- 6 months ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01เรื่องการต่อไปนี้เหมาะสำหรับ
00:03ผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อันมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรณะยานใน
00:09การรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ีกว่าได้รับคำแนะนำ
00:52อันมีอายุน้ำความก็ไม่ได้
00:56นาย ไม่ได้ยินเหมือนการรับคำ
00:59แนะนำ
01:12สิคดาสไซคือ ตอนที่สิบสอง
01:16ความกลัว
01:31เช่งใจห้ามพูดถึง ซุปเปอร
01:34์แบนเชียวนะ
01:36รู้แล้วน่า น่าเศร้าไท้ ตาย
01:38ตะเตอร์camp อย่างน้อย
01:40สิวเช็งได้บอกไหม ว่าเขาตายย
01:42ังไง
01:42ไง
01:45สวัสดี- สวัสดีสวัสดี ส
01:47วัสดี
01:47สวัสดีบรรยักฯน ขอโทษนะ
01:49จูกอบพิเตอร์ชั้นก็อัพด
01:50ตัวเอง รอนานเลยขอโทษนะ
01:52ฉันบอกแล้วว่าเธอต้องมาแน่
01:55นอน
02:00เดี๋ยวฉันโทษตามให้
02:07อ่ะ อ่ะ ฮาย
02:08โอ้โฮ ถ้าทีนะ
02:09เมื่อจะเทียงกลับชาวเนี่ยจ
02:10นลืมดูเวลาไปเลย
02:11งั้นในเมื่อมาคบกันแล้ว
02:13ด้วยประจุบครั้งแรกกันเลย
02:14เดี๋ยวก่อนสิ
02:16คุณต้องคิดให้รอบครอบนะ
02:18ตอนนี้คนเกลียดฉันเยอะมาก
02:20พวกเขาอาจจะไม่มาดูการแสดงก
02:22็ได้
02:22ไม่ใช่ความผิดเธออยู่ไปสน
02:24เดี๋ยวเราก็เปลี่ยนทิติแล้ว
02:26ไม่มีปัญหา
02:27เราไม่กรวหรอก
02:29ว่าแต่กระซวงอนามายลงทอดคว
02:31รยังไง
02:31แค่พักงานชิบสีวัน
02:33ตอนนี้ก็ Hollywood
02:35เริ่มโครงการใหม่นี่มา ดีที่ส
02:36ุดแล้ว
02:37เอาละ
02:37ฉันรู้ว่ามันลำบากที่จะทำละ
02:39ครในช่วงโลกละบาด
02:40แต่เพราะว่ามันลำบาก
02:41เราเลยยิ่งต้องทำกันซะ
02:44รอคิดดูซิ
02:45สมมุติว่าเราเป็นทุกอย่างแล
02:46้ว
02:46พอรธบาลปาการเปิ modulation อีกครั้ง
02:48เราก็จะปอยละครเวทีนี้เป็นเรื่อง
02:50แรกเลย
02:52โว้วว
02:53ไม่ได้เจอกันตั้งนาน คุณยังเจ
02:55้าแรกdepั้งแม่ Mallory
02:55ไม่ได้เจ regainนะ
02:56ก็แค่ล้องเสี่ยงดวง
02:58ไม่นะ
02:59เราเสี่ยงไม่ได้
03:00โรงละครอดอาด ไม่ได้กลับมา
03:02เปิดเร็วๆ เนี่ย
03:03ตอนไห้เปิดได้
03:04เราจะจ่ายค่าเวธีกับค่าสถาน
03:06ที่ยังไงไม่มีงบเลย
03:07ถูกต้อง แค่เช่าร้านอาหารก็
03:09ลำบากแล้วนะ
03:11เอ้านะ ฉันจะจัดการเรื่องเงินเ
03:13อง
03:13พวกนายสนใจแค่ส่วนของตัว
03:15เองก็พอ
03:16เดี๋ยวนะ เราจะทำอะไร
03:18สาร่างติดกันเหรอ
03:21ตอนฉันอยู่ที่สมาคมสวัสดีก
03:23ัน
03:23ได้ยินสีวเช้งคุยกับพวกค
03:25ุณยาย
03:25เรื่องที่เกิดขึ้นในปี 2003
03:27ฉันก็เลยคิดว่า หน้าคนของเราน
03:29่าจะพูดถึงโลก manos และก็โลก
03:32ระบาสนี้
03:32ที่หางกรันสองสะตาวัตร ก็
03:34น่าจะดีนะ
03:36มีคนเข้ามาด้วย
03:38สวัสดีครับ ผมชื่อหมกเซ affirmative
03:41น่าอีกแล้วเหรอเงิน思 è
03:42เข้ามาได้ยังไงเ hospital
03:44ฉันขอโทษข้า ฉันให้ลิγง
03:46เขาเอง
03:47หมกเซ Ensuite บอกพวกเขาสิ
03:51Or dessus อย่างความอะไรอย่าง fishermen
03:54ได้ไหมครับ
03:55ทำไมล่ะ
03:56เป็นความคิดของ Superman
03:58หา
03:59เออ ฟ้าผมก่อนนะ
04:01ผมแสดงเดี๋ยวไมครโฟนมา 17 ปีแล
04:03้ว
04:04ถึงจะไม่มีใครรู้จัด
04:05แต่ผมก็ยังทำต่อเพราะมันเป
04:07็นความฝันของผม
04:09แล้วก็กลับไปเดี๋ยวไมครโฟนซ
04:11ัสสิ
04:11มาทำอะไรที่นี่แล้ว
04:13พวกคุณอาจจะยังไม่รู้
04:15Supermanเคยเป็นเพื่อขนิดของผม
04:19for designers
04:19เวลายนะ
04:19เมื่อผม ที่เขา้อัดไว้
04:26ไม่นาน พวกก่อนที่ก็อัดไว้
04:47ขำได้ก่อค่อยกลับมานะ
04:49ถ้าผมทำให้พอคุณขำได้ คุณจะ
04:50ให้ผมเข้าร่วมไหม
04:51นี่ เดี๋ยวหน้า ฉันไม่ได้สมั
04:53ติพรีเมียม
04:54การประชุมจะจบแล้วนะ
04:56เหลือเวลาอีกว่า อีกว่า ส
04:59ามอยู่อยู่เลยนะ
04:59สอง หนึ่ง
05:00โอ้ คิดอะไรใหม่ๆเนี่ย
05:11นี่ลูก ลูกเผาคัวอยู่เหลือ
05:13เปล่านะ หนูกำลังทอบปีกไก
05:15่
05:15อาว ลูกนี่ไม่ธรรมดาจริง
05:17ๆ จะขยับนะ ให้พ่อดูส deposit
05:19หรือคือพรีกัยแบบข้างน
05:21อก เกือมไม้ ข้างในเลยเยือร์ย
05:23ืมอยู่เลย
05:25ปกติหนูไม่ต้องทำอาหารนี่นะ
05:27- ให้พ่อทําดีกว่าน่า
05:29- อ่า อย่าม่าย้้่งหนูสิ
05:31- อย่าให้ seongของสิ เดี๋ยวพ่อ
05:33ทําเ моглиวลงไป
05:34- COME PAH ทําเป็นเห acrylic
05:35- เห็ exceeds silently ใน indispensable than him
05:50อ่ะพ่อคะ อ่างล้างจารณ์มัน
05:52ตันเนี้ย อย่าที่น้ำมันลง
05:53อ่างล้างจารณ์...
05:57เต็มเลย...
05:59น้ำไม่ไหลลงเลย มีปั๊บไหม?
06:05ชั้นไปส่งของไม่เยอะ แต่มีครั้ง
06:08นึง ชั้นถือถุงขนมปั้งอยู่
06:10แล้วมังเอินทำล่นหนึ่งถุง
06:12มีแม่มันต้มกลิ่นนะ แต่ม
06:13ันไม่ยอมกิน ฉันเลยหยิบขึ
06:15้นมาดู ตายแล้ว
06:18มันคือสระเป๋ามาเมือนของแท้
06:20เลย
06:25บางเอินอะไรขนาดนี้
06:27แม้ค่ะ
06:28ฮะโหล
06:36ฮะโหลูกแม่ ตึกเรากำลังถ
06:38ูกกับกันโรค ไม่รู้ว่าจะเส
06:40บเมื่อไร
06:41ตอนนี้ square เต้างไปกลาบมา or
06:42ผู้แม่หรอ
06:44เรา par้านไปตรวจมา โชคดีที่ที่บ
06:47้านมีอาหาร เดี๋ยวแม่จะทำาห
06:49ารให้เป Li- wyn เหริงล่ะ
06:52ск่อนหรือ อย่าลืมยก mouthsเยอะซอ
06:53ฟมาเรารางคงน้ำนะครับ
06:54honest of any problem
06:54รู้แล้วแม่จัดการ แล้วไม่ต้
06:56องห่วกนะ
06:57ถ้าตึกเปิดแล้ว เดี๋ยวแม่
06:58บอกนะ
06:59yes
06:59ว่า οιเกรา Joy
07:02มีสายซ้อนมา เดี๋ยวผมโทษไปใหม
07:04่นะ บ๊ายบาย
07:08ฮัลโหล
07:10ฉันรบโกนคุณหรือเปล่า
07:11เปล่าครับ
07:12ฉันอยากถามคุณเรื่องปั๊มก่อน
07:14หน้านี้คุณซื้อมาจากที่ไหนคะ
07:16ส่วมตัดอีกแล้วเหรอ
07:18เปล่าแล้วค่ะ
07:21คราวนี้เป็นอ่างล้างจาเนี่ย
07:29ไง
07:29ไง นี่ครับ
07:31ขอบคุณมากเลยค่ะ เท่าไหร่คะ
07:33ไม่เป็นไร ขอว่าทุกๆ
07:36งั้นคราวหน้าจะเรียงข้าวเน
07:38ี่ย
07:38ไม่ต้องเหรอครับ
07:43ให้ผมทำให้ไหม
07:44ดีค่ะ
07:47เป็นอะไรคะพ่อ
07:48เมื่อกี้พ่อฉันถ้าเกียบยิบ
07:50ดูมันหายตันนิดหน่อย
07:51ไม่เห็นต้องเสียงดังเลยค่ะ
07:54ก็จะเกียบมันตกลงไปแล้ว
07:56รายแรงน่ะเนี่ย
07:57ทำไมต้องดูด้วย
07:59คุณลุงผมขอลองหน่อยนะ
08:03ผ้าน้ำไหลย้อนกลับคงราบ
08:05ากหน้าดูเลย
08:06อ่ะ...นายคือ
08:08เออ...เออ...
08:10มาชั้นเองดีกว่านะ ถือไว้นะ
08:13อ๋อ...นายดูคุณคุณนะ
08:16ต้องเป็นแฟลุกสาวชั้นแน่
08:18เลย
08:18อย่าพูดเหลวไหลค่ะ
08:20ไม่ใช่ครับคุณลุง
08:21เราเคยเจอกันเมื่อสิบกว่าปีก
08:23่อน ตอนนาสุดแบงกับผมกำลั
08:25งหาของที่นิคยะ
08:26โอ้ ฉันนึกออกแล้ว เราเคยอาบ
08:29น้ำด้วยกันในห้องน้ำสาธ
08:30ารณะนี้
08:30ใช่ครับ อาบน้ำด้วยกันเหรอ
08:33คะ
08:44ใช่
08:45เรียบร้อย
08:46ขอโทษนะครับ รับกวนคุณตล
08:48อดเลย
08:49ว้าว สะอาดเนียบมาก
08:53ผู้ชายแบบนี้ก่อนดี อยู่กินข
08:56้าก่อนสิ
08:56เอาสิครับ มีอะไรกินเหรอ
08:58ไม่มีถ้วย ชอบรถแกกะหลีซ
09:00ีฟูดไหม
09:01เดี๋ยวสั่งมากินค่ะ
09:03ผมทำให้ไหม ยังมีของอยู่นี่นา ย
09:05ังเสียปร่าวเหรอครับ
09:06เอาสิ
09:11มีแวว
09:13ว้าว ดูน่าอร่อยดีนะ
09:17ดีใจจังไม่ได้กินอาหารทำเ
09:19องมาตั้งนานแล้ว
09:20มากินเนียUn Fit
09:22ไม่ได้กินข้าวบ้านอาหรอกКА
09:24พ่อมาอยากกินข้าวฟษัดตลอ
09:26ดนี่
09:26งินคนเดียว ก็เหมือนเดิมแะ
09:29มากินกับเราก็ได้ข Yum
09:31พ่อมาอยากรบกวนลูกกับซุป
09:36ว่าแต่คุณลุง... เออ... คุณลุ
09:39งหายดีหรือยังครับ?
09:41โอ้... ดีขึ้นเยอะแล้ว จะว่าไป
09:43บางครั้งก็หายแจไม่ค่อยลวกนะ
09:46บางนี้ลุงดูกรฟีกระเป๋ามาก
09:47นะครับ
09:48ใช่แล้ว ฉันออกกำลังกายไง ส
09:50มัยการโทษอยู่มัทยมต้น ฉั
09:52นแบกขยาตจากชั้นยี่สิบกว
09:54่าลงมาให้ได้นะ
09:55ยังจะพูดอีกนะ ตอนนั้น เขาเมื่
09:58องหาจากโรคร้ายแลงด้วยเนี่ย
09:59แต่ยังไปทำงานอีก
10:01ตอนน่ะทำงานหนักเป็นเรื่องปกต
10:03ิ ตอนนี้พ่อแกแล้วก็มีความส
10:05ุขดี
10:05สิ่งสำคัญคือ ลูกมีความ
10:08สุขพ่าก็วางใจ
10:13ลูกกำลังดูๆกันอยู่สินะ
10:16ฮะ... ะ...
10:19poo...
10:24มันคือ ผมอยู่แถวนี้พอดีก็
10:29เลยขึ้นมาช่วยนะครับ
10:30อ๋อ มาช่วยทันทีที่อีกฝายต
10:32้องกัน เป็นคนรักกรับครัวเม
10:35ืองกับฉันเลยนะ
10:36อย่าพูดตอนกินข้าวค่ะ
10:37ทำไมล่ะ
10:38กินกุ้งสิค้า
10:47อ๋อ วางไว้ตรงนี้ล่ะ
10:52คุณลุงคงเหนื่อยหน้าดู หลั
10:54บมันโซฟ้าซักแล้ว
10:57แน่นอนค่ะ เขาลงแรงกับอ่
11:00างไปเยอะเลย
11:02ขอโทษเรื่องที่พ่อ พูดเมื่อกี้
11:05ด้วยนะคะ
11:06ไม่เลย เขาแค่ตรงไปตรงมา จริง
11:08ใจดี
11:11บางครั้ง ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจ
11:14ริงใจหรือโงกกันแน่
11:17แต่ถ้าฉันไม่มีพ่อ ก็ไม่ร
11:21ู้ว่าฉันจะเป็นยังไง
11:23ผมก็เคย ผมกรวดพ่อมากนะ
11:27ว่าทำไมพ่อถึงทิ้งผมกับแ
11:29ม่ไป
11:29ผมต้องทำงานทางที่อย่างเฮนอยู่
11:32แต่ผมไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว
11:34คงพละชินแล้วนะ
11:36ไม่ช้าก็เร็ว ผมก็ต้องดูแลแม
11:38่อยู่ดี
11:39ก็แPointจะเร็วขึ้นดิดหน่อย
11:43ตอนเด็กๆ คุณมいうความสุดไหม
11:51ตอนเด็กๆ คุณกล้ามากเลยเนี่ย
11:53ที่แอบเข้าไปร้ายซีดีเธือนใ
11:55นโรงเรียนของฉัน ทำรายอุสา
11:57หกรรมพระพยนต์และการศึกษ
11:58าด้วย
11:59ตอนนั้นไม่เช็กล้า ผมได้สนใจ
12:01ผลที่ตามมาหรอก ผมแค่อยากหาเงิ
12:04นมารักษาแม่
12:05อ๋อ คุณก็แอบไปซอบระคอร์
12:07ในโรงเรียนนะ
12:14พอคนเราโตขึ้นก็เหมือนความก
12:17ล้าจะน้อยลง จะทำอะไรทีก็ต้องค
12:20ิดแล้วคิดอีก competent
12:21โจนสุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไรเลย
12:24มาผิดกฎหมายนะ จากกล้าทำได้ผิ
12:26ดกฎหมายไปทำไมล่ะ
12:28ก็จริงค่ะ บางครั้งฉันก็อย
12:33ากกลับไปที่งินเก่านะ ได้เย็น
12:36ว่าถูกกปิดไปเมื่อปีที่แล้
12:38ว
12:38ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงบ
12:40้าง
12:43ไปกันตอนนี้เลยไหมครับ
12:45ตอนนี้เหierto
12:46ผมก็อยากไปเอาของคืนจากห้องคม
12:48ห้องoun él som?
12:50噢
12:51มันผิดกฎหมายนะ
12:52อายจะมีวิธีไม่ผิดกฎหมายก็
12:54ได้
12:58ขอร้องนะครับ
12:59ไม่มีใครอยู่ข่างใน
13:00อีกอย่างนะไม่ใช่คนน่าสงสัย
13:03เป็นอะไรเหรอครับ
13:03ไม่ใช่ความคิดติดี edition
13:05โอเค แล
13:06้วเรวนะ
13:07โอเค โอเค
13:11ขอบคุณนะค่ะ
13:12ไม่เป็นไร ฉันช่วยได้แค่นี้นะ
13:14ขอบคุณครับ ลุง
13:16ขอบคุณค่ะ
13:17คล้อมแข็งผมหน่อย
13:21คุณบอกเขาไปว่าไง
13:22บอกว่าเราเป็นเพื่อนสิทธิ์เก่
13:24า
13:24และถามว่าขอเข้าไปดูได้ไหม
13:28ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ
13:30เอ่อ...
13:31เปล่าผม
13:33โกหกไปอีกว่า
13:34เราเป็นเพื่อนร่วมฉัน
13:36ที่ครบกันมานาน
13:37และกำลังจะแต่งงานกัน
13:39แต่ว่า...
13:40แต่อะไรเหรอ?
13:41คุณป่วยระยะสุดท้าย
13:43และอยู่ได้อีกวิye nan
13:44ฮ
13:50ทำไมไม่บอกว่าเป็นคุณเ cancellะ
13:55คุณหาอะไรอยู่เนอะ
13:57เดล บิลเดียว isolated
13:57มิครโฟนอย่างไม่เป็นทางการของ
13:59จีหว่า
14:00ตอนนั้นตัวไม่ได้เปิดขายทั่ว
14:02ไป
14:02เหลือคลิปแค่คลิปเดียว
14:04มันเลยมีค่ามาก
14:06หลังจากถูกจับได้ว่าไร้แ
14:08ผ่นเถอะ
14:08ผมก็ไม่กล้ามาเรียนคุณอีก
14:10ส่วนสามีคุณก็มวดแต่จีบ
14:12คุณ
14:12และว่าจะมาหาให้ผมนะ
14:14ผมเลยยังไม่ได้มันคืน
14:19ดูเหมือนจะไม่มีปฏิหานะ
14:21กลักตัวเสร็จแต่พ่อก็กลั
14:23บแล้ว
14:24อืม
14:26ลูกง่วงแล้วเหรอ
14:29โอเค
14:30เป็นเด็กดีนะ
14:52ผ่านมาตั้งหลายปีที่นี่ไม่เปล
14:54ี่ยนไปเลย
14:59สะแดงเลยสะแดงเลยสะแดงเลย
15:13ไม่ผ่าน ไม่ผ่าน แมคโฟนเหมือน
15:16เดิมเธอ
15:18คุณอยากดูเหรอ
15:26กันเริ่มเลยนะ
15:29รอชมเลย
15:31ผมไปคนส่งของ
15:33ถ้าไม่มีอออเดอร์
15:35ผมก็จะนั่งคิดมุก
15:36แล้วหลังจากนั้น
15:38ผมก็จะได้มุกกับคนส่งของคนอ
15:39ื่น
15:39รู้ว่าพวกเขาจะข่ำไหม
15:41แต่ก็ล้มเหهวทุกครั้ง
15:43ผมชินต์กับการให้พวกเขา راتด
15:44้วยอารมณ์
15:45ผมบอกว่าเคาทุกครั้ง
15:46ฮ Committee คน bientôt dar ชียงหลังสิ่งพวล
15:48สวัน
15:49มีครั้งหนึ่ง
15:51เที่ยวกเขาBen with no one
15:53released internalulsion
15:53เจ้งหลังสิ้นพรสวรร์ ใน
15:55วันราคุยโจมหมดต้ำยา
15:59งงเหรอ
16:03มุกมันอาจลึกเกินไป
16:05เออ คำว่าเจ้งหลังสิ้นพร
16:07สวรร์ก็คือ
16:08ต้องมีพรสวรร์ก่อนถึงจะม
16:09ีสิทธิ์พูดแบบนั้นได้
16:15อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว
16:19ไม่ขำซินะ
16:21เออ เกือบแล้วล่ะ อีกนิดเดี
16:23ยวนะอีกนิด เหมือนจะขาดอยู่น
16:26ิดหน่อย แต่มันคืออะไรล่ะ
16:32ถ้าตอนนั้นผมเข้าชมรมละครก
16:34ับซุปเปอร์แมน
16:37ไม่รู้ผมจะพูดเก่งขึ้นไหม
16:42ที่จริงคุณก็ไม่ได้แย่เลยนะ
16:47ฉันดูช่องคุณแล้ว
16:53ฮ snapshot คุณดูคลิปผมแล้วซินะ
16:56ฉันเห็นในแอนนำคลิปที่มี
16:59หน้าคุณ RICH อย่าดูคลิปพวกนั้
17:01นเลยครับ น่าอายจะตาย а
17:04เออ
17:05ความอายอาจจะเป็นจุดแข่งข
17:06องคุณก็ได้เนี้ย
17:08นี่ความชมแบบใดเนี้ย
17:12คลิปพวกนั้นอัพไปนานแล้วแต่
17:14มียอดวิวไม่เท่าไร ผมก็รู้ต
17:16ัวเองแล้วล่ะ
17:27ทำไมคุณหนึ่งอยากแสดงเดี๋ยว
17:28ไหมคอโฟนละ
17:32ผมคิดว่า
17:34อาจเพราะผมรู้สึกมาตลอดว่
17:36าชีวิตมันไม่ง่ายเลย
17:38ถ้าผมทำให้คนอื่นมีความสุขได
17:40้
17:41ก็เหมือนผมให้ความหวังพวกเขา
17:44ได้
17:45แต่ผมก็พยายามมานานแล้ว
17:48ผมคงไม่มีพอสวรรจริงๆ
17:52อย่ายอมแพ้เชียวนะ
17:56เวลาคนเรามองย้อนกลับไป
17:59มักจะลืมว่าทำไมถึงยอมทิ
18:01้งความฝัน
18:04พวกเขาโทษตัวเองที่ไม่อดทน
18:09พอเสียไปแล้วก็มาเสียใจที่หล
18:12ัง
18:15ดังนั้นคุณมาได้ไกลขนาดน
18:18ี้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว
18:23แต่ผมไม่รู้ว่าจะไปตอนอีกนานแ
18:25ค่ไหน
18:27ถ้าคุณเหนื่อยก็แค่พักค่
18:30ะ
18:41ตามรายงานของสำนัดงานอาหารแล
18:43ะสุขภาพ
18:43ในห้องกงมีจำนวนผู้ป่วยโ
18:45รคซาสทั้งหมดถึง 111 คน
18:47กระสุขสาธรณาสุขภาพว่า
18:49เรื่องนี้ได้รับความสนใจจากน
18:51านชาติ
18:51แต่ประชาชนไม่ต้องตื่นระหนุก
18:53เพราะยังไม่มีหลักทานว่า
18:55เรากนี้สามารถติดต่อผ่านการ
18:56สัมผัสในชีวิตประจำวัน
18:57ได้
18:58ความเป็นไปได้ที่เวราสจะบนบื
19:01นในอาหารต่างๆ
19:02ด้วยทาง �ระงอากาทก็เป็นไปได้
19:04ต่ำมากเช่นกัน
19:06เปิดข้อความ
19:14squelmet
19:14ผมบาง lineup ให้เราอาบน้ำทันทีที่
19:15ถึงบ้านเลย
19:22เวลาออกไปข้างนอกก็ใisiหน้ากาด
19:24ด้วย
19:24แต่มันหายใจลำใหม่
19:27ห้ามถอบจากยังถึงบ้านและก
19:29้อ flavours Bar
19:29แล้วหน้าทามีliftingด้วย
19:31โอ้ รู้แล้วครับ
19:34แล้วก็ ถ้าลุกตรงการหน้ากากเพ
19:36ิ่ม แม่สัญจิกที่ทำงานให้ได
19:37้นะ
19:38หรือถ้าเพื่อนร่อมฉันลุก
19:39ตรงการก็บอกแม่นะ
19:40ทุกวันนี้การช่วยเหลือกันเป็
19:42นเรื่องสำคัญ
19:45ยืนยันการเสียชีวิตจากโร
19:46กส่าแล้ว
19:48มีแพทย์จากมนทนกวังตุง
19:49นักธุรกิจลูกครึ่งจีนอ
19:51เมริกัน
19:51ที่เคยไปเยือนจีนใต้และเวียด
19:53นาม
19:54และยังมีต้นต่อของการติด
19:55เชื้อ
19:55ที่รงพยาบาล Pamela Yoday
19:57เนท้อซ่อตะวันออก
20:01เวราชนี้น่ากรัวจัง
20:02ได้ยินว่ามันค้าค้นได้เลย
20:06โอเคทุกคน
20:07มาได้ประชมกันเธอ
20:08ฉันมีข่าวร้ายมาบอก
20:10ฉันได้รับอีเมลจากอเมริกา
20:12กรรมการมาที่ห้องกวงพระดุก
20:14กาแสดงของเราไม่ได้
20:15หา?
20:16ทิ้งเหล่ะครับ
20:17แล้วการแข่งขันละคะ?
20:19สมาคมอนุญาตให้พูดที่ได้รั
20:21บผลกระทบ
20:21จากโรกระบาดบรรรทิกกาแส
20:22ดงทั้งหมด
20:23และส่งผลงานภายในวันที่ 4 พ
20:25ฤภาคคุม
20:26แบบนี้ก็ดีสิ
20:28อย่างน้อยเราก็ไม่ถูกตัดสิท
20:29ธิ์นะ
20:30หนูก็มีข่าวร้ายเหมือนกัน
20:33พ่ออยากให้หนูกลับบ้านทันท
20:34ีหลังเลิกเรียน
20:36หนูอาจจะไม่ซอมไม่ได้
20:41พ่อก็บอกให้หนูอยู่บ้านเหมือนก
20:43ัน
20:43นายล่ะ
20:47เออ...กิจกรรมภายนอกไม่มีปั
20:50ญหา
20:50แค่ผมไม่เทร็จเท่าไหล
20:59ว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
21:01โชคดีที่ชากใกล้เสร็จแล้ว
21:04ถ้าไม่มีโตหลักสองคน
21:06ก็ไม่มีความหมายที่จะซ้อมกั
21:07นเอง
21:09โอเค
21:10วางแผนกันแล้วว่าจะทำยังไ
21:11งต่อ
21:13ภายในวันที่ 4 พฤษภา
21:14เราจะต้องส่งวีดีโอไปให้กรร
21:16มการ
21:18อำเร็ง กูตแมน
21:19พวกนายสองคนจัดการเรื่องฉากต่อ
21:21นะ
21:22โซลิ่ง เริ่มจัดคิวบทได้
21:24เลย
21:24เสร็จแล้วเอาไหมชนุนะ
21:25เมื่อเทศ ทำชุดต่อไปนะ
21:28หวังว่าจะได้เจอกันต่อลองช
21:29ุดนะ
21:30ส่วนคนอื่นๆ ปลับไปจำบทสะ
21:32ต่อไปเราจะซ้อมทางโทรศัพท์
21:34กัน
21:53มีอะไรเหรอ
21:55เสร็จแล้วยัง
21:56เกือบแล้ว อย่าพั่งไปไหนนะ
22:01ค่ะ
22:10กลัวขนาดนั้นเลยเหรอ
22:12ก็ตอนนั้นมีเรื่องเกิดขึ้นก
22:13ับผม
22:14ผมมั่นแจมว่าในโรงเรียนค
22:15ุณมีผี
22:16แน่ใจเหรอ หล่อนไปเองหรือเป
22:19ล่าคะ
22:21ทำไมคุณถึงกลัวผีจัง
22:22ผีเลยนะ มันน่ากลัวนะคุณ
22:26คุณเคยเห็นเหรอ
22:27บางอย่างนะ ไม่ต้องเห็นกับตา
22:29ไม่ต้องพิสูตร ก็ทำให้กลัว
22:31ได้
22:38คุณบอกใช่ไหมว่า
22:40การเห็นซุประแมนตอนมอง
22:42คือการหลอกตัวเอง
22:45ขอโทษนะ
22:47ผมไม่ได้พูดแบบนั้นเลย
22:54วันนั้น ฉันอยากเจอเขาจริงๆ ก
22:59็เลยดื่มไปสะเยอะ
23:04แล้วฉันก็นึกถึงสิ่งที่
23:06คุณพูด
23:09แล้วคุณทำยังไง
23:13ฉันถามคำถามเขา คำถามที่หมอต
23:16้องรู้คำตอบแน่
23:20แต่เขาตอบฉันไม่ได้
23:28ที่จริงฉันคิดว่า
23:31ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้ว
23:33ว่าซุประแมนคนนี้ ไม่มีอยู่จ
23:36ริง
23:38เพราะฉันไม่เคยเชื่อว่าคนเรา
23:40พอตายไปแล้วจะมีอะไรหลงเหลืออย
23:42ู่
23:44แต่กลายเป็นว่า
23:46เมื่อเราอยากโกหกตัวเอง
23:49ก็สามารถทำได้ดีเลย
23:53ผมเข้าใจ คุณคิดถึงเขาบ้าง
23:58ที่จริงฉันเสียใจมาก
24:02มันมีหลายครั้ง
24:04ที่ฉันน่าจะทำดีกว่านั้น
24:06หรือว่า มากกว่านั้น
24:10แต่ก็ไม่มีโอกาสแล้ว
24:13ฉันชดเชอให้เขาไม่ได้อีกแล้
24:15ว
24:18ที่จริง
24:20เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับซ
24:22ุปเปอร์แมน
24:29ตอนนั้น
24:31เรากำลังจะแต่งงานกัน
24:39ขอโทษนะ
24:41ฉันต้องทำงานที่เสร็จก่อนถึ
24:43งจะกลับได้นะ
24:50ขอโทษนะ
24:50เหนื่อยไหม
24:51เหนื่อยมาก
24:52เหนื่อยแทบตายเลย
25:00ฉันได้รับอีเมลเรื่องการจอง
25:03อีเมลอะไรเหรอ
25:06ทำไมไม่บอกฉันเรื่องตัวสุขภา
25:08พก่อนแต่งงานแล้ว
25:12ฉันไม่มีเวลาบอกนะ
25:14ฉันไม่มีเวลาบอกนะ
25:15ก่อนแต่งงานใครๆก็ต้องตรวจ
25:16กันทั้งนั้น
25:17คิดว่าเป็นการสวนสุขภาพ
25:19ปกติแล้วกัน
25:22นายก็รู้ว่าฉันไม่อยากมีลู
25:23ก
25:24そうเลยจองคิวเอาไว้
25:27แต่ไม่รู้จะบอกฉันยังไงใช่ไ
25:29หม
25:31ฉันตั้งใจว่าจะหาเวลาคุย
25:33กับเธอจริงๆนะ
25:36แต่ที่โรงพย temptation 에�รูปมาก
25:37นายก็รู้ว่าทำไมฉันถึงไม่อย
25:39ากมีลูก
25:43การเป็นพ่อแม่คนเป็นน่าที่ท
25:45ี่адиข้ายมาก
25:46ฉันไม่มั่นใจและ elaปากกันไม่
25:48ได้ว่าจะทำให้เวลが Artemis
25:49ให้ลูกมีความสุขได้
25:51การแต่งงานและมีลูกไม่เป็นเร
25:56ื่องปกตินะ
25:59ทำแบบฉันสิ
26:00ไปไปตามธรรมชาติ อย่าคิดมาก
26:03เลย
26:05กินข้าวกับเธอ
26:08แม่ฉันทิ้งไปตอนฉันยังเด
26:11็ก
26:12ทำให้ฉันเสียความมั่นใจในก
26:15ารเป็น
26:16พ่อแม่คนไปเนี่ย
26:19แต่เขาไม่เหมือนกัน
26:22ซุปเปอร์แมน เขาอยากมีลูกมา
26:24ตลอด
26:26เขาคิดว่า
26:28นั่นคือสิ่งที่ทำให้ครอบครั
26:30วสมบูรณ์
26:44ทิ้วรัก
26:46ทิ้วรัก
26:47มีอะไรเหรอ
26:52อะไรเหรอ
26:54อะไรเหรอ
26:56อะไรเหรอ
27:08อืม
27:17ข้างนี้เราไปตรวดกันนะ
27:22ฉันระวังตัวมากนะ
27:24แต่สุดท้ายก็ยังท้องอยู่ดี
27:27บางที
27:29พระเจ้าก็บังคับให้เราต้องตั
27:30ดสินใจเรื่องยักๆ
27:37ทิ้วรัก
27:37ทิ้วรัก
28:06ทิ้วรัก
28:14ที่รัก
28:18นายแน่ใจแล้วเหรอ
28:22ฉันบอกแล้วว่าจะกรบตาตัด
28:23เสร็จใจของเธอ
28:35ฉันจะอยู่กับเธอที่โรงพยิบ
28:37าลนะ
28:38ไม่ต้องห่วง
28:48ที่จริงเขาดีมากเลย
28:50การตัดสินใจของฉันเห็นแก
28:52่ตัวมาก
28:54แต่เขาก็ยังเป็นห่วงความรู้
28:56สึกฉัน
28:58พยายามทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้
29:00นตลอด
29:17รู้ไหมว่าโรงพยิบาลทำยัง
29:20ไงกับตัวออน
29:25เด็กที่อายุต่ำกว่า 24 สัปด
29:27าห์
29:29จะเรียกว่าของเสียทางการแพท
29:31ย์
29:32แล้วว่าเขารู้ว่าจะเกิดเรื่องแ
29:35บบนี้
29:42แต่พ่อพยาบาล
29:45เอาเด็กใส่ถุงพาสติกนั่น
29:48ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนั้
29:57นมาก่อน
30:00เรื่องนี้ร้ายแรงมาก
30:04พวกเธอสองคนต้องการเวลาฟื้นต
30:06ัว
30:09อย่าคิดมากเลยนะ
30:30ตั้งแต่เหตุการณ์นั้น
30:33หัวข้อการมีลูกกลายเป็นกล
30:36ับระเบิดระหว่างเรา
30:39เราปกป้องความรู้สึกของกันแล
30:41ะกันมาก
30:43ก็เลยไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้อี
30:45กเลย
30:48แต่ก็เพราะแบบนั้น
30:51เราก็เลยค่อยค่อยไม่รู้ความรู้ส
30:54ึกของกันและกัน
30:56พอเราโตขึ้นหลายๆอย่างก็เปล
30:59ี่ยนไป
31:02สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดตอน
31:04นี้
31:06คือกลัวพรรยาจะไม่มีความส
31:08ุข
31:10เรื่องอื่น
31:11ไม่สำคัญเลย
31:13ที่รัก
31:18ฉันซื้อเข้าเที่ยงมาแล้ว
31:19มากินข้าวสิ
31:20โอเค
31:21ไปเดี๋ยวนี้แล้ว
31:48กว่าจะรู้ตัว
31:50เวลาก็ผ่านไปนานมากแล้ว
31:53ซุปเปอร์แมนยุ่งมาก
31:55จนไม่ได้กลับบ้าหลายวัน
31:57เขาเริ่มเนื่อยมากขึ้นเรื่อยเร
31:59ื่อย
32:01ตอนนั้น
32:02เราคุยกันว่าเราไม่ถึงสามประ
32:04โยคด้วยซ้ำ
32:15ขอบใจนะ
32:18ฮัลโหล
32:21อืม
32:25โอเค
32:30จะกลับไปลงพยาบาลเลย
32:32ใช่ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลย
32:50เขาใช้งานผลบหน้าฉัน
32:54แต่ฉันก็ไม่ได้ห้ามเขา
33:11กระทั่งวันนึงพอฉันกลับถ
33:14ึงบ้านก็เห็นว่าเขาตั้งใจ
33:16ทำอาหารมาก
33:18ฉันลืมไปเลยว่า
33:19นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้กินอ
33:21าหารสิมือเขา
33:22หาเวลาทำอาหารได้ด้วยเหรอ
33:26ใช่แล้ว ทำแต่ของโปรดเธอทั้งน
33:28ัดเลยนะ
33:30ดีจังเลย
33:32ชีวิตคนเราไม่ควรมีแต่เรื่องง
33:34านนะ
33:35บางครั้งก็ต้องพักผ่อนบ้าง
33:37ล้ามือแล้วมากินสิ
33:39ค่ะ
34:00เราทำงานหนักเกินไปใช่ไหม
34:03บางครั้งฉันก็ลืมว่าทำไมตอน
34:05แรกฉันถึงเข้าวงการนี้
34:07ฉันจำได้นะ
34:09ภาพระกอบแฟชั่นของเธอสวยมาก
34:14สุดท้ายฉันก็ไม่มีโอกาสได
34:16้ไปเรียนแฟชั่นที่ต่างประเทศ
34:18ทำได้แค่เป็นผู้ซื้อ
34:22ที่รัก
34:24จำเรื่องจากอาจารย์ 17 ปีที่ฉั
34:26นเคยพูดถึงได้ไหม
34:28อืม
34:30เราทิ้งทุกอย่าง
34:32แล้วไปดูจากอาจารย์ที่อเมริ
34:33กากันดีไหม
34:39อเมริกาเหรอ
34:41ถูกต้อง
34:42เธออยากไปที่นั่นมานานแล้วนี่
34:46ไปกันดีไหม
34:50ใช่ ฉันอยากไปที่นั่นจริงๆ
34:51แต่ฉันเคยบอกแล้วไงว่าบริ
34:54ษัทมีโปรเจ็กใหญ่
34:56ไม่งั้นร้อยฉันทำงานนี้เสร็จ
34:58ก่อน
34:58เราค่อยวางแผนเดินทางกันดีไ
35:00หม
35:18หัลโอ
35:21ได้ข้าใจแล้ว
35:25ผมจะไปเดี๋ยวนี้
35:30เกิดอะไรขึ้นเหรอ
35:31ขอโทษนะ
35:33มีคนแค่คุวิตเยอะมากถ้าไปต
35:35อนนี้เลย
35:36ไม่กินให้หมดก่อนเหรอ
35:38ไม่กินแล้วลา
35:50ไปนะ
35:53ระวังตัวด้วยนะ
35:55รู้แล้วนะ
36:02คืนนั้นมันแปลกมาก
36:06ฉันปวดทองทั้งคืน
36:08กินยาก็ไม่หาย
36:14ฉันเอาแต่
36:17มองนาฬิก้า
36:18อย่าให้เขากลับมาเร็วเร็ว
36:25คืนนั้นสุปประแมนออกจากโรง
36:27เฮียบ้าน
36:28กำลังกลับบ้าน
36:30แล้วฉันก็ได้รับโทรศัพท
36:35มีคนเห็น
36:37รถเขาจอดอยู่ข้างทาง
36:42ตอนที่มีคนพบเขา
36:45หัวใจเขาหยุดแต่แล้วไม่หาย
36:48ใจแล้ว
37:07คุณชาน
37:08เนื่องจากมีข้อห้ามเรื่องการด
37:09วมตัว
37:10ห้องประชุมเล็ก
37:10แล้วห้องอำลาของโรงพัจบา
37:11ลถูกปิดแล้ว
37:12งานสดได้รับการยกเว้น
37:13แต่มีแข็กน้อยมาก
37:14เพราะขั้นต่อมันซับซ้อน
37:16ตอนนี้ทุกคนพยายามเรี่ยงที่ที่
37:17มีคนเยอะอยู่แล้ว
37:20คุณชาน
37:21ค่ะ
37:22คุณคิดว่ายังไงครับ
37:29ไม่ค่ะ
37:31ไม่เป็นไร
37:33ฉันจะทำตามที่คุณแนะนำ
37:35งั้นช่วยเลือกรูปตั้งหน้าสม
37:37ให้ด้วยนะครับ
37:38แล้วเราจะเต็ดต่อเลือกที่เหลือ
37:39เองครับ
37:54เราทิ้งทุกอย่าง
37:56แล้วไปดูชักกระจ่านเที่ยมเรก
37:58ากันดีไหม
38:15เธอจะอยู่กับเธอที่โรงพยาบา
38:16ลนะ
38:18ไม่ต้องห่วง
38:21เดแบบuls anschары
38:21жอร์ตุกับน้า
38:22แบบน derivedน spos Michigan
38:28เธอจ้Why
38:30เธอใคร
38:30เธอตัพิจัน
39:00เธอรู้ไหม ของทรงจำเนื่องกลิ
39:02ดของคนเราจะคงอยู่ได้นานที่สุด
39:09เธอว่า ในอนาคตเธอจะจำวันนี้
39:12ได้ไหม
39:15ไม่ได้
39:17จะไม่ได้แน่นะ
39:21ไม่ได้แน่นะ
40:13ยังไม่กลับเหรอ?
40:15ฉันอยากอ่านบทต่ออีกหน่อยนะ
40:19ทำไมไม่อ่านที่บ้าล่ะ
40:34วันนี้เป็นพันซอมมาสุดท้าย
40:38ฉันอยากรอดเธอนะ
40:45ว่าแต่จะพกร่มมาไหม
40:50ไม่อ่ะ นายล่ะ
40:54ฉันก็ไม่
40:56นึกว่า
40:57คุณหญิงจะพกร่มกับทิชช
40:58ู่เวลาออกไปข้างนอกตลอด
41:01ไม่นะ
41:03ฉันไม่เคยพกทิชชู่เวลาออกไป
41:05ข้างนอก
41:06แต่เธอเมารถนะ
41:08นั่นสิ
41:12คุณหญิง
41:12จริงสิ
41:14ฉันยังไม่ได้ขอบคุณนายเลย
41:16คุณอะไรเหรอ
41:18ในให้ทิชชู่ฉัน
41:21ตอนไปเรียนวันแรก
41:24ฉันเป็นผู้ชายที่ดีรหายยากท
41:25ี่พกทิชชู่
41:27ติดตัวนะ จะสูนผ่านแล้ว
41:30นายได้ดูตอนจบเมื่อวานไหม
41:32สุดท้ายภาตกร
41:33กลับกายเป็นคนที่ใจดีที่สุ
41:35ด
41:35ตอนที่เขาศรรภาพในสาร ใจฉั
41:38นเต้นแรงมาก ๆ
41:39ใช่ ๆ เธอต้องระวังด้วยนะ
41:47แต่ถ้านายไปขึ้นสาร
41:50ฉันไปเป็นพยายามให้นายได้นะ
41:54เพราะวันแรกที่ฉันเจอนาย
41:57ฉันก็รู้เลยว่านายเป็นคนดี
42:00ฉันทำอะไรเหรอ
42:03นาย...
42:05เปิดหน้าตาง
42:21ตอนแรกฉันก็ไม่เข้าใจหรอก
42:24แต่ในวิชาฟิศิก
42:26คลูกพูดเรื่องการภาพความร้
42:28อน
42:28ฉันก็เลยเข้าใจนะ
42:29ฉลาดนั่นเยี่ย
42:33ฉันก็แปลว่าเธอมองฉันตั้
42:36งแต่วันแรกเลยสิ
42:37บ้าสิ ฉันแค่บางเอินมองไปเห
42:39็นน่ะ
42:42แต่จริง ๆ ฉันก็เหมือนกัน
42:48เธอรู้ไหม
42:51วันนั้น...
42:52เราฟังเพลงเดียวกันด้วยนะ
42:54ฉันก็ไม่เป็นอะไรเหรอเปล่า
43:02มีเสียจริง ๆ แรกนันใดเท่
43:06าเรา ขอของของชิ
43:08บางเอินจ้าง
43:12หรือว่านี้จะเป็นสิ่งที่เรี
43:14ยกว่า
43:17โปรมลิคิด
43:25มีโรสี
43:53โปรมลิคิด
44:28โปรมลิคิด