- 4 hours ago
Love is in the Air (Sen Cal Kapimi) - Episode 160
Category
📺
TVTranscript
00:06SON 2, 3, 4
00:17Yanlışlarımdan ders alacak kadar olgun değilim.
00:21Bu yalan bir mecburiyet.
00:23Yoksa sana vurgun değilim.
00:25Ama gözlerinde bir ışık kalbimin tıkırtısı.
00:30İçim içime sığmıyor ya bu neyin kıpırtısı.
00:36Dön yüzünü gökyüzüne bak bir aşkın yıldızına ama.
00:43Parlayacak sönecek biliyorum.
00:49Her şey olur her şey biter.
00:53Yıldız gökyüzün de kayar biter.
00:58Her şey olur her şey biter.
01:02Yıldız gökyüzün de hayna var ya mezquen tutan.
01:13¿Aceitunas?
01:15Estan aquí.
01:16Perfecto. ¿Y yogur?
01:18También.
01:19¿Dónde?
01:20Muy bien.
01:21¿Las nueces?
01:22Ah, me he olvidado.
01:24No, están ahí.
01:25Eras una niña muy inteligente.
01:28Así se hace.
01:32Toma, escóndela.
01:33¿Qué haces? Oye, escóndela tú.
01:35Me está viendo.
01:36Buenos días.
01:38Buenos días.
01:39¿A qué hora te has levantado para preparar todo esto?
01:51¿Qué pasa?
01:51Nada.
01:56Serkan, ¿qué estás ocultando?
01:58¿Quién?
01:59Yo.
01:59No oculto nada.
02:00Me pica un poco la espalda.
02:04Serkan, dame eso.
02:06¿Qué?
02:07Eso que escondes.
02:09Que no estoy ocultando nada.
02:11Kiraz, díselo tú.
02:13Oye, ¿te pasa algo?
02:14¿Estás bien?
02:15Trae.
02:20No tiene gracia.
02:21Alimentos para el desayuno de una embarazada.
02:24¿Tenéis alguna otra lista?
02:27Es culpa tuya.
02:29La hemos hecho porque papá y yo hemos tirado toda la comida basura.
02:35Por eso ahora puedes comer...
02:38Todo lo que quieras.
02:39Eso es.
02:40Hacéis muy buen trabajo, padre e hija.
02:42Pero este desayuno tiene muy buena pinta, así que voy a comer.
02:47Muy bien.
02:48Eso sí, al señor le parece bien.
02:50Claro que sí.
02:52En nada llegarás, Seifi, Kiraz.
02:54Te llevará al cole.
02:56¿Qué?
02:56Yo puedo llevarla.
02:57No, no.
02:58Tú y yo vamos juntos a la oficina.
03:00Hoy trabajaré desde casa.
03:02Te irás solo.
03:03No íbamos a ir juntos a la oficina, Edda.
03:05Pues ya no.
03:07Me vas a espiar, así que no voy.
03:09Esa no es mi intención.
03:10Ya hemos hablado de esto, cariño.
03:12Trabajaré desde casa.
03:14Está bien.
03:15Voy a ver dónde estás, Seifi.
03:20¿Por qué?
03:21No iba a venir, de todos modos.
03:24Seifi, ¿dónde estás?
03:24Aquí, en casa.
03:26Oye, ¿por qué estás en casa?
03:27No te dije que vinieras.
03:28Sal ya y ven aquí a por la niña, por favor.
03:30Estoy en casa, acabo de decírselo.
03:32Por Dios, entonces sal ya y ven.
03:34Estoy en su casa.
03:35Cuelga el teléfono, vamos, cuelga el teléfono.
03:38¿Pasa algo?
03:39Hay un problema.
03:40¿Qué pasa?
03:41Pues...
03:42que es una cabezota, es terca y no me hace caso.
03:45¿No iba a ir a trabajar?
03:46Sí, pero ahora no quiere.
03:47¿Cómo que no quiere?
03:48Pues que no quiere, nadie puede adivinar lo que quiere ahora.
03:51Así que a ver si puedes enterarte de algo.
03:54Vale, entonces, ¿llevará a Kiras al colegio o lo hago yo?
03:59Ya se lo he dicho, será mejor que la lleves tú.
04:01No, ya voy yo.
04:02¿Estás seguro?
04:02La llevo yo.
04:03Pero yo no sé qué voy a hacer.
04:05¿Qué le voy a decir si pregunta por qué me quedo?
04:07Has venido a cocinar.
04:08¿Qué he venido a cocinar?
04:09Señor, si le preparo comida de dieta, me va a destrozar.
04:12Hazlo y ya está.
04:14Y todo sin sal ni azúcar.
04:18Buenos días, Seyfi.
04:20Buenos días.
04:21Buenos días.
04:23Ya te la puedes llevar, está preparada.
04:25No, la llevaré yo.
04:27¿Por qué no me vas a llevar?
04:29Si quieres, mañana te llevo yo.
04:31Ya puedo llevarla yo.
04:32No, la llevaré yo.
04:33Tampoco puedo conducir, Serkan.
04:34Sí, claro que puedes, si no hay nadie más.
04:36Serkan Bolat.
04:37¿Qué?
04:38Heda Yildiz Bolat.
04:42Venga, hija, que nos vamos.
04:43Quiero decirte una cosa.
04:45¿El qué?
04:45Hablaremos de esto.
04:46De acuerdo.
04:48¿Y tú, Seyfi?
04:49¿No tienes nada que hacer?
04:50¿Qué haces aquí?
04:52Eh, es que estando embarazada, el olor de la comida le dará náuseas.
04:57He venido a cocinar.
04:58Como me he quedado en casa, te ha dicho que me espíes, ¿verdad?
05:01No.
05:03¿Vas a cocinar?
05:04Claro.
05:05Entonces te diré lo que me apetece comer.
05:07¿Qué quiere?
05:07Quiero kofta.
05:09¿Se hace frita?
05:10Cada hizo.
05:11Demasiado dulce.
05:13¿Tú también, Seyfi?
05:14No.
05:15No puede enfadarse conmigo.
05:17Me han encomendado una misión.
05:18No puedo hacer nada.
05:19Es por su propio bien.
05:21Estoy embarazada.
05:22No me presiones ni me vuelvas loca.
05:24Subiré a la cima de una montaña y daré a luz aullando.
05:26Nadie se enterará de nada.
05:27No se enfade conmigo.
05:32El café está preparado.
05:34Ah, qué ganas de tomarlo.
05:36Sí.
05:37Gracias, corazón.
05:38Me apetece mucho.
05:39Aquí lo tienes.
05:39Que aproveche.
05:41Ay, hoy estoy hecha polvo.
05:44Sí, no me digas.
05:45Yo también.
05:46¿Dónde está Burak?
05:48Ha ido al centro, a una tienda, a comprar unas cosas para la cocina.
05:52¿Y cómo os va?
05:55Todo va muy bien.
05:57Sí, la verdad es que es estupendo.
05:58Siempre procura cuidarme.
06:00Se nota que me quiere.
06:02Ojo.
06:03Me llama cuando se levanta y antes de acostarse.
06:06Siempre estamos juntos en el café.
06:09Pues eso, en fin, que estamos bien, estamos bien.
06:12Ya.
06:13¿Pero?
06:14No hay peros, ningún pero.
06:16Las cosas están bien.
06:17Todo va bien.
06:19Sí.
06:21¿Melo?
06:31Oye, Fer.
06:32Dime, cariño.
06:33¿Qué te parece que Aydan se casé?
06:36Espero que sea muy feliz.
06:37De eso se trata, ¿no?
06:39¿Por qué dijiste que a ti no te pasaría cuando la señora Aydan te deseó lo mismo anoche?
06:43No digas tonterías.
06:44Yo no me voy a casar.
06:45Ya soy muy mayor para encontrar el amor.
06:47Además, a mi edad, ¿qué tipo de hombre iba a encontrar?
06:51¿Qué dices?
06:52¿Qué clase de tontería estás diciendo?
06:54¿Se puede saber qué te pasa?
06:55¿Acaso eres mi abuela?
06:56¿Tienes 90 años o qué?
06:58No, ¿verdad?
06:58Pues ya está.
07:00Eres una mujer joven en la cuarentena.
07:02¿Pero qué dices?
07:03Eres joven, hermosa y te gusta flirtear.
07:06Y encima eres muy inteligente.
07:10Escucha.
07:13Venga, suéltalo.
07:15Te contaré un secreto.
07:16Me encantan los secretos, dime.
07:19Yo siempre he buscado cierto tipo de hombre, alguien apasionado, alguien con quien poder discutir y pelear.
07:27Siempre he deseado tener una relación que fuera intensa.
07:31Pero, como puedes ver, no lo he encontrado.
07:34No hay manera.
07:38Vaya con la tía, Iper, que callado se lo tenía.
07:42Quieres un hombre apasionado, que cuando te abrace te haga perder la cabeza, ¿no es verdad?
07:48No digas eso, que me da vergüenza.
07:52Estoy escribiendo una lista ahora mismo.
07:54Lo estoy haciendo.
07:55Y tú ya sabes que lo que escribo aquí dentro lo encuentro.
07:59Con estos ojos ya voy mirando.
08:01Miro, miro, miro, miro, miro, miro.
08:03Ese es demasiado joven, ese demasiado moreno, ese otro no te queda.
08:06Cállate, te está mirando todo el mundo.
08:08Silencio.
08:09Eda está llamando.
08:10Dime, cariño.
08:12¿Qué tal estás hoy?
08:14Tía, ¿dónde estás?
08:15En el café.
08:16¿No vas a venir a mi casa?
08:17Ah, no, que va.
08:19Hoy le toca a Seifi vigilarte.
08:21Es lo que ha dicho Serkan.
08:22Y lo dices abiertamente.
08:24Venga ya.
08:25¿Cuándo te he mentido yo, cariño?
08:27¿Jamás?
08:28Oye, si te aburres, llámame.
08:30Cuando tú quieras.
08:31¿Vale, cariño?
08:32Besitos.
08:33Adiós.
08:34¿Qué ha dicho?
08:35Ay, nos volverá todos locos.
08:37Ojalá hubiera dado a luz ya.
08:39Te voy a leer el futuro.
08:40Voltea la taza.
08:41Venga ya.
08:41Te encontraré un hombre intenso y apasionado.
08:43¿Qué es un secreto?
08:45Hola, Keram.
08:46¿Dónde estás?
08:47Te necesito urgentemente.
08:49Eres la única persona con la que puedo hablar.
08:51Ven a mi casa.
08:52No puedo ir a verte.
08:52Me he marchado de Estambul.
08:54¿Qué?
08:55¿A dónde?
08:55¿Cuándo?
08:56Tengo un trabajo en Tarla.
08:57Trabajaré en el campo.
08:59¿En qué Tarla?
09:00La de Conya.
09:00Ahora estoy en Conya, Eda.
09:02¿Qué quieres decir con que estás en Conya?
09:04¿Cómo puedes haber ido a Conya sin decirme nada?
09:06Vuelve aquí ahora mismo.
09:08¿Cómo voy a volver?
09:08Es un viaje muy largo.
09:13¿Qué?
09:14Voy a hacer trizas.
09:15Está bien.
09:15De acuerdo, Eda.
09:16Voy de camino.
09:17Te lo prometo.
09:18¿Vale?
09:18Muy bien.
09:19Espero que estés aquí esta misma tarde.
09:25¿Qué embarazo me ha vuelto agresiva?
09:31¿Por qué me miras así?
09:32Como me levante, te enteras.
09:34No le estaba mirando.
09:37Oh, qué carácter.
09:38¿Va a dar a luz un bebé o un dragón?
09:48Oye, ¿este patán tiene un aneurisma o qué le pasa?
09:51¿Has visto las tonterías que hace?
09:53¿Está enfadado?
09:54No lo sé.
09:55¿Cómo voy a saberlo?
09:56Buenos días.
09:57Buenos días.
09:58Buenos días.
09:59Erdem.
10:01Déjalo.
10:01¿Qué le pasa?
10:03¿Qué está haciendo?
10:05Le ofendió que no le invitaras al cumpleaños.
10:07Eso pasa.
10:09¿A mi fiesta de cumpleaños sorpresa?
10:12No fue nadie del equipo.
10:15¿De dónde?
10:15Perdone, ¿qué ha dicho?
10:16No fue nadie del equipo, Erdem.
10:18¿Cómo?
10:19¿Del equipo, dice?
10:22¿Cuántos insultos más deben escuchar mis oídos?
10:25Basta ya, esto no es posible.
10:26Yo no soy del equipo.
10:28A ver si lo entienden.
10:29Soy una parte importante de su vida y va siendo hora de que lo acepten de una vez.
10:37Chicos, tengo muy buenas noticias.
10:39Del equipo, dice.
10:40Estoy harto de estar triste.
10:42Ustedes no se cansan de ponerme triste.
10:44¿Lo ves?
10:45Está triste.
10:46No me importa.
10:47Está ofendido.
10:47Oye, que me da igual, Erdem.
10:49No me importa.
10:50Ha llegado una propuesta de un proyecto.
10:52¿Qué?
10:53¿Cuál es?
10:53Da igual.
10:54No importa, déjalo.
10:56Ni se te ocurra volver a decir esas cosas.
10:58No ha dicho nada.
10:58No hay ningún proyecto nuevo.
11:00Nos pusimos todos de acuerdo.
11:01Dijimos que pasaríamos más tiempo con nuestros hijos.
11:04No hay ningún proyecto.
11:05Sí, ya sé que dijimos eso.
11:06Es verdad, tienes razón.
11:08Pero bueno, podemos escuchar lo que nos iba a decir.
11:11Continúa, por favor.
11:12Kirill, no sé si te acuerdas de que fuimos a los Países Bajos hace unos años.
11:16Ya empezamos.
11:17Había una fábrica enorme hecha de piedra.
11:20De hecho, había varias en aquella zona.
11:23¿Lo recuerdas?
11:23Nos gustó mucho.
11:24Nos encantó esa región.
11:25Nos enamoramos de ese lugar.
11:27¿Te acuerdas?
11:28Eran unas fábricas hechas todas de piedra y estaban abandonadas.
11:32Tenían techos altísimos.
11:34No puedo creerlo.
11:35¿Es allí?
11:36Es allí.
11:37Y lo que quieren es que reconvirtamos esas fábricas en hoteles, restaurantes.
11:42Quieren recuperar la zona.
11:43No.
11:44Calla, calla, por favor.
11:45No.
11:47Kirill, mírame a mí.
11:48¿Qué ha pasado con el crecimiento controlado?
11:51Vale, vale.
11:53Debemos controlar el crecimiento, pero esto es muy diferente de los proyectos anteriores.
11:57Si pudieras ver ese lugar, Engin, si pudieras verlo, es una obra de arte.
12:01Una auténtica obra de arte.
12:03¿Y nos quieren a nosotros?
12:05No puede ser.
12:06No podemos.
12:06Ya está.
12:07Es impensable.
12:08¿Y esto qué es?
12:09Uno de los socios no está.
12:10Falta a Eda.
12:11Y estaría de acuerdo conmigo.
12:12Votaría que no si estuviera aquí.
12:13A Eda le gustó mucho esa zona.
12:16Me gustó mucho.
12:17Aún así estaría de acuerdo conmigo.
12:18Quiero que lo votemos, ¿vale?
12:20Primero que alcen la mano.
12:21Digo sí.
12:21Los que digan que no.
12:23Los que digan que sí.
12:24Digo que sí.
12:25Digo que sí.
12:25Y encima lo grita.
12:27No respondió con tanto entusiasmo ni a mi petición de matrimonio.
12:30Sí.
12:30Serkan, no sigas adelante.
12:32Como digas que sí, esto va a ser una adicción.
12:35Dirás que sí al siguiente y al otro.
12:37No podrás parar, Serkan.
12:38Dí que sí, Serkan.
12:38Dí que sí.
12:39Por favor, dí que sí.
12:40No aceptaremos más proyectos.
12:41Trabajaremos en esto y nada más.
12:42Por favor, dí que sí.
12:44Lo siento, Engin, amigo, pero digo que sí.
12:46¡Sí!
12:47Basta.
12:48Sí.
12:48Ya es suficiente.
12:49Voy a llamar a Eda.
12:50Ella os pondrá en vuestro sitio.
12:51Eda me está llamando.
12:53¿Eh?
12:54¿Mi amor?
12:54¿Mi amor?
12:55Eh, señor Serkan, perdone.
12:58Eda se ha ido.
12:59¿A dónde ha ido?
13:00No me lo ha dicho.
13:01¿Dónde está Eda?
13:02Me ha pedido un vaso de agua y cuando he vuelto ya se había ido.
13:06¿Y su coche?
13:07Su coche tampoco está.
13:09Quería que le hiciera a Kovta, pero he pensado que se enfadaría.
13:12Y la que se ha enfadado ha sido a ella cuando ha visto las verduras.
13:14¿Por qué no le hacemos Kovta?
13:16Puede comer un poco, no le pasará nada.
13:18Muy bien, Seifi.
13:19Creo que ya sé dónde está.
13:20No te preocupes.
13:21Luego hablamos.
13:22Déjame.
13:24No sé qué pretendéis, pero os aseguro una cosa.
13:26No vais a poder alejarme del negocio del catering.
13:29Ya os lo aviso.
13:30Me engañasteis para sacarme de la cocina.
13:32¿Qué le voy a decir a Serafet?
13:33¿Queréis que le diga que la abandono a mitad del camino?
13:35Pues no lo haré.
13:36Tú también nos abandonaste.
13:38Lo siento, es la verdad.
13:39Está bien.
13:41Trabajaré cuando ya ni tú os hayáis dormido.
13:43Te prometo que ni siquiera te vas a enterar.
13:45Por favor, Engin.
13:45Ah, claro, como si no te conociera.
13:47¿Y tú cuándo vas a trabajar?
13:48Si Eda va a dar a luz dentro de unos meses.
13:51Me levanto a las cinco de la mañana.
13:52Tendré tiempo de trabajar.
13:54¿Qué pasa?
13:54Después de la llamada te noto distraído.
13:57Eda, se ha escapado.
13:58¿Qué?
13:59¿Eda o qué irás?
14:00Eda.
14:02Lo siento, pero tengo que irme.
14:04Creo que sé dónde está.
14:04Voy a ir a buscarla.
14:05¿Pero qué pasa con el proyecto?
14:07¿El proyecto?
14:08¿Cuándo hablaremos de ese proyecto?
14:08No hay prisa, luego lo hablamos.
14:10Me voy.
14:11Enseguida vuelvo.
14:12Yo quería...
14:13Karina, tú sigues tal que te pego hablando del dichoso proyecto.
14:16Su esposa se ha escapado.
14:17Ha huido y va a buscarla.
14:19¿Quieres que yo haga lo mismo?
14:20¿También tendré que huir de mi esposa?
14:22Mira cómo estamos.
14:23Eres adicta al trabajo.
14:24No piensas en otra cosa.
14:26Adicta.
14:26Sí, siempre he sido adicta al trabajo.
14:28¿Y qué pasa?
14:29Me gusta trabajar, no como a ti.
14:31Yo trabajo, arquitecto de los fogones.
14:33Tú y tú, Katherine.
14:34Me da igual.
14:34Me quedaré aquí sola y trabajaré.
14:39Hola, dame eso, ya lo cojo.
14:40No hace falta.
14:41¿Cómo que no?
14:42Dame.
14:42Ya lo llevo yo.
14:43Déjame pasar.
14:44¿Quieres darme las bolsas?
14:46El pescado empezará a oler mientras estáis aquí de cháchara.
14:50Venga.
14:50Si me deja pasar.
14:51Entra.
14:57¿Qué será?
14:59No, no puede ser ella, si no nos ha avisado.
15:03O es ella o es su gemela.
15:05¿Puede haber alguien que se parezca tanto a Eda?
15:08Es Eda.
15:12Hola, Eda.
15:13Hola.
15:14¿Qué haces aquí?
15:16Decidí trabajar aquí mientras como.
15:19He hecho mucho de menos la costa de mi tía.
15:21Que te aproveche.
15:24Dada.
15:26¿Esperas a alguien más para comer?
15:29Porque creo que has pedido toda la carta.
15:31Sí.
15:32¿Por qué tengo que comer para dos, Melo?
15:35Cariño, no te pusiste así en tu primer embarazo.
15:38No sé qué te pasa ahora.
15:39No creo que sea, da igual.
15:40Esta vez es así y ya está.
15:42Está bien, vale.
15:43Ya me callo.
15:44Oye, ¿qué parte de esa barriga es el bebé y qué parte es la comida?
15:47Los médicos se van a quedar sorprendidos cuando la vean, te lo digo yo.
15:51Venga, vámonos.
15:52¿Me vais a dejar en paz o tengo que buscar otro sitio para comer por aquí?
15:57Vale, come.
15:58Bueno, de zona.
15:58No te pedimos nada.
16:00Vámonos, no soporto.
16:00Le he hecho tajina de ensalada, ¿has visto?
16:02Encima, eso también.
16:04Vámonos.
16:05Hace rato que he pedido una limonada.
16:07El servicio es lento, muy lento.
16:10Ya viene, señora, ya viene.
16:12Tráele su limonada a la señora Edna.
16:14Ya veréis lo que pasa por meteros conmigo.
16:17Ojalá pudiéramos llevarnos la mitad de lo que hay ahí y luego llorará cuando no pueda perder peso.
16:26Siempre me sorprendes.
16:28¿Sí? ¿Por qué? ¿Qué he hecho?
16:31Bueno, ayer tendríamos que haber legado a España.
16:37Pero hoy nos hemos casado en el registro civil del ayuntamiento.
16:42No es normal que me sorprenda y después has elegido este lugar de entre todos los que había.
16:48Porque este lugar es un símbolo de nuestra relación, cariño.
16:53Espero que estemos juntos toda la vida.
16:56Y podamos beber té y hablar cogidos de la mano.
17:01Créeme, seguiré sorprendiéndote toda la vida.
17:05Lo haces todos los días.
17:08Por fin nos hemos casado.
17:11Quiero ponerme frente al mar y gritar con todas mis fuerzas.
17:14¡Ay, dan volarte! ¡Quiero!
17:17Grita. Puedes gritar aquí mismo que me amas.
17:19O mejor en casa cuando tu madre se duerma.
17:24No te preocupes.
17:25He hablado con ella. Se va esta tarde.
17:27¡Ah! ¡Ah! ¡Ah! ¡Cuánto lo siento!
17:31De verdad, ojalá no se fuera.
17:34Tendré que beber té para que se me pase la tristeza.
17:37Claro, pareces muy disgustada.
17:45Te quiero.
17:46Ay, yo a ti.
18:12¿Qué estás haciendo aquí?
18:14Es que he oído que querías comer kofta y por eso he adivinado que vendrías al café donde cocina tu
18:21tía.
18:22Seifi.
18:23¿Estás comiendo con alguien?
18:25¿Que si como con alguien? No.
18:27¿No?
18:27¿Por qué todos preguntáis eso?
18:28Gracias.
18:29Mi invitado está aquí. Mira.
18:31Ah.
18:31Justo aquí.
18:32¿Y qué tal? ¿Le gusta?
18:34Ajá.
18:34Me alegro.
18:35Está contento.
18:36Seguro que está llenísimo. Quizás está ahogando en comida, ¿sabes?
18:40Si no quieres comer, vete cercano.
18:41No. Quiero que me acompañes.
18:44¿Nos vamos?
18:45Venga.
18:48Eda.
18:50¿Cómo puedo tratar contigo?
18:53No pudiste mangonearme el primer día. Así que ni lo intentes.
18:57No, sí, eso ya lo sé. Pero ¿puedes darme un par de consejos, por favor?
19:01Mámame y ya está.
19:02Uno tendría que ser de piedra para no amarte. Pero ahora apóyame un poco, por favor.
19:08Levántate y vamos, ¿de acuerdo? Vámonos a casa.
19:11¿Cómo va en la oficina? Es a la que no puedo ir, a pesar de que soy socia.
19:15Está bien, estupendamente. Tenemos un nuevo proyecto.
19:20¿Recuerdas la fábrica en los Países Bajos?
19:23Es un proyecto precioso.
19:24Pues es nuestro.
19:27Claro que Engin se ha opuesto al principio, pero Pirelli y yo queríamos hacerlo.
19:30No queríamos perder un trabajo tan bonito.
19:33Ya sé que no queríamos crecer mucho, es decir, de una manera tan rápida, pero ya sabes.
19:39De acuerdo.
19:41¿No estás enfadada?
19:43Qué va.
19:45Sé que encontrarás tiempo para dedicar a tu familia. Confío en ello.
19:49Eres un encanto.
19:51Quizá la cofta ha tenido algo que ver.
19:54Serkan.
19:55¿Qué?
19:56¿Estás viviendo la vida con pasión?
19:59¿Recuerdas que tú me dijiste que hay que vivirla así?
20:01Claro.
20:02Te admiro, ¿sabes?
20:06¿Tú me admiras?
20:09¿Y eso por qué?
20:10Eres tonto.
20:12Me alegro de tenerte a mi lado.
20:15Pues mira, ya que hay que vivir la vida con pasión,
20:17no trates siempre de quitarme las ganas.
20:20Me agotas.
20:22¿No te dejo vivir con pasión?
20:23Por favor.
20:25Traedme un kataifi, que aún tengo hambre.
20:27Eda, ¿qué dices? Ya has comido bastante.
20:29No lo traigáis.
20:30Pero no me reprimas más, por favor.
20:31Quiero comer kataifi.
20:33Lo siento mucho, es que estoy embarazada.
20:36Aifer es mi tía, ¿le podéis decir que salga, por favor?
20:38Parece que no me conoce nadie.
20:40Como nunca venimos por aquí, ya no me conocen.
20:42No grites.
20:43Pero kataifi, lo quiero ya.
20:44¿Puedo decirte una cosa?
20:45Escúchame, cariño, mírame a los ojos.
20:47No eres la única mujer que está embarazada.
20:49No me importan las demás.
20:52Serkan, quiero kataifi.
20:53Eda, nos vamos.
20:55Aún no.
20:55Nos vamos, ya te has comido un kilo entero de berenjenas.
20:57No sé yo quién lo quiere, es él, es verdad.
21:00Nos vamos, nos vamos.
21:00Oye, tía.
21:01Vámonos, deja en paz a tu tía, vámonos.
21:03Quiero comer kataifi, no me quiero ir todavía.
21:06Eda, basta ya, no hay kataifi.
21:08Y no grites tanto, la gente nos está mirando.
21:10Vamos, Eda.
21:11Vale, pues vete tú, yo me quedo.
21:13Por favor, vamos.
21:14Ya iré más tarde.
21:15Nos vamos juntos.
21:16Solo quiero una porción.
21:17No, ni una porción ni nada.
21:19No.
21:19Tía.
21:19¿Qué haces?
21:20No entres ahí.
21:21Tengo hambre.
21:21El coche está ahí fuera.
21:22Ven, no entres.
21:22¿Dónde está el kataifi?
21:35Ya estoy aquí.
21:36Muy bien.
21:37Oye, ¿y de dónde vienes?
21:39De conya.
21:40¿Y qué hacías allí?
21:42Bueno, qué más da lo que fuera.
21:44Siéntate.
21:45Que cada uno haga lo que quiera.
21:47No voy a preguntarle nada a nadie nunca más.
21:48Todos están de mal humor.
21:50Ya está bien.
21:51¿Dónde está Eda?
21:53Se ha ido.
21:54Se ha escapado para comer.
21:56Si me ha dicho que viniera urgentemente.
21:58He tenido que comprar un billete de avión y hacer autoestop el resto del camino.
22:03Vengo agotado y no está.
22:04Se nota que lo estás.
22:06Tranquilo.
22:06Se comerá la costa y volverá.
22:10¿Qué estás haciendo?
22:12Planificarme.
22:13¿El qué?
22:15Voy a despedirme.
22:16¿En serio?
22:17¿Sabes lo mal que está el trabajo?
22:19Terminarás trabajando en el campo.
22:20Allí es donde vas a acabar y no lo podrás soportar.
22:23No seas ridículo.
22:24¿Por qué iba a querer trabajar en el campo?
22:26Llevo 20 años viviendo sin gastarme un céntimo.
22:28Soy rico.
22:29El dinero no es problema.
22:32Lo que pasa es que no puedo dejar a Eda sola.
22:36Yo tampoco puedo dejar a Eda.
22:38Es como si fuera un ángel.
22:39Me ha amenazado con hacerme trizas y aún así, mira.
22:43Ya estoy cansado.
22:45Mira, soy el chofer de la casa.
22:47Hago la limpieza, la colada, plancho la ropa, soy psicólogo y organizador.
22:52Y nunca han valorado nada.
22:55No, no, ellos desconocen mi valía.
22:58Ya está, estoy muy cansado.
23:00Cuando Eda dé a luz, Seifi se marchará.
23:07¿Sabes por qué me fui yo?
23:09¿Por qué?
23:10Porque me acusasteis de robar aquel día.
23:16¿Te fuiste a conya porque te acusaron de robar?
23:19Si no hubiera sido de ti, habríamos sospechado de cualquier otra persona.
23:24¿Y eso?
23:25Mira, es normal en los ricos.
23:28Ellos siempre tienen que sospechar de alguien.
23:30Quien viene a fastidiarlos, quien confabula sus espaldas.
23:33Siempre están nerviosos.
23:35Así que si no hubieras estado allí, habrían culpado a cualquier otro.
23:39Entonces me alegro de no ser rico.
23:44Preparé un poco de té.
23:45Vamos, estará bien que alguien me sirva.
23:48Por supuesto, ahora mismo.
23:52Ese me lo he servido yo y no me lo he bebido.
23:58Ya está.
24:00Coge una bandeja y recoge esa mesa.
24:06Melek.
24:08¿Cómo estás?
24:09Bien.
24:10¿Qué hay?
24:11¿Tú cómo estás?
24:12Bien, también.
24:13¿Quieres que hagamos algo esta noche?
24:16Bueno, de acuerdo.
24:19Y dime, ¿qué quieres hacer?
24:21No sé.
24:22Los cines al aire libre están abiertos.
24:24Podríamos ir a ver una peli o podríamos dar un paseo en barco.
24:28A mí me da igual una cosa u otra.
24:31Todo me parece bien.
24:32De acuerdo.
24:34Será una sorpresa.
24:35Sí, que sea una sorpresa.
24:37Pues te recogeré a las ocho.
24:40Ah, oye, ¿cómo está Eda?
24:43¿Eda ha venido?
24:44Y ya se ha ido.
24:45Ah, me gustaría verla algún día.
24:48Pero, ¿está bien de verdad?
24:49Sí, está bien el bebé y ella están muy bien y su apetito también.
24:53Que tenga apetito es bueno.
24:55Le habrás dado parte del pescado que he comprado.
24:57Ah, no se me ha ocurrido.
25:00La próxima vez se lo daré.
25:02Ya.
25:03Vale.
25:04Bueno, pues te veo a las ocho.
25:05¿De acuerdo?
25:06Vale.
25:08Burak.
25:10Oye.
25:11¿Qué?
25:12Es que...
25:13Acabo de acordarme de una cosa.
25:16Ya sabes que estamos vigilando a Eda.
25:18Esta noche me toca a mí.
25:19Tengo que ir a casa de Eda, así que hoy no puedo salir.
25:24¿No puede ir a Ifer en tu lugar?
25:26Últimamente he presionado mucho a Ifer.
25:29No quiero que se canse más de lo que está.
25:30Está muy cansada.
25:32Melo, ¿eres consciente de que nunca estamos a solas?
25:35No pasamos tiempo juntos prácticamente nunca.
25:38Quizás sea porque no podemos estar juntos.
25:41No lo sé, Burak.
25:42¿Pero qué te pasa?
25:43Tengo muchas cosas que hacer.
25:45¿Qué pasa ahora?
25:47¿Qué estoy haciendo mal?
25:53¡Eda, escúchame!
25:54No hay nada que escuchar.
25:55¿Qué es eso de irte sin decir nada?
25:57A partir de ahora no te alejarás más de un kilómetro de mí.
26:00Te juro que no lo he hecho con ninguna mala intención, Eda.
26:03Mira a mí a los ojos.
26:04Te he estado preparando durante años.
26:06Te he enseñado.
26:07Te conseguí un trabajo.
26:08¿Lo hice o no lo hice?
26:09Claro que sí.
26:10Entonces, ¿por qué te alargas a coña?
26:13Cuanto más lejos de mí, mejor.
26:14¿Es eso?
26:15Eda se ha enfadado.
26:17Me parece que Keran va a ser castigado.
26:21Eda, te juro que no volveré a irme sin decir nada.
26:24Perdona.
26:25Mira, estoy embarazada.
26:27Estoy embarazada.
26:28Así que no te conviene hacer que me enfade.
26:30Tendré que preocuparme por ti hasta que dé a luz.
26:33Te quedarás aquí.
26:34En la antigua casa de Serkan.
26:36Y mañana te quiero aquí.
26:38De acuerdo.
26:39Entonces me voy.
26:41E irás a la universidad.
26:45Cariño, ¿jugamos con la plastilina?
26:47Sí, qué bien.
26:48Pues vamos.
26:49¿Y yo vengo mañana?
26:50Solo si quieres morir.
26:52Entonces mejor no.
26:54Es probable.
26:55Tranquilo.
26:55Me las arreglaré.
26:58Me voy entonces.
27:00Gracias por todo, Seifi.
27:01No he hecho nada.
27:02Ni siquiera he podido retenerla en casa.
27:04No estoy hablando solo por hoy.
27:07Muchas gracias por todo lo que has hecho.
27:09Mi familia nunca podrá pagarte tu sacrificio.
27:31¿No has terminado todavía?
27:35No.
27:36Parece que este proyecto no va a tener fin.
27:40Ahora ya no estoy seguro de que hiciera bien en aceptarlo.
27:43Entonces te diré una cosa.
27:45¿Qué?
27:46He hablado con Engen y Piril.
27:50Trabajarás en el proyecto hasta que dé a luz.
27:52¿Y los dos pediremos el permiso por maternidad?
27:56¿Eso haremos?
27:57Yo también.
27:58Así estaremos juntos.
28:00Estupendo.
28:05¿Qué hace nuestro pequeño?
28:06Dando saltos.
28:08No para.
28:10Ven.
28:11Quiero probar una cosa.
28:12¿Qué?
28:12Ponte esto.
28:14Quiero que Alpi escuche mi canción favorita.
28:18Es preciosa.
28:22Espero que toque la guitarra y el piano como tú.
28:27Sueño con tantas cosas hermosas para él.
28:33Tú has cambiado mi vida, Aida.
28:36Me has dado todo lo que quería.
28:39Y lo mejor de todo es que hemos formado una familia.
28:44Y tú me has dado más de lo que yo nunca imaginé, Serkan.
28:57Mira, está bailando.
28:59No te muevas tanto.
29:00No le vayas a agitar ahora.
29:02Tú has quedado él.
29:02Para nada.
29:16¿Qué estás haciendo?
29:19Cariño.
29:20¿Qué?
29:20Los transportistas han llegado.
29:23¿Estás bien?
29:25Claro que sí.
29:26¿Preparada para la mudanza?
29:27Así es.
29:30Venga, dilo, ¿qué?
29:31¿Te acuerdas de lo que me prometiste, verdad?
29:34No moverás nada, no levantarás nada, no arreglarás nada.
29:38Solo miras.
29:39No levantaré cajas ni me subiré a ningún sitio.
29:41¿Lo recuerdo?
29:43Muy bien.
29:44Me lo sé de memoria.
29:45Bien.
29:48¿Puedes llevar mis juguetes con mucho cuidado?
29:51Si se rompen me enfadaré mucho.
29:52Ha hecho que Secy le lleve sus juguetes, cariño.
29:55Me gusta mucho mi habitación nueva.
29:57Tú has elegido todo lo que hay dentro, así que si tu habitación es tan bonita, es mérito tuyo.
30:03Hemos empaquetado todos los juguetes.
30:05Todo preparado.
30:06Ya no quiero ser bailarina cuando sea mayor.
30:09Seré arquitecta.
30:10Ah, me parece muy bien.
30:12Tienes talento.
30:12Y la mesa más grande será la mía.
30:15Vale.
30:15No me digas.
30:16Ven, vamos a decirles que no se olviden de coger tu tienda.
30:19Tengo una reunión, te lo confío todo.
30:20Nos mudamos a la casa nueva.
30:22Míralos, ya lo han sacado todo.
30:24Por fin se va.
30:24Estoy muy contenta.
30:25Buenos días.
30:26Buenos días.
30:27Enhorabuena por la casa nueva.
30:29Muchas gracias.
30:30Oye, ahora vivís mucho más cerca de nosotras.
30:33¿Os habéis acercado?
30:34Por eso nos mudamos, para teneros más cerca.
30:36Ay, qué alegría.
30:38¿Hoy vais a dormir en la casa nueva?
30:39No, nos quedaremos en un hotel.
30:42Entonces Kiras puede quedarse con nosotras.
30:44Mañana la llevo al colegio.
30:45Y así no interrumpimos su rutina.
30:47Sí, y así pasamos tiempo con ella.
30:49Sí.
30:49Ya, por mí vale, pero preguntárselo a ella.
30:51Lo haremos.
30:52Me marcho.
30:53Nos vemos luego.
30:53Vale.
30:54Adiós.
30:54Cuñada.
30:55¿Qué?
30:55Quiero decirte una cosa.
30:57Antes de que te vayas, llámame cuñada.
31:02Cuñada.
31:02Es una sensación del extraño escuchar eso, ¿lo ves?
31:05He subido de categoría.
31:06Nunca me había llamado así.
31:07A mí llámame tía.
31:10Venga.
31:10Señora Eiffel, hasta luego.
31:12Es terco.
31:13Es muy llaco.
31:13Yo he subido de categoría.
31:15Pues ya era hora.
31:16Me lo he ganado.
31:16Me he esforzado mucho.
31:17Claro que sí.
31:18Todo lo que he hecho por ellos.
31:22¿Sabes?
31:23Con tahini el pepino sabe mejor.
31:25Ah, sí.
31:26¿Quieres más té?
31:30No, gracias.
31:32Estoy lleno.
31:33Desde aquí me voy a estudiar y luego a trabajar.
31:35¿Ha sabido algo de pina?
31:38Su familia no le permite venir a estudiar aquí, pero hablamos a diario.
31:42Bien.
31:45¿Y a ti qué te pasa?
31:46Se ve que hay algo que te preocupa.
31:50Melek me va a volver loco.
31:52Estamos juntos todo el día y parece que estamos bien, que estamos enamorados y luego de repente desaparece.
31:56Hoy no puedo quedar, mañana estoy ocupada.
32:00No lo sé.
32:01¿Y no sabes por qué lo hace?
32:03Ni idea, no lo entiendo, pero te juro que me voy a volver loco.
32:08Así que...
32:10He decidido resolver esto.
32:13¿Vas a romper con ella?
32:15No.
32:19Le propondré matrimonio.
32:29¡Felicidades!
32:29¡Felicidades!
32:30Por fin lo vas a hacer, ya era hora.
32:33Seguramente se siente molesta porque lo estoy retrasando.
32:36Me da la impresión de que está molesta.
32:37No era mi intención ofenderla, así que ¿por qué esperar?
32:41No entiendo a las mujeres, tío, en absoluto.
32:43No hay ningún hombre que las entienda.
32:45Pero si tú solo has tenido una novia en tu vida, ¿cómo vas a entenderlas?
32:50Venga, bébete el té.
32:53Vale.
32:58No se lo des así, sin más.
32:59Preparale una sorpresa o algo.
33:02¿Cómo? ¿Qué tipo de sorpresa?
33:03Tú entiendes a las mujeres más que yo, ¿no?
33:06Algo se te ocurrirá.
33:10Se va dos días y vuelve hecho un maleducado.
33:13Será grosero.
33:19Cuidado, cuidado, cuidado, Serkan, vigila.
33:21El suelo está resbaladizo.
33:22¿Qué es este desastre?
33:24¿Qué ha pasado?
33:24Sí, eso, ¿qué ha pasado?
33:26¿Quieres decírselo tú?
33:27Bueno, pues ya lo haré yo.
33:28Íbamos a cambiar los suelos, ¿te acuerdas?
33:30Pues bueno, le di a este idiota una clase maestra de cómo hacerlo.
33:33También le di las muestras del pedido.
33:35Le dije, cógelas y colócalo.
33:36Es muy fácil.
33:37Y él hizo esto.
33:40Así que el mármol que queríamos para los baños está en el vestíbulo.
33:44¿Por qué en el baño?
33:45Este es mi trabajo y lo he hecho a mi gusto.
33:47Tal vez más tarde quieran poner un baño en la entrada.
33:50Pues faena, que ya está hecha.
33:52¿En qué estabas pensando, Erdem?
33:53¿En que los clientes vayan y vengan patinando?
33:56¿Quieres que se rompan la cabeza contra el suelo?
33:58No, no es lo que quiero, en absoluto.
34:00Quería que la gente viera algo bonito y agradable a la vista cuando entraran.
34:03Quería que pensaran, vaya, qué original y refinado es este vestíbulo.
34:06Pero no quiero que cuando entren los clientes patinen y se caigan.
34:10¿De verdad cree que yo podría hacer una cosa así, señor Serkan?
34:13Mira, Engin.
34:16Voy a decir algo y lo diré una vez.
34:18Espero que Erdem tenga un cerebro en alguna parte.
34:20Por muy pequeño que sea, tiene que tener algo.
34:22Así que espero que entienda lo que voy a decir ahora.
34:24Erdem, Erdem, no estoy hablando contigo.
34:26Engin, ¿haces el favor de decirle a Erdem que tiene un día,
34:30tiene un solo día para dejar este suelo tal y como lo queríamos?
34:33Porque si no lo hace, te ocuparás tú.
34:37Vale, vale.
34:39Lo he oído, ¿vale? Lo he oído.
34:42¿Sabes cuántos años de amistad estás poniendo en peligro por tus tonterías, Erdem?
34:46Arregla ese suelo, arréglalo.
34:48¿Por qué se atrive a tocarme la cara?
34:52Trabajo con arquitectos que no saben de lo que hablan
34:55y yo tengo que pagar las consecuencias de su mal gusto.
34:58Yo tengo que pagar por ello.
35:02Yanan, ¿acaso no es bonito este suelo?
35:04¿No te gusta cómo queda?
35:06Pues sala.
35:08No lo voy a cambiar.
35:10A ver, pues ya está, Murat.
35:12Enséñaselo al señor Serkan y que él dé su aprobación.
35:15De acuerdo.
35:16Bien, gracias.
35:16Buenos días.
35:17Buenos días, señor Serkan.
35:19Buenos días, Murat.
35:19Buenos días.
35:23Buenos días.
35:24Ah, ya están.
35:26Luego tendremos una reunión y después tengo que volver a salir.
35:28¿Por qué tienes tanta prisa?
35:30¿Es por la mudanza?
35:31No, qué va.
35:32Tenemos una clase y tengo que asistir.
35:35Ah.
35:36Cariño, lo que pasa es que Serkan tiene que hacer ejercicios de respiración.
35:42¿Y por qué te ríes?
35:43¿Qué te hace gracia?
35:45O sea, acompaña a su mujer a la clase de respiración para el parto.
35:48¿Hay algo más natural que eso?
35:50Al menos Edda no dará luz como yo.
35:51Su marido estará con ella.
35:53Cariño, ¿por qué te pones así?
35:54¿Por qué dices esas cosas?
35:57Caramelito.
35:57¿No voy siempre al hospital contigo porque no soportas ver la sangre?
36:01Sí, eso es cierto.
36:02¿Me quedo contigo por si te desmayas?
36:04¿Acaso no te sujeto siempre?
36:05Sí, también es cierto.
36:06La cosa también fue así en el parto, ¿no te acuerdas?
36:09Tuvieron que sujetarte dos enfermeras para que no te cayeras redondo al suelo.
36:13¿Por qué tienes que recordarme eso ahora, eh?
36:15¿Por qué?
36:16Porque fue lo que pasó.
36:17¿Fue lo que pasó?
36:18Sí, ya no sé qué es.
36:21¿Cómo fue?
36:22Anda, cuéntamelo mejor.
36:23Venga, venga.
36:25Te desmayaste y dos enfermeras tuvieron que ser mejor.
36:28¿Qué estáis haciendo?
36:31¿Qué estamos haciendo?
36:32Venimos a trabajar, ¿verdad?
36:35Y estáis a punto de concebir un hijo.
36:37Tengo una idea.
36:39Creo que introduciremos esta nueva norma.
36:41Los socios no pueden estar juntos.
36:44¿Y eso?
36:45Tu mujer también es tu socia.
36:49Sí.
36:50Bueno, ¿empezamos ya o qué?
36:52Porque estoy muy ocupado y luego me voy de permiso por mi paternidad, ya lo sabéis.
36:57Así que vamos a dejar esto resuelto para que nadie tenga que molestarme, ni a Eda tampoco, mientras estamos de
37:02baja.
37:02Así que si no tenéis ninguna observación que añadir, por favor, empecemos ya.
37:06Está bien.
37:07Vamos allá.
37:08Lo tienes todo delante.
37:09Los presupuestos, los cálculos, podemos empezar cuando tú quieras, ¿verdad?
37:13Ajá.
37:15¿Y cuánto tiempo piensas estar de permiso por paternidad?
37:19Dos meses.
37:20Venga ya.
37:21Ya puestos vuelve cuando el niño empiece la universidad.
37:24Dos meses, ¿dí?
37:25¿En serio?
37:27No sé si lo sabes, pero no puedes hacer eso.
37:31En este país a los hombres os dan cinco días de permiso.
37:34Solo cinco.
37:35Da igual.
37:36De todos modos, yo me tomaré dos meses y ya está.
37:39Genial.
37:39Te aseguro una cosa, cariño.
37:41Me llamará a los tres días de nacer y me suplicará que le ayude.
37:44Me dirá que el bebé no se calla, que no para de llorar, que no puede calmarlo y que está
37:47desquiciado.
37:48Y me dirá que quiere volver a trabajar.
37:50Ya lo verás.
37:51Pero le colgaré el teléfono.
37:53Se cree que es muy fácil.
37:55A ver, aquí hay un error.
37:59¿Dónde?
37:59En realidad, tres.
38:00¿Qué?
38:01Os habéis equivocado en las sumas, así que no puedo aprobar este presupuesto porque está mal.
38:06¿Pero qué está mal?
38:07Aquí hay miles de cifras.
38:08¿Cómo es que has encontrado un error entre miles de cifras?
38:10Hay tres errores.
38:11Corregidlos y luego nos reuniremos para repasarlo.
38:16Es igualito que yo.
38:17¿Cómo lo ha visto?
38:19Es increíble.
38:21Colgaré esto en mi nueva habitación.
38:23Claro, la habitación es muy grande.
38:25Puedes dibujar muchos más como estos y colgarlos allí también, ¿verdad?
38:28Ajá.
38:29Toma, cariño, llévale esto a Seife y dile que lo empaquete muy bien.
38:33Vale.
38:33Toma.
38:34Vamos, cariño.
38:35Uy, qué guapa es mi niña.
38:36Dios mío, mira cómo ha crecido.
38:38No me creo lo grande que está allá.
38:41¿Dónde está Eda?
38:44Dibujando unos planos.
38:46¿Ha terminado el trabajo de Italia?
38:48Pues no sé, creo que había algunos cabos sueltos y los está grabando.
38:52Ya, vale.
38:53Oye, Efe.
38:54Sí.
38:55¿Te parece bien que vaya a ver a Burak cuando terminemos con esto?
38:58¿Cuidas de Kiras en mi lugar?
39:00Por supuesto, cariño.
39:02Genial.
39:03¿Eh? ¿Qué te ocurre?
39:08Lo he estado pensando mucho.
39:10¿El qué?
39:14He decidido que lo mejor es romper con Burak.
39:17¿Por qué? ¿Qué ha pasado?
39:19Es que yo no siento que haya amor.
39:23No sé, no creo que esté enamorada de él.
39:25Cuando miro a Eda y Serkan pienso que yo quiero lo mismo.
39:29Quiero sentir mariposas en el estómago.
39:31Quiero ver las estrellas.
39:32Ay, Melo, lo que persigues es un ideal y eso no se encuentra tan fácilmente.
39:36¿Por qué dices eso, Aizer?
39:38Lo he intentado.
39:39Yo siempre lo he intentado y no quiero dejar de hacerlo.
39:42No quiero renunciar al amor.
39:44Y lo que hay con Burak no puede llamarse amor.
39:48Eso es lo único que sé con seguridad.
39:52Es que Burak todavía siente algo por Eda.
39:56Cuando está con ella se nota.
39:59Y solo pienso que está conmigo porque no pudo estar con ella.
40:02No puedo remediarlo.
40:03Y sí, vale, ahora dice que me quiere mucho y me lo creo.
40:07Claro.
40:07Pero quiero sentirme amada.
40:12Oh, Melo.
40:15No sé, está bien.
40:17Si es así, como piensas, ve a decírselo.
40:19No lo retrases más, ¿de acuerdo?
40:21Tienes razón.
40:22Tú te mereces el mejor amor del mundo, corazón.
40:25De verdad.
40:26No lo sé.
40:27Yo quiero que en cuanto lo vea, mi corazón se ponga a latir.
40:31Quiero sentir que floto.
40:32Y quiero sentir mariposas en el estómago.
40:35Y quiero que él también lo sienta.
40:37No esperaría decir otra cosa.
40:40Dios quiera que encuentres ese amor.
40:43Pero me acuerdo de lo que dijiste.
40:45A ti también te encontraremos un hombre apasionado.
40:48Que sea igual que en tus fantasías.
40:49No te preocupes.
40:50¿Por qué te diría nada?
40:51Olvídalo que te dije.
40:52¿De acuerdo?
40:53Olvídalo.
40:53¿Por qué me olvidalo?
40:54Ya basta.
40:55¿Acaso enamorarse no es lo más hermoso del mundo?
40:57Ay, Dios mío.
40:58Olvídalo.
40:59Olvídalo.
40:59Olvídalo, te encontraré un hombre guapo y apasionado.
41:06¿Quién es esta nueva esposa?
41:08He preparado café para mi marido.
41:11Seyfi no está y lo he hecho yo.
41:13Oh, muchas gracias.
41:15¿La espuma viene luego?
41:17La espuma no me sale.
41:18No hay manera de que la haga.
41:21¿Y Seyfi dónde está?
41:22Con Eda, ¿verdad?
41:24Ha ido a ayudar con la mudanza.
41:25Y Fer y Melo también están.
41:27Pero no han querido que yo fuera.
41:28Ah, da igual.
41:30Aunque hubiera sido, Seyfi habría hecho todo el trabajo.
41:32¿Qué quieres que haga?
41:34Es a lo que estoy acostumbrada.
41:47Estás pasando un mal rato.
41:48Quizás no debería haber hecho café.
41:50Eso de la cafetera, ¿no?
41:52Queda un poco de café turco, qué mal.
41:55¿Cómo se puede hacer un café tan malo con una cafetera?
41:57Por el amor de Dios.
41:58No sé medir las cantidades que quieres que haga.
42:00Por eso tengo a Seyfi en mi vida.
42:03Espérate, traeré agua.
42:04Me acabo de casar y me quedaré sin marido.
42:08¿Estás bien?
42:08A mí, por Dios.
42:15Dime, mamá.
42:18Estaba comiendo pipas y me ha atracantado.
42:23Sí, estoy bien.
42:24¿Y tú cómo estás?
42:27También, sí.
42:29Te echo de menos, sí.
42:32¿Cómo dices?
42:34¿Vas a reformar la casa?
42:37Ah.
42:39Por supuesto, claro que puedes venir aquí, mamá, sin problema.
42:43¿Cuánto durará la reforma?
42:48¿Cuatro meses?
42:50No, en absoluto.
42:51¿Qué dices, mamá?
42:52Aunque fuera un año aquí, siempre eres bienvenida.
42:54Ya lo sabes.
42:55¿Qué vienes mañana, dices?
42:57Estupendo.
42:57Ya iré a recogerte.
42:59Te llamo más tarde.
43:00Besos.
43:04Toma, cariño.
43:05Te traigo un vaso de agua.
43:07Me siento fatal.
43:09Esto te ayudará.
43:11Menos mal que el agua es embotellada,
43:13porque si tuviera que hacer algo con ella,
43:15tampoco podría hacerlo.
43:18Por Dios, estás mejor.
43:22Menos mal.
43:23Estoy tratando de digerir el café.
43:25Oh, cielo.
43:26El café.
43:27Perdóname.
43:28Menos mal que tu madre ya se ha ido.
43:30Yo apuesto a que me habría dicho
43:31que estoy yo intentando matarte.
43:35No tienes buen aspecto.
43:37Cariño, espera.
43:38Te daré un masaje, ¿de acuerdo?
43:41A ver.
43:42Ay, mi querido marido.
43:44Vamos, relájate.
43:46Tranquilo, ya está.
43:51Ay, qué molo.
43:53Mira qué bonita familia hace.
43:55Ni viene otro de camino.
43:56Ay, ya te digo.
43:57Hola.
43:59Ay, hola.
44:00Keran, ¿qué estás haciendo aquí?
44:02Estoy trabajando para Eda.
44:03He enviado los correos a Italia.
44:05Vengo a informarle de todo lo que he hecho.
44:07¿Tú te has vuelto loco, hijo mío?
44:08¿Cuánto tiempo hace que estás aquí?
44:10Deberías haberme llamado por teléfono.
44:12Eda está muy agresiva.
44:14Francamente, empiezo a tenerle miedo.
44:16Mi sobrina, eso sí.
44:17Ah, ya que estás aquí, quédate esta noche.
44:20Tendremos a Kiraz.
44:21Pasaremos un rato todos juntos, ¿eh?
44:22Estaría muy bien.
44:23Estoy harto de vivir en casa del señor Serhan.
44:26Ya no salgo al jardín para no encontrarme con la señora Aydan.
44:28Pues te vienes con nosotras.
44:29Sí.
44:30Por cierto, quería preguntarte por unas cosas que hay allí.
44:32No sé qué hay que coger.
44:35Seguimos respirando profundamente.
44:38Eso es.
44:40Inspire, expire.
44:42Muy bien.
44:42Ahora vamos a respirar con el diafragma.
44:46Eso es.
44:50Sí, es muy importante que los dos estén en armonía.
44:53¿Es que parece que no estamos en armonía?
44:56Eda, no te enfades.
44:58No estoy enfadada.
44:59Señora Eda, para calmar los nervios, haga lo que hago yo.
45:02Respire profundamente.
45:04Así, eso es.
45:05No estoy nerviosa.
45:06Y si parece que lo estoy desde fuera, no puedo evitarlo.
45:09¿Podemos acabar ya esta clase?
45:10Estoy preparada para dar a luz.
45:12Oye, mamá.
45:14¿Podré estar contigo en el parto?
45:16No, no podrás.
45:17No es algo adecuado para los niños.
45:19Pero es que quiero dar la bienvenida a mi primer hermano.
45:24No puedes, Kiras.
45:25Yo tampoco entraré.
45:26¿Qué dices?
45:26¿Me vas a dejar sola?
45:28Ella ya lo sabe.
45:29Por eso hace ejercicios de respiración, ¿verdad?
45:31Sí, pero yo creo que los dos están preparados para el parto.
45:34Y queda muy poco.
45:35Una semana.
45:36Y Kiras, lo haces genial.
45:38Tú también respiras muy bien.
45:40Pero estamos respirando de todos modos.
45:43No lo entiendo.
45:44¿Para qué es esto?
45:45Sí, tienes razón.
45:46Es un poco extraño.
45:47¿Ganas mucho dinero?
45:49¿Qué, Kiras?
45:51Kiras.
45:51Venga, vámonos ya.
45:53Que lo paséis bien en el hotel.
45:55Muchas gracias.
45:57Eda, ya me he ocupado de todo.
45:58He enviado los papeles a Italia.
46:01Gracias, Kiram.
46:02Perdonad que no me levante.
46:03No puedo.
46:04Besos para todos.
46:05No importa, cariño.
46:05Eda no puede levantarse.
46:06Yo tampoco.
46:07Así que mañana nos vemos.
46:08Que respiréis bien.
46:09Besos.
46:10Bueno, ya estamos.
46:11Gracias por todo.
46:12Adiós.
46:13Adiós, mamá.
46:14Hasta mañana.
46:16¿Has terminado el proyecto del palacio en Italia?
46:18Así es.
46:19Bien, entonces haremos lo que tú quieras.
46:21Elige.
46:22¿En serio?
46:25Serkan, entonces, por favor, no nos alojemos en el hotel.
46:28Vamos a la montaña, por favor.
46:30No, no iremos a la montaña.
46:32Me lo has prometido.
46:33Eda, la casa de la montaña está lejos del hospital.
46:36Puedes dar a luz en cualquier momento.
46:37Imposible.
46:38No, está a la misma distancia del hospital que esta casa.
46:40Ni hablar.
46:41Serkan, por favor, pasemos la noche allí juntos.
46:44Encenderemos la chimenea.
46:45Y dale.
46:45Nos tumbaremos bajo las estrellas.
46:47Tenemos un jardín precioso.
46:48Podemos hacerlo así.
46:49Serkan, por favor.
46:50Lo haremos aquí.
46:51No me lo niegues.
46:52Tengo que hacerlo.
46:53Estoy harta de dormir en hoteles.
46:55Pues no vamos, quedémonos en el jardín.
46:57Quiero ir a la montaña.
46:58No, ni hablar.
46:59Vamos.
47:01Vamos, hablaremos de esto más tarde.
47:03Vamos a la montaña.
47:05He dicho que no.
47:06Venga.
47:06No puedo levantarme.
47:08Ven, vamos, vamos, vamos, vamos.
47:09Buf, vaya.
47:10¿Vaya qué?
47:11Que ha sido una sorpresa.
47:13¿El qué?
47:14Nada, nada.
47:15¿No podías levantarme?
47:16Sí, lo he hecho.
47:17¿Tan gorda me he puesto?
47:18¿Qué ocurre?
47:18¿No te gusto así?
47:19Me gustas mucho.
47:28¿Qué ocurre?
48:00Yeah, bu neyin kıpırtısı, dön yüzünü gökyüzüne, bak bir aşkın yıldızına ama, parlayacak sönecek biliyorum.
48:18Her şey olur, her şey biter, yıldız gökyüzünde kaya biter.
48:27Her şey olur, her şey biter, yalnızlık hep aynalarımız kent tutar.
48:35Her şey olur, her şey biter, yıldız gökyüzünde kaya biter.
48:43Her şey olur, her şey biter, yıldız gökyüzünde kaya biter.
48:50Altyazı M.K.
Comments