- 2 days ago
สอดสร้อยมาลา ตอนที่ 3 (EP.3) วันที่ 29 เมษายน 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ีขวนได้รับคำแนะนำ
00:33ที่มีอายชมที่มีอายุนพวกง่
00:42าค่อชอุ้ย
00:46หน
01:00เออ...ฮส่งหราชุนกาดสำหร
01:05ับ อุตนักอีก
01:10ยุช!
01:14ต่อย!
01:15ยังเป็นอะไร?
01:17บอดก็ร้องอยู่...ว่าศัพยอก ย
01:19อกเยา
01:20แต่อีกกลับร้าไม่มองหน้าข
01:22าวเกิดอะไรขึ้น
01:26ฉันขอโทษเจ้าค่ะ
01:30ซ่อยคงเพลียมากนะเจ้าค่ะ
01:322-3 วันนี้เห็นบนบวดท้องรา
01:34ดูจันน้อนไม่หลับ
01:37งั้นก็ไปพัก
01:38ถ้าจะข้างอื่นมารำแทน
01:41หูสบง
01:43เจ้าค่ะ
02:00แล้วจะค่ะ
02:08วันนี้ เพื่อวันนี้
02:13โอสพ
02:30เฮ่นว่าพวกกอง啊 อยากดูหนังที่
02:32ไม่เสียฆ่าร่าง
02:34ฆ่ากก็เลยไปทูนท่านหญิงใหญ้
02:35ให้ ท่านอนุญาต
02:37เย็นวัลสุข่างจากสอมเสร็จ
02:40ท่านชายรามจะเอารถมารอรับที่
02:42ประตูช่องกุฏ
02:44คุณพร้อมเพื่อนของท่านชายจั
02:46ดการนั่งตัวหนังไว้ให้เรีย
02:47บร้อยแล้ว
02:48พวกเองเตรียมตัวให้ดีกันแล
02:49้วกัน
02:51ครับ
03:08เจ้าเข้าต่างไปกินในโรงหนั
03:10งด้วยดีไหม
03:11ดีๆ ฉันเจ้าส้มแผ่นไปกิน
03:14ไปดูหนังไป
03:15ดีๆๆ
03:17เนี่ยต้องขอบคุณมาราเลยนะ
03:21ที่ทำให้ท่านชายราม
03:23แล้วก็คุณพร้อมพาเราไปดูหนั
03:25งด้วย
03:27ขอบคุณนะ
03:30ยุคนี้ต้องยกให้มาราจริงๆ
03:32แล้วเนอะ
03:34นางละครเรื่องชื่อแห่งยุค
03:37มีแต่คนนิยมชุมชอบ
03:40จากเจ้านายยันยะจก
03:43คนแก่ยันเด็ก
03:47คนหนุ่มยันคนสาว
03:52เจ้านบนผงอีกๆเลยนะ
03:54ที่ได้เย็นเธอชมฉัน
03:57ก็ต้องชมสิ
03:58เธอมีผู้ชายมาชอบถึงสองคนเลยนะ
04:09ท่านเนยแรงขนาดนี้เนี่ย
04:12ใครอยู่ใกล้ก็คงอดหลงรัก
04:15ไม่ได้
04:17จริงไงส้อย
04:26เป็นอะไรกับสมง
04:32ท่านเนี่ย
04:33ท่านเนี่ย
05:03ขอบคุณอยู่ที่รับ
05:04สุดหรือบ
05:04สุดหรือ
05:05สุดหรือ
05:16สุดหรือ
05:27ช่วยไหม
05:34ฝั่งอะไรไว้ดึง
05:36คงต้องเป็นของมีค่ามากสินะ
05:39มันกูคงเอามาฝั่งไว้
05:47โอ่งของกูคื่อหมาย
05:50คือนอะไรดีละ กลองเร็ก
05:53หรือว่าจดหมายที่อยู่ในนั้น
05:56หยุด
05:57ถ้าเกิดว่ามึงหยังอยากให้เร
05:58ื่องในจดหมายเป็นความรับต่อ
06:00ไป
06:02มึงก็จะต้องทำตามคำสักของม
06:04ึง
06:06มึงโคตรกับนี้ Devi
06:08อืม
06:09เพราะถ้าเกิดว่ามึงไม่ทำ
06:11กูก็จะเอาไปบอกมาลา
06:14ทีนี้
06:15มันคงเสียใจมาก
06:17เพราะที่ผ่านมามันเห็นมันเป
06:18ลนเพื่อนสนิทมาตลน
06:20กูส่วไว้ใจมึงทุกอย่าง
06:22แต่มึงก็กลับทรยัดความเป
06:24็นเพื่อนของมัน
06:27ทีนี้ไม่ต้องรอให้หม่องการตั
06:29ว
06:29อล์มาล้าคงก็ยอมลำกับม
06:31ือ suspected
06:34มึงอยากให้มาล้ารู้เรื่องนี้เด็
06:35ดขาได้มั้ย
06:42กูขอร้อง
06:46โทร
06:48น่าสงสารจัง
06:49กลัวเขาเกลียด
06:51ถึงคันต้องเขียนจดหมายสรภ
06:52าพความผิด
06:55แล้ว
06:56อิน้ำหอมศลังแล้วนะ
06:59มึงตั้งใจทำแตกพระมือดิษา
07:01ใช่ป่ะ
07:03มึงไม่อยากให้มาร้าได้ของจากค
07:04ุณพร้อม
07:07ขน指ม
07:07มึงต้องการอะไร
07:11กูอะ
07:13ชอบคุณพร้อมก่อล์อิมาร
07:14สะอีก
07:15เขาต้องเป็นของกู
07:18และมึง
07:19ต้องช่วยกูแ củaแญ่งคุณพร้
07:20อมออกมาจาก์อิมาร 아� rouge
07:22มึงคุณจะดีใจนะ
07:24กูสายแยกเขาสองคนออกมาจากการให
07:26้ wilt
07:27กูไม่เคยคิดแบบ
07:30ไม่ว่ามารอัดจะรักไหน
07:36บุทธ์ ก็จะยินดีกับมาลา
07:40มึงนิด ปดเสียเต็มป่าขนา
07:44ดนี้
07:45มึงไม่อายตัวเองบ้างหรือ
07:47ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งคนพร้
07:48อมแต่งงานกับมาลาขึ้นมาดี
07:49ๆ
07:50มึงจะยังยินดีกับเขาได้จ
07:52ริง ๆ หรือ
07:53คนที่มึงรักถูกแย่งไป
07:56มึงทนได้จริง ๆ หรือ
08:01มึงต้องช่วยกู
08:24เยี่ยมไกล
08:24เยี่ยมไงสมัยกัน
08:26ตัวสิของกินหน้าโลงขึ้น
08:27สิ
08:28พี่หละ
08:32ทุกคนอยากถ่ายรูปไหม ผมถ่ายให้
08:39หนึ่ง สอง
08:42สาม
08:44เจ็บร้อยครับ
08:53มารายอยากถ่ายไหม ผมสอนให้
09:04นี่ เราต้อง
09:08มารายไม่ชอบน้ำหอมเรียบผมซ
09:09ื้อให้เหรอ
09:10ทำไมถึงไม่ใช้
09:23ฉันทำมันตกแตก
09:28ขอโทษนะเจ้าค่ะ
09:30ไม่เป็นไร อย่าผมซื้อให้ใหม่
09:33จะได้ใช้เป็นข้ออ้างในการไปห
09:35ามารายบ่อยบ่อย
09:42ดีการถ่าย แบบนี้
09:45เพลงตรงนี้แล้วก็
09:47ตรงนี้
09:50ไหม
09:52อันนี้กดถ่าย
09:54นั่วพร้อม
09:57ชยน
09:59ชยน
10:01นี่หม่อเจ้ารามโรนสี
10:04ประบาด
10:05นี่เพื่อนสังกัดปืนใหญ่ด้วย
10:06กัน
10:07ร้อยเอกชยน
10:09ชยากรเมทา
10:13ก็หม่อได้ยินมาว่าท่านชายร
10:15าม
10:15เสด็จกลับมาด้วยกันกับพร
10:16้อม
10:17แล้วก็ได้ขึ้นไปเป็นผู้ช่วยผ
10:18ู้วิภาคสาเลย
10:20ดีใจด้วยนักละมอง
10:21เป็นเจ้านายเนี่ย
10:26มันดีจริงๆ
10:30ถ้านายไม่รู้ว่าอะไรจริงหรือ
10:31ไม่จริง
10:33อย่าพูดดีกว่า
10:47ที่เราได้ทำงาน
10:48ก็พอเราจุดกวนหมายถูกกร
10:50ท่านจะตรับยังไงก็ได้
10:53แต่คนอื่นเราก็รู้กันหมด
10:55ว่าพวกคันราชการที่มีเชื้
10:56อสาย
10:56เป็นเลื่อนขั้นเร็วก็คนพวกไป
11:00พ่ออื่นหน pes33
11:02แต่กับท่านชายไม่ใช่
11:04อันนี้คงเป็น
11:11คุณมาราแหังคณะละครหลุง
11:12ใช่ไหมครัส
11:14ผมได้ยินชื่อคุณมานานมาก
11:16แล้วก็หวังเอาไว้สักวันหน
11:17ึ่งเนี่ย
11:18ผมจะมาดูการแสดงของคุณนะครับ
11:23ต่อกอโทษนะ
11:31นายคูณซื้อของกินมาแล้ว
11:34ขอพาทุกคนไปก่อน
11:37ไปกันเถอะป่ะ
11:53มารายกับซ้อย
11:54เอาไปกินเล่นก่อนเนี้ย
11:56ขอบพาทายเธียคะ
11:57ขอบพาทายเธียคะ
12:02มาแล้ว
12:04ไปห้องสุขากัน
12:08เดี๋ยวรอไปกันเพื่อน
12:11อืม
12:17มาแล้ว
12:18ขอบพา jab
12:19คุณพร้อมฐยา
12:20ขอบพา
12:22ที่มาเนี่ย
12:23ช่วยมัวแห่ง
12:34งั้นมา iP was
12:45เปิดหูเปิดตา
12:48บ้านเมืองที่นั่นต่างจากบ้านเม
12:49ืองเรามากไหมเจ้าคะ
12:51แล้ววันวันนี้คุณพร้อมทำอะไร
12:52บ้างเหรอคะ
12:54ครับ เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะครับ
12:57ผมไม่ทันได้ฟัง
13:00บ้านเมืองที่นั่นต่างจากบ้านเม
13:05ืองเรามากไหมเจ้าคะ
13:09มากครับ
13:10กับผมขอตัวนะครับ
13:21ขอโทษนะ พักทีกัน
13:22อืม
13:42โอ๊ย
13:45อืม
13:57เฮ้ย
13:58สั่งหูร่วง
14:02เจอไม่ซ้อย
14:03ไม่เป็นไรมาแล้ว ฉันหาได้
14:14เจอแล้ว
14:16มึงค่อยออกเข้าไปสิ
14:20เฮ้ย
14:24เกิดขนาดนี้เลยเหรอคะ
14:27ผมไปนั่งดีมให้ไหมครับ
14:28ไม่เป็นไรค่ะ
14:30คุณพร้อมนั่นตรงนี้แหละ
14:31ทุกคนจินสิ่งสัญญาต
14:34ทุกคนที่สิ่งมากกัน ที่มีส
15:01ัญิงสัญญาต
15:13ทุกคนอื่นๆ ยังไม่มาหรือเจ้
15:14าคะ
15:16ท่านชายกับในกุลแปลรถ ส่
15:18วนคนอื่นๆ ยังไม่มา
15:21ผมถามจริง จริงๆ แล้วบุธสบ
15:25งไม่ได้กลัวความมืดใช่ไหม
15:30ผมว่าแล้ว
15:34เหนือหอมแล้วเจ้าคะ
15:39ลองหอมด้วยไหม
15:41ท่านเรื่อง
15:43เอ้า ขอคุณบอกว่าผมเหนือหอ
15:46ม
15:46ต้องพิสูนใหม่สิ
15:50ออกไหม
15:51อืม
15:54ท่านเรื่อง
15:55อืม
15:55คงรับสอนถ่ายรูปดีกว่า
16:00ต่อเจ้าคะ
16:01อันนี้เป็นที่เร่ง
16:05นี่
16:06อันนี้เป็นที่กด เวลาจะถ่าย
16:09นี่
16:12นี่
16:12เรากลองกดดูเจ้าคะ
16:16มึงไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรือ
16:18ที่เห็นเขาหัวละกันคลิกๆ
16:19ๆกันเหมือนว่านะ
16:30ข้าวนิด
16:31พ่อมาลาไปนานเนอะ
16:33ปกติเห็นไปแค่เดือนเดียว
16:35รอบนี้ไปตั้งสองเดือน
16:37พ่อเขียนจดมามาบอกนะ
16:39ว่าคือไปหาพ่อค้าไม้ที่ล
16:41ำปาง
16:41ได้ของป่ามายือเลยนะ
16:46ไปนะ
16:50ماคือ Sepuan
16:50ค่าไม่ได้โกอาหกไ etwa
16:51พวกเองแหละ แหละที่โกอาหก
16:54ulo
16:54เปล่า Johann
16:57โดว่ะ
17:05เอาตัวพวกมันกับตำรวจ
17:07เดี๋ยวเจ้าทุก willkommen อันนี่
17:09smarter
17:14aca
17:14อีก อีก อีก อีก
17:46พ่อ ปัmania
17:47หลงคุณปันไป
17:56พ่อ เป็นไรมากหม่ะเจ Reading
17:59พ่อไม่เป็นไร
18:03ไปโลงหมอก่อนไหมเจ็บค่ะ
18:06ไม่เป็นไรครับ มีแค่ทางถ 항상
18:09เรากุ้นเว้าอยู่ที่นี่ได้ไงเจ London
18:14ผมได้ยินว่าพวกแกงจีนอัง
18:16ยี่มาแล้ววาด
18:18แล้วได้ขาวว่าพ่อคุณจะมาจ
18:19ากลำป่างก็เลยกับว่าจะมาแน่
18:20นำตัว
18:23พ่อมาถึงก็มีเรื่องกันพอด
18:25ี
18:27ขอบคุณมากเลยนะพ่อพอพอ
18:28ที่ช่วยจับพวกมันไป
18:30อีกพวกนี้มันเอาเงินปลอมมา
18:32หลอกทือของพวกเรา
18:34ดีแล้วที่จับได้
18:36ถ้าไม่ได้เพื่อนเราเนี่ยพอแย่
18:38แน่
18:47ขอบคุณพูดมากนะเจ้าค้า
18:49ทำไมได้พี่โห่อ가지
19:08คองก็ขายไม่ดี
19:14ยังมาถูกกลงอีก
19:17นี่ร้านก็เงียบผินหูพิตต
19:19า เจ้าค่ะ
19:20เพราะว่ากลับมาคราวนี้ ถ่ายข
19:22องแย่ลูกมาก
19:24นั้นก็สมควรแล้วที่หนังสื
19:25อพิมพ์จะลงวิภาควิจารณ์
19:26ขนาดนั้น
19:28เศรษฐกิจตอนนี้ก็ยิ่งแย่
19:31ถ้าผมมีอำนาจ
19:33ผมมงช่วยชาวบ้านได้มากกว่าน
19:35ี้
19:38และนี่
19:39คุณมาแนะนำตัวกับ
19:41พอฉันทำไมเจ้าค่ะ
19:46คุณไม่รู้จริงๆเหรอ
19:53ฉันว่า
19:55คุณน่าจะไปลงวงอะไรนะเจ้าค่ะ
19:59ทำดีใจนะครับ
20:02ที่คุณเป็นห่วงผม
20:11เลือดยังซึมอยู่เลยสับเธอเจ้
20:12าค่ะ
20:20คุณยังพบพาฉันหน้าผมอยู่เห
20:21รอครับ
20:47csakโอกแต่เธอค่ะ
20:52โอ้ยเจ็บเจ็บเจ็บเจ็บเจ็บเจ
21:13็บ
21:13หายไปไว้นะเจ้าค่ะ
21:21hin
21:27acunกูสัมมึงแล้ว Morgan
21:29ให้แยกเขาสอมเขาหนอ ze git
21:31มึงฟังกูนะ
21:34ถึงกูแยกมาราได้
21:35มึงคิดว่าคุณพร้องเค้าจะ
21:37เลือกมึงด้วย
21:38อย่างวันไปดูหนั่ง
21:40กูมูล สาบเปิดโอกาส ให้มึง
21:42ไปนั่งข้างเขา
21:44เขายังไม่มองมึงเลย
21:47มึงยอมรับถือเขาเป็นตiffanyช
21:48อบเมื่อ
21:48- แต่กูรักเขาก่อนไง
22:09- มันหัวแหละ
22:10- พี่ ruim เย้啊 ไปจากกู
22:11- แต่คุณพอ commitments
22:12ก็จะทำเขา เกียจ กัน
22:14แล้วมึง ก็ต้องช่วยกู
22:18ถ้าเกิดว่าครั้งนี้สำเร็จ ก
22:21ูยอมคืนกล่องให้มึงเลย
22:35วายามโมถูกปิด
22:37เมื่อวันที่ 24 เดือนนี้เวลาประมา
22:39ณ 9 ก.ท.
22:41ในผลตำรวจตรีพยาอธิกร
22:43ประกัศ
22:44พร้อมด้วยในตำรวจได้ไปถอน
22:45บายอนุญาตของหนังสือพิมพ์
22:47วายามโม
22:48นั้นสำนักงานหลังวัดเทพธ
22:49ิดา
22:50ถ้ามีให้พืมน่างสือพิมพร
22:52ัช trata Gerrit
22:52โดยวายามโมได้ลงข้ามิดตลม
22:55mats
22:55รัฐบาลของพระบาทสมเด็จพเจ
22:57้าอยู่หัว
22:58เป็นการหลมล่มิษพราชบัน
23:00หยัดว่า
23:00ด้วยสมุตรเอกสารและหลังสื
23:02อพิมพร
23:02เรื่องนี้ตำรวจจะได้เป็นโจทย
23:04ืดภ rápฐานขณะ
23:05หนังสือพิมพรัชนะ seconds
23:08simplest want
23:08ความที่วายาโมพิมพ์หนึ่ง �
23:10Engineer มันก็เป็นเรื่องจริงทางนั้
23:10น
23:11พอรับไม่ได้ก็ไปสั่ง Orchest
23:14วายาโมกเป็นปากเสียงให้พวกเรา
23:17ถ้าแค่วิจารยังไม่ได้
23:19แล้วแบบนี้บ้านเมืองจะยหลช leverage
23:20ได้ยังไง
23:27ถ้าปล่อยให้เด็กเมื่อวัลซื
23:28มนี้ แค่ไม่รู้จักเรื่องสนามล
23:30บ
23:32มาวิจารย์ประเทศ overwhelmed
23:36วายาโมเป็นแค่光นึงสือพิ
23:38มพ์
23:39แต่มันเป็นเจ้าลัทธิ์ที่แ
23:40ห่งการปุกระดมคน
23:43พอพระท่านอภัยฟาบาท ก็หม่
23:45อมคิดว่า สิ่งที่ว่ายามโม
23:47เขียน
23:47คือความเสมอภาค ไม่ใช่ปุกระ
23:50ดม
23:51เสมอภาคกับใครล่ะ สามันชน
23:54ที่ไม่รู้จัก วังหน้า วังหล
23:57ัง
23:57และถ้ามีความทิตย์อย่างนี้ต
23:59่อไป ไปวิจารย์รัฐบาล
24:02ก็ยังไม่พอไปหนึ่งเอาเบื้อง
24:03สูงลงมา แป๊บเพื่อนด้วยอย่างน
24:06ั้นเหล็ก
24:08แบบนี้จะไม่เป็นการจำกัดเสร
24:09ิภาพไปหน่อยละกว่าบาล
24:11พระวิจารย์ด้วยความหวังดี
24:13และจริงใจ มองคิดว่าทำได้
24:15ทำได้ แต่มันต้องอยู่ในกฎในระ
24:17เบียร์
24:18คนเป็นนังสือพิมพ์ ทำอะไรลงไปก
24:21็ต้องรับผิดชอบ
24:22เมื่อแพร่ภาพอะไรออกไปแล้ว คนที่
24:25ขนูเขาฟัง เขาก็เชื่อแล้วว่า
24:27เป็นเรื่องจริง
24:29เพราะฉะนั้น เมื่อตามไปแก้ที่
24:32หลัง มันก็เสียไปแล้ว
24:35คนเป็นนังสือพิมพ์ จะวิจารย
24:37์หรือจะวิข้ออะไรกันแล้วแต่
24:40มันควรจะอยู่ในขอบเคต
24:42แต่ก็ไม่ต้องถึงกับสั่งปิ
24:43ด
24:45ข้อดีของวายามูก็มี
24:48หรือนี่เป็นแค่ข้ออ้าง
24:50ที่เอาไว้ใช้ปิดหูปิดตาป
24:51ระชาชน
24:52ระวังปากเลย ประหมด
24:56ถึงฉันจะเป็นคนนิยมคนปากข้
24:59า
24:59แต่ฉันไม่นิยมคนที่ไม่รู้ตาร
25:04่าไทษษ
25:15ยังไงพวกเจ้านายก็เอาคนของตั
25:16วเอง
25:19แต่ที่ฟาบาทตัดก็มีเหตุผ
25:20ลอยู่
25:21เราอาจจะลืมนึกถึงเรื่องความ
25:23รับพิชอบของสื่อจริง ๆ
25:27ปกตินายไม่เอาพวกเจ้านายไม่ใช่
25:29หรอ
25:31มันก็ต้องคืนอยู่ว่า
25:33นายคนนั้นคือใคร
25:36เหมือนนายไง
25:38ที่ไปสนิทกับท่านชายลาม
25:43หมายของว่าังไง
25:46ถ้าที่ไหนได้เลื่อนขั่นไปเป็นหน
25:48้าห่องท่านพดเนี่ย
25:49ก็เพราะเธอท่านชายลามไม่ใช่
25:50ê
25:51เธอกไม่ใช่คนสอบพร Сов...แบบมึง
25:54โค Skills ที่ครั้งได้ที่สอบพร
25:56ะ
25:56พี่แบบ可以示 servir ท่านชายลามเนี่ย
26:00ก็เพรามองหวังผล
26:02ตัวท่านชายลามเองก็ điều
26:05ทำตัวเนื่อกrap realm
26:08อันที่ตัวเองได้ก็พอสายเน
26:09ื่อยไม่ใช่ควางสานะ
26:13มึงอย่าเอาความหิดชามตัวเ
26:14องไปดึงท่านให้ต่ำลง
26:16ด้วยละต่าเกี่ยมตัวเองบ้าง
26:19เฮ้ย อยู่ตัวเอง ทำไม
26:21ทำไม
26:21ไอ้วะ เกิดกันดีกัน
26:24นี่เกียนหรือ
26:38เกี่ยมตัวเอง
26:39เกี่ยมตัวเอง
26:56ฉันชื่อบุษบงเจ้าค่ะ
26:58เป็นดางรำจากคณะละครหลวง
27:00เป็นเพื่อนของมาราเจ้าค่ะ
27:04มีอะไรหรือเปล่า
27:08ฉันชอบหมวดพร้อมเจ้าค่ะ
27:10ฉันเลยอยากให้พวกเราร่วมมือกัน
27:13แยกหมวดพร้อมออกจากมารา
27:17ผมต้องทำขนาดนั้นเลยอ่ะ
27:27ฮะ
27:27แล้วถ้าเพื่อสิ่งนี้แล้วเจ้
27:29าค่ะ
27:42ถ้าอย่างไม่พออ่ะ
27:43คุณไปหาเจ้าคุณไปนิดที่ตล
27:45าดบ้านนอกได้เลย
27:46บอกพ่อฉันว่าฉันติดมีค
27:48ุณ
27:58อีสอย
28:00ถ้าเกิดว่าครั้งนี้สำเศษนะ
28:01คุณยอมคืนกล่อมให้มึงเลย
28:05นี่อีสอย
28:06บอกว่า raid
28:07มันไม่ใจว่าทำอะไรเยอะเลย
28:12พอมึงกลับไปเยี่ยมพี่บ้าน
28:13มึงก็中國จะนอี Mac eu
28:14งี้นอนๆ ได้นี่ก็ได้
28:18中國
28:18มึงจะทำอะไร
28:42ขอบใจมากนะ มารา ที่มานาวเป็น
28:44เพื่อนพี่
28:47แล้วเจ้าคุณพ่อกับคนหนึ่ง ๆ
28:48จะกลับกันเมื่อไหร่เหรอเจ้
28:49าคะ
28:50เจ้าคุณพ่อไปทำปุ้นที่พระพ
28:52ุทธบาทนะจ๊ะ
28:53คิดว่าน่าจะกลับพวกนี้
28:57มารา เอาของไปเก็บในห้องกันอ
28:59ีกกว่า
29:06อื้อ หมดแก้ว ถือว่าแทนค
29:11ำขอโทษของเรา
29:18มาขอโทษ ที่เราจะตีดหุดไปหน่อย
29:23เอานะ อีกแก้ว
29:30เราก็ขอโทษมากันวะ
29:31โดงหมดงี้เรื่องบ้านเมืองไปหน่อย
29:34เอานะ อย่าเพิ่งคิดมาก หินเล่
29:36าก่อน
29:38วันนี้ไม่เมา ไม่เลิก หมดแก้ว
29:41อีกแก้ว
29:42อีกแก้ว
29:43อีกแก้ว
29:44อีกแก้ว
30:15อีกแก้ว
30:16ส้อยไปไหนหรือเจ้าคะ
30:17จะได้ตามมากินข้าวได้กัน
30:19เห็นว่าลืมของว่าที่วังนะ
30:21ก็เลยกลับไปเอา
30:24ของอะไรหรือเจ้าคะ
30:26ทำไมต้องรีบกลับไปเอาด้วย
30:28ไม่รู้มัน
30:29ถ้าทางจะเป็นของสำคัญนะ
30:31แล้วก็ยังสั่งด้วยว่า
30:33ห้ามให้มันลาออกไปไหน
30:34ให้รออยู่ที่นี่
30:37อีกครับ
30:57allaอีกครับ
31:30โอ๊ย ไปตาแบบนึง
31:37ขอม จะไหวอีกขึ้นไปนอนไป เดี
31:40๋ยวเราก็จะกลับรับ
31:41เออ จะกันกันไป
31:43เออ
31:46โอ๊ย
31:48ไปไปไป
31:50จะกัน จะกัน
31:59ขอบคุณนะเจ้าค่ะที่ช่วย
32:01แล้วก็อย่าลืมนะเจ้าค่ะ
32:02ถ้าเกิดว่ามีใครถาม คุณก็แ
32:05ค่บอกว่า
32:05คุณเห็นฉันมาหาคุณพร้อม
32:06ที่บ้าน
32:07คุณก็ระยะกลับไป
32:11ขอให้ทางไม่สำเร็จนะ
32:31ไม่หิวเหรอมาลา
32:33มากินเข้าก่อนไหม
32:34เดี๋ยวซอยออกลับมาแล้ว
32:40เป็นห conferนเหรอเจ้าค่ะ
32:42นิกได้ cose stir внимรู้แล้ว
32:47มีเด็กข右ชาย เอาจดหมายะ
32:49ให้คุณมาราเจ้าค่ะ
32:52ฝังให้ซอยหรือเปล่า
32:53ฝังให้คุณมาราเจ้าค่ะ
32:54เคายัง telling you
32:55แต่ว่าให้ถึงมือคุณมาราให
32:56้ได้
33:07ถึงมารา ถ้าอยากตาสว่างก็ให
33:10้มาที่บ้านพักของหมดพร้อมต
33:11ัวนี้
33:12มีอะไรหรือเปล่ามารา
33:19เดี๋ยวฉันขอออกไปธุราข้าง
33:21นอกก่อนนะเต้าคะ
33:23เดี๋ยวๆ
33:24รอซ้อยกลับมาก่อนไหม
33:26มันสั่งว่าห้ามให้มันลาอ
33:27อกไปไหน
33:32คุณแม่นเจ้าคะ
33:45ฉันไปหาเธอที่วัง
33:46แล้วท่านป่าบอกว่าเธอมาเที่ย
33:47วที่บ้านซ้อยก็เลยตามหมาย
33:50ว่าจะชวนไปกินเขาต้องที่รา
33:51ชวง
33:53แล้วซ้อยล่ะ
33:55ซ้อยไม่อยู่เพคะ
34:01ท่านชาย
34:02ช่วยอะไรหม่วมฉันหน่วยได้ไหมเพคะ
34:10มีอะไรหรือเปล่า
34:24ใครส่งจนหมายนี้ให้เธอ
34:27ไม่ทราบเลยเพคะ
34:29บ่าบอกแค่ว่าเป็นเด็กผู้ช
34:31ายเพคะ
34:35กันก็ไปด้วยกัน
34:41ติดกัน
34:46หน่อย
34:46อย่าหรือ
35:06คุณ
35:06พี่แหลน
35:07มีคนเอาจุดหมายมาให้มารา
35:09แล้วท่านชายก็มาพอดี
35:10ก็เลยพากันออกไปแล้วอ่ะจ้ะ
35:37พอง
35:41ฝาลา ฝาลา ฝาลา
35:43ฝาลา ฝาลา
35:45อัลนะหรอ
35:55ฝาลา
36:07ตร stake
36:24พอม... ตึงแล้ว พอม...
36:27พอม... พอม... ตึงแล้ว พอม
36:30withdrawal
36:35พอม...
36:36ตื่นแค่แล้ว ตื่นแค่แล้ว
36:43มาล่ะ
36:48เข้ามาอยู่ที่นี่แล้วอย่างไร
36:52แต่เจ้าผ้าด่วย
36:54แล้วลงไปคุยข้างล่ะ
37:00มาล่ะ
37:17กลับกันก่อนไหม
37:20ที่นี่เดี๋ยวให้ท่านชายรัมจ
37:22ัดการ
37:23ก็ได้นะมาล่ะ
37:24เดี๋ยวฉันให้ในกูลไปส่ง
37:26แล้วได้เรื่องไง
37:27ฉันจะรีบบอก
37:31มาล่ะ มาล่ะ ฟังคงก่อน
37:34มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิ
37:35ดแล้ว
37:35มาล่ะ มาล่ะ
37:39ฟังคงก่อน ผมอธิบายได้
37:42ผมไม่รู้จริงๆว่าผู้สบมมาอย
37:43ู่ที่บ้านผมได้ยังไง
37:44คุณพร้อม
37:49มาล่ะ
37:50เชื่อผมนะ
37:51พร้อม
37:53ให้มาล่ะกลับไปก่อน
37:55เดี๋ยวน่ามาคุยกับเรา
38:00มาล่ะ
38:01มาล่ะ
38:01พร้อม
38:05กลับไปก่อน
38:09กลับไปก็ต้องไปก่อน
38:14กลับไปก่อน
38:25ขอบคุณต่อบไปก่อน
38:46เฮ้ย
38:49มาแล้ว
38:55ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่า
38:58ผมรอเพราะเป็นคนแบบนั้น
39:01เขาทำเหมือนเขาชอบฉัน
39:02ถือขนาดเป็นแน่นำตัวกับ
39:04ของพ่อ
39:05ถ้าไม่เป็นแบบนี้ได้
39:23ไม่ต้องใจเลยนะซ่าย
39:29นั่น
39:30ปิดนั้น
39:31ปิดนั้น
39:32ปิดนั้น
40:03เฮ้
40:21ชั้นได้เล่าให้ท่านป่าฟังหม
40:22ดแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง
40:27ผมไม่รู้เรื่องจริงๆนะครับ
40:31ผมไม่รู้ว่าบูสบงเข้ามาอยู่ใ
40:32นบ้านผมได้ยังไง
40:33เมื่อว่าผมกินแล้วกับฉะยนเจ
40:35นเมาแล้วหลับไป
40:37พอตื่นมาก็มาเจอคุณ
40:42ฉันก็เลยให้คนไปตามฉะยนมาเป็น
40:44พยายามอีกคน
40:48แล้วอยากให้เธอร่วมทางด้วย
41:18ฉันต้องขอโทษผู้กรองที่ทำให
41:19้เสียเวลา
41:22แต่ที่เรียกมาเพราะมีเรื่องสำ
41:23คัญอยากจะทำ
41:26เมื่อวันนี้พร้อมออกว่าเขาด
41:27ื่มเล่ากับคุณ
41:29แต่หลังจากที่คุณกลับไปก็
41:31เกิดเรื่องร้ายเกิดขึ้น
41:33แล้วคนที่เกี่ยวข้องก็คือบู
41:34สบง
41:36ที่เป็นนางรำของคณะละครหลวง
41:39เรื่องนี้นับว่าเป็นเรื่องใหญ่
41:42มาก
41:43เพราะนางรำในคณะละครหลวง
41:46ถือว่าเป็นคนของในหลวง
41:47และการล่วงเกินนางรำ
41:52ก็ถือว่าเป็นการมินพระเกร
41:55ษของในหลวงด้วยเช่นเดียวกั
41:57น
41:58ด้วยเกรษอาหารของผู้กรอง
42:06ฉันเชื่อว่าผู้กองจะพูดความ
42:08จริง
42:10ช่วยเราให้ฟังหน่อยได้ไหม
42:13ว่าเมื่อวานก่อนผู้กองจะกลับ
42:16มันเกิดอะไรขึ้นบ้าน
42:33เมื่อวานกลับผมกับพร้อมมี
42:35เรื่องต้องกลับพร้อมเข้าใจ
42:35กัน
42:37เธอเลยกินเล่ากันหนัก
42:38พอพร้อมเมา กลับผมก็ให้พร
42:41้อมไปนอน
42:42แล้วหลังจากนั้น กลับผมก็...
42:52แยกกลับบ้านไปก่อน
42:57แล้วก่อนที่ผู้กองจะกลับ ได้เจอก
43:00ับบุษบงไหม
43:05ไม่เจอกลับผม
43:06แสดงว่าผู้กองไม่รู้ ว่าทำไม
43:10บุษบงถึงไปอยู่กับพร้อมนะ
43:14กลับผมไม่รู้จากเขาด้วยซ้ำ
43:17และกลับผมก็ไม่รู้ ว่าเขาสอง
43:19คนไปอยู่ได้กันให้ยังไง
43:27เมื่อหวานเธอบอกกับฉันว่า
43:30พร้อมเป็นคนตามเธอให้ไปหาที่
43:32บ้าน
43:34แล้วเธอก็ได้พบกับชโยน
43:35แต่วันนี้ชโยนกับยืนยันว
43:38่าไม่ได้พบกับเธอ
43:39กระหมอมเคย2000 gelmişbaumว่ากระหมอมổi sta造
43:42กระหมอมไม่ได้ทำอะไรเธอ
43:43เธอโก้อหก
43:43lohอبฉันไม่ได้โก้อหกไปค่ะ
43:46คุณพร้อมให้คนไปตามหมอมฉัน
43:47ไปที่บ้านเขาจริงๆ
43:48ไง
43:51ไปตามคนที่ตามคุณมา
43:54หมอมฉันจำหน้าเขาไม่ได้แล้ว
43:56เพไatore้คะ
44:00เย้ ยังไม่เดินก่อน Greeks
44:05เอ็ง ทำให้ขนาจละค่อยหลวงข
44:07องค่าต้องอับอายขาให้ขี่หน้
44:09า
44:10ไปเก็บของ แล้วออกไปจากวังเดีย
44:13วนี้
44:14แล้วอย่าได้ย้อนกับมาให้ค่า
44:16เห็นหน้าอีกต่อไป
44:18ประกาศออกไปด้วย ว่าจากนี้ห้
44:22ามนังคนนี้เข้ามา Sauce เยียบ Floon
44:27ท่านหญิงยายจะให้ม่effectiveจะไม่ได้
44:30นะเพคะ
44:31ม่อ poczฉัน explain ไม่ได้แพงแล้วน่
44:31ะเพคะ
44:31ม่อนฉันต้องฝ่ายเสียหาย
44:35構อยครู
44:35ว่าเรื่องนี้ม่อ volunteฉันไม่ได้ผ
44:42ิดคนเดียวเพคะ
44:45ท่านชาย
44:46ท่านชายเป็นถึงผู้ช้วยผู้ภี
44:48ภากสา
44:49นั görd getting going out
44:50ว่าเรื่องใหญ่ขนาดนี้อ่ะ บอ
44:52มฉันทำคนเดียวไม่ได้แน่
44:58คุณคงไม่รู้ ว่าเพื่อนของคุณ
45:00เห็นใจเงินขนาดไหน
45:03หยุดพูดอยู่นี่นะ ฉันก็มองล
45:04ังใส่ร้ายข้างอยู่นะ
45:06ฉันจะลอดู คนที่ไม่รักษาสั
45:08ตว์แสดักคุณว่านา ควรจะไป
45:09ได้ใกล้สือแค่อันไหน
45:12ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ก็บอมขอตั
45:14ว
45:19ออกไปได้แล้ว
45:22อย่าจ้าค่ะ
45:23อย่าง
45:24ถ้าเรื่องนี้หมอมฉันจะต้องชิ
45:26บผ่าย
45:28ก็ชิบผ่ายกันให้หมดนะแหละ
45:33ท่านชายไว้คะ
45:35ความจริง สดนายฉบับนั้น
45:36เป็นแค่อุบบายอันนที่สอบข
45:38องหมอบฉัน
45:39อุบายแรกก็คือ
45:41อีสไทยจะต้องชวนมาลาไปนอนท
45:43ี่บ้าน
45:44แล้วมันต้องเป็นคนพามารา ไปท
45:46ี่บ้านคุณพร้อม
45:47ไม่จริงนะพี่คะ
45:49พี่หมอมฉันพามาราออกไป เพราะ
45:51ว่าเจ้าคุณพ่อไม่อยู่บ้าน
45:53พี่แหวนก็เลยให้ฉันชนมาราอ
45:55อกไปนอนที่บ้าน
45:55นั่นแค่ขออ้างเลยค่ะ
45:57ความจริงก็คือ ไซร่วมมื
45:59อกับหมอมฉัน
46:00แยกคุณพร้อมออกจากมารา เพร
46:01าะว่ามัน เล่นเพื่อนกับมาราพ
46:03ี่คะ
46:14รึวงคส์
46:26ทำผิดไม่พอ แล้วยังสร้างเนื
46:28้อเก่าหาคนอื่นเนื้อ
46:28ผมฉันไม่ได้เก่าหาเพคะ
46:30ฉันมีหลักฐาน
46:33เพยคิดอันนี้เราฉันไม่เงินไหม
46:35ฉันก็ยิ่มมันฉันคนเดิมไ
46:36งมาละ
46:37ได้มันฉันมองหน้าبل courts algumasเดิมไป
46:38ยังไง
46:39มันไม่ käyttなた simulated
46:40เดิมให้มาแล้ว
46:46ถ้าพาด จะส่งคนเสียต่อหน้า
46:48ที่กันอย่างนั้น
46:49คุณพร้อมผ่าฉันไปที่ที่หน
46:53ึ่งได้ไหมครับ
47:14ยังรักจะเท่าไร ยังเสียใจเท
47:17่านั้น
47:19คนที่ทำร้อยกัน
47:22ไม่เคียนเลย ว่าเป็นเธอ
Comments