- 30 minutes ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00โดย การต่อไปนี้ เหมอาสําหร
00:01ับผู้ชมที่มีอายุ13 ปีขึ้น
00:03ไป
00:04อันมีภาพ เขียง หรือเนื่อง
00:06หาที่ต้องใช้วิจะล้านะยานใน
00:07การรับชม
00:08ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:10ี กว่าได้รับคำแนะนำ
00:21ทำไมไม่มากินข้าวด้วยกันเลยล
00:23่ะ
00:23เอ๊ย อยากว่าช่วมนี้ accred YA
00:26เตอ มีอะไรต้องทำเยอะเลย
00:27ลุงบึกหัดทำพิซส่านะ
00:30นึกว่าทำแต่หายจีทร้ายทรง
00:32นี้
00:32ไม่ใช่อยู่แล้ว
00:33พิซส่านี่เจ๋ง..
00:33เดิมกี่บัอย
00:34นายเงียง มาแล้วดิกกี้
00:36พ Lau..ไปได้แล้วนะ
00:37ไปซี่ไปซี่
00:39ไปเร 여기까지
00:40คุณลุง
00:40clarify
00:41บอกแล้วไงว่าจะเรี่ยงผมดิกก
00:43ี้แต่อน่าคนอื่น
00:45พวรมีอะไรจะให้แก้
00:48พออะไรครับ
00:49คนจะเอ็ย
00:50มาเครธภาสผลิกกับฝักทองผ
00:52ัดไข่
00:53พ่อทำอาหารไม่เก่งเท่าแก
00:55ชดเชิดสารอาหารแล้วกัน
00:56ทำไมไม่รีบบอกนะครับ
00:57ผมว่าจะกินข้าวกับเพื่อน
01:00งั้นเหลือ
01:03งั้นก็の意IKES
01:05ทำไมจู ๆ เ� until he became blind
01:07เดี๋ยวพ่อจะต้องไปอยู่หาผู้ป
01:10วยแยกโรค
01:11คงกลับบ้านไม่ได้สปัก
01:16เอ้ามาครับ
01:16ถ้าผมหิวถึงผมกิน
01:18เป็นเด็กดีนะ ดิคกี้โบย
01:20พ equivalивай
01:21ล้อเล่นนะ
01:23ดูและแม่ด้วยนะ
01:25อืม แล้วพอจะกลับบ้านเมื่ออะไร
01:26ิดิคไม่นานลก
01:30พsecค้อตรงไปแล้ว
01:32อากินข้าวเธอ
01:34άν maravil Guardians
01:35จะไปกินอะไรล่ะ
01:36ไป ไป ๆ
01:37อันนี้ ihr realm
01:39เลือกเล่น เลือกเล่น
01:41ได้ก่อนวิค่าอะไรจ๊ะ เงินจัย
01:44ซิคด้าใส่คือ ตอนที่สิบส
01:47าม มุกที่ไม่ตลก
02:08เราหลับไปนานแค่ไหนแล้ว
02:10ไม่รู้สิ ชาวแล้วเหลือ
02:14นี่กี่โมงแล้วเนี่ย
02:17เอ้า ทราศัพท์ผมแบดหมด
02:24อารุณสวัสด
02:26อารุณสวัสด
02:31แล้วคุณจะทำอะไรต่อ
02:33ผมจะเตรียมตัวไปทำงาน
02:36โอ้ย
02:38เป็นอะไรไป ปวดหลังเหรอ
02:40เมื่อก่อนนะ ขนาดนอนตะแครงยัง
02:42ไม่เป็นไร
02:43แต่เดี๋ยวนี้ ปวดไปหลายวันเลย
02:47ขอโทษนะ
02:49ชั่งเธอ ผมไม่ได้โทษคุณ
02:51อ่า
02:55เดี๋ยวมิโครโฟนเป็นยังไง
02:57บ้างคะ
02:58อืม
03:01ถ้ามีอะไรให้ช่วย ก็บอกเนอะ
03:04อืม
03:05อืม
03:06อืม
03:07อืม
03:07อืม
03:12อืม
03:13วิววววว
03:30อ๋อ
03:32อ๋อ
03:40เซ็บไม่ยังอ่ะ จะเขียนอีกง
03:42านไปเนี่ย
03:45เร็วสิ
03:51โอเค
03:55พระท่างการที่ร้านอาหารถามฉั
03:56นว่า อาหารที่สั่งกลับบ้าน
03:58อร่อยไหม
03:58ฉันตอบว่าอร่อย ผมจำทางไปท
04:00ี่นั่นได้ มันหาง่ายมาก
04:07งงเหรอ ก็เล่นมุกกับคำว่
04:09าอร่อยอย่างไร อร่อยคล้องเสีย
04:12งกับหาง่าย
04:13โทษทีฉันไม่เก็ด ฉันไม่เก็
04:16ดภาษาจีน
04:16จะยินว่า นายสอบภาษาจีนได
04:18้ B และสอบพูดได้ A นี่
04:20นายอยากตายเหรอ ฮะ
04:22เข้าใจแล้ว
04:24อย่าทำแบบนี้สิ นายยังมีพวก
04:28เรานะ
04:29ไม่มีใครช่วยฉันได้หรอก
04:31เราอยากช่วยนายจริงๆ ซู้ๆ
04:33หมายรู้จักผู้กำกับไม่ใช่เหร
04:36อ สายที่ถีตั้งขู้ ไม่ขอให้เขา
04:39ช่วยเหรอ
04:39esouder
04:40เขาบอกว่า ถ้าฉันทำให้เข้าห
04:41ัวรอ ได้ ถนนตัว 뭘 Carl
04:42มักจะยอมให้ฉันเข้าชมรม ฉ
04:44ันถึงจะได้เรียนรู้จ conceal duty
04:45เขาไม่แน่ร้อง รู้จักเรื่องเยี่
04:48ยมขนวะ 3 คลย์มา
04:49รู้สิ
04:50โฃ ชวรกไหมละ ชะวงหัน โรค
04:52กำลังก告訴สัย
04:53เราไปอยากฮื้นฟูราชระวงหัน
04:55เขาantisงี่ว่ารู้แล้ว
04:56อฝังก่อนสิ จะได้จำแม่นๆ
04:59เขารู้ว่า ขงเบ่งมีความสามาร
05:02ถ
05:02".gg intermittent natural immune system
05:02ไปหาขงเบ่ง 3 ทั้ง"?
05:04ใช่แล้ว
05:052 ครั้งแรก ขงเบ่งไม่สนใจเขา
05:07แต่ครั้งที่ 3
05:09เลาปี ก็ทำให้มังกรหลับ
05:10วั่นไหวได้
05:11ก็คือ
05:12ความพยายามอยู่ที่ไหน
05:13ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
05:15แต่ฉันมีคำถาม
05:17ระหว่างขงเบ่ง
05:18จูกัดเหลียง
05:19และมังกรหลับ
05:20ใครเก่งกว่ากัน
05:22ถึงได้บอกให้ตั้งแต่เรียนไง
05:33ปิดสึกสี่วัน
05:41อ้อย
05:48อออเดอร์หมายเรียกอะไร
05:49ผมไม่ได้มาสมงอาหาร
05:50ออเดอร์สูนแสTech
05:52สูนแสกสมณ์ ออออยู่ตรงอี
05:55กด嬸 p
05:55ดูดีดีก่อนเอาไป
05:56แล้วนานมาทำไม
05:58ผมอยากเข้าชนรมละครครับ
06:00ชนรมละครมีตั้งเยอะ
06:02ข้าวหน้าไขยมากขะเทศนะครับ
06:03เอา
06:04ไม่เหมือนกันครับ
06:05ชนรมนี่มีความหมายก weaker mim
06:07แต่เร็武si ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย
06:11เฮ้ย ฉันไม่มีเวลามาคุยเรื่อง
06:13ความฝันกับนายหรอก
06:14ไม่เห็นเลยว่าฉันยุ่งอยู่อ่
06:15ะ ถ้าไม่ได้มารับของกับไปซ่
06:17ะ
06:19แล้วอะไรดีครับ
06:22โอเค ออร์เนอร์ 042 นะ
06:24สุมขเทศเนื้อวัว ชานมรอน
06:29เฮ้ย ไปได้แล้ว
06:43sentences
06:43வ Pacs ตามฝากฐศ �รพา สนทรรดม
06:45ครศเฉรี่ 3 สี
06:46ปฆค ต้องภันมڈกฐศเนื้อว
06:48ัว อย่างละหนึ่ง
06:49soi ต้องฯร develops a younghop
06:55kunneเทедин de après ét sano
06:56ход言 impacts
06:56้อง WH ค Provost policing ha
06:58ร่อนอะไร เกิดประวันนี้ ท์ไม่ท่าน
07:05คอรรมงoser
07:05ต้องประหยัดไว้ก่อน
07:07เดี๋ยวนะ
07:08ผิดด้านแล้วไม่ใช่หรอ
07:13แอร์เปิดง่ายทำไม
07:15จะได้งานเรื่องเราแหรอ
07:17ข้อสอง
07:19ผมเจอสมอาหารให้ฟรี คุณสวั
07:20สผมเดียวเมโครโฟน และผมข้อชม
07:22รม
07:23มีสองข้อ ข้อแรก ถ้าเป็นนั
07:26กแสดงละครเวที เรื่องน่ามาดอ
07:28่ะโอเค ไม่ใช่เรื่องตลก
07:30ข้อสอง ทำไมต้องมาชมรมของเราด้
07:33วย เราไม่เกี่ยวกันเลยนะ
07:36ทำไมถึงให้โอกาสผมล่ะ
07:39หลายปีที่ผ่านมา ฉันเจอคนแบบ
07:41นายมาเยอะ
07:44ใช้คำว่าความฝัน และความหมาย
07:46มาขูดฉันทางอารม ไม่รู้ได้สำ
07:49หรับตัวเองเหมาะนึงเปล่า
07:53ให้หนึ่งนาที บอกเหตุผลมา
07:58ผมไม่รู้ เออ ผมแค่รู้สึกว่า ถ
08:02้าผมทำไม่ได้หรือทำไม่เต็มที่
08:04ผมจะเสียใจ ไม่กล้าสสู้หน้าต
08:06ัวเอง และซูประแมน
08:09นั่นก็แปลว่าไม่มีเหตุผล
08:10เหตุผลอาจไม่จำเป็น
08:13ที่ผมทำไม่ใช่เพราะมีเหตุผล
08:15แต่จะ ค้นพบเหตุผล schw 다�Italian ไม่
08:20รู้ความแตกตากตราวาง
08:21เล่น beaches with噱มิโครโฟนไหม
08:23รู้พี่บอกว่า เห็มิโครโฟน ไปเร
08:25ื่องของผสบการณ์
08:26กอ่อนหนึ่งต้องทำให้คนเข้าสื
08:28งให้ได้ แล้วควธแสดงออกมา
08:29จากนั้นก็...
08:34ที่นายพูดมาก็ไม่ผิด dripping
08:37แต่ในฐาณะพูดชม
08:38ฉันไปที่นั้น
08:39เพื่อดูเดี่ยว มักครับไม้ใช่ร
08:41ับสีนฮังทำ
08:43ฉันไปเพื่อหัวและ
08:45ไม่ว่าขอเท้นของนาย จะมีความ
08:47หมายแ信ไหน
08:47ถ้ามันไม่ตลก ก็ไม่คำอยู่ดี
08:50สิ่งที่ยากที่สุด ก็คือ
08:52นายต้องเป็นนักแสดง
08:54นักเขียนและพูดกำกับ ในเว
08:55ลาเดียวกัน
08:56ที่นายต้องทำคือใช้ทักษาการแ
08:58สดง
08:59เพื่อดึงดูดผู้ชมเข้ามาในโ
09:01ลกของนาย
09:07ไปคิดเอาเองก่อนนะ
09:13นี่ ชอบบางเกิดเทศหรอ
09:15ว่าไงนะ
09:17ตกใจอะไรของนาย
09:18ห้องครัวทำเกินกินสักหน่อยส
09:20ิ
09:20อ๋อ ขอบคุณครับ
09:26อืม
09:34คุณลงเป็นไงบ้าง ดีขึ้นบ
09:36้างไหม
09:37ก็โอเคดี เขาแค่อ่อนแอร์ล
09:40ง
09:41เขาบอกว่า หายใจติดขัดตลอ
09:44ด
09:44เดินขึ้นบันดายยังไม่ไหว
09:45เลย
09:46ได้ยินว่าถังเช้าช่วยเติม
09:47พลังดีๆนะ
09:48ถังเช้าเหรอ
09:51ไม่หรอก ไม่หรอก
09:52มามามา
09:57มามามาอีกทีอีกที่...อ่ะ ลองด
09:59ูนะ
10:00รอแป๊บนะ เดี๋ยวฉันโฒคกล
10:01ับ
10:01บ๊ายบาย... ไม่เป็นไร
10:03ไม่เห็นต้องมิ่งมาเลย ไม่ใช่กล
10:05ัวตายไฟฟ้าที่สนน้ำแข่งมา
10:06แค่เก้า ไปข้างหน้า สบายๆ เข้าน
10:09ี้ก็รับได้ทุกทิตทางแล้ว
10:11เมื่อทิตได้เคียมทิตと思ู้annel มั
10:13กเก affected it
10:13ก็เจย lain ๆ ๆ ว่าไหร่ๆ
10:17ก่อนหนั่เนี้ย ฉันไม่เข้าใจ
10:19เลยนะ แต่พราคุณสอน ฉันจะก็สน
10:21เข้าใจ
10:22อำสัมมัยนี้ไม่รู้วิธีสื่
10:23อทั้ง
10:24แต่ผมดูพวกคุณคิดอะไรอยู่
10:25ขึ้นซื้อสัมพื้นเอาตรง
10:26กันง่ายเอง
10:27ฮ่อยดีนะ พาก่อนสักหน่อยเธอ
10:29โอ้โห ค่ะ ไปนานต่อดี
10:315 อืม...
10:32ฉันว่าดูพี่ดีชื่อดีนะ
10:35คุณเธอออกค้า วัดจะมีเวลาไป
10:37ดึงช่างกับพวกเรา
10:38วันนี้ผม ผมหาจะไม่ทันพวกครั้งไป
10:40ก่อนนะ
10:40เป็นอะไรนะลูกๆ
10:42อะไรอ่ะ
10:42ไหวดีก็
10:43เฮ้ย ลูกพ่อ ลูกพ่อ พ่อขอ
10:46อธิบายก่อนสิ
10:49โอ้โห
10:50มามา เดี๋ยวพ่อเก็บเอง
10:55ถวริสง หนังปาททอด แล้วก็เบ
10:58ีย
10:59คนป่วยกินของพวกนี้ได้เหรอ
11:02พ่อพ่อที่นี่หัวงจ่ยดี
11:03เบียวก็สวยพ่อได้พักสุขภา
11:06พเลยดีขึ้น
11:06ที่จริงแล้วพ่อไม่ได้เป็นอะไร
11:13ใช่ไหมคะ
11:20ในเมื่อไม่เป็นไร
11:22แล้วย้ายมาอยู่ที่นี่ทำไมคะ
11:25มีอยู่เรื่องอะไรหรือเปล่า
11:30แม่เขาเป็นห่วงลูก
11:33ไม่เกี่ยวกับแม่หรอก
11:35แม่เขาถูกมาหาพ่อ
11:38เขาว่ายังไงบ้างคะ
11:41ก็ไม่ได้ผู้อะไรมาก
11:45แค่บอกว่าสภาพลูกไม่ค่อย
11:47ดี
11:49แม่เขารู้ที่ใสลูกดี
11:50ทั้งดือดันและไม่ยอมให้ใคร
11:52ช่วย
11:52ก็เลยขอให้พ่อมาดูแร่ลูกหน
11:54่อย
11:57หนูไม่เป็นไรจริงๆ
11:59หรือต่อให้เป็น
12:01ก็ไม่ใช่จะดีขึ้น
12:31แค่พ่อพ่อมาอยู่ที่นี่
12:32กับลูก
12:34ไปตลอดชีวิต
12:42เออ
12:44ดูสิพ่อเปลี่ยนทรศัพท์ม
12:45ะตะกี่เครื่อง
12:46แต่ก็ไม่รู้จะเปลี่ยนชื่อแม่
12:48เขาเป็นอะไรดี
12:51นี่
12:52การลืมถ้ายสักคนมันไม่ง่าย
12:55เลยนะ
12:57ถึงแม่จะปล่อยวางไม่ได้
12:59แต่ลูกก็ต้องใช้ชีวิตต่อ
13:01ไป
13:04ชีวิตยังอีกยาวไกล
13:06มันยากที่จะใช้ชีวิตคนเดียว
13:13หาคนที่เข้าใจลูก
13:15และใช้ชีวิตกับเขาเถอะ
13:25โอ๊ย
13:30เหรอ
13:32เชื่อ Guitar
13:35พี่เมาคืนพวกเดาโดนโหลดเกม
13:37มมาพี่อยากดูไหม
13:38ทำการปานให้เสร็จก่อนและมีค่
13:40อยไปดู
13:41ไม่ต้องเหรอ
13:42ยังไงก็ๆปิดเทิมแล้ว
13:44ใช่บอก
13:45รอกกาจุนที่อยู่หfollow B
13:47บอกว่าทุกคนไม่ต้องไปโรงรmans
13:48schedule
13:49มันเป็นโรขร้ายแรง
13:51หลายคนจะติดโรก
13:52ไม่อย่าดีใจเลย
13:54ถ้าพี่ไม่ต้องไปโรงรังจะไม่
13:56ดีใจ เหรอ
13:56ก็ดีใจแหละที่ไม่ต้องไปเรี
13:58ยน แต่มันจะยุ่งยากนะสิ
14:02เสร็งใจ ขอคุยด้วยหน่อยสิ
14:06ทำจดพวกดิสตร์ หรือพี่จะมาต
14:08รวจ
14:15เธออย่างนี้นะ รอกระบาดดูจะร้าย
14:17แรงเข้าเร็วเรื่อย
14:18ฉันเลยคิดว่าหลังเรากเรียน
14:20วันนี้เราจะหยุดเรียนกันก่อน
14:22เออ ผมสันดากากเพิ่มได้นะครับ ห
14:24รือไม่ ไว้ผมเอาชุดใหม่
14:27ขอโทษนะ โรคนี้ติดต่อได้ง
14:30่ายมาก ฉันเอกก็กังมล
14:31ถ้ายังไงรอให้โรคระบาดสง
14:33บลงก่อน แล้วเราค่อยนัดเวลากั
14:35นใหม่นะ
14:36ส่วนนี้ก็ข้าเรียนของสัปด
14:38าห์นี้ เธอก็ระวังด้วยล่ะ นะ
14:56พนุมน่ากากจะหลดแล้วนะ ใส่ไ
14:59ว้สูงหน่อย กดลวดลงด้างจม
15:02ูกลงแบบนี้นะ
15:03ขอบคุณครับ
15:05ตอนนี้จะอยู่โรงพยาบาลอันต
15:07รายมาก อย่าอยู่ที่นี่เลย
15:08แม่ผมคือตรวจร่างกายเสร็จ
15:09แล้วก็ไปข้องน้ำผมรออยู่ครับ
15:11นั้นไปรอข้างนอกเธออากาศถ่าย
15:13เทกว่า
15:13ครับ
15:17เป็นยังไงบ้าง
15:50มีอะไร
15:51พี่ร้อนไหมครับ
15:53ครั้นหน้าพี่ แดงเป็นเหมือนลู
15:55กแอปเปลเลยอ่ะ
15:57ไม่นะ พี่ไม่ได้รอเนี่ย
16:00ไม่เหรอ
16:02แม่คะ พี่หน้าแดงมากเลย สงสัย
16:05จะไม่สบาย
16:07เฮ้ย
16:08หน้าเบื่อมาก ออกไปไหนก็ไม่ได้อ
16:11่ะ
16:13เฮ้ย เบื่อจริงไว้
16:14พูดปากซะ
16:18ฉันชักบ้าแล้วนี่น่า หาอะไร
16:21มาเล่นกันธนา
16:23เล่นอะไร ฉันไม่อยากเล่นอ่ะ
16:47ลีน่าบอกว่า ถ้าฉันไม่ได้
16:49เจอคุณ ฉันคงมีชีวิตเพีย
16:51งครึ่งเดียว
16:51คำพูดแบบนี้มีแค่ในบุร
16:53คลเท่านั้นแหละ
16:56เป็นอะไรไปอ่ะ เธอดูใจร้อยนะ
17:03พี่
17:05ที่จริง ฉันเป็นผู้หญิงประ
17:07เภทที่ไม่มี
17:09ผู้ชายคนไหนชอบใช่ไหม
17:14เธอกังวลคือเรื่องนี้สินะ
17:17สุประแมนสินะ เขามีอะไรดีนะ
17:25ที่จริง เธอก็ชอบเขามาตั้งนาน
17:27แล้วนี่
17:28ทำไมถึงยังไม่คืบหน้า ไปไหนก
17:31ันเลย
17:33แต่ เขาก็ไม่ได้ประติเศษใช่นะ
17:36แต่เขาชอบเพื่อนสนิทเธอนะ
17:40แต่ เมื่อขือเทศไม่ได้ชอบเขา
17:43เธอรู้ได้ยังไง
17:48นังไม่โกหกฉันหรอก
17:52แล้วเธอต้องกันอะไร
17:58ฉันไม่อยากเสียใจทีหลัง
18:01อยากบอกเขาให้ชัดเจน
18:04ว่าฉันรู้สึกยังไง
18:07ถ้าอย่างนั้น เธอก็ไม่บอกเขาต่
18:10อหน้า
18:11พูดให้ชัดเจน เธอจะได้มีต้อง
18:13กังวลอีก
18:21ขายซีดีเทือนก็ไม่ได้
18:23งานสอมิเศษก็ถูกยกเลิก
18:26นี่ คิดหาทางอื่นหน่อยสิ
18:29เฮ้ย เป็นอะไรของนาย
18:34จะเล่าอะไรให้ฟัง
18:36อะไร งาน
18:38วันนั้น
18:40ฉันจูบเธอไปแล้ว
18:42เธอ
18:43มาเขอเทศเหรอ
18:45ชิงดิ
18:46เป้าinson
18:47แล้วหลังจากนั้น
18:48เธอก็
18:50วิ่งหนีกลับไปเลย
18:52ตอนนี้เยứนไม่ตอบข้อความฉั
18:54นเลย
18:55ตีเนี่ยมันไม่มีอะไรขึ้นได้
18:57มั้ย
18:57ไม่ได้ฉันอยากคุยกับเธอ แต่เธ
18:59อไม่ตอบเลยอ่ะ
19:13นี่ ได้หาอะไรอ่ะ
19:16เจอแล้ว
19:18ตามกฎหมายกันรถละเบิดทางเพศ
19:20ถือพันอาจยากรรม
19:21โทษทางอายา จำคุกสงสุดสิ
19:24บปี
19:24ondan นี่ แต่รังก่อนรอเลย
19:26lam010 erstีกว่ารี่มีจะไปแล้วอ่ะ
19:28ครูต้องไปนำทีมต้ออวาธี น
19:31ายกับผู้หน้านักเกรี่ยนต้อง
19:32ระวังให้ดี
19:33ครับผม ผมจะทำไม่นีที่สุดครับ
19:35ถ้าไม่ปัญหาก็ไปหา ms. man
19:37ครูบอกation รถช่วยไป
19:39ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
19:40ด้วยตัวผมและ2 prz ของผม
19:42ผมจะจัดระเบียบลงเรียนใหม่คร
19:44ับ
19:44ทำงานกัดเป็นทีม กลัวไปนะ
19:52วันนี้ คู่ฝ่ายปกค้องไม่อยู่
19:55แต่น้ำไม่ได้หมายความว่า โรง
19:57เรียนจะได้ระเบียบ
19:59การปกค้อง ต้องเน็ดคาด
20:02ไปได้
20:14คู่ฝ่ายปกคุณฝันที่
20:31เดี๋ยวเราจะเล่นฟriftบน หรือบา
20:34ทธิบนณ์กันดีอ่ะ
20:36ฟุทบรอะไรเล่าน่ะ บาทเก็บนสี่
20:39ไง ซูปอเมน อะไร
20:40feet
20:41เฝ้ลุกคนที่แล้ว
20:42เจออะไรเหรอ
20:51ordersิวผังบอกว่า
20:52นักกับชุดชั้นคนล่ะสีนะ
20:54บ้าจิง
20:56같은데
20:56หนังถมิอไร deter
21:10ว่าจะสารภาพรักกับสุปปอ
21:12มแมน
21:13วันนี้เลย
21:14ฮะ แต่...
21:15นี่ ทุกคน!
21:16ตัวนกระเป๋า!
21:17โอ้...
21:19มันไม่มีทางอ่ะ
21:20มันทำได้ด้วยเหรอ?
21:21มันมีสิทธิ์เหรอ?
21:23ทำว่ามีสิทธิ์ไม้เหรอ?
21:24ฉันจะตอบให้นะ
21:25มี
21:30ทำไมสกระปกจังล่ะ
21:32เช็ดออกซะ
21:36ห้ามจับมือกัน
21:43นี่อะไร?
21:44ตาบ่อนเหรอ?
21:45โชโกแลตไง?
21:48ห้ามเอาโชโกแลตรูปหัวใจมา
21:49รงเรียน
21:50ใครบอก
21:51ฉันบอกเอง
21:52ยิดนะ
21:52ก็ลองสิ
21:54ฉันจะให้พ่อปลดนาย
21:55ออกจากตำแหน่ง
21:59ฉันเป็นประทานนักเรียนนะ
22:01ฉันไม่กลัวเธอหรอก
22:02นี่ เอาคืนมาเนี่ย
22:08กินอะไรอ่ะ
22:10ฉันเอาเซ็ดบี
22:10เซ็ดเอสิ
22:11มีอาหารทะเลด้วย
22:14ฉันได้เอ็ดอยู่
22:15ฉันเด็กกะ
22:17ง่าย
22:18ง่าย
22:19หัวปากไปเลย
22:21หายฉันอยู่เหรอ
22:23เข้าไปใกล้ๆสิ
22:32เปล่า
22:34ไม่มีอะไรหรอก
22:36เอ้า ถกกระโทษ
22:37เฮ้ล่ะ
22:42นั่นที่สุดก็ได้พันสักที
22:43ว้าว
22:44นี่ นี่
22:46ว้าว
22:47นี่รุ่นหมายล่าสุดเลยนี่น่า
22:49ใช่
22:49ฉันมักซื้อมาใหม่นะ
22:51ไม่ต้องพูดเยอะ
22:52มารอกกันเธอ
22:53เราเพิ่งไปตรวจยิตคุณอื่นมา
22:55มาเล่นเองแบบนี้จะไม่เหมาะหรื
22:57อเปล่า
22:58อย่าไปขี้ขาดหน่อยเลยน่า
23:00ใครจะกล้าฟ้องพวกเราแล้วหั
23:06คุชอย คุมไม่อยู่ไม่ใช่เหรอครั
23:09บ
23:09ใช่ แต่ก่อนจะไปถึงครูได้รับแ
23:12จ่งว่า
23:12งานทุกยุกเลิกเพราะมีคนติ
23:14ดเชือ
23:14นี่อะไร
23:16คือว่า
23:17คือเมื่อกี้ผมเห็นนักเรียนคนหนึ
23:20่ง
23:20เล่นในห้องน้ำนะครับ
23:21ผมเลยยืดมากำลังตรวจสอบอยู่
23:23นะครับ
23:23ทำดีมาก
23:25ครูจะเอาไปห้องปกครอง
23:26หมอกเด็กคนนั้นให้มาพบครูด้วย
23:28อื้อ ได้ครับ
23:53อื้อ ขอโทษนะ
24:11ทำไมจุดๆ แต่ขอโทษแล้ว
24:18อื้อ อื้อ โอเค ขอบใจนะ
24:31มีบางอย่าง ฉันอยากบอกนายมานานแล
24:35้ว
24:36เราเรียนทุกคนฝั่งทางนี้
24:38เพื่อพองกันไปให้โรกศาสแปร
24:39กกระจายไปทั่วโรงเรียน
24:41สำนักการศึกษา ประกาศว่า
24:43โรงเรียนทุกแพงจะถูกปิด
24:44จนกว่าจะมีการประกาศเพิ่ม
24:46เติม
24:46กระดูหน้าติดต่อผู้ปกครองให
24:48้มารับ
24:48หรือออกจากโรงเรียนหลังแ
24:50จ้งผู้ปกครองให้รับทราบแล้
24:51ว
24:52ฉัน...
24:52อ่ะ รีบเธอ โรงเรียนจะปิดแล
24:54้ว
24:54ฉันจะไปแล้ว ระวังด้วยนะ
24:56เออ
25:10อัดคุชอย
25:11ว่างไง?
25:12ผมมี...เอ่อ...เรื่องรายงานครับ
25:15ผมจะไปรักษาคอสงบที่ประตูโ
25:17รงเรียน
25:17ไม่ต้องล็อก เดี๋ยวผมรู้จัดก
25:19ารเอง
25:19ง่ายก็รีบรับบ้านเธอ
25:21อืม เออครับ
25:24แล้วคนอื่นล่ะ
25:34ตอนที่เพื่อนคนอื่นได้ยินว่าค
25:36่าเปเรียนถุงยกเลิก
25:38ก็พากันวิ่งออกไปเลย
25:39แล้วทำไมเธอยังอยู่ล่ะ
25:45สิวเช้งอยากสรภาพกับนาย
25:47หะ?
25:50สิวเช้งอยากสรภาพรักกับน
25:52าย
25:52อ๋อ
25:54นายอย่าทำราย
25:56ความรู้สึกเธอได้ไหม?
25:58เธอมาสรภาพแล้ว
26:00หะ?
26:01แล้วนายตอบว่าอยังไง?
26:02ทำไมเธิกอยากรู้ล่ะ
26:05เธอหึ้งเหรอ
26:06เปล่าวนะ ชั้น
26:36ขอบคุณ
26:42สิวชิง
26:46สิวชิง
26:54ฉันรู้ว่าเขาไม่ชอบฉัน
26:59แต่ทำไมเขาถือไม่กล้าวบอกฉั
27:01นตรง
27:05ที่กับเธอเขายังกล้าวบอกเธ
27:07อตรง
27:11ช่างเธอฉันอยากอยู่คนเดียว
27:23โรคซาสไม่มีผลอะไรกับฉันเลย
27:27มีแค่เรื่องเสียหน้ากากแล้วไม่
27:29ต้องไปโรงเรียน
27:31ตั้งแต่โรงเรียนปิด
27:33สิวชิงก็ไม่ค่อยโทหาฉัน
27:35เธอบอกว่าต้องตั้งใจซ้อมบ
27:37ท
27:38และไม่อยากคิดอะไรมาก
27:43ในบอกว่าโลกภายนอกมันดีย
27:44ังไงเพื่อกลับมาทำไม
27:53ระหว่างนั้นฉันก็ทำชวดสำห
27:56รับแสดงแล้วก็ท่องบท
27:57แบบนี้ไม่ได้นะ
27:59เดี๋ยวฉันทำให้
28:31ซักจากแรงทำเป็นไม่ได้ยินด
28:33้วยยังไง
28:34เธอต้องได้ยินสิ เธอไม่ต้องส
28:35ีหูน่า
28:36น่าเสียดายที่เธอมีแค่ร่าง
28:39เดียว
28:40ฉันไม่อยากคุยด้วยแล้ว ไปกัน
28:42เธอ
28:43ที่นี่มีแค่ผมคนเดียวที่ช่วย
28:45พмаคุณได้
28:54มาแล้วเหรอ
28:56ฉันอยากวัดตัวใน
28:58ยกแขนขึ้นหน่อย
29:30สุประเมน เดี๋ยวในวัดตัวเส
29:33ร็จแล้วไปทดสอบเออพร้อบด
29:35้วยเนอะ
29:35อ๋อ ได้ครับ
29:46ฉันไปที่นั่นเพื่อดูเดี๋ยวไม
29:48โครโฟนไม่ใช่ไปรับสีนฟังธ
29:50รรม
29:50ไม่ว่าขอเทศของนายจะมีความหม
29:51ายแค่ไหน
29:52ถ้ามันไม่ตลกก็คือไม่คำอย
29:54ู่ดี
29:56นี่ พะนุม embryo ฉันขอนั่งตรง
29:58นี้ได้ไหม
29:59ต่อสบายครับ
30:06เดี๋ยวนี้คนกินข้าวในส่ว
30:07นกันเยอะนะ
30:08ใช่ครับ ไม่มีที่อื่นได้ไปแล้ว
30:11ใช่แล้ว dates
30:13อาหารข้างนอกแปรงมาก
30:15อีกอย่างตอนนี้วัยรัสระบาด
30:17ไปทั่ว
30:17เมื่อก่อนนะฉันยังไปเล่นไพร้
30:20นุกระจอก
30:20และไปรองคาραโอเคกับเพื่อนได้
30:23ตอนนี้แค่ได้มาสวนสาธรณะก
30:26็ถือว่าโชคดีแล้ว
30:27ไม่งั้นของโดนโทษฝ่าฝื้น
30:29ขอห้ามการรุ่มตัว
30:31ใช่ครับ ทำอะไรไม่ได้เลย
30:37ว่าแต่คุณยาย รู้ไหมครับว่า
30:43ความมันเทิงฟีคืออะไร
30:46คือความฝันครับ
30:49ช่وبที่โรคสาธรบาทผมนอนอยู่
30:52บนเตียงไม้ ทั้งเมืองเห็นจะหย
30:54ุดหนิ่ง
30:56ผมทำได้แค่ นอนอยู่ตรงนั้นและฝ
30:58ัน
30:59ผมฝันว่าถูกรัต lane ängerอยู่หลาย
31:01ครั้ง
31:03ฝันว่าได้อยู่ว่านหลังใหญ่
31:04กับแม่ผม
31:06ฝันว่าแม่ผมแCamงแรงและสบ
31:07ายดี แต่ทุกครั้ง
31:10ที่ผมตื่นขึ้นมาผมเห็นแต่ เพดา
31:13ณที่สีหลุดรอกเป็นแผ่นแผ
31:14่น
31:21- ฮัลโหล
31:24- นี่ ใช้เท่าการเงินไหม?
31:26- เฮ้ย ใช้เท่าการเงินทุกวันแ
31:28หละ
31:29- โอเค ฉันคิดออกแล้ว ทำไมแล้ว
31:30ไหมค่ะ หน้ากากล่ะ
31:31- โรคซาสเป็นฝั่นร่ายของคนห
31:35้องกลง
31:36- แต่สำหรับผม มันคือแสงแ
31:40ห่งความหวัง
31:43- เฮ้ย เดี๋ยวเข้า
31:44- เฮ้ย หยือหน่อย โค่หนักเลย
31:46- สุดยอดเลย
31:48- นี่ เราประตูด้วยนะ บ้านใช้ของเม
31:50คค่ะเยอะมาก รู้แล้ว
31:52- ขายหน้ากาก ไขอย่างใต้ก็สั่ง
31:57มันเลย
31:57- นี่ แล้วอีกกลง
32:06- หนึ่ง สอง สาม แล้วอีกแค่สาม
32:10กลอง ที่เหลือเป็นคนสั่งแล้ว
32:11- ฉันจะขอให้แม่ซื้อเพิ่ม
32:13ต้องสขายหมด
32:13- ขอให้แม่นายซื้อก่อนก็ได
32:15้ ฉันดีกับนายใช่ไหมละ?
32:16- นั้นได้เงินอย่างน้อยสองเท่า
32:18เลยนะ ไม่เรียนค่าเฉละ หน่ายเลือก
32:19ได้เลย
32:20- เย้! ทําแบบนี้น่ะ มันทํา
32:24ให้หลายคนเดือดร้อนนะ คุณควร
32:26เลิกซะ
32:27- ผมเลิกนานแล้ว ไม่จะขายแล้ว ผมพ
32:30ูดถึงช่วงโรคสารบาด
32:31- ไม่ว่ายังไงก็ อย่าทําร้
32:34ายคนอื่นอีก อ่อย
32:40- วะเขือเทศ
32:46- ถ้ามีทางเลือก ค่อยจะอยากเป็น
32:51คนสบาหาร ทุกคนต่างก็มีสิ่
32:54งที่อยากทํา
32:54- ตั้งแต่เด็กจนโต ผมอยากแสดง
32:57เดียวไมโครโฟนมาตลอด แต่ว่า
33:00ความฝันก็คือความฝัน ความ
33:02จริงก็คือความจริง
33:03- ผมเห็นตัวเองแสดงอยู่ในคว
33:05ามฝัน บ่อยกว่าแสดงจริง ๆ
33:07สะอีก
33:08- มีใครรู้บ้างว่าความฝันก
33:12ับความฝันต่างกันยังไง?
33:14- ความฝันก็คือไม่ว่าความ
33:18จริงจะยากแค่ไหน หรือมีโอก
33:19าสน้อยแค่ไหน ก็ยังมีความ
33:21เปล่นไปได้
33:22แต่ความฝันก็เป็นแค่ความฝ
33:25ัน
33:26เราควบคุมหรือสัมผัดมัน
33:28ไม่ได้
33:28เปลี่ยนแปลงความจริงไม่ได้
33:31ผมโตมากับการมีความฝัน
33:34ความฝันที่ผมมีมากที่สุด
33:36คือการคิดว่าตัวเองมีฝัน
33:38ผมคิดว่าถ้ายิตวั่นฝันนั้น
33:40ไว้
33:41ผมจะมองข้ามรุ่นแย่ในชีวิ
33:43ตทั้งหมดไปได้
33:45ผมไม่ต้องการความไฟฝันหรอก
33:47ผมแค่อยากมีชีวิตที่ราบปร
33:49ื่น
33:50และในฝันนี้
33:52ผมได้มีชีวิตที่ราบปร cámara
33:54มีครอบโกรลที่ร้อยกลังวล
33:56มีพ่อแม่ที่ได้ถึง
33:59และสามารถทำเรื่องที่หน้าเบือส
34:01ุดๆ
34:01ให้ฟังดูสวยงามได้
34:03สามารถทำให้คนอื่นห่วง username ได้
34:05เหมือนกับเขา
34:07ในรู้มั้ย感じว่า
34:09เย็นรีบแบร่
34:10พูดอะไรตอนที่เดินเหนื่อยแล้ว
34:13มันพูดว่า ที่ขาฉันนุ่ม
34:15นิ่งไปหมดแล้ว
34:16นุ่มนิ่ม ลุกกาชมัดขำอย
34:19ู่นะ
34:23ทุกคนรู้ไม่ว่า เยลี่แบร์พู
34:26ดว่าอะไรเวลาเดิน
34:27พวกวันจะพูดว่า ดูขาฉันส
34:29ิ สันไปหมดแล้ว
34:31ควันอังก็ตกงามรอกร้อนผมมา
34:36หลายปี
34:37ขอบคุณครับทุกคน
34:38ทำให้ผมนึงเท็นจะแสดงเดียวเม
34:40โคโฟน
34:41แล้วผมค่อยค่อยตระดับว่า
34:43ผมไม่กล้าพอที่จะยอมรับบั
34:44น
34:45ว่าความจริงแล้ว
34:47ผมแอบอีกชาเขาอยู่
34:48อีกชาเขานิดหน่อย
34:50ที่จริงผมทั้งเผลินและตั้งใ
34:52จ
34:52เอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับ
34:53เขา
34:54เพราะเป็นคนประเภทที่ ในชีวิ
34:55ตได้แล้วไม่ต้องพยายาม
34:57ตั้งแต่เริ่มแรก
34:59เราเข้าไปจากคนโลกแล้ว
35:11แม่เป็นอะไรครับ
35:17เราเข้าไปกันเข้ามา
35:20พอของลูกติดเชื้อซาส
35:22ตอนนี้เขาอยู่ที่หอพูดป่อยแย
35:25กรวม
35:42ไม่เป็นไร
35:45พอลูกแข็งแข็งมาก
35:49เขาต้องหามันไปได้แน่นอน
35:51คุณอาจจะบอกว่าผมมองโลกใน
35:53แง่ร้าย
35:53หรือต่อให้จน
35:55ก็เลือกใช้ชีวิตได้หลายแบบ
35:57มีความันเทิงหลายแบบที่ไม่
35:58ต้องใช้เงิน
35:59อย่างเช่นการเล่าเรื่อง
36:01และเล่นมุตลก
36:03ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
36:20โอเค
36:21น้อย
36:21ของอยู่ไหน
36:24โอเค
36:28นี่
36:29ถามแม่น้ายหน่อยสิ
36:30ว่าเราจะมีอีกเท่าไหร่หลั
36:32งจากขายรถนี้หมด
36:38มีอะไรเหรอ
36:40เราเลือกขายหน้ากากกันเธอ
36:43พูดอะไรน่ะ
36:47แม่บอกว่าพ่อติดเชื้อซา
36:49สตอนนี้เขาอยู่ที่ประแนกกัดก
36:50ันโรค
36:53เมื่อคืนแม่ก่อดฉันและร้
36:54องให้อยู่นานมาก
36:55ฉันไม่รู้จะปรอบแม่ยังไง
36:59โทษนะ
37:00แต่มันเกี่ยวอะไรกับการขายหนากาก
37:02��
37:02แม่ฉันให้หนากากอนาacamายมา
37:03เพราะแม่กลัวว่าเราจะมีไม่
37:05พอใช้
37:06แต่ฉันกลับใช้รื่องนี้ไปข้อ
37:08อ้างเพราะเอามาขายกรหลดคา
37:11แต่เราก็ตกลงกันแล้ววา
37:13ฉันไม่อยากก็หกแม่อีก
37:32พ่อแม่ฉันยอมสลัดชีวิ
37:34ตผู้ช่วยเหลือคนอื่น
37:36แล้วพวกเราล่ะ
37:38การขายนากากเป็นการทำ bountyคนอื่นทาง
37:40อ่อม
37:41ฉันไม่อยากทำให้พ่อแม่ constituents หวั
37:43ง
37:44สурพคือ
37:46ฉันจะตั้งใจเรียนแล้ว
37:48เป็นนักเรียนที่ดี
37:50ฉันไม่อยากเล่นแล้ว
37:52เล่นเค้าเหรอ
37:54สำหรับนายอร่าบไปแค่การเล
37:55่น
37:56ส
37:59ฉันไม่มีทางเลือก
38:01สรุปเขาเลือกข่านกากได้แล้ว
38:06ฉันรับเงินมันแล้ว
38:07อัธิต градน่าฉันจะสตก 3 กลอง
38:10ทำไมไม่บอกชะก่อนล่ะ
38:12นายบอกว่าจะหาของมาให้ไง
38:15ตอนนี้ PUKจะไม่ขายก 그럴ิ่ง ดื่อยๆ
38:18ฉันไม่ใช่นายนะ
38:20พ่อแม่ฉันไม่ใช่หมอ
38:22ไม่ได้อยู่บ้านหลังใหญ่
38:23ฉันต้องกังวลกับทุกเรื่อง
38:27นายบอกว่าไม่อยากทำให้พ่อแม่
38:28ผิดหวัง
38:31แล้วแม่ฉันละ
38:33แม่ฉันเป็นมะเร็ง
38:35ฉันต้องการเงินไปรักษาแม่
38:39นายมีทางเลือก
38:41นายเลือกที่จะตั้งใจเรียนได้
38:43แต่ฉันไม่มี
38:46ฉันต้องทำงานไปเรียนไป
38:47ต้องรับสอนพิเศษ
38:49ต้องขายซีดีเทือนกับนาย
38:53เงินทั้งหมดที่หาได้
38:55ฉันจะออกไปรักษาแม่
38:57ฉันไม่กล้าขึ้นโรยบัสด
38:59้วยซ้ำ
39:00หลายคิดบ้างไม่ว่าฉันไม่ใช
39:02่จะทำแบบนี้
39:06โอเค
39:08เข้าใจแล้ว
39:09แต่เท่าการเท่าไร
39:12ฉันให้ไหนได้บางส่วน
39:13ห้าพัน
39:14แปดพัน
39:16ไม่มีประโยชน์หรอก
39:18ถึงได้
39:19จะจ่ายให้ฉันเดือนนี้
39:21แล้วเดือนหน้าล่ะ
39:23เดือนหน้าคือจะจ่ายพารักษาให
39:24้แม่ฉัน
39:37มันไม่ตลกใช่ไหมเหรอครับ
39:40ใช่ครับ
39:41ก็เหมือนวันนั้น
39:42ผมหมายความตามที่พูดทุกคำ
39:45ไม่ได้เล่นมุก
39:47วันนั้น
39:49ถ้าผมพูดกับเขาว่า
39:51รอเล่นน่า
39:53หลายอย่างอาจจะเปลี่ยนไป
39:57ผมเรื่องแสดงเดียวไมโครโฟน
40:00เพราะผมอยากที่สู่ตัวเอง
40:02ว่าสามารถทำอย่างที่เขาทำได้
40:05แต่ลึกๆแล้วผมรู้มาตลอด
40:07ว่าผมคือผม
40:09เขาคือเขา
40:11ผมตัดสินใจแสดงเดียวต่อ
40:13ไป
40:14ไม่ใช่เพื่อเปรียบเทียบกับเข
40:15า
40:16แต่เพื่อ
40:18แต่ลึกถึงเขา
40:20หวังว่าเขาจะได้อินผม
40:24เวลาการแสดง
40:26เกินสิบนาที
40:29ส่วนที่ไม่ตลก 3 นาที
40:32ส่วนที่ฝื้นทำตลก 3 นาที
40:35ส่วนที่แย่จนพูดไม่ออก 2 น
40:37าที
40:37นี่
40:39แต่ว่า
40:43ตอนจบได้ชมกันแสดงที่กิน
40:45ใจ 1 นาที
40:48ฉันยินดีจายเพื่อ 1 นาที projection
40:50ดังนั้น
40:51...นายต้องพรยายามให้มากขึ้น
40:56ไม่ว่าจะเป็นนักแสดง หรือน
40:58ักเดียวไมโครโฟน
40:59ทุกคนที่นี่ จะคออยู่ข้างใน
41:03แต่คนพวกนี้แปลกแปลกเนอะ ได้
41:05ต้องรับให้ได้
41:07ขอบคุณครับ พวกมันกับ
41:10อุ้ย ยินดีต้อนรับค่ะ
41:14ดีชัดทับขอให้กิน
41:15ขอบคุณครับ
41:25รับคุณครอง Dragons
41:37กับคูดท็จงๆ Alert
42:19ชื่อเล่นอื่นผมว่ามันอ่อนกว
42:21่าเยอะเลย
42:22เพราะชื่อเล่นพูดนี้มาจากชื่
42:24อจริงของคุณ
42:25ดูอย่างผมนะผมชื่ออยู่อีมกเซง
42:28ทุกคนก็เรียกผมชุปิเตอร์
42:30เออออออออออออออออออออ
42:30ออออออออออออออออออออ
42:32ออออออออออikum
42:44ทุกคนไปชื่อเล่นไหมครับ
Comments