- 6 weeks ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:16ที่สุดที่สุดทรับ
00:32นี่คือหนึ่งในภาพเขียนชุ
00:34ดสุดท้ายที่แวนโกเคยวาดไ
00:36ว้
00:36ช่วงเดือนท้ายๆของชีวิตเขาน
00:39่าจะเป็นการถ่ายทอดอารมณ์ท
00:40างศิลปะที่น่าถึงที่สุดใ
00:42นประวัติศาสตร์
00:43เหมือนกับที่เช็คสเบียเคยแต่
00:45งเรื่องโอเทโล แม็กเบท
00:46และชิงเลียออกมาได้ในช่วงจ
00:48ุดสำเมอ
00:49และชิงหน้าถึงเป็นพิเศษเพร
00:51าะแวนโกทำโดยไม่ได้หวังค
00:53ำเชื่อนชมหรือรังวัลใดทาง
00:55สิ
00:55ขอบคุณที่พามานะ
00:57ไม่เป็นไร
00:58พักนี้คุณดีกับฉันจางเลยม
00:59ีอะไรเหรอ
01:00ถ้าก็ดีกับเธอเสมอนี่นะ
01:02ไม่ใช่แบบนี้
01:03เดี๋ยวที่คุณพาฉันไปสิ
01:04ทั้งอาแคดีอ่ะ ทรริจารย์
01:06การเด่นและนี่อีกอ่ะ
01:18กระค่าหลายสิบล้านป้อน
01:21แต่ตอนยังมีชีวิต เขาไม่รุ
01:22่งเรื่องผ้านดิตเลย
01:24เขาขายภาพเขียนได้แค่ภาพเด
01:25ียว ให้กับน้องสาวของเพื่อน
01:27ที่เห็นอยู่นี่ น่าจะเป็นกิจต
01:30รกรณ์ที่ยิ่งอยากที่สู่ตลอ
01:31ดการ
01:32แต่ตอนเขาตาย คุณอาจจะขายงานท
01:35ั้งหมดของเขา
01:36โดยได้เงินแค่ พอซื้อโซฟ
01:37าและก็อีสนสร้างเกลา
01:39ถ้าตามผมมาทางนี้นะครับ
01:41เฮ้นี่ใครอ่ะ
01:42ด็อคเตอร์ไง
01:43เขาเป็นหมอที่รักษาแวนโกส
01:45ต์ตอนเขาลับเป็นบ้าน
01:47รอ รู้แล้วนะ
01:48เดี๋ยวนี้สิ นี่ไง
01:50ภาพของจริงอ่ะ
01:51ใช่
01:53ไม่ได้เห็นมือเขาสบัดฟีแป
01:54รงหยุดตรงหน้าเลย
01:56สร้างสันสีสันเป็นรูปร่
01:57าง
01:59เดี๋ยวก่อนนะ
02:01อะไรเหลือ
02:01อ่าละ ดูนั่นสิ
02:04อะไรอ่ะ
02:06ไม่ดี เอามากๆเลย
02:07อะไรไม่ดีคะ
02:08ดูนั่น ในหน้าต่างโบท
02:13รูปหน้าแม้เหรอ
02:14ใช่
02:17ไม่น่ามองเลยด้วย
02:19ฉันรู้ว่าเป็นปีศาท์เมื่อ
02:20ได้เห็น
02:20และฉันเห็นมันในหน้าต่างน
02:22ั่น
02:23มันเปลี่ยนมือมาประมาณ visualization อ
02:25่า สัก 20 บาทอ
02:27그러ส corporateอ
02:28อา ขอโทนฉันท่านด้วยครับ
02:30การตรวจสอบประจำกระทรวงศ
02:32ิลป่าและกิศการศิลป่า
02:34Dr. Black
02:35ใช่ ถูกต้อง รู้ไหมว่าภาพโบ
02:37ทนั้นถูกวาดเมื่อไร
02:38อ๋อ น่าสนใจมาก คนส่วนใหญ่
02:41คิดว่า
02:41ขออนุ่นเนื้อเลยล่ะกันนะ
02:42เป๊ะเลยล่ะ
02:43ขอเป๊ะที่สุดแบบทั้งสั้นถ
02:44้าทำได้ ผมรีบ
02:46ถ้าเป็นแบบนั้นน่าจะอยู่ระหว
02:48่างวันที่ 1-3 มีทุนายนต์
02:50ปีไหน
02:511,890 ปีหนึ่งก่อนเขา...ก่อนเขา
02:55ข่าตัวตาย
02:59ขอบคุณครับ คุณช่วยได้มากเลย
03:01พวกกระตายสวยนะ พวกกระตายเท่าอยู่
03:04แล้ว
03:04พร้องคุณก็...
03:05ขอบคุณ
03:07อ้า...เชินต่อเลยครับ เราต้องไป
03:09ยังดูไม่หมดเลย
03:10สิลป่า รอได้ นี่เรื่องข้อข่
03:12าดป่าตาย
03:13เราต้องคุยกับวินเซ็นต์แว
03:14นก็
03:20โอ้...
03:22ลังคุณก็...
03:26ลูกแห่งสิลป่า ไม่มีที่ 3
03:29หลังคุณ
03:35ธิธิธิครับ ลูกแห่งสสิ..
03:58อาว เอาล่ะ แผนก็คือตามหา
04:00วินเซ็นต์ให้เขานำเราไปหาโบท
04:02นะเพื่อนสุดสยอง
04:03สบายอยู่แล้ว
04:04ไม่ล่ะ ฉันกับมิสเตอร์แว
04:05นก็ไม่มีอะไรง่ายหรอกอ่ะ
04:07ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ในคาเฟ้ในเม
04:09ือง
04:09ที่มีไฟสีส้มส้มมีโต๊ะ
04:12เขาอี่วางหน้าร้าน
04:18ไม่ใช่ismatic reap ฟร์แก หน่าระ 확인 what you wanna call
04:19อีโบง มูล หน่าระ หรือว่าจะ
04:20เป็นแบบนั้นกันแบบนี้
04:22ใช่ หน่าระ entr النปะเลย
04:26ซั وคุกคี่วินเซ็นต์วันเก
04:29อบร throat
04:30ขอร้องอย่าพูดถึงชื่อนี้
04:32ขอโทษนะครับ ขอโทษครับ
04:35คุกคี่วินเซ็นต์วันเกอบร
04:37้ оф สวยจริงจริงเลย
04:39สวยเหรอ
04:40อ่ะนั่นaniaทั้งแม่วทางบ้าบ
04:42อ
04:42แถมไม่เคยจ่ายค่าแล้วเลย
04:44vestirina the second one
04:46DIRECTORS
04:51โอเคนะนะ
04:53รูปหนึ่งและกับนึงดึง มั
04:54นก็สมน้ำสมเนื้อ แล้วนี่
04:56ถ้ารูปนายมีret braille กับข้าบ
04:57้าง ก่อนผมพ่อจะสมน้ำสมเนื
04:59้อละ
05:00ขึ้นชั้น Doing is also special with each family
05:01รูปข้าได้ช็อคตายแงนเลย
05:03แค่นายมากก็ Eucharchosochagip
05:04อย่าเอารูปนายใส่โมbleg Grace
05:07ançaย 2025
05:07แล้วคุณก็เอาเงินไปจรитьกKe locals
05:19คุณเป็นใครก็อะ
05:21เออ...
05:23พอมาใหม่
05:24ถ้ hide- คุณไม่รู้อยู่ 3 อย่างนะ
05:27ข้อแรกผมจะจ่ยฆ่าเราผมเอง
05:30ออโห
05:31ค่อสอง
05:32ไม่มีใครเค Ragsh above
05:34ไม่งั้นถูกโจเยอะไปทั้งเมือง
05:36เพราะงั้นถ้าคุณอย่างอยู่เมื
05:37องนิ
05:37แนะนำไปเก็บเงินไว้ดีกว่า
05:39และข้อ 3
05:40เพื่อนคุณคุณน่่ารักดี
05:41อย่างมาแส่เรื่องของคนอื่นจะดีก
05:43ว่านะ
05:44أugony แค่อีกuit geodyo
05:46ไม่หลือ
05:47ให้คิดอีกทีf
05:49infinit
05:53ฉันยากได้วายสักขวดนึง
06:01ซึ่งฉันจะเอาไว่แบ่งกับ
06:03ใคร designated
06:04ข้องฉันเลือก
06:07เงิน Girl
06:19ฟังจากสมเนียงคนยิ่ม
06:21คุณมีสับฮอร์ล Sellan เหมือนผม
06:22ใช่
06:24เธอหมายความว่าใช่
06:26มาเริ่มกันหมายนะ
06:28วันนี้ผมคือ докเตอร์
06:29ว่า itu
06:29ว่าอย่างไรนะ
06:32ทำcheกับผมส่งเหมาอมาอยู่เรื่อย
06:33ถูก Ahmad
06:35ไม่ ไม่ใช่ passes begging
06:37หรอกนะ
06:38รูปนั้นเยี่ยบสψุดฯุดเลย ว่
06:39า sigma
06:40ไม่เอเเมย
06:40นึงในภาภาพโร förstฉันเลยนะ
06:42นึงในภาพโร saucอะไร
06:44คุณไม่เคยเห็นภาพผมมาก่อนเลย
06:45ไว counsel saw what your memoir는
06:47นึงในภาพโร kysันที่ฉัน400s
06:48นึงในภาพโร폰ที่ฉันเคยเห็
06:49นมาทุต่อ ทุาไป
06:51นั้นคุณก็คงเห็นว่ารูมม
06:52ันไม่มากแล้วหรอกไหม
06:54ผมรู้มันหวยแตก
06:56ผมก็ทำในแค่นี้
07:00ผมคุณสีส้มดีจำ
07:04ใช่
07:06ของคุณก็ด้วย
07:09ใช่
07:09เมื่อก่อนมันส้มกว่านี้อีกนะ
07:11แต่ตอนนี้ก็
07:13อ่อціน์ลงแล้ว
07:14อ่อ... เหลี่ยวนี้
07:17คุณได้วาดภาพบท
07:18หรือว่ามีแผนจะวาดมั้งหร
07:20ือเปล่า
07:21มีพวกบทหอสูตรมน
07:23หรือสถานที่ทางสัฐนาที่คุ
07:24ณสนใจมั้งไหม
07:25แล้วเรisionนี้
07:26ก็มีบทแทงนึงที่ผมคิดว่
07:29า
07:29จะวาดมั้ยมีโอกาสเหมาะนะ
07:31เธอเป็นขาวดีสุด ๆ เป็นเลย
07:34เธอถูกข้าจกรม
07:35ไม่ได้ด้วยจ้า
07:36แต่ว่านั้นไม่ใช่ขาวดีเท่าไ
07:37หร่นะ
07:39เร็วเข้า ไอมี่ หิดสัน
07:46เธอถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เลย
07:49ให้ของดูหน่อย ขอเป็นหมอนะ
07:51มันเป็นใคร
07:52โอ้ ไม่นะ ไม่
07:57เธอตายหรือเจ้า
07:59ลี่ลูกสาวสัน
08:01จีแซล ที่ได้อ๋าท่านค่องพร
08:05้อม
08:05ลี่ลองคอ โอ
08:06ล็ดให้พร้อมเปล่า
08:08춰ذه 들어� meant
08:09ไปล่ะ
08:09ล่ะ
08:21ิปรรยา
08:24ล breadth
08:28โอเค ผมชิ้นนั่นแหละ
08:31เคยมีคันกรรมแบบนี้ที่ดี
08:33มาก่อนมะ
08:33อาทิตย์ก่อนเอง มันเร็วร้
08:35ายมาก
08:36ว่าแล้วเชียว ว่าแล้วเชียว
08:38คุณรีบกลับบ้านดีกว่า
08:40คืนนี่คุณจะพักที่ไหน
08:41โอ้ คุณใจดีจริง ๆ
08:55เมื่อเสน็จ ดาวเต็มฟ้า
08:58ไม่มากครับ ผมอยู่คนเดียว
09:00แต่จะให้คุณอยู่คืนนึงก็ได้ ค
09:03ืนเดียว เท่านั้น
09:05รัชค้ากับเขาเหลือ
09:07เจ้นกว่าเขาจะว่าโรบโบทน
09:08ั้น
09:10ระวังด้วยล่ะ สียังไม่แห้
09:12ง
09:28อะไรเหลือ
09:28รกนิดหน่อยนะ
09:32ไม่เท่าไรเหรอ
09:33คงต้องยอมรับว่าคนเดียวท
09:34ี่ชอบภาพเขียนผมคือผมเอง
09:36ว้าว มันแบบว่า ว้าว
09:40ใช่ผมรู้ว่ามันรก
09:43ผมจะเก็บไปทิ้งแล้วล่ะ ผมตั้ง
09:44ใจไว้แล้วอ่ะนะ
09:59เอากาแฟหน่อยไหม
10:00ผมไม่ต้องนะ
10:05เฮ้ คุณน่าจะระวังหน่อยนะ มัน
10:07อ่ะ
10:09ร้ำค่าป่ะ
10:10ร้ำค่ากับผม แต่ไม่ร้ำค่ากั
10:12บคนอื่น
10:12มันร้ำค่ากับฉัน
10:14คุณมีน้ำใจจริงๆ ผมยินด
10:16ีรับน้ำใจอยู่แล้ว
10:18อ่ะ บทที่ว่าใกล้ที่นี่มะ
10:23อ่ะ Linii
10:24Outside
10:24หนุย
10:24อ่ะ
10:24แค่บังเอิร์ทสนใจเท่านั้น
10:25เอง
10:26ไม่ใช่บังเอิร์ทแล้วมัน
10:28เหมือนคุณจะไม่พูดว่าเรื่องอ
10:29ื่นเลยนะ
10:31ดูเขาเพิ้ broadband
10:32โอเค ห tracking
10:33อย่ามากกุยเรื่องคุณกัน
10:34คุณสนใจอะไรล่ะ
10:36ดูรับรอบสิ
10:38สิระปลัง
10:39สำหรับผม orientation
10:40โลกมีอะไรมากกว่าที่ตาคนทั่ว
10:42ไป มองเห็นมากเลยล่ะ
10:44ผมเชื่อว่าถ้าคุณตั้งใจมอง
10:47ก็จะเห็นว่าเรื่องมาศจรร algebraizz
10:50มากมาลิกว่าที่คุณจะคาดถึ
10:52ง
10:54ไม่ต้องบอกผม� ребята
10:56สีของมัน! สีที่เป็นคุณแจส
10:58ําคัญ
10:59ผมได้ยินเสียงของสี
11:02ฟังไส
11:03ทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก
11:05ก็คงรู้สึกว่าธรรมชาติ
11:06กำลังจะกนใส่ผมอยู่
11:08มาเลย มาจากการฉันเลย
11:09มาสิ มาเลย!!
11:11มาเผยความรับฉันซ casual
11:14คนคงดินกาแฟมากพอ แล้วละ
11:16เอาชาอ่อ่อนดอนอ่อน signed ดีไหม
11:18เอาชาคسبไหมที่เข้า ก็ดีไหม
11:21เอมี่.....โอ้ Off
11:22เอมี่瑛 score
11:24ไม่ๆๆๆๆ
11:26เอมี่เกินอะไรขึ้น
11:30เขาไม่รู้ ช пишเม jóvenes
11:32ฉันดูผาปเขียนอยู่ข้างนอก
11:33แล้วก็มีอะไรตีช่างจากด้านหลั
11:34งของฉัน
11:35น่ะ ไม่!
11:39มีอะไรเหรอ?
11:42ก็ทำอะไรไม่รู้สึก
11:49วิงสัย!
11:52วิง! วิงเซอร์!
12:21ผมช่วยเอง!
12:22คุณก็เห็นมันเหรอ?
12:23ใช่! ใช่!
12:25ไม่แล้ว...
12:27ก็ไม่เทอ!
12:30คุณมองไม่เห็นนี่!
12:32ไม่!
12:33ไม่!
12:36เฮ้! ยอ!
13:02มันไปแล้ว!
13:04เหรอ...ใช่!
13:06นั่นสิ!
13:08ใช่!
13:10มันลองผลได้! หน้าตาไปไกล!
13:12เธอผมจะวาดให้ดูแล้ว!
13:14ไม่! ไม่!
13:17อะไร!
13:17มันอ่ะ... ภาพนั้นมัน...
13:20โอ้...
13:21ง่ายอ่ะ...
13:23เต็มที่เลย!
13:42โอเค...
13:45โอเค...
13:48เอาละ... เอมมี่...
13:49อยู่ดูแลคุณแวนก็ด้วยเนอะ...
13:51อย่าเผื่อประตูให้สัตว์ประห
13:52ลาดร่องหลเข้ามา...
13:53แต่มันอาจจะอยู่ข้างนอก!
13:55รอขย่ำ!
13:56ไม่จากห่วงฉันจะเสียง...
13:58จะมีอะไรร้ายแรงนักหนาว...
13:59มันอาจถูกสัตว์ร่องหลฉ
14:00ีกเป็นชิ้นๆ
14:01อ๋อ...ใช่...
14:02เอ่อ...
14:03ผมจะกลับมาก่อนก็จะถามว่าป่
14:05านนี้เข้าไปถึงไหนแล้วเนี่ย...
14:12ไม่อยากได้ว่าขนาดแล้ว!
14:13ห้า้า!
14:15ได้ต้องว่าเกลсть
14:18ด้วย ด้วย ด้วย ด้วย
15:00แกอย่างนี้นั้นใช่ไหม ฉันต้อง
15:02ขอโทษด้วยจริง ๆ ฉันดึงว
15:03่าแกเป็นของไร้พริโยชน์
15:05ฉันดึงว่าแกเป็นแค่ของข
15:06วันหน้าอายจากแม่อบทรัมหน
15:07้าเบือมีสองหัว แถมปากเหม็
15:09นทั้งสองหัวเลย
15:12ฉันดีเหมือนโง่จริง ๆ เลย
15:29เจ้า โอเค ใช้การได้ เอาล่ะ หลอก
15:34ดูอันนี้ มั่งซิ อ่านี่ใคร
15:41ไม่ อันนั้นไม่ใช่ แบบนั้นมีเย
15:44อะแยะเห็นได้เกลือนไป
15:46ไม่ ไม่ใช่แน่แน่ นี่ล่ะปัญ
15:47หาของอิมพริชันนิส ไม่มั่
15:50นยำพอ เรื่องนี้ไปเกิดกับเกนส
15:52เบลอร์
16:08ต้องอย่างนี้สิ อิหนู ถึงจะดี
16:10เล แต่สุดท้ายก็ถูกจนได้ ดี
16:14ดูสิว่ามันตัวอะไรกันนะ
16:15โอ้ แกนั่นเอง สัตว์ร้ายป่
16:19าเธือนหน้าสงสาร ที่ถูกทิ้ง
16:23เขาได้เจอกันอีกเรียว เรียวน
16:25ี้นะ จะได้พาแกกลับบ้าน
16:31เรียวไปหน่อยนะ
16:33อุ่มช่วย
16:54อุ่มช่วย..
17:02อ้ดสกับเอง อุ่มช่วย..
17:04我不ตรงอดิ ดีกว่านนะ
17:05อุ่มช่วย..
17:05อ้าว!
17:08อัว..
17:10อ hindรับ..
17:10อฮ่าวนี้..
17:19อ้อ....
17:21ออกมาสิ
17:26เอาแล้ว...
17:29อยากทำแบบนี้อีกนะ แล้วจะเอาชั
17:31ดตกใจเกือบตายแล้วรวม
17:32โทษที ฉันเบื่อ
17:34ถึงจะปลาบเริ่มกับการใช้ส
17:36ีแล้วก็รูปทรงของเขา
17:37แต่มันยากนะ ที่จะเคลิบเคลิมก
17:38ัดเสียงกรนของแบนโก
17:40ลุกขึ้นได้แล้ว
17:45อาหารเช้ารองอยู่ในสนามแล้วนะ
17:49โอ้ว...สัยสะบายมี
17:52เดี๋ยว เอมเฮียมีส 할�息รับไ
17:57λกให้คุณด้วย
17:58ฉันอยากสร้างบรรยากาศสัยใ
17:59สเพื่อขอบคุณเริ่มมาhey เหл bunny
18:03ฉันว่าบางทีคุณอากวกวาดภ
18:05าพมันนะ แค่ลองคิดดู
18:08มันไม่ใช่ดอกไม้ปโลพพม
18:10คุณไม่ชอบเด็กทั Cold Oneเหรอ
18:13ไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบนะ แต่มันส
18:15รับซ้อน
18:16มันดูเกิ่งตายเกิ่งมีชีว
18:18ิตยังไงไม่รู้สิ
18:19ดูเหมือนมนุตรหันหนาดวงอ
18:21ธิตย์มันน่าขยักขแยงจะต
18:23าย
18:24แต่ว่าน่ะ พวกมันก็ท้าทายด
18:27ี
18:27ผมว่าคุณต้องได้ท้าทายมัน
18:29แน่ แต่ว่าต่อเลยนะ
18:31ผมมีบางอย่างให้ดู
18:34นี่แหละ ดูตามันสิ เยี่ยมโห
18:38ดมากเลย
18:39นี่เป็นสับประหลาดชื่อว่า
18:40Grafayis
18:42มันเดินทางกันเป็นฟูง ไหนเอ
18:45าโอกาด ออกล่าไปทั่วจากกระวั
18:47keeper
18:47บางครั้งจะมีตัวหนึ่งถูกทิ
18:49้งไว้ แล้วเพราะว่ามันเป็น
18:50เพ่าที่โหดร้าย
18:51ตัวอื่นก็จะไปกลับมา เพราะ Kann
18:53adai
18:53ข้างจากกระวันอาจจะมีกษัต
18:55รายสที่หดเยี่ยบสุดสุด
18:56ถูกทิ้งไว้ตามเราพัง กระจาย
18:58ไปทั่ว
18:59และที่พวกมันทำก็คือ ค่า จน
19:03กว่าจะถูกค่า
19:04ซึ่งมักจะไม่เกิดขึ้น พรา
19:05บสัตว์อื่นมองไม่เห็นมัน
19:07แต่ผมเห็น
19:08ใช่ และนั่นเป็นเหตุผลที่เรามาอย
19:10ู่ในสถานพิเศษวันนี้
19:12เพื่ออายุติเรื่องสยองขวันนี้
19:14แล้ววันนี้คนอยากว่าร่วมโบท
19:16หรือยังหรอ
19:17แล้วสับประหลาดหรอ?
19:18เชื่อผมซี่ ถ้าคุณว่า มันมาแ
19:21น่
19:24โอเค ผมจะไปเตรียมของ
19:26ตามสบาย ผมสัญญาว่าพวกนี้เราจะ
19:29ไปให้พ้นหน้าคุณเลย
19:38เรื่องนี้มันเสียง
19:39เสียงกว่าปกติเหรอ?
19:42คิดดูสิ เรื่องนี้อยู่ระหว่างป
19:45ีที่ดีที่สุดในการว่านภาพ
19:46ของแวนโก้
19:47ถ้าเราไม่ระวัง ผลลับของคลี
19:49บหันสา
19:49อาจกลายเป็นคาตะกรรมโหด
19:50เจ็ตกรที่ยิ่งอย่าที่สุดท
19:52ี่เคยมีมาก็น่า
19:53ภาพครึ่งนึงในมีวิตภัณ
19:55ภาพอแซ จะหายไป
19:59และจะเป็นภาพผิดของเรา
20:00วินเซ็น!
20:09วินเซ็น!
20:22ให้ช่วยอะไรมะ?
20:25เห็นชัดชัดว่าคุณช่วยไม่
20:26ได้
20:28เพราะคุณจากไปเหมือนที่ทุกคน
20:29ทำเสมอ
20:32ผมก็จะถูกถึงอยู่กับหัวใจ
20:33ว่างเปล่าร้ายความหวังอีก
20:36รู้ไหม?จากประสบการณ์ก็ผมบอกว
20:38่า
20:40เรา ยังมีความหวังอยู่เสมอนะ
20:42งั้นประสบการณ์คุณก็ยังไม
20:44่สมบูรณ์
20:46ผมรู้มันจะจบยังไง
20:49แล้วมันก็จบไม่ดีด้วย
20:51เหลือเข้า ไปเถอะ ไปข้างนอกกัน
21:00ออกไป!
21:03ออกไปซะ!
21:04คุณมาที่นี่ทำไมเนี่ย?
21:06คุณมาที่นี่ทำไม!
21:09ก็ได้ ผมจะไป ผม...ไม่...ไม่กวนกัน
21:13แล้ว
21:13มีอะไรอ่ะ?
21:20เราจะไปแล้ว
21:22ทุกคนรู้ว่าเขาเป็นคนอ่อนไว
21:24้
21:25อีกไม่กี่เดือนเขาก็...
21:28เขาจะข้าตัวตาย
21:29อย่าพูดแบบมันสิ
21:36เดี๋ยวเถอะ
21:46ไปเถอะ
21:47เราต้องจัดการกันเอง
21:49ไปที่โบทตามเวลา
21:50แล้วหวังว่าสันประหลาด
21:52จะพระกุตตัวออกมา
21:57ผมพร้อมแล้ว
21:59ไปกันเถอะ
22:06ฉันเสียใจที่คุณเศร้าอ่ะ
22:09ไม่แล้วแล้ว
22:10บางครั้งความรู้สึกนี้จะทรมาน
22:12ผมอยู่เป็นเดือนเดือน
22:13แต่ตอนนี้ผมหายแล้ว
22:15ถ้าเอมี่พออย่างยืนหยัดได้
22:17วินเซ็นแวนก็ก็ทำได้
22:18ฉันไม่ได้พยายามจะยืนหยัดนะ
22:20ฉันสบายดี
22:21เอมี่
22:23ผมได้ยินบทเพลงแห่งความเศร
22:25้าของคุณ
22:26ผมว่าคุณสูญเสียบางคนไป
22:28ฉันไม่ได้เศร้านี่
22:30แล้วคุณร้องหายทำไม
22:37ไม่เป็นไร
22:38ผมเข้าใจ
22:40คือฉันไม่แน่ใจ
22:42โอเค
22:44เอาละ
22:45เราต้องคิดแผนก่อน
22:46เมื่อมันกลับมา
22:47เราจะสู้กับมันอีก
22:50โอ้
22:50ใช่
22:51ถูกต้อง
22:53แต่เมื่อคืนเราแค่โชคดี
22:55เอมี่อาจถูกข้าก็ได้
22:56เพราะงั้นคราวนี้ก่อนอื่น
22:58เราต้องให้แน่ใจว่า
22:59ผมจะเห็นมัน
23:00แล้วพวกเราจะทำได้ยังไงล่ะ
23:02คำตอบอย่าได้กลองนี้
23:04ฉันมีแม่อุปธรรมสุดเจ๋
23:06ถึงจะปากเห็นก็เถอะ
23:10โอ้มาย
23:12เด็กก็อยู่ในหมู่บ้านคนนั้นเน
23:13ี่
23:35คุณมีแผนแล้วหรือว่ายัง
23:37ล่ะ
23:38ไม่
23:40มีอย่างนึงแค่ๆแผนแต่กล้
23:42มเคลือกว่า
23:50คุณต้องรีบบอกผมสักที
23:52ถ้าคุณเห็น
23:53เออ
23:55สับประหลาด
23:56เออผมอาจจะบ้า
23:57ต้องมาในโงนอ่ะ
23:59อ๋อ
24:00ใช่
24:02เออ
24:03จริงๆแล้ว
24:06ออกมาคุณก็ไม่ได้บ้าเหรอ
24:08ผมคิดว่า
24:10ความหดหูเป็นอะไรที่ทรับซ้อน
24:12มาก
24:16ผมทำงานอยู่
24:18เออ
24:19ใช่
24:20อืม
24:21วาดสิ
24:23วาดเลย
24:26ผมจำตอนดูมายเคลออักเจโลวา
24:27ดบทสิทีนได้นะ
24:30คิบวนเป็นบ้านเลย
24:32ผมต้องบอกเขาตลอดล่ะ
24:33ฟังนะ
24:33ถ้าคุณกลัวความสูงก็ไม่
24:35ควรรับงานนี่
24:37ส่วนพิกัสโซก็น่าสยอม
24:39สุดๆ
24:40ต้องคอยบอกตลอดว่าตั้งใจหน
24:43่อยพาโบ
24:44หน้าแต่ละสิ
24:45มีตาข้างเดียวนะ
24:47เมียดทนาได้ยินไหม
24:50ปกติเวลาผ่านไปแบบนนี้หรอ
24:54ช้าสุดๆเลย
24:56แต่ตามลำดับขัน
25:00ถ้ามีอะไรอย่างนึงที่ฉันทนไม่
25:02ได้
25:02ก็เอเอลียนโจ้มตีไม่ตรงเว
25:04ลาดิละ
25:05เป็นอะไรหรือเปราว่ะ
25:06ฉันว่าคุณเน่ะ
25:07Fe Kind Sir แปลดดิoh ฉันคigon认นชิบ
25:08ว่าคุณแกลวนแน่น่ะเลย
25:09มีบานอย่างไม่ถูกต้อง
25:11แต่ฉันจำไม่ได้นะ
25:12แ observing นั้นไง
25:13มันอยู่ที่หน้าตาม
25:15อะ ที่ไหน
25:16มันอยู่ทางขวา
25:19ผมว่าแล้วเชียว เร็วเข้า
25:22ผมจะเข้าไปนะ
25:22เออ ไปด้วยสิ
25:23ไป
25:25คนคือวินเซ็นท์ วันก็
25:29เออ ไม่
25:30แต่คุณไม่มีอาวุธน่ะ
25:32มีสิ
25:33อะไร
25:33มันใจหายห่วง
25:35นี่กับสกรูดายเวอร์อันเล็
25:36ก ๆ อีกอัน หวังใจได้
25:38แค่หาตำแหน่งที่ถูกต้องร
25:39ับซับอันเลย
25:39โซนิกไม่เคยพลาด อีกอย่างนะ
25:41เอมี่
25:41แค่ยางเดียว คำสั่งให้ง่ายแ
25:44ค่ข้อเดียว
25:46ค่ามตามท่านเข้าไปในทุกกรน
25:47นี้
25:49ได้เลย
25:55คุณจะตามเข้าไปไหม
25:57แง่อยู่แล้ว
26:00ผมรักคุณจัง
26:12นั่นจะตามรับซับสตำ haว
26:42เฮ้!
27:22ยัง ยัง แค่ย้ายไปหน้าต่างต
27:24ิดกัน
27:27เดี๋ยวนะ มันหันมาแล้ว
27:41มาแล้วสินะ
27:46ดักตอ!
27:46แม่!
28:00ดักตอ!
28:00ฉันบอกเธอแล้วไง ช่างเธอ ไว้
28:02คุยกันที่หลัง เร็ว ทับมา
28:11ห้ามทรงเสียง เด็นข้า
28:19ช่วยหายใจเบากันนั้นหน่อยได้ไ
28:22หม
28:22ไม่ได้
28:32มันผ่านไปแล้ว
28:46ชิด
28:46ฉันบอกมันได้ยินเรา
28:50มันหูดีเป็นบ้าเลยฮะ
28:53สีที่ดีน้อยกว่า คือโอกาส
28:55รอดข้อมเรา
28:57เฮ้ย!
28:58จำลังหาฉันอยู่หรือเปล่า
28:59ไอ้โนก
29:01มาเลย ฉันหยุนเนี่ย
29:04ฉันต้องรอแก้อยู่นี่แล้ว
29:14มันนี่สิ แผลเข้า มันลบหลั
29:16งผม
29:18ช่วยได้ไหม
29:19ไม่อ่ะ
29:24มันอยู่ไหนอ่ะ
29:25คิดว่ามันอยู่ไหนแล้ว ใช้หัว
29:26คิดไหร่ซิ
29:28เป็นไง
29:30ไม่เวิร์กอ่ะ แข็มดูเหมือน
29:31มันจะชอบเส้นด้วยอ่ะ
30:02โอเค ฟังผันอ่ะ เอมี่ เราด้วย
30:19คุยกับมันนะ
30:19คุยอีกนี้นะ
30:20ลองฟังมุมมองของมัน ในเรื่อง
30:22นี้ก็ได้สนใจดีนะ
30:25ใช่
30:25ถึงมันอาจจะยังไม่มีอารว
30:27มจะคุยกับใครตอนนี้กดเธอ
30:33ลองดูก็ไม่เสียหาย ฟังนะ ฟัง
30:35นะ
30:38ฉันรู้ว่าแกเข้าใจฉัน ถึ
30:40งฉันจะรู้ว่าแกไม่เข้าใจว
30:42่าทำไม
30:43แกถึงเข้าใจฉันก็เธอ แล้ว
30:45ฉันก็รู้ด้วยว่า
30:46ไม่มีใครคุยกับแกมานานมากแล
30:48้ว แต่ได้โปรด
30:52ฟังก่อน
30:55ฉันก็ไม่ใช่คนบนโลกนี้
30:57ตัวฉันเองก็...โดดเดียว
31:02ถ้าแกเชื่อใจฉัน...ฉันแน่
31:04ใจว่าเราต้อง...เข้าใจกัน
31:07แล้วจากนั้น...ใครจะรู้แล้ว
31:21ตัวทางนี้พวก
31:25มันทำอะไรอยู่
31:27เดินไปรอบห้อง
31:28คำหาทางไปรอบรอบ
31:31ว่าไงนะ
31:33เมื่อมันถูกขัง...
31:35มันเดินเรียบไปตามพนังห้อง
31:39แต่ฉัน...มองไม่เห็นอะไรเลย
31:44ฉันมันโก้ชมัดเลย
31:46โอ้...ขอทีทธนา...นี่ไม่ใช่เว
31:48ลามาประเมินตัวเองแบบนั้นน่
31:49ะ
31:49ไม่ ฉันโก้จริงๆ
31:52แล้วก็แก่แล้วด้วย
31:55ทำไมมันโจรตีแต่ไม่กินเยือ
31:56แล้วทำไมมันถูกขุงมันทีให
31:58้ตาอยู่ที่นี่
31:59แล้วทำไมมันทึงขำทางอย่างบด
32:01ห้องอย่างนั้นสิ
32:05เพราะมันตาบอดไง
32:07เรื่องนั้นอธิบายว่าทำไม หูมั
32:08นทิ้งได้ดีนักยังไงล่ะ
32:09โชคร้ายที่มันอธิบายได้ว่
32:11าทำไมตอนนี้มันถึงหันกลับ
32:12ตรงมาที่เราด้วย
32:15วินเซ็น วินเซ็น ตอนอะไรขึ้น
32:16มันกำลังจูน โจมมันสวยถ
32:18อยไป
32:39มันไม่ได้โหดเ� мужч fellowship like keto
32:42มันไม่เห็น
32:45ผมมันได้ตั้งจะให้เป็น بعพนี้
32:47ผมแค่จะใหมันเจ posible
32:49มันพยายามพูดแบบอย่าง
32:55อะไรอ่ะ
32:56มันเข้าใจอยากแต่คิดว่ามั
32:57นกำลังบอกว่า
33:00ฉัน...ฉันกลัว...
33:03ฉันกลัว...
33:08ไม่เป็นไรนะ
33:11ไม่เป็นไร
33:12แกไม่เป็นไรหรอก
33:26มันกลัว...
33:29ก็เลยทำร้ายหรอก
33:31เหมือนมนุษย์ที่ใช้กำลังเม
33:32ื่อพวกเขากลัวหนึ่ง
33:35เหมือนชาวบ้านที่จะโกลด่าผม
33:39เหมือนเด็กๆที่ขว่างหินใส่
33:40ผม
33:43บางครั้งการเท่า...
33:45ก็ไม่สนุกเอาสะเลย
34:06จับมือผมสิ ดอกเตอร์
34:11พยายามมองให้เห็นเหมือนผม
34:14เราโชคดีมากที่ยังมีชีวิต
34:15อยู่เห็นโลกอันงดงามใบนี้
34:18มองฟ้าสิ
34:20มันไม่ได้มืดมิด ดำสนิด ไร
34:22้เอกลัก
34:23จริงๆ สีดำก็คือสีน้ำเง
34:25ินเข้ม
34:26ส่วนตรงนั่นอ่ะ
34:28น้ำเงินอ่อนกว่า
34:30และที่กำลังพัดผ่านที่ก็น
34:31้ำเงินกับสีดำ
34:32คือสายลมที่หมุนวน
34:34และที่ส่องแสงระยิบระยับอยู่
34:36นั่นก็คือด่วงดาว
34:39เห็นแสงที่มันเป diesemหน์เปล่ง ด
34:40떨 вашиит
34:52ใส่มาเยอะแล้วนะเพื่อน แต่คนพูดถ
34:55ูก
34:57ไม่มีอะไร มาสะจรรมเท่าสิ่งท
35:00ี่คุณเห็น
35:11ผมต้องคิดถึงพวกคนแย่
35:26ผมก็อยากมอบอะไรที่มีค่าถึงจ
35:28ริงให้คุณเหมือนกันนะ
35:29โอ้โฮ มามามา ผมรับของขวันรั
35:34บค่าแบบนี้ไว้ไม่ได้หรอก
35:36โอ้โฮ ไม่เป็นไร คุณไม่ใช่คนแ
35:40รกที่ปฏิเศษมันหรอก
35:41เอมี่ สาวน้อย สุดวิเศษ
35:45ทำตัวดีๆนะคะ แล้วก็ดีกับตัว
35:48เองให้มากๆด้วย
35:49จะพยายามนะ
35:51เลมคราวสะหน่อยก่อนจูบใครอี
35:52กก็ดีเหมือนกันนะ
35:54โอเค ตกลง
35:56ถ้าเกิดเมือด็อคเตอร์ของค
35:58ุณเมื่อไหร่แล้วก็กลับมานะ
35:59เราจะได้มีลูกกันสักโหหนึ่
36:01ง
36:01โอ้ แรงไปแล้ว
36:03ด็อคเตอร์เพื่อนยาก
36:06เราสู้กับสัตว์ประหลาดด้วย
36:07กัน แล้วก็ฉันนะ
36:10ถ้าสู้คนเดียวผมคงทำได้ไม่ดี
36:12เท่า
36:29คิดแบบที่ฉันคิดหรือปล
36:30่า
36:30ฉันคิดว่าอาจจะต้องหาอะไรก
36:31ินสั้นหน่อยก่อนไป
36:32ไม่ใช่ ฉันไม่ได้คิดอย่างที่ฉ
36:34ันคิดอยู่นะ
36:36มิดซัน
36:41ผมมีอะไรให้คุณดู
36:43แต่...คุณแต่งตัวก่อนดีกว่า
36:45นะ
36:45เอาล่ะ เราคุณกันมาบ้างแล้ว
36:51นั่งความเป็นไปได้ว่า
36:52ชีวิตอาจจะมีอะไรมากกว่าที่
36:54คนทั่วไปคิดใช่มะ
36:56ใช่
36:58เรียมตัวเตรียมจ้ายให้พร้
36:59อมนะ
37:22เฮ้
37:22เฮ้
37:31ทำไมผมเป็นคนบ้า
37:33แต่คุณสองคนยังสติดียุ่ง
37:39ขอมพวกนี้ทำอะไรได้มั่ง
37:41โอ้ว...ทำอะไรได้เยอะแยะเลยล่ะนะ
37:43อย่างเช่นอันนี้ ไว้บันเลงดน
37:45ตรีขับกล้ม
37:49ส่วนอันนี้ ไว้ทำเสียงดังบ
37:50าทหู
37:53อันนี้...
37:55อันนี้ทำให้ทุกอย่างสั่นสะเทื
37:57อน
37:59โอ้ว...
38:01โอ้ว...
38:06เย้...
38:06แล้ว...แล้ว...แล้วอันนี้อ่ะ
38:07นั่นปลบพริกชั่นขันทาฟิ
38:09บูเลเตอร์
38:10แล้วนี่อ่ะ
38:11นั่นケ็คชับ
38:12สนนั่นมัสตาด
38:14อืม... แจ้ว
38:16ไปเห้อ...กับพระเทฟคาเฟ่กัน
38:17คือจะได้เล่าเรื่องอาศจรรย์
38:19ของจักรวานให้ผมฟัง
38:20ความคิดดี แต่ว่าจริง ๆ แล้
38:23วมีบางอย่างที่ผมอยากให้คุณได้
38:25เห็นก่อนน่ะ
38:32เราอยู่ไหน
38:33บาลิส ปี 2010 และนี่คือพิวิจ
38:36ภัณฑ์ออซาท
38:37ที่เก็บภาพเขียนที่ย่อนเยี่ย
38:39มที่สุดในประวัติศาสตร์
38:40มากมา
38:41วิเศษ ไปแล้ว
38:43ทางท่อ ผมมีสิ่งสับคันกว
38:45่าจะให้ดูนะ
39:12ตอนนใจคือใกล้องก Цеิสเย็บ
39:19ทิศหยาก Lynn
39:24ที่ Old
39:40約
39:50เธอเติมแล้ว ครับ
39:57เราเจอกันนี่กี่วันก่อน ผมถามคุ
39:59ณเรื่องภาพเชิญ อดอเวอร์ส
40:02โอ้ ใช่ ยินดีที่ได้ช่วยครับ
40:04คุณท่อมโหกระตายผมด้วย
40:05ครับ วันนี้ก็สวยเหมือนกันนะคร
40:07ับ
40:07แต่ผมมีเรื่องสงสัยระหว่างคุ
40:09ณกับผมแค่สั้นๆนะครับ
40:13คุณว่าแวนโก้มีค่าสูง
40:15แค่ไหน ในประบัติโมงการศิ
40:16ลภาพ
40:17เอ่อ... ขามยากนะ
40:22แต่ สำหรับผมแวนโก้เป็นจิ
40:24ตรกรที่หยอดเยี่ยมที่สุด
40:27เขาเป็นจิตรกรผู้หญิกใหญ่
40:29ดงดังที่สุดตลอดการ
40:31และเป็นที่รักที่สุด
40:32พอลสวรในการใช้สีของเขายอด
40:34เยี่ยมอย่างบ้าง
40:36เขาเปลี่ยนความเจ็บปวดของชี
40:38วิตที่สายอันทารุนให้กลายเป
40:40็นความงามเกินบัญญาย
40:43การพันนาความเจ็บปวดเป็นเรื่
40:45องง่าย
40:46แต่การใช้ความหลงไหลและความ
40:47เจ็บปวดพันนาความหน้าปีติ
40:50ความสรุกสนานและความสง่างาม
40:52ของโลก
40:52ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน
40:54และอาจจะไม่มีใครทําได้อีก
40:57สำหรับผม ผู้ชายนิสัยแปลก
41:00คือขนองที่ตลอดไปทั่วประวั
41:02งส์ขนนั้น
41:03ไม่ใช่แค่จิตกรณ์ที่ยิ่ง
41:04อย่าที่สุดในโลก
41:05แต่ยังเป็น นึงในมนุษย์ท
41:08ี่ยิ่งอย่าที่สุดที่ถือกำเ
41:10นิดมาด้วย
41:13พี่เซ็น โอกกระโทษ โอกกระโทษ คน
41:17ท่าไป
41:17มันอะไร มันเป็นน้ำตาให้ความป
41:21ราบลืม
41:25ขอบคุณครับ
41:27ขอบคุณ
41:28ยินดีครับ ยินดีมาก
41:31ยินดีครับ
41:32ขอท่อเรื่องเขาด้วย
41:34เรื่องนี้เปลี่ยนแปลงทุกย่อง
41:54พรุ่งนี้ผมแบกขาตั้งออกจาก
41:55บ้านยังคนใหม่
41:57ถึงจะหน้าขายหน้าที่มีรูปก
41:59ลองฟางไปอยู่ในพิพิธพันธ์ก
42:01็เถิน
42:01เป็นการเดินทางที่สนุด และเป็
42:02นเกียร์
42:04อย่างจริง
42:05คุณเป็นหมอคนแรกเลยนะที่สร้าง
42:07ความเปลี่ยนแปลงกับชีวิต
42:08ผมได้จริงๆ
42:09อ่ะ ดีใจจัง ผมจะไม่ลืมคุณ
42:11เลย
42:14แน่ใจนะว่าจะไม่คิดแต่งงาน
42:17เอาอีกแล้ว
42:20ฉันไม่เหมาะจะแต่งงานแล้วค่ะ
42:25เดี๋ยวค่ะ กลับไปที่พิพิธ
42:28พันธ์กันเธอ
42:53เวลาเพลี่ยนแปลงได้ ฉันรู้ว
42:55่าต้องได้ค่ะ
42:56แล้วเข้า
42:57ชีวิตยืนยาวของวินเซ็นท
42:59์หวันก็
43:01ต้องไม่พามาอีกเพียบแน่เลย
43:03ฉันไม่คิดว่ากงานนะ
43:06บาเลยค่ะ
43:18นี่คือผลงานสุดท้ายของวิน
43:20เซ็นท์แหวนก็
43:21ซึ่งค่าตัวตายเมื่ออายุเพี
43:23ยง 37 ปี
43:25ตอนนี้เขาได้รับการยอมรับว
43:27่าเป็นหนึ่งในจิตรกรณ์ท
43:28ี่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกัน
43:35นะ
43:35คุณพูดถูกแล้ว
43:37ไม่มีภาพใหม่
43:41เราไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย
43:44ไม่ใช่เหรอ
43:46ที่ฉันเห็นก็คือทุกจีวิ
43:48ตมีเรื่องมากๆация
43:49ทั้งเรื่องดี และร้าย
43:55เรื่องดี
43:57ไม่ได้ช่วยรบร้านเรื่องร้ายเสม
43:59อไป
43:59แต่เรื่องร้าย
44:00ก็มันจะเป็นต้องทำให้เรื่องดี
44:02- ดีกลับแย่
44:03หรือทำให้มันหมดความสำคัญ
44:06แล้วเราก็ได้เพิ่มเรื่องดี- ดี
44:08ให้ชีฟิตเขาแล้ว
44:09อย่างแม่นอน
44:12และถ้าเธอดูให้ดี-ดี
44:15บางที เราอาจสร้างขวามเปลี่ยน
44:17ปลาย
44:18leก- ๆ ได้นิดหน่อย
44:22ไม่มีกราฟาดิส
44:26มัชและ
44:54สำหรับแบบนี้ จับวินเซ็น
45:05ถ้าเราแต่งานกัน ลูกๆจะต้อง ผม
45:08แดงมากๆแน่เลย
45:12หัวแดงสนิด
45:15ผมแดงสนิด
45:23ผมแดงสนิดกว่าทางต้องไว้
45:27ทางต่อเรียบสนิด
45:28สนิด
45:31การปลอด
45:32สนิด
45:32สนิด
45:33สนิด
45:35สนิด
45:37สนิด
45:46สนิด
45:50แสนวะ เร็วรวม