- 1 day ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:18พวกเธอเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาห
00:20้าม
00:21พวกเราเป็นลูกหลานขององเจ้าแม
00:22่ ทำไมจะไม่มีสิทธิ์
00:24ลูกหลานเหรอ ที่ดินตรงนี้ไม
00:26่ใช่ที่ดินพวกเธอ
00:27มันเป็นที่ดินของชุมชน ปุ
00:29ญาตาถวน ผ้ากันส่างขึ้นโ
00:31ดยแรงสัดถ้า
00:32พี่ดินตรงนี้มีเจ้าของ และฉ
00:35ันนี่แหล่งเจ้าของที่นี่ เอาไป
00:36ดู
00:44มันตัวนบรุก ฉะโนทย์เป็
00:47นซื้อ นายเชษฐา
00:50ไม่จริง ที่ดินตรงนี้ไม่ใช่
00:52สมบัติของใครทั้งนั้น
00:53ชื่อละบูชัดแรวว่าเป็นข
00:55องฉัน ฉันซื้อที่นี่ตรงนี้
00:57พร้อมกับที่นี่หนึ่งได้บ้
00:58านลảng Sellers
00:58แล้วฉันจะขุบเจ้าแม่ที่และ
01:01สร้างลงแรมตรงนี้
01:02ท rehabilit PBMกแล้วก็นี่ไว้ที่บุก
01:04รุ้มที่ดิน sareี้ 부분이 internal
01:05ออกไปจากที่ดินของฉัน ไป
01:07หาไป
01:12โอ้ย แย่ไว้ แย่ไว้..
01:17เจอก็ได้แหลัก อะไรออกไปจับพบ If
01:19you like
01:20แย่ แย่ แย่ แย่ แย่ แย่ แย
01:24่
01:26ลูก ลูก ลูก พายายกลับไปพัก
01:28ก่อน
01:33ฉันไม่ยอมให้ใครมาทำลายของเจ้
01:35าแม่
01:38ฉันจะสู้ให้ถึงที่สุด
01:45ทำไปก่อนนะ ลูกกันสอน
01:49ชุด ลูกกัน
01:51กลับไปก่อน
02:29จากความดันยายหมดพอดีก็เลยไม
02:31่ได้กินยา
02:33ถ้าให้หอบมาการไม่ดีขึ้น
02:35ให้ฉันพาไปโดงพยาบาลนะ
02:39ขอบคุณนะคะ
02:41อืม ว่าแต่คุณแม่คุณมาด้
02:44วย
02:45ฉันลองคุยกับพ่อแล้ว
02:47แต่ไม่สำเร็จ
02:48ฉันก็เลยขอให้แม่มาช่วยพูด
02:50กับพ่อให้
02:54เอายาไปให้ยายกัน
02:56ฉันยาหอมนะจ๊ะ
03:23เจ้ามากได้ยังไง
03:24เจ้ามากได้ยังไง
03:37เจ้ามากได้ยังไง
03:43แม่ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ
03:51ฉันเป็นรูปหลานองเจ้าแม่
03:53ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายองเจ้
03:55าแม่
03:56แล้วก็จะไม่ยอมให้ใครมาทำลาย
03:58หมู่บ้านนางรำของเราด้วยจ๊ะ
04:02แม่ but launching fly new y movie
04:10Yazi
04:11ฉันว่าถึงเวลาแล้ว
04:13ให้ดวงได้รู้ความจริงซึกท
04:14ีเธอ
04:16ฉันมีคนสมสานหลานอะ
04:18ดวงอยากเจอแม่
04:20ถามว่าที่แม่ก็อยู่ใกล่ตั
04:21ว
04:24Yazi
04:25IB diyeให้พริ่มันบอกความจริง
04:27กับดวงเธอ
04:28พริ่มมันสำน็ดผิตแล้ว
04:31ก็ได้ คอยกับว่าอยากปิดบัง
04:34เหยียงอีกแล้ว
04:36คอยสิบอกดวง ว่าเจ้าน่าเป็น
04:39แม่ของดวง
04:44ไม่ดีใจเหรอพิมพ์
04:48น่า แม่อย่าพงบอกความจริง
04:52กับดวงนะ
04:53แต่งั้งหรอ
04:58ฉันเป็นคนโกหกลูก
05:02ฉันก็ขอบเป็นคนที่บอกความจ
05:05ริงกับดวงเอง
05:12บอกความจริงเอียงเหรอจ๊ะ
05:13เฮ้ย ความจริงอะไรกัน
05:16ไม่มี แน่ เท็ดเสียงสูง
05:20มีความรับเอียงผิดบังดว
05:22ง
05:26ว่าจะไหนจริงไย
05:31บ้มเมียงดก
05:33แน่เหรอบอกเรื่องทั่วๆไปนะ
05:36ดวงประเสื้อดอก
05:37ดวงสิถามคุณพิมพ์กับได้
05:38คุณพิมพ์กับขิดตัวดอก
05:43คนน้าคะ
05:45คนน้าจะบอกความจริงอะไรกับดว
05:47งคะ
05:50ความจริงก็คือ
05:52ความจริงก็คือ
06:01น้าเคยยงก็ให้หอม
06:08คือ
06:10คือเมื่อเมื่อกี้เราคุยกันเรื่อง
06:11อดี
06:12แล้ว
06:14น้าก็เลย
06:15อยากจะบอกความจริงว่า
06:17น้าเคยอยู่กับยายอ่อหอม
06:19แล้วยังไงต่อเหรอคะ
06:21ก็แค่นั้นแล้วจ่ะ
06:23อ่ะ ซื้อยามาหรือเปล่าจ๊
06:25ะ จะได้ให้ยายกิน
06:27อ่ะ ได้มาค่ะ
06:33ให้อย่าหอมกินยาแล้วก็ผ่อน
06:35เยอะๆนะครับ
06:46นี่มันที่ชุมชนดีครับ
06:48คุณซื้อได้ไง เนินไง ซื้
06:51อได้ทุกอย่าง
06:57เยอะแก่เป็นคนที่มีหรอ
07:00เมื่อกี้ถึงแรกเขาไปช่วยยาแก
07:01่นั้น
07:04พิมพิศษาสเงาไม่ใช่คนที่นี่
07:08ครับ
07:11เพราะทำไมถึงดูสนิทสตมกั
07:13น
07:15มียาแก่เกี่ยวข้องอะไรกับพวก
07:16บ้านเหรอครับ
07:19อ๋อ สงสัยก็คงจะเจอกันในง
07:22าน
07:22มันบงส่วงประท่าศนะครับ
07:25พิมพ์เป็นคนสดีคนง่าย
07:28เออ แล้วถ้าเกิด
07:30พวกดวงอสอนขวางนะครับ
07:31ก็จะทำไง
07:38ก็บอกแล้วไง
07:40เงินซื้อได้ทุกอย่าง
07:42ถ้ามากพอ
08:07แม่คุณหรอ?
08:10แม่ฉันกลับไปก่อนอ่ะ
08:12เห็นบอกว่าจะไปรับป้าดอกไฟ
08:15แม่ฉันบินดวดมาคนเดียว
08:16แล้วทำไมคุณยังไม่กลับ
08:20ฉันเป็นห่วง
08:21เป็นห่วงแยะหอมอ่ะ
08:29เผื่อว่าต้องไปโรงพยาบาลเด
08:30ี๋ยวไม่มีใครไปทรง
08:32ไม่มีคุณพวกเราก็อยู่ได้
08:35อย่ายไม่ได้เป็นอะไร
08:36คุณกลับไปเธอ
08:48ฉันอยากรู้
08:52ว่าถ้าวันนั้นเธอไม่ได้มั่น
08:54กับไกลวิทย์
08:59เธอจะรับมั่นฉันไหม
09:11เรื่องมันผ่านไปแล้ว
09:13ฉันไม่รู้
09:15ฉันแก้ไขอดีตไม่ได้
09:21คุณทำแบบนี้ทำไม
09:24แค่นี้พี่ไกลวิก็ไม่ไว้ใ
09:25จฉันแล้ว
09:30ลองคิดดูนะ
09:32ถ้าฉันมั่นกับคุณ
09:34แล้วพี่ไกลวิทย์มาตามแบบท
09:36ี่คุณทำ
09:41คุณจะกลอดใช่ไหม
09:46กลับไปเธอ
09:51ที่เราเห็น
10:14เป็นเรื่องจริง
10:19เธอจะพลับมากได้
10:45- ยายมาต้องไปดอกจ๊ะ เดี๋ยวดว
11:00งไปเอง
11:00- นั่นสิ เพราะฉันจัดการเอง
11:02ได้
11:03- มุยดีสิไปบอกจ้าบัน มอม
11:06ันเหมือนเป็นคนขีโก้ง สิทำร
11:08้ายหัวเจ่าแม่
11:16- สายพิ้น เตรียบน้ำ เอาไวร
11:20ับแข็ด ไล่มา จากไปจ๊ะ น้ำบ
11:24ักประหละ
11:25- บอต่องบอต่อง เดี๋ยวใหญ่เ
11:30อง
11:30- ใหญ่
11:34- ออกไป ขวบมึงกันล่างบุกล
11:41ุกบาทกูได้ดิ
11:42- ใจเย็นเย็น พวกฉันมาดี
11:44- มาแต่ละที เอาความอัพรีมาให
11:47้หมู่บ้าน ไป
11:48- ก็พูดเกินไปหน้า ครั้งนี้ฉั
11:51นเอาของดีมาให้
11:52- ไม่ต้องจุดทูปเทียนทางพิ
12:04ธี ไม่ต้องหานางรำรำถวาย
12:06- แค่ลับไป และอยู่เฉยๆ อย่ามาย
12:10ุ่งกับโครงการของฉัน
12:11- ก็สุขสบายไปทางชาติ
12:13- มันกระลาอยู่
12:33- นักตายเราเกิดใหม่กันยังไ
12:36ซ่เบ้อเบิร์ดยุ่น
12:37- คุยประสาคลมันยาก มันก็
12:39ต้องคุยกันประสาเงิน
12:45- เงินบาป เอาไปเก็บไปใส่ปากม
12:47ึงต่อลงโลกเนอะ
12:48- มันจะมากไปแล้วนะอีกแก
12:50- แกมันน่าด้าน แกรู้อยู่แกใ
12:52จ
12:52- ว่าฉนดนั้นมันปลอม ฉัน
12:53จะฟองร้องเอาที่ดินคืนมา
12:55- แกต้องรับกรรมอย่างสาสม
12:57- อย่าเสียเวลาเลย เพราะตาสู้ก
13:00ัน อีกแกมันคงตายก่อนวัน
13:02ตับสิทธิ์
13:04- สายพิ้น แกมันหอดเงินสั้
13:07น แบ้วน่ามาหับแคก
13:09- ใจยายรับแคกให้สมเกียบ
13:22- ไป ออกไปเลย ไป
13:24- ใช่ค่ะ คุณตำรวจ
13:28- บ้านใยหอมค่ะ ตอนนี้มีคนมา
13:32บุกรุกที่บ้าน
13:33- ดูเหมือนจะมีอาวุธด้วยค่
13:35ะ
13:35- เดี๋ยวๆนะคะ
13:38- เอ้ย อะไรพวกเองวะ
13:43- พื้นแค่นี้ ไปอาบน้ำก็ห
13:47ายเหน็นล่ะ
13:48- ไป
13:49- คุณยังขวบมึง สิไปล่างจ
13:52ักดีแล้ว มันก็ยับมาหายสั
13:53วรับ
13:53- แล้วแกจะได้เห็น ว่าคนอยากฉั
13:59น ทำอะไรได้บ้าง
14:02- โทษประตำรวจก็ไม่ต้องมาแล
14:11้ว มันนี้ไปหมดแล้ว
14:14- ก็ต้องหรอกจ้ะ ดวงเมื่อได้
14:15โทษอิหลี
14:16- เฮ้ย ฉลาดแล้วเราเนี่ย
14:19- ดวงว่าตอนนี้เขาฟาไปคุยก
14:22ับซ้าวบ่าน ขอร้ายซื้อเป็
14:24นพระย้าน
14:24- ว่าที่ดิ่นมององเจ้าแม่อ
14:26ับสอน เป็นที่ดิ่งของซุ้มซ
14:28้น มันได้เป็นที่ดิ่งของผู้
14:29ใด
14:29- ไป ไป ย้ายจา ดวงแค่ไปหาร้ายซ
14:35ื้อ ย้ายถ่ายไปบ้านเนี่ยเดอร
14:37์
14:38- เดี๋ยวดวงกลับมาว่าให้ฟ
14:39ัง ไป
14:43- ไป น่ายทุ้นออกสโนทที่ดิน
14:54ขององเจ้าแม่
14:56ที่เป็นที่ซุ้มซ้นของมูบ้
14:58านเถ้าไปเป็นของเจ้าของ
14:59และกันจะทำร้าย απόองเจ้าแม่เพื่
15:01อส่างลงแร้ม ที่elle รู้ว่าทุ
15:03กคนรัก
15:03และก็สัททาองเจ้าแม่อับส
15:05อน
15:05aparecer พวกฉันมาร้ายลายชื่อเพื่อเป็
15:07นพยายาศว่าที่ดินตรงนั้น
15:08มีของชุมชน
15:09...
15:13ของแท้นทุกสุขนเอง
15:18มา มาสิ มาลงชื่อกัน
15:23ทำไมไม่มาเซ็นชื่อ มาช่วยกันปก
15:25ป้องเจ้าแม่ของเราอ่ะ
15:45เขาให้เงินพวกหน้าเท่าไร
15:47ดวง!พวกเห้าต้องคิดต้องใส่
15:48พวก którejเห็นกันตัว เห็นแก่เงิ
15:51น
15:53อย่าไปไว้พวกชาวบ้านเลย
15:56องค์เจ้าแม่ที่อ้างว่าจะ calf magazine
15:57พิสธนให้ผลตกดี
16:00มันก็ไม่แน่ nach
16:01แต่เงินที่ฉันให้ắngที
16:03เอาไปซื้อของกิน
16:05เอาไปใช้ที่ได้ตันหนีเลย
16:07ลองคิดดูสิว่ามังสัทธากั
16:09บเงิน
16:11อะไรให้ความสุขนะมากกว่าครั้ง
16:16พวกเคอต่อต้านพอเสียพร Mr. ประ
16:17โยชน์ นะ
16:18ไม่มีองกฎมัด้วยความท่วาย
16:24ต้องย้ายไปอยู่บ้าน1 นะ
16:26สร้งอะไรขึ้นมาสักอย่างหนึ่ง
16:27battlefield ท glued散asu สีไปฟ ύ
16:29เดี๋ยวก็ได้ Eenholy
16:31ฝักค่อนฉันค่อนบาก กว่าไม่
16:33ต้องหรือตายดีดอก
16:34ที่、กับสิมองไม่แต่หาย fuera
16:35ขึ้น Careful กับ็ลเจอเลิ muerte
16:38อย่างตามนี้แต่ลมแก่จม
16:40คือคักหลังพ่อรายธ
16:41ตายไปต้องรูกหมกใหม่
16:43พอได้พูด พอได้เกิน
16:46ย้าย ย้าย ย้าย โดยพูด ยาย
16:50ยาย ยาย ยาย ยาย
16:51ยาย ยาย
16:55ว๊ว...
16:56ยาย
16:56พี่ thinking
17:10นอนพักอยู่ข้างบน น่าสายพิ้
17:13นดูแลยัวค่ะ
17:13พายายายหอมไปหาหมอด้วยกว่า ช
17:15่วงนี้ยายายเป็นลงบ่อย
17:17ฉันบอกยายแล้ว แต่ยายไม่ยอมไป
17:19ยายไม่อยากไปลงพรยาบาล
17:24พิมพ์ แกไปคุยกับยายให้ยาย
17:27ไปหาหมอที
17:29จ้ะ
17:32ดงไปด้วยค่ะ
17:32ไม่ต้อง ให้คุณพิมพ์ไปดูแลย
17:34ายเธอ
17:35ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ
17:46แล้วว่าคุณรู้ได้ยังไงว่
17:48ายายเป็นลูก
17:51อืม ฉันเข้าชาญดูก็รู้แล้
17:53ว
17:55คุณผู้ลิด
17:59ฉันได้ยินคนที่โรงงานเขาคุ
18:01ยกัน
18:01ว่ายายหอมดาดลุงเช็ดถาจน
18:03เป็นล้ม
18:04หะ
18:05หรอเล่น
18:09มันใช่เวลาไหม
18:26แม่ประเป็นยังแล้ว
18:28เดี๋ยวแม่ก็เศ้า
18:29แม่อันแม่ไปโรงเฮียบาลเธ
18:31อ
18:31ให้หมอเขาตูดดูหน่อยนะ
18:34ก็ได้
18:36แต่ว่าพี่มันต้องซอยแม่ด้
18:38วย
18:41แม่จะให้ฉันช่วยอะไร
18:43พี่มันเป็นลูกขององค์เจ้าแ
18:45ม่
18:45พี่มันต้องปกป่ององค์เจ้าแ
18:47ม่
18:48ว่าใหมี่ผู้แด่มาทำไล่
18:50แล้ว
18:52ถ้าเกิดว่า
18:54เราย้ายองค์เจ้าแม่ออกมา
18:56แล้วๆ หาที่อยู่ ให้องค์เจ้าแม
18:59่
18:59ป ranged village
19:00พี่มันขอลองล่ะพี่ม com
19:13ของกบตนฉัน
19:19แม่เถาแล้วลูก แม่บอมมี่เก
19:21ื้อมี่แห้ง ที่จะไปสู่รบตบเม
19:23อร์ก็คู่ใดอีกแล้ว
19:28นี่เป็นเวลา ของการสดใส่ความ
19:30พิษในอดีต
19:40จานเมื่อ ฉันจะช่วยไหม
19:59พิมพ์ก็เคยอยู่กับยาย น่าจะ
20:01พอพูดให้ยายไปหาหมอได้
20:03แม่นจ้ะ
20:04แย่หอมเป็นยังไงบ้างค่ะ
20:13แม่
20:15แม่ให้กินยาแล้วก็นอนผักแล
20:17้วล่ะ
20:19หนูดวง ยังไงให้ยายพักมากๆ
20:21า ก่อนกับ แล้วว่างๆน้ำมาเยี่
20:24ยม
20:27ขอบคุณคุณพูไน้มากๆนะคะ
20:30ปัษพู
20:31แค่ คุณนาคะ
20:34เอ่อ วันก่อน คุณปูริษพาด
20:36วงไปตามหา mesuresที่ชื่อพรส่อนใจ
20:40แต่เขาบอกว่าไม่ใช่แม่ดวง
20:43จริงๆแล้วแม่ดวงเชื่ออะไรคะ
21:02น่าว่าน่าจะเป็นคนที่ชื่อซ้
21:05ำกัน
21:05จริง ๆ แล้วมีหลายคนที่มีชื่
21:08อกับนำสกุลซ้ำกัน
21:11แม่หนูดวงคงจะยังทำงานอยู่ท
21:14ี่เกาหลี
21:15ไว้ ถ้าน่าติดต่อในหน้าได
21:16้เมื่อไหร่ น่าจะรีบอ่อนดว
21:18งนะ
21:21ค่ะ ดวงก็คิดว่าคงจะชื่อ
21:25ซ้ำกัน
21:30คุณน่าไม่โกหกดวงหรอก
21:34สวัสดี
21:34น้องเกิดสิ์
22:04- แม่ครับ แย่หอมพูดอะไรกับ
22:20แม่ครับ แย่หอมมาคุยกับแ
22:25ม่ ขอลองให้แม่คุยกับพ่อ
22:27เรื่องที่ดินตรงรานองเจ้าแม่
22:29- แล้วแม่ว่ายังไงครับ แม่
22:33ก็รับปากว่าจะช่วยเต็มที พ
22:34อแม่ไม่อยากให้ใครมาทำลายความเช
22:36ื่อความสัทธาของโกษชาวบ้
22:38าง ยังไง เดี๋ยวแม่ขอตัวไป
22:41คุยกับพ่อก่อนนะ
22:42- แม่เดี๋ยวผมไปด้วยครับ ไม่ต
22:47้องหรอก เรื่องนี้แม่ขอคุยกั
22:49บพ่อตามกำพัง แล้วเดี๋ยวถ
22:51้าเกิดว่าได้เรื่องยังไง แม
22:52่จะลิ่มมาบอกนะ
23:07อาวววววววววววววววววว
23:11วววววววววววววววววววว
23:15วววววววววววววววววววว
23:18วววววววววววววววววววว
23:22วววววววววววววววววววว
23:22วววววววววววววววววววว
23:22วววววววววววววววววววว
23:22วววววววววววววววววววว
23:22วววววววววววววววววววว
23:22วววววววววววววววววววว
23:22วววววววววววววววววววว
23:22ววว
23:22ของฉันคือสายนางลำ
23:24เป็นคนสร้างองค์เจ้าแม่
23:27นี่...ผมเคยสั่งคุณห้ามพูดนว
23:28นนี้อีก
23:29คุณจะถาเกียร์คนบ้านนางลำ
23:31นั้นก็เดือดล้อมสิ
23:33คุณกลับมุมแทบไปเลยป่ะ
23:34เดี๋ยวบุจการเอง
23:35ฉันไม่กลับ
23:38แม่ฉันป่วย
23:40ฉันทิ่งแม่ไม่ได้เหรอ
23:46คุณไว้เจอกร
23:49ฉันขอลองแล้วนะ
23:52ฉันทำตามความต้องการของคุณมา
23:54โดยตลอด
23:55แต่ครั пс�� capitalize มันสำขัญกับครอ
23:57บครว่าชัดมาก
24:00ให้คุณช่วยแม่ggiักน้วยนะ
24:05แล้วครอบครัวเราบ้า
24:07คุณแค่ถาม tadไปความสансใหนกับ
24:09ครัวของเรานะ
24:15คุณเป็นสัตว์ก่อน
24:29พ่อครับ เอาไว้ค่อยคุยกัน
24:31พ่อจะเป็นลองงาน
24:33แต่ว่ะ
24:47แม่ แม่ลองให้ทำไมครับ
24:55พ่อบอกว่า คุณเช่ถาคุณตั
24:58ดสินใจแล้ว
25:00แล้วเปลี่ยนไม่ได้เหรอครับ
25:02แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน
25:06รู้แต่ว่า
25:09พ่อครับเรายังต้องเพิ่งเข้า
25:11อยู่เยอะ
25:11แล้ว
25:11พ่อครับ ให้ไหนกันหมด
25:42สร้างที่นี่เหมาะมากนะครับ
25:49ทำไมก็อยากสร้างลงแรงที่นี่
25:51เป็นที่ดินพื้นใหญ่
25:57มองเห็นผู้เขา
25:58เห็นแม่น้ำ
26:00เป็นแรนมากที่สวยงามมาก
26:01ที่นมนาวฉันนี่
26:05กลัวอะไร
26:07คือ
26:08ผมไม่อยากมีปัญหากระชาวบ้าน
26:10เราต้องทำธุรกิจที่นี่อีกนาน
26:12และโรงงานผมว่าอยู่ที่นี่
26:17แกกลัวมีปัญหากับลูกเมี
26:19ยใช่ไหม
26:21เถอะ
26:22เถอะ
26:24เธอแต่มีแกมาพังที่นี่
26:27ก็เข้าไปดูแลอีกแกนั้น
26:30หรือว่าจริงๆแล้วนี้
26:34มีแกมีความสัมพัญอะไรกับพ
26:35วกบ้านนำครับ
26:43ว่าไง
26:46มีแกแกมีความคำพันธ์อะไรก
26:47ับพวกบ้านนั้นครับ
26:50กลับนังดวงอับสอน
26:53พี่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับบ้าน
26:54นังลำ
27:21สอนองลำบนที่นินแปลงนี้เธอ
27:23นะครับ
27:55ฉันจะสร้างลงแหลมที่นั่น
27:58และทุบไปหินบ้านนั้นให้เราเอี
28:00ยด
28:14assumptionsที่นั่น
28:56ผมขอโทษ
29:01ผมพยายามแล้ว
29:05คุณ...คุณต้องการที่ดินตรง
29:07ไหน
29:07เดี๋ยวฉันจะช่วยหาให้
29:09เอาที่แบบ...
29:09พอเจอ
29:11ผมทำเต็มที่แล้ว
29:15ขอโทษ
29:37ผมว่า...
29:40เขาอยากจะทุบ...
29:42องงเจ้าแม่อับสอนที
29:46ทุบองงเจ้าแม่...
29:49ไม่ได้นะ...
29:51แม่ฉันต้องอยู่ไม่ได้แน่แน
29:53่
29:53คุณ...คุณต้องช่วยแม่ฉันนะ
29:57คุณต้องช่วยแม่ฉัน
30:00ใครคือแม่ของแม่ครับ
30:32ยายไม่ยอมกินอะไรเลยอะ
30:34ข์นป่อยให้เป็นแน่ตอนนี้
30:35เดี๋ยวก็การจะหนักนะ
30:37ข
30:38งัdt чтобы
30:38quando
30:38ขอต้องหายจ่ะ
30:40หน้าศัยพริ конфี่คุยกับย้าย
30:41โรด
30:41แล้วจะได้ plants
30:44เห็นหน้าน่ะ
30:45น่าจะ เคยดยิ่งกว่าเกา
30:47หน้าศัยพริ SCHOOTH Wisc
30:48เกี่ยงกว่าförอย่างนี่
30:49อะไรเงินเป็นคนようสวย
30:50ตล์กที่เหมือนрос LAUGH
30:55หน้าวาดวงนะ
30:57หน้าเป็นห่วงกว่า
31:00ตล 어쨌든ดวงแค่เป็นห่วงย้ายจ
31:01่ะ
31:12ถ้ารู้ว่าแม่แทะแถอยู่ใก
31:14ล้แค่นี้เอง
31:15รวมจะรู้สึกดีขึ้นไหมนะ
31:46แม่เป็นลูกเย่ของ
31:50ตรงลงนี้มันเป็นยังไงกั
31:51นแน่ครับ
31:51ทำไมไม่มีใครบอกอะไรผมเลย
31:57แม่อยู่กับเย่หอม
32:00สืบท่อตำแหน่งนังรำถวั
32:02นองเจ้าแม่
32:05จำกระทั่งแม่มีความรับ
32:09แม่ก็ล STEM ไม่อยากรำอีก
32:12แต่พี่ของไม่ยอม
32:14แม่ก็ล illnesses ออกจากบ้าน
32:18แล้วทำไมแม่ต้องโกผม
32:19ต้องปิดปรัxisผมด้วยครับ
32:22พ่อเป็นคนขอให้แม่ปิดเริ่
32:24มนี้เอง
32:27พ่ออยากสรeงประวับติชีวิ
32:28ตใหม่ให้แม่
32:29เพื่อ 아무ral раз
32:30คุณเชสถาไม่ชอบคนหมู่บ้านนาง
32:31รำ
32:32พ่อไม่อยากให้คราวรู้แม่มาจาก
32:34ที่นั้น
32:35พ่อไม่อยากให้ลูกเช็ดถาโกร
32:36ธ
32:37แค่นั้นนะครับ
32:38แต่บ้านเรามีวันนี้ทุกพ่อเค้
32:39าน่ะ
32:47สรุป
32:51ใหญ่หอม
32:54เป็นยายของผมอ่ะครับ
33:01อุ๊ย
33:05แม่ยังมีเรื่องสำคัญอีกเร
33:07ื่องนึงที่ยังไม่ได้บอกลูก
33:10แม่ยังมีเรื่องอะไรปิดบังผมอ
33:11ีกครับ
33:12เกี้ยรも commissions
33:12อั่น
33:31ฉันยังมีเรื่องวары
33:33ที่ต้องสารภาพคุณด้วย
33:39เกี่ยวกับดูดวงอับถรร
33:42แกนี้ อาจริงเกิด
34:13แม่มีเรื่องอะไร เคี่ยวกับดุ่งอ
34:16ับสร
34:21ฉันเคิ่มกอหกคุณ
34:26เรื่องที่ฉันบอกว่าลูกฉันต
34:28ายไปแล้ว
34:32จริงๆแล้ว
34:35ลูกฉันยังไม่ตาย
34:40ฉันเรียงลูกไม่ไหว
34:43ก็เลยไปถิ่งไว้ให้หอมเรียว
34:45แต่ฉันตั้งใจว่าถ้าฉันต
34:49ั้งตัวได้
34:51ฉันจะกลับไปรับลูกสาวฉั
34:53น
34:57ลูกสาว
35:11ลูกอับสร
35:11เป็นใจ ยาย
35:18บอร์
35:19กินบอร์หิว
35:22ไม่กินก็ตาย
35:23ลากสาวงเต้าแม่ไปบอกได้
35:25ลูกก็ค่าตายดีครัว
35:28ยายตายบอกได้นะจ๊ะ
35:30ใช่
35:31ถ้ายายตายไป
35:33ยายก็ต้องไปเจอหน้าผีบันพระ
35:34บุลุษ
35:35ยายจะตอบคำถามอย่างไร
35:40เหมือนไหร่ หนาเบือนอ่ะ รับค
35:42าญ อม่าหลิดผู้ชิกิน นิ้
35:45วนิ
35:48ย้ายเคยสอนให้ดวงสู่ ถึงเขาจะ
35:51เบอมีแม่ แต่กับมีย้าย
35:54ดวงถึงได้ผู้ซื้อเบาะขาด
35:55แม่
36:06อ่ะ อันซีเอาไปไซหลัก
36:09อ้าคุณ หิ้ว
36:10แล้วจะตักให้อย่างนี้ ยาจะป้อน
36:12ดู
36:12โอ้ว มอตักป้อน เอา
36:14กินเอง เขามานี่ อ้า
36:17เอา เอา เอา เอาจ้า
36:19กินล้าย ๆ สิเด่นี้แห้กไปต่
36:21อสูก
36:22ก็พวกสัว ๆ
36:24กินจ้าบอก เออ ให้มัดตายไป
36:28ให้มัดตกนลก คุ้มที่เลือกท
36:30ี่สุด
36:31เฮ้ย จ้าได้ขนาดนี้ แล้วว่า
36:34หายแล้วล่ะหายดีเร็ว
36:45ฉันขอโทษ
37:00ขอโทษน่ะ ลูก
37:03ได้ครับ
37:07เจอถึงปกป้องดวงสอนมากขนา
37:08ดครับ
37:15ฉันก็เพิ่งรู้
37:16ว่าโดวงสอนเป็นลูกสาวที่
37:18ฉันเอาไปทิ้งไว้กับใหญ่ข
37:19องเมื่อไม่นานนี้เอง
37:25มันเป็นตราบาปในใจฉันมา
37:27ตลอด
37:30แม่ครับ
37:33ดวงอัพสอนฝันอยากเจอแม่
37:36เฝ้ารอเจอแม่ที่แท้จริงมาต
37:38ลอด
37:40ผมว่าโดวงสอนต้องดีใจมากแ
37:42น่ครับ
37:43ที่รู้ว่าแม่
37:45เป็นแม่ผู้ให้กำเนิด
37:47ถ้าหมอกเรื่องนี้กับโดวงสอนนะ
37:49ทำไมอ่ะครับ
37:53แม่พอจะรู้ไหมครับ
37:54ว่าแม่ของโดวงอยู่ที่ไหน
37:56แม่ของโดวง
37:57ไปทำงานที่เกาหลี
37:59เขาพยายามเก็บเงิน
38:01เพื่อที่จะมารับโดวง
38:02ไปอยู่ด้วย
38:03วันก่อนคุณภูริษพาโดวง
38:05ไปตามหาแม่
38:06ที่ชื่อพอสอนใจ
38:08แต่เค้าบอกว่าไม่ใช่แม่ดวง
38:10จริง ๆ แล้วแม่ดวงเชื่ออะไรค่
38:11ะ
38:16แม่ก็จัยงลายกับดวงอัพ
38:18สอนมาตลอบ
38:20ตอนที่ดวงอัพสอนอยากเจอแม่
38:22แม่ก็สร้างเรื่องโกหก
38:27ดวงอัพสอนคงจะไม่ให้อ GPA Explorer แม
38:29่น่ะ ๆ
38:30แล้วแม่จะเปิดบังเรื่องนี้ไปอ
38:32ีกนานแค่ไหนครับ
38:36แม่ขอเวลานี้
38:38ขอให้แม่ได้ช่วยเหลือได้ดู
38:41แลรวงอับสอนเราก็ยายหอม
38:44ขอให้แม่ได้ปกป้ององเจ้าแม
38:47่อับสอนไว้ได้
38:50แล้วแม่จะบอกความจริงเรื่องน
38:52ี้กับทุกคน
39:00แล้วแม่จะพาลูกไปกลาบยายห
39:03อมด้วยนะ
39:07ได้ครับแม่ ผมจะช่วยแม่ครับ
39:13เราจะช่วยกันปกป้องเจ้าแม่อ
39:16ับสอน ปกป้องบ้านนางรำครับ
39:33ต้องมีเรื่องอะไรไม่ดีแน่เลย
39:38แล้วดอกไฟลูกเรื่องนี้ไหม
39:43รู้ทุกเรื่องเลยค่ะ
39:46เรื่องอะไรคะ ดอกไฟลูกมาถึง ไม่รู้
39:49เรื่องอะไรเลยนะ
39:53จ้ะ ขอบคุ้นหลายๆจ๊ะนะเพ็
40:04น
40:09เพียงเพ็นโทรมาทำไม
40:13มีเรื่องอย่างหละ
40:17อ๋อ น่าเพ็นพันโทรมาบอกว่
40:19ามีกริงใหม่แหงอยู่ร้านเจ้า
40:21แม่อัจ
40:22เพิ่นเลยให้เฝ้าไปตาด อย่านมัน
40:24เฮียใส่หัวสาวบ้าน
40:26เออ นางเพ็นอย่างถึงมันปากมั
40:28นบวดีเนอะ
40:28แต่ว่าพี่ไซมันนัดดีด้วย ต
40:31ั้งเด็กกับฝากไปห้าคนมาจัดก
40:32ารเจ้า
40:33ถึงเบิดนี้มีปัญหา
40:36น่าใสายพินธ์ ปลากย้ายน technology
40:40ไปก่อนเด็ว
40:40เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยวด้วม
40:43แก่สิตuc картนั่ ciąกกินเขาเลย
40:45ดีบลางไว้หายใจก่อน ปล่อยให
40:48้เด็กๆน้าไปทำกันกันยายàn
40:49voi owl managementピス coatedคน
40:51Peninsula ลaliśmy вамиจะแรกดuluvin leaseตี้ ทั้งไหนก
40:54ินเขาแล้ว
40:56กินๆ คอร้อนว่ายายกินก่อนก
40:59ินให้หมด
41:02คัดข้อคูตรวจ
41:03อืม
41:03อืม
41:26ฉันก็พึ่งรู้ว่าโดบสองเป
41:28็นลูกสามที่ฉันเอาไปทิ้งไ
41:29ว้กับเย้ขอเมื่อไม่งานนี้เอง
41:32ฉันขอโทษ
41:38พวกนี้
41:39ฉันขอโทษนะลูก
41:43ต้องกับสอน
41:51เป็นน้องสาวแล้วอ่ะ
42:01เวลา
42:02คุณพูดก็ได้ต้องนี้
42:04กันขอโทษนี้
42:26ได้ เดี๋ยวฉันรีบไป
42:32เหลือนิดให้มันเร็วๆหน่อย
42:38มองอะไร
42:39กูจะทุกเจ้าแม่ของพวกมันน
42:41ี้เต็นสร้าง
42:43รุงครับ รุง
42:44รุงทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ
42:48ทำไมจะทำไมได้ แล้วก็รุงไปเจ้าของ
42:49ที่นี่อ่ะ
42:50รุงก็รู้ว่าฉโนดนั่นมัน
42:51ของปลอม
42:54รู้ได้อย่างไรว่ามันของจ้องนั
42:55น
42:56แต่ตอนนี้มันยังเป็นข้อพิ
42:58พราศกันอยู่
42:59ผมจะยื่นเรื่องขอให้สารพิจารณา
43:01รุงกลืน
43:18บางทีความมั่นใจมากเกินไปก็
43:20กลายเป็นประมาณนะครับ
43:22แต่แต่ผมไม่ได้เป็นห่วงรุงนะ
43:25ผมแค่ไม่อยากให้ความประมาณของร
43:27ุง
43:27มาทำให้พ่อผมต้องเดือดร้อนด้
43:29วยแค่นั้น
43:37ถอยไป ผมไม่ถอย
43:40จะลองดีกับฉัน
43:42จับมัน
43:54ลุงทำแบบนี้ไม่ได้นะ ลุง
43:56ลุงทำแบบนี้ไม่ได้นะ ลุง
44:04พ่อจะแก้แค้นให้ลูกฤษา
44:07พ่อจะทุกเหมือนแหละอิ่น
44:10แล้วเอาไอ้หินบ้านนี้ไปปูท
44:11างเดินข้างบ้าน
44:20หยุดนะ
44:23อ้าย!
44:23อ้าย!
44:24อ่าย!
44:27พี่พวกเขาขาพี่เมล
44:28ออกไป
44:36ฉันบอกให้ออกไป
44:38งั้นฉันจะโทรแจ้งตำรวจ
44:40เอาพระแกเข้าคุงให้หมด
44:42ตำรวจก็ทำอะไรไม่ได้
44:43เพราะที่ดีนี่มันที่ดีของฉ
44:45ัน
44:55นายจะทำยังไงครับ
44:56มันคิดจะความทางนาย
44:57ฉันไม่เคยย้อนให้ใครมาหักนะ
45:06บอกให้แม่ย้ายไปดูที่เห็นกั
45:07น
45:07แม่ฉันไม่ยอมยายแน่นอน
45:09แม่ฉันจะต้องอยู่ปกเป้าおงเจ
45:11้าแม่อับสอน
45:12ถึงเวลาที่พ่อต้องเดินหรอ
45:13คะ
45:13เพราะหว่างบุญคุณกับการทำ
45:15ความผิด
45:16เพราะพ่ออาจจะกายเป็นผู้สม
45:17รู้ร่วมคิด
45:18แล้วก็มีความผิดไปด้วย
45:19ผู้จะจุดไฟเท่าไว้เจ้าแม่
45:21ด้วง ต่าพิ้นมา plutôtป่อ
45:23แต่พิ้ง
45:27กระฟูอยู่ไหนลูก
45:29ผมเอาขอมาให้ดวมสอนกับใหญ่ห
45:30อมครับ
45:31พูรีบเข้าไปในบ้านเดี๋ยวน
45:33ี้เลยนะ
45:33ว่าไงนะครับ
45:34แม่บอกให้รีบเข้าไปในบ้านไ
45:35ง
45:36พอกับแม่ก็มันจะไปหา
45:37มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
45:40แม่ฉันบอกว่า
Comments