- 2 days ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:13ประเทศอมเทศ ปี 1842
00:21เวอร์เทอร์ ไม่อยากเน้นกับด
00:23ีกันอื่นเลยจ๊ะ
00:25พวกเขาน่ารักดีนะ ผมไม่ต้องการใ
00:28ครทั้งนั้น
00:30เขาไม่คุยกับใครเลย อยู่โดยลำ
00:34พัง มันไม่ถูกนะ ไม่ดีตัวส
00:39ุขภาพด้วย
00:46ผมไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น พ
00:48วกไร้สาระ
00:59อย่าไปคุยกับพวกเขา พวกไร้สาร
01:02ะ ไม่ต้องการใครทั้งนั้น
01:14ฉันช่วยเธอได้
01:20ว เห็นไง Ella
01:24ห้าสุดปีก่อน
01:47เราเก็บตัวอย่างรายสุดท้ายเรี
01:48ยบร้อยแล้ว
01:50หูงใหญ่ใกล้เหมอถึงแล้ว
01:52ฉะนาที่มนุษธิ์เฉลิมฉลอง
01:54ทุกยางต้องเอาวะสาพ
01:56ชิ้นส่วนสุดท้ายพร้อมอย
01:57่าง
01:58อยู่ในมือผมแล้ว
02:00ผมรับใช้งานนี้ ร่วงทั้งงานอ
02:02ื่นๆ ด้วย
02:03และคุณเก็บความรับเอาไว
02:05พวกคนที่ช่วยเราในคืนนี้
02:07รับเราไม่มีปัญหา
02:10ผมสัญญาวจะให้กิน
02:13อะว่ายังไง
02:14ได้ข้างนั้นมาแล้ว
02:16เราตัวสีเมียนอยู่หน่ะ
02:18อยู่เนี่ย
02:18ใครครับ โด๊กเกอร์ซีเมียน
02:19เรามาทำงานทั้งวัน
02:21ผมมองไปเห็นอาหารเลย
02:23ฉันหรืน
02:25ใครแล้วๆ
02:26มึ้ย อะไรอย่างนี้
02:27twenties อะไรอย่างนี้
02:30ใครแล้วว่าจะให้มุ
02:33ก็ไม่ได้บอกว่าให้ใคร
03:12คุณท่านสินาวแม่ละพ่ะ
03:14เปล่า นั้นใครละ เพราะมันพั
03:16งโพลมาเมื่อกี้นี่เองเนอะ จุ ๆ ก
03:19็โพลพวกเข้ามา
03:35อาจเป็นหิมมะที่เพิ่งปรอย
03:37ลงมา มันอาจจำวิธีทำสโนแ
03:39มน
03:40อะไรนะ หิมมะที่ไม่ความจำเหรอ ร
03:42้ายสาระจริง ๆ
03:43ที่ตรงไหนที่ร้ายสาระ แล้วนี่
03:44ฉันยังคุยกับคุณอยู่
03:48คุณชื่ออะไร ควาร่า
03:52เป็นชื่อที่ภายรอ ควาร่า
03:54รักษาไว้ให้ดีกว่าแล้วกั
03:57น ลากก่อน
04:03เดี๋ยวก่อน คุณจะไปไหนอะ นักว่
04:05าเราพังจะเริ่มคุณเคยกันอะ
04:14วันที่ผ่านพ้นไป
04:15วันที่ผ่านพ้นไป
04:55อ๋อ ดีใจที่เห็นคุณเริ่มส
04:56นใจขึ้นมาอีกครั้ง
04:58เธอหน้ารักไหม แพ้คุยกับเธอ
05:00แล้วทำให้เธอติดออกติดชัยแล
05:02้วสิ
05:02อ๋อ ปลา ๆ ไม่มีใครติดใจ
05:04จบสิ้นวันแบบนั้น
05:06อดชายนี่ได้หรอก
05:07ก็เป็นอย่างนี้ทุกครั้งไป
05:09และมักจะเริ่มด้วยสองคำเดิม
05:12ๆ
05:12เขาไม่มีวันหาฉันเจออีกคร
05:13ั้ง
05:13เธอไม่รู้แม้กระทั่งชื่อด็อ
05:15คเตอร์
05:16สองคำอะไร
05:19โอเค
05:20โอเค
05:21โอเค
05:22โอเค
05:36โอเค
05:40เกิดสิบิคเตอร์ท่านมาก
05:42โอเค
05:44ด็อคเตอร์หู
05:45พอร์ สโนแมน มหันตับไฟ
06:14สวัสดีค่ะ
06:16บอาห์จับแข็งอีกแล้วสิ
06:18ไม่ได้จับแข็งดี สิ
06:19ไม่ได้จับแข็งต้ Omar ได้แต่ครั้
06:20ง ah
06:20พnasห์จับแข็ง
06:34ยังIf some of those who claim up
06:43ตัวเอง
06:44บอกเป็นของคุณกับตาลาติเม
06:46ื่อ แต่สิ่งที่เตอร์โต้ข้าง
06:48ในเมื่อมันพร้อม มันจะเป็น
06:50ของเรา พระตรีสวัสดี
06:57อ้า เด็กเตอร์สิเมียน ออกมาข
07:07้างนอกทำไมยามดึกดื่นใช่นี้
07:09คือถ้าไม่นึกสงสัยว่าค
07:10ุณเป็นทำอะไร แต่ยังว่า ฉันสง
07:13สัยเสมอเกี่ยวกับกิจกรรมข
07:15องด็อกเตอร์ซีเมียน กับสถา
07:16บันที่เลือกรับเป็นพิเศษ
07:18ผมรู้สึกภาพภูมิใจคืนนี้ น
07:20ักสืบคลุ่มหน้ากับคู่หูพ
07:23ิศสดานของเธอ
07:24ยิ่งดีรับชายค่ะ
07:26คุณรู้ใช่ไหมว่า ด็อกเตอร์โ
07:28ดย ของแต่งนิยายมหาศจรรย์
07:29จากพฤติกรรมบาบินของคุณ
07:31แต่ดัดแปลงไปเล็กน้อยแน่น
07:34อน
07:35สงสัยจังว่า คุณอานิตยศ
07:37าลสแทรน จะยอมรับว่า แท้
07:41จริงนักสืบหัวเหตุ
07:46เป็นผู้หญิง กับเพื่อนสีที่ม
07:49ีเลสใน
07:50ฉันไม่ชอบความหมายโดยใน อั
07:52นไม่พึงควร เราแต่งงานกันแล้
07:55ว
07:55มากกว่าที่คุณคาดหวังซะ
07:57อีกอ่ะ
07:59เอาแล้ว พี่มะเนี่ย น่าสนใจ
08:02นะ เห็นด้วยไหม
08:04ผลึกน้ําแข็ง มีสนามทอล
08:06าจิตระดับต่ำ
08:08เหมือนว่ามันสามารถ ซืดและต
08:10าบสนองความคิดกับความส่ง
08:11จำของผู้คนรอบข้าง
08:13ฮี่มะรำลึก ฮี่มะซึ่งรับ
08:16รู้
08:17ชั่งหน้า มาษศจ ча Ital , วางว่าค
08:19งฟังคนที่เหมาะสม
08:21มันคงเป็นอวดรายแรง ถ้اج communicated
08:23with a pen
08:23ด้วยด้วยมั้ย
08:24ผมว่า กล่ேจะถึงรืดูหนาว
08:27รืดูหน้าวที่โลก อย่าไม่เคย
08:28ตรนักถึง
08:30หรือดูหนาวสุดถ้ายของมวล
08:32มนุษย์
08:34รู้ไหมทำไมผมถึงเล่อให้ฟัง
08:35- ยากรู้จังเลยค่ะ
08:37เพราะไม่มีอะไรที่ควรจะหยุดย
08:39ังมันได้
08:40- ตาดไม่ได้ แต่ฉันรู้จักคนท
08:43ี่ทำได้
08:43- ผมอย่าเจอเขามากๆเลย
08:45- คุณหมายถึงด pain- ก็ไม่ช่วยเรา
08:49ald
08:49เค้าไม่เคยช่วยแขลทั้งนั้นนะ
08:51คุณก็รู้ดีนี่
08:52- จะที่รักฉันรู้
08:54งั้นอัธิธานขอปฏิหาร เพราะ
08:56ฉันว่าเราความต้องการเขา
09:04พวกเขาเก็มตัวอย่างสโนแมนจ
09:06ากทั่วครุงรอนดน
09:09ท่านคิดว่าเขาทำอะไรกันในนั้น
09:11อิมะเนี่ยใหม่มาก
09:13อาจอร์เอลียน
09:16ยำได้ที่เจออะไรปลับใหม่ในโล
09:18ก
09:18อะไรที่ไม่เคยจะมากร
09:20เราควรมองหาอะไรต่อไป
09:23ลุกระมบท
09:27ผลกํ�이크업
09:29คุณค่ายุกภิคตورีอดของนาย
09:31ผมแน่นำใหม่บุคเต็มกำลัง
09:33ด้วยเลเซอร์ลิงงอัตโน Ηยั
09:34นเปิดหมอกับน้๋งกรด
09:38คุณสอบสวนสักนิดดีไหม
09:41ไม่ใช่คงการอะไรของเรา
09:42ท่านครับuję ผมขอนหญาตคับค่าง
09:44ความ เชือมันสักครู่นี่
09:46ได้รับอนุ seit
09:57แต่อาธิมาก Leaf และเอเลเฦ เราสร้างผ
10:04ลัยมั้นใช่ไหมครับ
10:12เราช่วยจากกลาวานมาหลายพัน economies
10:14มายินสชรบเพิ่งๆ
10:14มายให้ม่ต้ม ปล่อยจากดีๆ
10:18นี่จะจากกลาวานไม่สนใจ
10:21นี่ได้ยินไม่ฉันอยู่ในรถห легко
10:23ตอนนี้เรามีปัญหาส่วนสัวท
10:26ี่ต้องกังวน
10:26ฝักคนทุกคนทุกคนที่ใจ
10:29ไม่ต้องห่วง ไม่มีแคร don't think you can
10:31มünüยินสกลับบควต bald
10:35fez иเล่นหนี
10:37โห้ ขอพายอินfia
10:39สอนทาเร็น เพ่าพันธ์นักรบ
10:41โครน
10:41ช่วงหนึ่งโรงงานผลิตออกมา
10:42ทั้งกองทัพ
10:43เขาไม่สามารถนับได้เกินสองเพ
10:45ศ
10:45ท่านครับ กรุณาอย่าพูดถึง
10:47วัธจักภาสมเผ่าพันธ์ของ
10:48ผมตอนหน้าสตรูสาว
10:50มันหน้าอาย...
10:51คุณประติของลูกควรกลางจำ
10:52ดวน 6 ล้าน
10:53คุณไปใครอ่ะ
11:09อะไรครับ
11:10ฉันให้นายไปเอาหนอนความจำ
11:13งั้นเหรอ เมื่อไหร่
11:15เขาเป็นใคร เรามาทำอะไรกับที่นี่
11:18ดูนั่นที่มาตกลงมา
11:21นายไม่ได้ใส่ถุงมือใช่ไหม
11:22ทำไมพอต้องใช้ถุงมือ
11:26ท่านอยากให้ผมไปเอาหนอนความจำ
11:29นี่นาย
11:32เห็นมันหนึ่ง
11:33ผมว่าได้ยินเสียงมัน
12:00น่า...
12:06ท่านครับเหตุชุงเฉิน คิดว่
12:07าผมถูกรถมาทับ
12:11จับได้แล้ว แต่นิดเดียวคุณ
12:13ก็จะลืมความจำเมื่อชั่วโมง
12:14ก่อน
12:15รอยให้มันกัดคุณจะเสียไปหล
12:17ายสัตวัตว์
12:18แต่คุณยังไม่คิดจะหนี
12:23ฉันไม่เข้าใจว่าสโนแมนส
12:24ร้างตัวเองได้ไง ฉันจะเห็นว
12:26่าคุณอธิบาย
12:27พระร่างฮู
12:29โอ้ คำถามอันตราย
12:34สน้ำทราจิต ดูเหมือนมันจะ
12:36สะท้านความคิดกับความทรง
12:37จำ
12:37ของพวกคน นักจากมันผิดปกติ
12:39มันจึงครองรูปร่างดังเดิม
12:41ไม่ ดับเตอร์
12:43สน้ำแมนค่ะ
12:44อ้า...น่าสนใจ คุณได้ถึงม
12:46ันใช่ไหม
12:47ค่ะ
12:47หยุด...เดี๋ยวนี่
12:50มาล่ะ หยุดคิดเกี่ยวกับสโน
12:52แมน
12:53บอบลง หยุดล่ะ
13:13มันจะเกิดขึ้น คุณรู้วิธี
13:20ปฏิบัติกับมัน
13:22ยกเรียนที่จะลืม
13:26อย่าออกตามหาผม
13:27หลืมผมไปซะ เขาใจหรือเปล่า
13:29แล้วเรื่องหิมมาแล้วคะ
13:30เราควรเตือนขนาดอื่น
13:32ไม่ใช่ปัญหาผม
13:34สุขสันเวอร์คลิสมัส
13:35พากลับไปจากที่เราเจอเธอ
13:36พรอบ
13:55เราควรเป็นดี
13:55ตามหนนาน
13:55เดี๋ยวต่อ
13:56ตั้งนี้
13:57เดี๋ยวอีก
14:18อ้าห้า
14:28นะ
15:12อยู่ไหนนะ
15:14ลูกมัน
15:38ลูกมัน
15:39ลูกมัน
15:39ลูกมัน
15:48ลูกมัน
16:22ลูกมัน
16:28ต้องที่สุด
16:28มีความหาสุด
16:28ขอบคุณครับ
17:04ขอบคุณครับ
17:30ขอบคุณครับ
17:33ขอบคุณครับ
17:38ขอบคุณครับ
17:58ขอบคุณครับ
18:43ตอนนี้
18:43เดี๋ยวนะสิ
18:45สงสัยคงละลายตอนข้าง
18:47เขาร่วนะฆ香港
18:48ผมยอมคุณครับ ก็ได้
18:49แซ่ช้ี่จะกลับมาช่วงบาย
18:50แล้วจะมีการทำเยอะ
18:54งานอะไร
18:55ทำไมไม่เคยเล่าให้เราฟัง
18:58คุณไม่มีวันเชื่อฉันหลบหน
18:59้า ไปนะ
19:20อัลลีส วันนี้เธอดูกิฟต์เก
19:22่จัง
19:23พี่เลี้ยงควรเข้าทางประตูหล
19:24ัง ยกเว้นจะอยู่กับเด็กๆ
19:27แล้วเด็กๆเป็นไงบ้าง ตื่นเต้
19:30นรันพรุ่งนี้มะ
19:31ฟรันเซ็สก้าก็เหมือนเดิม ดี
19:33กกี้บนว่าคิดถึงเธอทุกๆ
19:34วัน
19:35กับตันละติเมอร์อยากเจอเธอ
19:37ได้เลย
19:42ทุกวันเลยเหรอ คุณสาวผ่านเป
19:44็นสองเท่า ต้องอย่างงานสิ
19:54กับตันละติเมอร์
19:57คุณมองตักกูกลับมาแล้ว
19:59ทันวันคริสมาสค่ะ
20:01ขออภาษย์ที่ไม่อยู่ระยะนึง
20:02พูดตามตรงนะคะ ค่าตามไม่ถูก
20:04อยากพบฉันเหรอ
20:06ฟรันเซ็สก้ามีอาการฝันร้าย
20:08อ่ะนะ
20:09เด็กซาวก็อย่างงี้ละคะ
20:10เห็นบอกว่าสัปดาห์นี้ทุก
20:11คืน ไม่ยอมบอกว่าเรื่องอะไร
20:13ถ้าคุณถามไทยให้ถูกวิธี
20:15ถ้าคงอยากเล่าให้ฟังมั้ง
20:17คือว่าผม เอ่อ ไม่ค่อยถนาดเร
20:20ื่องเด็กๆมากเท่าไหร่
20:21ถึงยังไง เพ่าก็เป็นลูกของ
20:23คุณ
20:23คุณมีความสามารถพิเศษในภ
20:26ารกิจนี้สำหรับคนที่ งามมากๆ
20:30คุณมองตักกู
20:33หมายถึง เยาไว
20:36ฉันจะไปดูเด็กๆนะคะ
20:37�� grip
20:47ตักกูกรมมาแล้ว
20:51maybe
20:52יר
21:12มันไม่เท่งกับฝันร้าย แค่
21:18ความฝัน
21:19เกี่ยวกับพี่เลี้ยนคนเก่า คนที่ต
21:21ายไป
21:22เธอรู้ เกินมาหรอกล้อนแฟรนเน
21:23ี่ยจากลุงฝังสุด
21:25ไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้เพ่าน court ฟั
21:27งเลย
21:29เราไม่กล้าพูดเรื่องนี้กับคุ
21:30ณเพัน料uu
21:32เธอ เธอตกลงไปในนั้นเป็นหน้าแล
21:40้วมาก็จับตัวแข็งแป็กเลย
21:41เธอติดอยู่ในน้ำขางหลายต่อห
21:43ลายวัน
21:47ผมกลียดเธอ เพราะเธออารมมัน
21:49เสียตลอดเวลา ในฝัลของฟลั
21:52นนี่เธอยงคงติดอยู่กรอที่จะโ
21:54พรขึ้นมา
21:56ทุกอย่างละลายหมดแยวเย็นบ่
21:57อนี่
22:00มันต้อง
22:00ฟรใช่ว่าหัว meets พบกับเอああière
22:15เธอกลดหนูค่ะ
22:17บอกว่าหนูไม่ดี
22:18แล้วจะโปรดขึ้นมาจากบอดเพื่
22:20อทำโทษหนู
22:21เมื่อไรอ่ะ
22:22เธอบอกว่าจะโปรดมาวันคริสม
22:23ัส
22:24คืนนี้
22:25ผมว่าฟรันดนี่บ้าไปแล้วฮะ
22:27ว่ามา
22:28ผมว่าเธอคุณจะไปหาหมอได้แล้ว
22:30ด็อกเตอร์
22:45ด็อกเตอร์
22:49ด็อกเตอร์
22:57นี่คุณ ส่งเสียงด้างพอแล้ว
22:59นะ
22:59เราไม่อยากดึงความสนใจอยู่จริ
23:01งไหม
23:01ฉันตามหาด็อกเตอร์
23:03เธอรู้เราม็ด็อกเตอร์ใช่หรือ
23:03เปล่า
23:05ด็อกเตอร์คูเหรอ
23:11เธอร์คุณ
23:12เธอคยามนี่แม่งงั้นถ้าจะถู
23:13กคัดจับจนสิงสาร
23:15ขอสิ่งโคตหน่อยครับ
23:28นั่งแล้วสิ
23:34ในโลกคุณมีเครื่องดื่มสองอย
23:37่างที่สีเหมือนวายแดง
23:39นี่
23:40ไม่ใช่วายแดง
23:42คุณแดดวัสตาร์จะตั้งคำถาม
23:44เธอจะต้องตอบด้วยคำพูดเดีย
23:46ว
23:47ตอบแค่คำเดียว
23:49เข้าใจหรือเปล่า
23:52ทำไมอ่ะ
23:53ความจริงเป็นเอกพธ
23:54โกหกเป็นคำพูดคำพูด
23:56คำพูด
23:58เธอได้เจอด็อกเตอร์ใช่ไหม
24:00และตอนนี้เธอตามหาเขาอีกครั้ง
24:03ทำไม
24:05ค่อยๆกิด
24:08ตอบแค่คำเดียว
24:10ความอยากรู้
24:12เกี่ยวกำ Simon
24:13และเกี่ยวกับเขяют
24:14เธอต้องการอะไรจากเขา
24:16ความช่วยเหลือ
24:17ทำไม
24:19ทำไมเธาต้องช่วยเธอ
24:20ความเมฏตา
24:23ด็อกเตอร์ไม่มีความเมฏตา
24:28ไม่เหรอ
24:28ไม่ ด็อคเตอร์ไม่ช่วยเหลือใ
24:30คร
24:31ไม่ว่าใคร ไม่เคยเลย
24:34เขาเยี่ยนอยู่เหนือโลก
24:37และไม่ยุ่งเกี่ยวกับพรกิจข
24:39องประชากร
24:40เขาไม่ใช่ผู้ถ่ายบาปหรือผู้
24:41พิทักของเธอ
24:44เข้าใจที่ฉันพูดไหม
24:48ทำพูดอย่างนั้นเหรอ
24:53ครั้งหนึ่ง เขาเคยแตกต่าง
24:56นานมาแล้ว
24:59มีเมตตา
25:01ใช่
25:02ครับทั่งฮีโร
25:04เป็นผู้พิทักโลก
25:08แต่เขาเจอความสูญเสือที่เจ็บ
25:10ปวด
25:12ตอนนี้เขาปรีกวิเวก เพื่อความ
25:15เจ็บปวดจะกลับมาอีก
25:19พยายามคิดคำที่บงบอกว่าเธอ
25:22เข้าใจเรื่องนี้
25:27มันนุษย์เหรอ
25:34เราเป็นเพื่อนของดอกเตอร์
25:37เราช่วยเขาเรื่องปรีกวิเวก
25:39แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะเห็นช
25:40อบด้วย
25:42งั้น
25:45เราจะทดสอบเธอ
25:49ทรงข้อความให้ดอกเตอร์
25:51บอกเขาเกี่ยวกับพิมะ
25:53และอันตลายล่าสุดที่เธอเชื่
25:55อว่าได้เกิดขึ้น
25:57อธิบายว่าทำไมเขาต้องช่วยเธอ
26:00อันคิด
26:02แต่ใช้แค่คำพูดเดียว
26:09ถ้าคิดว่าเป็นไปไม่ได้ที่ค
26:10ำนั้นมีจริง
26:11หรือเธอจะสามารถเจอมัน
26:15ดูสิว่าเธอพระเช้าอยู่ข้างเธ
26:17อ
26:27อฟิบายเธอ
26:28อันคิดว่า
26:29คิดว่าว่าที่เธอเป็นไป
26:33อยู่ที่ commitments
26:36็มีกว่าว่าที่เธอภาพ
26:41มันตาหรือที่เธอเธอ
26:48- Juliet
26:48- ได้แน่นำว่า ควร เริ่มตร
26:50วจค้นตรงorage
26:57อันตราย.. อันตราย..
26:59มีอะไร
27:00มีอันตรายทีนี้
27:03ผู้ชาญช».
27:04ผู้ชาญชลาดที่เหนือกว่า ทุ
27:06กอย่างในยุกหลัวสถานที่นี้
27:08- ต่อสิบเมี่ยนครับ
27:11มีคนประสอน zwischen จะพบท่านนะครับ
27:13ไม่พบใคร ไม่ใช่ในนี้เด็ดท่าน
27:15เขาฝากชื่อไว้หรือเปล่า
27:16ท่านครับ
27:18เธอร์ล็อพบนวำ greasy arrest
27:23อ 돌아ม 1900 ดี ก้าวของแส่ไสแบอน
27:26ưง เค้า autistic eц
27:27ไม่ต้องบอก เห็นปกเสื้อง ก็รู้
27:28ล่ะว่า คุณมีต้น Apple
27:29กับพัทยาขาแเป็ bathroom
27:30คุณมีพัทยา์หรือเปล่า ต
27:32้นหายนิบ centralized
27:34הפมอรน ช่วยผมไหนань unlikely
27:37ผมชอบนิตยned玉ศาทร์ Lent พ่อ
27:38พ่อกับคนอื่น
27:39แต่มั่นใจว่า ชะละโอมสเป็
27:40นตัวละคอสึกอุปโลกขึ้
27:41นมา
27:42ออกไป! เรามีประทองชื่อทรลิน
27:44อ่ะ...ไม่ครับ
27:46นิกละ
27:48ทีนี้... อุ้! นี่ไง หนึ่งในหน้
27:50าบัดของคุณ เกี่ยดแน่ ๆ ว่าง
27:51งั้นเลยนะ
27:52คุณเป็นใคร แล้วมาทำไมที่นี่
27:56นี่... ขึ้นได้แล้ว!
28:00มันเป็นอุปกรณ์ที่มีค่า
28:02มาก ๆ
28:03เราต้องเฮียวตันเหลือนี้
28:05เราคือผู้ชาลชะละ
28:07โอ้... ฮิมะพูดน่ะ
28:11ผมชอบข้อมแปลกใหม่
28:12น่าไม่ได้มาจากโลกนี่
28:13สองตระจกดูตัวเอง
28:15ฮะฮะฮะฮะฮะ สองตระจก
28:17ฮะฮะฮะฮะ
28:20ได้... ไหนดูสิ
28:22มันตีนิ้วเครียร์ตกพลึ
28:23กที่มีชีวิต
28:24ซึ่งสามารถลอกเรียนกับสท
28:25้อสสิคภิพบ
28:26หรือเหมือนฮิมะ แต่ไม่ใช่ฮิ
28:28มะ
28:35คุ้งตกพลึกในอวกาธ
28:37คุ้งมะแรง
28:39ซั่นโènแมนเป็นคนเดินเท้า
28:41นักล่า repeatedançois แต่งนายคือบัน
28:43สมอง
28:44นายคือมอริอติ นายพว์มาบน
28:46ดาว เพราะ
28:46195. Fox & สน hij ศร fฤศพบัน
28:49เพื่อรับรู้ได้มาก nomination
28:52นายจะทำอะไรต่อ
28:53พậnซึ่งสตรงโลกได้ใช้ซั่น
28:55โuated spread
28:56owan Brooke
28:58ขันครับ พระตุติดขันครับ
29:03คุณทำอะไรลงไป คุณล็อกประตู
29:06ทำครับ
29:06นายต้องเรียนตัวเองให้เป็นบ
29:08ังอย่าง...
29:09ที่คลาย...กลับมนุษย์
29:11ทางประตูไปเลย!
29:12เพื่อทำแบบนั้น นายต้องจับรอ
29:14DNA มนุษย์
29:15ในผลึกน้ำแข็ง...
29:16หา...ได้ที่ไหนเน่...
29:18ทำครับ
29:19ดีบเขามาเร็วๆ
29:19ผมคือหาคุณยาก่อนนะครับ รอเด
29:21ียว
29:21แฮมที่เปิดมากที่สุด ที่ดูมา
29:23กที่สุด
29:24รู้ไหม คุณควรรบประวัติศา
29:26สตร์ออกซับบ้าง
29:28พี่เลี้ยงแช่แข็งอยู่ในบอร
29:30์
29:31แม่นละ
29:32คุณจะมุจาแล้ว!
29:34เข้ามาเลย!
29:35พาเขาหลบไปข้างลอง
29:42สบแช่แข็งอยู่ในบอร์
29:45ในที่ซึ่งหิมะ ได้ยนต์โฉ
29:47มมนุษย์เหมือนเครื่องสแกนท
29:49ั้งตัว
29:51ทุกอย่างที่ใช้ในการวิวปัฒ
29:52นาการบอร์น้ำ
29:53เก่งมาก คล แรั
29:58หน้ามาทำอะไรเท่านี้?
30:00атуcaseวาสเปราคอยากรู้ว่าตัวฉ
30:02ันระเบิดไม่ครับ
30:02เบิดท่อ?
30:05ถ้าอาจพูดว่าช่วย
30:06ช่วยเรื่องอะไร?
30:08ก็...การสืบสูน
30:10การสืบสูน? sealsพูดไหม ใครบอกว่
30:12าฉันกำลังสืบสูน
30:13น่ายคิดเหลือว่าฉันจะเริ่
30:14มสืบสูน พระนุกน้อยปลggaยิ
30:16มให้ฉัน
30:17น่ายคิดว่าฉันเป็นใคร
30:19เชื่อลอกโฮมส
30:28ขอภัย
30:32ครับผม
30:34ครับ หุนโฮมส
30:48ครับ หุนโฮมส
31:04เอาละ บอกเธอว่ากำลังไป นาไม่
31:06ขึ้นไปบนนั้น
31:07นายกำลังไป นาไม่ขึ้นไปบนนั้
31:08น
31:12มันเพื่อในการ 5 นาทีมันมาจ
31:13ากไหนกัน เจ้านิ้ว
31:23คุณ ขอภัย
31:24มนุษย์พุทธาจากสถาปัญน
31:25ิวา เขามาทำอะไรที่นี่
31:29ผมแนะให้หลอมสมองโดยใช้ขีบ
31:31นาวุธปราณ์น้ำกศ
31:32และคอยสักถามเขา
31:36รึดในทางตรงค้า
31:39หนูจะฝันร้ายอีกไหมค่าขึ้
31:40นนี้
31:42ไม่แน่นอนจ้ะ
31:43รู้ได้ยังไงครับ
31:44เพราะว่า...มีคนมาช่วยเราไง
31:47ครับ
31:49ขอบคุณ
31:49ถ้าฉันบอกพวกเธอคลองไม่มีบ
31:51วันเชื่อหรอก
31:52หนึ่งนานิทานของคุณ
31:54นิทานที่ว่าเป็นเรื่องจริง
31:55นิทานของฉันจริงหมดน่ะจ้
31:57ะ
31:57คุณเกิดข้างหลังหน้าปรับ
31:58ในรายกา Big Ben
31:59ฉันถึงไปคอนตรงตัวเวลาไง
32:01แล้วคุณประเด็ดปลาดขึ้นมา
32:02เพราะฉันไม่ชอบให้น้ำคนเดี
32:03ยว
32:04และผู้ชายคนนี้ล่ะ
32:07มีผู้ชายคนหนึ่ง...ชื่อดốcเตอร
32:09์
32:10เขาอาสัยอยู่ในเมกบนท้องฟ้
32:12า
32:13และสิ่งที่เขาทำทั้งวัน ทุก
32:15วันก็คือ...
32:15หยุดเด็กๆในโลกทั้งหมดจะก
32:17ารฝันร้ายนะจ๊ะ
32:19หนูฝันร้ายมาตลอดนะค่ะ
32:21เขาหยุดพักร้อนนะจ๊ะ
32:24แต่ฉันมั่งใจว่าเขาได้กลั
32:25บมาทำงานต่อแล้วนะ
32:27และว่าไปแล้วเขาหยุดตรงนี้
32:28จ๊ะ
32:29ใช่ไหมคะ ดกเตอร์
32:34เจ้าเจ้า
32:34เด็ก ๆ ทำตัวเร็วไหลบ้า
32:37ขอคุณขอมากไป
32:38เดี๋ยว flop
32:38พี่เธอสงเนียงอิกอัน
32:39ใช่จ้า สังเกตย์ด้วยเหลือ
32:41เหล็วไหล
32:42เด็ก เร็วไหล
32:46ทำไงดี
32:47เป็นนี้ เป็นนี้
32:49ไม่ขึ้นต่อเธอลัยสิ
32:50ว่าไงดี
32:51ลิ่งใจ ละหลายเธอทำไมด้วย
32:54ฉันชักเตือดแล้วนะ
32:55อ้าหวใจ
32:58หลัว ท่วงเธอเหล็วไหร่มาก
33:01มาก
33:01แล้วถ้าคนนั้นคุณบอกว่าเขา
33:02อยู่นี่ ใช้บ้นแม่ก เขาไปอยู่นี่
33:04ใช่มะ
33:05ดอกเตอร์อยู่ไหน?
33:06ไม่รู้สิ
33:07ดอกเตอร์ ดอกเตอร์ โดกเตอร์
33:11โอ้ ต้องให้ได้อย่างนี้สิ
33:23โอ้โฮ!
33:40โอ้โฮ!
33:43เธอหายไปไหนคะ? แล้วเธอกลับมาอี
33:45กไหม?
33:46เอ่อ...ไม่ต้องห่วงปันให้เปร
33:48ียกโชคอยู่บนพรมแล้วละ
33:49ชากใหม่ล่าสุด สารต้านเยอะแข
33:51็ง
33:52และขอบอกได้ความยินดีอย่างย
33:54ิน
33:54ขอบคุณมากค่ะ นึกแล้วว่า
33:55คุณต้องมา
33:56ไม่ ไม่จริง เพราะผมไม่รู้
33:57เพราะนี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมทำอี
33:58กต่อไป
33:59และคราวหน้า ถ้าคุณมีปัญห
34:01า อย่าหวังว่าผมจะ...
34:05อะไรเหรอคะ? มีอะไรเหรอ?
34:08เปล่ามันแค่...
34:11ไม่อยากรู้ว่าสวมชุดนี้
34:20อ๋อ ความเคยชิดดำเดิม
34:22มันเย็นขึ้นอ่ะ
34:27ใช่ จริงด้วยว่ามะ มันเจ๋งมา
34:30ก ๆ เลย
34:32หูกละตายจ้าพมาก
34:34ไม่ค่ะหมายถึงห้องอ่ะ มันเย
34:36ือบเย็นขึ้นเรื่อยเรื่อย
34:37เทะโฟ ก็เข affordable องก็เข้าไปเอกแล้ว
34:38เธอกินจะทำอะไร ถ้าจะทำโทษฉันเหร
34:41อ
34:41เออ เอาคือ...
34:44แหน่นอน เราไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก
34:47เราเป็นเพียงอศูน้์ !
34:48เราจะกินพวกเทอ
34:50เห็นแล้ว
34:51เอ้ย
34:53เฮ็น พิศๆ นี่มันเรืออะไรกัน
34:54คุณเป็นใครมาทำอะไรในบ้านผม
34:56ไม่เป็นไร เพราะเป็นเพื่อนชายของ
34:58พี่เลี้ยงคุณ
34:59แล้วเราพึ่งอยู่กับข้างบน
35:02จูบกัน
35:03กลับกัน ละติมเมอร์
35:04มีสโนแมนในส่วนนะค่ะ
35:06แล้วมันโตขึ้นเรื่อย ๆ
35:07เสร็จที่ไหนก็ไม่รู้ ตัดไปหมด
35:09เลย
35:10ดูสิค่ะ
35:13สวัสดีค่ะ
35:14ฉันเป็นกิ่งก่าสาวจากอด
35:15ิตการ
35:16และนี่พรยาชั้นค่ะ
35:20ที่เพราะนักกลังถูกจูจม
35:21แต่สติหน่อย มนุษย์เหลือขอ
35:24เข �ร์ Woofeea
35:28ทีนี้
35:30อยากมีคำถามอีกไม่
35:32คนมี...
35:33เพื่อนชายด้วยเหรอ
35:36วสดระ
35:37มันกระจุยกระจายอยู่แล้ว
35:51เห็นยัง alorshood
35:53สะหายเราอีกแล้ว
35:54ขารา ไข้กันขารานะ
35:56พี่เลี้ยงเด็กในพัจจุมบัน
35:56อดีตไปสาวเสริฟชื่อขารา
35:58มันต้องใช้วิธีนั้นแหละ
36:00ขนาดที่เวลานี้ อดีตพี่เลี้ยง
36:02เด็กกลายไปน้ำแข็งแกสลัก
36:03เหลียนแบบ Mr. Punch
36:04เจนี่ เธอมีอะไรมั้ย
36:06นี่
36:09ก็จะรังไว้ได้นะคะ
36:11ท่านครับ
36:12ห้องนี่ หน้าต่างสุcasterการกําล
36:14ังถูกจมตี
36:14แต่ว่าทางเข้ารังไว้ได้
36:16อัลละทุกคนสิเข้าไปได้ Messenger
36:17ๆ เดี๋ยหาเท่า
36:21พี่ใช่ที่เห็นคู่ailans美itta และต่อ
36:23ซู่อีกครั้ง
36:23ผมไม่ได้ต่อซู่อีกครั้ง ผมถูก
36:25จมตี
36:25คิดถึงมันใช่ไหมละ
36:30เดียบสัย
36:32ist Black เรามีเวลาถัวไหร่
36:34ผมว่าจะมั้นจมตี
36:35มันไม่ได้ผยามอิดปि cultivation การมาถ
36:37ึง dripping
36:38ความไม่มีศิยังของ self-revis biot
36:39แอบคิดว่าต้องแนว покупชนัก
37:04ไม่อย أنหรือยerem LIFE
37:05ตอนหิมมะละลาย บอร์ละลายม
37:07ะ
37:36อ๋อ ฉันไม่ได้ฟังอ่ะ
37:37คุณทำบ่อยมากเลย คุณถึงไปชอบ
37:38ฉัน
37:48ฉันบอกคุณเพิ่งบอก
37:49คุณหน้าแดง
38:06ร้อยเธอมาให้เรา
38:08คุณมีเวลา
38:11เราต้องพาเธออไปจากที่นี้
38:18แต่อยู่มางหาคุ้มมัน
38:20ทำไงอ่ะ
38:21ได้ไหน ผมต้องอธิบายมากกว่านี้
38:23หรอ
38:24อศูนย์พวกนั้นเป็นอะไรกัน
38:25ไม่แค่อันตรายกับคุณ
38:26ถ้าเราพาเธอออกจากที่นี้
38:27คุณไปในนั้นเดี๋ยวOSH!
38:31ทำอะไรหLabor
38:32ระว่างคุณกับผม...
38:34อยากเห็นสิยักขาด
38:36ใช่! คุณดูแลทุกคนในนั้นแล้วผม
38:38จะได้
38:39ฮาระ!
38:40เบื่อเหมือนกัน
38:41เป็นที่ยอมตรับผมท่านันมาก
38:43เรื่องเบื่อ
38:43ต้องใช้วิธีนั้น
38:46จะท้อนกลับแบบเน้วสุมก็
38:47จะเป็นต้องไป
38:48อย่างนี้ค่ะ
38:49ไม่ ๆ ผมเป็นฝายลากจูนี้
38:50หน้าทีผมว่าหน้าทีผมมาตลอด
38:52เดี๋ยวเข้ารีบเพ็นครับ
38:53นี่! คุณกำลังทำอะไร?
38:55ส่งเกิดติดนะค่ะ
38:56สุมอะไรนะ
38:57คุณต้องถอชุดนั้นออก
39:08고민 550 ไม่อยู่น้ueller
39:24ความแต่พวกนายหยุดส่วน
39:28mornings ทั้งส่วนทั้งสuf
39:30ที่น impedhisattis
39:32أุ รับคนใหม่แล้ว
39:33รับที่สวัสด
39:34ครับฟาบโน้ว
39:35แก่นอนวล...
39:36อย่าเป็นไง
39:38แต่มันใจ
39:40แก่นอนวลุก
39:41รับคนใหม่
39:45เถอะ
39:48รับค์
39:50ยอม เถอะ
39:55แต่ออกช้างมัน
39:56ถ้าคุดถูก
39:56รับคนใหม่แล้ว
39:58ประทีสวัสดี
40:04คุณสามารถยายเมก
40:05คุณพุ่บคุมมันได้นี่
40:06ไม่ ไม่มีใครพุ่บคุมมันได้
40:08มันเป็นเรื่องไร้สาร แต่ลมเล็ก
40:11น้อย
40:13ทำมาเราต่ายขึ้นมาได้เร็วนะครับ
40:17งานสารเสริพ หรือพี่เลี้ยงเด็
40:19ก
40:19งานไหนกัน
40:19ใช่นะครว mediocre ตาม NXT ติด ติดเลย
40:21มาเขาอยากเจ๊แจเห Moderator ไว้สามาร่
40:22อ
40:22เจ๊แน่จะถูกธากตาย จริงเหรอ
40:24รีบ locally แบบนี้มะ ทำมาเราตأด mêmeเร็
40:25ว
40:25มค่ะ ด้านได้ชั้นลาด ด้านไอ
40:28ไอ้จะสูงล่า
40:29ฉันอยู่aso irgendwasอะไรอ่ะ? มันทำมาจากอะไรห
40:31รอ?
40:31ไอ้น้ำ腐นาแน่นเป็นพิเศษ
40:32น่าจะกลักเธอได้ชั่วขนานะ
40:41คุณอยู่ในกล่องบนปุ่ยแม่
40:43จริง ๆ นั่นเหรอ
40:43ผมอยู่นี่มานานมาก ๆ
40:45แย่จังคุณอารมณ์บูดง่าย
40:46จังเลย
40:46ผมไม่ได้บูดบึง
40:47คุณอาศัยอยู่ในกล่อง
40:48มันไม่ใช่กล่อง
40:49คุณก็ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก
40:50โอ้ ผู้อย่างชายชาตรี
40:52หรือมะ คุณเหมือนผู้ชายทั่ว
40:53ไป
40:54แม่อินูคาร่าทำงานที่ Rose & Kraut
40:56คิดอ่านเกินฐานะ
40:57พวกความชัดเจนฉันไม่ได้หวาน
40:59แววอย่างเดียวแน่นอน
41:00ฉันไม่ได้
41:07เล็กจริง
41:08นี่คือ ภาดิส
41:12มันสามารถเดินทางไปในห่วง
41:13เวลากับอาวัตรา
41:17แล้วมันเป็นของผม
41:19เป็นนี่
41:22ดูมาสิ มัน...
41:23เอาเลยพูดเลย
41:24คนส่วนมากก็ทำอย่างนั้น
41:38ครั้งโนกแล้วก็เยอะเลย
41:39โอเค ครั้งแรกที่ได้ยิน
41:43มันเป็นแวดบนหรือวะ มัน
41:45เป็นเครื่องยนต์
41:46มันเป็นยาน
41:47ยานเหรอ
41:48ยานแล้วที่สุดในจากกวาน
41:51เยอะ
41:52เยอะ
41:53มีครัวหรือเปล่า
41:54นี่เป็นครั้งที่สอง
41:56ไม่รู้ว่าทำไมถึงถาม เรื่องคือ
41:59ฉันชาบทำสูเฟร
42:04สูเฟร
42:05สูเฟร
42:05ทำไมคุณถึงอยากให้ฉันดูสิ่
42:09งนี้ล่ะ
42:10คุณตามผมมา
42:11จำได้ไหม ผมไม่ได้เชินคุณ
42:13คุณสูงกับฉันเป็นฟุตอ่
42:14ะ
42:19คุณคว้าบันดายได้ เราไม่ต้อง
42:21ใช้เอ็นนี่
42:21คุณเอามาให้ฉัน ใช่ไหม
42:25ทำไมอ่ะ
42:33ผมไม่เคยรู้ว่าทำไม
42:35แต่ผมรู้ว่าใคร
42:36นี่อะไรอ่ะ
42:50ผม...
42:51ยอมจำเบิน
42:58นี่...
43:00คุณเป็นสน demise
43:00ไม่รู้ว่าทำไมถึงร้องหาย
43:01ผมรู้
43:03จำเอาไว้ จำตอนนี้เอาไว้
43:05ทั้งหมดเลย
43:06เพราะนี่คือวันนั้น
43:08นี่คือวันนั้น
43:09นี่คือวันที่ทุกอย่างริมต
43:12้น
43:13นี่ ½ แทบนؤลด
43:19ภาระ
43:20ฟารอย
43:21ตัน republichai
43:23ไอ้เธอจะกลิ้งด้วย
43:24ฉันได้จะรู้ดี
43:24นายแก Förดเธอเดี surplus
43:27มีตันเป็น tavalla
43:30ฟารอย
43:31ฟารอย
43:41น่ะสีงอะไร
43:46ขอร mainten
43:49พระเจ้าช่วย โอ้ พระเจ้าช่วย เธ
43:52อลดลงมาจากไหน
43:55แล้วต้องพาเธอเข้ามาข้างไหน
43:58เธอก็ถูกอาสุนข้างเมือบ
43:59เธอบาทเจ็บ
44:00เธอตายแล้ว
44:06นึกเสียงอะไร เกิดอะไรขึ้น
44:22เธอจะพาเธอเข้ามา
44:40สาตัวเขียวว่าเธอตายแล้ว เธ
44:42อจะฝื้นคืนชิปอย่างไหน
44:43เธ็คโนโลยีเนี่ยมีความสา
44:45มารถเนื้อกว่าทุกสีทุก
44:46อย่างที่มันรู้ตกตอยจะเข้าใจ
44:50พระยะยามอย่าทุกใจ
45:09สุนนั้นยังก่ออันตรายได้
45:10มันอาจจะบรีบเลย
45:11ไม่ ไม่ใช่ในนี้
45:13งั้นคุณควรจะอยู่กับพราละ
45:15เธอจะปลอดภัย ผมวันใจเต็มร
45:17้อย
45:18เธอต้องปลอดภัย
45:19โดกเตอร์ อาการเธอสาหัติ
45:22อุปกรณ์นั่นจะคืนชีบ ใครก
45:24็ตามสักระยะหนึ่งแต่ละยะย
45:25าว
45:25ไม่ความผิดผม ผมต้องรับผิดช
45:27อบสีที่เกิดขึ้นกับพราล
45:28ะ
45:28ผมควรปกป้องเธอ
45:31มีประโยชน์อะไรที่จะนมิดตัว
45:33เอง
45:34ไม่มี
45:38พราละเธอจะฝุยคืนที่...
46:02โดย
46:03สำเร็จ
46:05พวกเขาคิดว่า สนุนจะตาย ใช่ไ
46:08หม
46:09แต่ผมรู้ว่าคุณต้องมีชีวิ
46:11ต
46:11รู้ได้ไง
46:14ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
46:19แต่ผมรู้ว่า
46:21เป็นใคร
46:27สาวตัวเกี่ยว
46:31เค้าบอกว่าคุณเคยพี่ทักโล
46:32กครั้งหนึ่ง
46:36คุณจะพี่ทักโลกนี้ไหมคะ
46:40ถ้าผมช่วย
46:42แล้วคุณจะไปกับผมไหม
46:49ไปสิ
46:54ถ้าอย่างนั้น
47:00สุขสันวันคริสมัส
47:29สุขสมัส
47:31ส่วนของสาวน้ำแข็งอยู่ใน
47:33มือ
47:35ทุกอย่างที่คุณอยากรู้เรื่องการ
47:37สร้างมนุษย์น้ำแข็ง
47:41ใช่ที่ต้องการหรือเปล่า
47:44จากอันที่ออฟฟิส
47:50เอาละ ด็อฟเตอร์
47:51ที่ทับโลกอีกครั้ง
47:52ถามหน่อยว่าทำไม
47:54คุณต่อรองกับจากโลกหรือ
47:55เปล่า
47:56คุณจะช่วยโลกเพื่อเธอจะได้อยู่
47:58รอด
47:58ใช่ แล้วไม่คิดหรือว่าตลอ
47:59ดเวลาและทุกสิ่งทุกอย่างท
48:00ี่ผมได้ทำไป
48:01ผมสมควรจะได้มัน
48:02ฉันไม่คิดว่าจากโกวารจะเห็
48:04นด้วย
48:04มันเป็นความผิดผม
48:05ถ้าอย่างนั้น
48:08เราไปไปทับโลกกัน
48:26คุณสัญญาบางอย่างกับเรา
48:28เอามาด้วยหรือเปล่า
48:30เจ้าอ้วนเงียบสนิทเลยตอนคุ
48:32ณไม่อยู่
48:33ก็ควรเป็นเช่นนั้น
48:34ในเมื่อเรารู้ว่าเขาคือใคร
48:38รู้ไหมว่านี่คืออะไรเจ้าอ้วน
48:40ฉันไม่เข้าใจเครื่องหมาย
48:43แผนที่ใต้ดินกรุงลอนดอน
48:44ปี 1967
48:47จุดอ่อนทางยุทศาสตร์ของผ
48:48ู้คนในเมืองหลวง
48:49ถ้าถามฉัน
48:50แต่อย่างว่าฉันไม่ชอบอุมโ
48:52มง
48:54พอแค่อันนี้
48:55เราสวงพลังแต่ในดาวดูนี้
48:57เราถูกกีดกัน
48:59เราต้องรู้วิธีสวมรูปสวงม
49:00นุษย
49:01ที่เรียงเด็กเป็นตุ 세상มนุษย
49:03ที่สมมุ้ลแบบ
49:05เกิดอะไรขึ้นกับเสียงมัน
49:06ก็ค่ะ ปรดสิ่งที่อำภางอ
49:08อกไป
49:09ไม่ หยุด หยุด zulะ
49:11หยุด! ฉันสั่งให้หยุด!
49:14เสียงเหมือนเด็ก
49:15แน่номเสียงเหมือนเด็ก
49:16ก็ไม่เป็นเด็ก
49:16ซีเมือนตอเป็นเด็ก
49:17เอาล่ cafทางเขา
49:20เขาทำทุกอย่างพัง
49:21จะสมองใส พูดกับคุณมานานแค
49:23่ไหนแล้ว
49:24ตั้งแต่ตอนเด็กๆ
49:26เขาเป็นสโนแมนของผม
49:30เขาพูดกับผม
49:31พวกไร้สาระ
49:34อิมมะพูดไม่ได้จริงไหม
49:36มันแค่สะท้อนกลับ
49:37ฉันไม่อยากคุยแล้วพวกเขา
49:38พวกไร้สาระ
49:39พวกไร้สาระ
49:41มันสะท้อนกลับทุกอย่างที่
49:42เราคิด
49:43รู้สึกและกลัว
49:44ผมไม่ต้องการคลายทั้งนั้น
49:47ไม่ต้องการควัยทั้งนั้น
49:50คุณเทฟันร้ายที่สุดลงในส
49:52โดมแมน
49:53และดู ดูว่ามันคลายเป็นอะไร
49:55ฉันไม่เข้าใจ
49:58พอรัสสิทธิ์ สูบความเหงา
49:59ของเด็กชาย
50:00กับความบ้าคล่างของชายแก
50:04ฮิมะกินมนุษย์
50:07เจอคุณค่ายุกวิกตอเรีย
50:10และบางอย่างที่ชั่วร้ายก็บางเก
50:12ิดขึ้น
50:12เราทำงานต่อไปและทำยุกอย่างตามแ
50:15ผน
50:15อ๋อ ใช่ แผนเด็ดสระตี
50:17โลกที่จะไม่ด้วยมนุษย์น้ำ
50:18แข็ง
50:21ฮุดโทษพุดทัง
50:23ยุกวิกตอเรียจริง ๆ เลย
50:25พิตรงไหน อย่าคุณค่ายุกวิ
50:27กตอเรีย
50:29อ่ะ อ่ะ แน่ใจเนี่ย
50:31ผมมั่นใจมาตลอด
50:42ดีใจที่คิดอย่างนั้น
50:44ในเมื่อชีวิตไวตอทั้งหมดก
50:46ำลังถูกลบทิ้งไป
50:48ปรสิทธิ์ก็ไม่มีบ้าน
50:50ถ้าไม่มีคุณมันก็ไม่มีเส
50:52ียง
50:52ถ้าไม่มีพี่เลี้ยงเด็กมันก
50:54็ไม่มีรูปทรง
50:55อ่ะ
50:58อะไร อะไร เกิดอะไรขึ้น
51:00เกิดอะไรขึ้น
51:01นายทำอะไรลงไป
51:03นายไม่เหลืออะไร
51:04ให้สสธอด กลับอีกล่ะ
51:07ล้ะกก่อน
51:08นายทำ
51:10อะไร
51:10เค้าวahr McDonald
51:15ไม่ขนาดนั่น
51:18เป็นแบบนี้ได้ยังไง
51:23ด็อคเตอร์
51:25มันโตขึ้น สุดเดียวมากัน
51:43โตขึ้น
51:46โตขึ้นที่เยี่ยว
51:47แต่มีแค่โตรศีเมียน
51:49มีส่วนของจริง
51:51เขาฝันถึงนาย
51:53นายยังอยู่รอดมาได้ยังไง
51:55ความฝันยอมคงธนกว่าผู้ฝ
51:57ัน
51:57และไม่มีวันตาย
51:59รั่งหนึ่งจะเคยเป็นหุนเชิน
52:01ตอนนี้ฉันเป็นผลเชิน
52:04ฉันพยายามสวมรูปสงมนุษ
52:09โดยการลบความจําสีเมียน
52:12ก็ไม่เกิดที่ว่างสำหรับฉั
52:15น
52:15ฉันแทนที่เขาแลว
52:22เกิดในหิมมาก
52:23เกิดในสีเมียน
52:25ถึงร่างจะชลาแต่แข็งแผล่
52:27ง
52:27เพราะฉันควบคุ้ม
52:33รู้สึกหน้าอย่าง
52:36ได้ดูหนาวกำลังมา
52:44ไม่น่าต้องสู้ทนเอาไว้และส
52:46ู้ไอ้หนู น่าทำได้
52:48แต่ละดิเมอร์
52:51นักลูกของคุณ
52:54พวกเขากลัว
52:57กอดพวกเขาเอาไว้
52:59มัน...มันไม่ใช่สิ่งที่ผมทั
53:02นนัด
53:03ตอนนี้ใช่แล้ว
53:20ปุ่ม
53:23กระอายขึ้นเนี่ย
53:27พี่...ด็อC.
53:29ลูกโลก มันกลายเป็นผลทั้ง
53:30หมดเลย
53:31ทิมมา ดูสิ
53:33เธอ!
53:38เธอ!
53:40เธอ!
53:42เธอ!
53:42เธอ!
53:45เธอ!
53:45เขาสายแล้ว
53:48เซิดอะไรขึ้น
53:49พี่มัสท้อนกลับ
53:50มันทำได้แค่นั้น
53:51ตอนนี้มัสท้อนอะไรสักอย่าง
53:53อะไรที่แข็งแกร่ง
53:54ที่ทำให้ทุกอย่างละลาย
54:02เธอ!
54:04เธอ!
54:05เธอ!
54:14เธอ!
54:18เธอ!
54:18รสเข็ม!
54:19ผนน้ำเพลง
54:21นี่ไม่ใช่ผล
54:23เป็นน้ำป้า
54:25พลังเดียวบนโลกที่สามารถ
54:27ละละหิมว่า
54:28ทั้งครอบทรัวร่ำไห้ในคื
54:30นวันคลิสมัส
54:47ผมเสียใจ เราทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว
54:50เธอมีเวลาเพียงชั่วครู่เท่านั้
54:52น
55:12เรากู้โลกไว้ได้คลาระ
55:14คุณกับผม เราทำได้จริงๆ
55:20คุณจะกลับไปอยู่บนเมก
55:22ใช่ไหมครับ
55:24ไม่มีเมกอีกแล้ว
55:25ไม่มีแล้ว
55:27ทำไมเหลือ
55:28คุณทำไม
55:36คุณ timelinesต้องล่ะ
55:38โลกไหล
55:39โลกไหร่
55:49โลกไหร่
55:55นานวันคลิสมาส
56:16เราลูกเลิกชานทลานแล้ว ละลายพ
56:18ร้อมหินมาก
56:20ไม่ ผมคิดว่าไม่
56:22มันเดินรู้ ไว้ทีอยู่ รอดเกิ
56:23ยสดีร้า มนุษย์
56:24เราคงไม่เจอใครจากลูกโลกชาญ
56:26ชลาดที่ร้ายวิญญาณ
56:28ที่คิดว่าจะรูกราณโลกได้
56:29สโนแมนหรอก
56:30หรือที่ใต้ดินกลุงรอนดอน
56:32เป็นจุดอ่อนทางหยุทธศาสต
56:33ร์
56:39มูกชาญชลาด
56:41รับคลายรับพลา
56:45มูกชาญชลาด
56:48ด็อคเตอร์คะ
56:54มาก็ได้โชน
57:00sembัสไค่
57:02หละ
57:03επιวินที่ล้าน
57:05สร้าสูฟล planet
57:10อสสวินที่ตyinขNe
57:14คนชาญชลาด
57:18اصาส panda
57:18จำเอาไวดนะ
57:21สสวินที่ด้วย
57:30ของคุณ mornings
57:37อย่าว่างเมื่อยกับ einenม MUCH
57:41เอาลั หัวสองคนอยู่นี่ อยู่นี่ก่
57:43อน
57:43ห้ามขยะแป๊ Wednesday ไหน
57:45คุณจะกลับมาไหม
57:46ผมไม่เหล่ะมัน
57:47แต่คุณจะไปไหน
57:49ตามหาเธอ ตามหาคาร่า
57:52แต่คาร่าตาไปแล้วนี่
57:55เค้าพุ่นเรื่องอะไรของเขา
57:56ตามหาเธอเหรอ ไม่เข้าใจ
57:59แต่บางที่ จากวานก็อรุมอร่อย
58:02นะ
58:02เธอไปไหน
58:07ไว้ไหร่?
58:09โอเค!
58:10นี่ไง!
58:11มันชอบไง!
58:12ไม่คิดว่าแน่นี้!
58:15ไม่รู้
58:16ไม่รู้สิ
58:18คลารย์!
58:23โอสวิ!
58:25โอสวิ!
58:30เจ้าเจ้าเจ้า
59:02กำลังจากหา...
59:03ไม่ใช่ไง ทั้งไง!
59:04ผมเป็นฝ่า Aristัติทัน nem California!
59:06ไม่ใช่้ 1,000งนับ ต้องสัมวัต
59:08มกรอลูก ไม่มีวัติ!
59:09นเหลือเป็นแม่งที่สำเร็จ แ
59:11กงนี้rolก็ถึงก็จะเป็นไน่
59:13ที่ไว้ขน้องกัน
59:14มันอย่าอยู่ไหน ว่ามา妳 ว่าค่
59:17ะที่ที่ดีติด!
59:27มันเป็นไหม
59:29มันมันที่เป็นแบบนี้
59:30เธอมันก็ไม่มีก็ไม่ใช่
59:35ข้าข้า คลาร่อสวัลด
59:39ใจจริงไว้