:06:34กินสักหน่อยเถิดของโปรดคุ
00:06:37ณก้าวทั้งนั้น
00:06:42วันนี้ป้าไม่ให้นีพลิกอยู่ใ
00:06:43กล้ครัวเลยนะ
00:06:45รับรองว่าไม่เผ็ดเป็นแน่แ
00:06:47ท้
00:06:54หรือว่าคุณก้าวอยากจะกิน
00:06:56อย่างอื่นก็บอกป้ามาได้เลยนะ
00:06:58หรือว่า เนื้อสมัน กระจง
00:07:00ละมั่ง ท้าง
00:07:01เต่า เฮ้า เฮ็บ หอย
00:07:03เพียงคุณก้าวเอ่ยปาก
00:07:05ป้าจะไปล่าหามาให้เจ้าค่ะ
00:07:08หุ้ย ปะหมวน ใครเขากินห่ากิน
00:07:11เห็บกันจ้า
00:07:12หืม แม่ที่คุณพบกินกินป
00:07:14ลวกเลยอีศาส
00:07:15หื้อ หือ หือ
00:07:21หือ หือ หือ
00:07:23เอ่อ
00:07:25เอ่อ
00:07:28แม่
00:07:29ให้
00:07:29ห십
00:07:29อย่า
00:07:57ของ
00:07:58โอ้ย
00:08:15ไอ้เราก็หลงดีใจ
00:08:17เห็นคุณกล้าวกลับมายิ้มห
00:08:19ัวได้
00:08:21คุณไม่กว่าจะกลับไปเป็นเหม
00:08:22ือนเก่า
00:08:24เหมือนเก่ามันเป็นอย่างไรจ๊ะ
00:08:26ป่ะ
00:08:26ตอนคุณกล้าวกลับมาจากวิจิ
00:08:28ต
00:08:29ก็ดู
00:08:30แต่ก่อนนั้น คุณกล้าวอารมณ
00:08:33์ดียิ่งนัก
00:08:36มาเที่ยวเรือนนี้ที
00:08:38ก็หาหนังสือมาคุย
00:08:41คำขอมคำแขด อะไรที่ไหวยักๆ
00:08:44คุณก็เอามาคุยกับคุณพบ
00:08:47รู้เรื่องกันมีสองคน
00:08:56แรกกลับจากวิจิตก็ยังด
00:08:58ี
00:08:59แต่ไม่กี่แรมเดือน
00:09:01ก็ทะเละกันเช้าเหลืองเย้นเห
00:09:03ลือง
00:09:05ปั่นปึงไม่พูดจาดกันก็ห
00:09:07ลายครา
00:09:12firmly Nebraska
00:09:12ทหามาดื่มเสียนิดε consuming
00:09:14รอทำให้พี่เป็นห่วงส30-터� kah
00:09:17พี่เหนื่อยเราหหนา
00:09:25เหนื่อยนัก ก็ไม่ต้องห่วงค้
00:09:27า
00:09:28ค้าไม่อยู่ที่นี่เสียก็ได้
00:09:31อายช่วย
00:09:33เองไปเก็บของค่า
00:09:35แล้วย้ายไปที่เรือนเล็กให้หมด
00:09:39รอคุณลุงกลับจากราชการเม
00:09:41ื่อใด
00:09:43ข้าคอยแจงให้ทันศาพ
00:09:49ไปช่วย
00:09:51มัวพี่รีกไม่ได้อะไรอยู่
00:09:53ไป
00:10:03คุณกล้าไม่กลับมาที่เรือนให
00:10:04ญ่อีกเลย
00:10:05จากที่เคยขานแข็งเล่าเรียนพ
00:10:07renowned підกับราชการ
00:10:08ก็ออกไปเที่ยวเล่นบ่อยขึ้น
00:10:11לפนเถ Brus Business
00:10:12แรกเริ่มเดิมทีลี่ครักก็เข
00:10:14้าใจ
00:10:15คุณกล้าคอยจะเสียใส่เรื่องพ
00:10:17ร่อ
00:10:17ชมมมมมขันAwful ที่ปุ่นก็อ
00:10:23อกไป funktioniert
00:10:25คุณกล้าออกไปที่adas
00:10:31คุณuth คุณกล้า Hogwarts
00:10:32นอนไม่หน่าหรับที
00:10:35ไปแอร์เฝ้ารออยู่เรียกๆ ตากยุ
00:10:38ง จนจับไข้นอนสมก็มี
00:10:43ที่หน้าเศร้าที่สุดคือคุณ
00:10:46พบกับคุณกล้าวปั้นปึ่ง
00:10:47ไม่พูดคุยกัน
00:10:49จนกระทั่งคุณกล้าวหายไป
00:10:57แต่ลางทีข้าจากคิดหน้า
00:10:59ว่าการที่คุณกล้าววิทย์ป
00:11:01ระราชไปก็เป็นเรื่องดี
00:11:03ถึงแม้ว่าจะพูดจาพิริก
00:11:04พิรันตัวบ้าง
00:11:05แต่ก็ยังมีที่ลืมน้อยๆ อา
00:11:08ดิตไปได้
00:11:09อืม ที่หน้าชื่นใจที่สุดก็
00:11:11คือคุณกล้าวแลคุณพบ
00:11:13ได้กลับมาพูดจาเล่นหัวกัน
00:11:15อย่างแต่ก่อน
00:11:17ไม่คิดเลยว่าจะมาทะเละกันเช่
00:11:19นนี้อีก
00:11:20จริงจ๊ะป่ะ
00:11:31ถ้ากลัวแล้วเกินกลัวว่า
00:11:34คุณกล้าวและคุณพบจะไม่พู
00:11:35ดกันอีก
00:11:37เหนือที่ล้ายที่สุด
00:11:39ถ้ากลัวว่าคุณกล้าวจะข
00:11:41ายตัวไปอีกครั้งนี้
00:11:45ค่าเคยเกิดจากเสียตรวงใจไป
00:11:47แล้วครั้งหนึ่ง
00:11:50ถ้ารู้มันเจ็บปูดเพียงใด
00:11:54ค่ามันอย่าให้เกิดเรื่องแบบน
00:11:55ั้นอีก
00:11:58ไม่ว่ากับตัวค่าอีก
00:12:01หรือกับเพื่อนค่า
00:12:03กลัวว่าคุณกลัว
00:12:05กลัวว่าคุณกลัว
00:12:20กลัวว่าคุณกลัว
00:12:34เป็นอะไรไปเจ้าพี่จอม
00:12:38เหตุใดจริงเงียบไป
00:12:40เปล่า
00:12:40ก็จ้องแต่จ้องค่า
00:12:44ข้าวกินไม่ลงสิ
00:12:53วันก่อนพี่ขะดุด่ะฉันต้
00:12:54องหน้าคนอื่น
00:12:57วันนี้ก็ปั้นปึ่งเย็นชา
00:13:00ฉันอุตสาห์ทำของโพทมาให้เห
00:13:02มือนไม่มีอะไรแล้วแท้แท้
00:13:07ฉันไม่น่ามาเลย
00:13:15ฉันไม่น่ามาเลย
00:13:21ก็นั่งไปสิ
00:13:23ยังไม่ทันว่ากอะไร
00:13:53ฉันไม่เข้าใจพี่ใส่ถึงเงี
00:13:54ยบไป
00:13:54จริงๆ
00:13:56พูดดีๆกับฉันสักครั้งมั
00:13:58นยากนะครับ
00:14:01แต่ก่อน
00:14:02พี่คอยปกป้องฉัน
00:14:05แล้วเหตุใด
00:14:08พอโตขึ้นถึงได้พูดจากหั
00:14:09กหาทางใจฉันเช่นนี้
00:14:19กับผ้าสะพื้นไหมจ้ะ
00:14:22ผ้าสะพื้นไหมจ้ะ
00:14:24จ้ะ
00:14:31รับผ้าไหมจ้ะ
00:14:33ผ้าผื้นกระจิตริตน่ารัก
00:14:35จังเลยจ้ะ
00:14:36พวกฟรังทีเอาไว้เช็ดเหนือ
00:14:38ไข่ขายดีนักแรก
00:14:40เอาไหมจ้ะ
00:14:45ผื้นนี้
00:14:47น่าจะสมกับพ่อไหน
00:14:51เอ้อ ค่า
00:14:52ค่าชอบสีนวนๆ แบบผื้นนี้
00:14:54น่ะจ้ะ
00:14:57จ้ะ
00:15:04ค่าชื่อพ่อแก้ว
00:15:09เป็นบุตคลสุดท้องของพระยา
00:15:10ศิธานุรั
00:15:11เรือนนั้นนั้นมีแต่บุตชาย
00:15:13ส่วนพ่อแก้วเป็นลูกหลง
00:15:16ห่างจากพี่ๆของ
00:15:18เขาว่ากันว่านะ
00:15:20คุณหิ่งเลี้ยงลูกชายให้เป็
00:15:21นลูกสาว
00:15:22อยู่ทำงานบ้านงานเรือน
00:15:25แม้ พี่ลึกกันทั้งเหลือน
00:15:28มีบุตชายเรียงให้เป็นลูกส
00:15:29าม
00:15:30ไม่อ่ายเป็นทีมั้ย
00:15:32มีบุตค์เป็นบันดอก ใครเล่า
00:15:34จากไม่อ่าย
00:15:49เจ้าแก้วเป็นคนดี
00:15:50เปล่าเพื่อนดี
00:15:52สนิสลมกับแม่
00:15:53จากเป็นเช่นนี้ก็ไม่แปลก
00:15:56พี่จอม
00:15:57และบวดรู้ไว้ด้วยนะ
00:15:59ว่าเจ้าควรสิ่งพลาดรัก
00:16:01ท่านมียาตอยู่ข้างในวัง
00:16:04ตำแหน่งเป็นนักเทศขันที
00:16:06ได้ดียืดกว่าพวกอีกทั้งส
00:16:07อง
00:16:12พี่จอมไปเถอะ
00:16:16ใครดูกว่าฉัน
00:16:19พี่ก็ออกตัวปกป้องฉัน
00:16:23เหตุใดพี่กับเป็นฝ่ายดูกว
00:16:25่าฉันเอง
00:16:35ปกป้องกันดีนะ
00:16:36ฉลอนเป็นคู่หัวตัวเมีย
00:16:39เล่นสว่าจังทีท่า
00:16:40ฮะฮะฮะฮะฮะฮะ
00:16:58อืม
00:17:03ก็
00:17:06ข้าดูเจ้าแล้วแต่เพียงผู้เด
00:17:07ียว
00:17:10เพราะก็อะไรกัน
00:17:13ก็เพราะข้าหมองเจ้าเป็นเพีย
00:17:15งของชาย
00:17:19เพราะก็อะไรกัน
00:17:28ก็เพราะ
00:17:32เราเป็นเพื่อนกันแต่เด็กแล้ว
00:17:33ไม่จริง
00:17:37พี่จอมไม่ดูหละพี่กล้องเหม
00:17:39ือนฉัน
00:17:40นั่นก็เริ่นกันมาแต่เด็ก
00:17:44พี่จอม
00:17:46บางทีพี่ก็ผักใสค้า
00:17:49บางทีพี่ก็ดีกับค้า
00:18:22พี่รู้สึกใช่นายกับค้ากันเ
00:18:22น
00:18:24ก็คอยช่วยเหลือกันงานค่า
00:18:27ค่าจังเป็นต้องใจยะกับเจ
00:18:31้าว่าง
00:18:32ก็เพื่อให้เจ้าอยู่รอดปอดภั
00:18:33ย
00:18:35ยังดูตนเองได้
00:18:38และจักให้มีใครมานิดทามมูก
00:18:43ร้ายไม่ได้
00:18:46พี่จอม
00:18:49ฉันเองก็
00:18:53มีแต่พี่เพียงผู้เดียวนะ
00:18:58ภัย
00:18:59ทางห้อง
00:18:59ทางห่าง
00:19:01คงโดน
00:19:03ทางห่าง
00:19:24ทางห่าง
00:19:32สุดท้ายที่สุดท้าย
00:19:57พ่อหมอ พ่อหมออยู่หรือไม่เจ้
00:20:00าคะ
00:20:05ไปเสีย ค่าต้องดูผู้ไข่
00:20:09แต่พี่เจอ
00:20:10ไปเสีย
00:20:13รอไปเดียว ค่าจักโลไป
00:20:18ค่ามองเจ้าเป็นเพียงน้องชาย
00:20:20อย่าทำฉันไม่คุ้วอีก
00:20:22อย่าหลังที่สุดท้าย
00:20:28เจ้าเป็นเพียงที่ที่เจอ
00:20:28ค่ะ เป็นเพียงที่เจอ
00:20:49สุดท้ายที่สุดท้าย
00:20:52เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
00:21:33ปิดทีทาง
00:21:36ก็พิดเป็นทุก
00:21:40โฮ่
00:21:44โยงคุณไปพิด
00:21:45โฮ
00:21:47โทร อุ่นกล้าว
00:21:59กันมือน ดีแล้วดีครับ
00:22:03อย่าเสียนัง
00:22:26เป็นเช่นนี้นานแล้วหรือ
00:22:32เมื่อตอนวันยังดีอยู่เลยครับ
00:22:37แต่
00:22:40แต่กับอะไร
00:22:48คุณกล้าว
00:22:49ตื่นมาหาท่านมือนตั้งแต่เช้า
00:22:54และตากแดบเฝ้าท่านมือนทั้งว
00:22:56ัน
00:22:57ไม่ยอมกินกับอะไร
00:22:59พอช่วงเย็นก็เริ่มมีอากา
00:23:01ศเพลิงเช่นนี้ขอรับ
00:23:19ตัวร้อนเป็นกับไฟรุม
00:23:25เองไปพาชุบน้ำมา
00:23:27และเรียกพวกที่ครัว
00:23:29ให้เริ่มก็ไม่อยากแก้ๆมาสำห
00:23:31รับมึงก่อน
00:23:35บีดไป
00:23:36ขอรับ
00:23:56พี่ขอโทษ
00:23:59พี่จักนิดปันปึงก่อนกัน
00:24:01เช้าอีก
00:24:04ตุกต่อไป
00:24:05ที่สุดที่นุกขึ้น
00:24:05กำลังแรก
00:24:06เป็นอีก
00:24:15เยี่ยมเวลา
00:24:37ตimasวันกัน
00:24:38มีกับชั้น
00:24:41ขอบคุณครับ
00:25:10อยากขอบคุณ
00:25:33ไม่ต้องหวงนะ
00:25:41พี่จักเป็นบ้านให้เจ้าเห็น
00:25:47ขอบคุณครับ
00:25:50ขอบคุณครับ
00:25:51ขอบคุณครับ
00:25:51ขอบคุณครับ
00:25:54ขอบคุณครับ
00:25:56ขอบคุณครับ
00:25:56ขอบคุณครับ
00:26:07ตรงนั้น ชั้นชั้นรัก พบคุม
00:26:13นี้เธอรถ 5 กระลูก
00:26:17มื้อตรงนั้นไม่รู้สิ ต้องก
00:26:20ารกษังคと思น ยังพ้าะ
00:26:20ห่าจากการกษันที่นี่ มันตร
00:26:22งนั้น ว่ายังตามการกษัน
00:26:37สร้างเรื่องดี
00:26:49รัสดี
00:26:50โบยมัน
00:26:52สองสำรับ
00:26:53ห้า
00:26:57ห้า
00:26:59เจ้า
00:27:06หยุดเดิน
00:27:08พอกูไม่ผิด
00:27:11ย้างใจไว้นองพี่
00:27:12ก็เดี๋ยวจันตนอายา
00:27:17พอกูไม่ผิด
00:27:19ถ้ามึงอย่าค่า
00:27:21มาค่ากูเนี่ย
00:27:26มึกถึกใจพ่อบ้าง
00:27:29เขาได้ยินจังรู้สึกเที่ยงไ
00:27:30ง
00:27:36พอข้าไม่เคยทำคิด
00:27:41คิดลายกับใคร
00:27:45พอข้าดูใส่ลาย
00:27:47ออกกล้าว
00:27:53ค่อยคิดอ่านให้รอบพ่อก่อนเด
00:27:55ิน
00:28:04ข้าไม่คิดอะไรดังนั้นเนี่ย
00:28:08กูจะคิดแต่ว่า
00:28:10กูจะตามหา
00:28:13อายอีตัวใด
00:28:15ที่มันใส่ลายพ่อกู
00:28:18และกูจะกนำมันมา
00:28:20ข้าด้วยน้ำมือของกูเอง
00:28:23ไม่เข้า
00:28:25เดี๋ยวมายุงอ่ะคะ
00:28:30ชิม
00:28:34ต้าติดที่เผยกล้าว
00:28:36อายเช่ามันเพียงไพล
00:28:38หังไม่จะใส่ความพ่อเจ้า
00:28:40ปว่งเจ้าเชื่อมันหรือ
00:28:41ดิ่งไปหาเรื่องมันเป็นยังต
00:28:42ราย
00:28:44ก็ช่างลำสิ ถ้าต้องตามหาคน
00:28:47ที่ใส่หลายพ่อค่าให้เจอ
00:28:49เฮ้ย
00:28:58เฮ้ย
00:29:03พี่ไม่ให้ไปโรสราคก็หามาดื่
00:29:05มเสียในเรือนทีเดียวหรือ
00:29:09แล้วทำให้พี่เป็นหัวสะทีเธอ
00:29:10เก้า พี่เหนื่อยแล้วหนา
00:29:18นี่
00:29:38นี่
00:29:39หืม
00:29:41กิด
00:29:55เกราวสงสัยเชิร์ท
00:29:57ก็เลยมีเรื่องกับมัน
00:29:59ไม่ใช่แค่เรื่องพิมพ์
00:30:01เชิร์ทจัดคดีให้หล่วงปี
00:30:02ชาไหมไม่รู้
00:30:04แต่เป็นไปได้ที่มันจะเป็นคนค่
00:30:06าเกราว
00:30:06ไอ้เกราว
00:30:12มันคิดว่าก็เกราวตายแล้ว
00:30:15เกราวควรจะตายแล้วแบบที่แม
00:30:17่หมอบอก
00:30:18แต่เราดันวาบมาแทนที่เกราว
00:30:21เชิร์ทถึงตบใจมันเห็นผี
00:30:22แบบนั้น
00:30:26เชิร์ทเป็นนักเลง
00:30:27ต่อให้พี่พบไม่รู้ว่าก็เกรา
00:30:29วตายแล้ว
00:30:30ก็เมกเสนที่เขาจะห่วง
00:30:35ไอ้af att visually
00:30:37ดาศเกล้าเราตร Oui
00:30:44คนดาฯ
00:30:46ดีที่แล้วหรือควรัก
00:30:53จุงเฝ้าค้ายค่ายทั้งเก่ lingerie
00:30:56ขอบไจมานไหมใช่เหม่ย
00:30:59ขอบน้ำใจบ่าวทำไมหรือคว
00:31:00รัก
00:31:01คุณกล้าว ทำไมขอบน้ำใจท่
00:31:02านหมื่นขอรับ
00:31:47คัด ทำพี่ตื่นหรือ
00:31:51พี่ตื่นสะพักแล้ว แค่ยังไม
00:31:54่มีแรง
00:32:06ตัวเองร้อนอยู่เลย กินแย่สัง
00:32:08หน่อยนาย
00:32:30พี่กินเองได้
00:32:34ยังไม่หายดีเลย อย่าทำมันเก่ง
00:32:36สิ
00:32:37พี่ดูแลอาค่าไม่เยอะแล้ว อาค
00:32:39่าดูแล้วพี่บ้าง
00:32:51คุมกะไว้แล้ว ประมวนโคชมา
00:32:58ดีแล้วจ้ะ
00:33:12บนโคชมกล้านอยู่กัน
00:33:34แกของ แกงออกแห่ง
00:33:46ชม themselves
00:33:59กลเดิน
00:34:01อด
00:34:16ข้าขอโทษนะ
00:34:19ที่...
00:34:21ทำให้พี่เป็นห่วงตลอดเลย
00:34:25พี่ก็ขอโทษ
00:34:26ที่ใจร้ายกับเจ้า
00:34:31แต่ที่พี่ทำไปนั้น
00:34:33เพราะว่าพี่เป็นห่วงค่ะ
00:34:35ข้าเข้าใจแล้ว
00:34:37ตอนจากนี้
00:34:38ถ้าข้าจะไปไหน
00:34:40จะบอกพี่ทุกอย่างเลย
00:34:42โอเคไหม
00:34:46ข้า ชาติดว้า
00:34:47เย้า พลงแต่ร้ายกับมัน
00:34:52ชาติดงาน
00:34:53ชาติดว้า คัดข้า ที่ไง
00:35:00ทำไมความ ชาติดว้า
00:35:00ชาติดตonders matsตัวสน้ำ
00:35:04ข้า ความ สอบตัวที่ไว้
00:35:12ชาติดว้า ว่า ที่ไว้
00:35:15อาจุดตรงนี้
00:35:54โอเค โอเค
00:35:58โอเค
00:36:02พี่พบหลับแล้ว
00:36:03พักเธอเธอนะ
00:36:05เดี๋ยวค่าจะไม่เอาหนังสือ
00:36:06จากเลือนเล็กแล้วเดี๋ยวกลับมา
00:36:09แย่นี้เจอนะจ๊ะ
00:36:15ไม่รู้เรื่อยนะจ๊ะครับ
00:36:16สำหรับอะไร
00:36:18อะไรบ้าค่ะบ้าค่ะบ้าค่ะ
00:36:19อย่าใหญ่ไหน
00:36:55มันต้องมีอะไรสิ
00:36:56สมุตเล่มนั้น
00:36:57โอเค
00:37:05บ้าคุณกล่าวidentallyหากอะไรอยู่ไหม
00:37:07ช่วยบอกแล้วเชียวว่า
00:37:08ย้ายเปลี่ยนวนหมดแล้ว第二
00:37:11ช่วย
00:37:12ช stared
00:37:14นั่งจดบันทึกอะไรอยู่คนเดียวเห
00:37:16ม้
00:37:16แบบว่า
00:37:18จดแบบใส่สนมุตที่จงหัว
00:37:19มาก ๆ
00:37:20แบบช่วงเนี้ย
00:37:22ไม่ถามแต่แรกแล้ว หัว 하는
00:37:36เล่นนี้อยากอะไรแล้วขอรับ
00:37:37ที่เตียงมันโยกและคุณเก้า
00:37:39เอามันลองไว้
00:37:40แต่เล่นมันบางเกินสุดพลายเต
00:37:42ียงก็โยกอยู่ดีขอรับ
00:38:15ชอบจดบันทึกเหมือนเราเลย
00:38:26ช่วยอ่านออกไหมอ่ะ
00:38:29ที่คุณกล้าวเขียนเช่นนี้ก็
00:38:31เพื่อไม่ให้ช่วยอ่านออกอย่างนั้
00:38:32นแลขอรับ
00:38:38จดเป็นภาษาต่างประเทศไม่ให้
00:38:40ใครอ่านออกเหมือนเรา
00:38:43แสดงว่าสำคัญ
00:38:53ขอรับ
00:39:13ผ่านมาใจทิตย์
00:39:14แกะได้แค่ทุติยายาม
00:39:16ยามสอง
00:39:17ช่วยบอกว่าใหม่ถึงสีทุ้ม
00:39:19ถึงตีสอง
00:39:21แกะจะไปทำอะไรตอนตีสอง
00:39:25เฮ้ย! ปลดหัว! ทำไมเองเองเองกู ต
00:39:28้องเจอทั้งบทธิษาทไทยโบร
00:39:29าณของบาลีด้วย
00:39:38เก้า
00:39:39หากเจ้าตื่นแล้วออกมาเถิด อีก
00:39:422 วันจะเป็นวันโจส่งการ
00:39:45ที่เรินเกมงานกันสุดแพ้เชี
00:39:47ยว
00:39:51ขอรับ
00:40:08ขอรับทธิษาท
00:40:08วันตุทุกปี จากมีทังยาด
00:40:10พี่น้อง
00:40:11คนเก่า คนแกก จะมาไว้เจ้าคุณพ
00:40:13่อ
00:40:14ถึงต้องเกรียมต้อนรับคนนั
00:40:16บร้อย
00:40:20เจ้าเองก็มองไหร่ขนจันได้
00:40:22หรือไม่
00:40:31แม่บูตร
00:40:40มาจนได้นะ
00:40:43เขาทำการกันวุ่นวาย
00:40:46ไม่ตื่นสักวันพรุ่งเลยเหล่
00:40:47า พวกแล้ว
00:40:48โอ้โห แม่บูตร
00:40:50อย่าเอ็ดหลานไปสิ
00:40:52หลานยิ่งป่วยไข้อยู่
00:40:53อ่ะ
00:41:01คุณแกนี้ก็แก่งนัก
00:41:03คุณแก่งนัก
00:41:03ท่ำดอด มั้ยก่อนงาม
00:41:05คุณแก่งอาหารก็เลิกร้อด
00:41:07คุณแก่งรอด
00:41:18ช้ามาด้วยล่อ
00:41:40นับจากนั้นมา
00:41:41พี่จอมกันเอาแต่หลบหน้าค่
00:41:43า
00:41:45ไม่ต้อนรับค่าขึ้นเรื่อนอี
00:41:46ก
00:41:49จะไอ้ไม้สร้างรักกรรมยิ่
00:41:50งหลัก
00:41:54การที่เราทำเพื่อคนที่เรารัก
00:41:57เหมือนก็ดีนะ
00:41:58แต่ว่า
00:41:59เราก็ต้องรักตัวเองด้วยเหมื
00:42:01อนกัน
00:42:25งามขนาดนี้นี่ถ้าเป็นที่พิ
00:42:28จิตนะ
00:42:29ควรหล่งกันทั้งเมืองแน่
00:42:31ถ้าเรารักตัวเองเชื่อมั่นใน
00:42:40ความดีของตัวเอง
00:42:42สักวันหนึ่งอย่างไรเขาก็ต้อง
00:42:44เห็น
00:42:45แต่ถ้าเขาไม่เห็นเลยนะ
00:42:46ก็เชิดใจไปเลย
00:42:50พี่เชื่อว่า
00:42:52อย่างไรแก้วก็ต้องนะรับความร
00:42:53ักดีๆในสักวันอยู่แล้ว
00:42:55พี่เชื่อว่า
00:43:23เธอส่งการแล้ว
00:43:25เธอส่งการแล้ว
00:43:28ทำกันดีกว่า
00:43:34พี่โพพ
00:43:36ฝากตามช่วยให้หน่อยสิ
00:43:39เธอส่งการแล้ว
00:43:40เธอส่งการแล้ว
00:43:57เธอส่งการแล้ว
00:44:03เธอส่งการแล้ว
00:44:16เธอส่งการแล้ว
00:44:31เธอส่งการแล้ว
00:44:35ที่เธอส่งการแล้ว
00:44:35ถ้าเขาส่งการแล้ว
00:44:45เธอส่งการแล้ว
00:45:12ข้าว่าแถวนี้กว่าจัดซาก
00:45:13็ใกล้เพลงจากพี่เก้า เราไปไว้
00:45:16พักกันก่อนเธอ
00:45:17ไปสิ ไว้พักขอพร เผื่อพี่ชอ
00:45:22มจะใช้อ่อนบ้าง
00:45:30มา ช่วย สาย คง ไปไว้พักขอพรก
00:45:33ัน
00:45:34คลนกล้าเจ้าขาด สายขอไปปะ
00:45:37แป้งท่านมืนก่อนได้ไหมเจ้า
00:45:40อิสาย อะไรของอิง?
00:45:41ข้าววันส่งกลัน
00:45:45อ้าง อาง อาง อาย ทำบุนลับภันด
00:45:48ีไหม
00:45:49อย่างรุ่มยังให้ ขอให้มีคว
00:45:51ามสุด
00:45:52อิสาย อิสาย ข้าวร้อนไว้จั
00:45:59ด
00:45:59อิสา อู้ฮู
00:46:00จ้อ ออิสชน์
00:46:08สิ หราแก้ว
00:46:11แปลสหร้ำ
00:46:12ฉันนำโชคนำชัยให้ผ่อนจ้
00:46:16า
00:46:19ไม่มอง
00:46:22เอ้า พ่อหนุ่มอีกแล้ว
00:46:25วันนี้วันดี ค่ามีของขวัน
00:46:29ยืนมือมาพัน ค่ามีของขวัน
00:46:31ให้
00:46:35กล้าง รู้จักไม่โหนหรือ
00:46:38เขาว่ามีประลาดนะ
00:46:39กล้าง
00:46:42ไม่เป็นไร ชีย์ใจนี้
00:46:44นั่น พนวิกลเจอคนวิประลาด
00:46:47จากวก โหย โหย อิดหรือไม่
00:46:53แม่หมอ
00:46:55ผม ฝั่นถึงเกล้าวตัวจริง
00:46:58เกล้าวถูกค่าแบบที่แม่หม
00:47:01อบอกจริงๆด้วย
00:47:03ถ้าผมตามหาได้ว่า ใครเป็นคนค
00:47:05่าเกล้า
00:47:06ผมจะได้กับบ้างเลย
00:47:09ยิ้มมือมาสิ
00:47:12ค้ามีอะไรให้
00:47:22คนใหม่ในที่เดิม
00:47:24สัญญาไว้แล้ว
00:47:27รักษาสัญญาแก้ผิดเป็นช
00:47:30่อ
00:47:41สัญญาแก้
00:47:43สัญญาแก้
00:48:19คำอธิธานจะเป็นจริง
00:48:20ไม่เห็นแล้ว วันนึงอาจพบกั
00:48:22น
00:48:22แต่บอกไปปล่อยคุณบาย
00:48:23ไม่ฮะ มันยากพบกัน
00:48:26มันตุดแท้ๆ
00:48:27ไหวเสีย น้องคุณประราณ
00:48:28ต้องไปล่า
00:48:29อ้าว wil
00:48:30เฮ้ย อย่าไปร่ายเขา
00:48:33เขาไม่ใช่คนไม่ดี
00:48:34คุณค่าเจ้าหา
00:48:36อย่าไปยุ่งกับเขาเลยนะเจ้าคา
00:48:37อ้อย ไปลื้อ
00:48:40หร่อย
00:48:42พี่ ฉันได้คุยของไม่รู้เรื่องเลย
00:48:44คุณกล้าวขอรับ
00:48:45ถ้าคุณกล้าววิ่งนี้หายไป
00:48:46อีก
00:48:46ถ้ามือนจะโกฎเอาหน่าขอรับ
00:49:03พี่กล้าว
00:49:06พี่แลโดวเป็นห่วงแม่ห่วนน
00:49:07ั้นเหรอเกิน
00:49:09รู้จักเขาหรือ
00:49:39ก็แค่เคยเจอมาบ้าง
00:49:39ที่นินหาแก้ว
00:49:41ว่าชอบผู้ชาย
00:49:53ทางทางที่ไม่รู้เลยว่า
00:49:57แก้วต้องเจ็บปวดกับเรื่องน
00:49:58ี้มากขนาดไหน
00:50:12ไม่มีใครรู้จักพวกเราดีพอสั
00:50:13กคน
00:50:15แต่ก็ดีแต่พูดกันไปทั่ว
00:50:18เราก็แค่ไม่เหมือนคนอื่น
00:50:29ไม่คือแต่ว่าเราไม่ดีแค่น่
00:50:30อย
00:50:51ถ้าเกิดว่าพี่จอมเข้าใจแ
00:50:53บบนี้
00:50:55แค่สายตาคนอื่นให้น้อยลง
00:51:00เรื่องมั้ยว่าคงง่ายกว่านี้เ
00:51:01นอะ
00:51:13ไม่เป็นกอดความแม่น้ำะ
00:51:27guerraหน 문제
00:51:29อธิษาเนอะ
00:51:33แต่นี่เป็นเพียงหินค Among Peter
00:51:35หาได้ตามฝังแม่น้ำทั่วไปเด
00:51:37ีย к a
00:51:41บางที อะไรที่ธรรมดา อาจจะให้ผ
00:51:45ลที่พิเศษก็ได้
00:51:47ลองดูก็ไม่เสียหายอะไรนี่
00:52:09ที่ต้องก็จะให้พร้อมของคุณ
00:52:15ฟัตรงนี้
00:52:20คุณจะให้พร้อมของคุณติดต
00:52:27ามสุด
00:52:28คุณตะตาตาติดตามนั่น
00:52:44ลองไปที
00:52:46ได้ยินเสียงโวกหวยโวยวาย
00:52:48เนื้อว่าเจ้าหนีตามแม่หว
00:52:51นไปอีก
00:52:53สัญญาก็ต้องเป็นสัญญาสิข
00:52:56อรับ
00:52:58ข้าขอรถน้ำดำหัวพี่พบ
00:53:02ได้หรือไม่ขอรับ
00:53:04พูดเสียอย่างพี่เป็นญาติพุ
00:53:05้ยใหญ่
00:53:07ก็เป็นพี่ชายจริงๆที่แน่
00:53:15แม่แม่จ๊ะฉันขอรัดคิว
00:53:18รถน้ำดำหัวพี่ชายฉันก่อน
00:53:22ได้ไม่งับ
00:53:23งับ
00:53:24งับกันอะไร
00:53:28อุฮ
00:53:29ขอรับ
00:53:38อ๋อ
00:53:39อ๋อ
00:53:49อยู่เย็นเป็นสุข
00:53:51สะตู้
00:53:56รอกอะไร
00:53:58มีเจ้าลืมวิธีรถน้ำหรื
00:54:00อ
00:54:01จำได้ก็รับ
00:54:02แต่ค่าขอรถน้ำ
00:54:05แบบผิดจิต
00:54:07ได้ไม่นาขอรับ
00:54:27เจ้ากล้าหลังพี่ถึงเพียง
00:54:29นิเชียวหรือ
00:54:32อ๋อ
00:54:35แหลงมาก
00:54:37ค่าทำกับค่าแบบนี้เหรอ
00:54:41เฮ้ย
00:54:42เข้าไป
00:54:45เก้า
00:54:45อ๋อ
00:54:47อ๋อ
00:54:48อ๋อ
00:55:01อ๋อ
00:55:15อ๋อ
00:55:16อ๋อ
00:55:16อ๋อ
00:55:16อ๋อ
00:55:17อ๋อ
00:55:19ดัง ท่าศาทฆาบฆ่าพย์นภ
00:55:23าพย์นที่สัมพย์อภาพย์ไป
00:55:30แช่กต่อภาพย์ร่วิ้มมพ
00:55:47ร้อป
00:55:58พี่จอมจ๊ะ
00:56:01ข้าขอเล่นสนุกแบบพี่เก้า
00:56:03ได้ไหมจ๊ะ
00:56:06ข้าต้องคอยดูแลพูไข้จักเป
00:56:09ลี่ยกไม่ได้
00:56:11ถ้าเชื่อนนั้นข้าขอลดน้ำให
00:56:14้พี่ได้ไหมจ๊ะ
00:56:15พี่เท้าก็ยังดี
00:56:19เอาเทิดเสร็จแล้วจะได้ไปเล่นก
00:56:21ับออกกล้าว
00:56:47ขอบคุณสนุกแบบนี้
00:56:51ขอบคุณสนุกแบบนี้
00:57:20ขอบคุณสนุกแบบนี้
00:57:41ท่อเดี๋ยวก็กลับมา
00:58:01พี่จอม
00:58:08พี่จอม
00:58:09พี่จอมจากไปที่ใด
00:58:12มาพูดกันให้ดูความก่อน พี่จ
00:58:13อม
00:58:14พี่จอม
00:58:17ต้องให้ค่าผู้ชัดแจ้งกว่
00:58:18าในอีกเท่าใดแก้ว
00:58:20ทำกลิยะเชื่อนนั้น
00:58:23ผู้คนจากติดฉินท้าจะได้ว่า
00:58:24ทางตนไม่สมเป็นชาย
00:58:26ไม่
00:58:29แต่ข้าไม่สน
00:58:31พี่จักสนทำไม
00:58:34ถ้าพี่ไม่ต้องสนใจผู้ใด
00:58:35ถ้าโลกใ cabin ไม่มีผู้อื่นอีก
00:58:39แล้ว
00:58:40พี่จักเห็นเป็นอื่นหรือไหม
00:58:43ข้าผู้ไปแล้ว
00:58:46ข้าเห็นเจ้าเป็นน้องชาย
00:58:49ไม่มีวันที่เป็นอื่น
00:58:52เลิกต่อใหญ่ครับเช่า
00:58:57ค่าไม่เคยไปสวัสเจ้า แม้แต่
00:58:59นหม้อย
00:59:01ค่าไม่น่าชอบพี่เลย
00:59:25หากชาติหน้ามีจริง
00:59:39ค่าขอให้พี่เป็นฝ่ายมาชอบค
00:59:41่าบ้าง
00:59:44และเมื่อถึงเวลานั้น
00:59:47ค่าจากมิชชายตาและพี่มาแต่เพ
00:59:49ียงนิด
00:59:53ค่าเฟยมนี้
00:59:55ค่าเฟยมนี้
00:59:57ค่าเฟยมนี้
00:59:59ค่าเฟยมด้วย
01:00:01จะรับบำสวัสดี
01:00:02ที่สุดนี้
01:00:46ทุกเรื่องประหลาติศาดาลของ
01:00:48เจ้า ร้วยมาแต่พิจิตเสียหมด
01:00:52พี่แล้วหนึ่งอยากไปพิจิตเสีย
01:00:54วนี้เลย
01:00:56จากเรื่องรู้ว่าเป็นเช่นอะไร
01:01:08พี่โดนปืนเจ้าต้องฉีดน้ำ
01:01:10ใส่เข้าที่หัว
01:01:12เหมือนโดนตีด้วยมั้ยตะพท
01:01:15ว่าไปก็ไม่น่าให้เด็กเล่นหน
01:01:16า
01:01:17เธอพาดทั้งเข้าตา ลูกตาแตก
01:01:21ได้เลย
01:01:25เธอ หาจะให้ช่วยเอาไปพาดที่เจ้
01:01:28าหมดเลย
01:02:00เป็นห่วงเจ้าแก้วไอ้จอม
01:02:01หรือ
01:02:04อืม
01:02:07ไม่รู้ว่าตานี้จะไปตีกันอยู่
01:02:09ไหนเท่า
01:02:15ตีคันได้ก็ดีคันได้ เหมือน
01:02:18เจ้ากับพี่
01:02:23ให้เวลาไอ้จอมเสียนหน่อย คง
01:02:26จากดีขึ้น
01:02:26อยู่ตรงนี้
01:02:28แอ้จจัดถบบคันระดวง
01:02:44อายิญาต
01:02:45อายิญาต
01:03:04จริงน่ะพี่เชิร์ต ไอ้กล้
01:03:06าว มันดูแปลกไปจริง
01:03:08ไม่โว้ยวายอราวาด ยิ้มหั
01:03:10วเรื่องกับไอ้มืนพบไม่เหมื
01:03:11อนก่อนเลยนะ
01:03:14เขาว่าสำหรับมันความจำเส
01:03:15ื่อม วันก่อนทําไปโลงโสเพน
01:03:17ี ค่าเอกวียนที่นั่น
01:03:20ก็เห็นดูว่ามันจำแม่สู่พ
01:03:21า เขาไปอีกคุณดูดไม่ได้นะ
01:03:31มันก็ยังไปหาให้พิมพ์ เหม
01:03:34ือนมันจงใจปันหัวกู กูว่
01:03:37ามันแส่งทํา
01:03:37มันความันแส่งทําถึงที่
01:03:42บ้านเหรอ กลับข้าวก็กินลด
01:03:44เปลี่ยนไป
01:03:46แล้วนี่ยังมาอยู่กันเรือนใหญ่
01:03:48ทั้งที่แต่ก่อนก็ไม่ยอมด้วย
01:03:54มันไปรู้มาจากใคร ก็คนในเรือนอ
01:03:57ีกมือนมันบอกค่าเอง
01:04:12ค่าว่าคุณก้าความจําเสื่
01:04:13อมเป็นแน่แท้นะเท่าแก
01:04:16จะเปลี่ยงไปใหญ่ยังไงวะ ความ
01:04:18จําเสื่อม
01:04:19ความจําเสื่อมมันจากเปลี่ยง
01:04:21ที่สายคงไปได้ถึงก็หนักน้าง
01:04:22เลยเหלים
01:04:23ว่าๆ ไม่ใช่น่ะ
01:04:24อักคุณเก้า
01:04:27ต้องมีฟ้าแฟ
01:04:27ฝากต้องมีฟ้าแฟค
01:04:28ต้องมีฟ้าแฟค
01:04:28มันแฟคุณเก้า
01:04:33ชิดกวัน
01:04:36อักคุณเก้า
01:04:39ไม่ฉันนัก約
01:05:19โอเค ซีสัว แต่
01:05:22- ทั้งเห็นหนิงมาจักตัวไว้
01:05:23เลยให้พังบกเลย
01:05:25เกาหี่เนีย อู๋ศับร้ายว่า
01:05:27เปเปลี่ยงไป 28 ตัว
01:05:29โอ้hnับนะคะไป 2 ตัวแล้วก็พังม
01:05:32ึงพังบกเลย
01:05:33แกกลงเนี่ยอันนี้เนี่ยอันน
01:05:35ี้ 24 แล้วล่ะ
01:05:37อิงนี้พังโดนหลังค้านี้เธ
01:05:39อลุเคยแล้วก็สมาพังมึงไปนี่
01:05:59ทำไมวันนี้บ้านเงียบจังอ่ะ
01:06:02เขาไปไหนกันหมด
01:06:03วันปีใหม่
01:06:05เขาไปเที่ยวดูงานวาดกัน
01:06:08วันพร่งไปกับพี่สิ
01:06:11งานมีตั้งสามวันสามคืน
01:06:13สัญญานะ
01:06:15ถ้าเกิดว่าพี่ออกเวน
01:06:16ก็ต้องได้เวนด้วย
01:06:34พี่สัญญา
01:06:37นอนพักเธอดดื่นส่วนมาทั้งว
01:06:39ันแล้ว
01:06:44รับฝันดีนะ
01:06:47รับฝันดีนะ
01:06:52หลับไม่ฝันสิ
01:06:55จะได้หลับลิดลิก
01:06:57พักผ่อนได้เต็มที่
01:07:02หลับไม่ฝัน
01:07:04ครับ
01:07:17บ้า เร็วบ้าโอครอง
01:07:29ข็งสองสัญญา
01:07:30ทำลับกันธาน
01:07:42รับข้อวาน
01:07:52สุดว่า differently!
01:08:18เธอ!
01:08:36ปิดการไฟไหร่
01:08:37ใช่
01:08:47บันว่ากอะไร
01:08:49บอกพี่ได้ช่วยอย่างหนาเกล้า
01:08:55บอกไม่ได้หรอก
01:08:58จะบอกอย่างไรอ่ะ
01:09:00ว่าเกล้าที่พี่รัก
01:09:03ถูกค่าตายไปแล้ว
01:09:10ช่างเธอ
01:09:13ไว้พอแล้วเจ้าให้เรา
01:09:17ถือนนี้
01:09:28เจ้านอนกับพี่ใหม่แล้ว
01:09:41เจ้านอนกับพ่อ
01:09:42เจ้านอนกับพ่อ
01:10:13เจ้านอนกับพ่อ
01:10:13ค่าข้าอยากรู้
01:10:14ว่าเผลาเกี่ยวพา
01:10:15ผู้อื่นเขาทำกันเช่นอะไร
01:10:17ถือนกับปắc
01:10:18ไอ้ก่าวที่เรียนมากับเราเตอ
01:10:19applying
01:10:19แต่เด็กหรือ
01:10:20ไอ้พพ
01:10:21overlapping
01:10:26corn
01:10:48พี่ว่าเจ้าก็รู้อยู่แก่ใจ
01:10:50ว่าพี่รู้สึกกับเจ้าใช่ไหน
01:10:51กันแน่
01:11:17พี่ว่าเจ้าแก่ใจ
01:11:47ตอนนี้ ต้องหายบัน
댓글