- 8 minutes ago
บ้านนางรำ ตอนที่ 27 (EP.27) วันที่ 28 เมษายน 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:37เป็นอะไรหรือเปล่า จ๊ะ
00:55บัว ฉันชื่อบัว
01:00คุณ คุณบัว
01:06ไม่ต้องเรียกคุณหรอกจ๊ะ เรี
01:08ยกบัวเฉยๆ
01:11ไม่ได้หรอกเขารับ ข้าเป็นคนธร
01:13รมดา ไม่ได้มียดสักอะไร
01:16จะสูงสักแค่ไหน ก็เป็นคนเหม
01:18ือนกัน
01:28ไม่ได้หรอกจ๊ะ จ๊ะ
02:01เศร็จแล้วเจ้าค่ะ กรับกัน
02:02ถือ
02:04เจ็กครบแล้วเหรอจ๊ะ
02:07วันนี้น่าจะมีเท่านี้เจ้าค่ะ
02:26อ้าว มานั่งหลบอยู่ทรงนี้
02:28ไม่ไปกินข้าวอ่ะ เดี๋ยวไม่
02:30มีแรงทำงานหรอก
02:41นี่จ๊ะ นับไปสิ
02:49ทำไมล่ะ ไม่หิวเหรอ
02:59ไม่เป็นไรจ๊ะ
03:00เดี๋ยว เดี๋ยวฉันเอาไปให้
03:22เว้ย เอาไปกิน
03:25เดี๋ยวก็หิวตายหรอก
03:27เอา
03:30ไม่หิวเขากลับไปแล้ว
03:32รีบกิน จะได้รีบกลับไปทำงาน
03:35อ่ะ
03:57ไม่ต้องเรียกคุณหรอกจ๊ะ
03:59เรียกบัวเฉยๆ
04:01ไม่ได้หรอกเขารับ
04:02ข้าเป็นคนธรรมดา
04:04ไม่ได้มียดสักอะไร
04:05จะสูงสักแค่ไหน
04:07ก็เป็นคนเหมือนกัน
04:14ที่สุดสุดสุดสุดสุด
04:39เอ็งจะไปไหน
04:42ไปรับข้าวแจกจ๊ะ
04:44ไม่ต้องไป
04:46อย่าไปยุ่งกับแม่บัว
04:49บัว
04:49อ๋อ ไม่หิง
04:53แต่ข้าไม่ได้เจ็ด
05:04คนอ่อนแอร์อย่างเท่ง
05:06จะไปปกป้องใครได้
05:14จำไว้นะ
05:15ข้าชื่อไกล
05:17ยาแม่แต่จะคิดมายุ่งกับแ
05:19ม่บวย
05:20ไม่งั้น
05:21ข้าจะฝ่องเองทั้งเป็น
05:51อีกไกล
06:07เอาสำหรับไปให้บัวเหรอ
06:10สำหรับในหิ่งเจ้าค่ะ
06:13บัวไม่อยู่หรือ?
06:14คุณบูเอาข้าไปแจกที่ก่อส
06:16ร้างเจ้าค่ะ
06:18เอาข้าไปแจก
06:21ทำไมต้องไปเองด้วย
06:23ไม่ทราบเจ้าค่ะ
06:35กันคคซิๆ
06:36เยี่ยร์จาก
06:38ข้าเยี่ยงเวร์
07:09กินน้ำแทนข้าวไม่อิ่มห
07:11รอกจ้ะ
07:15บัวเอาข้าวมาให้
07:27เกิดอะไรขึ้น
07:38พี่ไม่เป็นอะไร
07:40แต่พี่กลัวบวดจะเป็นอันตร
07:42าย
07:48ใครทำพี่
07:52พ่อข้าคุณที่ชื่อไกล
07:57เขาบอกไม่ให้พี่ยุ่งกับบัว
07:59แล้วพี่ก็จะเลิกยุ่ง
08:02เปล่า พี่แค่เป็นห่วงบัว
08:08ฉันไม่เป็นอะไรจ๊ะ
08:11พี่ไม่ต้องห่วง
08:13ท่านไกลมาขอพี่สริกา
08:16ไม่ใช่ฉัน
08:17ท่านไกล
08:20ท่านไกล
08:51ขอบคุณทราบ
08:52ละท่าน
08:53คุณฟังเลย
09:01นางรำหวงสวง
09:03คุณเบอให้มีคุณบาว
09:06คุณเบอให้มีคุณบาว
09:06คุณต้องเป็นสาว
09:08บริสุดสดใส
09:11แกปมักปูบาวก็ได้แต่คิดใ
09:15นใจ
09:22สิ่งนี้ปูบอดายสุดผิดใน
09:26ประเภที
09:28ยายหักฝีฟานแต่ง ยายแพงปัน
09:31ว่านว่าหน่อยตา
09:32ให้มารวมสัทธา รำหวมสวงใ
09:37นพิธี
09:38ชาบาลมูเห้าสิได้อยู่ดีกิ
09:42นดี
09:43ชาบาลมูเห้าสิได้อยู่ดีกิ
09:47นดี
09:48นับแต่ต่อไปนี้ สิได้พากันส
09:53ุขสันพิธีรม
09:57ขลับกันท่าจา
10:06ท่านไกล
10:11มองหาใครเหรอเจ้าคะ
10:16น้องบวมมาทำอะไรที่นี่
10:19แม่ใหญ่ให้เอาข้าวมาแจกคนท
10:20ี่มาช่วยสร้างประทาช
10:25แจกอย่างเดียวด้วย
10:30แล้วเจอให้บวมทำอะไรอีกเหรอเจ้
10:31าคะ
10:40เปล่าหรอกจ้า
10:43แล้วนี่ทำไมน้องบวมจะมาแจกเอง
10:44ด้วยเหรอเจ้า
10:46แล้วทำไมบวมจะมาแจกเองไม่ได้ห
10:47ร่า เจ้าคะ
10:53ก็พิกครัวว่าน้องบวมจะเหนื่
10:55อย
10:59คนทำงานก็ต้องเหนื่อย
11:01จะให้สบายได้ยังไหร่
11:05สิ่งที่บวมทำ
11:07บวก็อยากทำเอง
11:09ไม่มีใครบางครับ
11:12เพราะบวม
11:14ไม่ชอบให้ใครบางครับ
11:21ไปจ้ะ
11:51ลุกงลิฟ่น
11:51ข้าจะśćหยองเฮงอีกไม่นานหรอก
11:57แกไป ผ่ายหิง
12:04ไม่ชาย
12:05อ Maggie
12:08พวกมีทำแบบนั้นนะทุกค่ะ
12:11หากของเลี้ยงเองมาไม่ดีละสินะ
12:14พวกมีแย่!
12:18ไม่ใหญ่ นี่มันอะไรกันเช้าคะ
12:25นังบ้วนะสิ
12:27มันไปอ่อยผู้ชายที่สร้างพระท
12:29่า
12:30ใคร ใครบอกไม่ใหญ่ พวกบ่าวเหรอ
12:33ใครจะบอกก็ไม่ที่คัน
12:37สำคัญวะ
12:39นังบ้วมันทำจริงหรือไม่
12:42ทำไมแม่ใหญ่
12:44เชื่อคนอื่นมากกว่าลูกตัวเ
12:46องเจ้าคะ
13:12ไม่ให้โทษค่ะ
13:16บัวขอสาบาลต่อหน้าองค์พ
13:18ระท่า
13:21บัวไม่ได้ไปต่ำอย่างที่คนมาฟ้
13:23อง
13:27ถ้าบัวเป็นเยี่ยงนั้นจริง
13:32ขอให้บัวมีอันเป็นไป
13:39ไปนะลูก
13:47นี่
13:47เองอย่ามาสาบาลแบบนี้
13:52กลับเข้าห้องเองไป
13:56นี่
13:57แกนี่มันยืนง่อนทำไม
13:59ผ่านังบ้วเข้าห้องไป
14:00กลับไปเลย
14:01เจ้าค่ะ
14:04เราเองจำไว้นะ
14:05ต่อไปนี้นะ
14:07เองห้าไปแตกข้าววดนั้นเด็ด
14:09คัด
14:10เฮ้ย
14:31ถึงกับต้องสาบาลกันเลยนะข
14:33อรับ
14:40นังบ้วมันกล้าสสามปะ
14:43แปลววมันไม่ได้ถับ
14:45ก็ค่าเห็นกับตา
14:47บ้วแอบไปยืนคุยกับผู้ชาย
14:48สองต่อสอง
14:50แล้วเอาข้าวไปให้พวกมันอีก
14:53ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร
14:56ถือว่าข้าวเตือนแล้วกันแล้
14:57วกัน
14:57ไม่าข้าวเต่า
15:25นั่งบวก
15:31เองจะไปไหน
15:34จะเข้าห้องตามที่แม่ใหญ่สร้
15:36างเจ้าค่ะ
15:37ไม่ต้อง
15:58แม่ไม่ได้เชื่อคนอื่นมากกว่า
15:59ลูกตัวเองนั่นอังบวก
16:02แต่แม่ถามหลายคนแล้ว
16:04เข้ามากว่าเองไปรู้จักคนงานท
16:07ี่สร้างประท่าน
16:10จริงเจ้าค่ะ
16:15เขาเป็นคนดีที่ถูกคนอื่นนั้งแ
16:18ก้เจ้าค่ะ
16:18เจ้าค่ะ
16:51แม่
16:53แม่
17:25มีอะไรหรือเปล่าดวง
17:28ฉัน
17:28เป็นแม่ของเธอ
17:33เงินฉันก็เป็น
17:42แม่
17:44แม่
17:46แม่
17:48แม่
17:50แม่
17:51ฉันกอこต้อง
17:56ฉันกอบทั้ง
18:00ฉันกอบทุกคน
18:02ฉันรKit
18:04ฉันกอบทุกคน
18:08ฉันขอโทร
18:13ฉันขอโทร
18:20ดวงก็ยังรับแม่
18:24เพราะแม่เป็นคนให้กำนัดดว
18:26ง
18:28แม่ขอโทษลูก
18:38ขอโทษลูก
18:39ขอโทษที่แม่ขอโทษลูก
18:51ดวงเข้าใจค่ะ
18:56ตอนนั้นดวงแค่กลด
19:01ตอนนี้
19:03ดวงรวงแล้วว่า
19:06แม่ดวงแค่ไหน
19:12ดวงจะไม่ให้โอนเสียแม่ไปอีก
19:14แล้ว
19:15ไม่รู้เหมือนกัน
19:18แต่เดี๋ยวเจียรูไปอีก
19:20เสียรูไปอีก ไม่ได้แล้ว
19:31เป็น...
19:34เป็น...
19:45สวัสดีครับ
20:09ไอ้รบมันหายหัวไปไหนวะ
20:12ได้เรื่องหรือเปล่า มึงก็ไม่
20:13โทรมารายงาน
20:18ริษา ลูกไปไหนมาก
20:23ริษาเครื่อยๆจึงเซ็งนะคะ เค้ยไป
20:25หาอะไรดื่มในเมือง
20:26ริษา ลูกก็รู้ว่าตอนนี้ทั้
20:29งหมดจับตาดูเราอยู่นะลูก
20:36พวกผมไม่คับไหน
20:38ไปรบอ่ะ
20:39ถุกตำรวจจับไปครับ แต่ไม่น
20:41่ามีอะไรครับ แค่ตัว 2
20:43เพราะช่วงนี้มีคนมาที่นี่เยอะ
20:46ผม 2 คนเลยหนีมาก่อนครับ
20:51พริษาว่ามันปลัดแปลงนะคะ
20:53ตำรวจเอาตัวรบไปแต่ไม่ได้จ
20:55ับ
20:57และถ้าเกิดว่าให้รบมันกั
20:58วขึ้นมา
20:59เอาเรื่องเราไปบอกตำรวจแล้วคะ
21:03เราก็ต้องทำเมื่นมันเป็นพยายาม
21:05ไม่ได้
21:06อีกต่อไป
21:20มิน
21:20อ้ายไก่วิทย์
21:23กลับดึกแท้ กินเหล่ามาติ
21:25ตอนแรกว่าจะกลับดึกว่านี
21:26อี
21:27แล้วสิใหมินยูผู้เดียวแบบ
21:28นี้บ็วห่วงเลยบอ
21:30ห่วง
21:31แต่ว่าไอ้มัน 32 เป็นขึ้นท
21:33ั้ง
21:50net
21:57ไอ้เข้าว่าจังสัตว์อ่ะ
21:59เสียด่ายว่ะ
22:02แล้วนี้
22:03อ้ายกิ้งขาวเราไป
22:05หิวว่า
22:06เดี๋ยวมินทีไปเหตุขาวให้
22:08แค่นี้กินดีดีว่า
22:13อืม
22:15ไป
22:18ไป
22:19ว่าหิวว่า
22:20หิว
22:27มาแล้วเหรอ
22:29ครับ
22:30มีอะไรจะบอกชั้นไหม
22:32ไม่มีอะไรนิครับ นาย
22:33เพราะดีนว่าผมไปเจอต่ำรวจ
22:34เรียกตัวจสอบรถนะครับ
22:36แล้วก็
22:37รถไม่ได้ติเผ vibration พระเบียน text
22:39ผมก็เลยให้สองคนอีกกลับมาก่อน
22:41เพราะว่าเกิดอะไรขึ้นมา
22:42มันจะได้หาทางช่วยครับ
22:48อ่ะ
22:50ไม่เป็นอะไรครับนาย
22:52ผมดืบน้ำเดียวกับครับ
23:00กันดี譬 automotive
23:01ดีที่ฉันโทวะเขาช่วยแกทำ
23:04รู้ไม่ตำรวจรับไม่ลkahantesผู้ให
23:05ญ่มาดูตัวแก
23:06นี่
23:06ไม่ว่าดูโตวแกแล้วแล้วแก
23:09คุยกันพวกมันแล้ว
23:10ไม่นะครับน่าย
23:11ผมไม่ได้คุยอะไรอย่างน่างนั้น
23:13อยู่เดียๆตำรวจมันก็iş่งป
23:14รอยดักตัวผมกันตัดมาครับ
23:15gra jugarดี แกสารภาพกับตำรวจแล
23:17้ว
23:17cactusคลงอะไรกันหรือเปล่า
23:18เปล่านะครับ คุณฤษา ต้องรวม
23:20แล้วปล่อยตัวผมมาเชื่อเชื่อนะคร
23:22ับ
23:32พวกแก
23:33ฉันต้องทำตามกับสั่งไหน
23:38จะไม่ได้ทำกับผมแบบนี้
23:40แล้วฉันจะไว้ใจกันได้อย่าง
23:42ไร
23:43เกิดแก้ไปสารภาพกับพวกตำร
23:44วจมาแล้ว
23:46นาย
23:48มึงความ
23:50อยากกู
23:58จะแนกจะได้อย่างไร
23:59เพราะมันตายแล้ว
24:06ยิ่งมัน
24:07แค่นี้พี่โลกก็ไม่รอดแล้ว
24:08นะครับนาย
24:12หรือจ้ายก็ยิ่งมึง
24:16ครับ
24:24เก็บสบมันให้เรียบร้อย
24:41อืม
24:42อร่อยมั้ยคะ
24:44มันอร่อยมาก
24:45อร่อยมาก
24:45อร่อยมาก
24:45อร่อยมาก
24:49อร่อยมาก
24:51อร่อยมาก
24:52จากที่ผมเห็นเนี่ย
24:54คุณสองคนปรับความเข้าใจแล้
24:56วใช่มั้ย
24:57ปรับความเข้าใจอะไรกันคะ
24:59พิมพ์ไม่ได้ทะลอกกับลูกส
25:00ั้งหน่อย
25:00ไม่เห็นมีอะไรต้องปรับความเข้
25:02าใจเลย
25:02มันอาหารที่เตรียบมาก็เป็น
25:05ไม้เนี่ย
25:06ไม่เป็นอะไรคำนะ
25:07เดี๋ยวผมกินเอง
25:08ได้จากถุนนะวิจัดการให้เนอะ
25:13เออ
25:14พูกับนูด rebuilding
25:16กับแม่พาพ corridก็ dau้ได้นะ
25:18เท่าว่าดูแลแม่เอง
25:19ไม่เป็นไรค่ะ
25:20ดวงเจอแม่แล้ว
25:22ดวงไม่ยากทิ้งแม่ไปไหน
25:24แม่ก็เหมือนกัน
25:25แม่จะไม่ทิ้งดวงไปไหนแล้ว
25:40พูด อ่าบอกมา
25:44เพราะมีเรื่องจะบอก
25:46แล้วจะลองพอละมายมีค่ะ
26:17พูด พ่อมีเรื่องจะบอก
26:25เรื่องแม่พิมพ์มันกับหนูด
26:29่วงอับสอน
26:34ผมว่าผมรู้นะครับ
26:37ว่าพ่อจะพูดเรื่องอะไรกับผม
26:47เรื่องของผมกับรวงอับสอนเป็น
26:50เดี๋ยวๆก่อน
26:58พูดฟังพ่อน่ะ
27:01พูดฟังพ่อน่ะ
27:04พ่อ
27:08มีเรื่องจะสรภาพ
27:10พูดฟังพ่อ
27:25โทฟังพ่อดีแย่ไงเหรอคะ
27:26พูลี่มันลัดดวงอับสอน
27:28fi m κ
27:29กกันกากลายวิธช์แล้ว
27:31ถ้ามันรู้ มันก็คงตัดใจก
27:33ับรวงอดสนยา्し
27:35แต่ถ้ามันรู้ว่า
27:37รวงอดสอนเขder ลูกเชFrom Came
27:39มันก็คงตัดจัยง่ายกว่า
27:42ถ้าเกิดว่า
27:44พ 두งเขามารู้ทีหลัง
27:45ขลังจะไม่โกร analyzing
27:46สิ่งที่มันทำทำถูกหรือเปล
27:48่า
27:49ไปตามตือ คุณมันชะบ้านเนี่
27:51ย
27:52จริงค่ะ
27:55แบบนี้ดีที่สุดแล้ว
28:02พ่อใหม่ความว่า
28:06ผมไม่ใช่ลูกแต่แท่ของแม่
28:14ใช่
28:16ครูไม่ใช่ลูกแต่แท่ของพิมพ
28:17์
28:19แต่พิมพ์มารักลูกมากเลย
28:23แล้วผมต้องเรียกสีที่เกิดขึ
28:24้นว่าอะไรครับ
28:25ลูกพอมังไง
28:27ทำไมผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย
28:29แม่เป็นคนของบ้านนางรำ
28:31ดวงกับสอน
28:33เป็นลูกสาวแท่แท้ของแม่
28:37แล้วแม่
28:39ก็ไม่ใช่แม่แท่แท้ของผม
28:43แล้วพ่อครับ
28:45พ่อเป็นใครกันแม่
28:54อยู่ได้ด้วยการโห้ม YA
28:56ตอนนี้ผมรู้ละ ทำไมiphilup ศ่อนถึง
28:58ได้เสียใจ
28:59ตอนนี้รู้ว่าแม่หลอก kmj
29:03รวมหัวกันหลอกผม
29:08corpo
29:10พวกยังพ่อก่อนนะ
29:11พ่อยังจะโห้ม popular
29:16vidare
29:17จะไปไหน
29:26ให้เวลามันเลยครับ
29:30ผมขอใช้เวลาคิดว่ามันเกิดอะไร
29:33ขึ้นกับผมกันแน่
29:46อ้าว มันพูดรีดไปไหนแล้วล
29:48่ะ
29:49เห็นออกไปกับคุณเวชากรค่ะ
29:59แม่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
30:03เรื่องพูดรีด ลูกชายของแม่
30:10คุณพูดรีด เป็นลูกชายของแ
30:14ม่กับคุณเวชากร
30:17แล้วดวงก็เป็นลูกสาวของแ
30:20ม่กับพ่อที่เสียไป
30:27เท่ากับว่าดวงเป็นถ้าหมู่บ
30:31้านของเรา
30:34ไม่มีเรื่องชีวิตของเราสองคนจะเป
30:38็นอย่างไรนะ
30:40ฉันอยากให้เราเป็น
30:43พี่น้องกัน
30:51คุณน้องหาย
30:59ควันไม่มีเหมือนข้าวตา
31:04คุณพูดรีด
31:07ไม่สิ
31:08ต้องเรียกว่าพี่
31:10หรือว่าน้องคะแม่
31:12ดวง
31:20ดวงกับพูไม่ได้เป็นอะไรกัน
31:30คุวิต
31:31เป็นลูกชายของคุณเวชากร
31:37เขาให้แม่ดูแรก
31:39แล้วก็รักเขาเหมือนลูก
31:41เพราะว่าคุณเวชากรไม่มีเวล
31:43า
31:45ตอนนั้น
31:47แม่กับมักเสียใจเรื่องของล
31:49ูก
31:51ไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม
31:56นาผิดเอง
31:57ก็ให้พิมพ์ปิดเรื่องจริงก
31:59ับรุงเอาสอน
32:01แล้วก็ไม่ให้กลับไปที่บ้านนาง
32:02รำ
32:03น้ายอยากจะเปลี่ยนชีวิตให้มั
32:04นดีขึ้น
32:07แต่จริงๆ
32:10แม่อยากจะไปรับดวงมาอยู่ด้วยนะ
32:13แต่เตือความที่แม่โกหกคุณ
32:16เวชกรไว้แม่ก็เลยไม่กล้า
32:18แต่แม่คิดถึงดวงตลอดเวล
32:20า
32:21คิดถึงดวงจริงๆนะลูก
32:27แม่ค่ะ
32:32ตลอดเวลา
32:48ดวงดีใจนะคะ
32:51ที่ดวงไม่ได้เป็นน้องร่วมสาย
32:53เลือดกับคุณผูริต
32:54งั้นเดี๋ยวดวงมานะคะ
33:14ฉันดีใจนะ
33:16ที่ดวงอบสอนเข้าใจเรื่องทั้ง
33:17หมด
33:21แต่พิมพ์รู้สึกว่า
33:24เรื่องมันยังไม่จกง่ายๆ น่ะ
33:26สิ
33:28หมายความว่ายังไง
33:30ก็พูลิต
33:32ยังไม่รู้ตัวว่าเขาไม่ใช่ล
33:34ูกแท้ๆของพิมพ์
33:36และถ้าเขารู้ว่า
33:38เราปิดบางความจริงกับเขา
33:41เราจะรู้สึกอย่างไร
33:43ก็เหมือนคนโดนกู
33:45มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
34:08หนูดวง
34:11คือ
34:13ลูกมีเรื่องจะบอก
34:16ดวงรู้แล้วค่ะ
34:19คุณคุริตไม่ใช่พี่ชายของดว
34:21ง
34:25หนูรู้แล้วหรอ
34:28แม่เพิ่งบอกเมื่อกี้ค่ะ
34:32ดวงต้องขอบคุณคุณลุงนะคะ
34:34ที่ดูแลแม่
34:36และก็ให้ความรักกับแม่
34:37จนเราได้กลับมาเจอกันอีก
34:41หนูพิมพ์ไม่โกฎ
34:42พี่ลุงไม่ยอมให้แม่ผิดมาห
34:45ารุง
34:48ก็คุณลุงไม่รู้เนี่ยคะ
34:50คุณลุงรู้แต่ว่าดวงตายไปแล
34:52้ว
34:56ถึงยังไง รุงก็รู้สึกผิ
34:57ด ที่เห็นกันตัว
35:00ที่ไม่ยอมให้พิมพ์เปิดเผยต
35:01ัวเอง
35:02ถึงแค่ต้องการให้ลูกชัยคน
35:03เดียวของรุง
35:05มีชีวิตที่ดี
35:07คนรุงไม่ผิดหรอกค่ะ
35:09ถ้าดวงมีลูก ดวงก็จะรัก
35:12ให้เท่ากับที่รุงรัก
35:14หรือจะรักมากกว่าคนรุงได้
35:15ซ้ำ
35:34มีลูกสาวมันดีอย่างงี้นี่
35:36เอง
35:38อ้อนเก็กนะเรา
35:42แล้วคุณภูริลหละคะ
35:48คือ ลุงพึ่งบอกเรื่องของเขาไป
35:55และเขารู้สึกเหมือนโดนโกหกต
35:57ลอดชีวิต
36:00เขา เขาคอเวลาอยู่กับตัวเองส
36:03ะพักหนึ่ง
36:08ดวงอสอน
36:14ให้เวลาเขาสน่อยจันหน้า
36:17ลุงคิดว่าเขาคงไม่ทำไรง่ว
36:18ง
36:21พอเขาคิดได้
36:24เขาจะกลับเอง
36:50พ่อเธอไปขอเรื่องส่งสินค้า
36:51แต่ลุกค้าบอกให้อยู่ทุกอย่าง
36:52ไว้ก่อนเนี่ย
36:55ปสด disturbing
36:55นูคค้าบงได้ขาวอะไรแบบๆ เขา
36:56ไม่รู้ว่ะ
36:57ทุกอย่างมันดูติจิดขับไป
36:58หมดเลย
37:01แล้วเราออกจะทำอย่างไรคะ
37:06กลับ กุงเทฟไปกบดายเนี่ยเงี
37:07ยบฝาก思ลัง
37:09เดี๋ยวทุกอย่างมันเนี่ยquarters
37:10กลับมาจากการทุกอย่างให้มัน
37:12จบสัดที่
37:16พอเโลกผลดียว Ensuitecrowd проблемы
37:18ครับก่อนเมื่อก็พลาดถูกใกล
37:20้สอมถ่ายคลิปไปหลักฐานไว
37:21้ได้
37:22ดีนะที่พ่อทำรายหลักฐานไปแล้
37:24ว
37:28แล้วพวกมันเก็บไฟลายไปที่อื่
37:29นอีกหรือเปล่าคะ
37:37นี่
37:39ฉันมีเรื่องให้ทำ
37:42เอาของไปโสงให้ฉันหน่อย
37:44แล้วก็ไม่ต้องบอกใครว่าฉันเป
37:45็นคนสม
37:47ขอบนั้น
37:48โอ้ย
38:09เล่นโซ่เชื่อให้มาหน่อยๆเนี่ย
38:11แล้วไปเฮ็ดง่านซอยอายุให้บ้าง
38:14นี่ก็บอร์ได้เล่นเลย
38:16มินเอานอดฟุกของรุ่มพุยาย
38:17มาก
38:18สิบังวามิออย่างที่ข่างคา
38:20ที่รุ่มพุยายใส่ไว
38:22ขันบ้าแล้วสิได้เหตุให้แล้
38:24ว
38:24รุ่มพุยายสิได้สบายใจ
38:38สื่อแปลก รบพุลี่
38:41ต้ายกัยวิท
38:43รุ่มพุยายเคยไปเที่ยวรบพุล
38:45ี่บอร์
38:46บอร์
38:46บอร์เคยนะ
38:47ประสาขุงเท็บกันยังบอร์
38:49เขาอยากไปเลย
38:50อย่างแต่ว่าสิเกิดปัญหาใน
38:51มูบาทนั่งล่ำ
38:52หลังสิบว่าวิทยายแก่ปั
38:53ญหาให้
38:59แต่ว่าตอนนี้ไปหานะพี่เปิสาคร
39:00ัน
39:01เดี๋ยวก่อน
39:01ขอไปขออีกก่อน
39:02ปลอ พอบตอง
39:03ปลอ ลูก
39:05ไป ๆ
39:11ซ่องเข้าไป
39:12ซ่องกระจ๊อคให้มันเบื้อทำล
39:13ายตัวอีกไปเลยอ่ะจ้อย
39:14โอ้ยประตอบเม้าหวังหายสู
39:16นเสียคว่ามันใจค่ะ
39:18จ้อยสวยยัยแล้ว
39:19ขนาดคุ้นผู้หลิตยังบอกว
39:20่า
39:20ฉันสวยใส่ชุดนี้ แล้วสวยที่
39:23ใส่ชุดนี้เบิดปีเลยล่ะ
39:29พาสดุมาทร้องแล้ว
39:31สั่งของอีกแล้วติ
39:33ของคุณผู้รีศ
39:35แต่บ้วนหลัวผู้ใดทรงมา
39:37บ้วมิซื้อบอก
39:41เป็นอย่างน่ะจ้อย
39:42มันมีเสียง
39:44ติ๊กตก
39:46ติ๊กตก
39:48ไฟ้เล่นติ๊กตก
39:49อันมันพระเมนค่อนเล่นติ๊ก
39:51ตก
39:51แต่มันดังแบบ
39:53ติ๊ก
39:54แห้งมันสีระบาด
40:18มิน ไปถ่ายุห่องกันน่ะ
40:51ใจเย็นกับคุณจอย แจ้งตำร
40:55วจยังครับ
40:58ผมกำลังจะไปที่โรงงาน คุณจอย
41:01ยกเลือกงานการหนึ่ง
41:02และให้คนงานกลับบ้างทันที บ
41:05อกว่าเราส่งบำรูเครื่องจักก
41:06็ได้
41:08อย่าให้แตกเตือนนะครับ
41:14ไม่รู้เรื่องอะไร ไอ้ฉันไปgro่ย ไว
41:16้
41:16ไป เดี่ยวร้อย familiar หระหวังครับ
41:18จังไหนนะ แห่งนะ ได้ ๆ ๆ
41:25เกิดเรื่องΑอย่างขึ้นมิด infra
41:27อายกัคดค่อยไปเท่ามาบอกว่า ม
41:28ีคนส่องระเบอตไทรถีれ่วงางาน
41:30สองคนอันกับล่างไป
41:32เข้าไปซ้อยเพิ่งกัน
41:33อ่ายไกลวิทย์ บอกใครไปถาอยู่
41:35บ้าน
41:35ข้าสันเข้าไปเป็นมู
41:37โตยูพูดเดี๋ยวอันสลาย
41:39แล้ว นับพิ้นล่ะ
41:41แม่น่ะบอก
41:42คุณแวชกรกับหน้าดอกฝายพื
41:44้นเฝ้ายู
41:45แม่
41:47อืม แม่
41:48เดี๋ยวเข้าไปบอกแม่ก่อนเดอร
41:50์
41:50ลึงอื่นค่อยพักครัน
41:51สุดไว้
42:00หนาจวย
42:01อย่านะหายใจ Route
42:03โอโอ้ah freedoms
42:03หากจะเป็นแผงนโดน
42:06พุ่งจอย
42:10ใจเย็นเย็นเย็นก่อนครับ
42:11คุณพุว limiteว่าถือละเบิดเปิ
42:13่ง
42:13เว่า acomodะ
42:15นะจอยพูดได้จ้างไรครับ
42:16ว่านฉนนั่นคือละเบิด
42:18มันมีเสียง ติ๊ก ต๊ก ต๊ก ต
42:21๊กมันว่ว่าเป็นติ๊ก ต๊ก
42:22ต๊กkap!
42:23มันแบบติ๊ก ติ๊ก ติ๊ก
42:26เอาเลยครับ เดี๋ยวผมหาทางก่อน
42:32ปุ้นจอย ยิน ๆ ครับ
42:34หยิน ๆ ครับ
42:34vide boy
42:35ถูกระตาวนั้นเอง
42:37ัลโล มิน�ด์ หายังไหน
42:44พอช์ набายแล้ว
42:45ด Garden
42:46อยู่ไหลด้อร์ ไม่ต้องไปไส
42:52ตอนนี้มิ้นถึงบ้านแล้ว
42:54ดวงตามเป็นเพื่อนไม่ต้องห่วง
42:57แต่ห่วงท้ายมีในกระใดเธอม
42:58ี
43:23ไม่ต้องห่วง
43:24เฮ้ ไม่ต้องห่วง
43:33ไม่ต้องห่วง
43:46เฮ้ย หมดดูดิ
43:56เฮ้ย ยังก่อน
43:58คุณผู้ลิตเบอมแมนผีส้ายด
44:00วง
44:01แม่ม คุณผู้ลิตเป็นลูกซ้
44:04ายของคุณเมชากร
44:05โฮ ลุกเมชากร
44:08ไม่ตุสิสงสัยเรื่องอื่นให้อย
44:10่าง
44:10เขากำลังเบาเนืองคุณผู้ลิต
44:11อยู่
44:12มั่งโตดีใจอยู่ด้ะ
44:14อ๋อ แล้วสิ่งให้เข้าเสียใจ
44:16เหรอ
44:16เข้ากับคุ้มผู้ลิตมาใดเป็น
44:18พี่น่องกัน
44:20พี่ใจนำด้วย
44:41ทุกคนถอยเอาไปก่อนครับ ถูกว่
44:43า...
44:43โอ้ย บางย่างมาว่าเขากับว่า
44:46เป็นบ้าหิดอบคุณผู้ลิต
44:48ขอโทษครับ
44:49เอาเป็นว่าคุณจอย ค่อยๆ วางก
44:52ล่องลงบนโต๊ะนะครับ
45:00บางน่ะจอยดึง
45:02มันเห็นเวลาบอกวันนี้
45:04แม่นสิ เพราะว่ามัน
45:06ฝ้า
45:15ไอ้ฟู กล่องละวัน
45:17อ้า... โอ้...
45:19โอ้...
45:25โอ้โฮ
45:30ตามแล้วล่อย
45:32ตามแล้วล่อย
45:38ล่าวล่าวล่าว
45:39นัลจร้อย
45:49อย่างอือ
45:49นี่ทะระเบิศ ใต้ไปแล้วนี่เนี่
45:51ย
45:52ตายกับโบสโบยนานดอกคันใต
45:53ายกับโม้นทีเข้า
45:54สร้างสถานการณ์
45:55เป็นไปได้ แต่จะทำไปทำไม
46:12หรือมีคนจงใจหรอให้ฉันก
46:14ับแก่มาที่นี่
46:17แต่เพื่ออะไรอะ
46:25พ่อக้า
46:26มีฟ้ายชื่อลบบุ барลี
46:27ชื่อลบเหมือนลูปนองพ่อเลยค่
46:29ะ
46:29มันต้องมีข้อมูลสัมภัณ
46:30ฑ Morrison เก็บว่ű ๆ แน่
46:31แย่อiche โรศาไน่อีrar ก็ผู้ต
46:33้องสงสัย
46:34いัยนี่นี่นะสงสัยที่สุดเล่
46:36า
46:36Less
46:36Jesús พ่อโทรดีอยู่กับฯรวชสั
46:38ยป์เปล่าพ่อใหลโทรศาДа
46:40แล้วทำไงค่ะ
46:41ช่อว์หรีบหนีไปก่อนนะลูก
46:42ไม่ค่ะ ฤริส blancไม่หนี จนกว่า
46:44ฤริส vaanต้นได้สิ никтоplakab MAT
46:46ความคิดเหมือนฉันใช่ไหม
46:47ฤริสniej spacing ไม่ได้ความจำเสือ
46:49- ใช่
46:51ฤริส Trans. cabиз! บอกื่นไงว่าฤริส
46:56가지ไม่ไป
46:57ฤริส Самจำอะไรไม่ได้ เพราะพอทำอะไร
46:59บาย
46:59ฤริสalley ไม่อยากทำร้ายใครอีก
47:01บานลุงหนีไม่ผลเหรอครับ
47:02พอต่อซา ใช่หรา
Comments