Amor y Esperanza - Capítulo 219 en español. Ask ve Umut serie turca completa.
Mira todos los capítulos de Amor y Esperanza gratis.
#NovelaTurca #SerieTurca #AmoryEsperanza #DramaTurco
Mira todos los capítulos de Amor y Esperanza gratis.
#NovelaTurca #SerieTurca #AmoryEsperanza #DramaTurco
Categoría
📺
TVTranscripción
00:23Gracias por ver el video.
00:30Uyan aşkla bak gözlerime iki yaralı yürek bir olduk isteyerek unutma unutma sen kalbimin emrisin san güne dek benimsin ilk
00:52defa böyle sürdüm anla.
00:55Aşk varsa mut vardır korkma ser canlı canıma bırakma sen sıcak yuva olsun ve bu an sonsuz olsun aşkla.
01:23Aşk varsa mut vardır korkma ser canlı canıma bırakma sen sıcak yuva olsun ve bu an sonsuz olsun aşkla.
01:51Amor y esperanza.
02:32Zeynep.
02:33Hija...
02:37Nos volveremos a encontrar.
02:50¿Qué quieres?
02:52Un corte.
02:56Puedo pagarlo.
02:58No con esa ropa.
03:00Ensuciarás la silla.
03:01Mire, es un día muy importante para mí.
03:04Hoy veré a mi familia.
03:06Por favor.
03:08Bueno, toma asiento.
03:11Un corte...
03:12Espera.
03:21Espera...
03:24¿Qualı?
03:26Expecti.
03:27Yer-a...
03:33Ensuciarás...
03:36Oye.
03:50¿Zeynep?
03:57¿Y ahora dónde se me dio?
04:01No regresó anoche.
04:09No regresó anoche.
04:41No regresó anoche.
04:42No regresó anoche.
04:45¿Qué sucede?
04:48¿Qué sucede?
04:49¿Qué sucede?
04:50¿Qué sucede?
04:53Mi querida Sila, no sabes cuánto te extrañé.
04:56Yo también te extrañé mucho.
04:59Ya lo recuerdas, ¿verdad?
05:01Nosotros.
05:02Nuestro amor.
05:03Eso nunca lo olvidé.
05:08Sila.
05:10Voy a terminar con Pajar.
05:14Y luego nos casaremos.
05:16Escucha, no esperaré ni un segundo más.
05:18Pajar y tu madre fueron las que se empeñaron en separarnos.
05:23Pero eso se acabó.
05:25Por su culpa nos separamos.
05:27Pero ya no habrá ningún obstáculo entre nosotros.
05:30Y podremos casarnos.
05:32Por fin.
05:42¡Kosei!
05:59¡Kosei!
06:07¡Kosei!
06:09¡Kosei!
06:12¡Bajar!
06:13¿Qué ocurre?
06:14Hola, Gildis.
06:16¿Has visto a Kosei?
06:18Salió a correr como todas las mañanas.
06:24Bueno...
06:24¿Y Sila dónde está?
06:27Salió después de él, pero no sé dónde está.
06:31No está bien.
06:34Bajar, ¿qué te pasa?
06:45¡Kosei!
06:55Sila.
06:59¿Qué haces por aquí?
07:01Hola.
07:02Estaba podando los arbustos.
07:06Espera, déjame ayudarte.
07:11Estás bien. Aguarda.
07:13Déjame ver.
07:16Te clavaste una astilla.
07:38¿Qué está pasando aquí?
07:43¿Qué está pasando aquí?
08:06Gracias.
08:07No quiero agua.
08:08Que lo disfruten.
08:10Gracias.
08:12Que lo disfruten.
08:18Parece que todavía está aprendiendo, ¿ah?
08:21No todos pueden ser como Gildis, hermana.
08:24Jaylan es nueva.
08:26Ay, por favor.
08:27Que Dios me perdone, pero este café sabe a agua sucia.
08:32Tan malo está.
08:36Bueno, habrá que tomárselo.
08:39De verdad está horrible.
08:42Se lo diremos.
08:43Ya aprenderá.
08:45Ayer hablé con mi hermano.
08:47Está mucho mejor.
08:49Ya salió del hospital.
08:51Sí, me enteré.
08:52Me envió un mensaje.
08:54¿Un mensaje?
08:56¿Por qué te envía mensajes?
08:58¿No hablan por teléfono?
09:00Es que no podía contestar.
09:05Yo estaba con Ege.
09:06¿Y eso qué importa?
09:08¿Que no puedes contestar el teléfono si estás con él?
09:12Ah.
09:13No me digas que las cosas se han puesto más tensas entre Melis y su padre.
09:18No, no es eso, querida.
09:20Bien.
09:21Ege.
09:23Sabe que Buland es el verdadero padre de Zeynep.
09:28¿Hablas en serio, Feralli?
09:32Y bien.
09:33¿Le ha dicho algo a Zeynep?
09:35No, no.
09:36No ha dicho nada.
09:37Dice que tiene un plan.
09:39¿Cuál es su plan?
09:43Planea reconciliar a Zeynep y Melis.
09:46Que vuelvan a ser amigas.
09:47Y luego revelarlo todo.
09:49Ay, no te creo.
09:51¿Y qué le importa a Ege?
09:53La chica no tiene padres.
09:55Si tiene que contarlo todo, que lo haga.
09:58Bueno.
09:59Si su querida hermana ya lo hubiera revelado todo, entonces no tendríamos este problema.
10:06¿Te imaginas que la pobre Melis hubiera descubierto la verdad estando embarazada?
10:12¿Cómo podríamos haberlo manejado?
10:15Ay, por Dios.
10:16No quiero ni pensarlo, Feralli.
10:19Uf.
10:28No creo.
10:50¿Quién anda ahí?
10:52¿Fuerza a la puerta?
11:01¡Oye!
11:07¡Oye, detente! ¿Quién eres?
11:10¡Zeynep! ¡Zeynep! ¡Abre la puerta! ¡Zeynep!
11:14¿Quién anda ahí dentro? ¡Zeynep! ¡Zeynep! ¡Zeynep! ¡Alguien entró! ¡Zeynep!
11:23¡Zeynep! ¡Zeynep! ¡Hay alguien ahí dentro! ¡Abre la puerta!
11:27¡Zeynep! ¡Abre la puerta!
11:29Quiero saber qué está pasando aquí.
11:38Querida, ay. Cariño, le pedí a Sila que podara los arbustos antes del invierno.
11:45Y vine a ayudarla a limpiar y recoger la basura.
11:50¿Mamá?
11:52¿Qué sucede?
11:57Nada.
12:02Nada, no pasó nada. ¿Qué estás haciendo tú aquí?
12:06Es que Estela es buena en estas cosas, así que le pedí que se encargara.
12:09Yo solo vine para ayudarle a limpiar un poco. ¿Por qué?
12:14¿Qué? ¿Pasó algo?
12:18No, no, nada.
12:25Bajar, ¿podemos hablar un momento?
12:27Ven.
12:36Ay, cielo santo.
12:39¿Pero qué fue lo que pasó ahora?
12:41¿Qué le pasa? ¿Por qué trata así a la chica?
12:44Era él el que quería que se casaran.
12:47Él fue que la convenció.
12:50Estaba empeñado en casarse con ella y le insistió y le insistió.
12:55Y ahora me sale con esto.
12:59¿Sei era el que quería casarse?
13:02¡Claro!
13:03La bañó con halagos, con sorpresas, con regalos.
13:08A Bajar ni se le pasaba por la cabeza.
13:10¿Pero qué iba a hacer?
13:12Es inexperta y a la larga, pues, aceptó.
13:16Ya veo.
13:18Pero ahora, no sé qué mosca le picó.
13:22Y todo empeoró.
13:23Cuando tú llegaste a la casa, no lo entiendo.
13:26Bueno, ten esto.
13:28Iré a ver que no torture más a la chica.
13:37¿Qué está pasando ahora?
13:39¿Por qué dijo eso esa mujer?
13:41Dijo que...
13:43te habías reencontrado con tu amor.
13:45Nada.
13:46No le prestes atención.
13:48Creo que está confundida.
13:54Estás llorando.
13:56Tú también.
13:57No.
13:59No, no estoy llorando.
14:01Es por el polvo.
14:03Yo tampoco estoy llorando.
14:06Viniste por trabajo.
14:09Te he visto pasando por aquí un par de veces.
14:14¿Por qué no me hablaste?
14:18¿Qué podía decirte?
14:21¿Y por qué lo haría?
14:26¿Cómo que?
14:27¿Por qué?
14:28De hecho,
14:30ahora somos casi familia.
14:35Bajar es tu esposa.
14:38Me alegro.
14:39Espero que sean muy felices.
14:51Zeynep.
14:52Zeynep.
14:52Zeynep, abre la puerta ahora.
14:54Zeynep.
15:02Zeynep.
15:04¿Qué pasa, Ege?
15:05Es muy temprano.
15:06Alguien entró en tu casa.
15:08¿Pero de qué estás hablando?
15:12Zeynep.
15:12¿Qué pasa?
15:13¿Y este alboroto?
15:14Ege dice que vio a alguien entrando.
15:18Sí, fui yo.
15:20¿Eras tú?
15:26Ege, ¿te sientes bien?
15:28Alguien intentó forzar la puerta.
15:31Pensé que estaba sola y que podría hacerte daño.
15:38Deberías ir a que te revisen la vista.
15:41Entré con mi propia llave.
15:45¿Por qué tienes llaves?
15:50Es que Zeynep ahora vive con nosotras.
15:56¿Qué?
16:15Fray, ¿y qué vamos a hacer?
16:18¿Vamos a permitir que Ege se lo cuente todo a Zeynep?
16:22¿Y cómo piensas impedir que eso pase en a Zeynep?
16:25Ay, por el amor de Dios.
16:27Hablemos con él.
16:28Vamos a decirle que no se meta.
16:30Ay, por favor.
16:31¿Crees que no se lo dije?
16:32Pero Melis está embarazada.
16:34¿De verdad te parece mejor momento?
16:37A ver.
16:38Esperemos que Melis tenga al bebé.
16:41Tratemos de hacer un poco de tiempo y luego revelaremos toda la verdad.
16:45Creo que tu querido hermano debió haberse anticipado a todo esto.
16:50Él soltó la bomba y nos dejó este problema.
16:53Ahora no sabemos qué hacer para que esto no explote.
16:58Está bien.
16:59Voy a hablar con Bulant.
17:01Quizás a él se le ocurra algo más.
17:03Por favor, ¿qué puede hacer Bulant?
17:06¿Va a amenazar a Ege desde Londres?
17:09Es que bueno, no lo sé.
17:11Solo digo que quizás sepa qué hacer.
17:14¿Qué necesidad tiene Ege de meterse donde nadie lo haya amado?
17:19Esto no le incumbe.
17:22Oye, tía.
17:27¿Cuál es ese asunto que a Ege no le incumbe?
17:44¿Por qué nadie me dijo nada?
17:47No, perdónenos, Su Alteza.
17:50Simplemente se nos olvidó comentártelo.
17:52Bueno, es que ese jean perdió su trabajo y no tenía para el alquiler.
17:56Mi madre tenía una habitación libre, así que ¿por qué no ofrecérsela?
17:59Mira, yo les estoy pagando por quedarme en esa habitación.
18:03Además, no entiendo por qué te importa tanto dónde me quede.
18:06La verdad, no es tu problema.
18:08No me interesa dónde te quedes.
18:13Me preocupo por Zeynep.
18:18Una mujer mató a mi hermana y huyó.
18:22Y eso vio que esa desgraciada no está sola.
18:26¿Cómo sabes que es una mujer quien lo hizo?
18:28Porque Zeynep la vio.
18:31Zeynep es la única testigo del asesinato.
18:34Por eso podría estar en riesgo.
18:36Tengo que protegerla.
18:38Bueno, vamos, Zeynep.
18:40No te preocupes.
18:42Mientras yo esté aquí, nadie podrá hacerle daño a Zeynep.
18:45¿Quién te crees que eres?
18:49¿Tú vas a protegerla?
18:54Ven conmigo, Zeynep.
18:56No entiendo por qué sigues aquí con este hombre.
18:58Oye, Ege.
18:58Ya basta.
18:59No te metas.
19:00Me quedé aquí porque ayer celebramos mi cumpleaños.
19:07Así es, el cumpleaños que olvidaste.
19:16Hace meses que sé que hoy es tu cumpleaños, Zeynep.
19:21Cuando desperté esta mañana, solo quería estar a tu lado.
19:27Era el único lugar donde quería estar.
19:30Quería abrazarte, mirarte y perderme en tus ojos.
19:35Y vamos a desayunar juntos.
19:38Luego iríamos a navegar y visitaríamos juntos el museo del juguete.
19:43Y después de una deliciosa cena,
19:46iba a pedirte que nos casáramos.
19:49Pero no puedo hacerlo.
19:51En lugar de rendirme,
19:53quería darte una vida.
19:55A tu hermano.
19:57Y a tu padre.
20:00Por eso enterré mi amor en lo más profundo.
20:04Y todo el día estuve evitando abrazarte.
20:07Perdóname, mi amor.
20:09Si tú eres feliz, eso me basta.
20:19Era tarde para llamar.
20:20Y no quería mandarte un mensaje.
20:23¿Por qué?
20:23¿Para tenerme nervioso?
20:25No, porque no quería molestar a Milis.
20:42¿Qué pasa, Bajara?
20:43¿Qué fue ese interrogatorio?
20:45Yo solo...
20:46¿Tú qué? ¿Qué?
20:48Lo siento, Kusei.
20:49No quiero oír tus disculpas.
20:51Kusei, cuando te vi con ella,
20:53solo...
20:54solo me puse celosa.
20:55Bajara,
20:57no llores.
20:58Ya basta de dramas.
20:59Te lo juro, Kusei.
21:00No quería decir nada,
21:02pero los vi juntos y...
21:03¿Qué pensaste, ah?
21:04¿Qué pensaste, Bajara?
21:05Si La es tu hermana,
21:07¿tú la crees capaz de algo así?
21:09¿De verdad piensas que te traicionaría?
21:11Kusei, escúchame, yo te amo.
21:13Simplemente no quiero perderte.
21:15Me puse celosa cuando los vi juntos y...
21:18¿Y qué?
21:19¿Y qué?
21:20Dime, ¿y qué?
21:21Termina de decírmelo, ¿qué?
21:23Fuiste tú quien quisiste casarte conmigo.
21:26Yo no te lo pedí,
21:27tú lo hiciste.
21:28Incluso cuando intenté quitarme la vida,
21:30¿lo recuerdas?
21:31Me casé contigo.
21:32Porque dijiste que habías olvidado a Sila,
21:34¿lo sabes?
21:36Kusei...
21:38Escucha...
21:39Yo te amo mucho.
21:42Por favor, entiéndeme.
21:46Bajara.
21:48Si sigues comportándote así,
21:49me perderás, ¿de acuerdo?
21:55Basta de tantas tonterías.
21:57¿Entendido?
22:00No.
22:09No.
22:36Listo, ya está.
22:37Ya me tomé el ácido fólico del día, ya estoy lista.
22:40Entonces, querida tía, ¿de qué hablabas?
22:42¿Cuál es ese asunto en el que Eige no debería meterse?
22:45No, nada.
22:48No estábamos hablando de nada.
22:52Solo hablábamos de que hay que llevar los abrigos a la tintorería
22:55y que iba a pedirle a Jeylan que lo hiciera.
22:58Eso es todo.
23:00Ah, sí.
23:01Jeylan está aquí.
23:03¿Por qué Eige debería hacerlo?
23:05Deja que la chica se ocupe, a eso me refería.
23:08Ay, pensé que estaban hablando de algo malo.
23:11No, querida, ¿cómo crees?
23:14La verdad, no lo sé.
23:15Últimamente ha estado muy atento conmigo.
23:17Me trae el desayuno a la cama y todo eso.
23:21Toca madera.
23:22No digas esas cosas delante de todo el mundo.
23:25Podría traer mala suerte.
23:28Oye, mamá, ¿Eige dónde está?
23:31Salió temprano.
23:33Ah, ¿te dijo a dónde iba?
23:34No, no me dijo.
23:36Ah, se lo preguntaré a Jeylan.
23:45Tenemos que hacer algo, Feraye.
23:46Estamos en problemas.
23:48Si Ege revela que Mulán es el padre de Zeynep,
23:50lo va a echar todo a perder.
23:51Conul es capaz de perjudicarte para protegerse a sí misma
23:56y quedarse con su hija, ¿no lo crees?
23:58No entiendo.
24:01Tú lo hiciste.
24:04Separaste a Conul de Mulán.
24:07Y ahora, si eso saliera a la luz,
24:10¿no podrías darle la cara a Cusen?
24:14¿Y perderías tu lugar en esta casa?
24:16¿No es así, Nacille?
24:19Ay, que Dios no lo permita.
24:23Pues mucha suerte, Nacille.
24:27Ahora ve y habla con tu querido hermano.
24:30Dile que todo está perfecto, ¿quieres?
24:53¿Qué dijo Cusen?
24:56¿Tú qué crees?
24:57Que no lo volviera a hacer, que era su última advertencia.
25:00¿Por qué lo atormentas así, hija?
25:02¿Qué podía hacer, mamá?
25:04Me desperté y Cusen ya no estaba.
25:06Soñé que los veía juntos, besándose.
25:09Y los encontré, tomados de la mano y en un ataque de celos.
25:13Pero, hija.
25:16Recuerda que Cusen ya estaba enamorado de Sila antes de casarse contigo.
25:21Mamá, él dijo que la había olvidado, que Sila ya no existía para él.
25:25Mi niña, una cosa es lo que dice y otra lo que siente.
25:32¿Tú puedes hacer que él lo olvide?
25:36¿Cómo?
25:37¿Cómo crees, hija?
25:39Arréglate bien, maquíllate un poco, que estés tan linda que no pueda mirar a nadie más que a ti.
25:44Conquista su corazón, su mente, su alma.
25:48Así, si sigues llorando, no vas a conseguir nada.
25:51Ah, mamá.
25:53Ah, a los hombres les gusta ser conquistados.
25:56Tienes que buscar persuadirlo un poco.
25:59Trátalo bien, háblale con amor.
26:03Cálmate y no te desesperes.
26:05¿Cómo quieres que me calme, ah?
26:07¿Cómo lo hago, mamá?
26:09Ni siquiera sabemos si Sila ya recuperó la memoria o no.
26:14Ah, ya lo averiguaremos.
26:16¿Pero cómo lo haremos?
26:18Le escribiste a Leván desde el teléfono de mi hermana y...
26:21Él no dijo nada.
26:22¿Y si Leván le dice a Sila que recibió ese mensaje?
26:27No te preocupes, todavía tengo su teléfono.
26:30Cuando llame, colgaré y le diré que estoy ocupada, que no me llame más.
26:33Y con el tiempo se olvidará de todo esto, ¿está bien?
26:37Mamá.
26:38Ah.
26:39No quiero perder a Kusei, es todo.
26:43Mientras tú estés aquí, hija mía, no perderás a Kusei.
26:46Confía en mí, ¿está bien?
27:20Hola.
27:24¿Por qué no has contestado mis llamadas?
27:27¿Cuáles llamadas?
27:29Te llamé varias veces ayer.
27:33Es que...
27:34Perdí mi teléfono, no tengo idea dónde está.
27:39¿De qué estás hablando?
27:41¿Y el mensaje que me enviaste ayer?
27:43¿Qué mensaje?
27:55¿Qué mensaje?
28:11No tienes nada de qué preocuparte.
28:13Mira, yo estoy aquí.
28:15No le pasará nada.
28:17No te angusties.
28:23Precisamente por eso estoy preocupado.
28:27¿Por qué sigues insistiéndole a ella?
28:32Zeynep te rechazó y lo sabes.
28:36Ege, ya basta.
28:39Así es.
28:41Le pedí que fuera mi novia y dijo que no.
28:47Pero aún somos amigos.
28:49Solo mira quién está a su lado.
28:54Bueno, es suficiente.
28:56De verdad, paren.
28:57Me voy a la escuela.
28:58Ege, por favor, ve a casa.
29:02Sí, vete a casa.
29:04Tu mujer te espera.
29:07Sí, Han, por favor.
29:26Bueno, habla.
29:27Zeynep ya se fue.
29:30No confío nada en ti.
29:35Sabes bien qué tipo de persona eres.
29:43Tranquilo, muy pronto vas a saber quién soy yo.
29:46No te preocupes.
29:49Escucha.
29:51Si le llega a pasar algo a Zeynep...
29:53A Zeynep no le pasará nada por mi culpa.
29:56Pero tú le has traído muchos problemas.
30:00Deja de arrastrarla contigo.
30:02Aléjate de ella.
30:04Sí, por tu culpa.
30:05Algo le pasa a Zeynep.
30:08Si me entero que alguien llega a hacerle daño...
30:12Cuando encuentre a la mujer...
30:14Que asesinó a mi hermana...
30:16Todo lo que le haga a ella...
30:18Te lo haré a ti también.
30:19Vaya, vaya, muchacho.
30:22¿Acaso crees que puede ser juez y verdugo a la vez?
30:27Cuando llegue el día...
30:31Lo verás.
30:58Volviste, Teila Musal.
30:59Ya estoy listo, ¿no?
31:01Quedaste muy bien.
31:02Al menos logré despejarte la cara.
31:21¿Se te pasó esto?
31:22¿Es tu hija?
31:23Sí, así es.
31:26Mi pasado.
31:27Mi secreto.
31:28Mi razón de vivir.
31:30Dijiste que era un día importante.
31:32Si vas a encontrarte con tu hija, deberías comprarte ropa.
31:35Sí, eso haré.
31:36Oye, ¿hay algún baño público cerca?
31:38Sí.
31:38Que te vaya bien.
31:56Cariño.
32:05Está haciendo frío.
32:06Te planché una chaqueta para que no te resfríes.
32:09Póntela.
32:11Sí, está bien.
32:12Gracias.
32:18Ni siquiera pudo mirarme a los ojos.
32:21Bueno, está molesto contigo.
32:23Es comprensible.
32:24Pero no te preocupes, ya se le pasará y podrás manejarlo muy bien.
32:29¿Estás segura?
32:30Claro que estoy segura.
32:31Pero todo depende de ti.
32:34Métete en su cabeza.
32:35En su corazón.
32:37Lánzate a sus brazos, ya verás.
32:41Mamá.
32:43¿Y si Sila recobra sus recuerdos de Kusei?
32:47¿Y si llega a pasar algo entre ellos, como en mis sueños?
32:50Ay.
32:53Bajor.
32:55Bajor, estamos perdidas.
32:56¿Qué pasa?
33:01Yo no te envié ningún mensaje.
33:03Debes haberte confundido.
33:05Ya lo sospechaba.
33:06Yo pensé que eras tú, pero comencé a dudarlo.
33:10¿Qué decía el mensaje?
33:12Decía algo como, ¿debería decirle a la familia que recobré la memoria?
33:18Pero yo no te enviaría un mensaje como ese.
33:22Parece que alguien quiere averiguar si recuperaste la memoria.
33:26¿Y qué fue lo que respondiste?
33:28No le dije nada, porque sé que no me enviarías un mensaje diciendo algo así.
33:33Van a descubrir que tú enviaste el mensaje.
33:37Que Dios no lo quiera.
33:39Vamos a bajar, vamos, vamos.
33:41Pero entonces, ¿quién podría haberlo enviado?
33:44Oh, señor doctor, bienvenido.
34:05Bienvenido.
34:14¿Eige te dijo a dónde iba?
34:16No.
34:19¿Dónde estará?
34:20Hace un rato escuché a mi mamá y mi tía.
34:23Hablaban de algo en lo que Eige no debería entrometerse.
34:27¿Te dijeron algo sobre llevar los abrigos a la tintorería?
34:30No, a mí nadie me dijo nada.
34:33Uf, aquí pasa algo.
34:35Seguro que fue a ver a Zeynep.
34:36Yo sé que está con él otra vez.
34:39No sé qué hacer para que se quede de una vez por todas con Sitchanko.
34:43¿Y eso sería bueno?
34:46Bueno.
34:47Eso sería estupendo.
34:51Nos desearíamos de Zeynep de una vez por todas.
34:57¿Té de manzanilla?
34:58Estoy un poco harta de la manzanilla.
35:02Pero da igual, dámela.
35:06La verdad es que Zeynep es muy guapo, pero Zeynep dijo que no le gustaba.
35:11¿Es porque no ha podido olvidar a Eige?
35:13No, no lo sé.
35:16Por supuesto.
35:18Eige es rico.
35:19Ella no lo dejaría ir.
35:21Cierto.
35:22Y si Zeynep creo que tiene al menos su propio auto o casa propia o algo así.
35:30La verdad, no lo sé.
35:33Claro, por eso lo rechazó, por el dinero.
35:37Puede ser.
35:40¿Eige?
35:41Caramba.
35:43¿Pero qué te pasa hoy?
35:45Ayer no parabas de hablar y hoy no te puedo sacar ni una sola palabra.
36:03¿Eige?
36:07¿Y eso?
36:10Jeylan, ¿me ayudas a traer las otras cajas?
36:13Sí, por supuesto.
36:16Pronto lo entenderás.
36:30Mamá, dije si tú enviaste ese mensaje.
36:35¿Cuál mensaje?
36:39Alguien le envió un mensaje ayer al señor Leván desde mi teléfono.
36:45Quería averiguar si Zeynep había recordado algo de su pasado.
36:52¿Fue usted, señora Llavida?
36:55¿Te das cuenta de lo que me estás acusando?
36:58Sí, mamá.
36:59Ahora dime, ¿fuiste tú?
37:02Dímelo en este instante.
37:04Hija, yo te dije que no fui yo.
37:05¿Por qué no me crees?
37:07Cálmense.
37:10¿Qué pasa?
37:11¿Por qué gritan?
37:16Kusei.
37:17Alguien me envió un mensaje desde el teléfono de Zeynep.
37:23¿Qué mensaje?
37:24Un mensaje preguntándome por su pasado.
37:28Era alguien que quería averiguar si había recuperado la memoria.
37:38¿Quién lo hizo, ah?
37:42Mamá, ya dímelo, ¿fuiste tú?
37:45Yo no hice nada, no sé por qué no lo entienden.
37:49No, les dije a ambas que no quería que hicieran nada a mis espaldas en esta casa, ¿ah?
37:56Oh, no, pero sí, te lo prometo, Kusei, yo no hice nada.
38:08Sí, seguro que sí.
38:10¿Qué tienes ahí?
38:12Muéstramelo.
38:14¿Qué?
38:14Vamos, vamos, sé que tienes algo ahí, muéstramelo.
38:18Se nota claramente que es un teléfono, dámelo.
38:26Sila, este es tu teléfono.
38:31¿Qué es esto?
38:37También borraste los videos de Albert de esa memoria, ¿verdad?
38:41Borraste todos los videos que probaban la inocencia de Sila.
38:44Eso hiciste.
38:49Para.
38:55Yo lo hice.
38:59Yo envié ese mensaje.
39:01Mi mamá es inocente.
39:24Siento mucho llegar tarde, querida.
39:26Dime, ¿ya comiste?
39:27Sí, estaba a punto de irme a la escuela.
39:30¿Y dónde estás, hija?
39:32Oh, salió a buscar trabajo.
39:35¿Y cómo estás tú?
39:36¿Todo bien?
39:37Ay, la fila en la clínica estaba larguísima, pero al menos ya tengo mi medicina.
39:42Qué bueno.
39:43¿Cómo está tu espalda?
39:45Está mejor.
39:47Bueno, nos vemos más tarde.
39:50Adiós.
39:56Hija, anoche la pasé muy bien.
39:59Hace mucho que no pasábamos tiempo juntas.
40:01Gracias.
40:03Gracias a ti por celebrar mi cumpleaños.
40:06¿Cómo no celebrarlo, querida?
40:08Si yo soy tu madre.
40:10¿Por qué me hablas como si fuera una extraña?
40:13Lo siento, mamá.
40:14No era mi intención.
40:18Hace un año estuve en la cárcel.
40:20Y sufrí mucho porque no pude celebrarte.
40:23Pero me alegra que este año sí.
40:25Gracias, mamá.
40:26Te lo agradezco.
40:29Dime, ¿te vas a quedar esta noche?
40:31Mamá, yo ya me quedé anoche.
40:34Y sé que tú no querías celebrar aquí.
40:37Querías estar con Ege y pasar un buen momento.
40:40Quédate hoy por mí, por favor, hija.
40:43Mamá, después de lo que pasó con el tío Bulant, no puedo perdonarte, ¿de acuerdo?
40:48No puedo olvidarlo.
40:50Hija, la culpa no fue solo mía.
40:53Eso no dice el tío Bulant, mamá.
40:55Él dice que tú lo besaste y que está enamorado de la tía Farijé.
41:00Mamá, tú eres la única razón por la que se van a divorciar.
41:04Pero Zaynep...
41:06Mamá, hay cosas que no se pueden resolver hablando.
41:09Esperemos.
41:10El tiempo lo dirá.
41:26¿Qué significa esto?
41:29Yo lo hice.
41:32Yo lo escribí.
41:34Pero lo que hice, lo hice por mi hermana.
41:40¿Qué quieres decir?
41:44Pensé que había recobrado la memoria.
41:49Pero que no había dicho nada para que yo no me alterara.
41:53¿Entonces?
41:54Mi mamá no tiene la culpa.
41:55Fui yo, yo lo hice.
41:57No soporto ver a mi hermana sufriendo.
42:00Bajar.
42:07Bajar.
42:08Bajar.
42:09Bajar, no.
42:10Bajar.
42:13No llores, bajar, por favor.
42:25Dejen paz a Zilá, señora.
42:29Si hace algo para lastimarla, se las verá conmigo directamente.
42:33¿Disculpe?
42:34No sé qué es lo que quiere de Zilá, pero sé que usted envió ese mensaje.
42:40Ay, señor Leván, si entiende que Zilá es mi hija.
42:44¿Y quién es usted para...?
42:45Zilá es muy importante para mí.
42:50Muchísimo.
42:54Así que está enamorado de Zilá.
43:03Mira.
43:05Cuando estabas pequeña, te hice una promesa.
43:10Que estarías bien.
43:12Que no estarías triste.
43:14Que vivirías contenta.
43:18Los doctores dijeron que no había esperanza.
43:22Eras muy pequeña, pero corriste y me abrazaste.
43:28Me preguntaste qué significaba morirse.
43:38Me preguntaste si las tumbas de tus amigos estarían oscuras.
43:43Y me preguntaste si yo podría ir con una lucecita si tú terminabas en una de esas tumbas.
43:53Ese día te hice una promesa.
43:56Te dije que estarías bien.
43:58Que yo nunca te abandonaría.
44:01Y mira.
44:03Cumplí mi promesa.
44:07Hermana.
44:09Te hicieron una transfusión de mi sangre.
44:12Y te curaste.
44:17Tu enfermedad desapareció.
44:20Mira, cumplí mi promesa.
44:22Lo haré otra vez.
44:26Mientras yo viva, haré todo lo posible para que siempre seas feliz.
44:34Hermana.
44:35Créeme.
44:39Aparte de eso, no recuerdo nada de mi pasado.
44:44Ese pasado no existe.
44:48¿Qué?
45:11Ah, entonces está enamorado de mi hija
45:16Ay, claro que lo está, vi como miraba a Sila con esa cara de tonto enamorado
45:22Si la ama, debería confesárselo
45:25¿De qué está hablando?
45:27Escúcheme, creo que Sila siente lo mismo por usted
45:31Hablé con ella ayer y se le escapó algún halago hacia usted
45:35No le creo nada, señor
45:37Ay, ¿y por qué iba a mentirle, doctor?
45:40Escúcheme, llévese a Sila lejos de aquí, sean felices, se lo merecen
45:45Esta será mi última advertencia
45:50Quiero que deje en paz a Sila
46:00Ojalá alguien se llevara a Sila de aquí y nos librara de ella
46:05Eso me encantaría
46:10¿Qué es lo que voy a hacer?
46:11Yo no tengo miedo
46:11No tengo miedo
46:22No tengo miedo
46:34No tengo miedo
46:47¿Y tu entrevista de trabajo?
46:50Contrataron a alguien más. Me dijeron que no me presentara.
46:53Tal vez si buscas en internet.
46:54En lugar del periódico.
46:56Bueno, da igual si busco en el periódico o en internet.
46:59¿Por qué?
47:00No estoy calificado.
47:02Así que no importa dónde lo busque, lo que importa es mi información.
47:05Sí, en eso tienes razón.
47:08¿Sabes cuando los padres le decían a sus hijos, si no quieres estudiar, te enviaré a la fábrica?
47:13Ojalá lo hubieran hecho.
47:15Así habría logrado algo en la vida.
47:17Me parece que no deberías obsesionarte.
47:20Algo encontrarás.
47:22No me preocupa el trabajo, sino cómo voy a pagar las cuentas.
47:28Y mira quién habla, tú eres la obsesionada.
47:31Entraste en la universidad y eres la más estudiosa.
47:33Sí, bueno, es verdad.
47:37Entonces, ¿por qué quieres ser abogada?
47:41¿Querías enorgullecer a tu difunto padre?
47:43¿Por mi padre?
47:45Puede ser.
47:47La verdad es que he visto tanta injusticia, tanta desigualdad en el mundo,
47:52que tal vez esa fue la razón.
47:56Estoy seguro de que serás una abogada estupenda
47:59y que no cobrarás a los que no puedan pagar.
48:04Si te vuelves una abogada famosa, ¿podrías ser tu chofer?
48:07Conmigo llegarás a tiempo a todos tus casos.
48:10Creo que eres una persona especial.
48:13Y ya encontrarás un trabajo.
48:15Entonces ya no me necesitarás.
48:16Nos vemos luego.
48:20Adiós.
48:23Adiós.
48:47Mírame.
48:50¿Estabas llorando?
48:53No, no es nada.
48:55Sila te dijo algo que te molestó.
49:00Mira, cumplí mi promesa.
49:03Y lo haré otra vez.
49:07Mientras yo viva, haré todo lo posible para que siempre seas feliz.
49:12¿Qué más iba a decir?
49:15Dijo que no recuerda el pasado y esas cosas.
49:18Olvídalo.
49:18Ve que hablaste con Leván.
49:21Siéntate, siéntate, siéntate.
49:22No me lo vas a creer.
49:23Te tengo muy buenas noticias.
49:26Leván está enamorado de Sila.
49:28Mamá, no bromees así.
49:30Te digo la verdad, hija.
49:32Le pregunté si estaba enamorado y no dejaba de tartamudear.
49:35No podía ni mirarme.
49:37Yo lo vi en sus ojos.
49:38Está enamorado.
49:40¿Es en serio?
49:41Claro que sí.
49:42Leván se casará con Sila y pronto se la llevará.
49:45Y tú y yo seremos libres.
49:46Y Kusei será tuyo.
49:48Sí, claro, mamá.
49:50Yo me encargaré de eso.
49:52Haré que suceda así como logré que tú te casaras con Kusei.
49:57Mamá.
49:57¿Qué tiene de malo?
49:59Por favor.
50:00¿Y qué dijo Sila?
50:01Yo ya no amo a Kusei.
50:03Ya no estoy enamorada de nadie.
50:05Y...
50:06Leván es doctor.
50:08Y es guapo.
50:09Si no tiene a Kusei, se irá con Leván.
50:13Pero...
50:13¿Y si recupera la memoria?
50:15Mientras siga viviendo en esta casa, ese riesgo seguirá allí, mamá.
50:20¿Y qué quieres hacer?
50:23Dijiste que te encargarías.
50:24Pero no hiciste nada más bien.
50:26Empeoraste las cosas.
50:33Cielos.
50:44Hola, Leván.
50:46No te preocupes.
50:48Nadie se dio cuenta de nada.
50:51Pero trata de no volver aquí en un tiempo.
50:55Si te sigues entrometiendo, podríamos lastimar a Pajar.
51:04Leván.
51:07Pajar no debe saber que yo recuperé la memoria.
51:10Nadie debe saberlo.
51:21Se casaron.
51:24Serán felices juntos.
51:28Y yo debo enterrar todo mi pasado.
51:32Ella lo recuerda todo.
51:34Mamá tenía razón.
51:56¿Qué es eso?
51:58No lo sé.
51:59Eige lo trajo.
52:00Dijo que pronto lo entendería.
52:02Por cierto, cuando salió esta mañana, pensé que había ido a casa de Zayna.
52:07Pero no, yo me equivoqué.
52:10¿Y dónde estaba?
52:23¿Ege?
52:24¿Y todo esto?
52:28Milis, ¿recuerdas lo que vimos ayer?
52:31No te creo.
52:33Sí, te lo traje.
52:34La entrega habría tardado demasiado.
52:36¿Es una cuna?
52:37¿Compraste una cuna para nuestro bebé?
52:38Sí, pondremos juntos la cama.
52:41Eige, cuánto te amo, mi amor.
53:13Mira esto.
53:15Se le atoró la cabeza entre los barrotes de la cuna.
53:17¿En serio?
53:18¿Cómo pasó eso?
53:20No sé, pero el pobre casi se asfixia.
53:22¿Y ya está bien?
53:24Sí, ya está bien.
53:26La cuna debió tener algún defecto.
53:29Por eso pasó.
53:30Mira, aquí lo explican.
53:32Se atascó porque el espacio entre barras es muy estrecho.
53:36¿La familia demandó a la compañía?
53:38Sí, así parece.
53:41Bueno, si se tratara de mi hijo...
53:44A ver, dímelo.
53:46¿Qué haría si fuera nuestro hijo?
53:49Primero, no dormiría.
Comentarios