- 12 minutes ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:00ตรงนั้น
00:30เยี่ยมมาก รักเจียน
00:34เก่งมาก โฆอี
00:36ดีมาก เป็น
00:39ดีมาก แมทริ
00:49แก้มาก ทิมมี่
00:56สูน
01:00นายได้สูนใช่ไหม
01:02ใช่ ทำไมเหรอ
01:03งั้นนายต้องเดินกลับบ้าน
01:05ด้วยไปร้อนด้อนเนี่ยนะ ตั้ง 20 ท
01:07ันนะ
01:07ขอได้สูน ห้ามใช้ลิฟท์ นายก
01:09็รู้ว่าจะเป็นยังไง
01:11นายจะถูกส่งลงไปข้างล่าง
01:16ชั้นจะรอนี่
01:34ขอต้อรับสูงเวเตอร์เวส์
01:36สนับทนุนด้วยมาตรงทอค แค
01:37นดีเบอร์เกอร์
01:59หิ่มมมมมมมมมมม
02:06เธอร์เกอร์ โต๊ย โต๊ย โต๊ย
02:10โต๊ย
02:57ชั้นชื่อเอมี่พ่อน
03:03��มาก
03:03ตอนเจ็ดขวบ ชั้นมีเพื่อนในยิ
03:05งดัมงาร
03:05ขออะไร Hej
03:10ออกรอยกร前ละ
03:14โอเค�ní
03:16ดูมายกรน้ quiero
03:18รว่า งานแบบนิต
03:18โอเคร์คงพวก please
03:19บ้าจection
03:19พวกกตแต่เจียล
03:20��이ตรงนี้
03:22ม๊าอился
03:27พูดเป็นแบบนี้
03:28ไม่หรอก
03:30ดูสิ น่าสนฮะ
03:33สถวัสที่ 29 เบวสุริยะย่างโ
03:36ลกจนเครียม
03:36เผาพันธ์มนุษย์เลยต้อง เก็บ
03:38ขนาเปา ย้ายออกไป
03:40จนกว่าอากาศจะดีขึ้น ทั้ง
03:41เผาพันธ์
03:42ออกพระยะ ไปดาวอื่น
03:45ด็อคตอร์
03:46อัศจารย์มั้ยหรอก
03:47ด็อคตอร์
03:55มานี่เร็ว ฉันจะอย่าออกาศลับ
03:57นึงแล้ว
03:59นี่คือสหราชาละจาก บริเทน
04:01และอันไลน์เหนือทั้งหมดนี้
04:03มาดีกัน
04:03และลอยมาอยู่บนฟ้า
04:06ตาชิบ UKอังกฤต แต่เป็นลูก
04:09นั่นไม่ใช่แค่ยานนะ
04:11แต่เป็นแนวคิด นั่นเป็นประเท
04:13ศทั้งประเทศเลย
04:14อยู่อาศัย หัวเระ และ ช็บปิก
04:21คนหาดาวเพื่อเป็นบ้านใหม่
04:25เราเอาไปดูได้ไหม
04:26ได้สิ แต่มีสิ่งนึง
04:28สิ่งนึงเหรอ?
04:29สิ่งสบคัน จริง อ่ะ
04:31คือสิ่งแหละ
04:33เราไปพูดสังเกตการเท่านั้น
04:34นั่นคือกดข้อนนึง ที่ฉันยิ
04:36ดมาตลอด
04:36ฉันไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยงก
04:38ับเรื่องของคนอื่น
04:56ทำใจจือใจดำแบบนั้น
04:58ดักเธอ!
05:07เข้าไปไง
05:12นั่นคือคัน
05:12ไม่แหละ
05:13นั่นคือคุณ
05:15ฉันอยู่ในอนาคต
05:17เป็นวัสร้อยปี ในอนาคต
05:20นี่ฉัน
05:20ฉันตายมาหลายสัตวัตย์แล้ว
05:23เหรอ?
05:24โอ้ สาวน้อย
05:26เบิร์กบ้านหน่อย
05:28ชับมาเถอะ ดูที่นี่สิ ไม่แปลก
05:30อะไรแปลกอ่ะ
05:30ใช้ตาดูสิ สังเกตทุกอย่าง ภ
05:32าพนี้มีอะไรผิดปกตินะ
05:34ไม่ถึงจักรยานเหรอ อยู่บรรย
05:37านอาวกาศนี้แปลกนะ
05:38สาวน้อยดีชุดนอนล่ะ
05:39โอ้ พระเจ้า ฉันใส่ชุดนอนอย
05:40ู่
05:41เอาล่ะ มองรับรอบสิ ตั้งใจ
05:44มอง
05:45ลันดอนมาเกต เป็นเคพรอดอาจย
05:48ะกัน
05:48ชีวิตบรรยาต อาวกาศยักร
05:50ับสุสามัน
05:51จักรยาน ราตาผ้า ไฟถนนไขล
05:53าน
05:53แต่เดี๋ยวแค่ๆ พลับรับและ
05:55เงามืด
05:55ชีวิตที่หวานกลัว ถ้าคมผ
05:57ิดรูปร่าง
05:57จัวจะล่มสลาย รับตำรวจ
05:59โทษนะครับ
06:02เฮ้ จะทำอะไรอ่ะ
06:10โทษครับ
06:12ตรวดน้ำบนเวเนียนะครับ
06:14พี่ปลาหนีออกมา
06:17ถึงไหนแล้วนะ
06:18ท่านแบบน้ำกับน้ำทำไมอ่ะ
06:19ไม่รู้สิ ฉันคิดเยอะ อ้อ รับ
06:21ตำรวจ
06:22เธอเห็นหรือยังอ่ะ
06:23ไหนอ่ะ
06:24นั่นงั้น
06:47แน่ใจนะ ผมเห็นกับตา จะทุนพ
06:51ระองค์ไหม
06:52เรามีหน้าที่ต้องทุนอยู่แล้ว
06:55ดีมาก คอยตามต่อไป
07:10ขอบประทานอภัย
07:12มีรายงานพระยะครับ
07:13รับดอนบล็อกออกสฟอร์สตรี
07:15ท
07:16พบทายคนหนึ่ง
07:17เขาทำเรื่องนั้นหรือเปล่า
07:19พระยะครับ
07:21ฉันจะไปดูที่โมนิกเตอร์
07:40เด็กคนหนึ่งเราห้ายอยู่ แล้วไงอ
07:42่ะ
07:49คุณพวกเขาไม่รู้
07:53หรือ возможно
08:07เชื้อว่า
08:08sebelกนหนึ่ง
08:12โvant saving
08:13อยู่
08:16ไปไหนแล้ว
08:17Lex 207 Apple Sesafie 154A ชื่อแมนดีท
08:20ันเนอร์
08:22อ๋อ นี่ตกจากกระเป๋า ตอนชัดบ
08:23ักเอินชนเธอเข้านะ
08:25ลองอยู่ 4 ครั้ง ถามเธอหรือนั้นด้
08:27วยนะ
08:28สมายเลอร์ในบูทย์ มีเกลีย
08:30นไปหมดเลย
08:31ก็แค่ของทั่วไป
08:33พวกมันสะอาค
08:35ตกจากที่นี่สุขปรกไปหมด ดูร
08:37บรอบสิ
08:37แต่ไม่มีใครแต่ต้องที่บูทย์
08:39นั่นเลย
08:39ไม่มีอะไรที่มือ ในระยะสองฟูต
08:41รเลย
08:41ให้ฟังนะ ถามเมนดีว่า ทำไมคนถึ
08:43งสิ่งที่อยู่ในบูทย์
08:45flym tact dekat นะ ฉันไม่รู้ว่าจะทำอะไรท
08:47ี่นี่
08:47แล้วก็ยังไม่ได้แต่งตัวด้วย
08:48ซา้ม เข้า
08:49ที่นี่หรือ Bernard ดูซิ
08:51อะไรคือสิ่งที่เอมี่ผส์
08:54รึ
08:59เห็นไหมล่ะ อีกสิ่งชโมเจอก
09:02ัน
09:02แล้วคุณจะทำอะไร
09:03อยากที่ทำเสมอ เลี่ยงให้ใครจากปั
09:05ญหา
09:08แย่น่ะ
09:12นี่ แบบนี้ใช่ไหม ด็อกเตอร์
09:14คุณไม่ยุ่งกับเรื่องของคนอื่
09:16น หรือว่าดาวดวงอื่น
09:17ยกเว้นเมื่อเด็กร้อมหาย
09:20ใช่
09:42ตามดูมาเหรอ ดูเห็นคุณมองหนู
09:45ที่ตลาเนี่ย
09:46เธอทำนี้ตกไว้
09:48ใช่ ตอนเพื่อนคุณชนหนูง่ะ
09:55นั่นอะไรอ่ะ
09:56มีหลุม เราต้องเดินกลับ
09:58อะไรนะ หลุมเหรอ
10:00ง่อหรือเปล่า ถนนมีหลุม เรา
10:02ไปทางนั้นไม่ได้
10:03มีทางเดินในแอนลอค
10:04ถ้าคุณพีทำอะไร ไม่ต้องหวง
10:09เห็นป้ายห้าม่ะ
10:10ไม่มีใครรู้ เราไม่ควรพุทธละ
10:19สนเรื่องคุณ
10:23ข้างล่าง
10:25เมื่อไม่ควรก็เลยไม่ทำอย่างนี้เห
10:26รอ
10:27เรียนรู้วัต่อไว้นะเด็กน้
10:29อย
10:31เหมือนพวกสกอทเลย
10:32ฉันเป็นคนสกอท มีปัญหาเหร
10:34อ
10:35สกอทแรนมต้องอยู่ที่แถวนี้
10:36แน่เลย
10:36ไม่ พวกเขาต้องการยานของตัวเอง
10:40ดีแล้วล่ะ ไม่เปลี่ยนไปเลย
10:43แล้ว คุณมาที่นี่ได้ยังไง
10:45ก็แค่ผ่านมา กับผู้ชายคนนึง
10:48แฟนคุณเหรอ
10:50โอ้
10:53อะไร
10:54เปล่าแล้ว แค่...ฉันกำลังจะ
10:57แต่งงานแล้วจุดจุก็นึกมาได
10:58้นะ
10:58แต่งงานหรือ
10:59ฉันแต่งงาน พอเถอะ
11:01แต่งงานจริง ๆ นะ ของจริง
11:03เกือบแน่นอน
11:04มันอะไร
11:06มันแปลกหน่อยนะ
11:07ภูมนี้เช้ามานานมาแล้ว
11:09ฉันทำอะไรไปเนี่ย
11:15เฮ้ ได้แล้ว
11:17ไปมั้ย
11:17ไม่ ตามใจ
11:21ยุดนะ ฮัมแบบนั้นนะ
11:49โอประเจ้า
11:54อะไรกันเนี่ย นี่มัน
12:19โอประเจ้า
12:30ไม่มั้ย
12:46ความจริงที่เป็นไปไม่ได้
12:48ในแก้วนะ
12:50น้อยคนนักที่จะเห็น
12:54แต่คุณเห็นใช่ไหม ดอกเตอร์
12:58รู้จักผม
12:59บาวๆหน่อย
13:01พวกมันอยู่ทุกที่
13:04วาวซิ พุนเองอะไรในแก้วเหรอ
13:06ใครบอกว่าผมเห็น
13:06อย่าเสียเวลานะ
13:09ตอดอยู่ที่ตลาด คุณว่างแก้
13:11วบนพื้น
13:12ก้มดู และตรงมาที่ห้องเครื่อง
13:14ทันที
13:15เพราะอะไร
13:17ใน zeigt ๆ Dais was how he died
13:18ถืure ไม่มีเครื่องสรรรรรรรร
13:19รรรรร SPD
13:26สไพสดี
13:32ตรงนี้ยังроregister
13:33ความจริง leveraging
13:46ที่แผ่นไปไม่ได้ เราเดินทางท่าม
13:48กลาหมู่ดาว
13:48ในยานอาวกาศที่ไม่มีวันบิ
13:50่งได้
13:51ได้ยังไง?
13:51ฉันไม่รู้
13:53มีความมืดมิดที่หัวใจของ
13:55ประเทศนี้
13:55มันคมควันเราทุกคน
13:58ช่วยเราดูกะด็อคเตอร์
14:00คุณคือความหวังเดียว
14:04เพื่อนคุณฟรอดภัยดี
14:05มันจะพากุณไปหาเธอรีบไปสิ
14:09คุณไปใคร?
14:11ผมจะเธอคุณอีกได้ยังไง?
14:14ฉันคือลิสเท่ง
14:16ฉันจะตามหาคุณเอง
14:46ขอตอนรับสู่ห้องออกเสียง 330
14:484
14:49ขอตอนรับสาสถันที่ให้โครง
14:51สภาพเริ่มด้วย
14:53สหราชนาจับมีสิทธิ์ที่
14:55จะรู้เรื่องเกี่ยวกับพลเมืองทุก
14:57คน
14:58รวัตรดิสารเกี่ยวกับสตาร์ช
15:00ิป UK
15:01จะเริ่มรับเสนอไงไม่ช้า
15:04เรากับลังตัวสอบข้อมูลข
15:05องคุณ
15:06ในรายชื่อผู้วีสิทธิ์ออกเส
15:07ียง
15:11ชื่ออัมมิเลียเกซิก่าพอร
15:14์
15:14ชื่ออัมมิเลียเกซิก่าพอร
15:15์
15:16ขายุ 1,360 ปี
15:19บ้าปเป็นแล้ว
15:25สถานภาพสมรส
15:30ไม่สามารถ
15:35คุณมาที่นี่
15:36เพราะคุณต้องการสาบความจร
15:38ิงกับยาลลำมิ
15:40และผมมาพูดกับคุณเพราะคุณ
15:42มีสิทธิ์ที่จะทร้าบ
15:45เมื่อการนำเสนอจบลง
15:49คุณจะต้องเลือก
15:52คุณอาจคัดคาน
15:54หรือลืมสะ
15:58ถ้าคุณเลือกจากคัดคาน
16:00ขอยเข้าใจไว้ด้วยว่า
16:03ถ้าประชากรของยานลำนี้แค่น
16:051% ทําเช่นเดียวกับคุณ
16:08กระโบรณการจะถูกยกเลิก ตามมา
16:11ด้วยชะตากรรมสำหรับทุกคน
16:15ถ้าคุณเลือกจะยอมรับสถานก
16:17าร ซึ่งเราหวังว่าคุณจะทํา
16:20ขอให้กฎผมลืม
16:23ข้อมูลทั้งหมดที่ผมจะให้คุณ
16:25ดู จะถูกลบจากความทรงจำของ
16:28คุณ
16:28คุณจะได้รับความปลอดภัย แล
16:30ะความสดวกสบายบนสตาชิป UK ต
16:33่อไป
16:33โดยไม่ต้องรับรู้ถึงสิ่ง
16:35ที่ทําลงไปเพื่อช่วยชีวิตค
16:37ุณ
16:38และนี่คือความจริงเกี่ยวกับ
16:40สตาชิป UK
16:42และสิ่งที่ต้องแรกเพื่อความ
16:44ปลอดภัยของประชาชนอังกฤ
16:46ษ
16:48ขอพระเจ้าสงเมตตาเราด้วย
17:14กลัวโดย
17:17貓'S
17:30นี่ไม่ใช่เรื่องรอเล่น เธอต้องต
17:32ามหาเดี๋ยวเธอ แล้วก็พาเข้าข
17:33่าไปที่
17:35เธอทำอะไรอ่ะ
17:45เธอถึงรบความสุขจำประมาณ 20
17:46นาทีได้แล้ว
17:48ทำไมฉันต้องเลือกลืมด้วยล่ะ
17:50แล้วทุกคนทำ ทุกคนเลือกก่อนปุ
17:52่มลืม
17:55เธอด้วยอ่ะ
17:56หนูอย่างไม่ถึงเกลน ที่จะออกเสี
17:58ยง หนูภ второй
17:59รัMS 16 คุณจะได้รับอนุญาตให้
18:02ดูหนัง
18:03แล้วก็ตัดสิ่งใจเลือก
18:05จากนั้นก็ทำทุกห้าปี
18:07และทุกห้าปี ทุกคนเลือกจะลื
18:08มสิ่งที่เขารู้
18:10ประชาที่ปตายสดสุด
18:12คุณไม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง เป
18:16็นคนสกอทด้วยหร definitions
18:17นั้นแก่กว่านั้นเยอะ ดูหนังย
18:18ังไม่ได้เลย
18:19มันไม่เล่นให้ฉัน
18:20แต่มันเล่นให้ฉัน
18:22นอกต่างกัน คอมิเตอร์ไม่ยอ
18:24มรับว่าฉันเป็นมนุษย์
18:25ทำไมอ่ะ
18:28คุณก็เหมือนกับมนุษย์มี
18:30นา
18:30ไม่ เธอเนี่ยละ เหมือนทามลอด
18:33เรามาก่อน
18:34งั้นก็มีทามลอดอื่นอีกละ
18:35ซึ่ง
18:39ไม่...เคยมี แต่ไม่มีละ
18:42ตอนนี้เหลือแค่ฉัน
18:46เรื่องมันยาว วันเร็วร้าย
18:48เกิดเรื่องไงร้าย ฉันอยากเหลือ
18:50ให้หมดทุกเรื่องราว
18:51แต่ก็ทำไม่ได้ ไม่ว่ายังไง
18:54เพราะนี่คือสิ่งที่ฉันทำท
18:56ุกครั้ง ทุกวัน ทุกวินาที
18:58สิ่งนี้ ขอมัน เราจะค่อนรักส
19:03ักวัน
19:16ขอมัน!
19:19อ้าาาา!
19:23อ้า!
19:27ไม่เป็นไร ลูกจ๊ะ
19:30เช่นเองป๊า
19:31โอ้โห...
19:42ไฟสปีน อังแคนนอน น่าอย่า
19:44แยง ชมัดเลย
19:45เราอยู่ไหนเนี่ย
19:46จนมา ตรงมา 600 คุด 20 มาย ด้านข้าง
19:48สู่ผู้ใจของยาน
19:49ฉันว่าเป็น... แรกค่าเชือ
19:52แล้วนี่อะไร ถ้ำละ ไม่ด้าใช่ถ้
19:54ำ แต่ดูเหมือนค่อนเนี่ย
19:55นี่มันกองข่งอย่ะ แถมเม้นถ
19:57ึงเลย
19:58ใช่ แต่ไม่แค่เศษ์อาหาร
20:01สารอิทศีสงบันมันข้อให้
20:03อาหารทั่วยาน
20:05เฮ้ย มันดึงๆ เหมือนเตียงน้
20:06ำเลย
20:07ให้อาหารอะไรแล้วเนี่ย
20:09มันยืนๆ มันกล้าง เฟียงกะ
20:11ลืดด้วย
20:16นี่ไม่ใช่พื้น มันเป็น...
20:19เป็น...
20:20อะไรเหรอ ฮะ
20:21ทำต่อไปประดอกจะน่ากลัวหน่อยนะ
20:24ทำจะให้สงบก่อน พูดตามนะ
20:26ออก...
20:27เออมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:31มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:32มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:34มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:35มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:37มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:37มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:37มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:38มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:38มมมมมมมมมมมมมมมมมม มม
20:49มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
20:53มม
20:53ก็เราจะออกไปได้ยังไง
20:54มันรับอาหารผ่านท่อที่ผ่
20:56านตัดฟังไว้
20:57เพราะก็...ทางเข้าปกติ...ก็...
21:03ปิดทั้งกาว
21:08ลองดูก็ได้
21:09ไม่อยู่ก่อน อย่าขยับแล้ว ลับ
21:10ไป มันเริ่มแล้ว
21:12อะไรอ่ะ เริ่มอะไร
21:12โอเค การเกลียน
21:16จะทำอะไรอ่ะ
21:17ทำไมคิโบรีเซ็ปเตอร์สัน
21:18คิโบอะไรแล้ว
21:20ผมอีเจ็กนะ
21:21ได้ป่า จะมีฟูปิเจ็ก ได้ยัง
21:23ไงกันแล้ว
21:23คิดสิ คิด...
21:32เอาล่ะ
21:33นี่คงไม่สงายงานเท่าไรอ่ะ เริ
21:35่มแล้ว
21:38เจ้าโรดีฟ้า
21:48ไม่มีอะไรหัก ไม่มีอะไรฟุกช้ำ
21:50แต่แงแล้วอ่ะ โอ้ว ควบตัว
21:52แล้ว
21:53เราอยู่ไหนอ่ะ
21:54ข้อน้ำร้นมัน
21:56โอ้ว ให้ตายสิ
21:58โอ้ว นั่นไม่ใช่ท่อเนี่ย
22:00โอ้ว...
22:01อื้...อื้...อื้...
22:03โอ้ว...
22:05เราจะออกไปได้ไหมอ่ะ
22:06นึงประตู นึงสวิท
22:08ข้อแม่เดียว เราต้องลืมทุก
22:09อย่าง
22:10อ่ะ...คุ้นมา
22:14นั่นไม้อ่อน
22:16โอ้ว...ส่วนที่ไม้แข็ง
22:19มีสันประหลาดอยู่ในกลางยาน
22:21มันไปทำอะไรที่นั่น
22:23ให้กับชั้นไม่ได้ผลลอง
22:25มีสันประหลาดวิกเบิ้มใต
22:26้ท้องยาน
22:27ทุกคนที่ต่อต้านจะถูงโยโร
22:28งคอมัน
22:29งั้นใช่ไหม
22:33โอ้ว...
22:33หยุดสักที
22:34ฉันจะไม่ไปไหน แล้วก็ไม่ลืมด้
22:36วย
22:36แล้วพวกแกจะทำยังไง
22:37แล้วมีสัยชั้นอย่างนั้นเหรอ
22:39ฮะ...
22:41โอ้ว...
22:46โอ้ว...
22:48โอ้ว...
22:49โอ้ว...
22:52โอ้ว...
22:56ใครกันเนี่ย
22:58ไม่ใส่หน้ากากดูดีขึ้นเยอะเลย
23:00นะ
23:01เอมี่สินะ
23:03ฉันลิส...
23:04ลิสเท่น
23:04วัดดี
23:06เฮ้...
23:07คมสวยนี่
23:08เสียจารย์ในเรื่องอวก
23:10รู้จักมันดีใช่มะ
23:12เธอกล้าหารมากเลย
23:14ถ้าเราเจอได้ยังไง
23:15ก็ติดครั้งมือเอาไว้ที่คุ
23:17ณ
23:18คอยฟังตลอด
23:19พุ่งนี้ได้เจ๋งนี่นะ
23:21แล้ว...
23:22ไม่ทำอะไรที่นี่ล่ะ
23:23คุณก็สิบหก
23:24คุณโบทละ
23:25ไม่ม่าจะเป็นอะไร
23:26คุณเลือกที่จะลืม
23:28ไม่...นี่เคยลึม
23:29ไม่เคยโบท
23:30ไม่ใช่รัษดานอังกฤ이�
23:31งั้นคุณเป็นใคร
23:32แล้วรู้จักผมแต่ยังไง
23:34แอ๋
23:34จรัศรย์ต่างดาว
23:40กับสุดยอดเทคโนโลยี
23:42ส่วงผมเฮ่ๆ
23:44ฉันได้ยินเรื่องร้านมาตา الح �ร
23:46Vad
23:46ทั้งครอบคร Wisdomhid
23:48ครอบครัวหรือ
23:58ลิสเต้น อืม เเล็ก อ่ะ มีช่
24:00วยเหรอ ไว้ เหรอม จับเธล tarde ดุี้
24:01กับ Liss 2
24:02พิว้า ซิดลิสเต้น เเล้ย เธอ
24:09ร์ ใช่ อัลิสเต้น อัลิสเต้น
24:14ส์ กลอมลัง
24:23อุ อุ
24:23ฉันเป็นราชินินักบู
24:25ตามกฐ ฉันพกครอง
24:33มีลิกฐานสปีดผ่านที่นั่น
24:37อ่ะใช่ มีไอ้นี่ด้วย
24:40คิดว่าไง
24:41ฉันเห็นแบบนี้ข้างบนด้วยอ
24:42่ะ
24:43ไม่หลุมแนะธนอนมันเจ๋าขึ้
24:44นมาเหมือนรากเลยอ่ะ
24:46อ justamente
24:46มันเป็นตัวได้ยิมกันกับ
24:48ที่เราเข้ามาอยู่ข้างใน
24:49มันยื่นออกมามันต้องเตือบต
24:51ัวผ่านกดไก่ของย่านทั้งลำ
24:54เหมือนปรสิททนั้น
24:56ต้องมีคนคอยช่วย
25:00ให้อํานมัน
25:02บอร์ประชาชนของฉันให้มัน
25:04เร็ว dilig่า ต้องรีบไปต่อ
25:09อ๋ Anti
25:14มันไม่น่ามาที่ดีหรือ
25:16อย่าให้เขาสำรวจ หยุดเขา ทำท
25:22ุกอย่างที่จำเป็น ติดเหลือ
25:24เขาร้องพาเด็นเตอร์ออกไปจากยาน
25:26นี้ซะ
25:27เหมือนเท่านี้ สามไปนี้เหลือ
25:29สามมา ไม่ต้องถาม
25:31นวยไว้เดินหนึ่ง
25:34เท้นแสกซึมเข้าไปยังเราหรั
25:35กต่ำแล้ว
25:37เริ่มดำเนินการได้
25:40ขอพระสชาบคุ้มคลองนับพย
25:42าค่ะ
25:46นี่ก้าวอะไรเหรอ?
25:48เครื่องเตินให้ละรึกว่า สารว
25:50ันรัฐบาลแอบทำบางอย่างอยู่
25:52ฉันมีนาที่ต้องซื้อปรู้ให
25:54้ได้
25:57แล้วชีดีปร้อมตัวไปสำรว
25:58จอันจากของตัวเอง
26:00ฉันถูกปิดบังความรับอยู่
26:02ฉันไม่มีทางเลือก
26:04ฉันทำมาสิบปีแล้ว
26:06ตล่อยกลายคลองราช
26:08แต่คุณกลับรู้มากกว่าในบ
26:09ายวันเดียว
26:11ทรงอายุเท่าไหร่ตอนขึ้นค
26:13ลองราช
26:15สี่สิบ ทำไมเหรอ?
26:17ห้าสิบแล้วเหรอ?
26:19ไม่มีทาง
26:20อืม พวกเขาชะลอนนริกาชีวิ
26:22ตฉัน
26:23เลยดูเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปล
26:24ง
26:24ทรงสวมนี้ไปไหนเสมอเหรอ?
26:26การพลางตัวไม่ง่ายจะเป็นฉัน
26:28ทั้งหลายเซ็น ทั้งทงประดับ
26:31แอบาลันซ์พอร์สเลย
26:33คงรูปได้ เพราะมันถูกรอให
26:36้ประดีกับหน้าพระองค์
26:37เป๊ะเลย
26:40ใช่ แล้วง่ะ
26:41โอ้ ลิส ก็ทุกอย่างนั่นละ
26:45นี่เหมือนอะไรกัน?
26:50ลายดียังไงทั้งบุกเข้ามาเ
26:52นี่ย?
26:52ฝาบาดดูเหมือนพระองค์จะสนพ
26:53ระไทยกิจการ
26:54สนรถสนพายในของัของสตาชิ
26:55ฟท์ UK
26:57เพราะองค์ต้องไปกับเรา
26:59ทำไมฉันต้องไปด้วยล่ะ
27:01เป็นสม Jane Ler CHARGE
27:07อาย новые Earl
27:09fitness
27:10มันวสนรถที่ไม่ง่ะ
27:13ฉันคือราชนิของพวกแกạt
27:16ใครเป็นคนสั่งให้ทำแบบนี้
27:18ผู้มีอำนาจสูงสุด
27:19ฉันคือผู้มีอำนาจสูงสุ
27:21ด
27:21พยาค่ะ ต้องไปเดียวนี้พยาค
27:24่ะ
27:24- ไปไหน?
27:25- หอคอยพระเยอะค่ะ
27:38เต็บเต็บ
27:40อะไรอยู่ที่ไหน?
27:41- จุดตับสุดของสตาร์ชิป UK
27:44- พวกต้ายดิน
27:45- ฟ้าบาท
27:47- โธทร
27:49- มาซ้อนอยู่นี่เองเหรอ?
27:51- คุณมีเรื่องต้องอธิบายกับ
27:54ฉัน
27:55- มีเด็กอยู่ที่นี่มันเลือกอะไรค
27:57่ะ?
27:57- ผู้ต่อตาและพลเมืองร้ายประ
27:59สิคธิภาพต้องเป็นอาหารสั
28:00ตวรหลาด
28:01- ไม่รู้ทำไมมันถึงไม่กินเด็
28:03กเด็ก
28:03- คุณเป็นผู้ใหญ่คนแรกที่มั
28:05นไม่กิน
28:06- โชคดีมากเลยนะ
28:07- ใช่
28:08- ดูสิห้องทรมานในทาเวอร์
28:10ออฟลอนดอน
28:11- ช่วงดี ช่วงดีสุดๆ นอกจ
28:13ากมันจะไม่ใช่ห้องทรมาน
28:14- นอกจากจะใช่ นอกจากจะไม่ใช่
28:17- แล้วต่าจะมอง
28:22- นั่นอะไร?
28:23- อ่ะ...ก็อย่าที่บอก
28:25- แล้วแต่จะมอง
28:26- ถ้าไม่ใช่สุดปลายความจะปว
28:28ด
28:28- ของสมองเพื่อนราวที่ถูกทรมา
28:29นไม่หยุด
28:30- อ๋อ...
28:30- ภันเร่ง
28:31- ก็เร่งความเร็ว
28:33- ปุ่มเร่งความเร็ว Starship UK
28:34- ฉันไม่ก็ใจ
28:36- งั้นล่ะ ลองคิดสึ่ย
28:37- ยานที่ไม่เคยบินได้
28:39- พืนยานไม่มีการสั่น
28:41- สัตวนี้
28:43- สัตวน่าสงสารที่ถูกขัง
28:44อยู่นี่
28:45- มันไม่ได้รบกวล
28:46- มันไม่ได้ลุกราณคุณ
28:47- มันเป็นสิ่งที่คุณใช้ทาน
28:49เครื่องยนต์
28:50- และที่นี่คือที่ที่คุณทำร้
28:53ายมัน
28:53- พระรบมาณมัน
28:54- วันแล้ววันเล่า
28:55- เพื่อให้มันเผื่อ
28:56- ฟัง...
29:04- ปกติปนุษย์จะไม่ได้ยินเส
29:07ียงนี่
29:09- ฮัง...
29:11- นี่คือเสียงที่ไม่มีใครอยาก
29:15ได้ยิน
29:15- พอได้แล้ว
29:27- ใครบิงคุณทำ
29:40- เราปฏิบัติตามคำสั่งของผู้
29:42มีอำนาจสูงสุด
29:44- ฉันคือผู้มีอำนาจสูงส
29:47ุด
29:47- ปร้อยสัตวนี้
29:50- เดี๋ยวนี้
29:51- ฉันบอกมาเดี๋ยวนี้ไง
29:56- ได้หินที่ฉันสั่งไหม
29:57- ลิส...
29:58- หน้ากากนี่
30:01- ทำไมเหลือ
30:03- ดูซึ่ง...
30:06- มันเกา...
30:07- อย่างน้อยก็สองร้อยปีได้แล้
30:09ว
30:09- ใช่...
30:10- มันเป็นของเกาหรือไง
30:12- ของเกาทำโดยชักฝีมือเมื่อ
30:14สองร้อยปีก่อน
30:15- และสลักได้พอดีกับหน้าพ
30:17ระองค์เฟ้
30:17- นาฬิกาชีวิตถูกชะลอ
30:19- แต่ไม่ได้สกอายุ 50
30:22- เกือบเชอ 300 นะ
30:25- คลองราษมายาวนานที่ดี
30:28- ไม่...มันแค่สิบปีนิ
30:31- ฉันคลองราษมาสิบปี
30:33- สิบปี...
30:35- แล้วก็อีกสิบปี
30:37- สำแล้วสำอีก
30:38- มันนำข้าวองค์มา...
30:40- ที่นี่สมัด
30:42- คุณทำอะไรลงไป?
30:54- ตามที่พระองค์สั่งเท่านั้น
30:56- เราทำงานให้พระองค์
30:59- ทั้งวัยเดอร์ สมัยเลอร์
31:01- เราทุกคน
31:03- ถ้าเธอดูอยู่
31:05- ถ้าฉันกำลังดูอยู่
31:08- แต่ว่าฉันหาทางมาที่ Tower of London ได
31:12้
31:12- สักที่เธอเห็นอยู่
31:15- มีชื่อว่า Starwell
31:17- มันเคยมีเป็นล้านล้านตัว
31:21- พวกมันอศัยอยู่ในส่วนลึ
31:23กของอาวกาศ
31:23- และตามตำนาน
31:25- มันเป็นผู้นำทางนักท่องเท
31:27ี่ยวอาวกาศ
31:27- ยกแรกผ่านแถบดาวเคราะน
31:29้อย
31:29- เจ้าตัวเนี่ย...
31:31- เท่าที่พวกเรารู้
31:32- มันคือ Starwellตัวสุดท้าย
31:35- และสิ่งที่เราทำกับมัน
31:39- ทำให้ฉันใจสลาย
31:41- ลูกกำลังถูกเผา
31:44- ดูงอาธิตย์จูโจมเรา
31:46- และทุกประเทศตรงนี้มาอยู่บน
31:48ฟ้า
31:50- เด็กๆกรีบร้อง
31:52- เมื่อท้องฟ้าร้อนขึ้นดีๆ
31:54- แล้วมันก็มา
31:56- ราวกับปฏิหาร
31:59- สเตอร์เวลตัวสุดท้าย
32:01- เราจับมัน
32:03- เราสร้างยานบนตัวมัน
32:06- และขี่บนหลังมันเพื่อลีภ
32:08ัย
32:10- ถ้าเธออยากให้การเดินทางของร
32:12อดำเนินต่อไป
32:13- เธอต้องกดปุ่มลืม
32:17- เพื่อให้หัวใจของประเทศนี้มา
32:19รู้สุดอีกครับ
32:21- แต่ทำไม
32:22- ให้กดอีกปุ่ม
32:25- รัชสมายของเธอจะสิ้นสุดล
32:27ง
32:28- สเตอร์เวลจะถูกประปล่อย
32:30- และยานของเราก็จะแตกสลาย
32:32- ฉันหวังว่า
32:34- ฉันจะแข็งแกร่งพอ
32:37- ที่จะเลือกสิ่งที่ถูกต้อง
32:41- ฉันโวดเรื่องนี้เหรอ
32:43- ทำไมฉันทำแบบนั้นล่ะ
32:47- เพราะเธอรู้ว่าถ้าเราอยู่ที่
32:49นี่
32:49- ฉันจะต้องมาเชิญกับทางเลือก
32:50ที่เกินจะทุน
32:51- มนุษยัติท่าหรือเอเลี่ย
32:54น
32:55- ทรพาระที่จะช่วยฉันจากเรื่อง
32:58นั้น
32:59- ซึ่งมันผิด
33:01- อย่าตัดเสร็จเนาวเองว่า
33:03ฉันต้องครัว
33:04- ฉันจำไม่ได้หรือซัมว่า
33:05ทำ
33:05- เธอทำนั่นละสำคัญ
33:07- ฉัน...
33:08- ฉันขอโทษ
33:10- ฉันไม่สนหรือ
33:14- เสร็จเนื่องเนื่องเธอต้องกล
33:15ับบ้าง
33:20- ทำไมอ่ะ
33:21- เพราะฉันทำผิดอย่างนั้นเหร
33:23อ
33:23- ผิดครั้งเดียว
33:25- ฉันจำสิ่งที่ทำไม่ได้ด้วย
33:26ซัมอ่ะ
33:27- ดับเตอร์
33:28- ใช่ ฉันรู้
33:30- เธอเป็นแค่มนเหรอ
33:31- ทำอะไรน่ะ
33:35- สิ่งเร็วร้ายที่สุด
33:37- ฉันจะปล่อยประจูกไฟฟ้าเข
33:40้มค้น
33:41- เข้าไปในสมองสตารเวล
33:42- ทำไมฟังชั่นระดับสูงทั้งหม
33:44ด
33:44- ทำให้มันสมอง
33:45- ยาจะมินได้แต่มันไม่รู้สึ
33:48กกว่า
33:49- ก็เหมือนก็ค่ามัน
33:50- สามทางเลือก
33:51- นึง
33:52- คือฉันปล่อยให้สตารเวล
33:54- ก็ต้องเจ็บบวดทรมานแสนส
33:55าหาติไปอีก
33:55- เป็นได้ร้อยปี
33:57- สอง
33:58- ภาทุกคนมนยาลำนิ
34:01- สาม
34:01- ภาฐกรรมศัพร้ายนิยงสา
34:03แสนรุดงาม
34:03- โดยให้มันเจ็บบวดน้อยที่
34:05สุด
34:05- อย่างนั้นก็หาชื่อใหม่
34:07- เพราะฉันจะไม่ใช่ด็อคเตอร
34:08์อีกต่อบ
34:08- ต้องมีทางอย่างที่เราทำได้สิ
34:10- ยุดพูดได้ละ ยุดพูดนะ ยุ
34:12ดพูด
34:13- วันนี้ผมไม่อยากฟังอะไรจากมนุษ
34:14ย์คนไหนทั้งนั้น
34:15- ทิมมี ทิมมี ไม่เป็นไรนะ
34:42- ฉันเอง มาดี
34:46- ไม่เป็นไรนะ
34:53Sa ayah ไม่เป็นไรนะ
35:15- athi
35:15คุณเห็นล afford กล็กได้
35:17เจอร์หยุดก่อน ไม่ว่าจะทำรั
35:39กตาหน้าหยุดเดียวนี้ได้ยิ
35:40นไหม
35:40ขอฆ่าไซน์ estuvure มาทางนี้หน่อย ช
35:42่วยด้วย
35:43เอ贷!อย่าร็س! ยอ!
35:53มากกันเนี่ย
35:58ลูกสัดไปหมด
36:02ก็ทำอะไรลงไป
36:03เปล่านี่
36:06ถูกปะ
36:07เราบินเร็วขึ้น
36:09ใช่ แล้วก็หยุดทรมานักบินแล
36:11้วด้วย
36:11ช่วยได้จริง ๆ
36:13มันนτανอยู่นี่
36:44ฉันไม่คุดใจเลย
36:46จะเหลือคนสุดท้ายในเผ่าพัน
36:50จะส่งยืนดูเด็กๆเราหายเฉยๆไม
36:52่ได้นะ
37:14จากพระชนี ส่งบอกว่าจะไม่มี
37:17ความรับบนสตารชิป UK อีกแล้
37:19ว
37:22ด็อคเตอร์
37:25ติ๊ม เธออาจข้าทุกคนบรยาน
37:27นี้ก็ได้
37:32คุณก็อาจจะข้าสตาร์เวล
37:36แต่เธอช่วยผม
37:39ใช่ ฉันรู้
37:47มหัสจันมาก
37:50สตาร์เวล
37:53ทั้งเจ็บปวดทุกทรมาน
37:58และโดดเดียว
38:03แต่มันก็ยังมีแม่ตา
38:06เราไม่รู้ว่ามันจะต้องตอบยัง
38:07ไง
38:08คุณไม่รู้
38:08แต่ฉันเคยเห็นมาก่อน
38:12แก่มาก ใจดีมาก แล้วไปคนสุดท
38:14้าย
38:15คุณบ้างไหม
38:26เฮ้
38:27บอกนา
38:29เสร็จฉัน
38:40คุณบิ thì
38:40ไม่บอกลาแล้วพวกเขาจะไม่สงสั
38:42ยเอาเหรอ
38:43ตลอดทั้งชีวิตแล้ว
38:44ในทุกเพลงที่พวกเขาจะขีน
38:46ลืมสเท
38:46พวกนี้มีงานใหญ่
38:48ว่าไงนะ
38:49พวกนี้มีงานใหญ่สะเบอ
38:51มีทาแม่ชิน
38:52ฉันข้าว adjust เรื่องเล็กๆ
38:54เอ่อ
38:54คือที่ฉันบอกว่าจะกลับไปให
38:56้ทันพวกมีเชา
39:02คุณเคยวิ่งหนีจากบางอย่างเพร
39:03าะคุณกลัว หรือว่าไม่พร
39:06้อมหรือเปล่า หรือว่าเพร
39:08าะคุณทำได้มั้ย
39:11ครั้งน่ะ เมื่อนนานมาแล้ว
39:15เกิดอะไรขึ้น
39:18ฮัลโล
39:22เออ ฉันมีเรื่องที่ยังไม่ได้บ
39:26อกนะ
39:27เดี๋ยวก่อนนะ นั่นเสียงโทรศั
39:29พท์เหรอ
39:32มีคนโทรมาหาคุณเหรอ
39:33ก็ไม่เป็นตู้โทรศัพท์ รับ
39:35หน่อยสิ
39:36ค่ะ เออ เออ
39:39คือ นั่น
39:43ฮัลโล
39:46ใครนะครับ ถามจริงนั้นใครอ่ะ
39:51บอกว่าเป็นนายก ตอนแรกก็ราช
39:53นี ทีนี้ก็นายกอะไรกันเนี่ย
39:55นายกคนไหน
39:59นายกคนไหนค่ะ คือ พองอังกฤษ
40:04อังกฤษคนไหนหรอ
40:06อังกฤษคนไหนค่ะ
40:11วินสตาร์เฉิดชิวของคุณ
40:13โอ้ วัสดีครับ เป็นไงบ้าง
40:16สัฐฐกรณ์คำขน ผ่านอนตรอยร
40:18อยแรงมาก
40:19ผมต้องการคุณ
40:21ไม่ต้องห่วงรับถนายก เราตำล
40:23ังจำไป
40:30บนเตียงข้างบน เราหลับสนิ
40:33แต่รับยิ่งใหญ่นอนอยู่เบื้อง
40:36ล่า ฝันนื้อต้องสิ้นสุด โ
40:38ลกต้องรับรู้ เราต่างต้องเพิ่
40:41งพาสัตว์ตลาดเบื้องล่า
41:03เมื้องล่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน
41:07่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน
41:13่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน
41:17่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน
41:19่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน
41:22่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน
41:24่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน
41:24่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน่า ฝันน