- 11 minutes ago
Love Is In The Air Capitulo 96: Sentimientos del pasado
Category
📺
TVTranscript
00:06Son 2 3 4
00:17Yanlışlarımdan ders alacak kadar olgun değilim.
00:20Bu yalan bir mecburiyet.
00:23Yoksa sana vurgun değilim.
00:25Ama gözlerimde bir ışık
00:28Kalbimin tıkırtısı
00:30İçim içime sığmıyor
00:32Ya bu neyin kıpırtısı
00:34Dön yüzünü gökyüzüne
00:38Bak bir aşkın yıldızına
00:40Ama
00:43Parlayacak sönecek
00:46Biliyorum
00:49Her şey olur
00:51Her şey biter
00:53Bir yıldız gökyüzünde
00:56Kayar yitar
00:58Her şey olur
00:59Her şey biter
01:01Her şey biter
01:14Her şey biter
01:28And a lot of globes.
01:30When Serkan saw us, he got upset a lot.
01:37Tell us everything.
01:38What did he tell you?
01:38What did he tell you?
01:39How did he react?
01:40Okay, I'll tell you.
01:43Serkan and I were sitting.
01:47Erdem, what's going on?
01:48It's not important.
01:50I'm going to tell you.
01:51Tontas prisas.
01:52Why did you call me?
01:53Siéntate, we have to talk.
01:54Why do you have to be here?
01:55Si, no nos estarán espiando en la oficina.
01:58No digas chorradas.
01:59¿Quién quieres que nos spie?
02:00De ahora en adelante nos reuniremos aquí.
02:02¿Vale?
02:02Esta será nuestra base.
02:04Donde trazaremos todos nuestros planes.
02:06Sin nadie más.
02:06Solos tú y yo.
02:08No, no cuentes conmigo.
02:09Lo que sea que tienes en mente me da miedo.
02:12Había globos rojos en el despacho del señor Serkan.
02:15Había un montón.
02:16Era como una marea roja.
02:17De lo más empalagoso era...
02:18Valeria, el grano Erdem.
02:20Serkan y Shelley se casan.
02:22Y Eda y Denise también.
02:24Engin tendrá un bebé.
02:25Lo va a tener Pirina.
02:26Bueno, lo que sea.
02:28Y nosotros, Leila.
02:29¿Qué pasa con nosotros?
02:32Erdem, ¿en serio me has llamado para esto?
02:33No pasa nada con nosotros.
02:35Nos seguiremos sentando en esta mesa.
02:37Hasta esos tienen pareja.
02:38Nos seguiremos sentando a mirar a la gente.
02:42No.
02:43¿Qué es que San Valentín no lo pasaremos solos?
02:46También vamos a tener una pareja.
02:48¿Y cómo la encontraremos en un día?
02:50Mira, solo tenemos que confiar el uno en el otro y ayudarnos mutuamente, Leila.
02:54Erdem, no me apetece...
02:56Escúchame, ya sé lo que haremos.
02:59Haremos una lista de todos los empleados de la oficina desde el primer piso hasta el último, ¿vale?
03:04Y de esa manera veremos qué opciones reales tenemos en el trabajo.
03:07Y después lo comentamos entre nosotros para ver qué hacemos.
03:10Creo que podríamos ayudarnos mutuamente.
03:12Tú me dices qué opinas y luego yo también te doy mi opinión.
03:17La verdad, Erdem, no sé si me interesa saber tu opinión al respecto.
03:20Pues tú misma, Leila, tú misma.
03:23Mira, si no encontramos a nadie nos tocará pasar San Valentín juntos.
03:29No, eso ni en broma ni los sueñes.
03:32Sería un castigo muy cruel, ¿verdad?
03:35Sí, qué horror.
03:37Oye, perdona, no te pases.
03:39Soy mona.
03:41Ponte las gafas y tómate un café.
03:44¿Me apetece un té?
03:45Mira qué cosita más bonita, cariño.
03:48Si somos iguales, se parece un montón a mí, ¿verdad?
03:52Engin ahora mismo tiene el tamaño de un guisante.
03:56No digas eso, amor mío.
03:57Oye, ¿tú crees que si nos fijamos mucho podemos saber si es niño o niña?
04:04La doctora nos ha dicho que es pronto para saberlo.
04:07Se está desarrollando todavía.
04:09Hay que tener paciencia.
04:11Ya la has oído.
04:11Dice que aprovechemos estos días para descansar mucho y pasar tiempo juntos.
04:17¡Ah!
04:17Es verdad, se me ha olvidado contarte una cosa.
04:19Qué tonto.
04:20Mira, mira, es una aplicación muy chula.
04:23Te enseña cómo va creciendo semana a semana.
04:26Te va mostrando su desarrollo.
04:28Te dice qué parte está desarrollando ahora.
04:29Es bueno saberlo.
04:31Vamos a ver.
04:32Cariño, ¿qué haremos mañana?
04:35¿Quieres que salgamos a cenar?
04:37¿Te acuerdas de ese sitio al que siempre íbamos cuando empezamos a salir?
04:40¿Ese tan romántico te apetece?
04:42Claro.
04:42Vale.
04:43Genial.
04:43Vale.
04:44Mira.
04:44¿El qué?
04:45Ahora se le está formando la boca y la nariz.
04:47Seguro que será guapísimo.
04:49Te voy a comer esa naricita.
04:50Te quiero mucho, mi amor.
04:52¡Ay, qué bonito es mi bebé!
05:00Hola.
05:02Hola.
05:04¿Crees que el dueño del local dejará entrar a este guapetón?
05:07Estoy segurísimo de que le va a dejar entrar.
05:09En esta cafetería aceptamos animales.
05:12Bueno, cuéntame, ¿qué tal ha ido hoy?
05:15Pues la verdad creo que bastante bien.
05:17Debo reconocer que tu aportación ha sido de gran ayuda.
05:20Pues, Eda, ve preparándote.
05:22Porque aún no has visto nada.
05:25No me subestimes.
05:27Emir, esta es Eda, una amiga de la infancia.
05:29Te he hablado de ella.
05:30Sí, me acuerdo.
05:31Encantado.
05:32Igualmente.
05:32Emir trabaja en un estudio de fotografía.
05:35Es un fotógrafo con mucho talento.
05:36Nos conocimos en Brasil, hará un año.
05:38Ha venido a sacar fotos de mis diseños, pero...
05:41Dice que no quiere hacer fotos convencionales y está buscando inspiración.
05:44A saber qué se le ocurre.
05:48Creo que he tenido una idea.
05:50¿Cuál?
05:51Tú dices que tus diseños están vivos, que tienen alma, ¿verdad?
05:55Sí, o por lo menos eso creo.
05:59¡Cuñado!
06:01¡Cuñado!
06:02Hola, Acercan.
06:10Meltem.
06:11Meltem.
06:14Meltem.
06:15Melo.
06:16¿Melo?
06:17Melek.
06:18Sí.
06:19Perdona, Melek.
06:21Oye, Melek, ¿está Eda en casa?
06:24Ay, no, pero si supiera que has venido...
06:29No está.
06:30Se ha ido.
06:33De hecho...
06:36No volverá hasta la noche.
06:38Está con su novio.
06:41Un tío alto y atractivo.
06:43Es un partidazo.
06:45Y ahora mismo está con él en su cafetería.
06:47Está con Denise.
06:49Denise no es tan guapo ni tan...
06:50Déjalo, da igual.
06:51Además, lo que haga Eda me da igual.
06:53He venido a recoger a Sirio.
06:55¿Puedes ir a buscarle, por favor?
06:56No puedo.
06:57No puede nadie.
07:00¿Qué significa que no puedes?
07:03No me des una respuesta larga, por favor.
07:05¿Me lo puedes explicar en una sola frase?
07:07Tengo un poco de prisa.
07:08En primer lugar, ya no es solo tuyo.
07:11También es nuestro.
07:12Todos lo hemos cuidado.
07:14Y además...
07:15No está.
07:16Eda se ha llevado a Sirio, a la cafetería.
07:19Siempre quiere ir a donde ella va.
07:21No me preguntes qué estarán haciendo porque no lo sé.
07:24Ni idea.
07:25¿En serio?
07:27Está bien.
07:29Gracias, Meltem.
07:30Espera, ¿te puedo decir una cosa antes de que te vayas?
07:34Dime.
07:37Eh...
07:38¡Cuñado!
07:45¿No significa nada para ti?
07:49Vale.
07:51Puedes irte.
07:52¿Estás bien?
07:53Claro.
07:54Vale.
07:55Me voy.
07:56Adiós.
07:58Y me llamo Melek, no Meltem.
08:01Melek.
08:05Pues vamos.
08:06Money.
08:32¡Será bien!
09:38Dime, Serkan.
09:40Hola, Selin. ¿Dónde estás?
09:41He salido. Voy de compras. ¿Y tú?
09:44Eh, yo estoy yendo a una reunión por lo del proyecto del puerto. Tenemos que pulir un par de detalles.
09:52Oye, Engin dice que te está llamando y no le coges el teléfono.
09:55Vale, le llamo ahora mismo.
09:57Bien, hasta luego.
09:59Adiós.
10:05¿Por qué le he dicho eso? Podría haber dicho perfectamente que he ido a buscar a Sirio.
10:11No sé.
10:29Cariño.
10:32Mira que te he comprado. He vaciado la tienda. Higos secos, nueces, avellanas, pistachos y almendras.
10:38He traído un poco de todo. Y he encargado caldo. Está muy bueno y nos lo van a traer a
10:44casa.
10:44Ah, y también he pedido uvas y miel. Lo que sea para nuestro bebé. ¿Verdad que sí, cosita? Para ti
10:49solo traigo lo mejor.
10:52Oye, Engin, mírame la cara. ¿No me has oído? Que me la mires.
10:58Ya te la estoy mirando.
11:03No voy a poderme teñir el pelo, Engin.
11:06Bueno, ¿y qué pasa?
11:07Estoy hinchada. Estoy muy hinchada.
11:10¿Seguro? No sé.
11:12Y echo de menos llevar tacones. No entiendo por qué no puedo ponérmelos. Quiero seguir llevando tacones.
11:18Ah, vale. Sí, sí. Claro, claro. Póntelos. Pero no andes.
11:22Sabes, creo que no me entiendes, Engin.
11:26No, sí que te entiendo. Claro que sí. Ya sé. Son las hormonas. Ya nos lo dijo la doctora.
11:33Ah, todavía no te he contado lo mejor.
11:35¿Qué?
11:35Pues que ya tenemos fotógrafa para el parto. No tienes ni idea de lo buena que es.
11:40Se ve que la gente se mata por conseguir cita con ella. Es brutal.
11:43Le he dado la fecha aproximada y me ha dicho que sí, que no va a haber ningún problema. Así
11:47que va a venir.
11:48¿Has traído nueces? ¿Qué?
11:50Que sí, has traído nueces o avellanas. Has dicho que has comprado frutos secos, ¿no? Dame un poco.
11:54Son las hormonas. No sé. ¿Seguro?
11:56Tú dame algo, Engin. Estoy agobiada, muy agobiada. Necesito comer algo.
12:00Toma, cariño.
12:03Te la dejo aquí.
12:05No están muy buenas.
12:07Oye, ¿qué haremos mañana?
12:09¿Mañana? No lo sé. ¿Qué pasa mañana?
12:13Me falta el aire. Noto que me falta el aire. Por favor, vete a tu despacho. Lárgate, Engin. Vete ahora
12:21mismo, ¿vale? Quiero estar sola.
12:22Lo entiendo, cariño. Soy un hombre muy comprensivo. Sé que esto es cosa de las hormonas.
12:29Bueno, adiós, pequeñín. Hasta luego.
12:34Esto es alucinante. Mañana es San Valentín. ¿Cómo se ha podido olvidar de eso? ¿Qué le pasa?
12:42Empiezo yo, ¿vale?
12:45SWAT de contabilidad.
12:46¿Qué? ¿SWAT? ¿Nuestro SWAT?
12:48Claro.
12:49Venga, ya. ¿Qué dices? ¿SWAT el del aliento apestoso?
12:52No tiene el aliento apestoso.
12:54¿Ah, no? ¿Y cómo sabes que no lo tiene?
12:56Erdem, si me hubiese acercado tanto a él, no estaría aquí ahora.
13:00¿Entonces, eliges a SWAT?
13:03SWAT es contable, así que le gustan los números. Veamos.
13:10¿Venga, qué?
13:11La bolera.
13:13¿Qué relación hay entre los bolos y la contabilidad?
13:16Ah, la hay. Porque mira, en los bolos tienes la bola y los bolos, ¿entiendes?
13:21Y lanzas la bola para derribar los bolos.
13:24Y cuando los derribas, ganas puntos que vas sumando.
13:29Eso, ganas puntos y vas sumándolos.
13:31Y la contabilidad va a sobresumar.
13:33Así que seguro que a SWAT le gustan.
13:36Vale, no me parece una mala idea.
13:38¿Y tú qué?
13:39Dime a quién has elegido.
13:41Venga, dímelo.
13:44A Meral de publicidad.
13:46¿Meral?
13:48¿Meral, dices?
13:49¿Estás loco?
13:50¿No la has oído reírse?
13:52Parece una gaviota y seguro que usa un 45.
13:54Usa una talla 42, se lo pregunté un día.
13:57¿Qué le gustará?
13:58A ver, Meral...
14:00Hazle un regalo.
14:03¿Un regalo?
14:04No me lo había planteado.
14:05¿Estás segura?
14:06Claro, a Meral le encantan los zapatos,
14:08pero no puedes comprarle unos zapatos sin más.
14:10¿Qué podemos hacer?
14:11Déjale una nota.
14:12Sí, déjasela en el escritorio en plan sorpresa.
14:14Seguro que le gusta.
14:15Vale, pero espera, esto es un secreto.
14:18Es un secreto entre tú y yo.
14:19Nadie más puede saberlo.
14:21Y si tenemos que hablar del tema, lo haremos aquí.
14:23La oficina es terreno prohibido.
14:25Solo hablaremos aquí.
14:26¿Quieres decir que has decidido empezar a trabajar
14:29cuando estés en la oficina?
14:30No estamos hablando de mis ganas de trabajar, Leila.
14:33Estamos hablando de nuestro plan de San Valentín.
14:35Y ahora mismo eso es lo más importante, ¿de acuerdo?
14:39Bien.
14:40Muy bien.
14:41Guapísimos.
14:45Sirio, mira aquí.
14:47Sirio.
14:54Esta es la última.
14:59Muy bien.
15:02Miradme.
15:05Perfecto.
15:08Te llamo cuando las tenga.
15:10Adiós, Eda.
15:14Edna, no te olvides del plan, que no note nada.
15:17¿Qué está haciendo aquí?
15:19Se está acercando.
15:20Está viniendo hacia aquí, disimula.
15:23¿Serkhan?
15:24Edna, ¿de bien?
15:25¿Qué haces aquí?
15:27He venido a por Sirio.
15:29Me lo llevo a casa, si te parece bien.
15:31Sí, claro que me parece bien.
15:34No puedo dejar que te vayas sin invitarte a tomar un café, Serkan.
15:40Claro, claro.
15:43Venga, entremos.
15:44Vale.
15:45Buen chico.
15:49¿La llevas?
15:50Si quieres.
15:52Se nota que te extrañaba.
15:56¿Vamos?
15:57Claro.
15:58Venga.
15:59Sirio.
16:00Vamos dentro.
16:06Este chocolate está demasiado bueno.
16:11Hacía mucho que no comía bombones.
16:13Y encima están rellenos de licor.
16:17Creo que se me ha subido a la cabeza.
16:20No lo entiendo, señora Edan.
16:22Se suponía que esto nos iba a dar energía.
16:26¿Por qué me siento tan pesado?
16:28¿Cree usted que será por el chocolate?
16:31No.
16:33¿Qué va?
16:36La vida nos ha dado bien.
16:38Nos ha dado golpes por todas partes, Eiffy.
16:43Yo no sé si fue buena idea salir de casa.
16:46¿Y sabes por qué?
16:46¿Por qué?
16:48Porque ya no me queda nada de todo lo que hice.
16:51Por ejemplo, yo fui la primera en conocer a Alex y ahora él está con Eiffy.
16:58Mira a Edda y Serkan.
17:00Estaban a punto de casarse y ahora ya no están juntos.
17:03¿Crees que tendría que dejar de salir otra vez, rendirme ante el destino y no volver a salir de casa?
17:14¿Jafy?
17:15¡Jafy!
17:16¿Qué pasa?
17:17¿Crees que tendría que quedarme en casa?
17:19Ni hablar.
17:21Ni en broma.
17:22Consiguió salir.
17:24Ni se le ocurre a dejar de hacerlo.
17:26Nunca más.
17:27Pero si salgo, veré a Alex.
17:29Bueno, pues afrontaremos la situación.
17:32Tiene razón.
17:36Oiga, ¿no le ha apetecido un café?
17:38Uy, no, estoy bien.
17:49¡Ay, vaya!
17:52¡Atenzione, amore!
17:53A ver, deja que vea.
17:54No te preocupes, es un corte de nada. Estoy bien, estoy bien.
17:57¿Te duele mucho?
17:58No.
17:58Ah, Ifer, todos los grandes chefs tienen cortes en las manos.
18:04Vienen con el cabello.
18:05Son gajes del oficio.
18:06Pero tienes que curártelo bien, hay que cerrar esa herida ahora mismo.
18:11Tienes razón, las heridas deben cerrarse.
18:15¿Qué ocurre?
18:16¿Famale? ¿He dicho algo que no debía?
18:18No, no, no es nada.
18:21Ay, Fer, necesitas cerrar muchas heridas, ¿no es cierto?
18:27Si quieres, podemos hacerlo juntos.
18:29Me encantaría.
18:33Cariño.
18:36¿Esto también lo has hecho tú?
18:37Sí, lo encontré partido en tres trozos, pero lo arreglé.
18:43Vaya, se ve que eres muy bueno en lo tuyo.
18:46No creas, no soy tan bueno.
18:48Solo hago lo que puedo para que quede bien.
18:52Seguro que ayudas a mucha gente con tus habilidades.
18:55¿Te refieres a si puedo recomponer a la gente?
19:00No.
19:01Cuando a alguien le han hecho daño, cuesta muchísimo recomponer los pedazos rotos.
19:07Además, se puede querer a alguien aunque otros le hayan hecho daño.
19:14Ya veo.
19:16Bien.
19:17Bien.
19:20Bien.
19:21Bien.
19:25Una estrella de mar.
19:30Sí.
19:31De hecho, la encontramos Eda y yo.
19:36A Eda le gusta mucho el mar.
19:38Bueno, y a mí también.
19:39Me encanta.
19:41De niños pasábamos los veranos juntos en la playa, ¿verdad?
19:44Es curioso, porque cuando la encontramos Eda y yo, juntamos las manos y nos prometimos que nos íbamos a casar
19:51cuando fuéramos mayores.
19:57Vaya, qué romántico.
19:59Pues vais a cumplir la promesa.
20:02Sí, ahora me acuerdo.
20:04La encontré yo.
20:05Es verdad, fuiste tú.
20:07Y mira, es bonito saber que hemos podido cumplir la promesa y que nos vamos a casar, ¿verdad?
20:18Denise, puedes venir, no sé qué café preparar.
20:22Escoge tú.
20:25¿A ti cuál te apetece?
20:26Denise, no exageras un poco.
20:29Creo que te has pasado.
20:31No estoy exagerando.
20:32Si queremos jugar a este juego, hay que hacerlo bien.
20:35Mira, hace nada que he vuelto a Estambul.
20:37¿Tú crees que colaría que nos hemos enamorado en unas semanas?
20:40Claro que no.
20:41Por eso tenemos que ir a por todas.
20:43Yo solo he empezado a describir nuestra historia de amor.
20:47Si eso hace que Serkan vuelva conmigo, adelante.
20:50Confía en mí.
20:55Entonces, ¿cuál preparo?
20:56Coge ese, es el de Colombia.
21:03Ay, Fer.
21:04¿Eh?
21:05Tendrías que estar descansando, si no te va a doler más el dedo y yo no quiero eso.
21:09No, no, tranquilo, si ya me queda poco, casi estoy.
21:12A ver.
21:15Ay, Fer, eso no es urgente, déjalo.
21:18Está bien.
21:21Dime una cosa.
21:22¿Qué?
21:23¿Te agobia trabajar conmigo?
21:26¿Quieres decir que si estoy cansada, verdad?
21:28No, no, no.
21:29Si te sientes asfixiada.
21:31O sea, si te apetece irte a algún sitio, irte de viaje a algún lugar paradisíaco.
21:37Claro, ¿por qué me lo preguntas?
21:39Por supuesto que quiero, pero no sé.
21:42Pero, ¿lo deseas?
21:45Sí, lo deseo.
21:47Y lo acabo de pedir.
21:50Toma ya.
21:51Muy bien.
21:53Deseo pedido y deseo concedido.
21:56¡Ah!
21:56¿Son billetes de avión?
21:58No me lo creo.
22:00Dos billetes de avión para dos personas para dos días de vacaciones.
22:04Dos días en vacanza.
22:06Pero mira las fechas, no podemos, tenemos mucho trabajo y no quiero dejar a Eda.
22:11Solo di que sí y yo me encargo del resto.
22:14Venga, di que sí, di que sí.
22:16Está bien, vale, vale.
22:18Gracias, amore.
22:20Soy muy feliz.
22:20Ay, nos vamos de vacaciones.
22:26Erdem, ¿dónde estabas?
22:27Ya estoy harta de...
22:30¿Qué es esto?
22:33Tapatillas.
22:34Ya veo.
22:35Dijiste que le comprara unos zapatos.
22:37Así es.
22:38Pues he ido a comprar unos zapatos, pero son muy caros.
22:41Así que le he comprado unas zapatillas, son lo mismo.
22:45Claro, ¿y qué?
22:47Pues he cogido las zapatillas y les he puesto una nota.
22:50Era una nota preciosa.
22:51Decía, no pises las piedras o te harás daño en los pies.
22:57Señor.
22:58Muy bien, continúa.
22:59Ha cogido las zapatillas y me las ha tirado a la cara.
23:03¿Qué me dices?
23:04Es fuerte.
23:05Esa chica no está bien de la cabeza.
23:08Bueno.
23:09¿Y tú qué?
23:10Yo nada.
23:11¿Le has invitado?
23:12Sí, se lo he dicho, pero se ve que tiene una hernia discal o no sé qué y no puede
23:16jugar a los bolos.
23:17Además, por las tardes va a clases de costura con su madre.
23:20¿A dónde?
23:21Clases de costura.
23:22Ya decía yo que tenía pinta de rarito.
23:24¿Te ha dicho que está cosiendo?
23:25Basta, deja el tema.
23:26Si acabó, casi no nos queda tiempo.
23:29Esto es una emergencia.
23:30Tengo que hacer algo.
23:31No quiero pasar el día de San Valentín contigo, Erdem.
23:34Es verdad.
23:36Probemos otras cosas.
23:37Hay que cambiar de estrategia.
23:39Tenemos que conocer a gente nueva.
23:41Eso es.
23:42Pero ¿cómo?
23:43¿Cómo?
23:44¿A quién?
23:45¿A quién?
23:45¿Por qué?
23:46¿Por qué?
23:47¿Cuándo?
23:47¿Cuándo?
23:48¿Lo sabremos?
23:49¿El qué?
23:53Bueno, os agradezco que me hayáis invitado a quedarme, pero me tengo que ir ya.
23:58Ha sido un placer.
23:59Hasta pronto.
23:59Cuando quieras.
24:00Gracias.
24:01Yo también me marcho.
24:02Vale, espera.
24:03Te pido un taxi.
24:04No, no hace falta.
24:05Me apetece andar.
24:05Sí, pues creo que va a llover.
24:07Si quieres, puedo llevarte.
24:08A mí no me importa.
24:11¿Te parece bien?
24:13Claro, es mejor que te acerque él.
24:15Vale.
24:19Llámame cuando llegues a casa.
24:21Claro, después te llamo.
24:22Hasta mañana.
24:23Adiós.
24:24Adiós, Denise.
24:25Adiós.
24:40Las vistas son muy bonitas.
24:47Escucha, ya no sé qué hacer para que me hagas caso, Gerard.
24:50No quiero ir siguiéndote a todas partes.
24:52No sé a qué te refieres.
24:54A que trabajamos en la misma empresa y tú siempre me giras la cara.
24:57Solo me evitas y nos vemos a diario.
24:59Creo que por lo menos podríamos saludarnos.
25:02Pues hola, Ferit.
25:03¿Me puedo ir?
25:04Gerard.
25:05En serio, no me gusta que estemos así.
25:07No estoy cómodo en esta situación.
25:10Parecemos enemigos.
25:11Actuamos como si nunca nos hubiésemos querido.
25:14¿De qué sirve eso?
25:15Rompimos, Ferit.
25:16Y fuiste tú el que dijiste que ya no podíamos ser amigos.
25:19Bueno, admite que tú también tuviste parte de culpa.
25:22No fui solo yo.
25:24¿Para esto has venido, de verdad?
25:26¿Para echarme cosas en cara y así sentirte mejor?
25:29Claro que no, Gerard.
25:30Solo estoy intentando romper el muro que nos está separando.
25:33No, no puedes romperlo porque yo no quiero.
25:35Entérate de una vez y ahora déjame.
25:37Gerard, Gerard.
25:39No tenemos por qué estar así.
25:41Solo quiero que hablemos y que encontremos una solución.
25:43No vamos a hablar, Ferit.
25:44Y tampoco vamos a encontrar ninguna solución.
25:46Porque no quiero saber nada de ti.
25:47Lo único que quiero ahora es irme a casa.
25:50Está bien.
25:50Solo quiero que sepas.
25:54Estoy aquí para lo que necesites.
25:56No lo olvides.
25:57No hará falta.
26:15Eda.
26:19¿Qué?
26:21Yo estaba al tanto.
26:23¿De qué?
26:25De lo de la estrella de mar y aquella promesa que os hicisteis de pequeños.
26:32No.
26:33¿Por qué?
26:35No te lo conté porque en ese momento no creí que tuvieras que saberlo.
26:39Vale.
26:40Nunca importó porque nosotros teníamos nuestra propia historia.
26:46No te lo conté.
26:49Por cierto, ven a ver a Sirio siempre que quieras.
26:55Le veo feliz contigo.
26:57Quédatelo.
26:58Puedo llevármelo los fines de semana.
27:02Sí, ¿te parece bien?
27:04Genial.
27:07Muchas gracias.
27:08No hay de qué.
27:09Y gracias por traerme a casa.
27:11De nada.
27:13Bueno...
27:14Eda.
27:19Eres feliz.
27:29Mira, Serkan.
27:34Tú, yo y Sirio...
27:36Éramos una familia.
27:41Parecía que nunca ya nadie nos iba a separar.
27:46Fui yo el que destruyó todo aquello.
27:50Así es.
27:51Fuiste tú, Serkan.
27:57Y ahora yo tengo...
27:59Tú eres la responsable de esto, Efe.
28:02Ayudad, por favor.
28:03¿Es mi madre?
28:05Es tu madre, ¿no?
28:05Deberías tranquilizarte un poco.
28:07Eso creo.
28:08No puede ser.
28:10¿Por qué?
28:11Es lo que me faltaba.
28:12¿Pero por qué?
28:14¿Por qué están gritando?
28:15Te has vuelto loca.
28:16Eres la única responsable de esto.
28:19Cuidado con lo que dices, ¿vale?
28:21Aydan, por favor.
28:22Sé perfectamente lo que digo, Efe.
28:25El amor que había entre Eda y Serkan era lo más bonito del mundo.
28:28Tú no sabes nada del amor.
28:29Que sí, que ya lo has dicho mil veces.
28:31Se quería mucho.
28:32¿Y qué quieres que haga yo?
28:33Sí, Fid, díselo tú también.
28:35Díselo porque no se ha enterado.
28:37Sí, señora Aydan, me está haciendo daño.
28:39Es casi quieta.
28:39No puedo dar así.
28:40¿Qué está pasando?
28:42Serkan.
28:43Por fin te has acordado.
28:45¿Ya se acuerda así?
28:46Por fin, hijo mío.
28:48Se ha acordado de cómo se quería.
28:50Lo ves, se quería muchísimo.
28:51No, no, no, no, no me acuerdo, mamá.
28:55¿Entiendes?
28:55Oye, Seifi, ¿qué se ha tomado?
28:57Solo he comido bombones, palabra.
28:59Se quieren muchísimo.
29:00Vale, escucha, mamá, nos vamos.
29:03Eda también viene.
29:04No, déjeme, yo no voy a ninguna parte con ella.
29:06Mamá, lo siento.
29:07Y usted, Serkan, debería llevarla a comer algo.
29:10Vale, disculpe.
29:11¿Que vaya a comer qué?
29:12Da igual, lo que sea.
29:13Tú cállate y arreglaremos cuentas otro día.
29:16No creas que te vas a librar.
29:17Pero, baby, por favor, deje cuentas.
29:19Déjala, Eda, no importa.
29:21Ah, sí, importa, sí, me ha engañado.
29:24Tu tía es más astuta que...
29:26¿Qué?
29:26¿Cuál era ese animal?
29:27¡Ah, la ha pisado!
29:29Se acabó, sacarla de aquí.
29:30Vamos, Eda y llévatela.
29:31¿Qué culpa tengo yo?
29:33¿Qué quieres que haga, Eda?
29:34¿Vas a hacer algo al respecto?
29:35No me estás viendo, ya me la llevo, ¿vale?
29:36Ya nos vamos.
29:37Vale, pues salgo de una vez.
29:38Sí, que sí, nos vamos.
29:39Si este no hace nada, solo nos hace ir de cabeza a todos.
29:43¿Qué haces para, ma?
29:43Esto tiene los tomas cabanas.
29:44Eda, por favor, no le sigas el rojo.
29:46Estoy de acuerdo con ella.
29:47Pocas tortas te di de pequeño.
29:49Toma, ¿quieres dejar ya de darme bofetadas?
29:51Me voy a enfadar.
29:52Ya está bien, cálmese, ya basta.
29:54Señora, no se pase.
29:56Cálmese, ¿qué le pasa?
29:57¡Cálmese, qué le pasa!
29:59¡Cálmese, aparta!
29:59¡Vente a mí!
30:02¡Vente a mí!
30:03¡Que baje esa mano!
30:04¡Tenga más respeto!
30:06¡Que sí, Eda!
30:07¡Un segundo!
30:08¡Cálmese, por favor!
30:10¡Venga, por favor!
30:10¿Eda, esto no lo has visto?
30:12¡Haz visto loco!
30:13¡Pórtate, por favor!
30:15¡Venga, venga!
30:16¡Fuera, venga!
30:17¡Fuera, ya está!
30:19¡Largo!
30:20Disculpen.
30:21¡Venga, se ha vuelto loca!
30:22¡Fuera, vamos!
30:25Si me coge, me pega.
30:34Señora Idán.
30:36Señora Idán.
30:37Señora Idán.
30:39Señora Idán.
30:39¿No quieres dejarme en paz, Seifi?
30:42Levántese ya, es hora de comer.
30:44Me estoy aburriendo solo en esta casa.
30:47¿Por qué nada puede salir nunca como yo quiero?
30:51Quiero que Eda y Serkan sean felices y no lo son.
30:56Quiero salir con Alex, pero él está saliendo con Eifer.
31:00Y quiero dormir y no me dejas hacerlo.
31:03No me dijo que iba a tomar el control de su vida.
31:05¿Lo hará desde la cama?
31:07Me he equivocado, Seifi.
31:08He metido la pata.
31:11Quería que Serkan fuese feliz con Eda, pero él no quiere.
31:14No se acuerda.
31:16¿Y Alex y Eifer, tú crees que hacen buena pareja?
31:19Dile la verdad.
31:20¿A qué no?
31:21No.
31:22Estos dos van a durar poco juntos.
31:25He perdido, Seifi.
31:26Y encima he perdido en los dos frentes que tenía abiertos.
31:31Esto es un desastre.
31:33Ay, no se queje tanto, señora.
31:35Vamos, no olvide que usted es Aydán Bolat.
31:39Soy Aydán Bolat, ¿verdad?
31:40Eso es.
31:41Eso es.
31:42¿Y qué acaba de decir?
31:44No lo sé, he hablado mucho.
31:46Ha dicho que Alex y Eifer no hacen buena pareja.
31:48¿Y es verdad?
31:50Vale.
31:51¿Y si Alex también se diera cuenta?
31:54Las cosas cambiarían.
31:56¿Sí?
32:01Deje de paguear y vístase.
32:05La espero abajo.
32:11No se vuelva a tumbar.
32:12Ay, bueno.
32:14Un poco.
32:24Atención, chicos.
32:26Escuchadme un momento, por favor.
32:28Piril y yo queremos celebrar nuestro embarazo
32:30y hemos organizado un almuerzo privado en el restaurante del chef Alexander.
32:34Espero que podáis venir todos.
32:36Si me hacéis el favor, avisad a los demás, ¿de acuerdo?
32:51Hedda, perdona por la escena de ayer.
32:54Mi madre lleva días un poco exaltada, ya lo sabes.
32:58No te preocupes.
32:59Lo entiendo, de verdad.
33:02En realidad, me pareció bastante gracioso.
33:06Sí, de no haber estado en medio también me habría reído.
33:12¿Y esto?
33:19Son las fotos que hizo Emir.
33:25Entonces, Denise y tú, ¿ya os gustabais cuando erais pequeños?
33:34Ayer ya te contó la historia.
33:36Creo que quedó claro.
33:39Claro.
33:41Sí, lo sé.
33:42Es que intento entender por qué la Eda del pasado no se lo dijo al Serkan del pasado.
33:47Y te ruego que me des una respuesta sincera, por favor.
33:53Es que no sé qué decirte.
33:57Pues dime a cuál de los dos quieres más.
34:00¿Cómo dices?
34:01A mí o a Denise.
34:04¿Qué pregunta es esa?
34:06Una muy directa.
34:07Y nada complicada.
34:09O sea, ¿me querías a mí más de lo que ahora quieres a Denise o no?
34:13Serkan, no tienes derecho a preguntarme esas tonterías.
34:16No son tonterías, Eda.
34:17Somos adultos.
34:18Creo que podemos hablar de estas cosas, ¿verdad?
34:21¿No me vas a contestar?
34:22No, no, no.
34:30Vale.
34:31Quiero más a Denise.
34:33Siempre nos hemos querido mucho y todavía nos queremos.
34:36Es perfecto y maravilloso.
34:37Nos queremos de una forma extraordinaria.
34:39¿Te vale con eso?
34:42Claro.
34:43Ya sé que ahora no estás enamorada de mí.
34:46Si me recordaras, tú también podrías comparar.
34:53Hola, Ingi, ¿qué tal?
34:55Hola, soy Erdem, de primaria.
34:58Sí, ¿cómo estás?
34:59¿Te apetece que vayamos a tomar algo esta noche?
35:03Ah, oh, madre mía.
35:07Qué forma más creativa de decirme que no.
35:09No hacía falta que fueras tan desagradable.
35:11Con un no bastaba.
35:13Vale, ya lo pillo.
35:15De acuerdo, adiós.
35:16Oh, nunca había oído esas palabras.
35:20Vale, me toca a mí.
35:22Mira y aprende.
35:26Hola, Tugay, ¿cómo estás?
35:30Soy Leila.
35:32Leila Hactan.
35:34Ah, claro, has perdido el número.
35:36Oye, he estado pensando en ti y llamaba para saber cómo estabas.
35:40¿Qué estás haciendo?
35:43De vacaciones con tu mujer y tus hijos.
35:47Ajá, vale.
35:49Entiendo.
35:50Bueno, me alegro de que estés bien.
35:51Saluda a tu mujer y a tus hijos de mi parte, ¿vale?
35:54Y disfruta de las vacaciones.
35:55Adiós.
35:58Está casado.
35:59¿Qué tenía que aprender?
36:01Nada, cállate.
36:06Bueno, no queda nadie.
36:08Estoy sola.
36:08Sí, todos te han salido rana.
36:10Qué chasco.
36:11Tú no puedes hablar mucho, Erdem.
36:13Tampoco has encontrado pareja.
36:14Eso es, porque soy un tío muy exigente.
36:16Siempre lo he sido.
36:17Por eso estoy sola.
36:18Erdem, si eres tan exigente, te vas a quedar solo toda la vida.
36:25Puede que tengas razón.
36:28Reflexionaré sobre ello.
36:29Bueno, lo hemos intentado todo y no hemos conseguido nada.
36:32¿No es cierto?
36:32Tendremos que mantener la promesa y pasar la noche juntos.
36:35Oh, no.
36:37No, no, no, ni en broma.
36:39¿Sabes qué haré?
36:39Llamaré a todos mis vecinos.
36:41Seguro que hay alguien solo y, al fin y al cabo, los vecinos se ayudan mutuamente.
36:45Seguro que alguno me echa una mano para evitar estar contigo.
36:49Ya verás.
36:49Te llamaré más tarde, a ver cómo ha ido.
36:51Ni se te ocurra.
36:51No me llames.
36:52No vamos a quedar.
36:53No me llames.
36:54Prefiero estar sola.
36:55Bueno, entonces...
36:56¿Pero qué haces?
36:58Ya no tienes edad para comportarte así.
37:00Eso es muy feo, Leila.
37:01¿Y nuestra promesa?
37:02¿Prefieres ir con los vecinos?
37:03Oye, pues no es mala idea.
37:05¿Tengo alguna vecina guapa?
37:21¿Qué es esto?
37:24Dos cactus.
37:26Eso yo lo veo, Ferit.
37:27¿Pero qué hacen en mi mesa?
37:29Los he visto y me ha apetecido comprarlos.
37:31Creo que se parecen un poco a nosotros.
37:33Tienen flores, pero también espinas.
37:37¿Qué intentas conseguir, Ferit?
37:39Sea lo que sea, no va a funcionar.
37:41Sigo pensando lo mismo que pensaba ayer.
37:43Ya lo sé.
37:45Pero creo que podemos echar abajo el muro que nos separa y tratar de estar mejor.
37:49Dime, ¿qué quieres de mí?
37:52Ya te lo dije ayer.
37:54Después de lo que hemos vivido juntos, no me gusta estar así de mal contigo.
37:58No estamos siendo justos el uno con el otro.
38:01Yo ya te dije que no quiero saber nada de ti.
38:03¿Lo entiendes o no?
38:04No soy tu muro de las lamentaciones.
38:06Coge tus cactus y déjame sola.
38:10¿Y qué hacemos, Gerard?
38:13¿Qué hacemos?
38:14¿De verdad quieres que nos odiemos?
38:16¿Que cada vez que nos veamos solo sintamos rencor?
38:18¿Qué vas a conseguir con eso?
38:20A ver si lo entiendes de una vez.
38:22Quiero que me dejes en paz.
38:23Es más claro, no te lo puedo decir.
38:26Solo quiero decirte una cosa.
38:29No tiene ningún sentido perseguir a alguien que sabes que nunca tendrás.
38:34Así solo te harás más daño.
38:36Tienes que anteponer tu felicidad a todo.
38:39Ahora te dejo en paz.
38:41Quédate en los cactus.
38:49¿Por qué todo el mundo siente la necesidad de darme charlas?
38:52No lo entiendo.
38:52No quiero ningún cactus.
39:05¿Qué pasa?
39:23¿Quién?
39:25¡Tachán!
39:28¿Te gusta?
39:29¿Sí o no?
39:30Lo sabía.
39:32¿Qué es esto, Engin?
39:34¿Verdad que es una auténtica monada?
39:36¿No sabes lo que es?
39:37Es un peluche ideado para que duerman.
39:39Me he estado metiendo en un montón de foros que hablan sobre los niños.
39:43Y en casi todos.
39:45Dicen que tener un peluche es muy importante para que nuestro hijo se desarrolle correctamente.
39:49Por eso lo he comprado.
39:50Es una monada, ¿no?
39:51Tú vas a ser el mejor amiguito de nuestro hijo.
39:54Sí, seguro que el bebé y ellos se hacen muy amiguitos.
39:57Oye, ¿sabes qué había pensado?
39:59Qué estúpida.
40:00¿El qué?
40:00Cuando he visto los globos en el despacho de Serkan.
40:05Bueno, he pensado que tú me prepararías una sorpresa para el día de San Valentín.
40:10Sería bonito.
40:12Pero no lo has hecho.
40:13¿En serio?
40:14¿El día de San Valentín?
40:15Si nunca te ha gustado.
40:18Qué graciosa eres.
40:19Sí, ¿verdad?
40:20Cariño, me gusta que a pesar de todo lo que no puedes comer, mantengas intacto el sentido del humor.
40:25Ya.
40:25San Valentín, dice.
40:29Mi amor, ¿qué hace nuestro hijo?
40:31Está dando vueltas en tu tripita, ¿verdad?
40:34Ay, mi niño.
40:35El día que nazca será mejor que ningún San Valentín.
40:38Ya verás.
40:39Es verdad, claro, me da igual.
40:42Como tú dices, nunca me ha gustado ese día.
40:45Nosotros nunca hemos celebrado San Valentín.
40:47Es una tontería, ya lo sé.
40:49¿Sabes qué podríamos hacer?
40:50Dime.
40:52Tú y yo, a solas, nos tumbamos.
40:56A ver este programa de embarazadas.
40:59¿Qué dices?
41:03Vale.
41:05Sí, claro, me encanta que estés tan centrado en el embarazo, demasiado incluso.
41:11Pero sí es muy buena idea.
41:13¿Para qué vamos a hacer algo romántico para San Valentín?
41:16No tiene sentido.
41:18Mejor nos quedamos en casa, tumbados en el sofá.
41:21Claro.
41:21Y vemos los programas de la tele sobre mujeres embarazadas, claro que sí.
41:27¿Verdad?
41:27Ya verás qué noche más entretenida.
41:29Quédate esto.
41:30Y cuida bien de nuestro hijito mientras estoy trabajando, ¿vale?
41:33Hasta luego.
41:38Genial.
41:39Ahora ya ni me escucha.
41:41Ahora soy invisible.
41:42¿Qué estás mirando si no me puedes ver a dormir?
41:45Todos me dicen lo que tengo que hacer como si no pensara por mí misma.
41:49¿Quién le dice lo que tiene que hacer a mi querida amiga?
41:53Melo, ya no lo puedo soportar más.
41:55Ferin me ha vuelto a venir con sus dichosas tonterías.
41:58¿Y qué te ha dicho?
41:59Que deje de pensar en Denise, que no vaya detrás de alguien a quien nunca voy a conseguir.
42:03Eso ha dicho ese idiota.
42:05Bueno, no le hagas caso.
42:07¿Por qué le escuchas?
42:08Déjale.
42:08Es que no paro de darle vueltas día tras día.
42:12Y no lo entiendo.
42:12No hay ninguna razón por la que no podamos estar juntos.
42:15Somos amigos desde siempre.
42:17Nos lo pasábamos bien.
42:18Nos reíamos y nos gustaba estar juntos.
42:20Y está claro que a Denise le gustó.
42:21De eso no hay duda.
42:22Pero no hemos podido llegar a más por culpa de Eda y sus estúpidos planes para recuperar a Serkan.
42:27Le baja la voz, por favor.
42:28Calma.
42:30Ya verás como todo vuelve a la normalidad dentro de poco.
42:33Melo, ¿cómo quieres que no piense en ello?
42:34Todo lo que me pasa es porque nunca digo que no.
42:36No te das cuenta, pero eso se acabó.
42:40No pienso seguir aceptándolo.
42:41Voy a tomar cartas en el asunto.
42:43Yo también tengo una vida que vivir y haré todo lo posible para recuperarla.
42:47No te sigo.
42:48¿A qué te refieres, Gerán?
42:49¿Qué vas a hacer?
42:49Voy a hablar con Eda.
42:50¿Gerán, estás segura?
42:52Claro, claro que lo estoy.
42:54Le voy a decir a Eda que estoy enamorada de Denise.
42:57No, ahora no.
42:57No es buen momento.
42:59Espera a que todo esto pase.
43:00Es que no puedo esperármelo.
43:01No lo soporto.
43:02Me muero de rabia.
43:03No aguanto verles juntos.
43:04Me supera.
43:05Si sigo callándome, me voy a volver loca.
43:07Ya, pero nada de eso es cierto.
43:10¿No puedes entenderlo?
43:11No.
43:12Eda y Denise no están juntos.
43:14Es un engaño.
43:15Solo lo hacen para poner celoso a Serkan.
43:17Es el mejor.
43:18Me da absolutamente igual, Melo.
43:19¿Por qué nos tiene que meter en sus juegos?
43:21No quiero que use a Denise para esto.
43:22Y no permitiré que me deje en segundo plano mientras aquí es la protagonista de todo.
43:26Vale, vale.
43:27Calma.
43:28Gerán, por favor.
43:31Ven, vamos fuera a tomar el aire.
43:33No.
43:34Por favor.
43:35Venga, te irá bien.
43:37No quiero salir.
43:40Hazlo por mí.
43:42Se está muy bien fuera.
43:43Venga.
43:48Vamos, no llores.
43:50Ven, nos vamos fuera a tomar el aire.
43:52Hace muy buen día.
43:53Estaremos bien.
43:56Ya, pero nada de eso es cierto.
43:59No puedes entenderlo.
44:00No, Eda y Denise no están juntos.
44:03Es un engaño.
44:04Solo lo hacen para ponérselos a Serkan.
44:06Es el plan.
44:07Me da absolutamente igual, Melo.
44:08¿Por qué nos tiene que meter en sus juegos?
44:10No quiero que use a Denise para esto.
44:12Y no permitiré que me deje en segundo plano mientras aquí es la protagonista de todo.
44:16Vaya con Eda.
44:17Vaya con Eda.
44:21Recogemos las cosas y nos vamos.
44:23Pon a nuestro río de ese color rojo y el polímetro que quede alineado en azul.
44:27Así será más fácil de ver sobre los planos.
44:29¿Yeran?
44:30Sí.
44:32¿Te encuentras bien?
44:34¿No tienes buena cara?
44:35Sí.
44:37Estoy muy bien.
44:39Te espero fuera, Melo.
44:41Yeran, espera.
44:43No te vayas.
44:46Melo, ¿qué le pasa?
44:47¿Se está tomando la medicación?
44:50No estoy segura.
44:52Creo que se ha peleado con Ferit.
44:54Por eso, últimamente, está así.
44:57Será mejor que hable con ella.
44:59No, no.
45:00Déjala.
45:00No hace falta.
45:01Ya me ocupo yo de ella.
45:03Tú no te preocupes por eso.
45:04Céntrate en recuperar a Serkan.
45:07Bueno, pero aquí hay algo raro.
45:11Ya hablaremos de ello.
45:12No la dejes sola.
45:13Es justo lo que necesita.
45:18Serkan, ¿tienes un minuto?
45:20Claro.
45:22Cojo el bolso y me voy.
45:24Os dejo solos.
45:25No, es mejor que te quedes.
45:48No, es mejor que te quedes.
45:59No, es mejor que te quedes.
46:04No, es mejor que te quedes.
46:07No, es mejor que te quedes.
46:09Pero en el cerebro.
46:09En el cerebro.
46:16See you next time.
46:43See you next time.
Comments