- 1 day ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:13เราเป็นยังไงบ้าง
00:14โอ้ ผมคิดว่าเกือบจะพร้อม
00:16แล้ว
00:20คุณคิดยังไงเรื่องสัญญานน
00:22ั่น
00:23อาจจะเป็นคลื่น FM ทั่วไปนะ
00:25แต่ว่าผมติดตั้งตัวกรองสัญ
00:27ญาณและตัวป้องกัน
00:28และความถีวิธียุด้วยก็เบื่
00:30อไว้
00:36คุณแน่ใจนะว่าอยากทําคือ
00:38ผมจะบอกว่าครั้งล่าสุดมัน
00:39แต่เธออยู่ยังโดดเดียว
00:41ยังก็เยี่ยมเลย
00:45ยอดเยี่ยมมาก
00:55บ้านคลิเบิร์น คืนที่ 4 วัน
00:58ที่ 25 พฤศจิกายนปี 1974
01:01ขนาดนี้เวลา 5 ทุ่ม 4 นาที
01:11ชั้นกำลังพูดกับวิญญาณ
01:13ที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้
01:15เธออยู่ที่หน้านหรือเปล่า
01:17ได้ยินชั้นไหม
01:23ชั้นกำลังพูดกับวิญญาณ
01:25ที่หลงทางที่อาศัยอยู่ในนี้
01:32มาหาฉัน
01:33พูดกับฉัน
01:35ขอให้ฉันได้ช่วยเธอ
01:42ให้ฉันได้ช่วยเธอเธอนะ
01:57เอมา
01:58เธอ
01:59เธอ
02:00เธอมาทำไม
02:02เธอได้แล้ว
02:23วันนี้พวกเรามาตามราบหี
02:25พวกคุณเป็นใครอ่ะ
02:26มือปราบแล้ว
03:02เธอ
03:04เธอ
03:04ผมคือด็อคเตอร์
03:05ด็อคเตอร์อะไรอ่ะ
03:06และแต่จะคิดและดีคราว
03:08โอ้ว
03:09พวกคุณนิจจังไม่เหมือนใคร
03:12คุณคือพันตรีอาล็กภาเม
03:14อ
03:15สมาชิกของเมอเกอร์สตรีตอร
03:16ิกุล่า
03:17วิลบรุษของกระส่วงสงคราม
03:19หน่วยสืบราชการรับทำลาย
03:21และคอยสอดแนมหลังแนวสตร
03:23ุ
03:23คุณมีความสามารถในการใช้ไ
03:25ฟฟ้า
03:25ผู้ชาชาญด้านจิตวัฒยา
03:27และเป็นนักล่าผี
03:31เป็นเกียดอย่างจริง
03:32ปลืมจริงๆ
03:33จริงๆ ไม่ใช่นะคะ
03:34เวลาส่วนใหญ่ในสงคราม
03:36สาจริจาร์พาเมอร์เป็นฉลอย
03:37สิ
03:37จริงๆแล้ว นั่นเป็นคำโกหก
03:39เล่าโดยใช้พวกราหารที่มีส่
03:40วนร่วมในปฏิบัติการรับ
03:42ผู้ชายประเภทที่ได้รับหลีดก
03:43ราหารไง
03:44แต่คุณรู้อยู่แล้วเพราะคุณค
03:45ือเอมมาเกลิง
03:48คู่หูหนึ่งเดียวของสาจริจ
03:51าร์
03:51ผู้ช่วยตั้งหา
04:03ใช่ ถ้ากระซวงรู้หมดแล้วว่าเก
04:05ิดอะไรขึ้นที่นี่
04:07เลยส่งผมมาตรวจว่าทุกอย่างเร
04:08ียบร้อยดีไหม
04:10พวกเขาไม่มีเสร็จ
04:11ไม่ต้องเป็นห่วง อีกสักพั
04:12กผมเข้ากลับแล้ว
04:13โอ้ โอ้ ดูสิ
04:15โอ้ พระเจ้านี่เป็นเครื่อง ARC 998
04:1821
04:18โอ้ เริดมากระบบปินเปิดนี่
04:21รู้ไหมว่าผมชอบอันมากแค่ไ
04:23หน
04:23จริงๆแล้ว ผมชอบคำว่าเปิด
04:34อุปกรณ์ สุขภาพและความปล
04:36อดภัยแบบจำแนก
04:37ผมช่าระหว่างรอพวกนักค้นค
04:39ว้าในห้องด้านหลัง
04:40มันอ่านอะไรด้วยบ้าง
04:42มันบอกผมว่าไม่ว่าอะไรที่อยู่ใ
04:44นนี้
04:44ยังไม่รู้ว่าคุณมา
04:47แล้ว
04:50ผีอยู่นี่
04:55ผมอยากจะเห็น
05:01ได้เวลาล่าผีเลย
05:05ผมไม่ยอมให้คุณขDENมอยมันไปเด
05:06็ดขาดคุณเข้าใจไหม
05:08เอ่่ ...ก็ไม่เชิง ...
05:09ถ้าไม่ยอมให้งานผมถูกข력มอย
05:11และถูกลองจากจท toppedหมายของรัชิ
05:12นนDes
05:13มา הכ żej อีกแล้ว
05:14จะเป็นบ้านผมเจอille นี่ของของผม
05:16ạn hypocrite
05:18ขอโทษอบน่ะ ได้ที่ท יהนะครา
05:23เพื่อ
05:23คุณก็บอกว่า ผมรู้จักบ้านห
05:24ลังใหญ่ที่เห้นเฮี้ยน Management Johann
05:26หลังที่พวกคนจรจัดไม่กล้าย
05:27เข้าไป หลังที่น็กไม่กล้ายิ
05:28นผ่าน
05:29และ คrestrialก็บอกว่า... ผมอยากจะซื้อ
05:32มันด้วยเงินของผม
05:33ใช่ ผมพูดอย่างนั่น
05:36กะหารมาก ๆ เลย
05:39พร้อร์ณพันศรี่ แค่อยากคิ
05:41ดว่าเกิดอะไรขึ้นทิทย์ ๆ
05:44ชรู้หรือมันว่าผมต่อ kamu imar
05:49ทั้งนั้นก็...ตามผมเหรอ
06:01แล้วอะไรคือการอย่างรู้ทางพลังจ
06:04ิต
06:04บางครั้งฉันก็รู้สึกถึงทร
06:07จิตที่ส่งมาได้
06:10บางครั้งน่ะไม่ใช่ตลอด
06:12พวกคนที่น่าเห็นใจมากที่สุด
06:13เท่าที่เธอเคยเจอ
06:16พวกอย่างรู้ โดดเดียวที่สุด
06:18พอหมายถึงคุณจะเปิดเผยตัวเ
06:20องกับอารมณ์ที่เก็บกดพวกนั้
06:21น
06:21ความผิด ความจะปวด ความเศร้า
06:24นะ
06:24อะไร
06:27พวกคนช่วยมาดูนี่หน่อย
06:33บ้านคาลิเบิร์มีอายุกว่า
06:35400 ปี
06:36แต่ผมคิดว่าเธออายุมากกว่าน
06:38ั้น
06:40ประยิศาสตร์คาลิเบิร์
06:45ส่วนมากเธอจะถูกลาวถึงใน
06:46ตำนานท้องถิ่น
06:48และดิฐานพื้นบ้าน
06:49วิญญาณของยิงสาวสตริย์
06:51ในความมืด
06:53แม่หมด แห่งบ่อน้ำ
06:57เธอมีจริงเหรอ แบบว่ามีตั
07:00วตนไหมอ่ะ
07:15ทรามนักบินอเมริกันประจำ
07:16การอยู่ที่นี่
07:18ทิ้งของบูชาไว้เป็นกระป๋
07:19อง
07:20กระป๋องถูกพบในปี 1965
07:22ในตู้เก็บของคนใช้
07:23ตามด้วยเลขเขียนด้วยมือซึ่
07:25งเขียนเกี่ยวกับเธอ
07:26เห็นแก่รักของพระเจ้า
07:29หยุดรองถึก
07:34เธอไม่เคยเปลี่ยน
07:37ถึงแม่มุมกล้องจะต่างกัน
07:38แต่เธอ
07:39เดี๋ยว Designer ถ้าอยู่จุดเดียวตล
07:41อดเลยทำไมอ่ะ
07:42เราก็ไม่รู้
07:44เธอเป็นปรากฏการ
07:46แม้แต่อุบกร บันทึกก็ตร
07:48วจจับเธอไม่ได้
07:48ถ้าไม่มีคนทรงเป็นสื่อกลาง
07:51ใช่ แบบนั้นแหละ
07:53ถูกต้องเลย
07:58เธอรู้ว่าฉันอยู่นี่
08:01ฉันรู้สึกถึงเธอ
08:04เธอรองเรียกหาฉัน
08:06เธอพูดว่างไร
08:10ช่วยด้วย
08:22แม่หมดแห่งบ่อนน้ำ
08:26แล้วบ่อนน้ำอยู่ไหน
08:29จากพิมพ์ขียวที่ผมพอหาได้
08:30ผมคิดว่าไม่มีบ่อนน้ำเลย
08:33ถ้าที่เราหาได้นะ
08:35ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องหาต่อ
08:36ไป
08:42จะมาด้วยไหม
08:43ไปไหน
08:43ตามหาผี
08:44ทำไมฉันทำแบบนั้นด้วย
08:46ก็เธออยากไปไง มาเถอะ
08:47ใครว่าฉันอยากไปด้วย
08:53เฮ้ย
08:53ฉันกำลังเรียกอยู่นะ
08:55นี่เห็นฉันมะ มองหน้าชัดซึ
08:57่ง
08:59ก็ได้
09:01งั้นก็ลุยเลย
09:07บอกให้ขอนะ ห้ามแอบนี้ออกไปนะ
09:09อืมอืม บะ จะได้อุ่นใจไง
09:16ห้องดนตรีเป็นใจกลางของบ้
09:17านนะ
09:30ถ้าเราหาเธอเจอ เราจะพูดอะไรกับเธ
09:33อเหรอ
09:33ก็ถามเธอว่ามาเป็น แบบที่เป็
09:37นอยู่ได้ไง
09:38ทำไมอ่ะ
09:39เพราะฉันไม่รู้
09:40และอีกอย่างคือ อะไรตรงข้ามกั
09:42บความสำราญ
09:44คาลลาย
09:46ใช่ ใช่ คาลลาย มันคือคาลลาย
10:03หัวเธอ
10:25เขามาจากระทรงจริงๆเหรอคะ
10:27เอ่อ...ผมก็ไม่รู้
10:30เขามีท่าทางเหมือนจะใช่
10:33ไม่แน่นอน
10:35แต่หลักแหลม
10:37และหลอกลวง
10:38ใช่
10:40เขามันจอมโกหก
10:43แต่รู้ไหม
10:44นั่นมันเป็นวิธีที่
10:48เมื่อคนบางคน
10:50เห็นอะไรบางอย่าง
10:52ประสบการณ์ที่ทำให้เราต้องโกห
10:54ก
10:55โกหกว่าเราเป็นใคร
10:56โกหกว่าเราทำอะไรไป
11:00หรือเรารู้สึกยังไง
11:04ใช่
11:06ตลอดเลย
11:08เป็นแบบนั้นตลอด
11:14รู้ไหมผมเออ
11:16ผมต้องไปเตรียมพวกเออ
11:17เครื่องมือกับอีกหลายๆอย่างนะ
11:21ได้ค่ะ
11:28อ่ะ
11:29ห้องดนตรี
11:31ใจกลางของบ้าน
11:35เธอรู้สึกอะไรบ้าง
11:37ไม่อ่ะ
11:38ก็เกงเธอกำลังไม่อยู่นะ
11:49คุณรู้สึกมันกันถูกมองอย
11:50ู่ไหม
11:51แล้วถูกมองมันรู้สึกยังไ
11:53งล่ะ
11:53จะจีๆเวลาจะถูกจักแค่จี้ท
11:55ี่คองรึเปล่า
11:56มันอยู่ที่ค้า
12:18ฉันว่าเธออยู่ที่นี้
12:23อยู่อยู่ก็เย็น
12:25หน้าขนลุก
12:27เย็น
12:28อุ่น
12:30เย็น
12:31อุ่น
12:34เย็น
12:47เย็น
12:56เธอ
12:58เย็น
12:59สุดท้า
13:03เย็น
13:04เย็น
13:05เย็น
13:06เย็น
13:07เย็น
13:09เย็น
13:21เป็นอะไรอ่ะ
13:33อากาศยันขึ้นมั้ย
13:47เธอกำลังมา
13:53แล้ว นั้นเสียงอะไรอ่ะ
13:55เสียง มันเป็นเสียงที่ดัง ม
13:58ันเป็นเสียงที่ดัง และเหมือน
14:00เกลดมาก
14:01ทำมันตั้งกลด
14:02ฉันไม่รู้ เธอทำรึเปล่า หรอ
14:08ดักเตอร์ อะไร
14:09ฉันอาจยังเป็นเมรุ่นกลั
14:10วบ้าง อะไร บ้าง
14:11แล้วไง
14:12แต่ฉันก็ เหมือนผู้ curator
14:13с่วนใหญ่ใช่ แล้วไง
14:14เพราะฉันจะไม่ต้องจับมือฉ
14:15ันก็ได้
14:17อะไร
14:19ฉันไม่ได้จับมือเธอนะ
14:21แล้วใครจับ
14:22ใครเป็นแบบนี้บ๊ะ
14:34ไม่เคย
14:35เอากลึกมา เอากลึกมา
14:39เจ้า Pisces
14:48ดูก็...
14:50ดูก็...
14:53ดูก็...
14:55ดูก็...
14:57ดูก็
15:03อออออ or
15:04นักฟัก
15:07นักฟักษ์
15:38ตำสิอ versucht...
15:39ชั้นว่าฉันอยากได้ชามากกว่
15:40า
15:40ฉันก็ด้วยอ่ะ
15:42วิสกี้! อยู่อันดับที่สิบเอ็
15:44จของสีที่น่ารังเกียที่ถูก
15:45คิ้กคนขึ้นมา
15:50ผมแอบดูมันถึกคุณนิดหน่
15:51อย
15:52ตอนที่อยู่กระส่วง
15:54ผมว่าคุณเขาจะเห็นอะไรมาเยอะ
15:56เคยเข้าร่วมปฏิบัติการอยู่โ
15:58มทข้ามเทลนเหนือ
16:00มีนาศวิดาศกรรมโบลทางร
16:01ถไฟทั่วยุโรบ
16:02ปนิบัติการ กิปบ่อน
16:04ที่ใช้นกพี่ราบสงสานสุดยอ
16:06ดเลย
16:07ผมชอบนukพี่ราบสงสานนะ
16:09ผมแค่ทำตามหน้าที่
16:11แต่ก็ทำมาแล้วเป็นล้านคmes
16:14รืมมากกว่านั้น
16:16ผมแค่โชคดีที่ได้กลับมา
16:18ใช่ พ работыชายคนนั้น
16:19มีลาประหัดสงคลาม
16:20มาอยู่นี่ ได้ยังไง
16:22ในบ้านหลังเก่าตามหาผี
16:28พระผมข้าคน
16:30แล้วมันมีเหตุผลที่ต้องข้
16:31า
16:33ผมส่ง
16:35หนุ่มสาพวกนั้นไปตาย
16:38แต่ผมอยู่นี่
16:39ยังไม่ตาย
16:42และมันเหมือน
16:43จะคอยหลอกหล้อนผม
16:45การมีชีวิตอยู่
16:48หลังจากเรื่องพวกนั้น
16:51อย่างนั้น
16:51nochmal
16:53คุณจะเคย
16:55ยังว่าไหม
16:57ไม่
16:58ask
16:59คุณคิดว่า
17:00памช้าติ
17:14รู้สึก เมื่อเขาสำคัญกับเรามา
17:18ก แต่จริงๆแล้วไม่มีอะไรเลย
17:23เลย มหาผี
17:26คุณรู้ได้ยังไง
17:26เพราะมันเห็นๆกันอยู่ มันโ
17:28ปรกออกมาเหมือนกับข้างอย่างใ
17:31จ
17:33ผมอยู่คนเดียวและยังไม่แต่งงาน
17:37คือผมไม่ว่าหรอกถ้าจะตาย ผมหม
17:39ายถึงไม่ใช่พระเรื่องนั้น
17:40มันเป็นเหตุผลที่ยอมรับไม
17:41่ได้
17:43กำจัด พวกสตรู
17:45แล้วถ้าคุณติดต่อพวกเขาได
17:47้ คุณจะพูดอะไร
17:49ผมคงจะขอบคุณพวกเขา
17:52อ๋อ
17:56เสร็จแล้ว
17:59คุณคิดว่าเธอเป็นอะไร
18:03ไม่ใช่อย่างที่ผมคิดไว้
18:04แล้วคิดว่าเธอจะเป็นยังไง
18:05สนุบ
18:08ขอยืมกล้องได้ไหม
18:12ขอบคุณ
18:14ขอทำหน่อย แล้วคุณกับด็อคเต
18:16อร์
18:16อ๋อ ฉันคงไม่คิดอย่างนั้น
18:18ดีแล้ว
18:20อะไรนะ
18:22อย่าไว้ใจเขา
18:25ฉันว่าเขาเป็นพวกเย็นชานะ
18:29ขอรอ
18:29ขอรอ
18:41ฉันคงสุบแปลกมันมันมอง
18:43มาที่ชานะ
18:45มันไม่ชอบฉัน
18:46รู้ไหม ทาริสก็เหมือนกับแมว
18:48จะค่อยค่อยเชื่อใจเอาเรา
18:50เดี๋ยวเธอก็เข้าใจ
19:10แล้วต้องมีที่เก็บเจอีก
19:11คุณก็มีที่เก็บเช่านี้
19:12อยู่นั่นไง
19:13อย่าไหน
19:14หรือกเคยมี
19:16ชับมันเคยมี
19:18เราหาดูรับปรอบยานซึ่
19:22ท่านคงมาไปแล้ว ไม่ ไม่ใช่ในนี้ จะ
19:26หวังให้ทานิสชอบได้ไง ทำแบ
19:29บนี้ ดูซิมันเปลียกหมดแล้ว
19:31โทษที แล้ว ...เราจะไปไหน ไม่ไปไหน แล
19:40้วจะอยู่ที่นี่ ลงนี้ถ้าฉันร
19:42ู้ว่าทำดังไงนะ
19:44งั้นเราจะไปเมื่อไร
19:46ย่อดเยี่ยมมาก ท่านใจถามดี
19:50เออ...แล้วคำตอบเรา
19:51เราจะไปอย่างที่เคย
19:52เราจะไปอย่างที่เคย
19:54ใช่แล้ว
19:54- fte Studentinger
19:55คุณเห็นไม่คว้าเข้าไปไหนอ่
20:13ะ
20:14ผมได้ยินเสียงเครื่องยนต์ แต่
20:15ไม่เห็นแสงอะไรเลย
20:34มันรถ รถ รถ รถ รถ
20:36เราอยู่ไหนอ่ะ
20:37ประมาณ 6,000 ล้านปีก่อน คิดว่าน
20:40่าจะเป็นวันนังคาร
20:56เดี๋ยวมานะ เป็นไรบ้า
21:01ไม่อ่ะ คุณไปฮะ
21:02โอเค งั้น อย่าไม่กดปุมอะไรเล่น
21:04หรือทำหน้าตลกตลก
21:05จริง ๆ อย่าขยับแล้วดีกว่
21:07านะ
21:08ยืนอยู่กับที่ไว้ อย่าหายใจ
21:10แต่...เธอต้องหายใจดีนะ หายใจเบ
21:13า ๆ ล่ะ
21:35อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่ะ มีอะไรเหรอ
21:41อานิสได้พูดอะไรกับเธอหรือเป
21:43ล่า เธอทำอะไรบ้างเนี่ย
21:44เปล่าไม่ได้ทำ ได้เราเพิ่งได้ดู
21:47วงจรชีวิตของโลกต้องเกิด
21:48จนตายหรือเปล่า
21:50ใช่
21:51แล้วคุณไม่เป็นอะไรเลยเหรอ
21:57ใช่
21:57ทำไมเป็นอย่างนั้น
21:59ก็ทรานิส นี่คือเวลา เรา เราท่อง
22:04เวลา และเดินต่อไป
22:07ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
22:08ก็ได้ งั้นเธอหมายความว่านะ คื
22:12อ...
22:12บอกมาสิ
22:15มันคืออะไร
22:16น่าทีที่แล้วเราอยู่ที่ 1974 กำลั
22:18งตามหาผี
22:19แต่ทั้งหมดที่คุณทำคือลืมต
22:21าและคุยกับคนที่อยู่ตรงหน้า
22:22คุณ
22:23สำหรับคุณฉันยังไม่เกิด
22:23ด้วยซ้ำ
22:26และสำหรับคุณชั้งคงตายไปแล
22:27้วร้อยกว่าปีได้แล้วบัง
22:31สบฉันคงอยู่ข้างนอกนั่น อยู่ใ
22:33ต้ดิน
22:36ใช่ ฉันก็ว่าอย่างนั้น
22:38แต่เราอยู่นี่ กำลังคุยกัน งั้
22:41นฉันก็คงเป็นผี
22:43สำหรับคุณฉันคงเป็นผี
22:46เราคงเป็นเหมือนกันหมด คือไม่
22:49มีความหมายอะไร
22:52เรา...ไม่ใช่ เธอไม่ใช่อย่างนั้น
22:55แล้วเราเป็นอะไร อย่างฉันจะเป็นอะไรได
22:58้
22:59สำหรับฉัน เธอคือปิดสนา
23:07ที่คุ้งค่าจะแก้
23:35มีอะไรเหรอ
23:38ไม่ แค่เห็นในสิ่งที่ไม่คิ
23:39ดว่าจะได้เห็น
23:41แล้วคุณเห็นอะไร
23:44ตอนที่ทุกอย่างมันจก
23:47ไม่ ไม่ใช่ทุกอย่างละ
23:50ไม่ใช่ความรัก
23:52ไม่ตลอดไป
23:54เอาละ เสร็จแล้ว
23:55ทุกคนคร้างมาความ wygląda
23:56เดี๋ยวเดี๋ยว
24:02ปิดยานแหงบ้านคาลิเบอร์
24:04ไม่เคยเปลียน ติดอยู่ในเวลาแ
24:06หงความกลัว
24:06และความจะปลวดตา ถ้าไม่แท przy
24:08อย่างนั้นล่ะ
24:10ถ้าเกิดเธอไปติดอยู่ในทีที่
24:12เวลาเดินช้ากว่อนทไที่นี่
24:14สมมติว่าหนึ่งวิของเธอคื
24:17อหนึ่งแสนปีของเรา
24:18สมมติว่ามีคนมีตู้วิเศษ อา
24:21จจะเป็นตู้สีน้ำเงิน
24:22หรือถ้าสมมติว่ามีคนถ่าย
24:24ภาพเธอไว้ทุกๆร้านปีล่ะ
24:32เธอไม่ใช่ผี แต่เธอเป็น...
24:35บิญญาณที่ลงทาง
24:36เธอชื่อไฮล่าทาโคเรียน เธอ
24:39เป็นผู้เรียงเริ่ม
24:40การท่องเวลา...
24:41หรือย่างน้อย
24:42เธอก็จะเป็นใจไม่กี่ร้อยปี
24:44เรื่องท่องเวลาปั dwustv- ไปได้พพ
24:46รดร์กมันซเจ้า
24:47แก่ไขตัวเอง ตามปกติ
24:48เธออยู่แบบนี้เม nächste นั่นแค่ไหนแล
24:50้ว
24:50การท้องเวลาเป็นเรื่องตลกนิด
24:51นิด
24:52ผมหมายถึง สำหรับเธอแล้ว
24:53ยานเธอตกมา ST kindergarten
25:15เราอยู่นี่ แล้วเธอก็อยู่นี่ ในจากก
25:18ระวานย่อย คุณเป็นเหมือนตะเกี
25:20ยง
25:21ที่คอยสองแสงข้ามิตินำทางให
25:24้เธอกลับมาหาป้าน
25:29แต่เธอมีอะไรอยู่อ่ะ
25:31ก็นั่นละคือปัญหาที่เราไม่
25:33รู้ มาดูกัน
25:44นั่นอะไรค่ะ
25:47ฉันเข้าไปอยู่นี่
25:50แต่ก็นะ ไม่ต้องหวงแล้ว
25:52แล้วเราต้องทำยังไง
25:54ไม่ใช่เรา คุณ
25:55คุณช่วยแฮล่าทางโคเรียน เพ
25:58ราะคนคือเอม่าเกลียง
26:00คุณคือตะเกียง ผมเกรียงว่
26:02าพวกเราที่เหลือจะแค่คอยอยู่ใก
26:04ล้ๆ
26:06เราต้องชัดเชื่อกนั้นหน้า กับค
26:08ลิตเต้าสีฟ้าจากเมธีเปลิส
26:09ที่สาม
26:10กับเคกแค่น่ามิน
26:26อย่าทำเลย
26:28ว่าไงนะ
26:29ไม่มีใครอยากให้คนเสียงชีวิต
26:30เพราะผู้หญิงคนดี คุณไม่คุ
26:32ณ
26:35ไม่ว่าเธอเป็นใครจะฉลาดแค่
26:37ไหน กลาดแค่ไหน เธอไม่ใช่คุณ
26:39เธอไม่คุมข้าพอที่คุณจะเสี
26:40ยงชีวิตไม่ใช่กับผม
26:47ลองบอกมาสิว่าฉันคิดอะไรอยู่
26:48บอกไม่ได้
26:53ผมไม่มีมันเหมือนคุณ
26:55คุณไม่ต้องการมัน
26:58แค่มองฉันและบอกฉัน
27:03นั่นไงล่ะ คุณอ่านความคิด
27:11ฉัน
27:15ได้คุณช่วย ในที่เรือ
27:17อะไร
27:17ก็ขับทราดิสไปในมิติคู่
27:19ขนาดไง
27:20อ๋อ ก็บอกแล้วไง
27:21ว่ามันไม่ใช่มิติคู่ขนาด
27:23มันเป็นจากระวานจ้อยตั้งหาก
27:26และตอนนี้มันกำลังเจ้าพัง
27:28ไม่ถึงทราดิสเข้าไปในนั้นได
27:30้
27:30แต่มันจะดูดกลืนพลังงานเธ
27:31อ
27:32ทำให้เธอติดอยู่ในนั้น
27:33จนทั้งจากระวานตายไป
27:35และกลับไปเป็นควรต้ำโฟม
27:37ซึ่งคงเหลือเวลาประมาณ 3 นา
27:38ที
27:39ให้เราจัดการ
27:40เธอรู้นะ
27:47นี่มันอะไรอ่ะ
27:48เสร็จจ้อยของดวงตาแห่งฮา
27:50บอนนี่
27:51ฉันไม่รู้
27:51ใช่เธอไม่ ไม่ต้องฐานนะ
27:53ฉันทำมาเอง เอาละคุณ
27:54นั่งลงเลย
27:56แล้วทั้งหมด
27:58มาจากเทเปลิสที่ 3
28:02มันใช่ทำอะไร
28:03มันจะช่วยขยายความสามารถของ
28:04คุณ
28:05เหมือนกับ
28:05ไมคโครโฟน
28:07หรือว่าที่ตักอึ
28:08ความพวกนี้มันคืออะไรกัน
28:11คลโนโกราฟด้านจิต
28:13ขอโทษนะ แต่ทั้งหมดนี่มันเหม
28:15ือนของ
28:16แบบซ่อมมา
28:17มันจะไม่ได้ผล ghost
28:18กับที่ที่ผมไป
28:18ถ้ามันไม่ใช่พวกเทคโนโลยี้ด
28:20้านนี้
28:20ที่ผมต้องทำก็แค่ดับลงไป
28:22ในอีกวิติ
28:22หาตัวเธอ
28:23และพาพาเธอหนี
28:24จากศัพระราษกลับมา
28:25ก่อนที่มันจะพังง่าจะตาย
28:26ด็อคเธอร์
28:28มันจะเจ็บไหม
28:30ไม่
28:32ที่จริงเจ็บไม่มากเท่าไร
28:34แต่ก็คงพอตัว
28:35ผมก็ไม่รู้
28:35มันอาจจะทรมมาน พูดตามตรง
28:37ผมก็อยากรู้เหมือนกัน
28:49ฉันกำลังพูดคุยกับวิญ
28:51ญาณที่อาศัยอยู่ในบ้านหลั
28:52งนี้
28:58ฉันกำลังพูดกับไฮลาทา
29:00โคเรียน
29:06หวัง...
29:28เอาละ แม่บดแท่งบอดนั้น
29:32มันคือรูดหนน มันเป็นประต
29:34ู เปิดไปสู่อีกกับครวานหนึ่ง
29:37พร้อมนะ
29:39พร้อมแล้ว
29:46เจริงอีกนะ
29:48เจริง!
29:53เจริง!
29:54เจริง!
29:55เจริง!
29:56เจริง!
30:21เจริง!
30:22เฮ้ลอ забghiyas
30:23เฮ้ลอมเจริง!
30:27เฮ้ลอมไปเจริง!
30:29เจริง!
30:30เจริง!
30:30ว้าว...
30:36ว้าว...
30:38ว้าว...
30:42ว้าว...
30:51หนึ่ง...
30:54สอม...
30:56สอม...
30:57ช่วยฉันด้วย
31:00ช่วยฉันด้วย
31:06ไฮล่าทางเขาเรียนใช่มั้ง
31:07คุณไม่ใคร
31:08จากระวันกำลังพัน คุณกับ
31:09ผมจะตายในสองนาที
31:10ไม่มีเวลาอธิบายละ รีบไปกั
31:12นเถอะ
31:13เดี๋ยว
31:14มีมังอยากอยู่ได้บอก
31:16เหมือนกับวิ่งสิ
31:25วิ่ง
31:25โดย โดย โดย
31:29ละโป้
31:30โดย โดย ละโป้
31:37ไม่ใช่ทางนี้
31:39อาจจาม
31:40มีอะไรอะ
31:43คุณรู้จักทักออกที่บอกไปใช่
31:44มั้ย
31:45เหมือนผมจะหาไปเจอ
31:57ดокаพิษณ์!
31:58เด็วนนี้
31:59ดática!
32:01ด meringue พราinda
32:07ขราиля เอานี้
32:08อะไรอะ
32:09บ้านที่ถุสะท้น
32:10นั้นจะความที่ถุสะท้น
32:11เกะยงมากเลย
32:12เอาไป 10 คนไหน
32:14senator
32:18เย็ดนาย เย็ดนาย
32:25เย็ดนาย
32:27เย็ดนาย
32:34ไม่ได้แก่ว่ parallยัง
32:43APA!
32:44APA!
32:44APA!
32:45APA!
32:46BAPA!
32:46B.A!
32:47เอา!
32:50เอา...
32:50เอา..
32:51เอา...
32:51ๆ
32:51ประวัด
32:52เครื่อง
32:54A.?
32:56B.
32:56พูดเชื่อก!
32:57เราดูการแรก 3 ครับ เร่ว!
32:59B.A.
33:01B.A.
33:01B.A.
33:01B.A.
33:02B.A.
33:02แล้ว พูดล่า
33:02B.B.A.
33:03เดี๋ยวผมตามไป
33:04B.A.
33:05B.A.
33:17อ๋อ
33:27โอ้喔
33:27โอ้... เอง
33:28จากนี้นี่เอง
33:28ชอบตักเลย
33:33ขอบคุณครับ
33:35ขอบคุณครับ
34:02ขอบคุณครับ
34:07อย่าแล้ว
34:11ไม่นะ
34:17กล้ายอยู่ไหน
34:24ฝืนสิ ฝืนเดี๋ยวนี้
34:26พระประตูอีกอ่ะ
34:27ฉันขอโทษ
34:29ไม่ต้องเพราะที่คุณทำ
34:30มันยังไม่พอเน่ะ
34:31เธอต้องทำอีก
34:32ดูสิ ผู้หญิงคุณต้องยังอย
34:48ู่นี่
34:49คุณช่วยเธอไว้
34:50เธออยู่นี่ เพราะว่าคุณ
34:52ผมก็เหมือนกัน
35:00พวกเปิดสิ เปิดไม่เอาหน้าเปิด
35:02ที่
35:03ให้ฉันเข้าไปได้ยินมากยังห
35:04ัวบ้า
35:06เหรอ
35:08ผมก็หลงทางเหมือนกับเธอ
35:11แต่อยู่กับคุณแล้ว
35:13คุณคือเหตุผลที่ผมอยู่ที่นี่
35:15เอมม่า
35:16คุณพาผมมาจากความตาย
35:32ตายที่นี่ไหน
35:37ที่นี่อะไรอีกอ่ะ
35:37นี่คือ Traditions in the Face
35:39ฉันถูกปรกัมมาให้เราโพนแบ
35:41บของคนที่เธอนับถือ
35:42ไหลพันละรูปในทางข้องมุ
35:44ลเขาฉัน
35:44รูปนีๆที่สุดตามเกศที่กำล
35:46ัง
35:46อ๋อ ถ้าที่เป็นยังหัวบ้า
35:48จริงๆ
35:48ฉันเธอ...เธอต้องช่วยด็อกเตอร
35:50์
35:50ด็อกเตอร์มีใครจะประวานใจ
35:51เธอเข้าไปด้วย
35:52นายนั้นได้นิ
35:53มันจะผลงานของฉันไปต spontaneously complex
35:55ในสีวิตฉันจะทำอะไรไม่ได้
35:57สิทฟ
35:57ดอกเตอร์
36:10ได้เหยินฉันมั้ย?
36:14ดอกเตอร์
36:17ไม่เอ่าหน้า
36:23โดค!
36:25ได้อีกสำเรบาง paradแลuttering!
36:37อยากมาหรอก exacerb Songไว้
36:39โดค อยากทีที!
36:44กตลอ不了!
36:45อบlot
36:56แกต้องการอะไร จะทำให้ฉันกลัวใช
37:00่ไหม
37:02นั่นคือสิ่งที่แกทำ แกซ่อน
37:05แกคือวุกี้แมนใต้เตียง เรา
37:09คอยจ้องจะข้าเหมือบคน
37:23แกอย่างให้ฉันกลัว ทำได้ดีมา
37:27ก
37:28ฉันคือด็อคเตอร์ และฉันก
37:32ลัวมาก
37:38ด็อคเตอร์ เร็วพวก
37:57ทำไมฉันถึงยังอยู่ ฮะ
38:00ทำไมแกไม่กินฉัน ฮะ
38:06มาสิ
38:10เพราะแกยังต้องการฉัน
38:13ใช่ แกอย่างให้ฉันพากลับไป
38:18อ่ะ หรือจะให้ฉันพูดว่า
38:23เข้ามาสิ่งไอ้น้อง
38:27ไล่ฉันสิ่ง
38:28ปราอมหา ลโอฮตร์ แกอย่างป
38:45ราบ
38:45จริง าลโอฮตร์ แกอย่างปรา
38:50บ
38:50อ่ะ ความ��งหวด
39:04จากกลัว โอ break
39:29คุณหลายยังเกิน
39:30คุณฝากฟังอะไร
39:39แต่นั่นมัน
39:40ไม่เป็นไร
39:44คุณไม่ได้มาที่นี่เพราะผีใช่
39:46มั้ยละ
39:47ไม่
39:48คุณมาที่นี่เพราะฉัน
39:49ใช่
39:50ทำไมล่ะ
39:53- เพราะหรอ?
39:54- ทำไมล่ะ?
39:59- เธอเป็นอะไร?
40:00- ถ้าเป็นเด็กผู้หญิง?
40:01- ถ้าที่ผมอยากรู้คือ เธอเป็นผ
40:02ู้หญิงแบบนั้ย?
40:04- เธอเป็นเด็กธรรมดาที่สมบ
40:06ุญแบบคนนึง
40:06- ทั้งน่ารัก และฉลาด
40:10- หวัดกลัวมากกว่าที่เคยแ
40:13สดงออกมา
40:15- หมดแค่นี้ใช่มะ?
40:17- ทำไม แค่นั้นยังไม่พอเหรอ?
40:24- อัลที เหรอ?
40:30- คุณจะไปไหน?
40:31- เขาพาฉันกลับไม่ได้ รวมอ
40:33ดติสายบอกว่าฉันหายไป
40:35- แต่เขาเปลี่ยนมันได้ ไหม ๆ ที่
40:37จริง ๆ แล้ว ผมทำไมได้ มันไม่จุ
40:39ดที่สุกกับโนตมาแล้ว อะไร?
40:41- PowerPoint & แม่มันไม่เคย
40:43- ชันรู้ว่าคุณอยู่ที่นั่น ฉ
40:46ันรู้สึกได้
40:47- แม่มันเคย...
40:52ไม่เคยเหลือคะ เพราะคุณยังไม
40:55่เกิดอะไรด้วยซ้ำ
40:55ไม่ คุณยังไม่เคยเจอ แต่ว่าเธ
40:57อเป็นเหลือของเหลือ ของเหลือ
40:59ของคุณไงล่ะ
41:02จริงสิ ของคุณด้วย แต่ว่าค
41:03ุณของικ Galileo ได้แล้วใช่ไหม
41:09Spoy ไปแล้ว
41:11ก้าขถีตัวเอง
41:12นั้นคือเห็นผลว่าทำไมการเชื่
41:15อมโยงธากิจถึงได้ส่งพลั
41:17ง
41:17สายเลือด เรียกหากัน
41:19นอกเนื้อเวลา ไม่ใช่ทุกอย่าง
41:21จะจบ ไม่ใช่ความรัก ไม่ตลอดไป
41:23ด็อคเตอร์ แล้วเราล่ะ เออมากก
41:27ับผม
41:29เลือกพวกคุณ ใช่ มันก็อะไรขึ้น
41:31หมายถึงเราจะทำยังไงต่อไป
41:34จับมือ นั่นละ ที่พระคุณต้
41:37องทำ จับไว้ให้นั่น และอย่าปล
41:39่อยไป นั่นเป็นความรับ
41:45ด็อคเตอร์ ฉันรู้สึกไม่ดี
41:48เลย
41:49ใช่ แก่อย่างให้ฉันพาใกลับ
41:50ไป ฉันไม่ได้จับมือเธอนะ
41:53โอ้ย ฉันดึก ง่อจริง ผมนึ
41:57กว่าจะคิดออก นั่นละที่เป็น
41:58ปัญหาตลอด แต่ แต่
42:00ผมก็คิดออกตอนใกล้ยบ ชลามค
42:03ลอดแบบไหน
42:04ค่อย ๆ คลอด
42:05ไม่ ไม่ ๆ แบบมีความสุด
42:06ที่จริงชลามมันได้ยิ้มนะ เพ
42:08ราะมันแค่มีฟันเยอะ เลยดูเห
42:10มือนยิ้ม
42:11ถูกต้องเลย แล้วก็คลอดพึงก็
42:13คลอด แม้แต่มันก็ได้รับก
42:14ารศึกษา
42:15สำปรา혼ทุกๆตัว ต้องการคู่
42:18หู
42:20มันมีสองตัวเหรอ
42:23มันเป็นเรื่องที่ก่าวที่สุด
42:24แทาจร์วาน
42:25เรื่องนี่ กับเรื่องอึนๆ ใช้กับ
42:27ยิงตกหลุมรักกัน
42:28พรากจากกันเพราะสงคลามกามเม
42:30ืองอัศาติ orangก味
42:31เธอถูกยนข์เข้าไปใน hex
42:33หรือไม่ก็เป็นเขา
42:35ตั้งแต่นั้นพวกเขาก็ประธนากัน
42:36และกัน
42:37ข้าผ่านเวลาและเอาประกาศ ผ่
42:38านมินติ
42:39และแน่นอนว่านี่มันไม่ใช่เรื่
42:41องผี
42:41มันเป็นเรื่องราวแห่งความร
42:44ัก
42:47โทษที
42:50ขอโทษนะ ขอโทษ ขอโทษที่คั
42:52นถึงหมาตลอด
42:53ผม อยากให้ช่วยอะไรหน่อย
43:01ขอโทษนะ ฉันเข้าใจแล้ว
43:05ฉันพาแกไปหาเธอได้
43:08ฉันพาแกไปที่ที่ปลอดภัยแล
43:10ะกายจ่างที่นี่ได้
43:11แกจะได้อยู่ด้วยกัน
43:15เร็วเข้า เธอรออยู่นะ
43:26ว่าไง วันนี้อีกครั้งพ่อโร
43:30มีโอ
43:31เอาละ เธอกำลังมาแล้ว
43:40เต็บตัวโดษนะ
43:47เชื่อว่านี่กำลังอะไรก็เกิดขึ
43:49้นได้เนอะ
43:50เอา ของนีด้า ฉันรู้สึกได้
43:54ตัว๊ะ เธออยู่ไหน
43:56เธออยู่ในยาน
43:57ถ้าช่วยฉันพาเธอออกมา
43:58ย่าวเขาร conversions ไปเลย
44:00นี่คือเรือแห่งชีวิต
44:24ทราบทราบทราบ