- 1 day ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี
00:12ขวนได้รับคำแม่นำ
00:30ศัศัศัศัศัศัร์
00:32โหชศัศัศัศัศัศัฒ
00:38เมียงนี้
00:48เจ้าไว้!
00:49เจ้าไว้!
01:05ให้ไพรฟนยีกย้ายกันออกเป็
01:07นกรองย้อย
01:08และบกเขาจนตีจากทุกทิตธาน
01:10เดี๋ยวได้อยู่ร่วมกัน
01:13ข้าจุดค่ะ
01:25หวังไว้
01:26มากมัน!
02:02เธอเธอเธอเธอเธอ
02:16เธอเธอเธอ
02:45ทําเรธตรงมาออกรบนําหน้าใ
02:47ครทะหาร
02:48อย่ามีกลัวตายเสียใดอยู่หรื
02:50อเวลียียงนี่
02:52มีหน่าเหรอ
02:54กำลังขวานถหายนโยธยาถึง
02:56เข้มแผ่งน่ะ
03:17พระเจ้านั้นนำเร็ง รอมเราเอาไว้
03:23นี่ก็สองเดือนกว่าแล้ว
03:27กำแผนเมืองยังเน่นหนา เข้า
03:29ปลาอังหารยังอุดมสงบูร
03:31ณ์
03:31อยากข้างวนมากเลยเพคะ
03:36ใครผลของเรา
03:39น้อยกว่าของสวัสดีหลายเท่
03:41า
03:43รอเรธจะประมาติมีได้
03:46พ่อไม่ต้องหัว
03:47พี่รอเรธรู้ว่าเรามีคนน้อย
03:50จะคอยหลีกเรียง
03:52ไม่ยอมเข้าต่อสู้ติดพัน
03:55หากแต่สุ่งทำสงครามแบบกลงโ
03:56จน
04:19เราสงครเข้าไปเผาเซเบียง
04:22กล่วงค้าย
04:24ก่อกลวงไม่ให้พวกมันได้หลั
04:25บได้นอน
04:32เรียง
04:34บัดนี้
04:41พล่ายพลงงสวัสดีเริ่มอด
04:43ยาก
04:44อ่อนแอ้เจ็บป่วยไปก็มากพระเจ
04:46้าค่ะ
04:49หัวเจ้าเกิดแลตัวที่พิสนุ
04:51โลกues
04:51คงไม่รู้
04:58พื้นที่รอบอายุทยานี้เป็นท
05:00ี่รุ่มตำ
05:04หากผลตกเมื่อใด
05:07จากมีน้ำท่วมขังนานนับเด
05:10ิน
05:12ทับหงสวดีจักตั้งอยู่ไม่ได
05:14้
05:17บอกนเรศให้อดทน ยันสึดเอาไ
05:22ว้ให้ได้
05:24ผลมาเมื่อใด เราจักเป็นฝ่ายมี
05:29ชัย
05:55เข้าหน้าฝุต
06:00ผลตกหนักติดกันสามว่านสาม
06:03คืน
06:14ทุ่งรอบนอกกำแพงเมืองอายุ
06:16ทยา มีน้ำท่วมขัง
06:19หงสวดีไม่อาจตั้งทับอยู่ได
06:21้
06:32ขึ้นสิบข้ำ เดือนหก
06:36พระเจ้านันทับุเรจำต้องยกท
06:38ับกลับไป
06:48ความปลาชัยในครั้งนี้ ทำให้ส
06:51่งคับข้องพระไทยเป็นยิ่ง
06:53หนัก
07:18พระเจ้านันทับุเรียงคงต้อง
07:20พัก
07:20ทุกเกียงพล่ายพล สะสมสิบ
07:23เบียง
07:24ประโยทยาจักว่างสึกอย่างน
07:25้อยก็สองปี
07:27ระหว่างนี้ ลูกจะแร่งกับคนป
07:30ลูกข้าว สะสมสะเบียงไว้
07:32เรื่องปรึกตาหารใหม่ ลูกจัด
07:34การเอง พ่อไม่ต้องกำวน
07:36ยังมีอีกเรื่องเนี่ย พี่พ่อย
07:46ังไม่แล้วใจ
07:50เรื่องสุพันกระยะ
07:51เธอยังๆ ที่ด้วย
08:02อย่างตาราตาตัวแรก
08:08พ่อ
08:10พ่อ
08:13พ่อ
08:15พ่อ
08:16paso
08:16พ่าตาตาตัว พ่อ
08:21เนี่ย!
08:38เจ้าดำ...
08:41เจ้าขาว
08:54เจ้าจักเพราะเมื่อดอกจึงคิ
09:00ดได้
09:05อากต้องเตรียมตัวรับสึกให
09:07ญ่อีกครา
09:09เจ้าจักเพราะเมื่อได้
09:13ก็ đãรียกฐานใหม่ไม่เกินปีหน
09:14ึ่ง พระเจ้าครา
09:16แต่70%ที่ผ่านมา
09:18ทำไรนายุงฉาเซียหายไปมาก
09:21เรื่องเศบges นี่
09:26ต้องมี 2 ปี พระเจ้าcloud
09:29เราต้องขยายที่นา
09:31ปลกเข้าเพิ่ง
09:33ปลกยุงฉากตรุงเศบneg
09:36เร็hein yin m y n
09:42ร้อเมื่อใด ให้บอกพ่อมา
09:46จักส่งทำการใดเพคะ
09:59เอาสุภัณฑ์กระยา
10:04กลับคืนมาให้แม่อย่างไรเรา
10:11แอดพร้องให้คิดถึงลูก
10:14ทึกว่าเราไม่เห็นเลย
10:42บัดนี้มังเลตยาเจ้าเมืองอั
10:46งวะถึงแก่พี่ราไหล
10:48ด้วยอังวะเป็นเมืองใหญ่
10:50มีความสำคัญต่อความมั่นค
10:52งของหงสาวดี
10:54เราจึงขอแต่งตั้งให้มังแย่
10:56จอชวา
10:57ดำรงตั้งแหน่งพระเจ้าอังว
10:59ะสื่อไป
11:18เป็นพระมหากรุณาที่คุณ
11:21พระเจ้าค่ะ
11:24ตอนนี้
11:25เก่ Villโbrス
11:25เช้า
11:25มีพระเจ้า
11:26ความสำคัญกับ
11:27ที่ความสำคัญต่อความมั่น
11:32อังวะสำคัญหลัง
11:38เป็นขวามสำคัญหลัง
11:45ความโลก
11:47จับรับความต้อาอุษ
12:03เก็บขอของค่าให้มันดี ๆ
12:07เจ้าพี่ รุ่งนี้จะเสด็จเลยหรื
12:11อ
12:15จะอยู่ไปทำไม ข้าไปเป็นใหญ่ที่อั
12:18งว่า ฉันดีกว่าอยู่ของสาว
12:21ดี แต่ต้องเป็นรองเจ้าพี่มัง
12:24จีชวาอยู่ตั้งไม่
12:29เอาไปให้หมด
12:30เจ้าพ่า
12:42มังจีนเหรอ
12:45เจ้าอยู่ลำผังทางนี้ อย่าเอาแต
12:48่กินตะนอน
12:50เป็นหูปันตาให้เสด็จพอด้
12:51วย
12:55ถ้าไม่ไหวใจเจ้าพี่ นี่เห็น
12:58ขี้ นี่กดใส่
13:12เมืองใหญ่น้อย ที่อยู่ใต้อำนา
13:14จหงสาวดี เริ่มแข่งข้อ
13:17ข้าเจ้านันทะบุเรง จึงต้อง
13:20เร่งสร้างสายสัมพันธ์ กับ
13:22เจ้าประเทศราตต่าง ๆ
13:27จึงพระราชธานมินธเว ให้เสกส
13:31มรสกับเจ้าเก่าลัด เชื้อส
13:33ายเจ้าฟ้าไทยใหญ่
13:37และให้ติดตามมังแย่จอชวา
13:39ไปพำนักที่อังวะ
13:46ยังความสกเศร้า ให้แก่พระพ
13:49ี่นางเป็นล้นพล
13:59สวนข้าก็เตรียมให้พล
14:05และสะสมข้าวประอาหาร เกือกั
14:08นรบข้างใหญ่ที่กำลังจะมาถึ
14:11ง
14:22มีสายมาจากพระราชมันดาเพคะ
14:26ข้าวประอาหาร
14:30ความสุดปกติ้น
14:31พลองสามสุด progressed
14:37คุณภาพ
14:38ทีสุดปกติ้น
14:43ความสุดปกติ้น
14:45ความสุดปกติ้น
14:58เซ็ดต์พ่อทรงพระประชวนหนั
15:00ก
15:01หมอหลวงถวายการรักษา
15:03แต่พระอาการมีแต่ทรงกับสุด
15:07มีพระประสงค์จากเห็นหน้าลู
15:09กสักครั้ง
15:11พระสุภัณฑ์กรรยาจงเร่งเซ
15:13็ดต์มา
15:15หากชักช้าจากมิทันการ
15:46อภัณฑ์กรรม
16:14ความในสารนั้นคือกลลวง
16:19แม่กับพ่อหาเหตุให้เจ้าได
16:21้กลับอโยทยา
16:23แม่ต้องสงข่าวถึงสุภัณ
16:25ฑ์กระยะแจ้งว่าพ่อเจ็บหน
16:27ักหน้า อยากให้ลูกกลับมาดูใ
16:29จ
16:30รับสักอันใดเช่นนั้นแล้ว น
16:31ี่เป็นมงคล
16:34มันเป็นกลนศึก จักมาถือส
16:36าอันใดแล้ว
16:39หมอมฉันเข้าใจแล้ว ต่อให้ท
16:42างนั้นระแวงปานใด
16:43หากลูกขอกลับมาดูใจพ่อ อย่
16:46างไรก็ต้องให้กลับมา
16:50แต่ทางนั้นไม่ยอมแน่ประเจ้า
16:51ค่ะ ไม่ยอมก็รบสิวะ
16:55ได้ตัวประกันคืนมาแล้ว จะรบ
16:58ก็รบ หาได้พลันไหม
17:07แลกราณนี้ จักไม่ต้องกลับป
17:10ุ้งสาวดีอีกต่อไป
17:37จึงเสน็จเมื่อได้
17:40หากทรงโปรดเกล้าว หมอมฉัน
17:43ก็จักเดินทางทันทีเพคะ
17:50ขอด้วยชะ การแสดงความก็ตอน
17:54อยู่ ต่อผู้ให้กำเนิดถึงเป็
17:55นสิ่งสำคัญ
17:59หากมีให้เสร็จไป ผู้ใดรู้เข้า
18:03จะคอรหาได้พระเจ้าค่ะ
18:14อย่าจันต้อ ให้กลองจาหาร ติ
18:19ดตามมาราคาขับวนเสด็จให้จ
18:20งดี
18:22อย่าให้มีเพศภายใด ๆ ระหว่างท
18:23าง
18:24พระเจ้าค่ะ
18:27เป็นพระการุณาเพคะ
18:28เจ้า
18:31เจ้า
18:59จีบ
19:02เรียมตัวกับอโยทยา ช่วยเราเก
19:04็บเข้าเก็บของด้วย
19:05เอาไปมากน้อยสักเท่าใดเพคะ
19:08ของสำคัญ ของมีค่า
19:13ขนไปให้หมด
19:15เพคะ
19:34พระเจ้า น่าจ้า
19:36เจ้าหรำมีอะไรหรือ เสียงดัง
19:39เชี่ยว
19:43มาเดี๋ยวเจ้าของสำคัญมาส่ง
19:44เขา
19:46พี่กำลังจะได้กลับบ้านแล้ว
19:47จ้ะ
19:48หัะ
19:51พ่อ
19:52ได้ยินดีมั้ย
19:54รู้จะได้กลับบ้านแล้ว
19:55โปราเม็บ!
20:06กับมาแล้ว
20:49เฮ้ย พุ่มงานกระบูนเสด็จ เอ็
20:51ว
20:53พยาจันตัวมีอะไรหรือ
20:56เอาได้ชะ เราโดนสุ้มจมปีพ่
20:58อเจ้าค่ะ
21:00เอา!
21:01เอ่ย..
21:02เอ่ย...
21:05ถอยทำ..
21:06เฮ้ย!
21:06มาเดียวก่อน
21:07- ไปทำกับผมจัววะดี
21:09- ประเดียวก่อน
21:10หยุดก่อน
21:11เฮ้ย!
21:12- จะถอยไปที่ได้
21:14เฮ้ย...
21:16หยุดก่อนสิ
21:18เฮ้ยพ่อ
21:31ไว้อย่างไร
21:32ขอบวนเสด็จถูกซุ่มจมตี
21:37พี่อาจารย์โตกล้อว่าจะมี
21:38คนทุดยศ
21:39จึงเชิญเสด็จพระสุภัณฑ์ก
21:40ระยะกลับมายังหงสาวดีแล้
21:42วพระเจ้าค่ะ
21:49ดี...
21:51ทำได้ดีมาก
21:55แต่ลูกยังมีข้อสงสัย
21:59เหตุใดเสด็จพ่อจริงไม่โป
22:01รดให้องค์พระสุภัณฑ์กระยะ
22:02เสด็จกลับอโยธยาเหล่า
22:05ตอนนางคือแก้วตาดวงใจของ
22:11อโยธยา
22:16หาบได้คืนกลับไป
22:19ผมจะปิดตียิ้นดีกันนักหนา
22:27แต่ในเมื่อพวกมันเป็นสัตรู
22:29กับท่า
22:30ก็อย่าหวังจะได้มีสุขสมใ
22:32จเลย
22:54พระจับไม่จ้ะ
22:56พระพินามาไม่ได้แล้ว
22:59เห้า?
23:01กันอะไรนะ
23:11วันอาทิตย์ แรมสิบสามคำ
23:14เดือนแปด ปีครั้ง
23:20สมเด็ดพระมหาธรรมราชาที่
23:22รัฐ ถึงแก่นาริพาน
23:32กำลังwide w meuangle
23:34อาทิตย์ง compani
23:38อาทิตย์
23:59ตัมเด็ดพระลายบพิก
24:02เป็นเจ้าขึ้นของราษ ทรงพระ
24:06นามสมเด็จบรรมบาทบงกฎ ลั
24:10กษณะอัคระบุลิโสดม บรรม
24:14นอนราเจ้าฟ้านเรธเชษฐาทิปด
24:18ี
24:20สมพระเจ้าอยู่หัว ทรงแต่งตั้
24:28ง พระเอกาทศรุษ ผู้เป็นสมเด็
24:33จพระอันุชาทิรา ให้ดำรงพ
24:37ระยศ พระบาทสมเด็จ เอกาทศรุ
24:41ษ ทรอิสวน บรรมนาทบพิษ พ
24:45ระพุทธเจ้าอยู่หัว
24:49ทรงมีพระอำนาท เสมอด้วยพระ
24:52เจ้าแผ่นดินทุกประกาศ
24:59โอ้ พระเจ้า
25:18โอ้ พระเจ้า
25:19เจ้า
25:20โอ้ พระเจ้า
25:24โอ้ พระเจ้า
25:24โอ้ พระเจ้า
25:24โอ้ o พ blindfold
25:24โอ้ พ trophy
25:48เธอร์โดน
25:50อร์เจ้า อร์เจ้า
26:23เจ้า จะพี่ยา ไม่ต้อง
26:35อย่างน้อย แค่ก็ควรจักได้เท
26:39่าไว้พระพอร์
26:55หน้าทีนี่ เวลานี้เจ้าพี่คือเจ
26:59้าพี่ น้องชายคือน้องชาย
27:06ข้าขอไพร์
27:10เรื่องพระพิน่ะ เข้าไม่อยากทำมาได
27:13้ได้
27:16ข้าเจ้านั้นเธอบูลเอง ทำกับเรา
27:19เยี่ยงสะโท อยู่ร่วงฟ้ากันไม
27:21่ได้แล้ว เจ้าพี่จะว่ากอะไร
27:32ข้านี่ตัวเองมานานมากพอเหรอ
27:38ข้าเป็นลูกพอ
27:44เป็นพระมหาประชาแห่งหงสา
27:46วดี
27:59เป็นหน้าที่อันติดตัวมาตั้
28:01งแต่เกิด
28:06ชอบหรือไม่
28:10ก็มีอาจเปลี่ยมเป็นอื่นใด
28:11ได้
28:28หน้าที่เป็นดังเมกหมอก
28:32บทบังดวงตะวัน
28:39คำอธิฐานของเราทั้งสอง
28:45จึงนี้อาจเป็นจริงได้
29:01วันนี้
29:05พี่มาล่าเจ้า
29:08ข้าเป็นภาุตริงๆ
29:15บ้านต่อ ฆ่าว่าข้า
29:33ข้าไม่มีอังนาน
29:37ครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้าย
29:52ต่อจากนี้ ก็ต่างทําหน้าที่
29:56ของตัว
30:05ที่ที่โดย ิ่งตัวเจชีย์
30:07สำห้าตัวุธา มัจสุดที่ส
30:26ุดที่ของตัว
30:26จุดที่ของตัว ไม่ใช้กำลัง
30:34ที่เราเคยสามารถไหม
30:39ว่าเราทั้งสองจะมีทำรายกัน
30:45ข้าขอยกเลิกกันสาบาท
30:52ตั้งแต่นี้ไป
30:53ถ้าพบเจอกัน
30:59มีว่าผู้ใด
31:03ก็ไม่ต้องยังมือ
31:45ข้าวทัพหงสาวดีภายแพรต
31:47่อไอโยทยา
31:49ทำให้บันดาหัวเมืองประเทศรา
31:51ช
31:52พากันแข็งเมือง
31:53ขอเดชะ
31:58เจ้าฟ้าเมืองกล่อง
31:59ถือเอาพันเรศเป็นเยี่ยงอย่าง
32:01กรอบการกระบวดพระเจ้าค่ะ
32:05ให้มังแย่จอ ชว่ายกทรับไป
32:07ปราบราม
32:08ประเจ้าอังวะ
32:10เพลานี้
32:11ต้องรักษาเมืองอังวะ
32:13ป้องกันแนว ลบ transformation
32:14Burg vector 有....
32:15มีให้กระด่างกระเดื sizing พระเจ้าค
32:17่ะ
32:18ค้างพระเจ้าตรอง อู
32:19ก็ประชวนหนัก
32:20มีได้ออกว่าราชการ
32:22มีเวลาหลายเดือน
32:23พระเจ้าค่ะ
32:24ปล่า
32:30อย่างยาก ถ้าพูดให้ใช้ก็มีได
32:33้
32:35มังจีนอง
32:38พระเจ้าค่ะ
32:39ข้าขอแต่งตังให้เจ้าเป็นแ
32:40ม่ทับ
32:41นำไพ้พรสิบมืน ไปปราบกระ
32:44บทเมืองกล่องแทนเรา
32:46รับด้วยกล้าว พระเจ้าค่ะ
32:51สุนยทยา
32:54หากปล่อยไว้ เมืองอื่นจะเอาเป็
32:58นเยี่ยงอย่างมิสิน
33:00พระมหาอุปราชา
33:10จงนำทับไปตีเมืองอโยทยากล
33:12ับคืนมาให้จงได้
33:20รับด้วยกล้าว พระเจ้าค่ะ
33:31กลางเดือนสิบสอง มังจีชวา
33:36นำพลยี่สิบหมื่น เดินทับมาย
33:39ังอโยทยา
33:46เป็นพระปรีชาของพระหาอุปร
33:48าชาโดยแท้ ที่ให้เปลี่ยนเส้
33:50นทางเดือนทับใหม่
33:55ข้าคำนวนดูแล้ว
33:57หากใช้เส้นทางที่ผ่านดามพระเจ้
33:59าดีสามองค์
34:00จากลูปถึงอโยทยาได้เลยกว่
34:02าเส้นทางเดิมที่ผ่านดามแม่ล
34:03ะเมา
34:07ใครผลจากมีแน่ละจนเกินไป
34:11ฟรรมหาอุปราชาติ ทรมมี
34:13พระเมตตาและ
34:14กำลังใจของตะหาในชาติด
34:16ีกว่าทุกครั้ง
34:18เราต้องเอาใช้ได้เป็นแน่ พระจบ
34:20ค่ะ
34:44ขอเดชะ พระอายามิพลกล้าว
34:48พวกเจ้าซ้อมดามต่อไปไม่ต้อง
34:49หยุด
34:50ขอเจ้า ขอเจ้า
34:57ลูกกินเดียวเจ้าขาว
35:00ระหว่างเราพี่เน้อง อย่ามากวิธ
35:02ียัวดีต่อง
35:03พระเจ้าค่ะ
35:11มีอันใดว่ามา
35:13กองสอดแนมแจ้งมาว่า
35:15พับของพระมหาอุปราชา
35:17เข้ามาทางด่านพระเจดีสามองค์แล
35:19้ว
35:25ในเมื่อเรื่องไม่ได้
35:27ก็ออกไปตั้งรับเธอ
35:29อย่าให้สึกติดพันใกล้พน
35:30คร
35:36ไอ้เผ็ด ไอ้สี ไอ้ด่วง
35:38พระเจ้าค่ะ
35:43เตรียงคนให้พร้อม
35:45เราจะออกไปรับทับหงสาวดี
35:48รับเรื่องข้าค่ะ
36:17ตอนที่ค่าอยู่ของสาวดี
36:20ได้อาติดสินบนพวกคราม
36:22ให้ลอกใบพระชาตาของพระมหาอ
36:23ุปราชามาเก็บไว้
36:25คิดว่าสักวันจากได้ใช้
36:39พระคุณเจ้าไม่ความรู้แตกชาม
36:42ช่วยตรวจดูดวงพระชาตา
36:44เทียบกันกับของพี่ชายค่าให
36:45้ด้วยเธอ
36:50หากทั้งสองพระองค์
36:51ต้องประจัดหน้ากันแล้วไซส์
36:54มันจะเป็นเช่นไหร่
36:56เทียบกัน
37:26ก็อะไรพระคุณเจ้า
37:30ข้ายกทับออกจากอโยทยา
37:41ไปรอรับกลองทับคุมสาวดี
37:44แต่แค่ออกพ้นประตูเมือง
37:47มันมีข้าอะไร
37:53ขอเดชะพระหยาดให้พี่ชัยขอ
37:55เข้าเฝ้าพระเจ้าค่ะ
38:06บัตรนี้ท่านไปถึงอธิบรีก
38:08รมร้อมพระราชวัง
38:09เหตุใดจึงมาถึงนี้
38:11หรือว่าในพนคอยมีเหตุอั
38:12นไหน
38:15หามีได้พระเจ้าค่ะ
38:17ด้วยพระมหาเทนคันช่อง
38:19ได้ปรุกเศกพระประเจ้าไว้
38:20แต่ด้วยความชราก็หลงลืม
38:23จึงให้กระหมอมนำมาถวายพระเจ้
38:25าค่ะ
38:35ขอบใจท่านยิ่งนัก
38:37ไอ้สี
38:39เองจงพาท่านเจ้าคุณ
38:40ไปแจกจายพระเจ้าให้กับเราจะหาร
38:42เธอ
38:44รับรึกเก้าพระเจ้าค่ะ
38:55ทุกคน
38:56มารับพระเจ้าของพระมหาเจ้นค
38:57ันช่องกันเร็ว
38:59ถามรุ่นเข้ามา
39:08ทุกคน
39:12ขอบคุณ
39:13พระเจ้า
39:17เจ้าฟัง
39:21เอาไปคือข้างลืนด้วยนะ
39:50ความเข้าโทษทุกครั้ง ทุกครั้
40:06งทั้งนั้นร้วนเป็นฝ่ายพายแ
40:07พ้
40:08แต่พระมหาอุปราชาไม่เคยบา
40:10ทเจ็บแม้แต่น้อย พวกท่านก็เห
40:12็นอยู่
40:16ต่างฝ่างเอาต่างหลบเรียงที่
40:17จะทำร้ายกันนั้นแหล
40:22อัน
40:53ที่ท่านเจ้าคุณกล่าวมา
40:55จักให้พวกข้าทำอะไรเล่า ลองว่า
40:57มาเธอ
40:59ข้าเอกาทศรสงค์เป็นห่วง
41:01พระเชศฐานัก
41:02จึงให้ข้าตามเสด็จไปกล่าบ
41:04นัศการพระมหาเทนขันชอบ
41:09ป้าเข้าข่างเหล่าแล้ว
41:13ก็อะไรหรือประคุณเจ้า
41:16อันว่าดวกพระชาตาของพระมห
41:18าอุปราชาบังจีชวานั้น
41:22จากช่วงปีนี้ไปจนถึงปีหน้
41:25า
41:29ถึงคราเคราะหนัก
41:38อาจจักถึงข้าตเลยด้วยซัม
41:41ห้า
41:44พระชาตาถึงข้าเลยทีวรึ
41:56ข้าเลย
41:56สิ
42:43ตอนนี้ แก้นมาก
43:13เซียงนกเสียงกาชชัด
43:15โอ้ว ไอ้หมุยมันซอรค่ะ ถ
43:18ึงจะเหมือนเสียงนกเสียงกา แต
43:20่เวลาหลงป่า ก็ใช้เป็นสัญ
43:22ญาณเรียกหากันได้นะเจ้าพี่
43:24งั้นด้วย เช่นนั้นซอรพี่บ้าง
43:33เผววันข้างหน้า เราจักส่งสั
43:36ญญาณเรียกกัน
43:38ได้สิ เจ้าพี่กลางใบ
43:43อับลง เช่นนี้
43:48เป้า
43:55จะพี่เป้าจะเย็นเย็น
43:56เย็นเย็น
44:01เย็นเย็น
44:03เย็นเย็น
44:18เย็น ตรงสัญญาณ
44:22เย็นเย็น
44:27ตรงสัญญาณ
44:29ตรงสัญญาณ
44:37เย็น
44:40ไม่ใช่ไหม
45:10ค่ายังคิดสงสัยอยู่ ว่าจะเส
45:13ด็จมาหรือไม่
45:16ตอนแรกที่ได้ยินเสีย ค่าก็แ
45:19ทมมีเชื่อหู
45:24แต่อย่างไรก็ต้องมาดู มีอะไรว่า
45:28มาเธอ
45:31ค่ามีเรื่องสำคัญมาเล่าให้ฟั
45:33ง
45:38พระชัตาถึงข้าเลยทีวหรือ
45:41เพราะมหาเทียนทํานายว่า ภาย
45:44ในปีนี้ไม่เกินปีหน้า
45:46เพราะมหาอุปราชาจากสิ้น
45:47ชีบในสนามรบเป็นแน่แท้
45:52คลาย
45:56ต้องตายกันนั้นด้วย
46:13ตายแล้วเป็นเช่นใด ใครเกิดมาไม
46:18่ตายป่ะ
46:21เจ้าพีย์ไม่เชียร์ข้างันแ
46:22หละ
46:26ข้าเชื่อ
46:31ขอบพระไทยทิ้นมาบอก
46:38แต่ข้าเป็นแม่ทํา
46:41ออกให้รู้ทั้งรู้ ก็ต้องสู้ไปจ
46:43นกว่าตัวจะตาย
46:51อย่างน้อย
46:56จักแล้วถามให้เสร็จพ่อพระไ
46:58ทย
47:01เพื่อทรงยกย่องว่าผู้ตายใน
47:02สนามรบคือผู้กล้า
47:03เจ้าพี่
47:07ของสาวดีไม่ได้ขาดผู้กล้า
47:09แต่ขาดพระราชาผู้ทรงธรรม
47:14เจ้าพี่พึงรักษาพระชนชีบ
47:16ไว้รอวันขึ้นเป็นใหญ่
47:18ด้วยมีเพียงท่านเท่านั้งที่จะ
47:20ดับไฟสงขามนำสังติมาสู่แ
47:22ว่นแขวนได้
47:36เอาเถอะ
47:40ข้าจักระวังตัว
47:41ข้ามีไว้ใจ
47:44ฉันเนินดือ
47:48เพราะเหตุได้
47:50พระเอกาทศรสมมีพระบัญชา
47:53ให้ค่ามาแจ้งกับพวกท่าน
47:56สึกครานี้
47:57ขอให้พวกท่านทั้งสาม
47:59จงร่วมมือร่วมใจกัน
48:01สังหารพระมหาอุปราชาเสีย
48:03ให้จงได้
48:08ในสนามรบ
48:10ข้ากับท่านต่างราเว้นกันแล
48:11ะกันมาตลอด
48:13แต่ครานนี่
48:14ข้าสั่งให้ผู้อื่นราเว้นท่
48:16านไม่ได้พล่ายพลจะเสียกำลัง
48:17ใจ
48:18เงินก็ไม่ต้องราเว้น
48:27เป็นไรก็เป็นกัน
48:32เจ้าพี่จะไม่เชื่อค่าเจียวนึ
48:34ก
48:37เจ้าพี่จะไม่เชื่อค่าเจียวนึ
48:46ก
48:48ข้าอาจจะไม่ชอบสงครับ
48:54แต่ข้าไม่ใช่คนครับ
48:57เจ้าเจ้า
48:58เจ้าเจ้า
49:29เจ้าเจ้า
49:29เจ้าเจ้า
49:56เจ้าเจ้า
49:56โม everybody
50:01เจ้าเจ้า
50:01เจ้า наши
50:01กัน
50:02เจ้าLook
50:16ที่สุดที่สุดที่สุด
50:53หรือคำทำนายของพระมหาเทนจะผ
50:55ิดพลาด
50:57ที่ต้องตายในสึกนี้ หลางที่จะ
50:59มีใช้ค่า
51:00หากค่าต้องตาย ด้วยน้ำมือท
51:04ี่
51:04ค่าก็มีเสียใจแล้ว
51:15คม maneลcticamenteดที่สุดที่สุดที่สุ
51:20ดที่สุดที่สุดที่บาท
51:23สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
51:24สุดที่วาท
51:26ปิด predictedsกörenfootภีความ кусочек
51:28พระมห์นของพระม Edwards
51:33ขี้พระมашนใจ ไตพกว่า
Comments