- 5 hours ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:02- บอบลง!
00:04- มันเห็นคุณไหม?
00:06- ฉันไม่รู้!
00:07- ถ้ามันเห็นล่ะ!
00:08- ฉันไม่รู้ลูกเดียวเลย!
00:09- มันต้องสำคัญลับมันเห็
00:10นหน้าคุณไหม?
00:10- ไม่ ไม่มีทาง!
00:12- มาดูกัน!
00:17- ออ่...มันตามเราอยู่!
00:19- มันทำได้อย่างไรอยากคุณมีทาย
00:20มัชีนเนี่ย!
00:21- ไม่ใช่ตัวรุษยิ!
00:22เผ narrator บال Tipos ฮ lame cam.
00:23いただลงเวิร์ มัน วิตนี้ เวลื่องไป
00:24ทั้งเถอะ
00:24ตามไปบนจากกั๊ววานด้วย
00:26มันไม่หยุดแน่เลยนะ ปร่องนะ
00:31วันแต่ ....
00:33ผมต้องหยุดมา
00:34มาท่า ช่วยผมใช่มั้ reve
00:36ใช่ค่ะ scant bara
00:36มันรากำเปลด ขึ้นอยู่กับคุ
00:37ต
00:37อย่าไง จะต้องทำอะไรบ้าง
00:39เงี่ยuter เลยกลาบู
00:40ครีวิตผมขึ้นอยู่กับบั๊ด
00:42น Skillshare วันธิ scary. war
00:53สี่iensη
00:56สุดมั้ย
01:01สุด Mountains
01:01สุดมั้ย
01:01ขอท้ะคุณสมี้ต์
01:04คุณอยากไม่ต่อร้อย
01:05มาก構ไม้ค่ะ
01:06ไม่ต้องลก
01:06หวังลูกละ
01:11พี่ชั้นแล้ว
01:13สุดมั้ย
01:15ขอท่อร์
01:15ต่อท่อแรก
01:18มิดท้ามเป็นให้ค่ะ
01:18มันก็แรกษะ
01:20ดริมสัน
01:21ยังไงคะ?
01:22ฝันว่าเป็นนักพระจนภัย
01:27บ้ารหำสีศติบ
01:30คนเรียกว่าด็อกเตอร์
01:32เมื่อคือฉันฝันว่า
01:34เธออยู่ที่นั่น
01:36แล้วก็เป็น
01:38เพื่อนของฉัน
01:40อาจารย์กับแม่บ้านเหรอคะ
01:42เป็นไปไม่ได้
01:43ฉันมาจากโลกอื่นนะ
01:45งั้นมันก็ไม่จริงค่ะ
01:47เพราะไม่มีเรื่องแบบนั้น
01:48ไอ้เนี่ย
01:50นาฬิกา
01:57ลืมความฝันได้ไงเนี่ย
01:58แต่จำสิ่งหนึ่งได้
02:00ทั้งหมดเกิดขึ้นในอนาคต
02:03ในปีสกรัฐ 2007
02:06ฉันพิสุดได้ว่ามันผิดค่
02:08ะ
02:08นี่หนึ่งสือพิมพ์เช่านี้
02:10มันคือวันจังที่สิบพืช
02:12ิกกา
02:12ปี 1913 ค่ะ
02:14และคุดไปมนุษย์จริงๆ
02:16มันกับมนุษย์ทุกคนนะครับ
02:17อืม ทันด้วย
02:20มนุษย์จริงๆ
02:21อืม
02:25อืม ทันด้วย
02:51ซับขัญ
02:52โทษย์จริงๆ
02:53อืม ทันด้วย
03:04ราสตรง อดนกมา
03:04เธอสตรง ที่สุดภัยกัน
03:07ลุก смотритеลัพลายแล้ว
03:07สิ ใกล้อร์สตรง ลุกราโล
03:18ก
03:20คริปเบดทริคุณ มีriansลัพลายแล
03:25้ว
03:25ขอบคุณครับ
03:28ดูครับ
03:30ขอบคุณครับ
03:33แค่ค่ะท่าอีก
03:38เมื่อพวกท่าน
03:40ฝรั่งเศรษคุมทั้งหมด
03:43แต่ก็ใช้กองกำลังไปสองกอง
03:46เหลือแค่คนแก่
03:47กำลังท่านสุดท้ายถูกจมต
03:49ี
03:49เพราะปกป้องนับโปรเรียน
03:52แต่ตอนเย็นกำลังเสริม
03:54บางครับ ให้พวกเขาต้องถอย
04:04สวัสดีค่ะ
04:05อืม ดี
04:11เขาหัวสูงจริงๆ ไม่รู้ว่า
04:15เธอดีกับเขาทำไม
04:16เขาจะดีกับฉันก็แค่นั้น
04:18ไม่ใช่ทุกคนที่คิดว่าฉันเป
04:19็น...
04:20คนรันดันเนี่ย
04:22ตั้ง รันดอนเบืองเก่า
04:24ดีเธอ สองคนอ่ะ
04:27ไม่ได้ช่างมาหัวรอดนะ
04:29ตั้งใจทำงานหน่อยสิ
04:31ใช่ค่ะ ขอโทษค่ะ
04:32แล้วเธอนะ ชื่ออะไร หะ?
04:34มัทาค่ะ มัทาโจนส
04:36บอกชัดสิโจนส มือแบบมัน
04:38จะบอกได้ไงว่าขัดสะอาดแล้
04:40ว หะ?
04:44ตลบมากเลย
04:46ช่างมันถึก ไม่ต้องเครียกนะ
04:48อยากออนทางน้ำตบหัวจริงๆเลย
04:50โอ้ ฉันด้วย
04:52แค่คิดว่า
04:56อีกสอง สำปีเด็กแบบนั้นจะบ
04:58ริหารประเทศนี่มัน
05:00ปี 1913
05:02อาจจะไม่
05:04อิสมัดคุณสิ
05:09นั่นไงล่า?
05:11พี่ฉันช่วยนะ
05:12มา ๆ ผมได้แล้ว
05:15ต้องหยิบขึ้นมา
05:16งั้น ช่วยถื้นดีหน่ะ
05:19อ๋อ ได้ ดี
05:21อ๋อ ไม่เสียหาย
05:24แล้วเธียกิดเป็นกับบ้างอ่
05:25ะ?
05:25แค่เป็นค่ายมีรุนแรง
05:27ฉันคิดว่าเขาคิดถึงแม่
05:28มากกว่า
05:28อ๋อ แน่อยู่แล้ว อ๋อ
05:30เขาได้จัดหมายเช้านี้ก็เลยร่าเร
05:32ิงขึ้น
05:32ฉันถือหนังสือคุณอยู่นะเน
05:33ี่ย
05:34ใช่ คุณถืออยู่ ท่อที ๆ ส่งไ
05:36หม
05:37ทำไมไม่แบ่งกันคน 大หละครึ่ง
05:38หรัะ
05:39ความคิดดี ภาพร้อมายอง стали
05:41แบบกรุมเรากงานเลยหรัะ
05:43เราทำเป็นทีม
05:44แค่เป็นตอนนี้
05:44แค่แต่หรอใช่เป็น
05:47แล้วนึงสื่นนี้คุณจะให้ฉัน
05:49เอาไปทางไหนล่ะคะ
05:50ใช่
05:51เอ่อ...ทางนี้
05:53อ๋อ
05:55พอไม่พูดรับผู้คุม คุณที่
05:57ความคิดที่ดีกับเด็กๆ ผู้เข
05:58าจะสืบทอดมาต่อไป
06:01บอกตามตรงนะ เวลามีแค่คุณกั
06:03บฉัน อย่างให้คุณเรียกฉันว
06:04่าพยาบาล Redfern
06:05ผู้คุมฟังเหมือนฉันแก่มาก
06:07เลย
06:07อ๋อ...พยาบาล...พยาบาล Redfern ได
06:10้เลย
06:10แต่เราจะรู้จักกันสองเดือนแล้ว
06:12เรียกโจนก็ได้นะคะ
06:13โจนอ่ะ
06:14ชื่อฉันเอง
06:15ница ถึง จิงแล้วมัน...
06:16คุณชื่อ John thu
06:18ไม่มีใครชวนฉันเลยerem
06:35เอ่อ...นั่นผมคิดว่าคุณน่า
06:38จะคือ 그런
06:40คือว่า pioneer motive
06:41ผมก็คิดว่า คุณมากรュหยัง
06:42ครั้งอ거�รรวม
06:43ก็ทำไมคิดว่า คุณไม่น่าจะ ��니
06:43คุณจะไป
06:44คุณไม่น่าจะ คือมกับ แต่ว่
06:46าถ้าผมไป
06:47แล้วผมไม่สามารถ ผมคุณไม่ต้อง
06:49ตาม
06:49ผมไม่ข้าได้ท่านแล้ว
06:50ข้าดว่า 200 คุณoue
06:51โอ๊ย ...
06:56อย่าร้องน่า มีแต่เด็กที่ร้
06:58องนะ
06:58แต่มันเจ็บมาก
07:00เขาเป็นไงบ้างคะ
07:02ออโท่นะหมาทา ถ้าเคยเข้าห้
07:04องเรียนได้ไม่ขอประตูด้วยหร
07:05ือเปล่า
07:05โท่ค่ะ คุณถูกค่ะ
07:09แต่เขาเป็นไรมั้ย?
07:10พวกเขาบอกว่าคุณตกมันได้
07:12เพราะแค่ของคำเมนติลิกาแ
07:13ค่นั้นเองอะ
07:14เช็คกาศาสเทอร์หรือยังคะ
07:16เช็คแล้ว
07:17ฉันกล้าที่จะบอกว่าฉันรู้
07:18มากกว่าเธอนะ
07:20ขอโทยetera
07:22ฉันจะ...
07:23เกลาของให้คุณ
07:26ผมจะบอกพยาบาลありがとうございました
07:27มันเป็นเรื่อง Lös Lup show
07:28ESTAY FUN
07:33ผมเป็นคนอื่น แล้วผมเออ ซ่อนตัว
07:37ซ่อนตัว ยังไง
07:39เออ มันเป็นเกลาทุกคืนละ
07:43อัด จะฟังดูเงี้ย
07:45เล่าสิ
07:47ผมฝัน บ่อยมากเลยว่า เขามีสองห
07:51ัวใจ
07:52งั้นฉันสรุปให้ได้นะ มาดูกั
07:54น
08:10ฉันยินยันได้ว่าคุณมีห
08:12ัวใจดวงเดียว
08:16ผม...ผมจดบางความฝันเอาไว้แบ
08:18บนวัฐยายแน่นะ
08:19แต่...คงไม่น่าสนใจเหรอ
08:23น่าสนใจมาก
08:24เหรอ? ถึงก็ได้
08:28จริงๆแล้ว...ผมไม่เคยให้ใครดู
08:31มาก่อนเลยนะ
08:34บันทึกของสิ่งที่เป็นไปไม่
08:36ได้
08:37บันทุกของพวกนี้สิ
08:45ต่อสนใจเวล็วร้อยเหรอ?
08:47มัน...เป็นงานอดิเรกไปแล้ว
08:56เยี่ยมมากเลย
08:58คุณว่าตาข้างเดียวให้สาว
09:00สวย
09:00เธอถูกสร้างขึ้นตัวละครช
09:03ื่อโรส ผมคือผมเรียกเธอว่าโ
09:07รสเหมือนจะหายไป
09:14กลองนั่นกลองสีฟ้ามันอยู่น
09:16ั่น เหมือนพรม..พรมวิเศษ มัน
09:20เป็นกลองเล็กๆที่พาผมไปไกลๆ
09:22ได้หรือหรือเหรอ
09:24เหมือนประตูหรือ
09:26คือบางครั้งคิดว่าชีวิตจะ
09:29วิเศษแค่ไหน ถ้าเรื่องพวกนี้ม
09:31ันเป็นจริง
09:32นั่นสินะ
09:34แค่ความฝัน
09:42มาได้
09:43นั่นสินั่น
09:45โอ้ ฉันดูแลเองไม่ต้องห่วง
09:47หรอกเขามาว่าฉันอ่านได้
09:48แต่ว่ามันด้อยสาระแค่นั้นม
09:51ันแค่เรื่องล่าง
09:53เขาเป็นใครมาท่า
09:54วะอย่า Forum
09:56เหมือนเขาทิ้งบางอย่างไว้...เห
09:58มือน...
09:58เขารู้ว่ามีบางอย่างต้องกลับ
10:00ไป...
10:00แต่เขาจำไม่ได้ว่ามันขึ้นอะไร
10:02นั่นหรอเคาละ
10:03เธอมากับเขาใช่ม่ะ...
10:05เค้าไม่ได้เจอเธอตอนเป็นลูกจ
10:06้างที่ตรงเรียนใช่มะ
10:07ฉันคือทำงานกับครับครัวเขา
10:08เขาแค่พาฉันมา
10:10ฉันจะระวัง
10:12รึงเกียดไหมถ้าจะบอกว่า บาง
10:14ครั้งถ้าดูสนิทกับเขา
10:16ฉันมันสถานาตัวเองไว้ด้
10:17วย
10:19ข้อ มัดาม
10:23อ่ะ เนี่ย ราชเมือเอาปะ
10:24การไปราตินแคทรสบ้าบอร์
10:27ให้เสร็จพวกนี้เช้านะ
10:30ได้ฮะ
10:30แล้วห้ามผิดด้วย
10:32ให้เป็นอะไรมือที่ขีดที่ดีที่
10:33สุดของฉัน
10:35นี่ฟังนะ
10:36พ่อบอกว่าเขาได้เรื่องจำแบ่
10:37ง
10:37ซึ่งเงินจะมากขึ้น
10:39อาจจะย้ายเป็นเรียนที่ดีกว
10:40่าด้วย
10:40อ่ะ คุณคงจะสนุก
10:42รุ่งผมถูกส่งไปจอฮาเนสเบ
10:44ิร์ 6 เดียน
10:45เห็นว่าเป็นประเทศที่สวยงามท
10:47ี่สุดในโลกเลยด้วยฮะ
10:52Jessie
10:53อ. อ. อ. อ. ผมเปล่า
11:00ติดพูด ๆ ฉันเถอะ
11:02chesiten
11:02อ. อsay
11:06ไม่ได้ทำอะไร
11:17อ? อ. merchants
11:18ลักน้อย diligน้อย используйтеการช่วยไม่ได
11:22้
11:24มันเป็นความโชคดี
11:25- เอาเสมสดีวัดได้เนอธท stable
11:30- ด้วยเหรอ
11:31- celebrate imagine what the best
11:34black dial
11:34โอ้ ไม่จะหรออะไรเหล่า
11:37ด้วยแน่ใจว่าให้ริงยิงไป
11:38ร้านแล้ว แล้วก่อนโดดออกไปนะ
11:40ทุกคนเอาใช่ม้า
11:42ไม่ไอ้เบื้อกนั่น
11:44เรียบกลับมาแล้วเป็น
11:45ฉันเค้าห่าง
11:50โอ้ ข้างนอกเย็นมากเลย ทำไมไม่ดื่
11:52มในร้านเหล่า
11:53อย่ามาตนลก ถ้าเข้าใจเรื่องน
11:55ี้
11:56ไม่สำหรับพวกวัวหญิงเหล่
11:57านั้น
11:58เดี๋ยวนั้นคือ London ขึ้นใกล่
11:59ออกไป
12:00ไม่อยากแตกโoli แบบailด อยากจะบอกคว
12:02ามนับอดออม ni
12:03ไม่อยากบอกพวกเขาเหรอ
12:04ไม่รู้ มันคงต่างกับประเทศข
12:06องเธอ
12:07ใช้เลยขับคุณพระเจ้าที่ชั้นอย
12:09ู่นี่
12:10เธอพูดบ่อยจังเหรอ
12:11ละอีกหน่อย
12:12อีกเดือนนึงฉันจะไปอิสภรา
12:14แล้ว
12:15อย่าให้คุณมาอยู่กับฉันนี้ Manson
12:17Netoo
12:19ทุกที่
12:20ม unsure
12:25ฉันจะไปในทองฝpiare ให้ทัว
12:38เห็นหรือเปล่า
12:39อะไรเหรอ
12:40เห็นมันหรือเปล่า
12:42ตรงโน้นเมื่อกี้นี้
12:44มาท้าไม่เห็นมีอะไรเลย
13:27ผู้คุมเป็นจริง
13:28เป็นจริง
13:31มีบางอย่างอย่างดิบก็
13:33แสงไฟ
13:34เป็นละมิคุณพูดยิง
13:36หน้าเกินไปที่หิวดึกกันนะ
13:37นั่น นั่น นั่น
13:39อยู่ในท้องฟ้าสิคะ
13:40โอ้มันสวยจังเลย
13:44หมดกัน
13:45เมื่อเรียกว่าดาวตกน่ะ
13:47แค่ก่อนหินตกลงบนพื้น
13:49มันก็แค่นั้นเอง
13:50ไม่มีอะไรมากหรอก
13:52ตกลงในป่า
13:53เมื่อมา มาดูใกล้
13:54แต่จริงๆแล้วมันห่างเป็นไม
13:56้
13:57จะเหลือแต่คิดเท่า
14:00ผมคุณ
14:01จะส่งคุณตลับตรงเรียนนะ
14:03แล้วเธอ
14:04ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ
14:06นั้นขอให้หลับฝันดีนะ
14:10เจนี่ตรงไหนเหรอ
14:12แสงไปทั้งไหน
14:14น่าจะทุ่งของคูเปอร์
14:16นี่ ถึงวิ่งไปไม่ได้หรอกนะ
14:18มันมืด เดี๋ยวก็ขาหากลอก
14:35เธอ
14:36ที่นี่แล้ว
14:37เยี่ยมกันแคลย์แล้ว
15:12อันนี้เป็นอะไรล่ะ
15:13เป็นอะไรล่ะ
15:15แล้วเป็นอะไรล่ะ
15:28เป็นอะไรเนี่ย
15:33มันเป็นไปไม่ได้
15:48เหมือนประตูเลย
15:52วันนี้
15:56มีใครอยู่ไหม
16:12นั่นไงไม่มีเลย
16:15ฉันบอกเธอแล้ว
16:16เท่าที่ตายเห็นไม่มีดาวตกส
16:20ักหน่อยนี่น่า
16:21ไม่เอาหน้าฉันหนาวจะถึงกระด
16:23ูกแล้วนะ
16:23ไปเธอเหมือนที่คุณสมิทบอกไม่
16:25มีอะไรให้ดูหรอก
16:34แต่ แต่ แต่ แต่ ผมไม่เข้าใจ
16:37คุณเป็นใคร
16:38ที่สำคัญก็คือ
16:41เธอเป็นใครเด็กน้อย
16:44ผมชื่อเบนซ เจรมีเบนซ
16:47ผมไปได้ไหม
16:49เสียใจด้วยเบนซ
16:50เจรมีเบนซ
16:52แต่ฉันว่าเธอไปไม่ได้แล้ว
16:55แต่คุณเป็นใคร
16:58ทำไมผมไม่เห็นคุณเลย
17:00ทำไมที่นี่อยากเห็นเรา
17:02ผม.... ผมอยากรู้ว่าคุณเป็นไง
17:05Abstอบได้ง่ายมา
17:08เพราะอีกไม่นาน
17:10เราจะเป็นเหมือนกัน
17:12ได้เหมือนอยู่ไหนแล้ว
17:18บอกว่ามีเบนค gaming l痒 asteroidsistan
17:20มืดเลย
17:23อ๋อมาแล้ว ไปเปิดสิ
17:38เมนิสเซอร์ นี่เหมือนตัวตัว
17:39หลวดจับสะอีก
17:41แล้วนะ ไหนล่ะเพื่อน เบียรอยู่นะ
17:48ไม่มีเบียรอยาหายไป
17:50อ๋อแย่ะจากอย่าเย็ด ฉันรอ
17:51อยู่ หวยมากเลยเป็น ถ้าตัวพูดแ
17:54บบนั้น
17:55엄마
17:57เพื่อนดondersกลิ่มมาก
18:04centimeter
18:17ไฟ้
19:12คุยกับเครื่องยนต์
19:29รุ่บ มว่า พอปอด course
19:44เฮ้ย มันตามเราอยู่
19:46มันตามเราไม่ได้ทึกเทียร์
19:48ตามไปบันจักรวานด้วย
19:50มันไม่หยุดแน่
19:51มันต้องหยุดปัน
19:52มาทาเชื่อผมป่ะ
19:54ใช่กันเชื่อ
19:54มันต้องอดคิดอยู่กับคุณแล
19:55้วนะ
20:02มาทา
20:03นาเรากา นี่
20:04คือผม
20:06ได้ โอเค
20:07ดูแล้ว
20:07ไม่ เดี๋ยวเก็ด
20:09เลื้มหมดเลยเหรอะ
20:10สประหลาดคือนักรา
20:11ุณนะ เฮ่ๆ มาดูกลิ้มทุกคน
20:12ผมคือ ทามารอน
20:13เป็นหนึ่งเดียว
20:15มาตามรอยผมอ่าทุกที่ทุกstudy
20:16แล้วเข้าดีคือ
20:18มันนี้เกรียมผม
20:20มันไม่เห็นผม
20:21แล้วตัวแทนชีวิตป heb он กล้
20:22ายหมดแล้ว
20:22เราต้องแอบ
20:23เราให้ปุ่มมาตาย
20:25แต่มันตามรอยเราได้
20:27ผมทิ้งทางทามมันง่ะ
20:29ผมจะหยุดเป็นทามหล่อน
20:33ผมจะกลายเป็นมนุษย์
20:48ไม่คิดไม่ได้ใช้
20:50ผมสูงสาย
20:51สูงสายมันตลอดเวลาเลย
20:54ใช่
20:54ช้riebenทำอะไร
20:55ทำทำไมเรียนอาค
20:57สร้างชิวจริงวิทยาผมใหม่
20:59ลeredเซ็นระสรักกาจผมทุกมัน
21:01ผมตั้งมาเป็นมนุษย์
21:02ตอนนี้ทาน Егоร totalementชั่ง
21:04เซามันศร yo หาที่อยู่ให้ผม
21:06มันจะไปเกิดกับคุณ
21:07คุณต้องช่วยแต่งเรื่องราวต่
21:09อ
21:09คุณจะรับรู้พụcว่ามีคุณอยู่
21:11ด้วย
21:12เดี๋ยว..เดี๋ยวก่อนสิ
21:13ถ้าคุณท้องปลิ่นเสือใหม่
21:14หมด
21:15แล้วมันไม่เจ็บเหรอ
21:16โอ้ยใช่
21:18มันเจ็บนะ
21:43เช็บได้มะ
21:45มาท่า
21:46ก่อนผมจะเปลี่ยน
21:47มีคำแนะนำนิดหน่อยตอนผมเป็น
21:48มนุษย์
21:49หนึ่ง
21:50อย่าให้ใครทำร้ายใคร
21:52คุยกระรวมมนุษย์เป็นไงนะ
21:54สอง
21:54ไม่ต้องห่วงทานิส
21:56ผมเปิดปุ่มฉุกเฉินไว้
21:57พวกมันจะหาไม่เจอ
21:58แค่แอบให้พ้น
21:59สี่
22:00ห้าม
22:01เดี๋ยวก่อนนะ
22:02สาม
22:02อย่าเข้า Pour SMK
22:05สี
22:06คุณ
22:07อย่าให้ผมทิ้งคุณ
22:09และ
22:095
22:12ถ้ามันมีดาวตก
22:13ดาวตกดวงหนึ่ง
22:14จะทำยังไง
22:15และ Burning hell
22:17hiring
22:18ถ้าพันหาเราเจอ herramient
22:21คุณคุณรู้ว่าต้องทำไง
22:23เปิดนริกา
22:25ทุกสีที่ผมเป็น
22:26แต่ผมให้เจอกลองไป
22:29ฉะนั้นมันลุษย์เดินไปถึง
22:30เร titled
22:30สมรับเขาให้เค้าในริกา
22:32แต่ห้ามเปิดมันเว้นแต่จะเป็น
22:35เพราะถ้าเปิดมัน
22:36The Family จะหาผมเจอ
22:39คุณต้องดูแลทั้งหมดนั้นมาเท่
22:41า
22:42ช่วงดี
22:44ออออม
22:46ขอบคุณ
22:51ฉันอย่าให้คุณกลับมา
22:57คุณบอกให้ผมเอาหนังสือนะฮะ
22:59อ้อเด็กดี ใช่ ใช่
23:02ประบัติเขามาเฟ็กจริงของ Hutchison
23:04Price
23:05ฉันบอกไว้หน่ะ ฉันอย่าพูด
23:07อะไรนิดหน่อย
23:08ขแนนนายไม่ค่อยดีเท่าไรเลย
23:10ผมติดหนึ่งในสิบของห้องนะฮ
23:12ะ
23:12บอกตามตรงนะฮะ
23:13นี่ ทีไปที่นายน่าจะอยู่สูงสุ
23:15ด
23:16นายไปเด็กฉลาด เหมือนนายซอบน
23:18ั้นไว้
23:18นั้นสืออยู่ไหนเนี่ย
23:20เลยฉันรู้ว่า
23:30นายชลาดนี่
23:32นายตัวกูมใจ
23:33อ่ะ ใช้บัน
23:36เท่าไหล่อด
23:38ทีมาที่ซ่อนไหม
23:40อีกความรับอยู่ข้างไหน
23:41ฉันติกกับ
23:42ฉันถูกคันนิกความหนาว
23:44และความมืด
23:45รอคอยอยู่
23:47รอคอยอยู่
23:48รออยู่สมัย
23:53รอละเอียดเรื่องการโจมตี
23:54ที่ไม่ธรรมดาจริงๆเลย
23:57ไม่เป็นไรนะ
23:57ไม่เป็นไรครับ
23:58นั่นก็ดีละ
23:59แล้วจำไว้นะ
24:00จำไว้
24:02ใช้สมองตัวเองซะ
24:03I'm not hang tiny
24:08ได้ดูไม่เป็นตัวเองเลย
24:09อะไรรุบกูลนายหรือ
24:12เปล่าครับ
24:13ขอบคุณครับ
24:33รุบ นั่น созд arc
24:34ล limeแล้ว
24:34ไม่ได้พูดормsquนอีก
24:37เตรพรพิษ
24:38เอิ้มนาซะ
24:45แบบน Gospel
24:45โลนี้รัศ
24:54จากนี้เข้าห้องได้ ถึงเวลาเรี
24:56ยนแล้ว มาเร็ว จิงกินซ์
25:12มันมีกลิ่น แต่ไม่กระจาย
25:15กลิ่นไม่ชัดเจน
25:18ยังไงก็ตาม เรามีกรองกำลัง
25:20ที่ดี
25:22สร้างหน่วยทะหาร
25:38ทะหาร
25:40พายนี่ เป็นที่ของฉัน
25:42เหมือนไหนบุรุกมาได้ที่ฉัน
25:45พอมา พายอยู่นี่นี่
25:47ถ้าเป็นพวกมิกโนทิลูกเรี
25:48ยนใช่ไหม
25:49พอแน่เลย
25:54นายทท深น
25:55นายทางไอ้
25:58นายทางไอ้
26:00ไม่ ไม่ identified ทุออี ทุออี ทุออี
26:04ทุออี ทุออัส
26:26มีสมัทธิดหน่อย
26:34ให้ชิสสันทำได้เยี่ยมมาก
26:37อยู่ดีก่อน
26:39รักจะ Cartman กราชครับคุณให้
27:06นั้น เอาล่ะ ยิงต่อได้
27:09ต้อยรูดหลับ
27:21บางนี้ผ่านไป 1 ชั่วโมง
27:22ก็มองก็ไว้
27:241 นาที
27:26พี่สันถึงเวลาแล้ว
27:27อ่อนเนี่ย
27:30มันติด สำคล้องขัด
27:33ผมไม่ได้บอกเหรอ
27:34เธอเด็กบ้านได้ไม่มีประโยชน
27:35์
27:36ขออย่าดฟ้าละตีเมอครับ
27:39ห้องคุณนะสมิต
27:40อนุญาต
27:41ครับ
27:42ปกษัน อีกตัวหน้าลังเกีย
27:43ดว่ะ
27:44มีอะไรเป็น
27:53ผมว่า...
27:55ไม่ครับ
27:56ไม่มีอะไร
27:57ตั้งสบายนะสมิต
28:04พี่เวอร์ตัน สมายวิกรับจด
28:06หมาย
28:08อ้า...
28:10พยาบาลเร็ดเฟิร์
28:12ฉันจะเอาบันทึกมาคืนคุณคร
28:14ั้งหน้านะครับ
28:15ไม่ ไม่ต้องคืนหรอกนะ
28:17ขอโทษดด้วยคุณสมิต
28:19ฉันแค่นึกถึงวันที่สามี
28:20ฉันโดนยิงนะคะ
28:34มีอลิเวอร์
28:37เขาชื่ออลิเวอร์
28:38เขาตายในสงครรมที่เนินสไปอ
28:41่อน
28:42เราครบกันตั้งแต่เด็ก
28:45แต่เห็นไหม เช่าข้อ vientเถอะ แกร cerc
28:47แกร город kiedyropyยนเท่ามาแล้ว
28:48กร Shols& และข้อแล้ว
28:50ฉันฟักว่า ตัวเองอยู่ในโร
28:52งเรียน มองดูเด็กๆเรียนรู้ว
28:54ิธีค้า
28:55ไม่คิดว่าการฝึกดีแต่พวกเขา
28:57จะหมดต Luca quindiมีการฝึกแบบาง делать
29:00ส่งขามอีก яр ดvek P you don't think that it's
29:02a great point
29:02ก็อังกฟริดโลง สุดอ๋อเป
29:04็นชาติ
29:07ในบันทึกของคุณมีเรื่องหนึ
29:09่งที่เขียนถึงปีหน้า ปี 1914
29:13แค่ความฝันอ่ะ
29:15มีแต่รูปโครนและ เอ่อ ลวด
29:19คุณเล่าเรื่องเงา
29:21เงาที่ตกมาทั่วโลกเลย
29:24นั้นต้องขอบคุณที่มันไม่จ
29:26ริง
29:27ผมยอมรับว่าบนุธิยชาติ
29:28เป็นต้องการความขัดแจ้ง
29:30และการนองเลือด พิสุดได้เอง
29:32ชีวิตทุกวันนี้สร้างเกียด
29:33ยะยดและความกล้าและ
29:35มาร่วมหวังกันเธอว่า ตอนน
29:37ี้ปลายประเทศ
29:38จะหาฮีรูเจอในพื้นที่เล็ก
29:40ๆ เนอะ
29:46โดยส่วนใหญ่
29:51แบบปกติตำ
29:54การเกอร์ทําทิ้งเยอะ
30:08อาาา рублей
30:22เป็นอะไรไหมครับ
30:23คืมไปเนี่ย ใช่หมดเลยครับ
30:26โทษทีอา...
30:26โชคดี
30:27โชคเหรอ
30:30คุณได้เฟิน ผมชูญคือไปงานเตร
30:32รมเย็นเนี่ย ได้ไหมครับ
30:34ต่อแล้วไหม
30:37คุณวิเศษมากเลย
30:39งั้นทุกอย่างก็กระจ่างแล้ว ด
30:45็อคเตอร์
30:46คือคนที่คุณอยากเป็นทำเรื่องหา
30:48ศจารย์ด้วยลูกคลิกเก็ต
30:50ผมคนพบพอสวันร์ ซึ่งมันก
30:51็เป็นความจริง
30:52แต่ด็อคเตอร์มีรูปผู้หญิ
30:53งตาเดียว
30:55ผู้หญิงที่เตาผิง
30:56อ๋อ นั่น ผมต้องคารเลยในโจน นั่
30:59นไม่ใช่ผมหรอก
31:00เป็นผู้ชายที่จะเต้นรำกับฉั
31:03นนี่คืนนี่
31:04คุณเรียการนั่นมันเอียงเหร
31:05อ
31:12เป็นจิตกรด้วย
31:14คุณเป็นเรียนมาจากไหนคะ
31:15ดันลิฟร์
31:16ในไอไลน์น์เหรอ
31:19ใช่ น่าจ่ะ
31:20คุณไม่ใช่ไอริชนี่
31:21ไม่ใช่หรอก
31:22เพราะผมเป็นคนซิดนี่
31:23ช่างทำนาฬิกา
31:25จากนัดติงแฮม
31:27และแม่ผมจริงแล้วก็เป็น
31:30อ๋อ เป็นพยาบาล
31:33อ๋อ เราสร้างพรยาที่ดีค่ะ
31:36จริงๆเหรอ ใช่
31:38ง่ะ
31:40งานผมเสร็จแล้วอ่ะ คิดว่าไ
31:42ง
31:43ชิ้นโบแดง
31:45ถ้าสัดทั้งหมดได้วันเดียว
31:46ไหม
31:46อ๋อ
31:48อ๋อ
32:08อ๋อ พระเจ้า
32:10ฉันเหมือนแบบนั้นเหรอค่ะเ
32:11นี่ย
32:12น่าใจนะว่านั่นไม่ใช่ฉัน
32:14ไม่ นั่นแหละถูกแล้ว
32:15คุณชอบไหม
32:17คุณทำให้ฉันหากจะคำว่าสวย
32:19คือสิ่งที่ผมเห็นอ่ะ
32:21อ๋อ
32:23หญิงไม่ไม่มีสิทธิสวย
32:24ฉันคิดว่าโลกน่าจะหยุด
32:25นะ
32:29จะหยุดที่ทำไหม
32:32ถ้าเราหยุดมัน
32:36ไม่หยุดที่ทำเลย
32:55ผมก็คืออ๋อ
32:57ผมก็คืออ๋อ
33:06มาท่าจะบอกแล้วไงเวลาเข้าห้
33:07อง
33:08ฉันด้วยไม่บอก
33:12ไม่ได้อยู่ในเลสนิ่ง
33:19ซี
33:23คุณ
33:24อย่าให้ผมทิ้งคุณ
33:27ไม่ดีเลย
33:28แล้วสิ่งที่คุณไม่ได้บอกฉั
33:29นแล้ว
33:30เรื่องผู้หญิงแล้ว
33:31คุณไม่ได้คิดเรื่องนั้น
33:33แล้วฉันต้องทำยังไงแล้วเน
33:36ี่ย
33:37ขอบคุณ
33:39คุณ
33:40คุณจำเป็นใช่ไหม
33:44คุณจำเป็นต้องหลงรักมนุ
33:46ษย์
33:48ซึ่งไม่ใช่ฉัน
33:52อ่ามช่วยร้ายกำลังมา
33:53เดี๋ยวฉันให้ห่างจากคนขอหก
33:55ไม่จริงใจ
33:56ไตลักขอสุดท้าย เพ่าพันข
33:59องมันพบรุกรุ่นสุดท้าย
34:02มันมันมีสุดท้าย
34:36โอ้ว ไหวใครเล่นไปขอท่านนี่
34:39ขอฉันเกือบหักเนี่ย
34:41แล้วนี่ใครเนี่ย คุณรึเปล่า
34:43วะซอล
34:57ฉันไม่เข้าใจ
35:00นั่นคุณกลากใช่ไหม
35:03ฉันทำอะไรผิดด้วย
35:08มันได้ผิดอะไร
35:10ความจริง
35:13คุณเป็นสิ่งที่เราต้องการ
35:15เธอทำงานที่โรงเรียน
35:19ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอเป็นเหม
35:20ือนกระบอกเสียงเลยทีเดียวแล้ว
35:22กลิ่นจัง ๆ แต่มันก็หายไป
35:27นั่นเป็นส์ใช่ไหม
35:30นี่มันไม่ตลงเลยนะ
35:32ผู้ปากซะ ยุดพูด ยุดพูดอยู่
35:34เจ็ดเฉย ไปเด็กดีหน่อย
35:36แม่ของฉันอยากเจอเธอมาก
35:39และเธอก็...
35:42อยู่ที่นี่แล้ว
35:47หยุดแกลงฉันเธอนะ
35:48ไม่ แม่ของฉันแค่ต้องการร่
35:51างเธอ
35:53เราหาร่างเดียวเร็วมาก
35:57ร่างเธอเหมาะสมที่สุดแล้ว
36:00ดูร้ายนิดหน่อย
36:03แม่ของผม
36:06สิ้งเธอเลย
36:15คุณสวยมากแล้ว
36:17คุณคุณจะเตินฉันบ้าง
36:19คุณเต้นได้จริงไหม
36:25ไม่แน่ใจ
36:27มีสุดหรือ
36:29มีอะไรอีกที่คุณไม่แน่ใจ
36:31ใช่ มี
36:39มาแล้วเหรอ
36:40เดี๋ยวสิจะมีอะไร
36:41บาทนี้คุณพูดไม่ต้องกัน
36:42ชาพาครัวอะไรให้ฉันเอามา
36:45มันพอสบักสองคน
36:46มีอยู่ตรงนั้นทำไม
36:50เป็นอะไรมั้ยเนี่ย
36:51ฉันคงจะเป็นหนวัดนะ
36:53เป็นหากก็คือ
36:56ฉันคิดถึงแต่เรื่องพวกเขา
36:58แต่ฉันไม่รู้ถึงยังไง
36:58คุณสมิท์กับฮูคุม
37:01เพราะว่ามันจะไม่ยืนยาว
37:03เขาจะจากไปอีกไม่กีสัปดาห์
37:05ทำไม
37:06มันเป็นเหมือนสัญญาที่มาถึ
37:07งจุดๆ
37:08และเธอก็จะออกหักไง
37:09จากไปไหน
37:11ไปทุกที่ไง
37:13โอ้ว ฉันอยากจะบอกคุณสันนี่แต
37:15่
37:15มันซับซอน
37:17ยังไงเหรอ
37:18บอกไม่ได้
37:20ต้องดูหน้าสนใจ
37:22บอกฉัน
37:22บอกฉันเลย
37:27เอาชาหน่อยมาก
37:29ขอบคุณ
37:31ฉันน่าจะใส่น้ำเกรวิตในม
37:32่อ
37:32กับเนื้อแกบด้วย
37:34หรือเป้าซาดีนกับยามดี
37:37ฉันชอบแบบนั้นแหละ
37:40ได้
37:42งั้นดูก่อนนะ
38:07มันเจอเราแล้ว
38:08มันเจอเราแล้ว
38:10ฉันเห็นมัน
38:11มันดูเหมือนกัน
38:12มันเราเหมือนปกติ
38:13ขอโทษนะ
38:14แต่คุณต้องเปิดนริกา
38:18มันอยู่ไหน
38:21โอ้ว พระเจ้าหายไปแล้ว
38:22นริกาอยู่ไหน
38:23เจอพูดเรื่องอะไร
38:24คุณมีนริกาสายซ่ออยู่ตรง
38:26นี้
38:26แล้ว
38:27จริงเหรอ ฉันจำไม่ได้
38:28ฉันรู้มันเกี่ยวกับเธอยังไง
38:29นะ
38:30เออ้อ...แต่เราต้องการมามัน
38:32โอ้...พระเจ้า simplemente Cause the alien
38:33ตอนว่าจะ termeว่าจะต้องฝาก它的ให้أ
38:35lasting
38:35妙กคุมเธอแล้วสิอย่างบans
38:38คุณจะบอกว่าว่า науч Надо Joanna плох
38:39เออเค้าใจแล้ว
38:42ความแตกต่างทางพระ companatym
38:45มันอัสดำให้เฯอมองคิด
38:48มาฐานิษ um...
38:49คือสิ่งที่เราเริ่งว่าเรื่อง
38:51เรา
38:51อ๋อคุณลืมจริงๆด้วย
38:54นี่?!
38:55ไม่ใช่คน!
38:56นี่..ปี 1913
38:58ดี...นี่คือปี 1913
39:00เอา Used Ancient Wheat Invest
39:02ถ้าเริ่มปquently
39:09ออกไปอย่างที่นี่ ทันที
39:16พระสาทแน่เหรอไม่มีวารยาต
39:18คุณว่างผมเพอฝันโหกแล้วเธอ
39:20เรื่องจับก็คือคุณ นน twee g g
39:22เคยอยู่งั้นนั้น
39:23คุณจำได้มะ
39:28โอ้ ขอโทษนะ
39:31ขอโทษ
39:32มาเถอะ
39:34ไม่ใช่ตอนนี้ทีม ฉันยุ่ง
39:50กุศมีท
39:53ไม่มีใคร
39:56แม่บ้านปิดบังบังอย่างอยู่
39:58ความรับเรื่องคุณสมิท
40:01เราตาไม่กลิดเขา แม้ว่าเขาจะ
40:03เป็นมนุษย์ธรมดาทั่วไป
40:05แต่เขาอาจรู้บังอย่าง
40:08เขาอยู่ใน
40:11เธอลุ่มหลง คุณเป็นคนอันต
40:13ราย
40:14คุณจะมือผมในที่สาธรณะ
40:15ฉันกลัวค่ะ
40:17ขอสักเป็นนี้ ถ้าหารผ่านซึก
40:19ได้ไหมครับ
40:20ได้ ๆ นอน
40:22ขอบคุณครับ
40:35สุภาพสตรีและสุภาพบุดุ
40:37กระรุนาพาคุออกมา
40:39เต่นวอลสกัน
40:53คุณเต้นได้
40:55คุณเต้นได้
40:55คุณสุดตัวเองเหมือนกันแล้
40:56ว
40:58คุณสุดไป
40:59โทษครับ โทษครับ
41:00โทษครับ
41:10นี่น่าจะช่วยได้
41:27โทษครับ
41:30เฮ้ย งั้นว่า
41:30ทีทีที่นี่สุดตรงนี้
41:51พอ...ถึงนะ...ไม่เอาแล้ว
41:54เขาต่างจากคนอื่นที่คุณเคยเจอ
41:56ใช่มะ?
41:58ใช่...
41:58บางครั้งก็พูดอะไรแปลก อย่างเช่
42:01น ผู้คนและที่ที่คุณไม่เคยได้ย
42:03ินมาก่อนใช่มะ?
42:04แต่มันมากกว่านั้น บางครั้งเวล
42:06าที่คุณมองตาเขาคุณรู้
42:09คุณรู้ว่ามีบางอย่างในตาของ
42:11เขา บางอย่างซ่อนอยู่
42:15หลังใส่ตาคู่นั้นมีบางอย่
42:16างซ่อนอยู่ ในความมือ
42:19ฉัน...ฉันไม่รู้ว่าเธอไหมคว
42:20ามมืออย่างไร
42:22ไม่ คุณรู้
42:25ฉันไม่อยากหยาบคายนะ แต่ว่า ส
42:28ิ่งเร็วร้ายคือมันไม่เกี่ย
42:29วว่าคุณคิดยังไง
42:30แต่ว่าคุณสวย และคุณก็ชอบ
42:33ดี
42:34ฉันอยากบอกว่าขอโทษกับสิ
42:36่งที่ฉันจะทำต่อไปนี้
42:37เอาอีกแล้วเลยนะมาท่า
42:39นี่ไม่ใช่ดูของเธอ
42:40ฉันจะขอให้เธอออกไปซะ
42:43คุณดูมั้ยนี่อะไร
42:45บอกชื่อ
42:47บอกมา
42:48ชื่อของบ้าน
42:50จอนเน้นของบ้าอะไร
42:52จอน
43:02คุณไม่ใช่จอนสมิท
43:04คุณคือด็อคเตอร์
43:07คนที่อยู่ในบันทึกนัดมีจร
43:09ิง
43:10คือคุณไง
43:14สวัสดีขอชักพินธีได้ไหม
43:18ฉันไม่ให้เหรอ
43:18โหใจดำ
43:41ทุกคน
43:43เงิบสะ
43:44ทุกคนเลย
43:47ฉันบอกใครเงิบ
43:49คุณครากหนึ่งเกิดอะไรขึ้นเนี่
43:51ย
43:56คุณสมิทธ์
43:57ทุกสิ่งที่ฉันพูดไป
43:58ขอให้ลืมซะ
43:59อย่าพูดอะไรอีกเลย
43:59เราขอความสงก
44:05ตอนนี้
44:07เราไม่เรื่องต้องถามคุณสมิทธ์
44:09สันหน่อย
44:10ไม่
44:12ดีกว่านั้น
44:13อาจารย์
44:14เขาคือด็อคเตอร์
44:16และยืนเขาคุยกัน
44:18คุณสิงร่างมนุษย
44:20แน่นอนจะเป็นมนุษย์นี้
44:22ก็ไม่เป็นมนุษย์เหมือนนายเห
44:23มือนเป็น
44:23และเจนี่
44:24แล้วกับคุณครัก
44:26ก็อะไรขึ้นนี่มันบ้าไปแล้วห
44:28รอ
44:28โอ้ สมอคุณด้วย
44:31ปกติง่อและถึง
44:33แต่เขาไม่ดีแบบนี้
44:36เราต้องการ Firefox ทำง่ายมาก
44:44เปลี่ยนกลับ
44:45ฉันไม่รู้อะไรพูดเรื่องอะไร
44:46เปร이는กลบ
44:47ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆนะ
44:51ใบชุ
45:15เก่งขึ้น รวยขึ้น ชลาดขึ้
45:16นไหม
45:18มาดูกันว่าคุณจะตอบว่ายั
45:19งไง
45:20คุณอยากให้เราข้าใครดีล่ะ
45:24แม่บ้านหรือผู้คุ้ม
45:27เพื่อนคุณ
45:29หรือคนรักหรือ
45:31เลือกเลย
45:45เฮ้นไง
45:45เยื่อร์หลบบัน
45:48หรือเป็นหนึ่ง
45:49เข้าหลบแค่นี้
45:52พอบพอบว่า
45:54ทหลบบัน
46:01จริงเก่งก็ดู
46:03หรือภัพเผ็ก
46:29ได้ดีจอบและพวกเตอร์
46:30คุณได้ดี
46:31มาก โทษ ใช่ดกตัว
46:35มาก โทษ ช่วยเหลือ
46:41ฉันไม่ใช่ดอกเตอร์
46:42เขาเป็นเหมือนราตรี และพายุ แล
46:44ะหัวใจของดุงอาทิตย์
46:46เขาเป็นบันผู้ดูตลอดการ
46:47เขาเผาสุนกลางแห่งเวลา และเข
46:49าจะได้เห็นจากกวัน
47:11ได้ว่าว่าว่าใจกันด