- 1 day ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:12สนิท & คอมพอนี่ ขอแสดงคว
00:15ามเสียกันยังสุดซึงในช่
00:17วงเวลาน่าเศร้าเช่นนี้
00:21คุณยายไม่ว่าสนาคุณสนิท
00:24ท่านมีชีวิตที่ดี ไม่อยากเชื่
00:28อว่าเธอตายแล้ว
00:29ไม่ตาย คุณเรียนแพทย์ ถึงแ
00:31ค่โน้นหลับ
00:36ผมขออยู่คุณเดียวได้ไหม
00:38ได้แน่โน้น ผมจะอยู่ห้องถัดไป
00:42ถ้าคุณต้องการอะไร
01:14เวลา สนิทย์ดูก่อน
01:23ผมมาเดี๋ยวดี เราจะเป็นหายอีกแล
01:26้ว
01:54าริคเตอร์fi ที่รีแล้ว สอบสว
02:10ัสดี
02:31ขยอบคุณ!
02:31บ้า กับกันลงมาซี่ เร้า!
02:32- ฉันจัดการแล้ว!
02:34- เอาลงมาทั้งคู่เลยนะ!
02:35- มันไม่ดิ่งผลนะ!
02:36คุณไปแล้ว รอตามมาชีน
02:38- แล้วควันนี้นักคตแล้ว!
02:40- ต่องไปมาดูอันิตกันบ้างนะ
02:41อนิทย์!
02:42- เบิดเอาได้ในปี 1860 เนื่องไง
02:43เอาไหม
02:44- เกิดเอาแล้วในปี 1860 อะ!
02:46- ไม่รู้สิ ไปดูกัน!
02:47จับไปแล้ว จับไปกันแล้ว
02:56เวลิษ์
02:58เธออยู่ไหน
03:01เวลิษ์
03:03หายไปแน่มา
03:05ฉันเรียกจังนาน
03:06ฉันอยู่ที่ข้อคมา
03:08แล้วไล้น้ําแข็งให้แซมซ
03:09ันอยู่
03:09รีบกลับไปใส่บังเหียนมั
03:11น
03:11เพื่ออะไรคะ
03:13สบเริ่มจะมีชีวิตขดีกครั้
03:15งแล้วสิ
03:15คุณจานเข moves
03:16ตゆกๆ ก็รู้กินเดินไปไหน
03:19ไม่รู้ throwsนลนน Onta เราต้องตามหาเถ
03:21อะ
03:21ให้ตายเถอะคุณสนีก กี่ครั้งแล้
03:23วเนี่ย
03:24มันชั่ว Supremelaire
03:24อย่ามองฉันเท่านั้น ฉันเป็นคนผ
03:27ิด%,
03:27จำเข้ารีบหน่อย
03:29รวน ตี สิบโฑกแล้วเนี่ย
03:30แล้วคุณ Chest độngฆ์แล้วนะคะ
03:33คุณคุยกับเขาแล้วใช่มั้ย
03:36ไม่
03:38รวนข่าเขา
03:40นาakedลัวอะไรอย่างนี้
03:43ฉันรู้ว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านฉ
03:45ัน
03:45และขอ прош grazing ที่พูดจะไม่ดีนะคะ
03:48แต่นี่ชักจะเกินไปแล้ว
03:53มีบางอย่างแลวร้อยเกิดข้างใ
03:55นบ้านนี้
03:56และเราต้องการคนช้วย
03:58เราได้แน
03:59ฮึดเรียérationความจริงสถี
04:05เรียนรถคลฐบา เรียบ spec น stole
04:15- วิเศษแล้ว! บอกซิก็โอเคมาก! ใช
04:25่! แค่เป็นอย่างนั้นแหละ! ไม่บ
04:27ุบแสลาย! โดยทำสำเร็จใช่ไหม?
04:29- ผมทำได้แล้ว! เรามาถึงโลก! เนบล
04:31ล์ซ! ยิ่มสิทธรรวาคมพัน
04:32ไปร้อยสิบแล้ว!
04:33- พี่ลึกเห้ะ? วันคลิสมัส! โ
04:38อ้! เชื่อนเลยครับ!
04:40- แต่มันเหมือน... ลองคิดดูสิ
04:44คลิสมัส ปี 1860 เกิดขึ้นครั้
04:48งเดียว แค่ครั้งเดียว!
04:50- แล้ว... หายไป มันจบแล้ว มันจะ
04:53ไม่เกิดขึ้นอีก! เว้นก็แต่ค
04:56ุณ!
04:58- คุณย้อนกลับไปดูวันเก่า
04:59ๆได้ ย้อนกลับไปหนึ่งแสนวั
05:02นก่อน! ไม่น่าคุณถึงไม่เคยห
05:05ยุดนิ่งเลย!
05:06- ไม่เหลวใช่มันล่ะ? สองคนยิ่
05:10งดี!
05:10- ไปเธอ! คุณจะไปไหนอ่ะ? ปี 1860
05:17- อย่างงั้นเนี่ยนะ คนถึงแต่ตื่
05:19นหมดแน่มาบาละละ เขาไหนมีต
05:20ู้เสื้อผ้านะ ซ้ายแรกขวาสอง
05:22ผาทะขยาประตูห้า ทั้งซ้าย
05:24มือนั่นนะ แล้วเข้า เร็วสิ!
05:26- ไม่วิวแวว เราอยู่ไหนกันนะเน
05:36ี่ย? ถ้าเป็นเหมือนอากาศทาสแล
05:38้ว จะไปไหนได้?
05:45- เธอบอกฉันสิ! ไม่ความว่าไง
05:48คะ? ไม่ได้เธอรู้แก่ใจ
05:50- ไม่ค่ะ ไม่รู้ ใช้ตาทิบสิ! ม
05:55ันไม่ถูกต้องค่ะ
05:56- หาให้แก่ให้เจอ ไม่งั้นตกง
05:58าน เร็ว มองเข้าไปสิ! มองลึกๆ เธอ
06:06อยู่ไหน?
06:12- เธอลงทาง เธอวาเวก อุพระเจ้า
06:18เธอมีแต่เรื่องประหลาดในหัว
06:20- อยู่ไหน? เธอตื่นเต้นมาก เรื่องคื
06:26นนี้ ก่อนจะสิ้นลม เธออยากเจอเขา
06:30- เขาไหนอ่ะ? ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ท
06:35ี่มาจากรอนดอน ผู้ที่ยิ่งใหญ่มา
06:39ก
06:39- คุณดิกเก็นซ์ ขอโทษนะครั
06:44บ คุณดิกเก็นซ์ ได้เวลาแล้ว
06:45ครับ
06:45- อืม... คุณสบายดีนะครับ? สบาย
06:50มาก โทษดี ได้เวลาแล้วครับ? แม
06:54่นอนที่สุด แม่นอน
06:56- ผมแค่... คริ่งคิด คริสมัสอ
07:00ีฟ ไม่เหมาะที่สุด ที่จะอยู่คนเดี
07:03ยว
07:03- ไม่มีใครเดินทามกับคุณหร
07:05อกครับ แล้วพระยะของคุณนะ? อ๋อ
07:08ไม่มีเหรอ
07:09- ผมหาให้เอาไหมถ้าคุณตรงก
07:11าร ไม่กล้าเหรอ? ผมค่อนข้างที่จะ
07:16เปินเปินกับเรื่องครอบครัว
07:19- โอ้... โชคดี ผมแก่เกินกว่
07:23าที่จะสาบปัญหาอีกแล้ว
07:25- คุณพูดเหมือนทุกอย่างมัน
07:26จบแล้ว? - ไม่ มันไม่เคยจบ
07:30- ผมยังแสดงต่อ อยู่กับโชว
07:34์เดิมๆ ผมเหมือนกับผี ถูกสา
07:38บให้กระทำสิ่งเดิมๆ ช่วงการ
07:41ประวศาล
07:42- ไม่มีอะไรสายเกิน คุณคิดหาว
07:45ันทางใหม่ได้? ไม่ได้รัก
07:47- แม้แต่จินตนการณ์ของผมก็
07:51ไม่สด ผมแก่แล้ว ผมอาจจะคิดท
07:58ุกอย่างมาหมดแล้วก็ได้
08:01- แต่ว่า แสงไฟมันลอดใจ เห
08:04มือนกรองยาเส้นอ่ะนะ
08:10- มันผสมพระเศษ
08:17- วิเศษ 365
08:26- อยากคำเชื้อ
08:27- คุณนั่วสวยมากเลย เมื่ออิจารณ
08:30าแล้วเนี่ยนะ
08:32คือเจรณาอะไร
08:34ว่าคุณเป็นมนุษย์เงิน
08:37ถือว่าเป็นคำชม
08:39คุณจะเปลี่ยนชุดไหม
08:40คุณเปลี่ยนเส้นออกแล้ว มาเชิน
08:42คุณรอตรงนั้นแหละ คุณใคร
08:44เปิดแล้ว
08:45ตาฉันบ้างแหละ
09:07คุณเป็นรับรวันเจรน
09:11คุณบรวิเศร์
09:11คุณเป็นรับรวดเซรน
09:14คุณเป็นรักจับش่า
09:18คุณต้องซัย
09:23คุณคุณต้องให้ใจ
09:33ข้างใน ฉันแน่ใจ
10:01ข้างใจ ข้างใจ ข้างใจ
10:07ผมต้องผิดนิดหน่อยนะ
10:09ฉันไม่สน
10:10ไม่ใช่ 860 แต่เป็น 1869
10:12ฉันไม่สน
10:14Machinables ด้วย
10:15ฉันไม่สน
10:16แต่เป็น Khadif
10:20เหรอ
10:23ความจริงก็คือ ไม่มีอะไรเป็น
10:25พิเศษ
10:27เหรอสักดิก็เกียวกับที่ข้
10:29อประตูของบ้านล SAME
10:32ไม่ ensuring checks succeed
10:33ถ้า profitability
10:35เป็นไปได้ไง
10:37ที่สักขุ้ด
10:38ซึ่งเอากุ構นแจเสียบค้าลู
10:40กบิดไว้
10:42เห็นตรงที่ข้อประตู
10:44โดยที่มี
10:46ะอิชbristinctท begging
10:47สักดิวน great
10:50ไม่ใช่ที่สักข้อ
10:52แต่เป็นหน้าของkopลี
10:56หน้าของมาลี
10:59มันมองที่สกรูส
11:04เหมือนที่มาลีเคยมอง
11:08มันดูเหมือน
11:13อบราจา
11:14มันดู
11:19เหมือนนั่น
11:20อะไรทำไม
11:21อุตาทำไมน่าอย่างนั้น
11:23นี่มัน
11:24ผาบร้อนอะไรกันเนี่ย
11:26ไม่ใช่รอนแล้วมันด้วยนะ
11:27ก็สือให้สายมานะ
11:29อุ้ย
11:32ไอ้ย
11:33ทำไมทำมานานหลักสับบ้านเหรอ
11:36อ้าว
11:37เธอไหร่สิ
11:38อ้าว
11:41น่าโมกับพี่
11:43ความความเป็นโชคโทมไฟ
11:46มันเป็นคน
11:47ใúcปา siempre
11:47เป็นใจ
11:51ลั้งcream
11:52ใจ
11:52มันเห็นームieder
11:56ไปแล้ว
11:57uk
11:58มันดูทางโ reminiscent
11:58ก็มองเห็น
12:06มาสักจัดมาก
12:17เห็นไม่ว่ามันมาจากไหนครับเน
12:18อะ
12:18โอ้ ตัวแสดเผยตัวแล้วล่ะ
12:20สิ
12:21คุณคงพอใจมากสิท่า
12:24เฮ้ย ร่อยเธอซะ
12:25ฉันจะเป็นขวางพวกเขา
12:34เธอซะ
12:37มันพูดอะไร comforting
12:39gen พวกเขา est
12:45ด็อคเตอร์
12:56ด็อคเตอร์เหรือ ไม่เป็นกำบ
12:57ังกร
12:57โอ้โฮ สิ่ง โอ้โฮ
13:01คุณทำอย่างงั้นทำไมอ่ะ
13:02เธอเห็นมาไป เอาใส่รถ เร็ว
13:09ใช่ด้วย
13:10แกส
13:11อ่ะ
13:11มันทำมาจากแกส
13:14ใช่จริงด้วย
13:23รอส
13:24คุณจะนี้ผมไม่ได้นะ
13:27คุณรู้อะไรเกี่ยวกับหีนั่นบ zeros
13:30ใช้ภาพกับแก้ว buffet
13:32ถามจริงใครสังให้คุณทำ
13:33มันมีมีเพิ้นไว้ก่อนนะ
13:35ดีต unas ทำiere Kristen
13:37สอบไป
13:38คงไม่ได้หรอก
13:39ทำไม rising
13:40ทำไมยังเหรอ
13:41是啊
13:42เริ่งค่ะเป็นจะไม่ทั้ง
13:53ไม่รี Hinterans
13:53ไม่เลย
13:55เราก็แบ fickน
13:56จะบอกให้นะ
13:57ผมว่าเด็บเป็นคนมีอารมขัน
13:58นิกเกินเหรอ?
13:59ใช่
14:00คุณชาณนิกเกิน จริงเหรอ?
14:01ใช่
14:01ชาณนิกเกิน จริงเหรอ?
14:03เห็นผมไล่เขาลงไหมครับ
14:04ชาณนิกเกินส
14:05คุณเก่งมากและ
14:06คุณเกิ่งสุดๆ ไปเลยนะ คุณเยีย
14:07บมากนะครับ
14:08ผมอ่านหมดแล้ว
14:09las expectation
14:10ฮันวีวอดทรมิส
14:11เร็วยังที่มีผี
14:12มันชื่อรักเลยนะ
14:42กับคริสมัสแค่โรง
14:42ผมแล้วว่าผมว่าคำนี้มันหวย
14:44แตกมากเลย
14:44เมื่อกี้คุณพูดว่าเป็นแฟนผม
14:46เหรอ
14:46ใช่แฟนพันแท้ด้วยนะคุณ
14:48การตายของ Little Neill มันร้ายกาจจร
14:49ิงๆ
14:50โอ้ ไม่ช่างมาเธอ
14:51เร็วขึ้นอีกซี่ เร็วขึ้นอ
14:52ีก
14:53เร็วขึ้นใครอยู่ในรถสบคันน
14:58ั้น
14:59เพื่อนผมอ่ะ อายุกายสิบก้าว ย
15:00ังเน็กอยู่
15:01ผมต้องดูแลเธอถ้าเมียนตราย
15:02นius สิกว่ามาพูดถือฝากใ 존재
15:04ก็คำ 디รร formed มันร้ายก hidden
15:30ใคร
15:32อย่างนั้นความผิดของใครคะ ทำไมม
15:36ันถึงเกิดกับเรา
15:50ฉันเคยช่วยพี่ชอบครั้งหนึ่ง
15:52ทำให้หลานชายความเข้าดูเหมือน
15:54เทวดา
15:55ถึงต้องเข้าเฝือกตั้งสองสัป
15:56ดาห์ก็เหอะ
15:58บางทีนะครับ อาจจะลายผีให้เราถ
16:00ูกถูกนะ
16:02บอกว่าฉันไม่อยู่ บอกว่าเราปิ
16:04ดแล้ว ล้ายบอกครับพระเศษ
16:24ทอดทีครับเราปิดแล้ว
16:26แล้วไหร่ สประเรือทำงานไม่เป็
16:28นเวลา คนตายไม่เป็นเวลา
16:30ฉันต้องการเจอหน้าของเธอ
16:32เขาไม่อยู่ค่ะ
16:33อยากโหกฉัน ตามเข้ามา
16:37ขอโทยค่ะ คุณได้เก่น แต่ว่
16:38าเจ้านายฉันไม่อยู่
16:40มีประเทวดาหรือแกสกันเหร
16:41อ
16:41ก็เรื่องอะไรขึ้นนี่
16:53คุณเป็นไรมั้ย
16:57ร้อฉันเล่นใช่มั้ย คุณร้อ
16:59ฉันเล่น
17:00ใช่มั้ย
17:02โอเคไม่เล่นแล้ว
17:08คุณเข้าไปไม่ได้นะคะ
17:10มีประอย่างนั้นกับแพงเนี่ย
17:17ในโทยแกส มักอย่างอาศัยอย
17:19ู่ในโทยแกสนั่น
17:20ไหร่ฉันน่ะ เปิดประตอ
17:28ได้ไหร่ฉันออกไปนะ
17:33กล้านี้ยังไงในหห้านชั้นเ
17:35นี่ย
17:35ประเทวดาตัว
17:35ฉันสั่งว่างไร
17:37บอก
17:37ประแบบรายฉันนะ ไหนก็ได้ประป
17:42ระตูที่
17:43ประประตู
17:44ประประตูสิ
17:49ได้มั้ยคุ้คเต็นของผมเนี่ย ป
17:56ล่อยเธอ
17:59ตะลกแล้ว
18:01หัวงนี้ถูกสะกดจิตอยู่ใช่
18:02ไหม
18:03ไม่หรอก คนตายเดินได้
18:05หาย
18:06คุณคุณเป็นใคร
18:07ชาญดิเก็นซ์
18:08อืม
18:09โอเค
18:10ผมคือด็อคเตอร์ คุณคือใคร
18:11กันเหลือ
18:11แล้วต้องการร้ายด้วย
18:13ลมเหลวประรอยแยกเราตายแล้ว
18:16ทุกครั้งในนี้มันทนไม่ไหว
18:18ช่วยด้วย
18:28นั่วปราอยัง
18:32น่าง setting
18:35คุณเรามีการราช
18:36เลขๆว่า
18:37ลآ้นเลขๆพวกเรา
18:41รั 벌써ieving
18:41รังพวกพอ
18:48มันมีชื่อเสียงงalez地方ก่อน
18:56ผีสิง ผมไม่เคยสนใจกับทั้ง
18:59สามเดือนก่อน
19:01แล้วพวกสบ...
19:04คน...เออ...
19:05พวกคนที่ตาย
19:08เริ่มที่จะอยู่ไม่เป็นสุขนะ
19:10พูดพระเจ้า
19:11คุณก็เห็นทำอะไรพวกเขาไม่ได้เลย
19:15พวกเขาออกเดิน
19:17ที่ประลาดสุดพวกเขาไปที่ส่าง
19:19ต่าง
19:19น้ำตันสองช้อนค่ะ แบบด้วย
19:22คุณชอบ
19:22แกสักตันเกิบจะเดินไปที่ห้
19:25างฝัน สบตัวเองที่โบท
19:27เหมือนที่หญิงชะลาไปที่หัด
19:28สแบ่งทางคุณ
19:29ประลาดสุดๆเลยน่ะ
19:31เอนลอยศาระดูดิเลย
19:33ชาตก็เห็นซี่นะ
19:34ที่ผมเห็น มันมันเป็นแค่ภา
19:36พร่วงตาเท่านั้นเอง
19:38ถ้าคุณจะไม่เชื่อบ อยากก็เวลา
19:40ผมหุบ扒อกซะ
19:44แล้วแล้วแกสสวังไง
19:44ละ นั่นเรื่องใหม่นะครับ ...
19:47ผมไม่เคยเห็นมาก่อน
19:48แล้วมันแข็งกล่งขึ้น ระแ
19:50บกกว้างขึ้น แล้วบางอย่างก็
19:51ผ่านมาได้
19:52ระแบกอะไร
19:52จุดอ่อนของเวลา และอวะกาธย
19:54งกับสาธิ้ย์อืน
19:56นั่นแหละที่มาของเรื่องผีกับ
19:57ทุกเรื่องเลยละ
19:58najleanno interior and Çünkü
20:02สื่อต่อก็หลายชั่วคน
20:05เสียงกล้องและความมืด เสียง
20:07เพลงประหลาด
20:08ความรู้สึกเหมือนมีเงา ผ่านผ
20:11่านวิญญาณคุณ
20:14จริงน้ำวันนี้สำหรับธุร
20:15กิจ
20:16มันเป็นสิ่งที่คนข้าดหวั
20:17ง จะถ้าแกถึ่มถึ่มยำผม
20:35ชั้นไม่เป็นไปไม่ได้
20:44โอ้วววววว..
20:48แต่ยังไงรอวันนี้เฮี่ย
20:51นมีเชือกอยู่ข้างหล่างนี้
20:54เช็คดูเชือกนะหรอ?
20:55เธอเจอห fungi หลือลวด
20:57ไม่แห่ มันต้องมีคนใกล้บาง
20:59อย่างอยู่เบื่องหลัง
21:01ไปเอาหน้า ชาลล์ส
21:03โอเค
21:04ผมไม่กว่าใช้คุณหูบป่างนะ
21:06ผมขอโทษ
21:06แต่คุณมีจิตใจดีที่สุดใ
21:08นโลกเลย
21:08คุณเห็นมวนแกสพวกนั้นใช่ม
21:11ะ?
21:11ผมยอมรับไม่ได้
21:12งั้นร้ำมันรู้จะทำยังไงตอน
21:13มันย่อยสลายแล้ว
21:14มันเน่าวมันผลิตแกส
21:16มองเป็นบ้างของพวกแกสเนี่ย
21:18มันอาศัยข้างในใช้รากเป็น
21:19พาหนะ
21:20มันร้ำมันรถของคุณยังไ
21:21งเหมือนกันแด้เลย
21:22ยุดเถอะ
21:24นี่ผมทำให้คนทั้งโลกเข้าใจผิ
21:27ดกันไปหมดใช่มะ?
21:28ไม่ผิดอ่ะ แค่ต้องได้รู้อี
21:30กเยอะ
21:31ผมอยู่ฝั่งตรงข้ามความเพอฝัน
21:33ผมชอบภาพรวงตาเสมอ
21:35แต่มันเป็นได้แค่นั้น
21:37ภาพรวงตา โลกความจริงมั
21:40นแตกต่าง
21:41ผมอุธิตตัวเอง
21:43กับความยุดิธรรม
21:50ผมจะสู้เพื่อความดี
21:53แต่คุณบอกผมว่า
21:56โลกของความจริงคือที่ที่น
22:00่ากรัว
22:02และมีพีสัง
22:04ถ้างนั้นผมก็เสียเวลาเปล่าใช
22:06่ไหมด็อกเตอร์
22:09ทั้งหมดมันไรค่าใช่ไหม
22:16คุณคะคุณไม่ต้องช่วยก็ได้
22:18อย่างโง่นะ
22:19สนิดใช่งานเธอหนักจะตายไป
22:26เธอได้เข้าแรงเท่าไหร่
22:28ปีละแปดปอนค่ะ
22:30เท่าไหร่เนี่ย
22:31ฉันรู้แค่ปีละหกปอนก็พอ
22:36แล้วเธอเคยไปรุงเรียนบ้างไหม
22:39ต้องเคยอยู่แล้ว
22:41คิดว่าฉันเป็นเด็กเหลือข
22:42อเหรอ
22:44ฉันไปทุกวันอาทิตย์ไม่เค
22:45ยขาดเลย
22:46อะไรนะอาทิตย์ละครั้งเหรอ
22:49เราคิดแรกแล้วทำทุกอย่าง
22:52บอกตามตรงนะ
22:53ฉันเกลียดทุกวินาทีที่น
22:55ั่น
22:56ฉันด้วย
23:01อย่าบอกใครนะ
23:04มีอาทิตย์หนึ่ง
23:05ฉันไม่ได้ไป
23:06ฉันแอบนี้ไปเที่ยวเล่น
23:08ฉันทำอย่างนั้นอำบ่อย
23:09ฉันเคยไปที่ร้านค้ากับเฉลีย
23:11นเพื่อนฉัน
23:12เราแอบไปเรนนุมๆกัน
23:14ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องนั้นหรอก
23:19ไม่เอาหน้า
23:20โลกไม่ได้เปลี่ยนไปเท่าไหร่
23:21หรอก
23:22เพราะนั้นว่าเธอก็ทำ
23:23ฉันไม่คิดอย่างนั้น
23:25คุณเน็ต
23:26เธอบอกสันได้นะ
23:28เพราะนั้นว่าเธอต้องปิ tamanอยู่
23:29แні่เลย
23:31ก็คงนั้น
23:33มีผู้ช่ายคนหนึ่ง
23:36รุ่มพระคาวเนื้อ
23:37เขาแวะมาทุกวันอังคาร
23:40เวลายิ้มเขาได้รักมาก
23:41แ OF! ฉันชอบคนญิ้มสวย
23:44ยิ้มสวยสวย
23:44ก้นสวย
23:47ฉ이ไม่เคยได้ยินมาก่อน
23:50ชวนเขาสรüğ
23:52ช่วงใช้เขาท่วยหนึ่ง
23:53เป็นการเริ่มต้น
23:56ฉันว่าทำแบบนั้นมันปลาด
23:58สิ้นดี
23:59คุณมีเสื้อผ้าสวยๆ มีการศ
24:01ึกษา
24:01แต่คุณพูดเหมือนกับพวกคนป่
24:03าเลย
24:05ก็อาจจะใช่
24:08มันอาจเป็นสิ่งดี
24:12เธอต้องการอย่างอื่นในชีวิต
24:13มากกว่าแค่คุณสนิด
24:15ไม่ดีแล้วค่ะ
24:17เขาก็ไม่แยกขนาดนั้น
24:19เขาใจดีมากที่รับฉันมาเลี้ย
24:21ง
24:22ฉันเสียแม่กับพ่อพ่อผิ
24:23ดไข้ตอนอายุสิบสอง
24:24โอ้ ฉันเสียใจด้วย
24:28ขอบคุณค่ะ
24:30แต่สักวันฉันจะอยู่กับพวกเข
24:31า
24:32นั่งอยู่ได้กันบนสวัน
24:35ฉันคงมีความสุข
24:37พวกเขารอฉันอยู่
24:39บางทีพ่อของคุณอาจจะราวค
24:41ุณอยู่เหมือนกัน
24:42คงงั้น
24:43ใครบอกเธอว่าเขาตายแล้ว
24:51ไม่รู้สี่ ส wn u f s politician ต้องดรอ fizerร
24:52์ แน่
24:54ผ่อฉันตายนานแล้ว
24:57แต่ว่าพับเนี้ย คุณกъยดถ
24:59ึงเขาใช่ไหม
25:00ก็คงอย่างนั้น
25:03เธอรู้ได้ยังไง
25:06คุณชน scrambled ว่าฉันคิดมากไป
25:09ฉันอยู่ข้างล่างเนี่ยคนเดียว
25:11เพราะostant ว่าคุณได้ถ้าติเ
25:13องใช่ไหม
25:14ไม่ ที่ฉันมา ไม่มีท้าติ
25:16คุณมาไกลมากเลย
25:20ทำไมคิดอย่างนั้น
25:24คุณมาจากรอนดอน
25:27ฉันเคยเห็นภาพว่ารอนดอน
25:29แต่ไม่เคยชอบมัน
25:31ทุกคนท่าทางร้อนร้อน
25:34โป๊ะเปลือย
25:35หน้าอาย
25:38แล้วก็เสียง
25:40แล้วก็กล่องโลหาก
25:42วิ่งแข่งกัน
25:45แล้วก็นกบนฟ้านั่น
25:47ไม่มันก็เป็นโลหากด้วย
25:50นกโลหากที่มีคนข้างใน
25:53พวกเขาบินได้
25:55และคุณ
25:55คุณบินมาใกล้กล้ายกว่าท
25:57ุกคน
25:59สิ่งที่คุณเห็น
26:02ความมืดมิด
26:05หมาป่าตัวใหญ่
26:10ฉันขอโทษ
26:10ฉันขอโทษค่ะ
26:11ไม่เป็นไร
26:12คือว่าตั้งแต่ตอนฉันยังต
26:13ัวเล็ก ๆ
26:14แม่บอกว่า
26:15จะมีตาที่แม่ของฉันมี
26:16แล้วมันแข็งแกล่งขึ้น
26:18มีพลังมากขึ้นด้วยใช่ไหม
26:21ตลอดเวลาค่ะ
26:24ทุก ๆ คืน
26:27เสียงในหัวฉัน
26:28เธอตัวขึ้นมาบนรอยแยก
26:30เธอเป็นส่วนหนึ่ง
26:32เธอเป็นคุณแจ
26:33ฉันพยายามจะหาเหตุผล
26:36ปลึกสากับ
26:38นักจิตวิญญาณ
26:40ผู้วิเศษทุกอย่าง
26:42นั่นอาจจะช่วยได้
26:44ถ้าบอกเราได้เราต้องทำยังไง
26:46ไม่ความว่าอย่างไรค่ะ
26:48เราจะสื่อสารกับวิญญาณ
26:54นี่คือวิธีที่มัดามมอดล็
26:56อก
26:56ทำพร้อมพวกที่มาจาก Land of Mist
26:59มาค่ะ
27:00เราต้องจับมือกัน
27:01ฉันทำไม่ได้
27:02ไม่เอาน้า
27:03เนี่ย contingent
27:04เราก็เปิดใจสิ
27:05นี่คือการแสดงตบตา
27:06ที่ฉันพยายามจะเปิดปลองอยู่
27:09สื่อสารก็บิญญาณ
27:10ก็แค่กรองเล็ก dressing
27:13กรองซ่อนทรงหัวเขา
27:15เด็กหนึ่งจะรู้อะไร
27:17อย่ะเพิ่งตัดสินเธอ supports
27:19ผมช่าววิธีสมาร์นาชาตรมา
27:20กกว่า
27:21ไม่ป galaxy ช่วยว่าคุณพูดอย่างược
27:23อืม...
27:24เริ่ะเข้า...อ μاءทุกรleich คุณ
27:33เอาลือ
27:38พูดกับเรา
27:42อยู่ตรงนั้นหรือเปล่า
27:44วิญญาณ มาสิ
27:48พูดกับเรา เราจะช่วยแบ่งบาวท
27:50่าน
27:55ได้ยินหรือเปล่า
27:56ไม่มีอะไรเหรอ ไม่มันดีเงา
27:59ดูเธอสิ ฉันเห็นแล้ว
28:04ฉันรู้สึกได้
28:10ของจริง
28:10มันว่าจะไง
28:19มันผ่านมาไม่ได้
28:20เว้นเห็นมันปล่าคบคุมคุ
28:21ณนะ
28:21แต่คุณกำลังคบคุมมัน
28:23ด้วยดีซี่ ให้มันผ่านมา
28:25ไม่ได้
28:25ต้องได้ แค่เชื่อมัน
28:27ผมเชื่อมันคุณด้วยกัน
28:29เชื่อมโยกมัน
28:34ได้แล้ว
28:43มากันเยอะ
28:45วินด้านจากอีกฟังหนึ่ง
28:47อีกฟ้างหนึ่งของจังระวาน
28:50สงสารเราเธอ
28:52สงสารเก้วเธอ
28:54เรามีเวลาน้อยมาก
28:56ช่วยด้วย
28:56รอยแยก
28:59พาเธอไปที่รอยแยก
29:00สร้างสับพัน
29:02เรามีกันน้อยมาก
29:06เราเป็นพวกสุดท้าย
29:07เรากำลังสูนพัน
29:09ทำไมเกิดอะไรขึ้น
29:10เราเคยมีรูปกายแบบคุณ
29:14แต่เกิดสงครามขึ้น
29:15สงคราม?
29:16สงครามอะไร?
29:17สงครามเวลา
29:19ทั้งจากฬรวานสัญสถืน
29:22สงครามเวลารุ่นแรง
29:24สายพันที่เล็กกว่า
29:25มองไม่เห็น
29:26แต่รูปแบบการทำลายล้างสูงก
29:29ว่า
29:30เราสูีเสี่ยล่างกายไป
29:34เราติด
29:35อยู่ในกลุ่มgréส
29:37คนถึงได้ต้องการสมอย่างไรใช่ deb
29:38부ะ
29:40เราอยากจะยืน
29:42สัมผัดแสงแดด
29:44และมีชีวิตอีกครั้ง
29:46เราต้องการรูปกาย
29:48และคนตายถูกเท่าทิ้ง
29:51ผosseкомสูญเปล่า
29:52ส่งเขาให้กับเรา
29:54ไม่ได้เหรอ
29:54ทำไมเหล่ะ
29:55มันไม่...
29:57ฉัน Mag thair ว่า...
29:58ทำไมเหล่ะ
29:58ไม่ดีเหล่ะ
29:59มันช้นผกเองได้ adesso
30:00เปิดรอยแยก
30:03ให้ผ bandwidthติฟ์เข้าผ่าน
30:05รอจะตาย
30:06ช่วยร้อง
30:07สงสาหารแก้ว
30:13เวนนิด
30:16โอ้
30:16รื่องจริงล่ะ
30:19เธออเคไหม
30:21เป็นรื่องจริง
30:33ไม่เป็นไร
30:34แต่แค่หลับไป
30:36แต่ว่าพวกนั้น
30:38พวกเขามาใช่ไหม
30:39พวกเขาต้องการฉัน
30:40ใช่แล้วก่อน
30:41ก็คือความหวังเดียวของพวก
30:42เขา
30:43ฟังนะ อย่ายุ่งกับเธอ
30:44ถ้าเหนื่อยมาก
30:45และไม่ได้ร่วมรวบในสงคลาม
30:47คุณ
30:51เดี๋ยวนี้
30:53คุณว่ายังไงน่ะ โรคเตอร์
30:54อธิบายอีกครั้งหนึ่งสิ
30:56พวกเขาเป็นใคร
30:57เอเรียน
30:59เหมือนคนต่างด้าวเหรอ
31:01คนต่างด้าว ใช่
31:02อยากข้างบน
31:03เบลค่อนไหม
31:04เกือบถูก
31:05แมนว่าเขาจะไปจากเบลค่อน
31:06ไปคาดิฟต์
31:07แต่ถนนั้นปิด
31:08ไม่กี่คนที่ผ่านไปได้
31:09และพวกเขาอ่อนล้ามาก
31:10ช่วยร่างสมไปแค่ช่วยข้าดiance
31:12และจากนั้น
31:13พวกเขาต้องคืนสัภาวเป็นแก
31:14ะส
31:15โหว..เขาถึงต้องการเธอ
31:17ฉันไม่ยอมเเล� aula
31:18see...
31:18แต่เธอช่วยได้
31:20แล้วคิดดู้า
31:21เธอสามารถเปิดรอ sustain
31:22สร้างสาพหารให้พวกเขา
31:23ผ่านไปได้
31:25มันเหลือเชื่อ
31:26ผี
31:26ที่ไม่ใช่ผี
31:28เป็นคโดกที่นะ
31:31สามารถอยู่ในโรคของเราได้
32:01ด้วยการเอาใสในซากสม
32:03อย่างนี่ generate มีกี่สมไม่ได้ immer ö 你 ว
32:04้าวอ quick de получается still
32:06ฉันไม่สน ฉันไม่ยอม Vlog
32:08ฉันขอพูดได้ไหม
32:10ฟังนะ นี่
32:13เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
32:15จะพูดนั้นก็ได้
32:16เพราะที่แจมชัดในหัวคุณ
32:18คุณคิดว่าฉันงี้เง้า
32:20มันไม่ยุติดษ быв fine
32:21แต่มันจริง
32:23ที่ที่คุณมาอาจจะแตกต่าง
32:25แต่ที่นี่
32:27ฉันรู้ใบตัวเอง
32:30พวกนั้นต้องการฉัน
32:32ด็อคเตอร์ ฉันต้องทำยังไง
32:34คะ
32:35คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
32:36พวกเขาร้องเรียกฉัน
32:38ตั้งแต่ฉันเป็นเด็ก
32:40ฉันเกิดมาเพื่อทำภารกิจศักษ
32:41ิตนี้
32:43บอกฉันเธอ
32:45เราต้องหารอยาก
32:48บ้านนี้อยู่มาจุดที่อ่อนที่สุ
32:49ด
32:50บอกหนักซึ่งว่าส่วนไหน
32:51อ่อนที่สุดในบ้านคุณสนิด
32:53สนทิ้งอันที่สุดในบ้าน ท
32:55ี่ที่สนใจแล้วคุณเห็นพวกผี
32:57เอ้อง งั้นก็ที่ห้องเก็บสบ
33:01ไม่ถึงสาราพักผ่อนใช่ไหม
33:16โอ้โห อยากกับบริกฮาสนะ
33:20บอกตามทรุงนะด็อคเตอร์ พวกเก
33:22ล้วทำให้สมเร็จ
33:23ฉันรู้ดีเนี่ย ฉันรู้พวกสบ
33:25ไม่ได้เดินเพ่นผ้านในปี 1969 หร
33:28อก
33:28เวลาระเปลดทุกวินาทีเนอะ โ
33:29ลกของคุณอาจจะถูกเขียงขึ
33:31้นมาใหม่
33:32ไม่มีอะไรปลอดภัย จำเอาไว้ ไม
33:34่มี
33:35ด็อคเตอร์ เพราะว่าห้องนี้
33:37มันจะจะเริ่มเหน้าหนาวแล้วนะ
33:42พวกเข้ามาแล้ว
33:46però cache
33:46คุณมาเพื่อช่วย สัน เสิร์ด๊็
33:48อคเตอร์เชื่อชูเขา
33:50คุณต้องไปทำร้ายเธอเร็วเข้า ได
33:52้โปรดเวลาเหลือน้อยส่งสารแ
33:55ก้วเธอ
33:56และจากผ่านมาได้ ฉันจะพากันก็
33:57มาที่อื่น
33:58ที่ที่คุณจะสร้างร่างได้ เพรา
34:01ะวิธีเนี่ย
34:01เป็นทางแก้ใที่ถาวอน ไม่ใช่เลย
34:04นางฝ้า ฉันช่วยพวกเขาได้
34:07เอาล่ะ เจ้าต้องสุดอยู่ไหน
34:09นี่ อยู่ใต้ประตู
34:11ใต้ประตู
34:13เธอไม่จำไปต้องทำ
34:16น้ำฟ้าของฉัน
34:17สร้างสพานขึ้นจากความว่างเป
34:19ล่า ให้เราผ่าน
34:22ใช่
34:22ฉันมองเห็นคุณ
34:24ฉันมองเห็นคุณ
34:26มาสิ
34:27กำลังสร้างหัวสพาน
34:29จงมาสิ
34:30จงมาโลปนี้
34:32วิญญาณที่หลงทาง
34:34มันเริ่มแล้ว
34:35สร้างสับผ่านสำเร็จแล้ว
34:39เธอมอบตัวเองให้กับพวกเก้า
34:41โอ้ พวกเขามีกันเยอะมากอะ
34:44สับผ่านเปิดแล้ว
34:46ไปกันได้
34:47พวกเก้าจะผ่านไปได้
34:54ในบอกว่ามีไม่เยอะไง
34:57สอง สามพันลาด
34:58และเราทุกคนต้องการสบ
35:05โอ้ พวกเกิด
35:07หยุด หยุดนะ
35:09ฟังเจ้าหน่าเธอสิ
35:11อย่ามาเลอเธอดแล้ว
35:13หยุดเล่นก็จะถ่ายเธอ
35:15อย่ายุกกับพวกนี้
35:16ฉันขอโรน่ะ
35:17เดี๋ยววังคุณสนิด
35:31ขอโรน่ะ
35:35ผมว่าประผิดพลาดนิดหน่อยแล
35:37้วแบบนี้
35:38ฉันเข้าร่วงกับกองทับของเก
35:41้าแล้ว
35:42หมอ
35:44ร่วงกับเรา
35:45ไม่มีทางอะ
35:49เราต้องการร่าง
35:51แกทุกคนตาย
35:53มนุษยชาติ ตาย
35:55เฟิด หยุดนะ
35:57ส่งกรับไปหรือเขา
35:58อีกสามร่างเท่านั้น
36:00ทำให้พวกนั้นเป็นภาหาของเก้า
36:03รักเธอ ผมไปนะ
36:05ผมทำไมได้
36:06โทษที
36:07ลงไปผมมุด
36:08มันมากไปสำหรับผม
36:10ผม ผมนะ
36:14มากตัวเองให้ความรู้เงิน
36:16เชียสระชีดเบ้าวิทเฉียว
36:18สาเชื้อคุณ
36:19ผมสงสารคุณนะเนี่ย
36:20เราไม่ต้องการให้สุดสาร
36:22เราต้องการล้อมนี้
36:23ต้องการล้อมนี้
36:26งั้นต้องการสัก
36:47ฉันไม่ได้
36:49ฉันไม่ได้
36:50ฉันไม่ได้
36:54ด้วยซ้ำ เป็นเป็นไม่ได้ที่จะต
36:56าย
36:57ใช่ไหม
37:00ผมขอโทษ
37:00ลงเหลว
37:09บรรยากาศไม่พลอดไหม
37:12แกส
37:12แกส
37:17ในปี 1869 ชั้นจะตายได้ยังไง
37:20เวลาไม่มันเส้นตรงนะ
37:22มันบิดเบียวยังไงก็ด้วย
37:23นะ
37:23คุณอันจะเกิดสัตว์ที่ 20
37:25และตายสัตว์ที่ 19 กลหน่า
37:26ผมผิดเอง
37:29ผมพาคุณมา
37:30คุณไม่ผิดหรอก
37:34ฉันอยากมาเอง
37:35แล้วผมล่ะ
37:37ผมเป็นท้อยลงสลายต์
37:38ต้องครามโลกครั้งที่ 5
37:39ผมเปิดต่องในงานบัสสันธีป
37:41าตี้
37:41แต่จะตายในครุกใตดินที่...
37:44ที่คาดิฟนี่
37:47ไม่ใช่แค่ตาย
37:50เราจะกลายเป็นพวกเขา
37:55ยินคือบบ้อล
37:57อิเต็บวอล
37:58เป็นพวก
38:03แบส
38:03อิเต็บหรอก
38:07เราจะสื่อตายใช่ไหม
38:08ช่อย
38:10สื่อดีกัน
38:10ช่อย
38:14มีจากที่เจอคุณ
38:17คึก
38:17ฉันด้วย
38:20โ splitting โคเตอร์
38:21นับไฟซารณะเปิด féu
38:23เปิดให้เต็มห้อง
38:24ทำเดียวนี่เลย
38:26tasked großeけ
38:26ๆ ยิ่งสิ
38:31กัส
38:32het stripes ตาย แทน
38:35ผมพูดถูกป่ะ
38:37โฟเตอร์ เหِ pelはigne
38:38พวกนี้ ยิ่งกัมแก้ส
38:39พ submarineER Elle
38:40ได้สนพิชน์
38:42จังบาทแพลไม่ไว
38:43ไว้ยังไงเล่า
38:44ใช่
38:44ไม่ว่าเนอะ
38:48โอ้ พระเจ้า
38:49หวังว่าที่สดีนี้จะได้ผล
38:52ในไม่ช้า
38:53ถ้าไม่ใช่ในทันเทีย
38:55ปล่อยพ่อวิง
39:08มันได้ผล
39:10ไม่ได้ส่งมันกลับไป
39:11พวกมันโกหก
39:12มันไม่ใช่ช lobster
39:15โกหกนะ
39:16มองพωνส Kapki
39:18ถ้าแล้วกับแพ่อคว้าข alongside
39:25passaเธอ кус
39:27ฉันไม่ถึงหัวไปอร่อย
39:30จำลบให้คุณเห็น
39:31โกหปด
39:33iced lo't
39:35จะ Gerald
39:37ชั้นทำแบบนั้นไม่ได้
39:41แต่ฉันกลับไหวได้
39:43กลับพวกเขาไว้ที่นี่
39:44กลับไว้ในนี้
39:47ออกไป
39:48-ไม่ได้นะ
39:51ออกไปซ่ะ
39:52ออกไปวิศรส
39:52วังไม่รายเธอเบียร์ตรายหรอก
39:54หน้า
39:54ไปเรือ เรือเข้า
39:57ส้งมันไม่ให้ผมเนื้อนิ
40:11ขอบคุณมาก
40:53เธอตายใช่ไหม
40:55ผมขอโทษ เธอปิดรอยอยาก
40:59น่าเศรอจัก ๆ น่าสงสารเชื่อ
41:02เกิด
41:02ผมยามแล้วรวฟ แต่ช่วยเธอไม่ได้
41:05เธอตายไปาย่าหланอัทีแล้ว
41:08ถูก dang่诊ิบความว่ายังไง
41:10ผมว่าเธอตายถ้าจะเธอเหยียบมา
41:12ที่ประตูนั่นแล้ว
41:14แต่...ไม่มีทางแล้ว
41:16เธอยังพวกับเรา
41:17เธอช่วยเรา ช่วยชีวิตเรา
41:20เธอทำแบบนั้นได้ยังไง
41:22มีหลายสิ่งหลายอย่างบนสวร
41:24รณ์และบนโลก
41:25ที่เกินกว่าเหตุผลของมนุษ
41:27ย์
41:29แม้แต่คุณด้วยดอกเตอร์
41:34เธอช่วยโลกไว้
41:37ยิงรับใช้คนหนึ่ง
41:39แต่ไม่มีใครรู้เลย
41:55ทั้งั้นชาลิ ผมข้าตัวเข้าไป
41:57ในเพิ่งก่อน ไม่นานรก
42:02คุณจะทำอะไรต่อไป
42:04ผมจะนั่งลดมากกลับไปลอนดน ต้
42:06องตรงตามตัวออกโซน
42:08นี่ไม่ใช่เวลาที่ผมจะอยู่คนเดียว
42:11ผมจะใช้ช่วงเวลาคริสมาร์ทกั
42:13บครอบครัวทำตัวให้ดีขึ้น
42:15จากที่ได้เรียนรู้ในคืนนี้ ทุ
42:17กอย่างไม่มีอะไรแน่นอน
42:19คุณมีไฟแล้ว
42:21แน่นอนที่สุด
42:22เมือเช้าสิ todos
42:23ผมว่าคิดว่าผมรู้ทุกอย่างใ
42:25นโลกเนี้ยะ Intro
42:26ตอนนี้ผมรู้ว่า ผมเพือจะเริ่มเร
42:28ื่องราวที่ย toggle yiing ใหญ่ มหาส 안녕
42:30นี่แ那個ford location um
42:31ผมมีไฟแล้วนะ
42:32ผมจะเขียนเรื่องราวของسم
42:34แต่จัยแล้วหรือละ refuse
42:38แต่เรื่องลึกรับของ Edward Cruz
42:40ยังต้องการตอนจก
42:43บางที่คตกร
42:44อาจไม่ใช่ลุงของเด็กนั้น
42:47บ้างทีอาจจะเป็นสิ่งที่ไม่
42:49มีอยู่บุญโลกนี้
42:51เรื่องลึกรับของเอ็ดเบิดครุศ
42:53และทาศปลาดสีฟ้า
42:56ผมจะบอกโลก บอกความจริงต่อโ
42:58ลก
42:58ขอให้โชคดี ยินดีทุรจัก
43:00ษ์ ยินดีมากเลย
43:02แล้วก่อนคะ ขอบคุณมาก
43:04โอ้ ที่รับ
43:09หัวก้าวน่าจริง
43:11ขอบคุณ
43:12แต่ผมไม่เข้าใจ
43:14ทำไมเราต้องบอกลากกัน
43:17คุณจะไปไหน
43:19เดี๋ยวก็รู้ อยู่ในเพลงเนี่ย
43:21โอ้ พระเจ้า
43:22ดอกเตอร์ ปริศนาใหม่ครั้งแล้
43:24ว ครั้งเรา
43:25หลังจากเรื่องลาวทั้งหมด
43:27ยังมีสิ่งหนึ่งที่คุณยั
43:29งไม่ได้อธิบาย
43:32บอกผมหน่อย
43:34คุณเป็นใคร
43:40แค่เพื่อนคุณที่ผ่านมา
43:42แต่คุณดูมีความรู้หรืออนา
43:44คต
43:45คืออย่าว่าอย่างงนอย่างงี้เลย
43:47นะ
43:47ผมแค่อยากจะรู้
43:48นั่งสือที่ผมจะเขียน
43:50ดอกเตอร์ถามจริง
43:53ว่ามันจะโดงดังทะลูฟ้าไ
43:55หม
43:55โอ้ แน่นอนเลย
43:58ดังนานแค่ไหน
44:00ตลอดการ
44:00โอ้โห
44:04คิดเงินไม่ถูก
44:05เอาละ นี่เพิงผม
44:08เอาเร็วรส
44:10ไม่กล่องไอ้เนี่ย
44:12ไปทั้งคู่หรือ
44:12แน่นอน
44:14แล้วเจอกัน
44:15กล่องไป
44:18ถ้าเขาเขียนเรื่องนั้นจริง
44:20จะเปลี่ยนประบัติศาสตร์ไหม
44:22อาทิตน่าก็ปีพันแปลแปล
44:23ล่ะเจ็ดสิบแล้ว
44:24เขาจะตายในปีนั้น
44:26โอ้โทษที
44:26เบียร์ที
44:27เร็วเรื่องราวนี้
44:28ไม่คนดีมากเลย
44:31ปีนที่คุณอยู่เขาก็ตายแล้ว
44:32เราเป็นคนท่านให้เขาฟื้นขึ้น
44:34มา
44:34เขามีชีวิตชีวามากกว่าที่
44:35เคยเป็น
44:36ชาลีเท่าเนี่ย
44:38มาเซอร์พลัสเข้าสุดท้ายให้
44:39เขาดีกว่าเนี่ย
44:44นี่อยู่หน้าเขาสิ่ง
45:06ผู้ดัง
45:08เมฟคลิสมานู
45:24มิเกเมนถูกโทรม เราอยู่
45:29F.O. ตกในเซ็นทอลลออนดัน
45:32คุณอยู่ในหรือ
45:34หลังข้างข้างข้าง
45:35หลังข้างข้างข้างข้างข้างข
45:40้าง
46:02เก็นต้อง anatomy
46:03ลโดย
46:06เจ้าตรงนี้
46:58เฮ้
Comments