- 12 hours ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:01เรื่องทั้งหมดเกี่ยร์กับในคนน
00:02ั้นน podem
00:04เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
00:07เธอตั้งขัน
00:09เธอตั้งขัน
00:10เธอถูกจับตัวไป
00:11หาใจเขากลืม
00:12กับถึงของ grenades
00:13สัญญาณที่มากับเนื้อนได้
00:15สัญญาณอะไรAre้
00:17สัญญาณที่ส่วนมาที่คุณ
00:18หลัวเลี่ย ฉันไม่ชอบเลย
00:19เออมาหาหามเถอะ
00:20ผมจะ loop you on!
00:22ที่ painful ๆ swim
00:28ฉันอยู่นี่ます
00:31ไม่...ไม่ใช่
00:34ขี้ไม่ได้อยู่ข้ Rodrigo
00:36มันนานและ
00:37นานฮุม
00:43พร้อมจะคลอดหรือยังจ้ะ
01:00ฉันอยากบอกลูกว่าฉันรักแ
01:01กมากแค่ไหน
01:03แกจะปลอดภัยและได้รับการป
01:05กป้อง
01:07แต่นี่ไม่ใช่เวลามาโกหก
01:12มันหนูโตขึ้นเมลโดี
01:19หนูจะเป็นคนที่กล้าหารมาก
01:23อีกสองนาที
01:24แต่ก็ไม่ต้องกล้าหารมากขนา
01:26ดนั้น
01:26ใครสักคนกำลังจะมา
01:29ไม่รู้ว่าเขาอยู่ใน
01:31หรือว่าทำอะไรอยู่
01:33แต่เชื่อเธอ
01:34เขากำลังมาแน่
01:50พวกบุงรุงดูชั้นเก้า
01:52ผิดชั้นเก้าเนียวเน
01:53มีผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่เคยทำให้
01:55เราผิดหวังเลย
01:59ไม่ว่ากลองกำลังไหนก็ขวางเข
02:01าไม่ได้
02:07อย่ามายุ่งกับเธอนะ
02:09เขาร้องแล้ว
02:11อย่าหนักโหล่เธอ
02:13อย่าพาเธอไปได้ไหม
02:16ทุกบุงรุงอยู่ชั้นสิบเอ็ด
02:18ที่ต้ายชั้นสิบสองสิบสามและ
02:20สิบสี่
02:22ทุกบุงรุงอยู่ชั้นสิบห้า
02:28เขาเป็นคนสุดท้ายเนี่ยเผ่าพ
02:30ัน
02:30เขาดูหนุ่มาก
02:32แต่เขามีชีวิตมาเป็นร้อยร้อย
02:33ปีแล้ว
02:35ไม่ว่าเขาจะพาหนูไปไหนเมลโดี
02:38ไม่ว่าจะกลัวแค่ไหน
02:40แม่สัญญาจ๊ะ
02:43หนูจะไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
02:57เพราะเขาคือพ่อของนี้
03:00พวกเราเตรียมพร้อม
03:02เขามีชื่อแต่พวกเรารู้จักเขาดี
03:04ในชื่อ
03:09นักรบโรบันคนสุดท้าย
03:11ฉันมีข้อความและคำถาม
03:14ข้อความจากด็อคเตอร์
03:17และคำถามจากฉันเอง
03:19พระยาของฉันอยู่ที่ไหน
03:25พวกแกอย่าบอกแบบนั้นสิ
03:30ระบบสิตตามไซเบอร์ที่สิบส
03:31อง
03:32กินบริเวณเซ็นดีส่วนสี
03:34พวกแกได้ยินทุกอย่าง
03:39บอกสิ่งที่ฉันอยากรู้มาเดียว
03:40นี้
03:42และหลังจากนั้นฉันจะไปแต่โด
03:44ยดี
03:44ข้อความของด็อคเตอร์คืออะไร
03:57อยากให้ฉันโทรคำถามใหม่
04:03โตรเฮ้ม
04:46เมื่อเมื่อ ทุกภาพ
04:49เขาระเบิดอนาเขตไซกเบอร์ทั้ง
04:50หมดเพียงแค่ทําตามความต่อก
04:52ารของตัวเอง
04:53เราถูกจ้างให้สู้กับเขา ไม่ใช่
04:54สันเสรินเขา เดี๋ยวก็โดนดี
04:56หรอก
04:58ถ้า 23 ตรปีกยาน
05:00ดิเกิญส์ว่าเธอเคยร่ายพวก AT
05:05TREPCE ออกไปจากโลกได้ด้วย เสร็
05:07จและเรียกกับบราดดา
05:08สู้กับเขา ไม่ใช่สันเสรินเขา
05:11ขำตื่น ทานนี้อยู่ในอันตรายระ
05:13ดับสีเหลือง
05:17เธออย่าพ่าอยู่ล่ะ
05:18เธอพักอยู่อ่ะ เธอทำอะไรก็ได้
05:21เอาล่ะ น่ารองใหม่
05:25อันนี้
05:27ไม่ใช่ นิกระดัสกดจิต
05:29ต้องมองแยกสวนออก
05:31ขอเตือนว่า
05:40พระร้ายหัวโดยไม่มีเหตุจำ
05:42เป็น อย่ายุ่งกับพระร้ายหัว
05:44โดยไม่มีเหตุจำเป็น
05:46ไล้ไม่ควรจ่องเขานะ ถ้ามันร
05:49วนไหนพยามจะมองใต้ผ้านั่น มั
05:51นข้าหน้ายน่ะ
05:52ทำไมเรียกว่าพระร้ายหัว คนเราไ
05:54ล้หัวไม่ได้นะ
05:55พวกเขาชื่อว่าความสัทธาเกิ
05:57ดจากใจ และความสงสัยเกิดจาก
05:59หัว
06:00พวกเขาแค่เดือนดำใจเท่านั้นเ
06:02อง
06:02โลน่าบักเก็ตใช่ไหม
06:04ใช่
06:05เอาวัดดี ผมเจ้าผอม สวันนี้แ
06:06ฟนผมเจ้าอ่วน
06:09พวกคุณมีชื่อไหม
06:11เราคือคู่เกอวนผอม นาวิกยุ
06:13ทินแห่งอังกริป
06:14แล้วทำไมเราต้องมีชื่ออีกแล้ว
06:17โอ้ เหมือมันจะถึงเวลาเปลี่
06:19ยนก่าละ
06:19เดี๋ยวฉันไปฝึกสอนก่อนนะ
06:21เอาละ ไว้เจอกัน
06:23อืม..
06:24พวกนายจับสียชดมากมั้ย ฉัน
06:26ไม่ชอบพวกนายเท่าไรเลย
06:30โลน่าบักเก็ต
06:32เธอเคยเจอเขามาก่อนใช่ไหม
06:35ฉันอยากรู้
06:35ใช่ก็แค่ตอนเด็กๆ
06:36เขาไปยังไงหรอ ด๊อคเตอร์
06:42เขาบอกว่านี่
06:45แค่นี้อ่ะมะ
06:46เขาพูดมากกว่านั้น
06:48อยู่ในปากกรมมาล Gear ไหม
06:49เธอมาจากแกมม่านี่ แล้วเธอมาทำอะไร
06:51ที่นี่ ที่นั่นสว่าร์ชัดชัด
06:53เลย
06:54ใช่ และ 3 สิวิส์ของด็อคเตอร
06:56์คือสิ่งที่เกิดขึ้นทั้ง
06:57หมดที่นั่น
07:01โอ้มันดีมากๆเลยผมทอบมันน่
07:04ะ
07:04ผมหายถึงสีแดงถูกใจดี หว
07:07ังว่าจะไม่สอดความหมายเว้นนะ
07:12น้ำมันกล่องอะไรอ่ะ
07:16บ้าอดี
07:16ยินดีต้อนระพูดสมัครเข้าส
07:18ู่พาขี่ไหร่หัว
07:20ก่อนอื่น เราต้องขอบอกว่านี่เป็
07:22นทำเนียมปฏิมัติ
07:23ที่กรอ плоằngกำลังอื่นจะต้องม
07:25อบบังสิงให้กับ พาขี่ของเรา
07:27และคุณก็ได้ถูกเลือก
07:32พร้อมหรữaยัง
07:36ที่จะเสียสละในครั้งนี้
07:37discours แล้วคุณคิดว่างไร Noah
07:41ถ้าด็อกเตอร์มาที่ได้กริง
07:42ๆแล้ว เค้าอยู่ที่ไหน
07:44เขาคือด็อกเตอร์นะ เข้าอยู่ท
07:45ี่ไหนก็ได้ทุกมิติแล้วเวลา
07:48ขอบคุณะพาเกอร์ คืนนี้ก็ไม
07:57่เรียกใช้คุณอีกแล้ว
07:58รอบในหญิง
08:01อ้า หน่ายยิงกลับมาว่ายจัง
08:04ทำไมถึงกลับมาเรهวนะคะ
08:06Maureum
08:07มันไปให้สรวัสอาบเบอร์ไล
08:08ที่ แช็คดริปเบอร์ ตอนนี้เขา
08:11ได้เยื่ออะไรสุดท้ายแล้ว
08:14นายหิงหาเขาเจอได้ไงคะ
08:15เดี๋ยวแต่อร่อยดี ฉันว่าไม
08:18่ต้องกินอาหารเย็นก็ได้
08:21เยี่ยมไปเลยค่ะ นายหิง แต่นายหิ
08:26งค่ะ มีบางอย่างเพราะมาในห้
08:30องภาพค่ะ
08:34อยู่ อยู่มันก็มา มันคืออะไรเหรอ
08:36คะ
08:37มันหมายถึง ถึงเวลาที่ต้องใช
08:41้นี่แล้วยังไงล่ะ
08:44ไปเอากระเป๋ามาทีจัดนี้ ฉันต้
08:47องใช้ดาบแล้ว
08:53พยาบาล พยาบาล ไป พยาบาลห
08:58ายไปไหนเบาดี
08:59เขาก่อนการความช่วยเหลือ
09:01ประดำ ตอนนี้เราไม่มีเวลาแล้ว พ
09:03วกบันเข้ามาได้ทุกเวลา
09:12ใครที่เรียกหาบาล
09:17ผมจะหายไหม
09:18แม่นอนอยู่แล้วพ่อนนุม แวบเด
09:21ียวก็กลับไปวิ่งได้
09:22และสกวันหนึ่ง เราอาจจะได้พบ
09:24กันใสนามรบก็ได้
09:26และฉันก็จะทำรายนายเพื่อชัยช
09:27ะนายแห่งซอนทารัน
09:29ขอบคุณมาก
09:30โอเค
09:35ขอบคุณเซ็กส คุณเป็นพยาบ
09:38าลของสถรันเหรอ
09:41ฉันต้องมองเป็นประโยชน์วิ
09:42จกรอบคู่กีดของฉันกลับค
09:44ืน
09:44นี่คือบทรงโทษที่แหลงที่
09:45สุดที่จักจะยอมได้
09:47ต้องช่วยคนอ่อนแอแล้วคนป่วย
09:48แล้วใครบาลอ่ะ
09:50อันนี้
09:57โอ้...ดูเหมือนว่าท่านบนของ
10:00ฉันจะจบลงแล้ว
10:03กับตันหาโคตร
10:04หวังว่าสวัสดีพบกันอี
10:06กในสนามรบ
10:07แล้วจะจักยี่ชีวิตออกจากร่
10:09างมนุษย์ของหน่าย
10:10ภากบ่อนเยอะ ๆ นะ
10:23ช่วยปิดมันที
10:24ฉันแหกคุกกับเข้ามาไม่ได้
10:25หนีออกไป
10:27นี่คือริวสองกลับมาแล้วนะ
10:29เอ้า แล้วก็อย่าลืมเอาอาหารเช
10:31้าเข้ามาเวลาเดิมด้วย
10:32ขอบใจ
10:40โอ้ เดี๋ยวนี้แต่งตัวเป็นอ
10:42าหารโรมันแล้วเหรอ
10:44เข้ามีใครอ่านน้อที่ฉันทิ้
10:45งไว้แล้วนะ
10:47ด็อคตร.ซองใช่ไหม
10:51ผมโรรี่
10:53ขอโทษนะเราเคยเจอกันหรือยัง
10:54เรื่องของเวลามักเจอสับสนเสมอ
10:56เลย
10:57ใช่ ใช่เราเคยเจอกัน
11:04สวัสดีโรรี่
11:08เกิดอะไรขึ้น
11:11อ่ะ วันนี้วันเกิดฉันเน่ะ
11:14ด็อคตร.พาฉันเป็นเล่นสแก
11:15น้ำแข็งที่ไม่น้ำเทมสปี 18
11:1614
11:17งาน้ำแข็งในครั้งสุดท้าย
11:19และเขาก็ยังพาซีวีวันเดอร
11:20์มารองเพลงด้วยนะ
11:22มารองเพลงในปี 1814 ด้วยนะ
11:24ใช่เขาทำ แต่อย่าไปบอกเขาล่ะ
11:27อ๋อ ผมมาเพราะด็อคเตอร์เหมื
11:30อนกัน
11:31ใช่ แต่ด็อคเตอร์ของละช่วง
11:33เวลากัน
11:34เว้นแต่ว่าเขามีสองคน
11:35เออ แต่มันเกิดที่แตกต่างกัน
11:38จริง ๆ นะ
11:41เขาต้องการคุณ
11:43ดีมอนรัน
11:46คุณรู้? คุณรู้ได้ยังไง?
11:51ฉันมาจากอนาคตของเขา ฉันรู้ท
11:52ั้งหมด
11:54ทำไมต้องแต่งชุดแบบนั้นล่ะ
11:56อ๋อความคิดของโด๊อคเตอร์
11:58ก็แน่黨ล่ะ เขาชอบกําเหมื
12:00ออะไร рай々อย่าง
12:01บิชเหมือนพีเสื้อต่อยเหมือน
12:02เพิ่ง
12:03มันดูวะตอนหล็ะ
12:04ใส่กับซ่อนสูงหน่อยไหมล่ะ
12:05มันเอาตัวเอมมี่ไป
12:06เอาตัวลูกไปด้วย
12:09ด็อคเตอร์กำลังรูปรวมคน
12:12อยู่
12:13มันจะไปตามหาเธอ
12:16แต่เขาต้องการคุณด้วยนะ
12:20ฉันไปไม่ได้
12:24ยังไงเข้าไปไม่ได้
12:27อะไรนะ
12:28การต่อสู้ที่ดีมอนรัน
12:30เวลาที่มืดมนของด็อคเตอร์
12:34และตกลงมาสูงกว่าที่เขาเคย
12:38และฉันอยู่กับเขาไม่ได้จนถึ
12:41งช่วงสุดท้าย
12:42ทำไมอ่ะ
12:45เพราะมันเป็นแบบนั้น
12:52นี่คือวันที่เขาจะรู้ว่าฉั
12:54นเป็นใคร
13:09กลับคน
13:15ในมาตอนร้านจะปิดเนี่ยนะโดเร
13:18ียม
13:20ได้ข่าวอะไรบ้าง
13:22ก็คุณเลือกที่จะให้การสนับส
13:24นุนมาดามโควเรียน
13:26และทั้งหมดก็ลมเหลว
13:28ผมชื่นชมความกลาหารของคุณ
13:30แต่ผมชอบชื่นชมแบบหังๆ
13:33เราขอยู่เป็นเดือน เค้าไม่ทำอะไรเลย
13:36คุณคิดอย่างมัน
13:38ในกέλลักซีนี่มีคนติดนี่ aram
13:40ujeเต้มไปหมด
13:41ตอนนี้เหมือนส่วนเกินเลยเนั้น
13:43ในพบกับตู้สีฟ้า
13:45ราคอยแปดก ecosystem
13:47คิดว่าเค้ารมกำลังๆเหรอ
13:49คุณไม่คิดแบบนั้น
13:51ถ้าเกิดว่าเขาไม่รวมคนที่ต
13:53ิดนี่
13:53เขาอยู่มาได้
13:54ขอพระเจ้าคุมอ่ะคลองคนของเข
13:56าดู
13:57ทำไม
13:58ฤษ์ริง..พันฮื้กแมน contacts
14:01ฤษ์ริงสัยคุณคิดแห่งก
14:08ับเหรอ� Stockholm พอก Raise
14:11แล้วที่้นสร้างฐานหวัยไว้
14:16ฟ่าไ cetera?
14:18มันว่าดีมอนรัน
14:20รู้ที่อยู่ของฐานเราได้ยังไง
14:24พวกคุณอยู่กับพวกพระไรหัว พวก
14:26เขาไปลูกค้าเก่าผม
14:27อย่างที่เขาว่าไว้จริงๆ
14:29มีคนบอกเล่าต่อ ชั่วลูกชั่ว
14:31หลาน
14:32ปิศาสตร์หนี มีคนดีลงทํา
14:35สงคราม
14:48stunning
14:48โอ้88 afflict 100%
14:56ไม่ต้องการชั่นหรอก
14:58เจ้าจะพ้ต courtsideeo
14:59ฉันแก่นี้нимะ ฉันวด้วย
15:02ฉันตัวสีนมうんเงิน
15:04เจ้าจะพ้ตえ analysis
15:07เขาไม่ใช่เปรภาช
15:10เขาไม่ใช่พระเจ้า
15:14เขาไม่ใช่ கอบลิ่น preventing
15:15หรือผี หรือว่าจอมโจน
15:20เขาก็เป็นแค่คนธรรมดาธรรม
15:22ดาเท่านั้น
15:24การที่ผมออกไปรอบรอบห้องนี้
15:25ทำให้ผมรู้อะไรบางอย่าง
15:30รู้ว่าเราจัดการเขาได้แน่นอน
15:32เย้!
15:33เย้!
15:35เย้!
15:35เย้!
15:36เย้!
15:43เย้!
15:44ขอโทษนะ
15:46จริงๆแล้ว
15:47ฉันไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่
15:52แต่ฉันมีอะไรมาให้
15:55ชื่อลูกของคุณ
15:56ในภาษะของเรา
15:59มันคือใบภาวนา
16:01แล้วเราเชื่อกันว่าถ้าเก็บมั
16:03นเอาไว้
16:04ลูกของคุณจะได้กลับบ้านแน
16:06่นอน
16:07ยิมปืนหน่อยได้มา
16:09ทำไม
16:10เพราะฉันรู้สึกว่าเธอจะพู
16:11ดต่อไปเรื่อยๆ
16:14แล้วพวกเราจะไปโยกพ้
16:17ให้กับเขาเดินขอด
16:20เย้!
16:21เย้!
16:22เย้!
16:22พูดมันเขามีชื่อเสียง
16:24ด็อกเตอร์ไม่ได้มีชื่อเสียง
16:27เขาได้พอผู้คนมากมาย
16:29บางคนก็จำเขาได้
16:33เขาดูเหมือนเป็น...ไม่ดูสิ
16:38ตำนานเหรอมั้ง?
16:39ตำนานเหรอ...เคยเจอเขาเหรอ?
16:44ใช่...แต่ตอนนั้นฉันยังเด็กนะ
16:49เหมือนกับฉันเลยอ่ะ
17:03คุณคงพิเศษมาก ๆ
17:08เย้!
17:11รอข้าได้นะ ด็อกเตอร์นะ
17:12มันควรมค่าที่จะรอ
17:15แต่ยังไงเขาก็ต้องมานี่แน่
17:17ให้แน่ใจว่าเธอเลือกข้างถู
17:19กตอนนี้เขามาถึง
17:21ไม่ใช่เพื่อฉัน
17:22แต่เพื่อเธอเอง
17:30ขอบคุณ
17:38ในวันนี้
17:39เป็นวันที่ด็อกเตอร์
17:41จะต้องจบสิ้นลง
17:45ชายผู้พูด
17:46ชายผู้ให้เหตุผล
17:48ชายผู้โกหก
17:50จะได้รับคำตอบถี่สมบูรณ์
17:51แบบ
17:52โหล่อ
17:53มีใครสองใสไหมว่าทำไม
17:57เหรอเราทั้งเป็นผานถะมิจ
17:59กับพระไร้หัว
18:03อาจมีคนสองใสไหมถึงเรียกเข
18:05าว่าไร้หัว
18:08ถึงเวลาแล้วที่เราจะได้รู้จัก
18:10กับผู้ที่เสียสลา
18:11เพื่อให้ได้มาส่งความสัฐธา
18:18อย่างที่รู้กันนี่เป็นสิ่งต
18:20้องห้ามันดับแรก
18:21โทษคือตายเท่านั้นกับการเปิ
18:23ดผ้าคลมของพวกเขา
18:26แต่เราได้รับอนุญาตเป็นพิเศษ
18:29ในครั้งนี้จากปลาปานเมนเฟรม
18:32นี่จะเป็นครั้งแรกของเรา
18:35และครั้งเดียวที่เราจะได้เห็น
18:39เพราะว่าพวกเขาไม่สามารถที่
18:43จะเจรจาด้วยได้
18:51และพวกเขาก็ไม่กลัว
18:57อะไรเนี่ย
18:59และไม่ว่ายังไงพวกเขาจะไม่สุ
19:03ดไหม
19:05อะไรเนี่ย
19:05วันนี้ทุกคนท่ายที่ใครเอ่ย
19:13อนุญาตให้เล็งเปือนมาด้วย
19:15ถ้าช่วยให้พวกคุณผลค้าย
19:17เหล็งเลย
19:18หัวมนุษย์ทั้งหลาย
19:28รอมไหมล่ะ
19:29ขัดคืนใช่มะ
19:30ฉันหิวจันแย่อยู่แล้ว
19:32เอาละที่รักผมไหนจะควบคุมไ
19:34ฟ
19:35ดอกเตอร์มากับเราเดี๋ยวนี้
19:40สันอาทีสิสิบวิ
19:41อมิเรียบคอน
19:43เก็บข้าของให้เพราะ
19:59ข็มกันกับไป
20:00โดกเตอร์ร์
20:15ว้าว... หาว... เป็นอะไรเนี่ย
20:18วาวุธลง ห้ามใครยิ่ง
20:21ข้าดี
20:22ไปไหน
20:23ตามฉันหมด
20:31โด๊คเตอร์ โด๊คเตอร์
20:35เข้าฉลาดดี ว่าไหมคะ
20:37มีเสน่สด้วย
20:38แต่เค้าเป็นคน นั้นสนใจเหรอ
20:40คุกเรียงลูก ดนม ก็เหมือนก
20:42ันหมด
20:43ขอบคุณค่ะ
20:45ห้ามทุกคนทิ้งพลังนาในอ
20:46าวุธไปโดยเด็ดขาด ห้ามจิ้
20:49ง
20:51อย่าเพิ่งจิ้ง
20:52ฉันพูดแทงใจอีกแล้วใช่ไ
20:54หม ไม่รู้จะทนได้ยังไงกันเน
20:56ี้ย
21:03หยุด รอก่อน ฟังผมก่อน
21:08ตอนนี้ผมกำลังจะทิ้งอาวุธ
21:13พวกท่านเราทำด้วยความจริงใจ
21:18ผมไม่มีอาวุธแล้ว
21:23ไม่ทิ้งอาวุธเหรอเนี้ย
21:24พวกเราทุกคนทิ้งอาวุธไปซะ
21:28ด็อคเตอร์พยายามจะปั่นหัวพ
21:29วกเรา
21:32เราเป็นตะหารของพระเจ้า
21:35ไม่ใช่คนโง่
21:39เราไม่ใช่คนโง่
21:41เราไม่ใช่คนโง่
21:48เราไม่ใช่คนโง่
21:49เราไม่ใช่คนโง่
21:52เราไม่ใช่คนโง่
21:53เราไม่ใช่คนโง่
21:54เราไม่ใช่คนโง่
21:56เราไม่ใช่คนโง่
21:56เราไม่ใช่คนโง่
21:57เราไม่ใช่คนโง่
22:10การบาคใจวิต!
22:41เรายึดฐานนี้เอาไว้ทั้งหมดละ
22:43ท่านมีกำลังเสริมอยู่ข้างน
22:45อก
22:45และสัญญาณก็จะถูกส่งไปทั้
22:47งที
22:47เมื่อดีเมื่อนรันภายแพ้
22:49มันจะไม่เป็นแบบนั้น
22:50พระพังระบบสื่อสารซะ
22:52เอาละ มีสายข้าว รู้ไหม
22:54Danny Boy เรียกดอกเตอร์
22:55Danny Boy เรียกดอกเตอร์
22:57จัดการให้หมดเลย
22:57Danny Boy
23:11เราต้องรีบนี้เดี๋ยวนี้
23:14ไปเอาเด็กมา
23:17เป้าหมายถูกกับร้อย
23:20อย่าพุ้นเป็นลมไปสนละ
23:33จำไปนะ ให้พวกเขาข้อมาในนี้
23:35ทั้งหมดเลย
23:36ดอกเตอร์ต้องคิดว่าเขาฉันน
23:38่ะ
23:39จนกลัวกับดักยัดสมบูล
23:41ฉันจะไปด้วยยานนี่
23:47แหลกทำงาน
23:48การคนย้ายปร้อมแล้ว
23:51อย่าฉันนะ
23:54ฉันมีลูกเหลือตั้ง 20 คน
23:55ในคิดว่าจะมายึดยานไว้หร
23:58ืออย่างไร
24:01พวกเรายึดยานนี่แล้ว มะดาม
24:07แหลกถูกปิดแล้ว ระบบป้องก
24:09ันทั้งหมดถูกปิด
24:39แล้วพวกพัน ผมโกหกน่ะ
24:40คุณละ ก็ถามทักการที่จะเอาต
24:41ัวผมมา
24:42ด้วยการจับตัวคนที่ผมรึก
24:46ว่าเป็นความคิดที่ดีค่ะหน
24:47้อย
24:52อย่างให้คุณบอกชื่อเขาไป
24:56ดูสิ คุณทำให้ผมกรด
25:00ผมไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นนะ
25:02ความกรดของคนดีมันไม่น่ากร
25:04ัวเหละ
25:05เพราะคนดีมีเงื่อนไขเยอะ
25:15คนดีไม่มีเงื่อนไขตั้งหาก
25:20วันนี้แหละที่ผมจะพบว่าผมกร
25:22ดได้มากแค่ไหน
25:27ออกคำสั่ง
25:35เก็ดออกคำสั่งไปผู้พันจอมน
25:37ี้
25:39นั่นคลายอ่ะ เห็นไหม ถ้ามีอา
25:44วุธนะ
25:44อาวุธที่รายแรงอัตรายมากมา
25:46กแล้วฉันก็บ้าจริงๆด้วย
25:49ใช่มันผมไม่รู้งั้นล่ะ
25:52โรลี่ นั่นโรลี่ใช่มะ
25:56ใช่ผมเอง
26:00แต่รอเดี๋ยวนะ
26:03พวกมันโรลี่ พวกมันอารูกเราไป
26:10เอาล่ะ คุณนายวิลลียม
26:12เรื่องนั้นมันจะไม่เกิดขึ้นอ
26:15ีก
26:21โอ้ พระเจ้า
26:28พระเจ้าช่วย มันเอาเธอไปไหนบา
26:31ดอ่ะ
26:45มันดีแล้วนี่ ทหารโรมันรอง
26:47ไห้ให้ลูก
26:49เท่สุดๆแล้ว
26:50มันนี่มา
26:51โอ้ จูบและรองไห้
26:57ถ้างนั้นเดี๋ยว เดี๋ยวพระมาไป
26:59นะ
27:00เฮ้ย คุณ มันนี่เลย
27:03มาสิ
27:05โอ้ ลูกสาวผม
27:11ขิดว่าрост์ оргไ deck
27:12ยังสาววุolar
27:13วัสดี วัสดี
27:16เน็กโน้ย
27:16ถึงแมลโดี
27:17แมลโดีพล
27:20แมลโดีวิลลียม
27:21ไง切ittäซ่ล่ะ
27:23ไม่รู้ดีพอ ดีแล้วละ
27:26ตัวเธอหอมจังเลย
27:28ผมไม่เคยรู้เธอมาก่อนเลย
27:29ภาหลังต้องลองบ่อยบ่อยละ
27:31อดาลฟอร์aval possible สนิเเรีย มานี้
27:32เลย
27:32จั Буд Melbourne forecasting เธอ
27:36เธอเป็นของหนูอยู่นะ
27:43แล้วก็ควรเรียกเธออ่ะแม่นะ
27:45ไม่ใช่น้าอะไร
27:47คุณทําอะไร
27:49คุยกับเด็กนะ
27:50นี่เหมุโม analyses
27:53ผมพูดกับทุกอย่างได้หมด ใช่ไ
27:55หม แบลดีพอร์
27:57ไม่ นี่มัน... จริงนะ
28:01ดักเตอร์ ดูสิ พวกเข้าไปแล้ว
28:05เรายึดดีบ้อนรันได้โดยวิเส
28:07ียเลือดสักหยุด
28:10เพื่อนข้า เจ้าไม่เคยยิ่งใหญ่
28:12ไปมากกว่านี้แล้ว
28:20เกออะไรขึ้น
28:21ยังไม่ชอบสิงทราดิสช์ จ
28:23ันบอกให้เขาปิด
28:23แต่เขาบอกว่า ผมไม่อยากจะเจอรู้อ
28:25าวกาสร้างเท่าไรหรอกนะ
28:27โดดี พวกจูดอนได้พานักบวดอ
28:30อกไปหมดแล้วล่ะ
28:31สปิดไฟล์กลับไปช่วมรัก
28:32ของตัวเองแล้วด้วย
28:33กับตาลไอลวรีและคนของเค้าก
28:35ัน
28:36เด็กเป็นอะไรมั้ย
28:36ไม่เป็นไรหรอก
28:37อ้ายสักหา...
28:54เธอไม่ได้หิว! เธอเหนื่อยตั้งหาก
28:57แล้ว
28:57โทษนะ มเมลดีพวกเขาไม่ฟังหนู
28:59เลย
29:00นี่อะไรด้ารักจังเลย
29:02นี่มัน เหมือนของรูปคุณไง
29:04มันคือ เปลต์ที่โรวมันเขา
29:08ไม่มีอะไรกัววัน
29:09อัปดี ระวังดีไว้! ที่หัวนะ!
29:13ระวังหน่า!
29:14เราไปเอาเปลต์มาจากไหนนี่?
29:16มันเก่า...บากเลยอ่ะ
29:19ดักเตอร์... คุณมีลูกเหรอ?
29:23เอ่า...ไม่
29:25แล้วคุณเคยมีลูกไหม?
29:29ว่าไงนะ...ไม่ ๆ... นี่ของจริง
29:32นี่ผมจริง ๆ
29:32ใครเคยนอนนั้น
29:34ดักเตอร์ ช่วยมาที่ห้องควบคร
29:36ุ่มด้วย
29:36ไปเดี๋ยวนี้ละ
29:37ไว้เจอกันนะ ผมไม่เรื่องที่ทำกับ
29:39ฐานนี้นะ
29:40เราไปจากที่นี่ไม่ได้ จดกว่าจะร
29:41ู้
29:42นี่คือที่ที่ฉันอยู่ใช่มั้ย?
29:45ตลอดเวลาฉันคิดว่าฉันอย
29:46ู่ใน Tradิsz
29:47แต่จริงๆแล้วฉันอยู่ที่นี่
29:51คุณตะหาโรมันน์ผมขอก่อนได
29:53้ไหม
29:54อืมเหรอวังหน่อยล่ะ uh
29:55ผมมีด่าบ Stevens
29:56ตลอดเลยนะ
30:01คุณอยู่บนด Tradิsz ตลอดแล้ว
30:03หัวใจคุณ จิตคุณ วินยารค
30:05ุณ
30:06แต่ตามจริงแล้ว
30:07ใช่ คุณอยู่ที่นี่แล้ว
30:09แล้วถ้าฉันเห็นพูดหญิงเบ
30:10ิดช่องออกมา
30:12พี่อย่านื่นๆ
30:13จ Willow ช่ิดบนาล
30:13ถ้าซ้าย toen
30:13Ad order
30:14แบ่น
30:23ก็ไม่ได้เงิน
30:39ขอ let's see
30:41ไม่บันใจว่าเค้าจะฟังอยู่ด
30:42้วยมั้ย
30:42แต่ว่าคุณไม่บอกอะไรเราเลย ไม่เอาหน
30:45้าด็กเตอร์
30:45แต่ว่าครั้นานี้นี่ ลูกเราน็ะ..
30:47บอกratulations
30:49ของผมเอง
30:52อะไรысัก��
30:53เป๋ เป๋ นั่นกだ
30:56เป๋ ของผมเอง
30:58โอ้ว...ปworkersเจ้า
31:02ดีดาวหนนาแรกของด็กเตอร์
31:04แหล่ะเนี่ย
31:07อ้าว...
31:08อ่าว...
31:09ทิงงวุธศะ...
31:11บอกยดกันจุประสงค์มา
31:13ถ้าเจอมันแอบฟังอยู่ที่นา
31:15พอตู
31:16แถ้เขาซอบแบเขาได้หรือยัง
31:17ผมว่าผมขายพวกเขาไปแล้ว
31:19พวกเราว่าอะไรบ้าง
31:20ความโกรษมันเป็นทางลัสสู่
31:21ความผิดพลาดได้
31:23อะไรนะ?
31:24เพื่อนข้าบอกเอาไว้
31:26ผู้ที่เจอข้าอยู่ในใต้ดินล
31:28่อนดอน
31:29พยายามจะแก้แค้นให้น้องสาว
31:31ค่า
31:31แก้มนุษย์จอมคุดอุโมง
31:32แสนบริสุด
31:33ก็นะ...กุดโกรษบ้างเลยสิตอนน
31:35ั้น
31:35พ่อพ่อกับเจ้านั่นแหละเพื่อน
31:37ยาก
31:38ไม่ต่างกันหรอก
31:40ข้ามีคำถามง่ายง่ายถามเจ้า
31:42เมลโดี้เป็นมนุษย์หรือเปล
31:43่า
31:44ขอโทษอะไรนะ
31:46ใช่สิ เธอเป็นมนุษย์เธนปร้
31:48อยเลย
31:49คุณพูดอะไรอ่ะ
31:51ผู้เขาสแค้นเธอแต่เธอเกิด
31:53และดูเมื่อนว่าเขาจะได้ในสิ่
31:55งที่อยากด้าย
31:55DNA มนุษย์ Shell
31:56ดูดีๆสิ
31:58นั่นมนุษย์ผสม
32:00เธอเป็นมนุษย์ผสมทามล่อน
32:06ฉันดียินเธอพูดว่านี่คือก
32:07ับดัก
32:09ทำไมฉันต้องกองห่องด้วย
32:10เราดูการแต่งตัวของเธอสิ
32:12อย่างเดียวที่ฉันเขารวมกองทั
32:14บก็คือ
32:14ก็ deshalbฉันอยากเจอดอกเตออีกครั้ง
32:15เธออยากเจอเขามาก
32:17ถ้าเขาได้เขากล่องกำลังเพื่อ
32:18สู้เขานี้นะ
32:19เราต้องทำยังไง zajęังเจอหนกรบ
32:20พี่ยังใหญ่
32:21เขาไม่ใช่หนกรบ
32:22ทำไมถึงเรียบเค้าว่าดอกเตอ manger
32:29มันเริ่มก lashes
32:30ขอรองล่ะนะ ฟัง ча시娥
32:33แต่เธอเป็นมนุษย์
32:35เธอเป็นลูกเขาไอมี่ กับรูร
32:36ี่นะ
32:36เจ้าเคยบอกว่าคนของเจ้าก็จะเป็
32:39นน الأสิ่งที่พวกเขา
33:05- ด้านแดงก็ได้
33:08ดีคนนี้น่ะ
33:12เกิดตอนไหน
33:14- คุณหมายถึง...
33:16- ใช่แล้ว
33:17- ผมจะไปรู้ได้ยังไง snap. ทำเป็นเรื่
33:21องโสนตัว
33:22- ทำมันเธอ
33:23ข้างเข้าอาจจะไม่ได้ใช้มันibilities
33:24กด来
33:251946 เดียนการจะเกิดตอนอยู่เมทธรั
33:26ดฌ จนล์แวนร์
33:28- ไม่ๆๆๆๆ ก็ไม่ได้
33:29เที่ยมลือเพลาะแว่ฑัยสุท
33:31ศักสื่น
33:38ist. เธอร์สติค
33:39แล้วมันตอนไหน
33:49เฮ้ม
33:50ไม่คืน lest junt
33:51เย้นยาละ ไม่มีสิ่งที่มีช
33:55ีวิตอยู่บนนี้
33:56นอกจากพวกเราสัยรุ préparjan
33:57พระรายหัวไม่ได้มีชีวิต พวก
34:00เขาไม่ถูกลุ
34:01เจ้าทำให้เจ้าครั้งแรกขึ้นแล
34:15้วไง พวกเขาปยามานานมาก
34:17แล้วพวกเขาก็หยองแพ้เป็นไงๆ
34:19มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ
34:20เดี๋ยวกับบทว่าลูกจะมีห
34:21่วงเวลา เธอเคยพูด
34:22มีแต่เจ้าที่ไม่สนใจสัญชา
34:24ตยาณของแม่
34:25หรือเป็นสมยานของคนขี่ขลาด
34:27แบบนั้งมันจะเข้าใช้ง่ายกว
34:29่า
34:29ทำไมอย่าได้ทามรอดใหม่ๆ เป็นข
34:30องตัวเอง ทำเพื่ออะไร
34:32อาวุธไง
34:33ทามรอดเป็นอาวุธตรงไหน
34:34ก็... เข้าอาจจะเห็นจากเจ้า
34:39ผมหรือ
34:42มันด้วยว่าจะพูดถูกแล้ว น
34:44ี่มัน...ง่ายเกินไปอ่ะ
34:47เราควรจะกลับไปหาทุกคน
34:51ผมหรือ
35:03ดูเหมือนว่าเธอนั้น ไม่ใช่มนุ
35:04ษย์ทรรมดาแน่ๆ
35:06เธออออโม Discord ที่เหมือนกับว่า
35:08เธอ荷ด ถอดเอามาเองได้
35:10เธอต้องแข็งแรงมากๆ ด้าวเห
35:12็นคุณเข้าไปอ่านฝ่ายของเรา
35:14คุณเข้าใจหรืออยังล่ะ
35:16เอ้อ...ไม่ต้องห่วงร่ะ
35:18ฉันอยู่ไกลแสนไกล
35:20แต่ฉันอยากรู้ความเกลื่อนไหว
35:21ของคุณ
35:23แล้วเด็กคนนั้นคิดว่ายังไง
35:25เอาเธอไปทำไม
35:27ความหวัง
35:29ความหวังในสงกรามที่ของคื
35:32นนี้
35:33สงกรามกับอะไร
35:35กับคุณเงิน
35:39ด็อคเตอร์
35:51เด็นอะไร
35:51สนามพลัง
36:01แล้วประตูนั้นก็
36:09ถูกหรอก
36:16เราไปไหนไม่ได้แล้ว
36:19นั่นพลาดใช่มั้ย
36:23ให้ตายเธอ
36:24นักมุนวุโหดร้าย
36:26ไฟเตอร์หรือเข้า
36:28ฉันพยายามจะปิดบลเวนนี้
36:30ดูสนามลำแสง
36:31เราจะตั้งรับอยู่ที่นี่เอง
36:34พวกมันล้อมพวกเราเอาไว้หมดแล
36:36้ว
36:39ลูลิ
36:40ไม่ได้อะไรนะ
36:41แต่ให้พ่อเข้าตายก่อน
36:42ในตายที่หลังงั้นเหรอ
36:44ช่างสกอตลายจริงๆเลย
36:52เจ้าโรมัน
36:53เราต้องการกำลัง
37:01มันน่าจะมีปืนพลาสมากอยู่ต
37:02รงนี้
37:03เพราะก็ทิ้งเอาไว้
37:05หาเร็วสิเจ้านั่ง
37:06เขาเป็นผู้หญิงตั้งหาก
37:07ให้ไว้ให้ไว้
37:08เอาแทนนะ
37:10เราไม่ต้องสู้หรอก
37:12เราเป็นเพื่อนกับพระไร้หัว
37:15เขารู้จักฉัน
37:24เค้าใจใช้ไหม
37:25เอิ่มว่า
37:27กลับมาดีกว่านะ
37:28ขอเขาพูดไปด้วยซิ
37:29โดเรียม
37:35มาดีว่า
37:37โดเรียม
37:43เด็กนั้นน่ะ
37:45ไม่ว่ายังไงก็ตาม
37:46เอาของกันเด็กเอาไว้
37:51เด็กนั้น selling
37:52ไม่ใช่อาวุธазд
37:53จะบอกให้นะ เธอเป็นได้ เป็นได้แน
37:57่นอน
37:57เว้นแต่เราได้รู้ว่าเธอมา ฉันส
37:59ามารถว่าจะไม่ผู้แกเข้าใกล
38:00้เธอได้อีก
38:01โอ้โฮ ด็อคเตอร์ หลอกคุณได
38:04้ครั้งหนึ่งก็สนุกดี
38:06แต่หลอกคุณได้อีกครั้ง นี่มั
38:08นช่าง เป็นเอกสิทธิ์จริงๆ
38:32อีก เธอส่งครั้งสายกลางคืนล
38:35่มสลายดัวงอาทิตย์ดับไ
38:37หล
38:38เมื่อคนดีสู้สงครั้ง เฮื่อนมิดต
38:41ายรักแท้หลอกอมัน
38:43กลางคืนหายไปแถนที่ได้ความม
38:45ืดว่า. เมื่อคนดีสู้สงครั้ง
38:49เอ่มมื้!
38:51ปีศาสตร์นี้ แต่ก็มีราคา
38:53ชนะสงคราม แต่เสียนเด็ก
38:55เอมี!
38:56แต่ได้แล้วหน่อยๆ
38:59เอมี!
39:05ให้โรรี
39:07โรรี!
39:09โรรี!
39:13เอมี! เธอไม่ใช่ตัวจริง!
39:15เธอเป็นราคอวาตารเนื้อ!
39:17เอมี!
39:20เอมี!
39:23เอมี!
39:30ใช่ เรารู้แล้ว
39:41แปลกจัง
39:44ข้าฝันว่าได้ตายในสนามรบ
39:49แต่ข้าไม่รู้สึกสนุกเท่าท
39:51ี่ขาคิดไว้
39:52สตริคซ์ออธนไว้
39:54อย่ายอมแพ้นะ
39:55ไม่เป็นไร
39:57ข้ามีชีวิตที่ดี
40:00ตอนนี้ข้าอายุสิบสองนะ
40:02ฟังผมนะ
40:04เดี๋ยวเธอพระคุณก็จะดีขึ้
40:05น
40:05คุณเป็นนักรบนะ
40:09โรรี
40:12ข้าเป็นวัยบาล
40:35ทุกข้าพาเธอไปแล้ว
40:37ทั้งหมดนี้ไม่มีความหมายเลย
40:41ผม...คือพอผม...ขอโทษ
40:47เอมี่...ไม่ใช่ความผิดเขานะ
40:54ฉันรู้...ฉันรู้...
41:00โด็กเธอ...
41:01มีใครบางคนอยากคุยด้วย
41:03เธอชื่อโลน่า...
41:05เธอมาเตือนพวกเรา
41:07เธอชื่อโลน่า...
41:20โด็กเธอ...
41:28คุณช่วยเพื่อผมไว้...
41:30ขอบคุณนะ
41:32ฉันเคยเจอคุณ...
41:36ที่ป่าแก็มมาก
41:40คุณจำไม่ได้สินะ
41:42ใครบอกล่ะ จำได้สิ
41:46ผมจำได้ทุกคนล่ะ
41:50เราวิ่งเม็ดไปด้วยกัน
41:52คุณ...คุณกับผม
41:56เราวิ่งด้วยกันโลน่า
42:13เธอเป็นใครอ่ะ
42:14ไม่รู้เหมือนกันนะ
42:16แต่เธอกล่าหารมาก
42:20พวกเขากล่าหาร
42:25เขากล่าหารเสมอ
42:27แล้ว...เอาไงต่อ
42:29พวกเขาน่าจะพาเธอไปที่โลก
42:31แล้วเรียงเธอในสภาพแวดล้
42:33อมที่ดี
42:34ใช่แล้ว...พวกเขาทำได้หน้า...
42:36แต่มันก็สายไปแล้ว
42:37ยอมแพ้เหรอ...เจ้าไม่เคยยอม
42:39แพ้นะ
42:39คิดว่าผมชอบหรือไง
42:44เป็นไงบ้างทหารน้อย
42:46วันนี้สนุบไหม
42:54ไป anatที่ชอบคนด้วย
42:55มาอยู่
42:55คุณเดียลด
42:55ที่บากตัวสิ
42:56ครั้งที่คุณรอด
42:57ใครตัวจะต้อง
42:59สนุบ anlat
43:00ชอบ compared to
43:14ที่ pin
43:16Algun
43:17ป่ py
43:17มันแม้ใช่ตัวผมเลยร говорит ส linkage
43:20นั่นแหละตัวคุณ ทั้งหมด ทั้
43:22งหมดนี่เลย
43:23คุณทำให้พวกเขากลัวมาก
43:26ตอน แต่คุณเริ่มออกมาดูจากกร
43:27วานเมื่อนานมาแล้ว
43:28คุณเคยคิดไหมว่าคุณจะกลาย
43:30มาเป็นแบบนี้น่ะ
43:32ชายผู้เรียกก่อนกำหลังโดย
43:33การเรียกชื่อเพียงครั้งเดียว
43:37Dokter
43:38คำที่ใช้เรียกชายผู้ชานชลาด
43:41รักษาผู้คนทั่วจากกรวาน
43:47หลักนั้นมาตลอด
43:49คุณรู้ไหม คำนั้นจะกลายเป็นอะไร
43:54สำหรับคนที่ป่าแก่มมาก
43:56คำว่าด็อคเตอร์หมายถึง
43:58นักรับผู้ยิ่งใหญ่
44:01แล้วเป็นไงล่ะ
44:05พวกเขาก็เอาตัวเด็กไป
44:07ซึ่งเป็นลูกของเพื่อนคุณ
44:10แล้วพวกเขาก็เปลี่ยนเธอเป็นอา
44:11วุธ
44:11เพื่อแค่จะกำจัดคุณ
44:14ทั้งหมดเนี่ย ก็เพราะ
44:17ความกลัวในตัวคุณ
44:31เธอเป็นใครกันน่ะ
44:35โอ้วดูนั่นสิ เปลไม่ได้เห็น
44:37มานานแล้ว
44:37ไม่ๆ บอกผมมาเดี๋ยวนี้
44:40เธอเป็นใคร
44:45ฉันกำลังจะบอกนี่ไง
44:48อ่านออกไหม
44:54เธอเป็นใครกัน
45:15วัสดี
45:17วัสดี
45:18วัสดี
45:18วัสดี
45:22น่ะมาก่ายถึง
45:23เหมือนจะเป็นแบบนั้น
45:25โอ้วว...คุณกับผม
45:28เราคือ...
45:39ผมดูเป็นไงมาก
45:42ย่อนเยี่ยมมาก
45:43ผมก็ว่างนั้น
45:44ใช่คุณเป็นแบบนั้น
45:45เว็ดทางกับใจนี้ไม่เจอกัน เราให
45:47้เอมี่
45:47ผมจะหานุกคุณให้ได้ด้วยชีว
45:49ิตค้มผม
45:49ถันต้องปลอดภัย รีเวอร์ พ
45:51าเข้าไปบ้านที่
45:51ได้ค่ะ
45:52ไม่ คุณจะเป็นไงนะ
45:54ไม่ ไม่
46:07ก็อย่ายนี้illar��로อยู่ กัน SOAN
46:16เข้าไปไหนแล้วคุณบอกอะไรกับเข้
46:19า
46:20เอมี่จะเย็น ๆ นะ
46:23บอกมา คุณบอกอะไรกับเข้า
46:25เอมี่ ไม่นะ อยานะ
46:27ไม่เป็นไรโรรี เธอสบายดี
46:30ต้องใช้เวลาสักภักที่ ทราด
46:31ิสต์ จะแปลภาษาให้เธอเข้าใ
46:33จคำๆนี้
46:34เธอต้องตั้งใจนะ
46:40ฉันอาจมันไม่ได้
46:41นั่นเพราะตัวอักษรกาลิเฟ
46:44รจะไม่ถูกแปล
46:50แต่นี่จะถูกแปล
46:54นี่คือชื่อของลูกคุณ ในภา
46:56ษาของป่าเก็มมาก
46:57ฉันรู้จักชื่อลูกของฉันน่
46:58ะ
46:59เว้นแต่ไม่มีคำใช้เรียกพร
47:02น้ำอย่างเดียวในป่าก็คือร
47:04ิเวอร์
47:06ด็อคเตอร์จะไปตามหาลูกของค
47:08ุณ
47:08และเขาก็จะดูแลเธออย่างดี
47:11และฉันรู้ดี
47:23ฉันเอง
47:26ฉันคือเมลดี
47:30ลูกของคุณ
47:30แต่นี่ที่นี่สุดสนุดสิ
47:38ฉันรู้สึกสุดหลัง
47:38นี่สนุดสลับน้ำ
47:42ที่สุดที่สุดที่นี่
48:13ขอบคุณที่สุดที่นี่