- 5 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:37เป็นอะไรหรือเปล่า จ๊ะ
00:55บัว ฉันชื่อบัว
01:00คุณ คุณบัว
01:05ไม่ต้องเรียกคุณหรอกจ๊ะ เรี
01:07ยกบัวเฉยๆ
01:11ไม่ได้หรอกเขารับ ข้าเป็นคนธร
01:13รมดา ไม่ได้มียดสักอะไร
01:16จะสูงสักแค่ไหน ก็เป็นคนเหม
01:18ือนกัน
01:28ไม่ได้หรอกจ๊ะ จ๊ะ
02:01เศร็จแล้วเจ้าค่ะ กรับกัน
02:02ถือ
02:04เจ็กครบแล้วเหรอจ๊ะ
02:07วันนี้น่าจะมีเท่านี้เจ้าค่ะ
02:26อ้าว มานั่งหลบอยู่ทรงนี้
02:28ไม่ไปกินข้าวอ่ะ เดี๋ยวไม่
02:29มีแรงทำงานหรอก
02:41นี่จ๊ะ นับไปสิ
02:49ทำไมละ ไม่หิวเหรอ
02:59ไม่เป็นไรจ๊ะ
03:00เดี๋ยว เดี๋ยวฉันเอาไปให้
03:22เฮ้ เอาไปกิน
03:25เดี๋ยวก็หิวตายหรอก
03:27เอา
03:30ไม่หิวเขากลับไปแล้ว
03:32รีบกิน จะได้รีบกลับไปทำงาน
03:35อ่ะ
03:57ไม่ต้องเรียกคุณหรอกจ๊ะ
03:59เรียกบัวเฉยๆ
04:01ไม่ได้หรอกเขารับ
04:02ข้าเป็นคนธรรมดา
04:03ไม่ได้มียดสักอะไร
04:05จะสูงสักแค่ไหน
04:07ก็เป็นคนเหมือนกัน
04:09กลับกลับกลับ
04:11ไม่ได้
04:24ก็ไม่ได้
04:39เอ็งจะไปไหน
04:42ไปรับข้าวแจกจ๊ะ
04:44ไม่ต้องไป
04:46อย่าไปยุ่งกับแม่บัว
04:48บัว
04:49อ๋อ ไม่หญิง
04:52แต่ค่าไม่ได้เจ็ด
05:04คนออนแอร์อย่างเอง
05:06จะไปปกป้องไหนได้
05:14จำไว้นะ
05:15ข้าชื่อใกล้
05:17อย่าแม่แต่จะคิดมายุ่งกับ
05:19แม่บวย
05:20ไม่อย่างนั้น
05:21ข้าจะฝองเองทั้งเป็น
05:35จำไว้
05:51อีกไหร่
06:07เอาสำหรับไปให้บัวเหรอ
06:10สำหรับในหญิงเจ้าค่ะ
06:12บัวไม่อยู่หรือ
06:14คุณบูเอาข้าวไปแจกที่ก่อ
06:16สร้างเจ้าค่ะ
06:18เอาข้าวไปแจก
06:21ทำไมต้องไปเองด้วย
06:23ไม่ทราบเจ้าค่ะ
06:35ขอใจจ้ะ
06:38ขอใจจ้ะ
06:39ขอใจมากจ้ะ
06:40ขอใจจ้ะ
06:40ขอใจจ้ะ
06:41ขอใจจ้ะ
06:42ขอใจจ้ะ
07:10ชังด้วย
07:10ไม่อิ่มหรอกจ้ะ
07:15บัวเอาข้าวมาให้
07:17เกิดอะไรขึ้น
07:37พี่ไม่เป็นอะไร
07:40แต่พี่กลัวบัวจะเป็นอันตร
07:42าย
07:42ใครทำพี่
07:52พ่อข้าคนที่ชื่อไกล
07:57เขาบอกไม่ให้พี่ยุ่งกับบัว
08:00แล้วพี่ก็จะเลิกยุ่ง
08:02เปล่า
08:03พี่แค่เป็นห่วงบัว
08:08ฉันไม่เป็นอะไรจ้ะ
08:10พี่ไม่ต้องห่วง
08:13ท่านไกลมาขอพี่สริกา
08:16ไม่ใช่ฉัน
08:17ท่านไกล
08:20ท่านไกล
08:51ท่านไกล
08:54ท่านไกล
08:54ท่านไกล
09:17แค่ปมัก
09:18พูบาวก็ได้ってる
09:20ใคือในใจ
09:22สิ้นนี้ปูทธิ
09:24สิพิษในประเทติ
09:28ยายหับฝีฟานแตง ยายแพงบ้านว
09:31่าหน่อยตา ให้หลารวมสัทธา
09:35รำห่วมสวงในพscreen
09:38เจ้าบ้านมูเห้า สิไดยอยู่ดี
09:41กินดี
09:43เจ้าบ้านมูเห้า สิไดยอยู่ดี
09:47กินดี
09:48นับแต่ต่อไปนี้ ที่ได้พากันส
09:52ุขสันพิรม
09:57สรับกันเธอจาะ
10:06ท่านกลาย
10:10มองหาใครเหรอเจ้าคะ
10:16น้องบวมมาทำอะไรที่นี่
10:18แม่ใหญ่ให้เอาข้าวมาแจกคนท
10:20ี่มาช่วยสร้างพระทาศ
10:25แจกอย่างเดียวด้วย
10:30แล้วจะให้บวมทำอะไรอีกเหรอจ๊ะ
10:31คะ
10:39เปล่าหรอกจ๊ะ
10:42แล้วนี่ทำไมน้องบวมจะมาแจกเอง
10:44ด้วยเหรอจ๊ะ
10:45แล้วทำไมบัวจะมาแจกเองไม่ได้ล
10:47่ะ เจ้าคะ
10:53ก็พี่กลัวว่าน้องบัวจะเหนื่
10:55อย
10:58คนทำงานก็ต้องเหนื่อย
11:01จะให้สบายได้ยังไร
11:05สิ่งที่บัวทำ
11:07บัวก็อยากทำเอง
11:09ไม่มีใครบางครับ
11:12เพราะบัวไม่ชอบให้ใครบางครั
11:15บ
11:21ไปจ้ะ
11:40เกิดข้าจะยังเองอีกไม่นานเห
11:53รอ
11:57ข้าจะยังอีกไม่นั้นเหรอ
12:06นัก
12:06ทุกค่ะ
12:08ผมไม่ทำแบบนั้นนะทุกค่ะ
12:11หากของเลี้ยงเองมาไม่ดีแล้วสิ
12:13นะ
12:18ไม่ใหญ่
12:20นี่มันอะไรกันเจ้าคะ
12:25นังบ้วนะสิ
12:27มันไปอ่อยผู้ชายที่สร้างพระท
12:29่า
12:29ใคร ใครบอกไม่ใหญ่
12:32พวกบ่าวเหรอ
12:33ใครจะบอกก็ไม่ใช่คัน
12:37สำคัญวะ
12:39นังบ้วมันทำจริงหรือไม่
12:42ทำไมแม่ใหญ่
12:44เชื่อคนอื่นมากกว่าลูกตัวเ
12:46องเจ้าคะ
13:12ไม่ให้เจ้าคะ
13:16บัวขอสาบานต่อหน้าองค์พระ
13:18ท่า
13:21บัวไม่ได้ไปต่ำอย่างที่คนมาฟ้
13:23อง
13:27ถ้าบัวเป็นเยี่ยงดังจริง
13:32ขอให้บัว
13:34มีอันเป็นไป
13:39นี่
13:39ไว้นะรู
13:40นี่
13:47เองอย่ามาสาบานแบบนี้
13:52กลับเข้าห้องเองไป
13:56นี่
13:56นี่
13:57พวกแกนี่มันยืนง่อนทำไม
13:59ผ่านังบ้วเข้าห้างไป
14:00กลับไปเลย
14:01จับค่ะ
14:01จับค่ะ
14:04นี่
14:04เราเองจับไว้นะ
14:05ต่อไปนี้นะ
14:07เองห้าไปแจกข้าวพวกนั้นเด็
14:08ดค่ะ
14:10เฮ้ย
14:31ถึงกับป้องสาบานกันเลยนะขอ
14:33รับ
14:33นังบ้วมันกล้าสสามป่ะ
14:43แปลว่ามันไม่ได้ทำ
14:45ก็ค่าเห็นกับตา
14:47บ้วแอบไปยืนคุยกับผู้ชาย
14:48สองตอดสอง
14:50แล้วเอาข้าวไปให้พวกมันอีก
14:53ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร
14:56ถือว่าข้าวเตือนแล้วกันแล้
14:57วกัน
15:25นังบ้วม
15:31เองจะไปไหน
15:34จะเข้าห้องตามที่แม่ใหญ่สั่ง
15:36เจ้าค่ะ
15:37ไม่ต้อง
15:57แม่ไม่ได้เชื่อคนอื่นมากกว่า
15:59ลูกตัวเองนะนังบ้ว
16:01แต่แม่ถามหลายคนแล้ว
16:04เขามาป่วเองไปรู้จักคนงานที่ส
16:07ร้างประทาน
16:10จริงเจ้าค่ะ
16:14เขาเป็นคนดี
16:16ที่ถูกคนอื่นนั้งแกเจ้าค่ะ
16:19อะไรกัน
16:19เรียกริงเวลง
16:24จริงเวลา
16:51แม่
16:59มีอะไรหรือเปล่า ดวง
17:05คนพวกลิก
17:15ตัวกับสอน
17:19ฉันไม่เรื่องสำคัญต้องบอกเธอ
17:21ถ้าแม่ฉัน
17:28เป็นแม่ของเธอ
17:32เงินฉันก็เป็น
17:38โทษ
17:38โทษ โทษ
17:43แม่
17:46แม่
17:54โทษ
17:55โทษ
17:56โทษ
17:57โทษ
18:30โทษ
18:35แม่เขาโทษลูก
18:38โทษลูก
18:43ที่แม่ก็โทษลูก
18:51นวนเขาใจค่ะ
18:56ตอนนั้นนวนแค่กลด
19:00ตอนนี้ดวงลูกแล้วว่า
19:06แม่ดวงแค่ไหน
19:11ลูกจะไม่ให้โทษเสียแม่ไปอี
19:13กแล้ว
19:15ไม่รู้เหมือนกัน
19:17แม่...แม่เสียดวงไป...
19:20เสียดวงไปอีกไม่ได้แล้ว
19:32ลูก...
19:37ลูก...
19:41ีธีดงาน
20:09ไаньหล็บมาน่ายหัวไปไหนพ่ะ
20:12ได้เรื่องหรือเปล่า มันก็ไม่
20:13โทรมารายงาน
20:17ริษา ลูกไปไหนมาก
20:22ริษาเครื่อเครื่อจึงเซ็งนะคะ เค
20:25้าเลยไปหาอะไรดื่มในเมือง
20:26ริษา ลูกก็รู้ว่าตอนนี้ตำ
20:28รวจจับตาดูเราอยู่นะลูก
20:35ปุ๊บผมไม่ครับไหน
20:39ครับ
20:45บุ๊บ Bal падค
20:53ปุ๊บ Stan
21:20ลองไอ้
21:20มิน
21:21อ้ายไก่วิทย์
21:23กลับดึกแท้ กินเหล่ามาติ
21:25ตอนแรกว่าสิกลับดึกว่าน
21:26ี้อี
21:27แล้วสิให้มินยู้ผู้เดียวแบ
21:28บนี้ บอห่วงเลยบอ
21:30ห่วง
21:31แต่ว่าไอค่ได้ไปกินเหล่า
21:33ตำรวจโทรมากบอกว่า
21:35พ่อคนลายอยู่แถวโลงงาน
21:37กัน ambassadorاهให้อายนไปเมิ выс Gib ex
21:38และแม่นผมมั่นบอ
21:43เปอikalแม่นตี
21:45เป็บพ่อ
21:46อ้าว เป็นอย่าง
21:48พ่ออายไปห้อ
21:49ตำรวยก็ต้องไปที่ตัวมันไปแล
21:50้ว
21:51เพราะว่ามีคนลัวหัว Rabb перв here
21:54เหมือนแปลก แปลก
21:57อายก็ว่าจังสัญ LEX
21:59เสียดาย mejorar
22:01และนี่
22:03อายกิ้งขาวเราไป
22:05หิวว่า
22:06เดี๋ยวมินซิประเทศเขาให้
22:11แค่ในกันดีเลยว่า
22:13อืม
22:15ไป
22:17ไป
22:18ว่าหิวว่า
22:20หิว
22:27มาแล้วหรอ
22:28ครับ
22:29มีอะไรจะบอกฉันไหม
22:31ไม่มีอะไรดีครับนาย
22:33พอดีว่าผมไปเจอตำรวจ
22:34เรียกตัวดสอบรถนะครับ
22:36แล้วก็
22:37รถไม่ได้ติดเท่นไปทะเบียนคร
22:38ับ
22:38ผมก็เลยให้สองคนกลับมาก่อน
22:41เพราะว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นมา
22:42มันจะได้หาทางช่วยครับ
22:48อ๋อ
22:50ไม่เป็นไรครับนาย
22:52ผมดืบน้ำดีกว่าครับ
23:00ดีที่ฉันโท้ให้คนช่วย introduυτ Mushin
23:03รู้ไม่ตำรวจตาไม่รู้ผู้ใหญ่
23:05มาดูตัวแก
23:06หรือว่ามาดูตัวแกแล้วรก
23:09ายคุยกับพวกมันแล้ว
23:10ไม่นะครับนาย
23:11ผมไม่ได้คุยอะไรกับ fragment
23:13อยู่เดียวสอมรวจ filled with storage
23:15หรือแกสารภาพกับตำรวจแล
23:17้ว สอกลงอะไรกันหรือเปล่า
23:18เปล่านะครับ คุณธิสา ตำรวม
23:20แล้วปล่อยตัวผมมาเชื่อเชื่อนะคร
23:21ับ
23:31พวกแก ฉันต้องทำตามกับสันไ
23:34หน
23:38จะไม่ได้ถามกว่าผมเมื่อบนี้
23:40หรือฉันจะไว้ใจกันได้อย่
23:41างไร
23:43เกิดแก้ไปสารภาพกับพวกตำร
23:44วจมาแล้ว
23:46ได้...
23:48ควัง...
23:49อยาก...
23:50กู...
23:57จะแนกไปได้ยังไง
23:59เพราะมันตายแล้ว
24:06ยิ่งมัน แค่นี้พี่ลงก็ไม่
24:08รอบแล้วนะครับน้าย
24:12หรือใจกูยิ่งมึง
24:16ครับ
24:24เก็บสบมันให้เรียบร้อย
24:42อร่อยไหมคะ
24:44อร่อยมาก
24:44อร่อยมาก
24:45อร่อยมาก
24:45อร่อยไหมคะ
24:52จากที่ผมเห็นเนี่ย
24:54คุณสองคนปรับความเข้าใจแล้
24:56วใช่ไหม
24:57ปรับความเข้าใจอะไรกันคะ
24:58พิมพ์ไม่ได้ทะลอกกับลูกส
25:00ั้งหน่อย
25:00ไม่เห็นมีอะไรต้องปรับความเข้
25:02าใจเลย
25:02มันอาหารที่เตรียมมาก็เป็น
25:04ไม้นะเฟ
25:06ไม่เป็นไรคำน้า
25:07เดี๋ยวผมกินเอง
25:08ได้ก่ะ ดูน้าวิจัดการให้นะ
25:13เออ ฟูกับนุดวงกับมายพาผ
25:16่อนก็ได้นะ
25:17เพราะดูแลแม่เห็น
25:19ไม่เป็นไรค่ะ
25:20ดวงเจอแม่แล้ว
25:22ดวงไม่อยากทิ้งแม่ไปไหน
25:24แม่ก็เหมือนกัน
25:25แม่จะไม่ทิ้งดวงไปไหนแล้ว
25:40ฟูกับมา
25:44เพราะว่ามีเรื่องกับมา
25:56แม่จะลองพอละมายมีค่ะ
26:17ฟูกับ พ่อมีเรื่องจะบอก
26:25เรื่อง แม่พิมพ์มันกับ หนูด
26:29วงอับสอน
26:34ผมว่าผมรู้นะครับ
26:37ว่าพ่อจะพูดเรื่องอะไรกับผม
26:47เรื่องของผมกับดวงอับสอนเป็น
26:49เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
26:58ฟูฟังพ่อนะ
27:04พ่อ
27:08พ่อ
27:08มีเรื่องจะสรรภาพ
27:16ฟู
27:20ฟูก
27:20ดีแล้วล่ะ
27:21ที่คุณไม่ได้บอกฟูลีว่าเป็
27:22นรู้ติดผม
27:25ดียังไงล่ะคะ
27:26ฟูลีมันลัดดวงอับสอน
27:27แต่ดวงอับสอนนี้มากกับไกล
27:30วิทย์แล้ว
27:31ถ้ามันรู้มันก็คงตัดใจก
27:33ับรวงอับสอนยาก
27:34แต่ถ้ามันรู้ว่า
27:36รวงอับสอนเป็นลูกเส้อ
27:38คนและพ่อ
27:39มันก็คงตัดใจง่ายกว่า
27:42ถ้าเกิดว่า
27:43คุณเขามารู้ทีหลัง เขาจะไม่โ
27:45กรธเอาล่ะค่ะ
27:46สิ่งที่มันทำ มันทำถูกหรื
27:48อเปล่า
27:49ไปตามตื้อคุณมันชบ้านเนี่
27:50ย
27:52จริงค่ะ
27:55แบบนี้ดีที่สุดแล้ว
28:02พ่อใหม่ความว่า
28:06ผมไม่ใช่ลูกแท่ ๆ ของแม่
28:13ใช่
28:16พูไม่โทษที่แท้ของพิมย์
28:18แต่พิมย์มองรักลูกมากเลย
28:23แล้วผมต้องเรียก Laureth
28:25ลูกพอมากไง
28:26ทำไมผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย
28:28แม่เป็นคนของบ้านนางรắm
28:30ดูงกับสอน
28:32เป็นลูกส่าวทัน ๆ ของแม่
28:37แล้วแม่
28:39ก็ไม่ใช่แม่ เศรอ ๆ ของผม
28:42แล้วพ่อครับ
28:44พ่อเป็นใครกันแน่
28:54ผมอยู่ได้ด้วยการโกหก
28:55ตอนนี้ผมรู้แล้ว
28:57ทำไมดวงอับสอนถึงได้เสียใจ
28:59ตอนนี้รู้ว่าแม่หรอ
29:00ผมรู้แล้วว่าครอบรู้ว่าผม
29:03รวมหัวกันหรอผม
29:08ผู้ ผู้แฟงพ่อก่อนนะ
29:11พ่ออย่างจะโกหกอะไรผมอีกอ่ะ
29:16จะไปไหน
29:25ให้เวลาผมไหนครับ
29:29ผมขอใช้เวลาคิด
29:32ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับผมกัน
29:33แน่
29:46อ้าว พ่อผู้รีดไปไหนแล้วล่
29:48ะ
29:49เห็นออกไปกับคุณแม่ชากรค่
29:50ะ
29:59แม่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
30:03เรื่องพูริด ลูกชายของแม่
30:10คุณพูริด เป็นลูกชายของแม
30:14่กับคุณเวชากร
30:17แล้วดวงก็เป็นลูกสาวของแ
30:20ม่กับพ่อที่เสียไป
30:27เท่ากับว่าดวงเป็น ถ้าหมู่บ
30:31้านของเราไม่มีเรื่องชีวิตของเรา
30:37สองคน
30:38จะเป็นยังไงนะ ฉันอยากให้เราเป็
30:42น พี่น้องกัน
30:51คุณน้องหาย
30:56เอ่อ ควันไม่มีเหมือนเข้าตา
31:04คุณพูริด ไม่สิ ต้องเรียกว
31:09่าพี่ หรือว่าน้องคะแม่ ต่ว
31:12ง
31:20คุณพูริด ไม่ได้เป็นอะไรกัน
31:29คุริด เป็นลูกชายของคุณเวช
31:33ากร
31:33คุริด เป็นลูกชายของคุณเวช
31:42ากร
31:42ไม่มีเวลา
31:45ตอนนั้น แม่กันมักเสียใจเร
31:48ื่องของลูก
31:50เราไม่รู้ว่าจะทำยังไง
31:56น้าผิดเอง
31:58ให้พิมพ์ปิดเรื่องจริงกับ
31:59ดวงอาศร
32:00แล้วก็ไม่ให้กลับไปที่บ้านนั
32:02งรำ
32:03น้าอยากจะเปลี่ยนชีวิตให้มั
32:04นดีขึ้น
32:07แต่จริงๆ แม่อยากจะไปรับดวง
32:12มาอยู่ด้วยนะ
32:13แต่ความที่แม่โกรหกคุณเวช
32:16ากรไว้แม่ก็เลยไม่กล้า
32:18แต่แม่คิดถึงดวงตลอดเวล
32:20า
32:20คิดถึงดวงจริงๆ นะลูก
32:26แม่ค่ะ
32:51ที่ดวงไม่ได้เป็นน้องร่วมสาย
32:53เลือดกับคุณภูริษ
32:58งั้นเดี๋ยวดวงมานะคะ
33:00แล้ว
33:14ฉันดีใจนะ
33:16ที่รวมอบสอนเข้าใจเรื่องทั้ง
33:17หมด
33:21แต่พิมพ์รู้สึกว่า
33:24เรื่องมันจังไม่จบให้ง่ายเหร
33:26อสิ
33:27หมายความว่ายังไง
33:30กับคุณภูริษยังไม่รู้ตั
33:33วว่าเขาไม่ใช่ลูกแท้แท้ข
33:34องพิมพ์
33:36แล้วถ้าเขารู้ว่า
33:38เราปิดบางความจริงกับเขา
33:41เราจะรู้สึกอย่างไร
33:42ก็เหมือนคนโดนโกโห
34:01มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
34:08หนูดวง
34:10คือ
34:13ลูกมีเรื่องจะบอก
34:15ดวงรู้แล้วค่ะ
34:19คุณคุริษยังไม่ใช่พี่ชายข
34:20องดวง
34:24เฮ้ย
34:25หนูรู้แล้วหรอ
34:28แม่เพิ่งบอกเมื่อกี้ค่ะ
34:32ดวงต้องขอคุณคุณรุงนะคะ
34:34ที่ดูแลแม่
34:35แล้วก็ให้ความรักกับแม่
34:37จนเราได้กลับมาเจอกันอีก
34:41หนูพิมพิมพ์ไม่โกษ
34:42พี่ลุงไม่ยอมให้แม่ผิดมาก
34:45OFF
34:45ก็คุณรุงไม่รู้เนี่ clothes
34:49คุณรุงรู้แต่ว่าดวงตายไก
34:51้แล้ว
34:55ถึงยัง holdersๆ รุงก็รู้สึกผิ
34:57ด
34:58ที่เห็นกัดตัว
34:59ที่ไม่ยอมให้พิมพ์เปิดเผยต
35:01ัวเอง
35:01ถึงแค่ต้องการให้ลูกชายคนเด
35:03ียวของลุง
35:04มีชีวิตที่ดี
35:07คนลุงไม่ผิดหรอกค่ะ
35:09ถ้าดวงมีลูก
35:11ดวงก็จะรักให้เท่ากับที่ลุ
35:12งรัก
35:14หรือจะรักมากกว่าคนลุงได้
35:15ซ้ำ
35:34มีลูกสาวมันดีอย่างนี้เอง
35:38อ้อนเก่งนะเรา
35:42แล้วคุณภูริษหรักค่ะ
35:48คือลุงพึ่งบอกเรื่องของเขาไป
35:55แล้วเขารู้สึกเหมือนโดนกลโห
35:56กตลอดชีวิต
36:00เขา...
36:01เขาคอเวลาอยู่กับตัวเองสะพ
36:03ักหนึ่ง
36:08ดวงอสรร
36:14ให้เวลาเขาสน่อยจันหน้า
36:17ลุงคิดว่าเขาคงไม่ทำไรง่ว
36:18งง่วง
36:20พอเขาคิดได้
36:24เขาจะกลับมาเอง
36:50พอเธอไปขอเรื่องส่งสินค้า
36:51แต่ลุกค้าบอกให้อยู่ทุกอย่าง
36:52ไว้ก่อนเนี่ย
36:55ลุกค้าไปได้ขาวอะไรแบกแบกก
36:56็ไม่รู้ว่ะ
36:57ทุกอย่างมันดูติดขัดไปหมด
36:58เลย
37:01แล้วเราจะทำยังไงคะ
37:06กลับกรุงเทพไปกบดางเงียบส
37:07ักพักหนึ่ง
37:09เดี๋ยวทุกอย่างมันเงียบแล้
37:10วค่อยกลับมาจัดการทุกอย่าง
37:11ให้มันจบสักที
37:16พออีโลกคนเดียวมันทำเสียเร
37:17ื่อง
37:18ครับก่อนมันก็พลาดถูกใก
37:20ลย์สอมถ่ายคลิปไปหลักฐาน
37:21ไปได้
37:22ดีนะที่พ่อทำไรหลักฐานไปแล้ว
37:28แล้วพวกมันเก็บไฟลายไปที่อื่
37:29นอีกรึเปล่าคะ
37:37นี่ฉันมีเรื่องให้ทำ
37:41เอาของไปโสงให้ฉันหน่อย
37:43แล้วก็ไม่ต้องบอกใครว่าฉันเป
37:45็นคนสม
37:46ครับนั้น
38:07誒
38:07โอ๊ย
38:09เร言โซ่เฉียให้มาหน่อยๆเเนี่ย
38:11แหละไปเหทย์งานซวัยายกลับ
38:13มาฮัน
38:14นี่ก็บอร์ในเร่นเลย
38:15มินเอาหน้อยๆ
38:17ซีบังวามิอียалค์ทีขางคา
38:20ที่รู่งพูยายใส่ไว
38:22คันว่าแล้วสีด้ายเทดให้แล้
38:24ว
38:24รู่งพูยายสีดายสบายใจ
38:38สื่อแบบแปลก โลกฟูริ ต้าย
38:42ใกล้วิทย์ รุ่งพุยายเคยไป
38:44เที่ยวโลกฟูริบ่อ
38:46โบเคนะ ประสาขุงเทียบกันยั
38:48งบอกเค้าอยากไปเลย
38:50อย่างแต่ว่าสิเกิดปัญหาใน
38:51มูบาลนั่งล่ำ หลังสิบวิ
38:52นผลได้แกปัญหาให้
38:59แต่ว่าตอนนี้ไปหานะพี่เป็นสา
39:00ขัน
39:01เดี๋ยวก้อน ขอไปขอดก้อน ไปลูก
39:03ไปไป
39:10ซ่องเข้าไป ซ่องกันเจ้าให้มั
39:12นละเบอร์ทำได้ตัวอีกไปแล้ว
39:14จ้อย
39:14โอ้ย ประต่อเมื่อว่างหายสูน
39:16เสียคว่ามั่นใจค่ะ
39:17จ้อยสวยอยู่แล้ว ขนาดคุ้นผู้
39:19ลิตยังบอกว่า
39:20ฉันสวยใส่ชุดนี้แล้วสวยสิ
39:23ใส่ชุดนี้เบิดปีเลยล่ะ
39:29พัสดุมาทร้องแล้ว
39:31สั่งของอีกแล้วติ
39:33ของคุณผู้ลิตย์
39:35แต่บ้วนหลัวผู้ใดทรงมา
39:37บ้วมิซือบอก
39:41เป็นอย่างน่ะจ้อย
39:42มันมีเสียง
39:44ติ๊กตก
39:46ติ๊กตก
39:48ไพยเล่นติกตอก
39:49อันๆ มันมะเมือน เขามาเล่นติ
39:51กตอก
39:51แต่มันดังแบบติ๊ก
39:54ติ๊ก
39:55อย่าบอกเด้กว่า
39:57ระบาด พ่อนนี้
39:58ฮะ! ระบาด
40:01อย่าบอกแห้งมันสิระบาด
40:03อ่แล y rapp
40:17มิน ไปถ่ายุห่องกันน่ะ
40:51ใจเย็นกับคุณจอย แจ้งตำร
40:55วจยังครับ
40:57ครับ ผมกำลังจะไปที่โรงงาน
41:00คุณจอยยกเลิกงานกาดหนึ่ง แล
41:03ะให้คนงานกลับบ้างทันที
41:05บอกว่าเราส่วงบำรวมเคลื่องจ
41:06ักก็ได้
41:08อย่าให้แตกตื่นนะครับ
41:14ไม่รู้เรื่องอะไร darkest นะ ไปให้โดย
41:16เดี๋ยวเราให้ฟังแล้ว 유� бли
41:17รู้ไหมหน่ะ ๆ tipping นะได้ กARA ๆ undoubtedly
41:24เกิดเรื่องไอเหมือน Ș лишь is that
41:26ไอ้ไกล boxing บอกว่า มีคนส่งเราเบ
41:28ิดไทยที่โรงง่าน
41:30สองคนอัดกำลังไป
41:32เข้าไปซอยเพิ่งกัน
41:33อ่ายไกลวิทย์ บอกใครไปถายุบ
41:34้าน
41:35ขาสารเข้าไปเป็นมู
41:37โตยุพูดเดี๋ยวอันสาร้าย
41:38แล้ว นาพิมน์ล่ะ
41:41แม่ละบอก
41:42คุณแวชกรกับหน้า ดอกฝายเพื่
41:44อนเฝ้ายุ
41:45แม่
41:47อืม แม่
41:48เดี๋ยวเข้าไปบอกแม่ก่อนเดิน
41:49เรึกอื่นค่อยพักครัน
41:59น่าจ้อย อย่าหายใจเร่ง
42:03หน้าขิตา ปisms ได้หายใจดีไล่
42:05แล้ว One of your heart
42:09คุณจ๊อย ใจ disturbing you
42:11คุณพูด เดือน ว่ามาถึงติดี
42:13พอปซ 아무謝 CIA
42:13แปลกนี้มูแต่ติ๊กต๊อก เน Likewise
42:18ๆ มันมีเสียง ติ๊กต๊อก มัน
42:21แบบ ติ๊กดิ๊ก
42:25- จิก!
42:26เอาเลยครับ
42:28เดี๋ยวผมหาทางก่อน
42:30- พวกจอย จะเห็นเห็นครับ
42:34- เห็นครับ ผมไม่เห็นครับ
42:35ทุรษาพผมเองครับ
42:37ฮาโลมิ้น วันอยู่ในไหน
42:43ข้อตบ้านแล้ว
42:45ดี
42:46อยู่บ้านละเดอร์ ว่าตรงไปใส
42:52ตอนนี้มิ้นถึงบ้านแล้ว
42:54ดวงตำเป็นเพื่อนไม่ต้องห่วง
42:56แต่ห่วงทางนี้แนกกระใดเถอะน
42:58ี่
43:23เฮ้ ไปดูทําโหล
43:45เฮ้ หมดดูดิ
43:56เยี่ยงก็
43:57เฮ้ คุณผู้ลิต เมาแม่ apers ที่ส้
44:00айดวง
44:01แม่ COMM Fix
44:02คุณผู้ลิตเป็น..ลูกซ้ายของ
44:04คุณเวชะกร
44:08มาตุสิสงสัยเรื่องอื่นที่นี้
44:09เขากำรัง designers
44:10เราเรื่องคุ้นผู้ลิตอยู่
44:12เมื่องโตดีใจอยู่ด้วย
44:14เอ้า แล้วสิ่งให้เข้าเสียใจ
44:15เหรอ
44:16เข้ากับคุ้นผู้ลิตเมื่อใดเป
44:18็นพี่น่องกัน
44:19พี่ใจนำด้วย
44:41ทุกคนถอยเอาไปก่อนครับ
44:42ถูกว่า
44:43โอ้ย บางย่างเมื่อว่าเขากับว
44:45่าเป็นบ้าหิดอบคุณผู้ลิ
44:47ต
44:48ขอโทษครับ
44:49เอาเป็นว่าคุณจอย
44:51ค่อยๆ วางกลองลงบนโต๊ะนะครั
44:54บ
45:00บางนะจอยดือ
45:02มันเห็นเวลาบอกวันนี้
45:04แม่นสิ เพราะว่ามัน
45:06ฝา
45:15อันธุ ค่อยความละวัน
45:17อ้า ฮู
45:18ค่อยความละวัน
45:31อันธุ
45:40- มาจ้อย อย่างนี้เธอละเบิด ตายไป
45:51แล้วนี่เนี่ย
45:51- ตายกับบ้านยานดอกขันใดตาย
45:53กับพวกทีเข้า
45:53- สร้างสถานการณ์ เป็นไปได้ แต่
45:57จะทำไปทำไม
46:10- หรือมีคนจงใจหรอให้ฉัน
46:14กับแก่มาที่นี่ แต่เพื่ออะไรอ่ะ
46:20- พ่อค่ะ มีฟรายชื่อรกกุร
46:26ี ชื่อรกเหมือนลูปนองพ่อเลยค
46:29่ะ
46:29- มันต้องมีข้อมูลสัมพั
46:30นท์เก็บว่านยานี่แน่ๆเลย
46:31- ใยนี่ระเจ้าไม่ได้เป็นพูดต
46:33้องสงใส ใยนี่เนี่ยน่าสงใ
46:35สที่สุดเล่า
46:36สายพ่อโทรบอกว่าพanteeตำรวจ
46:37จับบุ่งเมื่อจ якіค่ะ
46:40แล้วทำใหล่คะ
46:41รีบหนีไปก่อนนะลูก
46:42ไม่ค่ะ รีสหัมไม่หนี่
46:44จนความหว่า racetracks� bén
46:46คงคิดเหมือนฉันใช่ไหม
46:47รีสหัมไม่ได้ความจําเสื้อ
46:50ใช่
46:50รีสหัมบอกแล้วงี้พ่อรีสส
46:56า quo ไม่ไป
46:57รีสหัมจับอะไรว่าพ่อทำอะไรบ้
46:59าง
46:59รีสหัมไม่อยากทำร้ายใครอีก
47:01คุณลุงหนีไม่ผลหรอกครับ
47:02บ้าวโตซะ
47:03เช็ดถา
Comments