- 16 hours ago
สอดสร้อยมาลา ตอนที่ 6 (EP.6) วันที่ 7 พฤษภาคม 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ีขวนได้รับคำแนะนำ
00:31ม่อมฉันต้องขอประทานอาภั
00:32ยที่เสียงมารยาศ
00:40แต่ม่อมฉันเก่งว่ามาราคง
00:43เป็นหม่อมของใครไม่ได้อีกแล้
00:44ว
00:47เพราะมาราเป็นของกรรมผมแล้ว
00:49นี่มันอะไรกันชาย
00:59ม่อมฉันชอบมารามานานแล้ว
01:01เลยตั้งใจจะมาขอคับเด็ดรุ่ม
01:04โอ้ย ฉันชาย
01:17มารา ทำตามที่ฉันพูดไว้ก่อน
01:31ม่อมฉันพูดไปรอคน
01:36จะให้มอมฉันรอให้หลายของส่
01:38วนเด็ดไม่เหยียกหน้า
01:39นี่กว่านี้เหรอ
01:41ไม่บอกว่าแม่มาราไม่มีใครไ
01:42ง
01:43แล้วนี่มันอะไรกันตะ
01:44มอมฉันต้องขอปัญหานะพ่ย
01:48ท่านหลุงไม่ทราบเรื่องนี้มาก
01:49่อน
01:50ตายุทธิ์เลย
01:53บาราเป็นคนของหลุง
01:54หลุงจะเจ้าใครๆเขาได้
01:58และทำไมถึงมาร่วงเกินคนของหล
02:01ุง
02:06ม่อมชั้นรักบารามานานแล้ว
02:09ตั้งแต่อยู่ขณะละครหลวง
02:11จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยเลือกรั
02:13กได้
02:16เด็ดรุงไม่ปลด
02:19ยกมาราให้ม่อมชั้นได้ไหมพระ
02:20ยะค่ะ
02:24ฉันชาย
02:31นี่ใครปล่อยให้มันเข้ามาเนี่
02:32ย
02:33ม่อมค่าจะมาคุยกับคุณมาร
02:34า
02:37แต่ตอนนี้ม่อมเข้าใจแล้ว
02:41ศัดนี้ค่ะ
02:41ว่าพวกเจ้านายไม่มีสัตรตะ
02:42ไว้ใจไม่ได้
02:43ดีแต่ชายอำนาจบัติใหญ่กด
02:45ทีคุณอื่น
02:45ยุดเลยเแล้ว
02:46หรือมันไม่จริงภาบาน
02:47พรอม นายออกไปก่อน
02:49เดี๋ยวแล้วอธิบายในฟังที่
02:50หลัง
02:52เฮ้ย
02:53เฮ้ย
02:54артชัดนึกเลย จำมัน
02:55ไอาชอาวนาหารต้องรู้หรือ
02:58ม่ะ
02:59เฮ้ยครับ
03:00ถ้าจะเอาเรื่องว่าได้ยังที่ส
03:01ุด
03:15ฉันขอโทษน้ำมาแล้ว
03:17ที่ไม่ได้บอกก่อนว่าจะทำแบบน
03:19ั้น
03:21แล้วฉันก็คิดไม่ถึงว่าพ
03:22ร้อมจะไปได้ยิน
03:26ผมฉันเข้าใจไปค่ะ
03:29ดีแล้ว
03:30เขาจะได้เริ่มมาอุ้นไวกับผม
03:32ฉันสิที่
03:38เรื่องพร้อม
03:40ฉันว่ารอให้ใจเย็นๆก่อนค่
03:42อยคุยกันนะ
03:44ส่วนเรื่องเพราะองค์โชรสิท
03:45ธ่านของกลิว
03:48และของไม่มายุ่งกับเธอแล้ว
03:52ส่วนเรื่องของฉันกับเธอ
04:09เรื่องจะพูดกับพ่อของเรา
04:11เรื่องเริกแต่งงานกับมาแล้ว
04:19หรือจะไม่รับผิดชอบคนของล
04:21ุง
04:25ม่อมฉันยินดีแล้วไม่ชอบ
04:26มาล่ะ
04:28ดี
04:31เต็นลุง
04:34แล้วเพื่อนของม่อมฉัน
04:36มันลูกเขามาถึงในวัง
04:38หรืออย่างทำร้ายร้าคาชาย
04:41มันจะต้องติกครบถึงสามเรือน
04:45มันจะได้สาสม
04:46ก็ต้องมายุกมาแล้ว
04:49เริ่มครบกับไปเลย
04:51แล้วเตรียมตัวแต่งงานกัน
05:13ก็ต้องกับมาแล้ว
05:13ฉันขอโทษนะมารา
05:15ฉันแค่ตั้งใจจะช่วยเธอ
05:16จากพ่อองค์ชนลัดสิทธิ์
05:18เดี๋ยวฉันจะไปอธิบายกับผมเ
05:19อง
05:24ส่วนเรื่องการแต่งงานมันจะไม่
05:25เกิดขึ้น
05:28เดี๋ยวเราจะไปทูนกับท่านป้า
05:29ให้คุยกับท่านลุงเอง
05:35ขอบพระทายไปค่ะ
05:49ป้าเห็นด้วยกับท่านพ่อของ
05:51ชายรามนะ
05:53ว่าเราน่ะสมควรที่จะต้องแต่
05:55งงานกับแม่มรา
05:57แต่มรารักพร้อม
05:59ชายทะรยชเพื่อนไม่ได้กัน
06:00ทะรยชอะไรกัน
06:03นี่เขาทํากัวเราถึงเพียงนี้
06:05ยังเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนกั
06:07นอยู่อีกเหรือ
06:10แต่ชายเขาใจพร้อมนะคะ
06:12ถ้าเป็นนชาย
06:14ชายเขาโخرทนมื artist
06:17ท่านป้า...
06:19ท่านป้าช่วยทุนท่านพ่อให้
06:20หน่อยนะคะ
06:22ชายไม่อยากเห็นมารา esper kardeş
06:24ถูกบังครับแต่งงานกับคนที่
06:25ไม่ได้รัก
06:27แล้วชายจะทำอย่างนั้นเองได้อย่าง
06:28ไร
06:29แต่ว่าก็ไม่แน่จัยหรอกว่า
06:32จะช่วยชายรามได้หรือเปล่า
06:35ถ้าท่านป่าช่วยทูน
06:38ชายเชื่อว่าท่านพ่อต้องฝัง
06:40แต่วันนี้เสด็จวังใหญ่นะ
06:43ท่านเรียกพ่อของแม่มล어지มาให
06:45้เข้าไปคุยเรื่องการแต่งงาน
06:47กับท่านพ่อของเรา
06:51يงังชายขอทูร alémก่อนนะครับ
06:54приех aan
07:01เป็นพระการุณาที่เสด็จโปรด
07:03ลูกหม่อมฉัน
07:04ถือว่ามารามีวัสนาพระยะ
07:06ค่ะ
07:08อืม ก็เป็นด้านว่าในเขไม่ข
07:10ัดข้องที่จะให้มารา
07:13มาแต่งานกับหลานทายฉัน
07:15ให้เรื่องพิธีการเดี๋ยวท่านจ
07:16ัดการให้
07:19รู้ท่านว่าไง
07:35เราแล้วแต่ถึงพี่
07:36อ่ะ เด็ดลุง
07:41ลุงได้ตกลงกับพ่อของเรา
07:45แล้วก็พ่อของมารา
07:47เรื่องการแต่งานเราก็มารา
07:49เรียบร้อยแล้ว
07:51คือ หมอมฉันขอคุยเอามาราก
07:55่อน
07:55เรียบร้อย
08:17ฉันไปคุยท่านป้ามา
08:19ถึงได้รู้ว่าท่านลุงนัดก
08:20ับพ่อของมารามาคุย
08:22เดี๋ยวฉันจะไปบอกกับท่านลุ
08:23งกับท่านพ่อ
08:24ให้ยุคเลือกงานแต่งนี้
08:25แล้ว
08:28เสด็จวังใหญ่กับเสด็จพ่อ
08:30ของท่านชาย
08:30จะไม่กริวท่านชายได้ไหมคะ
08:33เรื่องนั้นไม่ต้องหัว
08:35อย่าฉันจัดการเอง
08:40ขอพระท่านอภัยกระม่อม
08:42พ่อของคุณมาราขอเขาเซ้ากระ
08:44ม่อม
08:47ไม่เป็นไร
08:49อยู่กับเราไม่ต้องมีวิธีรีต
08:51อง
08:54ขอพระท่านฝ่าบาท
08:56ก็คือกระม่อมขอโทษดด้วย
08:58ที่ที่มารบกวน
09:01กระม่อมขอพระท่านฝ่าบาทท
09:02ี่ไม่ตามมารา
09:04ตอนที่แม่พวกกข้อเยอะику
09:07แม่พวกกริงเลี่ย SAMU
09:08ถึงมารา increíble
09:09กับผมกะโม่ 빨่อม
09:12ที่รุง Bullrun
09:13ของมาราด้วยท้าครorigine
09:15วันนี้ลูกได้คู่ของที่ดีก็พ
09:20้อมก็หมดห่วงแล้ว
09:28ฝากมาลาด้วยแล้วผม
09:48เราสัญญา
09:51ว่าเราจะไม่ทำให้มาลาดเสียใจ
09:56ขอบคุณไทฟักษ์นะ
09:58แต่ว่ามาลาดต้องแต่งงานกับ
10:12ท่านชายรามจริงด้วย
10:16มาลาดที่ฉันเคยรู้จักไม่ได้
10:18ยอมแล้วง่ายแบบนี้นะ
10:20มาลากลาดที่จะเดินออกจากคณะล
10:21ะค Оล่วง
10:22เพื่อที่จะซื่MSสัดกับความรู้
10:23สึกตัวเอง
10:25ถ้าทำไมตอนนี้เป็นแบบนี้ล่ะ
10:29เราสไว้จะให้ฉันทำ clair
10:32ถ้าฉันปัติเศษท่านชายราม
10:36วันนึงฉันก็ต้องผูดบางครั
10:37บให้เป็นหม望ใครสักคนอยู่ด้วย
10:39ก็แปลว่ามาราไม่ได้รักท่
10:41านชายรามเนี่ย
10:48ตอนนั้นฉันเห็นมาพ่อแล้วฉั
10:50นพูดไม่ออกจริงจริง
10:51ถ้าพ่อรู้ว่าฉันไม่อยากแต่
10:53งานกับท่านชาย
10:54พ่อก็ต้องเสียใจ
10:57เสด็จก็ต้องเสียพัก
10:58แต่นี้มันทั้งชีวิตเลยนะมารา
11:00ต่อไปท่านชายรามมีห่อมคนอื่
11:04น
11:06มาราจะทำยังไง
11:09พวกคุณทำอะไรไม่ได้ แล้วก็ใช้ชีว
11:12ิตต่อไป
11:23ฉันไม่ตามสืบมาให้แล้ว
11:26พวกคุณที่ซ้อมนายเป็นคนของเส
11:27ร็จวังแย่จริง ๆ
11:29เขาน่าจะโกดนายมาก
11:31สั่งขังนายสามเดือน แค่นั้นจะ
11:33ไม่พอนะ
11:33พวกนายคนโทษ เขาก็สั่งให้นายย้
11:35ายไปประจำการพี่กรองกะหารราช
11:36สีไม้
11:39แต่เขายังไม่ได้แต่สวนใช่เลยนะ
11:41ท่านตัดกับทหารพระธรรมรู
11:43เราไว้ว่า
11:44มีพยายามหลายคนเห็นแรกก็เข้
11:45าไปต่อหลานท่านถึงในวัง
11:47ถึงว่าเป็นการแล้วเมื่อชีว
11:48ิตพวกวงฉันสู่
11:51สุดท้ายบ้านมึงนี่ก็เป็นข
11:53องเขาอยู่ดี
11:56แค่นี้ยังไม่พอนะ
12:09ได้ทราบว่า วันที่ 24 เดือนนี้
12:13ท่านชายรามโรนสี ผู้พิภาพส
12:15ากสวงยุติธรรม
12:17จะได้กระทำการวิวาหะมงคล
12:19กับนางสาวมาลาเทวันอุไทย
12:23นางเอกขณะของพระเจ้าวรวงเธอ
12:27และองค์เจ้ารังสิมัน
12:28ขออำนวยพร ให้บาวสาว
12:31จงมีความเจริญ ชั่วการะนั้น
12:35พี่เขาร่วงโทษนายขนาดนี้
12:41ก็เขาปลัวว่านายจะไปขัดขว
12:43างานแต่งของงานชายของเขา
12:46เป็นไง เพื่อรักกับนาย
12:58ตามินตริง
12:59pilots
13:00กินตามินตร Laura
13:22เดี๋ยว
13:24ม่อมฉันขอไปอําน้ำก่อนนะ
13:26เพคะ
13:26ม่อมฉันขอไปอําน้ำก่อนนะ
13:26เพคะ
13:32เดี๋ยวมาล่ะ
13:44มาล่าจำได้ไหม
13:47ที่ฉันเคยบอกว่า
13:50ถ้าวันไหนที่เธอให้โอกาสฉั
13:52น
13:54ให้เอากำไรนิดมาสวง
14:09ขอบคุณให้โอกาสฉันน้ำมาล
14:11่า
14:13ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้รักฉัน
14:16แต่ต่อจากนี้ไป
14:20ฉันจะดูแล
14:23และรักมาล่าคนเดียว
14:27คนเดียว
14:29ท่านป่าไกลบอกว่ากฉันว่า
14:32มาล่าไม่อยากแต่งงานกับพวกเจ้
14:34าไหน
14:36เพราะพวกเจ้าในมีเมื่อหลายคน
14:40แต่มาราไม่ต้องห่วง
14:43มาราจะเป็นหม่อมเพียงคนเดียว
14:44ของฉัน
15:14ความฉันขอฝากชีวิตไว้ด้
15:16วยโรคค่ะ
15:54สนุกไว้
15:56สนุกเพคะ
15:58แต่เมื่อกี้ท่านพี่แพ้หมองฉันนะ
16:00เพคะ
16:01โอเคค่ะ
16:04งั้นเดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำค่อน
16:06เดี๋ยวไปเจอที่คอฟฟิชอบไหม
16:07โอเคค่ะ
16:08งั้นเดี๋ยวมองฉันไปสะอาหาร
16:10ไว้รอท่านพี่นะเพคะ
16:13อ่ะ
16:14อ่ะ
16:40สบายดีไหมมารา
16:46ไม่สิ
16:50ตอนนี้คงเรียกมาราชเฉยๆไม่ได
16:51้
16:53ต้องเรียกมองมาราชสินะ
17:01ไม่ต้องโครวผมหรอก
17:02ผมแค่อยากคุยด้วย
17:11เห็นท่านพี่บอกว่า
17:13คุณถูกสั่งยายไปโครราช
17:15ผมเพิ่งเด็กกลับมา
17:19ผมเป็นห่งคุณมากน้ำมารา
17:23ผมมีหลายคำถามที่อยากจะถามคุณ
17:27ท่านชายบังครับให้คุณแต่งง
17:29านกับท่านใช่ไหม
17:31ตอนนั้นเราแค่เทราะกันว่าค
17:33ิดต่าง
17:34ผมเชื่อ
17:35ว่าคุณยังรับผมอยู่
17:41อย่าพูดถึงมันเลยเจ้าค่ะ
17:44เรื่องก็ผ่านไปนานแล้ว
17:46ผมอยู่กับคำถามนี่มากหนึ่งปี
17:49ต่อความเธอ
17:51พบท่อได้คุณถึงกันไงกั
17:53บท่าน
18:06ตอนที่แต่งงาน
18:10ฉันยอมแล้วว่าฉันไม่ได้ร
18:11ักท่าน
18:16แต่ที่ผ่านมา
18:19ท่านได้วิสูงในฉันเห็นแล้
18:20วว่าท่านไม่คุณดี
18:25เป็นคนที่ฉันสูงควรจะรัก
18:44ขอบคุณที่ต่อความถามผม
18:52ขอให้มีความสุขนะ
18:59มอมมาล่า
18:59มอมมาล่า
19:15มอมมาล่า
19:16ความสุข
19:16มอมมาล่า
19:18ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
19:48ท้าย
19:48iki과목ที่สุดที่สุดที่ Monateworks ซูค้
19:49อม approachพิษ ที่สุดท้าย ต้อง?"
19:51loving ไม่มิวัน เปลี่ยนใจ
20:02เราฝาบาท
20:02มาลาไม่มีวันเปลี่ยนใจ
20:04หมอมลืมไป
20:06ว่าฝาบาทมั่นใจในตัวเอง
20:08แบบนี้มานานละ
20:10เราไม่มั่นใจในตัวเอง
20:12แต่เรามั่นใจในตัวมาลา
20:17แล้วนายเป็นอย่างไรบ้าง
20:19หมอมต้องขอพระทายฝาบาท
20:23ที่ช่วยให้หมอมกลับมาในวันน
20:24ี้
20:28เราเสียแดกความสามารถของนาย
20:31นายยังช่วยบ้านเมืองได้เห็นมา
20:38หม่อมสัญญา
20:41ว่าม่อมจะใช้ความสามารถของหม
20:42่อ
20:43ทำให้บ้านเมืองนี่จะเรินขึ้น
20:47วันนึง
20:49หม่อมจะกลับมาตอบแทนว่าค
20:51ุณของฝากบาท
20:53ที่ช่วยหม่อมในวันนี้
21:09เฮ้ย ช่วยอีกหนูหน่อยสิจ้า
21:13เมื่อฉันแถมให้
21:18ช่วยด้วย
21:22เฮ้ย
21:22เฮ้ยด้วย
21:25เฮ้ย
21:25เฮ้ย ไปจับนั้นไป
21:27เร็ว
21:30จับไว้
21:31เอาไปสูงเหมือน
21:34แม่ส้อยเป็นไงบ้าง
21:35เป็นไรเจ้าค่ะ
21:37นี่จ๊ะ
21:39ขอบใจจ๊ะ
21:42นี่แม่กัญญา
21:44ตัวพระจะขนาดละครปราโมวไ
21:45ทย
21:46ต่อจากวิทย์ไป
21:47แม่กัญญาจะมีกับเรา
21:49เล่นเป็นตัวพระครู่กับแม่ส
21:50้อย
21:53ฉันเคยมาดูแม่ซ้อยแสดง
21:56ฉันชอบนะ แม่เล่นเก่งดี
21:59ยินดีที่จะได้ร่วมงานกัน
22:08ยินดีเช่นกันจ๊ะ
22:15เราพบกัน
22:30น้องมีหัวสีตัว
22:37ชั่วสีแล้ว
22:40ใช้พ่วงแก้วตัวหน้างนั้น
22:47ชีวันดี
22:49เพราะแม่ผู้
22:53แม่ตัวเธอ
22:56ท่านยำยี
22:59หลอกลังชีวิ
23:04คลัวให้
23:09เธอจนได้
23:12ไม่หาย
23:16สวาดที่
23:18แต่สีที่
23:21ชางเสน่า
23:23ยินดี ตะหลือเกิด
23:29แต่แล้วกลว่าคออดไล์เยี่ยว
23:30แน่ถึงเลยนะ
23:31เล่นที ลายคนดูร้นโรม
23:34แต่ผมว่าเป็นเพราะแม่การยา
23:35ด้วยนะครับ
23:36เรื่องเดียวกัน
23:37แต่แม่การยา เล่นแล้วน่าดู
23:38มามาก
23:40คนดูก็ชอบแม่ tapping she gewoon
23:41เร่นกับแม่การยา
23:42มากกว่าเล่นกับแม่กิน
23:45ตัวปกค pasando
23:46เธอแค่เธอแค่เธอ
24:10ผู้หญิงพรุ่งนี้จะช่วยตกต
24:11าพวกตำรวจ
24:13หรือใครที่จะคอยจับผิดได้ด
24:14ี
24:15เพราะฉันทั้งไม่คิดว่า
24:17เราแค่มาที่อย่างหาความสนุก
24:19ถ้าอย่างนั้น
24:21บ่อนการถ้างงันก็ถือว่า
24:23เป็นทางเลือกทางนึงที่จะช่วยได
24:24้
24:29เพื่อน amoxxon ดีน่าชโยน
24:33หมดพร้อม Mitarbeiter'S welder
24:35รุ่นเดียวกับท่านชายหลามัง
24:36ปกติternal музыกันเยอย sell something
24:38พวกเจ้าหน่อย
24:41แล้วคุณมาหาผมทำไม
24:43พร้อมมันถูกพวกเจ้าหน่อยแ
24:45กร่ง
24:45สั่งแย้ไปโคลาสมาปีหนึ่งคร
24:47ับ
24:48และมันก็ทำให้ผมเห็นว่า
24:50พวกชาวบ้านอยู่กันอย่างแรงแ
24:52ค้ง
24:54ผมเชื่อว่าบ้านเมืองของเราดีขึ
24:55้นได้
24:57Democracy
25:00จะทำให้ประชาชนมีสิทศริภา
25:01พเท่าเทียมกัน
25:03ไม่ต้องทนถูกให้ใครกดขี่อี
25:05กต่อไป
25:07แต่คุณรู้ใช่ไหมว่าต้องผมพา
25:08พวกคุณไปแนะนำกับท่าน
25:11พวกคุณจะถอยไม่ได้ทั้ง
25:15pereo r alsa r有 тому
25:1812 ปีที่กุมเก็กเมงติกคุก
25:21ไม่เคยเปลี่ยนหàoดมการของพวกท
25:22่านได้
25:24ผมอยากรู้ความพิดพลาดจากพวกท
25:26่านครับ
25:27และผมก็มั่นใจว่าแนวคลิก
25:29ของพวกท่าน
25:31จะมีประโยค์กับเรา
25:35แล้วไม่กลัวจะโดนจับติดค
25:37ุกเหมือนพวกท่านด้วย
25:39ยิ่งช่วงนี้พ่อราชเทวีย
25:40งต้องจะมีพระสุทธิการ
25:42ใครๆก็หวังว่าจะมีพระชออก
25:44รถเป็นราชทายญาต
25:45และยิ่งเค้มมวดไป
25:46ถ้าผมกลัวผมไม่มาที่นี่
25:49สยามมันถึงเวลาต้องเปลี่ยน
25:51แปลงแล้ว
26:14อ้าว ท่านก็เป็นอะไรนี้เวลา
26:19ก่อนหน้านี้อาการก็ดีขึ้นแล้
26:22ว
26:23ทำไมอยู่อยู่ทรงสุดลงอีก
26:30เดี๋ยวเพิ่งรองหายไปเลยอวนดำ
26:32จะเป็นรางไม่ดีเอา
26:34ตั้งสมาธิตดีๆ
26:36แล้วมาช่วยกันส่วนมนให้พระ
26:37คุมของพวกท่านกันดีกว่า
26:56ม่อมเจ้าค่ะ
26:57เสด็จกับท่านชาย
26:58เสด็จกับมาจากวังหลวงแล้ว
26:59เจ้าค่ะ
26:59ม่อม...
27:08ไม่สิ
27:46วันเธอจ้า หัด
28:11ทุกคน ไม่ได้สอมแล้ว
28:15วันนี้เราต้องมาจัดแสดง ไม่รว
28:19งสวนทุกคนแล้ว
28:32ทุกคน ไม่ได้สอมแล้ว
29:06สวัสดีครับ แขกที่จะมาพูดอย
29:08ู่กันไส้สุดาฟะถึงแล้ว
29:09นั่งรออยู่ที่โตครับ
29:12แอ้นี่ คุณดำเมืองของนักไข
29:14ยหรือเปล่าอ่ะ
29:15ถ้าไม่ดูเป็นยาประการกัน
29:16ชิบก็ไม่รู้นะ
29:17ก็แค่บอกว่าจะมาพูดหนันใหม
29:19่ที่จะเปิดต้องเงินหน้าท่านั้
29:20นเอง
29:39ฉันขอโทธนะทะ ฉันเมื่อข้า
29:41ใจ award แล้วค่ะ ฉันไม่ได้นัดก
29:43ับพวกเขา
29:44ไม่ผิดนะครับ คุณดำลงจองโต
29:47ไว้สำหรับ 5 ที่ครับ
29:50อ้า ไม่เป็นไร อย่าถูกคุณเอง
29:52เชื่อค่ะ
29:56ฉันขอโทธนาซ่อย ถ้าฉันไม
29:59่ทำแบบนี้ เราก็คงไม่ได้คุยก
30:01ัน
30:02ฉันพูกกับเธออีกครั้งแล้ว
30:03ว่าฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ
30:05ซอย ผมขอนะ
30:09นั่งแล้วคุยกันดีๆดีกว่
30:10า
30:21ฉันอยากให้ซอยคิดอีกทีนะ
30:23เรื่องที่จะรำในงาน 25 พุทธศัต
30:25วัตร
30:26ฉันบอกกับคนจัดงานไว้ว่า
30:28เราจะรำเรื่องเลิกใช้คำว่าเราได้
30:31แล้ว
30:32ไม่ว่าจะเรื่องไหนฉันก็ไม่รำ
30:37ฉันรู้นะว่า
30:40ซอยอย่างโกรดฉันอยู่
30:43ฉันอยากให้เรากลับมาเป็นเพื่อนก
30:44ันเหมือนเดิม
30:47เธอจำไม่ได้เหรอ
30:49ว่าเธอเป็นคนพูดว่า
30:51ไม่มีอะไรเหมือนเดิม
30:54เอ๊อ ศ stationed
30:56คุณศ tus campe sois ywill ROS ไปไหนล่ะ
30:58ฉีวนั่งก่อนครับ
31:00Rams me
31:01คุณศัสร่ Barcel as well
31:02กับท่านลชั้นพลพร้อม อยู่แล
31:04้วใช่ไหม क cells
31:05ค่ะ ใครจะไม่รู้จักzas
31:06fantasy สนิทของ
31:07ในทหารใหญ่แห่ง ก menos ล้ะคะ
31:10ครับ
31:11ท่านลаемจะมาร่วม
31:12lim오quaole
31:13สวัสนะพลมมากับ
31:16antes whenever a groceries
31:16คอยดูแลเรื่องการรัม
31:19กับราวีกไม้หวัง
31:21เอาเลยค่ะ
31:22อยากทำอะไรก็ทำเลย
31:25แต่ถ้ามีเขา
31:27ฉันไม่เล่น
31:29ซอย
31:31ซอย
31:32ซอย
31:33ซอย
31:34ซอย
31:41ทาย
31:42แปลลกมา
31:45ซอย
31:46ซอย
31:47ซอย
31:48ซอย
31:50ซอย
32:13แล้วถ้าจะให้ฉันคิดถึงคว
32:14ามเป็นเพื่อน
32:15ทำไมเธอไม่เห็นตั้งแต่วันนั้นล
32:18่ะ
32:19ซอย
32:20ถ้าฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม
32:21่ได้ตั้งใจ
32:23ฉันขอโทษ
32:25สายไปแล้ว
32:27ซอยเดี๋ยวก่อนสิ
32:28ซอย
32:29ไป
32:29ซอยฟังฉันก่อน
32:31ซอยเดี๋ยวก่อนสิ
32:32ซอยฟังฉันไป
32:33ซอย
32:34ไป
32:35ซอย
32:35ไป
32:36โอ๊ย...
32:42มาล่า...
32:43มาล่า...
32:46มาล่า...
32:47มาล่า...
32:47มาล่า...
32:53ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ
32:57มาล่า...
33:10คุณชอย...
33:11แม่ครูเป็นไงบ้างจ้ะ?
33:13ก็แค่เป็นลมทำไมทบตกใจขน
33:15าดนั้น?
33:20คันไทยพล...
33:21แม่ครูเป็นไงบ้างจ้ะ?
33:23ตอดภายละ...
33:24แต่คืนนี้ต้องนอนทิ้นนี้นะ
33:27แม้กเข้าไปดูแม่ครูท่ะ
33:28ไป...
33:29นี่มันอะไรกันเนี่ย?
33:36ก็แค่เป็นลมไม่ใช่หรอ?
33:40อืม...
33:41หรือเขาไม่ให้บอกฉัน?
33:44ไม่บอกก็ไม่กำบอก
33:46เป็นเบล็งกระดู
33:49ระยะลุกราม
33:50อืม...
33:50อืม...
33:51อืม...
33:51อืม...
33:58อืม...
33:59อืม...
34:00อืม...
34:01อืม...
34:13เพราะอย่างนี้ซินะ
34:15เขาถึงอยากจะรำกับฉันเป็นคร
34:16ั้งสุดท้าย
34:18แล้วเธอจะเอาอย่างไรล่ะ?
34:20ถ้าอยากรำกับเขา อะ
34:21ฉันจะการเริ่งคิวให้ได้นะ
34:25ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เรื่องม
34:27ันนานมาแล้ว
34:29เราต่างคนต่างอยู่ แล้วฉันก็ไม่
34:33มีเขาในชีวิต
34:36แต่ฉันก็รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
34:38สักทีน
34:40แต่ตอนนี้ เขากำลังจะไม่อยู่แล้ว
34:47ฉันเข้าใจเธอนะ ถึงจะแย่กั
34:50นสิบกว่าปี
34:52แต่ดูก็รู้ว่าเธอสองคนคุณผ
34:54่านร้อนผ่านหนาวอะไรถึงกันมามา
34:56ก
34:57ถึงปากจะบอกก็ไม่สนใจ
35:00แต่มันก็ตัดกันไม่ได้ง่าย
35:01ๆสินะ
35:16ฉันก็นึกไม่ถึงมันกัน
35:19เพราะฉันกับเขาจะกลายมาเป็น
35:20แบบนี้
35:22มันมีอะไรนักหนาเหรอซ่อย
35:24ทำไมเธอสองคนถึงไม่เผาผีกันข
35:26นาดเนี้ย
35:32หรังจากราชการที่หก
35:34สวรรคต
35:36ราชการที่เจ็ดขึ้นคลงราช
35:37รายสภาวะที่เศรษฐกิจย่ำแ
35:40ย่
35:41มันในทองพระครั้งแท็บไม่เหล
35:43ือ
35:43ท่านทรงจำเป็นต้องตัดค่า
35:45ใช้จ่ายของหลวง
35:46ยุธกรมมหละสบ
35:48เหลือแค่กอง
35:50นังรัมและนักดนฟรี
35:52ในคณะคารหลวง
35:54แตกกระสาน สร้านเซ็น
35:56หรุษฐา
35:57ค่ะ ความจริงเองอ่ะ
36:00อยู่กับค่าต่อไปก็ได้นะ
36:02ถึงแม้ว่าจากนี้ไป
36:04จะไม่มีขณะ shortcut ให้เองต้องฝึกส
36:07อมแล้ว
36:08แต่เองก็อยู่กับค่า
36:09ต่อไปได้นิ
36:11ถึงยังไงเส้사
36:13ค่าก็จะไม่ยอมปล่อย
36:14เอ trolley เป็นคนเฝ้าหน้าประตู
36:17หรือว่าให้onder t 어느 when you talk for those compelled to make
36:18students
36:19ขอbalanced พระ thanh блالم
36:22แต่น้องสามอบิทอ fit
36:24era ที่ร Hofi r也 caring for regarder
36:25กลับไปช่วยเลี้ยงหลาน อย่าให้
36:27ผมฉันต้องเป็นพาระของท่านหญ
36:29ิงเลยไปค่ะ
36:32ว้นขาว ฝากเองดูแลท่านหญิง
36:34ด้วย เดี๋ยวค่าจะเขียนจดหมาย
36:35มาหาบ่อยๆ
36:37เจ้าค่ามอมคู
36:40ขอบใจนะชายราม ที่รับคนของป้
36:44าไว้ดูแล
36:45อย่างไรว้นดำก็เป็นเพื่อของมา
36:48รา ไม่เป็นไรเลยค่ะ
36:53หม่อมฉันตั้งใจว่าจะเปิดข
36:54นาดละครเล็กๆ ไว้สอนเด็กๆ ไ
36:55หมคะ
37:00ดีใจด้วยนะ ยิ้มจ้อย ที่ได้ไป
37:03อยู่ขนาดละครไม่เรื่อน
37:05เขามีพลานบูนช่วยเขียนบทให้
37:09ฉันเชื่อว่าสักวันก็มีช
37:11ื่อเสียงแน่
37:12อย่าลืมไปดูพวกฉันด้วยนะมาร
37:14า
37:18พวกเองทุกคน
37:21ไปอยู่ที่ไหน
37:24ก็อย่าลืมละครรำนะ
37:27ถึงแม้ว่า
37:29วันนี้ใครจะมองว่าเป็นเรื่องฟุ
37:31้งๆ
37:32แต่พวกเองก็รู้อยู่ใช่ไหม
37:35ว่าสิ่งที่พวกเราทำทุกวันนี้
37:39ไม่ใช่แค่เป็นการรำสวย
37:41หรือรำงาม
37:43แต่เป็นการสืบสารมรดก
37:48ซึ่งเป็นรากฐานของชาติ
37:51ให้คงอยู่คู่แผ่นดินตลอดไป
37:57ข้าฝากทุกคนด้วย
38:16เจ้าคุณเรกทนขัดทุนไม่ไห
38:18ว
38:19จนต้องขายลงละครให้กับฉัน
38:20กับผู้พัน
38:23แต่ฉันกับผู้ขันก็เป็นแค
38:24่เพื่อนกับเท่านั้นนะ
38:54ตามที่สัญญาと思มนไว้
38:56เราเป็นหุ้นส่วนกันครึ่งคร
38:57ึ่ง
38:58ฉัassembลงเงิน
39:00เธอลงแรง
39:02รงละครนี้
39:03เป็นที่ทำมาหากินเนี่ยของพวกเรา
39:06ยังไงฉันจะทำให้ได้เจ้๋ hacer
39:10ขอบคุณท่านมากที่ช่วยเหลือ
39:11พวกเรานะเจ้๋ «ค่ะ»
39:16เธอเป็นผู้หญิงไม่กี่คนที่ generation
39:17ฉันเรียกได้เต็มปากว่าเพื่อน
39:20วันนึง
39:21ฉันอาจจะต้องการความช่วยเหล
39:23ือจากเพื่อนอย่างเธอ
39:28ถ้าหมู่อย่างฉัน
39:32จะช่วยรัชสีได้
39:34ฉันก็ยินดีเจ้าค่ะ
39:52จริงนะฉันเจ้าค่ะ
39:58หลบหน้าหน่อยสิเจ้าค่ะ
40:02เราจะกระสิกระสิกระดิกระดื่น
40:09ฉันใจ
40:14ยังมังสิพี่จากริสิบบ้า
40:29ว..บ้าว
40:33โอ้ย ไม่เอา ไม่เอา ดูเหนื่อน จั
40:39นเจ้าคอยจ้อง
40:50ขอบร้ายท่านชายมากนะพี่คะ พี่พ
40:53่าหม่อมมาลามาดูหม่อฉัน
40:56ก็ละคอนของซ้อยสนุก ฉันดู
40:58แล้วก็อยากดูอีก
41:00ฉันรู้ว่าหม่อมอยากช่วยฉัน
41:02แต่มีก็เก็บไว้บ้าง เสรษฐก
41:05ิจไม่ดีแบบนี้
41:08ท่านชาย อย่าตามใจหม่อมมากนะพ
41:11ี่คะ
41:18แต่ฉันเห็นคนดูในลงละครซ้
41:20อยวันนี้ น่าจะขาดทุนหน้าดู
41:24เลยนะซ้อย ซ้อยจะไว้เหรอ
41:28ยังไงฉันก็ต้องไหว ฉันย
41:31ังพอมีทางอยู่
41:38สุดท้ายพวกเจ้านายก็กูหกเราอย
41:40ู่ดี บอกว่าจะให้มีรัฐธรรม
41:42นุน
41:43แต่พอร่างคืนไปก็หาเขาอางต
41:44ีตก ไม่ยังประกาศใช้
41:47ผมเคยบอกท่านแล้ว บอกพวกเจ้านายไ
41:49ว้ใจไม่ได้
41:51ทั้งทั้งที่รู้ว่าชาวบ้านล
41:52ำบาก คดีฟ้องร้องนี่สินก็ท
41:55่วมสารไปหมด
41:56แทนที่จะช่วยให้มีรัฐธรรม
41:57นุน แต่กลับไม่ทำอะไรเลย
42:01มีเวลาทำที่ไหน รู้อย่างท่านชาย
42:03รามสิ
42:04เงินเหลือเฟิลเปิดขนาดละคร
42:06ให้เมีย
42:09หน้ายิตสับสมบันไปจ่ายเช่า
42:10บ้านให้หมด
42:13ตอนนี้ต้องสายพลเรือและสายทห
42:15ารบกพร้อมกันหมดแล้ว
42:17พวกคุณเตรียมตัวรอฟังคำ
42:19สั่งได้เลย
42:44คุณเตรียมตัวรอฟังคำนะคร
42:56ับท่าน
42:57อืม
43:07มาหาฉันถึงที่นี่ มีทุราะ
43:09ดว่าไหนหรือ
43:11ท่านรู้จักครับผู้กองพร้อม
43:13ด้วยรู้เจ้าค่ะ
43:15ผู้ทุราะของเธอเถอะ
43:19ขอไปหาทุกเจ้าค่ะ
43:22ฉันมาเรื่องรวงละคร
43:24ว่ามาเรื่องกัน
43:25ช่วงนี้คนอยู่หายไปเยอะเลย
43:26ฉันเลยอยากจะ
43:30ขอกู้เงินไปหมุนให้รงละครหน่วย
43:33แต่ว่า ฉันจะ리幅มาระยาฐ์ขึ้
43:36นให้น้ำเจ้า células
43:38ถ้าไม่หวย ก็เปิดไป gym Galah
43:41ไม่เจ้าค่ะ
43:43โนaganคนนี้ทำให้พวกอย่างนี้พวกฉั
43:45นไม่ทางเลือก
43:46เป็นที่ทำ siempre มาหากีนเล ktoś ปาก Bee Ton
43:48ยังไงก็ต้องรักษามันไว้
43:49ให้ได้เจ้าค่ะ
43:51นี่ฉันเพิ่งให้เขาเขียนบทระ
43:52คอน되 Zhong
43:53ให้ expect to me more
43:55อีกเดียวก็คงดีเจ้าค่ะ
44:00ฉันชอบความใจสู้ของเธอนะซ่
44:02อย
44:03เรื่องเงินแต่ฉันช่วยได้
44:06แต่คงถึงเวลาที่หนูจะต้องช่
44:08วยแล้วเราจะสีแล้ว
44:12ยังจำสัญญาของเธอได้ใช่มั้
44:13ย
44:16จำได้เจ้าค่ะ
44:18ท่านจะให้ฉันช่วยอะไรหรือเจ้า
44:20ค่ะ
44:29ช่วย
44:32อ้าว
44:37ว่าไงจ๊ะเฮ้าไปเจ้าของโรง
44:39ละคร
44:41เดี๋ยวนี้มีน้ำมีนวนขึ้
44:43นเยอะเลยราสีจับนะเรานะ
44:48ม่อมฉันได้ลูกพรับมาจากเม
44:50ืองจีนเลยนำมาเท่าไหวท่านหญ
44:52ิงยายเพคะ
44:53ไม่สบใจจ้ะ
44:54แล้วก็เอาขนมมาฝากเพื่อนๆด้วย
44:58เอาไปรับสิ
45:01นี่จ๊ะ
45:05นี่ทำอะไรกันอยู่หรือเพคะ
45:07ก็ปลูกผากกินเองไงจ๊ะ
45:10ยุกนี้จะต้องประหยาฌจะได้ช่
45:13วยหลวงท่านลดค่าใช้จ่ายด้
45:15วย
45:17นี่เองโชคดีมากเลยรู้ไหมที่มาว
45:20ันนี้
45:20เพราะถ้าหากว่ามาอาธิตศหน
45:22้าแล้วก็เราก็คงจะไม่ได้เจอกัน
45:24หรอก
45:26ค่ะนหญิง-ยายจะเสด็จไปไหนห
45:28รือเพคะ
45:29วันพุทธหน้าน่ะ
45:30ค่าจะตามเสด็จทุนกำม่อมไป
45:32เมืองนอน
45:36เมืองนอนอากาศดีนะพี่คะ
45:37นาเที่ยวด้วย
45:39แล้ว ท่านหิ่งยายไปกี่วันรึ
45:43เป้คะ
45:47ทุ้มประมองเฉดต์วันเดียวเจ
45:49้าค่ะ
45:49กลับมาวันพื้อค่ะ
45:53ถ้าอย่างนั้น เราต้องรีบไปแจ้
45:55งท่าน
45:56อาจจะเลื่อนไปก่อน
45:59เลื่อน เลื่อนอะไรรึเจ้าคะ
46:04ราชการอาหาร ซ่อยกลับไปค่ะ
46:07แล้วห้ามพูดเรื่องนี้กับใครเด
46:09็ดขัด
46:16พี่ซ่อยขอไว้
46:20ขอบคุณเจ้าค่ะ
46:37ตอนนี้ทุ้นกลับหมอมเป็นผู้
46:38สำเร็จราชการในพันคล
46:40ถ้าจะก่อการ ต้องคุบคุมพระอง
46:43ค์ให้ได้
46:44แต่เมืองนวนทั้งไกลเส้นทางก
46:46็ลำบัด
46:47แพมการจับกุม
46:50มันเสียงที่อย่าผิดพลาดได
46:51้นะครับ
46:52ผมว่าท่านเราเสนอในที่มาชุม
46:54ให้เราลงมือหลังกวันที่อี
46:55บสามดีว่าครับ
46:57รอให้ทุ้นกลับหมอมเสด็จก
46:58ลับมาซะก่อน
46:59จะได้ง่ายต่อการคุบคุมตัว
47:02ดี
47:04ผมจะรีบไปแจ้งขั้นเดียวนี้
47:06โอ้ยเจ้าค่ะ
47:21สรุปแล้วซ่อยไปดีมาจากไหน
47:23ไปรู้จักกับพวกเขาได้ยังไง
47:25และที่เอามาบอกเป็นอันตลายกั
47:26บซ่อยหรือป่ะ
47:28คนพวกนั้นไม่รู้ว่าฉันรู้
47:30แต่หอม hybrid แฮะท่านชายนนั่นspeagine
47:55แต่เราไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมเราต้องหนี
47:58พวกที่มีความคิดไม่ดี ทั้งห
48:00ากที่ต้องคิดใหม่
48:03ซ่อย ลืมไปแล้วเหรอ ว่าเรามีท
48:06ุกวันนี้ได้พอใคร
48:08พวกเขาไม่สนว่าใครเคยมีบุญ
48:10คุณกับพวกเขา
48:11ยืดแต่ความคิดของตัวเองเป็
48:12นหลัก
48:13และคนที่ไม่ฟังผู้อื่นแบบเน
48:14ี้ย
48:15จะมาเรียกร้องความเท่าเทียมได
48:16้ยังไง
48:19ท่านชายนามเจthoodก็พูดอยู่ für ๆ เรื่
48:21องระบบใหม่
48:22แต่ท่านคิดว่าควรหามความส
48:24frangersใจจากผู้อื่นด้วย
48:26แล้วถ้าสุดท้าย... a- เิ้าไปม
48:27องครับผู้อื่น
48:29มันก็ไม่ต่างอะไรจากระบบเก่าท
48:31ี่ เดี๋าเขาต่อ Donna
48:34มาลา...ฉันก็ไม่รู้เหมือนได้ว
48:37่ามันจะเป็นอย่างไร
48:39แต่ฉันเป็นหัวมาลากับท่านช
48:41าย
48:43มาลาเตินด้วยว่าอย่าไว้ใจ
48:45ใคร
48:47ดูเฉพาะคนใกล้ตัว
48:48ใคร?
48:52ท่านชัยน่าจะทราบอยู่แล้ว
48:56ระวังตัวด้วยน้ำเมลา
49:06ซอยบอกว่าท่านพี่ทราบ
49:08ว่าคนนี้ซอยบอกให้ระวังตัวเป
49:09็นใคร?
49:11ใครหรอไปค่ะ
49:14ต้องจับบุทธอาหารแล้ว
49:17ก็ยังมี
49:20พวกนับเรียนทุนหวงเข้าเกี่
49:22ยวข้องด้วย
49:22คุณพร้อมเหรอพี่ค่ะ?
49:35พี่ก็ไม่ค่อยได้คุยกับพร้
49:37อมเหมือนกัน
49:39แต่ถ้าคิดมาว่า
49:42พร้อมเขาไปครบหายกับพวกนัก
49:44เดียนฟรังเซ็น
49:48พวกนันมีหวงเข้าหน้า
49:56วันนี้ท่านพ่อก็บอกว่า
49:58ได้ยินเรื่องกระบุทธมาหน้าหร
50:00ือบนั้น
50:00ตอนนี้พวกก็ส่วงเรื่องกลางบน
50:04แล้ว
50:06ว่าทำไม่เกิดขึ้นจริงๆ
50:09มันจะออกมาในรูปแบบนี้
50:14ผมฉันไม่อยากจะเชื่อ
50:16พวกคุณพร้อมจะเป็นกับบน
50:17พวกมันกำลังจริงๆ
50:32พี่เขาหว่างไว้เหมือนนั้น
50:52พี่เขาหว่างไว้เหมือนนั้น
51:47กลมม ร้อยเอกพร้อมจะรูนพั
51:50กที่ผม
51:51มีอยู่เรื่องสำคัญมาทุนกะม่
51:53อม
51:54ถ้าจะคุยกับเราก็ต้องเก็บป
51:55ืน
51:56เราไม่ใช่พูงหลายที่ต้องคุยอย
51:58ู่ด้วยอังวุธ
52:00เอาปืนลง
52:03มาแล้วมา
52:10เราม่อมมาเชิญฟ้าบาท
52:13ให้เสด็จไปลงน้ำรับรู้การเป
52:14ลี่ยนแปลงกันปกคอง
52:16ที่พาที่นั่งอันนันตาสมาคม
52:21น่าจะพูดให้มันสวยรู้ทำไม
52:23มันก็คือการเอาตัวไปโควรค
52:25ุมไว้นั่นแหละ
52:26ไหนร่วมมือเขาจริงหรือพ
52:28ร้อม
52:30เซอรณ์เสด็จเธอ�มม
52:33ตอนนี้เจ้าหนาใหญ่พ่อองม21
52:37ถ้าจะจับตัวทั้ง
52:39ฉันขอไปด้วย
52:45ม่อมคงไม่เข้าใจ
52:48ว่าที่ที่ท่านชายจะไป
52:49ไม่ใช่ที่ขู้แล้วจะไปปิกนิกก
52:51ัน
52:51ม่อม
52:54ม่อมมาราบโกลดเข้าใจ
52:56ว่านี่คืองานราชการสำคัญ
53:00แต่ฉันเป็นภาลยาท่าน
53:01ถ้าท่านพี่ไปไหน ฉันก็จะไปด้
53:05วย
53:05ไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่ถึงท่าน
53:12หม่อเชื่อว่าฟาบาทเข้าใจส
53:13ถานการณ์นี้ดี
53:16ในฐานนาสามี
53:20ย้อมต้องปกป้องความปลอดภ
53:21ัยให้กับภาลยา
53:27ฟาบาทปลดพูดให้หม่อมาแล้ว
53:29เข้าใจด้วย
53:37ไม่เป็นไรน้ำมากหรอ
53:46เขาก็แค่ตัวพี่ไปควบผมไว้
53:49เขาคงไม่ทำอะไรพี่หรอ
53:53ค่อยไงก็เป็นเพื่อนไง
53:55อย่าเราขอไปเปลี่ยนสื้อภาค
54:00ต้องเสด็จไปเดี๋ยวนี้ฟาบาท
54:06อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่
54:09ยุนิฟอร์มนี้เป็นของผู้มี
54:12เกียน
54:13ที่ได้รับความไว้ใจให้ใช้อ
54:15าวุธในพวกเดียว
54:17ข้าดวังว่าจะใช้อาวุธใน
54:19การปกป้องคนในประเทศ
54:21แต่นี่ปลับมาทำร้ายกันเอง
54:25ถ้าประชาชนอยู่ดีมีสุข
54:26กับผมก็คงไม่ต้องใช้วิธีน
54:28ี้กันหรอก
54:28สิ่งที่พวกม่อมกำลังทำ
54:31คือทำเพื่อคนในประเทศ
54:33สักวันทุกคนคงเข้าใจ
54:37ฉันเสด็จม่ำ
55:06ทุกคนคงไม่ต้องใช้อาวุธใน
55:07ประเทศ
55:10ไม่ไหนค่ะ
55:12ผมฉันไม่ยอม บํำฉันขอไปด้
55:14วย
55:14มาละ พี่ฝากลูกเข้ามานด้วย
55:20ไม่เอาละพี่
55:21ไม่
55:22ปล่อยท่านชายธิ์ถามอม
55:23ไม่ ผมฉันขอไปด้วย
55:25เอาตัวท่านชายไป
55:27พี่อย่าไป
55:29ี่ยาออก 국민
55:32s Open weiteren
55:34s Open
55:35s Open
55:36С Open
55:37s Open
55:38s Open
55:39s Open
55:39s Open
56:00s I
56:03ควต้อร์ ควต้อร์ ควต้อร
56:04์ ควต้อร์ ควต้อร์ ควต้อ
56:06ร์ ควต้อร์ ควต้อร์ ควต้
56:08อร์ ควต้อร์ ควต้อร์ ควต
56:11้อร์ ควต้อร์ ควต้อร์ คว
56:15ต้อร์ ควต้อร์ ควต้อร์ ค
56:15วต้อร์ ควต้อร์ ควต้อร์
56:17ควต้อร์ ควต้อร์ ควต้อร
56:17์ ควต้อร์ ควต้อร์ ควต้อ
56:23ร์ ควต้อร์ ควต้อร์
56:44อาจเป็นเพียงลงพัดผ่าน
56:47ที่เธอไม่เคยต้องกัน
56:51กลายกันเท่าด้ายก็เหมือนยั
56:54งกลายออกไป
56:59เธอจะได้ยินหรือเปล่า
57:03พอจะเข้าใจหรือเปล่า
57:06นิ่งคำว่ารักที่ฉันมันซ
57:10่อนไม่ไหว
57:11ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคงต้องเจ็บแต
57:16่เก็บมันได้ยังร้อย
57:19เหมือนได้พอที่เธอ
57:33przypอร่อย
57:42ไหน
57:49เราจะพามาลาไปกับเรา
57:49ไม่ได้ฟ้าบาด
57:51วางปืนหรือฟ้าบาด
57:52อย่าบางครับให้ผมต้องทำแบบนี้
57:53ไม่ว่ายังไง
57:55เราก็จะพามาลาไปกับเรา
58:19ที่ร่ะ ร่ะ ทะทะทะทะทะ ชี
58:22วีกด้าทะจังตัวด้วย
Comments