- 3 hours ago
อกธรณี ตอนที่ 20 (EP.20) วันที่ 7 พฤษภาคม 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:39เชื่อบัน
00:42เดี๋ยวค่ะ ฉันขอแล้ว
00:56หน้า
00:57ก็กล้า
01:02หยุ่งใจสาวไหว
01:17หยุ่งวันเท้าข้อค่าแล้ว
01:19จ้ะ
01:23คุณน multinational มันมีสาลกาลลิ้
01:25นทองนึงไง
01:25ก็รอม 게ńงใช้มัด
01:27นี่ ถ้าเป็นคนอื่น
01:29ช่างของเฉาบ้านแล้าก็จับแ Professor มา
01:32สองสาวนะ
01:33ท่อนขายสองไปแหละ
01:35เสร็จได้แม้สาวตัวน้อยนั่
01:37น
01:38ฉันอยากได้ก้ sant
01:41นังเด็กไฮในเนาณเป็นคนเสร
01:43็จรับมาระดวSet
01:44ถ้าได้เงินมันเมื่อไหร่ คุ
01:45ณจะเอามันไปไหน
01:46จะทำอะไรก็เชิน
01:47เดี๋ยวนะ
01:49เด็กนั่นเป็นลูกแท้ ๆ ของคุ
01:50ณไม่ใช่เหรอ
01:52ทำไมถึงห่วงลูกเลี้ยงมากกว
01:53่า ถึงขั้นยอมตายแทนกันได
01:55้
01:56แต่กลับยอมยกลูกแท้ ๆ ช่
01:58างง่าย ๆ นี่
01:59มันดูแปลก ๆ นะ
02:03ฉัน...
02:06ฉันไม่ได้เลี้ยงมันมาก
02:07ก็เลยไม่ได้มีความผุกพันอะไรมา
02:09ก
02:09เฮ้ย ปันหลานดิ
02:11คนแบบนี้ก็มีด้วย
02:15เฮ้ย กลาบเฮ้ย ปันหลานว่ะ
02:27คุณสาหละพี่กับคุณทวิน
02:28เข้าไม่ได้มีเงินอยู่แล้วอาจ
02:29๊ะพี่
02:31บ้านชอบออกใจใหญ่โต
02:33เคยมีค่ะ
02:34แต่ว่าคุณทวินนะแกชอบเข้
02:36าบ่อน
02:37เสียทีเป็นสน ๆ
02:39ห้า?
02:40เป็นสน ๆ เลยอาจ๊ะ
02:43ก็มีแต่คุณสาหละพี่นี่ล่
02:45ะจ๊ะ
02:45ที่คอยตามร้างตามเช็ดให้
02:49บางทีก็สงสารเธอเหมือนกันนะ
02:51นั่นสิจ๊ะ
02:56อุศาคทิ้งลูกทิ้งผัวมา
02:58เหมือนกว่าจะสบาย
03:01ที่ไหนได้
03:06อีกปุ่มบ้านมาเซ็ดแนตเลยค่
03:08ะ
03:08โรมเจ็ดไปหมดเลยคุณแม่
03:10สัตวนที
03:11แล้วฉันล่ะ
03:12แก้ไหมฉันด้วยสิ
03:14เฮ้ย!
03:16คุณแม่!
03:17นั่นเฮ้ทำอะไรหมดคะ
03:19เป็นไรจะหยุดสร้างเรื่องสร้าง
03:20แล้วครับ
03:21คุยบ้า altriบทิบฉันทำไมจะเจ็บ
03:23นะเว้ย
03:24แค่อาทิบนี้มันยังน้อยไป
03:25น่ะซ้ำ
03:26ความเป็นความตายเข้ามาเจอคอห
03:27่อยทุกวัน
03:28คุณไม่รู้สึกอะไรบ้างหรือไง
03:29ฮะ
03:30โอ้โห เอ๊ย
03:36คือ
03:37ที่ผมต้องทำแบบนี้เนี่ย
03:39ก็เพราะว่าผมต้องหาเงินมาใช
03:40้นี่พวกมันนั่นแหละ
03:53ท่านพี อยากโกดฉันเลยนะ
03:56น่ะ
03:58เฮ้ย
04:02เฮ้ย เดี๋ยวคุณก็ได้เงินแล้
04:04วไม่ใช่เหรอ
04:07พอคุณแม่ได้เงินเมื่อไหร่
04:09คุณแม่จะยกน้องผ่ายให้กำน
04:11ันยกจริงๆใช่ไหมคะ
04:39พี่รอย
04:41ทำไมก่อนแน่ comprehของรุ่นเลยอ่ะ
04:43ลุ่มไหร่จังไห้ใจไม่ออก
04:44erstmal
04:45เพราะพี่กรว
04:48พี่กรวว่าเราจะต้องแยกจากกั
04:49นเอง
04:51ทำไมคิดอย่างนั้น
04:54เราจะแยกกันไปไหน
04:58พี่ ก็ไม่รู้
05:00พี่รู้แต่ว่าจากนี้ต่อไป
05:04พี่จะกอดเท่าไว้ให้นั่น
05:07จะไม่ยอมแยกจากกันไปไหนอีก
05:09แล้ว
05:19ก็จะไม่ยอมันด้วย
05:24เธอมัน
05:26เธอมัน
05:27เธอมัน
05:43คุณไม่รียก
05:51ทำไมล่ะอากิน
05:54เธอรังเกียดฉันเหรอ
06:09เธอรังเกียดฉันไม่รียก
06:12ไม่รียกทำแบบนี้ครับ
06:17ทำไมล่ะกิน
06:22ฉันไม่สวยเหรอ
06:26คุณเมลี่ คุณเมลี่สวยมากครับ
06:34อย่างนั้นถ้าก็บอกสิ ว่าเธอเ
06:37องก็ต้องการฉัน
06:39อยู่กับฉันฮะดา อย่าไปไหนอี
06:42กเลย
06:45ไม่มีใครรอเท่าหรอก
06:50ขอโทษนะครับ คุณหนู ผมขอโทษ
06:53จริงๆกัน
06:58อากิม เธอจะทำอะไรอ่ะ
07:05อากิม
07:07ปันวงจัดนะครับ คุณหนู
07:09ไปครับ
07:12อากิม หยุดก่อนเลยนะ
07:14เฮ่ย
07:15นี่เธอจะทำรียอดอป้าหรอก
07:18อป้าฝากฉัน� special
07:19встречer
07:20เธอจะทิ่งฉันไปได้ยังไง
07:23ผมอยู่ที่นี่กับคุณหนูในฐานาง
07:24นั้นไม่ได้
07:25เพราะผมมีลูกมีเมียแล้วครั
07:27บ
07:28ฟังแ vacation
07:29กิม wellness
07:30อป้าถีเกินทองไว้ให้เราตั้ง
07:32เยอะแยะ
07:34ถ้าเธออยู่กับฉัน
07:36เธอสบายไปทั้งชีวิตแน่
07:39จะให้ผมอยู่ที่นี่ย faux-soptic sbat bi
07:41โดยทิ้งลูกทิ้งเมียวผมทำ
07:43ไม่ได้เหรอครับ
07:43อันนี้เป็นผ่านมาเกือบ 20 ปีแล้
07:45ว
07:47ผ่านนี้เขาคงมีคนอื่นไม่แล้ว
07:48อ่ะกิ้ม
07:49ไม่
07:54กำไรไม่เคยมีใคร
07:57ผมรู้ว่าเธอสื่อสัตว์รักเด
07:59ียวใจเดียว
08:03ตลอดชีวิตที่ผ่านมา
08:06เธอมีผมแค่คนเดียวเท่านั้น
08:10เงินกับไปเลย
08:12เชิญเธอไปดูให้เห็นกับตา
08:15ว่าเขายังรอเธออยู่จริงๆไหม
08:21หลาก่อนนะครับคุณดู
08:24อักกิ้ม อักกิ้ม
08:37อักกิ้มไปแล้ว
08:42เกิดอะไรขึ้น
08:43เขาไปแล้ว
08:47อักกิ้มไปแล้ว
08:54อักกิ้มไปแล้ว
08:54ถูกอื้อหลานป้า
08:56อักกิ้ม
09:08นี่ค่ารักษาพยาบาลแม่เธอ
09:16ถ้ามันเป็นแพรงอย่างนี้นะคะ
09:17ก็นี่มันรงพยาบาลเอกชน
09:19แล้วถ้าเว fantasy ไม่บอกฉันล่ะแร
09:21ก
09:21ถ้าฉันบอกเธอแล้ว
09:22เธอจะเอาแม่เธอออกจากโรงพยา
09:24บาลแย่นั้นเหรอ
09:25เธอคงจะปล่อยให้แม่เธอตายสิ
09:26นะ
09:29ไม่มีทางค่ะ
09:30ก็ใช่ไง
09:31ยังไงก็ต้องรักษาพฉันก
09:32ว่าจะหาย
09:34แต่ว่าเรื่องเงิน...ฉัน...
09:40เดี๋ยวฉันจะไปจ่ายให้
09:44ขอบคุณนะคะ
09:46ขอบคุณจริงๆ
09:49ฉันสัญญาว่าฉันจะหามาใช้
09:52ขึ้นคุณให้ครบทุกบาททุส
09:53ตังค่ะ
09:54เดี๋ยวเราต้องคุยกันต่ออี
09:55กหน่อย
09:57เรื่องค่าใช้จ่ายส่วนที่เหลื
09:58อน่ะ
10:00ยังไงคะ
10:01อีกสองวัน
10:02ฉันจะมารับเธอ
10:04ถึงเวลานั้นเธอจะรู้เองว่าเธอ
10:06ต้องทำอะไรบ้าง
10:09ถ้าอยู่ดูแลแม่เธอต่อไปเธอ
10:11ฉันไม่รับกวนแล้ว
10:22แม่
10:23แม่ต้องให้ทำไมจ้า
10:42แม่ต้องขังวลนะ
11:00หนูสัญญา
11:03พวกหนูจะหาเงินมาใช้ขึ้นเขาให
11:04้ครบทุกบาททุสตัง
11:07ไม่ให้แม่ต้องกำบากใจ
11:11แม่ก็ต้องสู้
11:13จะได้หาแม่ไว้นะจ๊ะ
11:26อีกกำไร
11:27ถ้าไม่ใช่เพราะแก
11:29ป่านนี้ฉันกัดพิรอยคงมีคร
11:30อบครัวที่มีความสุข
11:33มีลูกที่น่ารัก
11:44ได้คุณวิมาร์เข้ามาช่วยแปล
11:46เอกสาร
11:47จากไทยเป็นอังกิจให้
11:49งานเราเดินเร็วดีขึ้นมากๆเลยค
11:51่ะ
11:56เขามีงานที่อื่นที่เขาอยากทำอยู่
11:57แล้ว
11:58กำลังลองเรียกตัวอยู่
11:59เสือดายจัง
12:00คุณวิมาร์ทั้งคยาตینและรั
12:02บพี่ชอบงานดีมาก
12:03ไม่เปลี่ยนใจจริงๆ หรอคะ
12:06วิมาร์เองคงกลัวว่า
12:08Talent จะดินท้าว่าได้งาน helped you, Hobart
12:11ถือเงอกันเป็นเกินงานเป็นใน
12:17ตัว
12:18ดีเลยค่ะ
12:26พี่ก็ได้เวลาเลือกงานแล้ว เดี๋
12:28ยวบอกมีธุร้าไม่ใช่เหรอ พี่
12:29ไปสิลูก
12:30ครับ ขอบคุณนะครับพ่อ
12:38โทรม
12:50พี่วิมาณจะไปไหนคะ
12:51เอ่อ...
12:53เอ่อ...
12:55ว่างไง
12:58กำลังจะไปไหน
13:07ไหนบอกว่าจะแวะมาไง
13:10เป็นหนึ่งของเขาเนี่ย
13:14พบนี้มัน
13:15สันทด
13:21เดี๋ยวนูล้องชิมนะ ไม่เคยทาน
13:22ใช่ไหม ห่านพระโล
13:24อย่างค่ะ
13:24เออ...อร่อยมาก ร้านนี้เขาดีมาก
13:26ได้ค่ะ ขอบคุณป่า
13:29เป็นอะไรเหล่า มีอะไรหรือเปล่า
13:32ดูกังวนพี่ลึก
13:34เปล่าครับ
13:58ฉันต้องเกินป forgot
13:59ชิมพลักค่อน
14:00ฉันข้อออกไปก่อนนะคะ
14:02ฉันระบบไงน่ะ
14:03พนธ...
14:04พนธ...
14:05ไป...
14:06ลิศใร้เป็นหลัง Lagos
14:07ลิศเยอะขอบคุณอัน
14:09ชิมพลัก ไป...
14:13เกรียบมาก
14:13พนธ...
14:14เกรียบอย่างในลูก gradually
14:16ไม่หรือหัสนินะ
14:17ถายทำหนึ่งกันพริ่ง
14:18ไปกัน
14:20อย่ามายุ่งกับใครอีก
14:21ไม่อย่างนี้จะเรียกตำรวจมารอ
14:22บโลกเก้าครับ
14:23ไปสิ พวกมันไปไง
14:31เป็นอะไรไหมลูก
14:57แม่ของต่งใจมากเลยใช่มั้ยละ
15:00โชคดีนะที่ฉันเอกใจ
15:02ใจเงินค่ารักษาพยาบาลเสร
15:04็จ
15:04และแวะมาดูเธอกับแม่ก่อนกล
15:06ับ
15:07ไม่อย่างนั้นเธอก็คง
15:08ขอบคุณอีกครั้งนะคะ
15:11ตัวเฉพาะเรื่องเงิน
15:14ยังไงเขาก็เป็นน้องสาวฉัน
15:19จัดทิ้งกันได้ยังไง
15:33หมอแม่
15:37หมอคะหมอ
15:49ในวีวิสักครั้งครับ
15:53เก่งมากเลยครับ
15:57ลองพูดสิครับ
16:05เออ
16:09เออ
16:15โท่มแม่จา
16:17ไม่เป็นไรนะ
16:18เดี๋ยวก็ดีขึ้น
16:20แต่ยังไง
16:21เขาถือว่าเป็นสัญญาณที่ด
16:23ีนะครับ
16:25คนไข้ตอบสนองได้
16:27ถ้าได้รับการรักษา
16:28และฝืนฟันร่างกาย
16:30คนไข้ดีขึ้นอย่างแน่นอน
16:32แต่คงต้องใช้เวลานานн Mendge
16:35ไม่เป็นไรค่ะ
16:37ขอแค่เรายังมีความหวัง
16:39ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานั้นแค่ไ
16:41หน
16:42เราก็จะพยายาม
16:43ใช่ไหม จะแม่
16:48ขอโทษนะคะ
16:50พระแนกการเงิน
16:51ฝากบินข้ารักษาพยาบาลมาให
16:53้ค่ะ
16:54แต่ว่าเมื่อกี้
16:55มาค่ะ เดี๋ยวฉันดูอะไรให้
17:06น่าจะเป็นค่าใช้จ่ายเพิ่มเต
17:08ิมนะ
17:08แต่ไม่ต้องห่วง
17:09เดี๋ยวฉันจะจัดการให้
17:13ขอบคุณนะคะ
17:33ขอบคุณแม่
17:36สวัสดีครับ คุณแม่
17:43ขอบคุณ
17:44ข้าจร้างครับ
17:45ทำไมยังไม่ปิอิ้ง
17:46เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นจนได้
17:48จะไปได้ไง?
17:49ยังไม่ได้เงินเลย
17:50ให้ผมมาตามรังควانภัย
17:52ผมก็มาให้แล้ว
17:53ฉันไม่ให้
17:55ไปให้ผมเลยเป็น
17:55ข้นยิ่งาน blacks ไม่ดีอยู่
17:58เดี๋ยว
17:59ที่จะเยี่ยวผมเป็นไทนหน้านทั้ง
18:00ลูกเลยใช่ไหม
18:02จะไปแบบเฮียบนיע � Stella
18:04หรือใช่ฉันเรียกตำรวจเหม
18:05ือนล่าคอแก
18:07ได้
18:08ผมจะไปบอกความจริงกับภัย
18:10เขาจะเชื่อเธอหรอ
18:13แกไม่ใช่หรอ
18:14ที่วางยา
18:16แล้วจะปล่ำเขาอ่ะ
18:21สมกับเป็นแม่ลูกกันจริ
18:22ง ๆ
18:23มองผิดทั้งคู่
18:34ถ้าแม่มันหายแล้วพากันกล
18:35ับใต้
18:36พวกเธอจะทำอย่างไรคะ
18:38ทนายก็กลับมาแล้วเนี่ย
18:40เราก็จะแรบจัดการเรื่องมารอดก
18:42ให้ผ่ายรับมรอดกให้เร็วที่
18:43สุด
18:44แล้วถ้ามันรับเงินแล้วมัน
18:45เอาเงินไปหมด admits
18:46มารอแล้วแน่นสิ
18:49ฉันก็กำลังคิดหาทางอยู่
18:51ไอ้ทนายนามันเขา ordering 밀 that
18:52Dialogun
18:53ถ้ายัด phone be a black
18:58คนทุกคนรวนมีชุดอ่อน
19:01มีความรับที่ไม่ใหญ่ใครรู้
19:04หรือที่ว่าเราจะหามันเจอหรื
19:05อเปล่า
19:38คุณคงไม่อยากให้พรรยาแล้วก็
19:40ท่านเจ้าสุวพ่อต่างคุณรู้
19:41ใช่มั้ย
19:42ก็ไม่เห็นจะมีอะไรเนี่ยครับ
19:45คุณรักจะนานเนี่ยเขาเป็นเลข
19:46าของผม
19:48เหรอคะ แนบแน่นกันขนาดนี้
19:52ดูยังไงก็รู้ว่ามีใช่เจ้าน
19:53ายกันรูปน้อง
19:58สงสัยท่านเอารูปนี้ ไปให้เธอส
20:00รวzeroเลยับ
20:00ก็ได้ค่ะ แต่คุณคุณต้องช่
20:15วยอะไรฉันสักหน่อย
20:17ช่วยเรื่องอะไรครับ
20:18ช่วยให้ฉันเป็นผู้รับบ obedience นาย
20:21ลอยบุลี
20:22ในฐานะพรรยาแต่เพียงผู้เดี
20:23ยว
20:24มันจะเป็นไปได้ยังไง
20:26เหลือว่าคุณไม่ได้เธอเทียส
20:27มรถกับคุณร้อย
20:30คุณก็ใช้ความเป็นนักกุดหมาย
20:31ของคุณให้เป็นประโยชน์สิคร
20:32ับ
20:33นั้นเด็กมันนอกนั้น
20:35ไม่รู้เรื่องอะไรสั้นหน่อย
21:01ฮะ ร้อย เองหายไปไหนฮะ
21:05ทำไมวันนั้นถึงไม่มาตามที่นัฐ
21:07กระไว้
21:07หรือว่าเองไม่อยากจะเจอลูกเจ
21:09อเมียแล้วฮะ
21:11ฮ่ายๆ พากฉันก่อนนะเพียง
21:13คือ ฉันไม่ได้อยากจะหนีหน้าหาย
21:15ไปไหน
21:17ฉันคิดถึงลูกเมียฉันมาก
21:19แต่..
21:19ฉันถูกจับตัวไป觉
21:21ถูกจับ?
21:22ไภจับเอง
21:23ตำรวนเหรอ?
21:25คือไปรู้ใจฉันสัทธิบายอย่
21:26างนั้นชะ คือเรื่องมันยาว
21:28เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ธัพย์ 바뀌
21:29ฟังทั้งหมด
21:31ไม่เรื่องจริงเหรอเนี่ยฮะ
21:34จริงจ้ะ
21:35ไม่ใช่เtarก ไม่มีผู้หญิงที่ไ
21:36หนแล้วทำให้กำไรนั้นเสียใจนะ
21:39อันนี้นะ ไม่ยอมนะ
21:41ไม่มีอย่างจากจรับเพียน ฉัน
21:42รับรองได้
21:45ฉันว่าย ณ จรับเพียน
21:47ช่วยฉันให้กลับไปเจอลูกเมี
21:48ยชช่วยคล้างเธอนะจ๊ะ
21:52จรับเพียนช่วยฉันเธอนะจ๊ะ
21:57นาจนา
21:58เออ.. ค่ะที่ช่วยдиอีกครั้งนะ
22:10หมดแล้วเหรอ?
22:11หมดละค่ะ
22:12เดี๋ยวที่เหลือเขาจะเอามาสงอ
22:13ีกทีนะคะ
22:16ดูสิคะ คนแม่
22:19เว่ย
22:20สวย สวย ทั้งนั้นไล้ค่ะ
22:22นี่ บรมสั่งไปตั้งนานแล้วนะคะเน
22:23꽃
22:24เดี๋ยวเขาจะค่อย ๆ ให้ทะยอยส่
22:25งมาให้อีก
22:26รมรอมิ่งไวแล้วค่ะ
22:28ดูสิคะ
22:30เซลาพี่ ส่วนรากัน psychologists ามสั่งรถ
22:33ไปแล้วนะ
22:33นี่คุณคือสิชอบหม้ย
22:35Detective told me
22:36นี่อะไร คุณซื้อรอนท์อีกหรอ
22:38หรอ
22:40เราเพิ่งจะพดมีได้ ที่คุณ ก่าน
22:42ี่มีฉะนะสัญหาให้คอบ้างเลย
22:43หรือไง
22:43โห uncles คุณ Object เค้าจะต้องadinอาว สา
22:46มารถช Lancaka เลียว
22:47คุณใสienenมัติคนละลูก
22:50คุณไม่ได้ค่อไง
22:53เงิง เร kazut takes our chain
22:53ที่สนายบอกไปหรอ
22:55เงินสดในบัญชีมี 24 ล้าน
22:59สามารถเบิลออกมาใช้ได้เป็นง้
23:01วน
23:02ง้วนละ 4 ล้าน
23:03ทั้งหมด 6 ง้วน
23:04แต่ละง้วนมีระยาดเวลา 2 ปี
23:08ในห้างแขนต้องเป็นหัวหมอจ
23:10ริงเลย
23:11ตายไปแล้วอยู่หัวสมบันต์
23:12นี่มีเงินไขเลยกันว่ะเนี่ย
23:16เขาก็กรู้ว่าทายจะผ่านหมดเดิม
23:18นะสิ
23:19ฟากเงินไว้กับธนาคารยังได
23:20้ดอกตั้งสิบ 이� varyp
23:22พวกเค้าคิดแบบนี้ไง ๆ ก็ถึ
23:23งได้ล่วย
23:24แล้วพวกก็สังหารแล้วคะ
23:26เราขายไม่ได้เลย MAYOR
23:27มันระบุว่าต้องตบ damn ไปสู่ขอ
23:29สายเลือดแท々
23:30เท่านั้นนั้นก็คือหนังไ�่
23:33ฟังนะ
23:34แค่เงินสด
23:35ถ้าเราไม่ต้องใช้นี่
23:36เราก็ใช้ชีวิตอยู่ได้อยังสุด
23:37สบาย
23:38แต่hyunได้มาไม่กี่วัน
23:39ก็บอกไปเป็นร้านแล้ว
23:40นี่จะค่ารักษาพยาบาลของนั่
23:42งกำไรอีก
23:43คุณแม่ก็ไม่ต้องเป็นรักษ
23:44ามันสิคะ
23:46ถ้ามันหาย
23:46เดี๋ยวมันก็ทำให้คุณแม่ไม
23:48่สบายใจ
23:58ค่ะ ขอบคุณไปนั่งให้ชิ้นนะคะ
24:03นั่นนะคะ
24:04ค่ะ
24:08เดี๋ยวจะได้พาเข็นล sustainability ไหนได้บ
24:10้างค่ะ
24:11ค่ะ
24:13วันนี้แม่นั่งได้แล้ว
24:15วันต่อต่อไปเนี่ย
24:16ก็จะยืน
24:17แล้วก็เดินได้
24:20มือม
24:21ขอแค่กับขับนังใจดี
24:22รักษายังต่อเนื้อง
24:24ทุกอย่างก็จะดีขึ้นค่ะ
24:27เพียงแต่ว่า
24:28เพียงแต่ว่าอะไรเหรอคะ
24:29เรื่องค่ารักษาพยาบาลนะคะ
24:31ทางโรงพยาบาลอยากให้คนไข้ช
24:33ำระคารักษาบ้าง
24:34แต่เราจ่ายไปแล้วนะคะ
24:36ก็แม่...
24:39ถ้ามาถึงป้าฉันนะคะ
24:41ถ้าบอกว่าเธอจะได้เป็นชอบค
24:42ารักษาพยาบาลทั้งหมด
24:43ยังไม่มีใครจ่ายนะคะ
24:52นี่ก็อะไร
24:53นี่แก
24:55เข้มมาพอดีเลย
25:01ทางโรงพยาบาลแจ้งมา
25:03ว่าเรายังไม่ได้จ่ายค่ารักษ
25:04าพยาบาล
25:06ของเข้าใจผิดใช่ไหมคะ
25:10ฉันกำลังจะบอกทางโรงพยาบ
25:11าลอยู่พอดีเลยค่ะ
25:13ว่าฉันจะเอาคนไข้ออกจากโรง
25:14พยาบาล
25:15ทำว่าไงนะคะ
25:17ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา
25:19เบื้องต้นฉันจะพาคุณและฉั
25:20นรักค่ารักษาพยาบาลก่อน
25:21นะคะ
25:23ฉันขอเมราพิชอบคุณจะจ่าย
25:24ทั้งหมดนะคะ
25:26ปันรูปกลับ
25:29เดี๋ยว
25:31ฉันขอท้องนะคะ
25:32อย่าทำอย่างนี้เลย
25:34คุณช่วยแม่ฉันทั้งนะคะ
25:35แม่ฉันก็ไม่หายปลอยเลย
25:37นะคะ
25:40หยุดเตาซีกับแม่ฉันได้แล
25:42้ว
25:43มา
25:44มา
25:52คุณทำแบบนี้กับแม่ฉันได้
25:54ยังไงอะ
25:55เข้ามานำสาหุนนะ
25:56นี่มันยังนอนเลยที่สัม
25:58กับสิ่งที่มันทำกับฉัน
26:12ให้มันยัง
26:15เสียดา
26:16ที่กูข้างไม่สำเร็จ
26:19ถ้าฉันว่าฉันขอยืมกัน
26:25คนได้ไหมคะ
26:27ฉันจะได้พาแม่กับบ้านที่ใ
26:28ต้
26:29นี่แกลืมไปแล้วเหรอ
26:31ว่าแกไม่มีบ้านแล้ว
26:33บ้านแกมันถูกไฟไหม้ไปแล้ว
26:43ฉันให้
26:44ฉันให้
26:45ไม่ต้องคืนนะ
26:48ไปลูก
26:50ขอบคุณนะคะ
26:53ขอบคุณที่เทงฉัน
26:55ฉันโชคดีมาก
26:59ที่ไม่ได้เติบตรงจากการแรงด
27:01้วยของคุณ
27:02คุณแม่
27:03มันดาคุณแม่
27:05หืม
27:20ไปแล้วนะ
27:41แล้วนะ
27:41เพิ่ง
27:51รถเข็นคันนี้เป็นของคนค่ะที่
27:54รักษาตัวจนหาย
27:55เราทิงโดดมาที่โรงพยาบาลค
27:57่ะ
27:57คุณเอาไปใช้เถอะค่ะ
28:03ขอบคุณนะคะ
28:05ฉันเห็นใจคุณกับคุณแม่
28:06นะคะ
28:08ไม่น่ามาจากเรื่องแบบนี้เลย
28:11понял
28:31ฝากอยก่อนนะคะ
28:33ไม่น่าคุณมีจ้า
28:53อืม
28:53เราจะไปกันแล้วนะจ๊ะแม่
29:07น้ำค่ะ
29:11ลมหนึกภาพออกเลยนะคะคุณแม่
29:13นั่งไผ่มันตัวเล็กนิดเดี
29:15ยว
29:15มันคงจะเดินเข็นแม่มันไปต
29:17ามข้างถนนตแบบหน้าสังเวท
29:20เธอนี่มันรายจริงจริงเนอะ
29:22ปล่อยให้ไปกันเองแบบนี้
29:23สงสัยจะไม่รอด
29:26แต่เสียดายให้ของ
29:28เสียดงเสียดายอะไร
29:29ปล่อยให้มันตายทั้งแม่ทั้ง
29:30ลูกนั่นแหละ
29:32ขู Allan ครีว่ามันจะตายง่ายๆ ล่ะ
29:34คะ
29:35อีสองเค้านั้นมันหนั่งเหscheวจะต
29:36าย
29:37ไฟใหม่บ้านมันทั้งหลักมั
29:38นยับไม่ตายเลย150
29:40ให้มันตายเร็วเกินไปจะไปสมุก
29:41อะไร
29:43รอยให้มันท゛ลำมาศ
29:45ไปเป็นขอทานขั้น��는
29:47มัน organizations iseen salud
29:57ฉันดีใจที่สุดเลยที่ในขึ้
29:58นมาของเภฟบาส
30:01น้ายกำไรเค้าเป็นอย่าง jealousy过った?
30:03ทำไมนายไม่ทหมาปรึกษาฉัน?
30:05ช่วงนานมีตังเรื่องวุ่นวาย
30:06เดี๋ยวฉันตั้งตัวไม่ไปติด
30:07แสLilไม่ได้นิดนึกถึงนาย
30:09ก็โด Wes จริงแล้ว
30:10ไม่เป็นไร
30:12เยี่ยวขอเขาไปดูว่าการน告Pass แล้
30:13วก่อน
30:14ถ้าย้ายไปรักษาตัวต่อที่ใ
30:15ต้ได้ก็ดีนะ
30:23คุณกำไรยาย้ออกไปแล้วนะคะ
30:29ńายออกๆไม่หายง่ะใช่เหรอ
30:33ความจริง
30:34ฉันไม่อยากยุ่งหนึ่งส่วนต
30:35ัวของคนข้าญนะคะ
30:37แต่...
30:39ฉัน Merry? เครื่องผม..........
30:40ข้านเฉยен และน้องไธดิ่งๆ
30:44แล้วไธจะพาน้ากำไรไปอยู่ที่ไหน ?
30:49ฉันเชื่อว่าไธต้องพาน้ากำไร
30:51กลับใต้
30:52แต่เขาไม่มีเงิน น้ากำไรก็ป่
30:53วยอยู่จะพาไปเฟ้ยยังไง?
30:55ฉันว่าไธของยังไม่ต้องไปไ
30:56หนไกลออก
30:57ล่าจะลองวนอาแดวแถวนี้ดู
30:58ก่อน
31:02ฉันต้องกลับไปสำหรับหน้า
31:03ต่อ
31:04อย่างนั้นก็ส่งข่าวฉันด้
31:05วยนะ
31:40แม่เป็นอะไรจ๊ะ
31:44หิวมากแล้วใช่ไหม
31:48แม่อดทนหน่อยนะ แต่เราจะหาไปให้
31:51กิน
32:13อยากกินหรือเปล่า ไม่กินก็
32:14หลบไปอย่าไปยืนบางหน้าร้าน
32:17กินจ๊ะ แต่ว่าเอาชามเดียวพ
32:19อนะจ๊ะ
32:20อืม รับเสร็จอะไร
32:22เสร็จใหญ่ก็ได้จ๊ะ
32:24ไปหาที่นั่ง
32:32สองบาท
32:49อิต อีกดับคุณ
33:02อิต อิต อร์ อิต
33:15นั่นอร่อยมีจ๊ะ
33:23อืม
33:58ป่า ได้ยัง
33:59เออ เออ
34:01ข้างสุทธานะจ้าแม่
34:21อืม
34:25แม่จ้า น้ำซูป ขอนะจ้ะ
34:32น้ำจ้ะ
34:32น้ำจ้ะ
34:41อืม
34:44อืม
34:44น้ำเราไปกันต่อนะจ้ะ
34:55อืม
35:04ขอโทธนะจ้ะ
35:05แถวนี้มีวัดไหมจ้ะ
35:07- ไปทางรุ่นอ่ะ อีก 4-5 กิโ
35:09ล
35:09- ขอบคุณจ๊ะ
35:12เอ้ย เดี๋ยว
35:15นี่ น้ำ ฉันได้
35:17วันนี้อากาศมันร้อนแล้วเกิน
35:19- ขอบคุณนะจ๊ะ
35:21- อืม
35:23เหมือนกว่าที่กรุงเทพ
35:24จะไม่มีคนใจดีแล้วสะอีก
35:29นะจ๊ะ
35:37- -
35:50เป็นอะไรมั้ยอ
35:52ุ Languageแ
35:54ย่แล้ว มีเยียดออกด้วยใ
35:57นไลนูกเลือยกข่านะโ
35:58อ๊ย-
36:00จ๊ะมันทำ Writing แสนกรับ-
36:04มันล้องรู้กว่ายมั้ย
36:07โอ้ย
36:08โอ้ย โอ้ย
36:09โอ้ย
36:12ข้าหัดหรือเป้าเนี่ย
36:14เดี๋ยวฉันพาไปหาหมอดีกว่
36:15า
36:16ครับ
36:17โอ้ย
36:33แม่จ้า
36:36ท่านตรงเรื่องก็ได้
36:36รับหาต้องนี่ก็ได้
36:38อืม
36:41อืม
36:43อืม
36:43อืม
36:43อืม
36:45อืม
36:46อืม
36:47อืม
36:47iend nationalism
36:57ดนikit ไหน
37:06และ pipi
37:09ขอบคุณสุดท้าย
37:57แม่
37:57แม่
37:58แม่จ๋อ
38:03แม่ขยับได้มากขึ้นแล้ว
38:05ต่อไป แม่จะต้องดีขึ้น
38:08จะถ่ายเป็นปกติแน่แน่จ้ะ
38:15เอ่อ...ไอ้...
38:19ไปไหนจ๊ะ?
38:26ไป...
38:36แม่จะให้หนูไปไหนแล้วจ๊ะ?
38:39แม่อยู่ตรงนี้
38:40หนูข้าต้องอยู่กับแม่สิ
39:08แม่อยู่ตรงนี้
39:17แม่อยู่ตรงนี้...
39:19แม่อยู่ตรงนี้...
39:30เมื่อเมื่อเมื่อเมื่อสิ
39:59รักกันมาก
40:02แค่อยากให้รักกันบ้าง
40:07ช่วยบาททางให้รักของฉันได้
40:11ไปก่อนเธอ
40:13ไม่ต้องรักเท่าใคร
40:16ขอแค่รักเล็กๆจากเธอ
40:21ต่อให้ความจริงที่เจอรักเรา
40:25ไม่ค่ายเท่ากัน
40:28แต่ฉันจะรอต่อไป
40:34เธอกับแม่อยู่ที่นี่ไปก่อน
40:35ขอบคุณมากๆเลยจ๊ะ
40:36อยากให้หนูช่วยงานอะไรบอกได้เลยนะจ๊
40:38ะ
40:38หนูทำได้หมดเลย
40:41อ่าวันนี้พาแม่มาด้วยเหรอ
40:43อ่าว่า
40:43จ๊ะ
40:45อ่าว่า...
40:54ไม่ต้องรักกันมา
40:58แค่อยากให้รักกันมา
41:03ช่วยบาททางให้รักของฉันได้
41:06ไปก่อนเธอ
41:08ไม่ต้องรักเท่าใคร
41:12ขอแค่รักเล็กๆจากเธอ
41:16ต่อให้ความจริงที่เจ้ารักเรา
41:20ไม่เคยเท่ากัน
41:24แต่ฉันจะรอต่อไป
41:30ไม่ต้องรักเล็ก
Comments