00:02พระเจ้านั้นฮะบุเรงส่งให้แก
00:06นคนไปทำสึก
00:11ไม่ว่าหนูเหมือนแกถูกกว่า
00:13ตอนไปสิ่ง
00:15ถ้าร่างพระเดียนจำสีอยู่ใน
00:22วัดก็ยังมีเว้น
00:36กระสัตว์ทำส่งคราบ เคื่อปกป
00:41้องอันและประชาราด
00:47แต่หากทำส่งคราบ เอาเช้าหงสา
00:52วดีเป็นฝ่ายตกทุกได้ยาก
00:57จะทำเพื่อเหตุไหน
01:02เวลานี้พระเจ้านั้นฮะบุเรฟ
01:08มีทรงเขียดถึงหงสาวดีแล
01:10้วแต่น้อย
01:16ในประทายมีแต่ต้องกันจักทำ
01:18สึก
01:20เพื่อหลังแขนพวกอโยทยา
01:23อันอาจักษ์ที่เสด็จพ่อส
01:31ุดสร้างมา
01:37จะจบสินลงเช่นนี้จริงๆรึ
01:41อันอาจจะจบสุดสัย
01:43สร้างไป
01:43เจ้าเจ้า
02:14หงสาวดีไม่ได้ขาดพวกก้า
02:16แต่ขาดพระลาชาพุสมเธอ
02:19เจ้าพี่พึงรักษาพระชนชีพ
02:21ไว้รอวันขึ้นเป็นใย
02:23ด้วยมีเพียงท่านเหนานั้น
02:25ที่จะดับไปส่งคามนำสันติด
02:27มาสู่แว่นแขวนได้
02:52ขอเดชะพระอาญาวิภลเก้า
02:54พระมหาอุปราชามังจีชวา
02:59ขอเข้าเฝ้าทูนแล้วอังทุด
03:01ีพระบาทพระเจ้าค่ะ
03:03อะไรไงเข้ามา
03:06รักเจ้าค่ะ
03:14เจ้าค่ะ
03:45เจ้าค่ะ
03:51เจ้าค่ะ
03:53เจ้าค่ะ
03:53โลก
03:54หาค่ะ
04:08ขอเดชะ
04:10เธออาญาวิภลเก้า
04:13ข้า มังจีชวา ทําหาวประร
04:16าชาแห่งหงสาวดี
04:19สํานึกในความผิดของตน ที่ล
04:21ะเลยต่อหน้าที่
04:25จึงขอพระราชจะท่าน ภาพอรม
04:28ราชานุญาต
04:30นำทัพอไปกระทําสึกกับทาง
04:32อโยทยา
04:34เพื่อนลบหล้างความผิดแห่งต
04:36นข้าเจ้าค่ะ
04:47เจ้าว่ากับไอ้เจ้าอาสาออก
04:51รบ
04:55พระเจ้าค่ะ
05:03ข้าขออาสา ทําสึกจนสุด
05:06กำลัด
05:08ข้าขบิษณะ จากบิกรับปล่
05:11า
05:12คุณสิทธาว่า ลูกพ่อสํา
05:32ใจพ่อนัก
05:33ขอห่อง i ตรงน่ะ
05:39ขอห่วงที่ โดด
05:43ขอบคุณสวัสิทธาว่า
05:44มันตรงนี้ จะขลับปล่า
05:44มากลับปล่า
05:51จากการกับปล่ารกัน
05:52ปล่าว่าตรงนี้
05:55โจนิวเกยๆ
05:58พือม supportive
06:07เจ้าไหร่
06:34ทัพของงษวิดีจากยกทัพมาอ
06:36ีกแล้ว
06:39พระมหาอุประชาพอนำทัพมาเ
06:41องด้วย
06:43กรานี้
06:49ให้ข้านำทัพแทนเจ้าพี่
06:52ดีหรือไม่
06:52เพราะเหตุใจ
06:55เจ้าพี่กับพระมหาอุประชา
06:59เห็นกันมาตั้งแต่เล็กแต่ล Print
07:02หากจะต้องสู้รบกันให้ถึงตาย
07:08เจ้าพี่จะทำได้หรือ
07:15ข้าเป็นถึงจอมครับ
07:18เรื่องแค่นี้แยกจะทำไม่ได้
07:30เจ้าพี่จะทำไม่ได้
08:01เจ้าเชื่อจริง ๆ หรือ
08:05ว่าข้าจะตาย
08:12เรื่องเช่นนี้ก็หาควรเสียงไหม
08:20ออกมาทำสึก
08:22ไม่ตายวันนี้ก็ต้องตายวันแน
08:25่
08:31เราข้ากันตาย
08:32ก็ดีกดตายด้วยมือพูด
08:51อ่ะเร็จ
08:54ข้าต้องตายจริง ๆ
09:01ข้าขอตายด้วยมือเจ้า
09:03ข้าตาย
09:30ข้าตาย
09:31ข้าตายเยอะ
09:31เข้ามาสู่
09:34ให้มันลูกกันไป
09:49ขอบคุณครับ
10:08ขอบคุณครับ
10:11พระเจ้าแปะแลพพี่เลี้ยงมังจ
10:13าประโลนำทับประสมทบ
10:14พระเจ้าค่ะ
10:37ถวายบังคมรอดโจคค่ะ
10:43มากันพร้อมหน้าทีเดียว
10:48บังจีนอม
10:51ได้ขาวว่าเป็นพระเจ้าแปลแล
10:53้ว
10:54ข้าคงต้องถวายบังคม
10:57ไม่ต้องรอกเจ้าพี่
11:01พูดข้าธรรมดาก็ได้
11:03สินะ
11:09เต็ดพ่อเขาไม่ไว้ใจค่ะ
11:11เลยส่งพวกเจ้ามาสินะ
11:15เฉ็ดพ่อเกงว่า
11:17ชักพี่จะรำบากกลากต่ำเกินไป
11:19เลยใช้ให้พวกข้าเขามาช่วยรบตาง
11:21หาก
11:22ไม่ใช้แค่พวกข้านะ
11:25ครับจากตองอูก็มาด้วย
11:49พระมหาอุปราชา นับจินหนู
11:56เจ้านำทับลงมาจากปองอูเทียว
11:57หรือ
11:58ข้ามาแทนพ่อข้า
12:01พระเจ้าของสวดีมีพระบรรชา
12:02มาว่า
12:04สงครามครั้งนี้ จากต้องชนะเท่านั้
12:08น
12:10จากแพ้ไม่ได้
12:26ข้ามากัน
12:29คคกี้พลังออกจากปราชา นับ
12:33จากตัวตามห้อง
12:39เจ้าข้ามากัน
12:39พวกเราเจอจริง ดียังดีตรงก
12:43ับตรงทาง
12:47เธอนี้
12:59เธอเจอเจอำลัง
13:33เป็นเทศรรมเตียน
14:08เฮ้
14:24พ่อเมืองไปช่วยอะไรบ้างหอสุด
14:33พ่อเมืองตกด้วยมันครานี้ดืด
14:36เหลือใจ
14:37นอกจากข้าพุเจาแล้ว ใครก็ค่
14:39ะ
14:43หากระหว่างศึกพ่อเมืองเกรีย
14:45ดขึ้นมา
14:47ถ้าองค์จะเป็นอันตรายนะเพคะ
14:51เปลี่ยนชั้งส่งเผิดเพคะ
15:35อยากไปกับข้าหรือไม่พ่อเมื
15:36อง
15:36ไม่ ไม่มีหรือ จับก่อน
15:41essaysได้รัก
16:07อีกนี้ของค่า
16:33กลองทับของค่า
16:36และกลองทับของพระมาอุปราชา
16:38เข้าตารุมบรรกันแต่สาย
16:55ท่อมเหมืองเกิดโมโห จนควบ
16:58พุ่มไว้ไม่ได้
17:01วิ่งแต่เหลือออกไปอย่างไรที่ท
17:03าง
17:23จนไพยพลและจะตุรังขบาทก
17:26็ตามออกมาไม่ทาง
17:31มีเพียงช้างทรงของพระเอกาท
17:33ดสลดท่านนั้นที่ไล่ตามมาติ
17:36ดติด
17:37ของพระเอาดole
17:38สักท่านนี้
17:41ของพระ วังจับการถูก
17:51ไม่เป็นแน่
17:52แน่
17:55แน่
17:55นี่
17:56ตั้งแน่
17:58แน่
17:58แน่
18:14ให้แน่
18:20เธอ
18:27และเมื่อฝุนควันจ่างลบ ข้าก
18:30็พบว่าเราสองคนที่น้องตกอยู่ใ
18:35นวงล้อมของทหารหงสาวดี
18:51เพราะหลัวงน้องและที่น้องข
18:55ี่ DAVID
18:55ใต้กลากโก las・ง terra
18:55อัสดีที่นี่ ที่นี่สุดกับพ
19:25ลาด
19:25สุดตรงนี้
19:53อยากนที่มันหลัง
19:55โอเค
20:25พวกันอยู่ตรงจะได้
20:37พวกันอยู่ตรงเกล็ง
20:47โรงเชียร์
20:51มีความแนะนี่ทุกของเมือง
20:55ทางหงเซอวะดีมีธนูและปืน
20:56ไต
21:00เจ้าจากถักออกไปได้เยี่ยงไหร
21:02่
21:06เขาต้องลองดู
21:09หรือคำทำนายของพระมหาเทนจะผ
21:12ิดพลาด
21:14ที่ต้องตายในสึกนี้
21:17หล่างทีจะมีใช้ค่า
21:21เช่นนั้น ค่าก็ยินดีกับเจ้า
21:25พี่ด้วย
21:29แล้วเจ้าเรา
21:36นักรัก ป้ายในสนามร่วง
21:40เขาไม่ผิดแปลกันได้
21:43เจ้าพี่ยังเคยบอกค่าเองไม่ใช
21:45่ด้วย
21:45แต่
21:49จากวันนี้
21:52จวบจนถึงภายภาคหน้า
21:57จะหานักรบที่กล่าหารเยี่ยง
21:59เจ้า
21:59ก็คงไม่มีแล้ว
22:09พี่จะปล่อยให้เจ้าต้องตาย
22:12ด้วยฝีมือพร้ายผลได้เยี่ยง
22:14ไหร่
22:20เช่นนั้น
22:23ค่าขอเชิญเจ้าพี่
22:25มาร่วมกระทำยุทธหัสถี
22:29ถ้าค่าต้องไป
22:32ด้วยน้ำมือพี่
22:34ค่าก็มีเสียจัยแล้ว
22:54ค่าเมืองจีสวาส
22:59ค่าเมืองจีสวาส
23:07ด้วยพนเรธแห่งอโยทธยา
23:10ให้เป็นเกียติยศ
23:12รากฎซื้อไป
23:13ค่าเมืองจีสวาส
23:18ค่าเมืองจีสวาส
23:43หยุดน้ำมือ
23:45ยิงโน่น้ำ
24:21เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า!
24:51ใจ อีก ได้ใช่พี่
25:12เพราะเร็ว ค่าเหนื่อยแล้ว
25:17เหนื่อยก็ยอมแม้ที่จะพี่
25:19ก็ไม่แพ้
25:20ง่ายก็ไม่แพ้
25:22ไหน
25:52จงสู้ให้สุกฝีมือเธอ น้องช
25:54ัย
25:59มีว่าผู้ใดจะแพ้หรือฉะน
26:00ั้น
26:02ก็จักมีต้องเสียใจ
26:03มีวันนี้ อาจิบไหน
26:06พันเกิดเกิด
26:11ความวัน์ด้วย
26:14คุณปล่อยมาปรับหัา
26:15คุณกับแห่ง
26:16น่าคุณสวัสสถามพร้าสุด
26:16น่ะ น่ะ
26:34จงสู้ให้สุฟีมือเธอด น้องช
26:37ัย
26:42มีว่าผู้ใดจะแพ้หรือฉะน
26:43ั้น ก็จะไม่ต้องเสียใจ
26:59ดีนะครับ น้องชัย
27:06เธอดีนะครับ
27:07สวัสดีน้องชัย
27:13เธอดีนะครับ
27:19เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า!
27:49เจ้าเจ้าเจ้า!
28:19เจ้าเจ้าเจ้า!
28:50เจ้าเจ้าเจ้า!
29:20เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
29:21าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
29:23้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
29:38เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
29:41าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
29:42้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
29:42เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
29:44าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
29:48้าเจ้าเจ้
29:49คือการค่าคนที่เราไม่รู้จัก
29:53ค่าคนที่ไม่ใช่พวกเรา
29:58แต่ในสงคามจริงๆ
30:01ต่อให้เป็นเพื่อน
30:02เป็นพี่น้อง
30:04เป็นคนที่เคยรู้จักกันดีมาก
30:05แค่ไหน
30:07หากยืนอยู่คนละค่า
30:10ก็ต้องค่ากันให้ได้
30:14เราสองคนโตด้วยกันมา
30:17ค่ารักเจ้าหวันน้องชายของค่
30:19า
30:22ค่าก็เห็นเจ้าพี่
30:24เป็นเหมือนพี่ชายของค่า
30:29เราสองคน
30:32จะอยู่ข้างเดียวกันตลอดไป
30:35ใช่หรือไม่
30:37หากทั้งอยู่ข้างค่า
30:41ค่าก็จะอยู่ข้างทั้ง
30:45คือเป็นสัตว์จะวาจ้า
30:50คือเป็นสัตว์จะวาจ้า
31:04ข้าขออกันที่ทาง
31:07ให้สองแผนดิน
31:09อยู่ร่วมกันด้วยภาพสงบสุ
31:11ด
31:13เป็นป้านที่เหมือนน้องกัน
31:16ตลอดไป
32:08นับจากวันนี้
32:10มีรู้ว่าจากได้พบกันอีกเม
32:11ื่อได้
32:12แม้ว่าหงสาวดีกับอิโย
32:15ทยา
32:17จากเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันไม
32:18่ได้
32:23แต่เจ้า
32:28เจ้าจากเป็นน้องของพี่เสมอไป
32:32คุณก็ตลอดไป
32:32คุณฟังก็ตลอดไป
32:33คุณที่น้องกัน
32:39คุณฟังก็ตลอดไป
32:50สวัสดีวันทุกข้า
33:14สวัสดีที่สุดบ้าน
33:41พร้นมันเถอะ
34:10กลับตอนนี้
34:44การตายของมังจีชวา ทำให้พระเจ
34:48้านั้นทระบูดเล่ง เสียพระไทย
34:50เป็นคุ้มคลั่น
35:11เยี่ยมตายของมังสาหารแ replacedำลั
35:15งได้
35:19ที่ต้องการตายขว่า ที่กับการ
35:23ตายหลัง
35:23ทดนสุดหรอก platformที่ต้องการตายอย
35:23ู่ สุดท้าย รับสัสิ
35:24หลับตัวตั้งมันเบิดขความ
35:29คลับตาย
35:29ข้างถึงตายของมันเณ้านี้ครับ
36:02หลังจากนั้น หงสาวดีก็เกิ
36:05ดความวุ่นวายภายในตามมามากม
36:07าย
36:22พระเจ้านันทบุเร่ง ไม่ได้ยกท
36:26ับมติอโยทยาอีกเลย
37:01แต่คำอธิธานของค่ากับมังจ
37:04ีชวา ก็ยังไม่อาจเป็นจริ
37:07ง
37:12คนก็ยังทำทรงคลาม ต่อสู้แย
37:15่งชิงกันต่อไป
37:39แม้วันนี้ ฝันของเรายังนี้อา
37:42จเป็นจริงได้
37:45แต่วันข้างหน้า ทุกคนยอมต้
37:48องรู้ ว่าสันติภาพเท่านั้น
37:51จัดนำมาซึ่งความพาสุขตล
37:53อดไป
38:20ทีทีทีทีทีทีทีทีทีที
38:21ทีกวันนี้อาจIP
Comments