- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรรยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ี ควรได้รับคำแนะนำ
00:30ท่อน...
00:30นี่ตรงนี้
01:07ขอไปเธอ
01:11เพลงนี้ฉันเศร้า
01:15ข้าไม่อยากเลยแล้ว
01:21เพลงใหม่ก็คงเศร้าดังเก่า
01:29ด้วยความเศร้ามาจากใจคนเล่นเ
01:31อง
01:56ในโลกนี้
01:59มีกี่คนที่พลัดพล่า
02:02มีกี่คนที่สมหวัง
02:05เราสองคน
02:08ยังได้เห็นหน้ากัน
02:11ยังได้เล่นพิมพ์ด้วยกัน
02:13แล้วถือว่ามีโชคแล้ว
02:18จากเศร้าไปยาย
02:39คู่คนรำลือกัน
02:42ว่าพระราชจะท่าดกรรยาดน
02:44ั้นงามที่สุดในผู้กราพ
02:48แต่หายรู้ไหม
02:51วันทีงามที่สดของพระเจ้าอ่
02:53ะ
02:54ไม่ใช่ใบหน้า
02:59แต่คือจิตใจ
03:08ค่าเข้าใจแล้ว
03:12เรามาเริ่มพินกับตอด
03:30ใสองครับ
03:35ในรอ одинกท巨ปกตอด
04:07ลูกคิดดีแล้วหรือ
04:09ที่จะไปเป็นชายาของมังทีชว่
04:11า
04:13เพคะ
04:16วันนี้ลูกอาจเป็นแค่เพียง
04:18พระช่ายาของประมาณ简า
04:21และในวันขึ้ंหน้า
04:24มังทีชำวาจากเป็นพระเจ้าข
04:26องสาวรหравляonnen
04:30แต่อำนาจนั้นอยู่ในมือชาย
04:33หากวันใจมังทีชำวาไม่สน
04:34ิหร์ในตัวล��
04:37อำนาจนั้นอัoustจะไปอยู่ในมือ
04:38ยืออด gårอเป็นนะ
04:44จริงพี่คะ
04:46ที่อำนาจแท้จริงนั้นอยู่ใ
04:48นชาย
05:03และหากเมืองจีชวา
05:05นิยอมให้มาแต่โดยดี
05:08เสด็จพ่อ
05:11ก็คงต้องชิงมาให้ลูกแล้วพ
05:12ี่คะ
05:37จริงพี่
05:37เจ้าพี่ดูเกสมสำราหญดี
05:40เจ้าพี่ดูเกสมสำราหญดี
05:40เฉด็จไปที่ได้มาหรือเพคะ
05:42น้องท่านก็สงสราบดีอยู่แก
05:43่ใจ
05:45ว่าค่าเป็นที่ใดมา
05:48ถ้าฉันนั้นก็คงมีต้องออม
05:50ขอม
06:00ม่อมฉันขอสั่งห้าง
06:03มีให้เจ้าพี่ไปเล่นผินเอง
06:12เจ้ามีมิสิทธิ์มาสั่งค่า
06:17ค่าสั่งท่านไม่ได้จริงหรื
06:19อเพคะ
06:23ขนาดเจ้าพี่ไม่อยากเศษกับท่
06:25า
06:26เจ้าพี่ยังต้องทำเนี่ย
06:34เราสองพิเศษกัน
06:37ด้วยหงสาวดีหมายผู้มีกระทั
06:39งอังวะ
06:41แม้มีได้หรือ
06:43ข้ากระยกย่องท่านในฐานพระชาย
06:44า
06:46แต่การอันใดที่เป็นความสุข
06:47ของข้า
06:49เจ้าอย่าได้มาเก้าไกล
07:00มีได้ไปคะ
07:01เพราะอันไหน
07:03เจ้าต้องการสิ่งได้กันแน่
07:06นอกจากเป็นหญิงที่มีอำนาจ
07:08สูงสุดแห่งหัวสาวดี
07:12สิ่งที่ม่อมชั้นต้องการ
07:14ฉันคือการได้เห็นเจ้าพี่ถูก
07:17ทรมาน
07:19สิ่งใดที่เจ้าพี่ทรงโปรด
07:22ราบ
07:23น้องจักขัดขวาง
07:25ไม่ให้เจ้าพี่มีสุขสมนัดได
07:27้
07:32ต้องให้ค่ะ
07:39น้องท่าน
07:40น้องที่ทำอันเยอะ
07:42โอเคราะ
08:14เจ้ามีเหตุต้องไปเยือนหงสือว
08:15่าดีแล้ว
08:16พระเจ้าค่ะ
08:30สโตมังจอมีสารมาถึงเรา
08:32แจ้งว่าเจ้าทำร้ายพระชายาจ
08:34นเลือกตกอย่างออก
08:35มาเนื่องอันใดกัน
08:40ลูกมีได้ทำร้ายน่ะ
08:42แต่นางลมลงไปเอง
08:44เป็นเหตุสุดวิสัยพระเจ้าค
08:46่ะ
08:48สโตมังจอยมเชื่อทิดา
08:50มีรือจักเชื่อเจ้า
08:52ในสารแจ้งว่าพระทิดา
08:54ให้น้อยใจนะ
08:56ผู้เป็นบิดาจักมาหงสาวดี
08:58เพื่อรับนางกลับไปอังหวะ
09:10พระสับเลือด
09:13กับเนื้อความตัดเพราะรำ
09:15พันในสาร
09:18ที่แท้เป็นกลศึกเนี่ย
09:22อาศัยเหตุนี้
09:24พระเจ้าสโตมังจอจังมีข้
09:26ออ้าง
09:26เครื่อนพล้ายพลลงมาเป็นชิดห
09:28งสาวดี
09:31พระส Release
09:31กับโรคไม้เก่าตรงเชι้นคร้
09:33าน prevail
09:34ใช่ว่าคoremไม่รู้
09:36ว่าสโตมังจอคิดแข็งเมื
09:38อง
09:39แต่เมื่อเจ้าพิเศษกับนัศัย
09:40theory sowas
09:40กับนัศัยต่อแล้ว
09:41ก็คิดว่าจะเห็นกันหน้ากัน
09:42บ้าง
09:44ทั้งนี้เป็นพอเจ้า
09:46จัดการเรื่องในบ้านไม่ดี
09:48จึงส่งผลเสียมาถึงบ้านเมื
09:50อง
09:51เช่นนี้เจ้าจะทำเช่นไหร่
09:59ขอเดชะพระอายามีปุ่น
10:00มีเรื่องอะไร เร่งว่าไหม
10:02สหารสอนแน่ของเราแจ้งมา
10:04พังอังวะเคลื่อนทับแล้วพระ
10:05เจ้าค่ะ
10:08ฉะรอยอังวะจากว่างร้างสึก
10:10นานเกินไปกับมัง
10:12สโตมังจอจึงก็หายสึกถึ
10:14งทีนี้
10:16ดี ในเมื่ออยากรบก็มารบกันให
10:20้หนังใจ
10:22พระเจ้านันทับูเร่งส่งมีพ
10:24ระราชองค์การ
10:26ให้เกนภายพล เรียมนำทับหลว
10:29ง
10:29ขึ้นไปทำสึกกับพระเจ้าสโต
10:31มังจอแห่งอังวะ
10:34ด้วยพระองค์เอง
10:46กะวายบังคมเสร็จพอ
10:49ข้าอายเจ้าไปเฝ้าคนทันพระหนด
10:50ในป่ะ
10:51ไม่ได้เรียกหาจะกลับมาใหญ่
11:08ลูกมีการสำคัญจากเผ็ดทูน
11:10การนั่นได้ต้องเจรอจากันยามน
11:12ี้
11:14ลูกเกรงความจากไปถึงเจ้าพี่
11:16มังจีสูอ่ะ
11:18รึกพระนาเรธหรือ
11:22ลูกอยู่ภายนอก
11:25ก็ได้ทำการสอดแนมไปด้วยจริ
11:26งได้รู้ว่ะ
11:28บัตรนี้
11:30พระนาเรธจะตั้งกองทหารส่วนพ
11:32ระองค์
11:33คัดเอาแต่ที่ฟีมือชกาศ
11:37เกรงว่า
11:39น่าจะกำลังคิดการใหญ่
11:42จึงเร่งมากราบทูน
11:44คือเสร็จพ่อจากทรงตัดไฟ
11:46เสียแต่ต้นหลบ
11:54และส่งมีพระบัญชาให้ค่ะ
11:56นำกองทหารจากพริษนุโลก
11:59ขึ้นไปช่วยรบด้วย
12:04เจ้าจงกลับไปกราบทูนพระเจ
12:06้าหงสาวดี
12:07ว่าเราเจ้าฟ้าพริษนุโลก
12:10ขอรับสนองพระราชาวองค์การ
12:11นำทับไปร่วมรบสึกอังวะ
12:13โดยทันที
12:16พระเจ้าค่ะ
12:33หากจะตัดไฟแต่ต้นหลบ
12:35เจ้าว่าค่าควรทำเช่นไหร่
12:40คราก่อน
12:42เสด็จพ่อให้มันไปทำสึก
12:44และเสร็จสึก
12:46ก็ให้รอบสังหารเสียแต่
12:48ลูกทำมีสำเร็จ
12:50มันจึงรอดมาได้
12:54สึกอังวะครานี้
12:57ผากอ้ายเสลยมันไปร่วมรบด้
12:59วยลูกจากขอแก้มือ
13:07เช่นนั้น
13:09อาจจะให้เจ้าขึ้นไปรอกอังว
13:11ะกับข้า
13:14และให้มังจีชวาอยู่เฝ้าเมือง
13:16แทน
13:18หากไม่มีเจ้าพี่มาคอยขัดขวา
13:22อ้ายเสลยไม่รอนแนกกับเจ้าข
13:24้า
13:32เดือนสาม แรมหกคำปีมะแมน
13:36ข้าน้ำทัพอันมีช้างสามร้
13:39อย
13:40ม้าสามพันและใพล้พนอีกห
13:43กมือน
13:44ออกจากพิสนุโลก
13:46ไปร่วมกับทัพหงสาวตี
13:48เพื่อทำทรงคลามกับอังวะ
13:53ไม่เกินสองเดือนเราคงรุดถึงเม
13:55ื่องอังวะ
13:57ทัพพนเรธออกมาจากพิสนุโลก
13:59น่าจะมาถึงช้ากว่า
14:03ถ้ามาถึงแล้ว
14:05เจ้าจะกลงมือเยี่ยงไหร่
14:07ครานี้พระนเรศไม่ได้อยู่ลำพังต
14:10ัวเช่นคราก่อน
14:12หากมีอันเป็นไป
14:14พวกทหารที่ติดตามมาด้วย
14:16ผมไม่ยอมนิ่งเฉย
14:19ลูกคิดไว้แล้ว
14:22จักเอายาเบื่อ
14:25ผสมกับน้ำให้พวกมันกิน
14:28ข้าให้ตายสิ้นทั้งหมด
14:32จากไม่มีผู้ใดก็ความวุ่นว
14:35าย
14:37เอาเฉพาะพระนเรศกับทหารตัว
14:40นายเธอ
14:40ใครพลที่เหลือ
14:44หากยอมสวามีพักก็เก็บไว้
14:46ใช้งาน
14:49แต่หากไม่ยอม
14:51ค่อยค่ายตาย
15:12ที่นี่ดีนัก
15:14มีน้ำมีปลา
15:15อาหารอุดมสมบูรณ์
15:17เราพักกันสบายสักสองสามวัน
15:19แล้วค่อยเดินทางต่อ
15:20พระเจ้าค่ะ
15:25ทุนตามสัตว์จริง
15:29เทลานี้ก็ได้ม่อมเดินสิบก้
15:30าวก็ถอยก้าวหนึ่ง
15:33ไม่อยากให้ไปถึงอังวาเลย
15:38ค่ารู้
15:40แต่เขาเรียกมา
15:41เราไม่ไปไม่กลายเป็นกระบบทหรื
15:43อ
15:45เรามองเสียดายไพ้ผลและชั้งมา
15:47อุตสาห์สั่งสมฝึกกลือมา
15:51ฝึกจะหารเอาไว้ใช้
15:53กลับต้องเอาไปตายเพื่อหงสาว
15:54ดี
15:55หิดแล้วช่างเจ็บใจนะ
15:57นั่นสินหัน
16:15เตร็จพ่อ
16:17บัตรนี้ทับเมืองแปร์
16:19เมืองตองอูแลเมืองร้านชั้ง
16:22ต่างมาถึงกันโดยพร้อมน่
16:23า
16:24ยังก็แต่
16:26ทับพิสนุนโลก
16:27ไอโยทยาเท่านั้น
16:30ทางนั้นมีสารแจ้ง
16:32พนเรศ
16:33เดินทับออกจับพิสนุนโลก
16:37บัตรนี้ย่างเข้าเดือนเผ็ด
16:39เผ็ดมันทุนโลกถึงเมื่องแค
16:40ลง
16:41ใหญ่มันถึงเชื่องสานัก
16:48มันอ้างว่ามีเหตุ
16:50แต่ข้าไม่เชื่อ
16:51ไอ้ดวง
16:55เอ็งเขียนบอกไปว่า
16:57ที่ค่าเดินทับล่าช้า
17:03เป็นด้วย
17:06ช้างชนกัน
17:08โบราณว่าเป็นอัพมงคล
17:09ห้ามย่าตราทับ
17:12เช่นนี้ดีไหมพระเจ้าค่ะ
17:14ด้วยเกิดเหตุอาเพศ
17:16รายมิ่งเมือง
17:17ถ้ากระชาฐานต้น
17:19มีการคุ้งสั่ง
17:20ไม่เช้งพ่อเมือง
17:23ไม่เป็นมงคล
17:25แต่ตามตำลาวว่า
17:27เหตุต้องเกิดแก่ช้างต้นช้
17:28างส่ง
17:29จึงจักถือว่าเป็นลางร้าย
17:30นะพระเจ้าค่ะ
17:42เฮ้ยเพศ
17:44ข้าขอยีมของเล่นของเองหน่อยแ
17:45ทน
17:51นับแต่นี้ไป
17:53เองสองตัวมีชื่อใหม่ว่า
17:57รายแก้วจักรัด
17:58และภายสวัสดิมงคล
18:00เป็นช้างต้นของข้า
18:02ขอด้วยชะ
18:04แต่มันเป็นแมงกว่า
18:06ตุกตาเศรกบาลใช้แทนคนได้
18:08แล้วข้าจะอวยยดให้แมงกว่าง
18:10แล้วเรียกมันว่าช้าง
18:11มันก็เหลือของข้า
18:13ไอ้ดวง เอ็งเขียนไป
18:16ด้วยมีเหตุ
18:19พลายแก้วจากกลัด
18:21ชนกับภายสวัสดีมุงคล
18:24โอนทํานายว่าเป็นอาเภท
18:26ต้องหาเริกยาม
18:28ทําวิธีปัดรังควรเสร็จ
18:30ก่อน
18:30ถึงจะเดินทับต่อไปได้
18:32เป็นเยี่ยงอะไร
18:34พอใช้ได้หรือไม่
18:39สอบรับพระจับอ่ะ
18:40อืม
18:41พลาดนี้ พระเมรษหนีทับได้
18:45แต่จากหนีความตายหาได้ไหม
18:51บัดนี้พระมหาเทนคันชอบ
18:54ย้ายไปจำพันษาที่วัดมาเมือง
18:55แครง
18:57พระเมรษไปอยู่ทับที่นั่น
18:59สนตั้งใจจะกลาบพระอาจารย์
19:01นำมัดสักการพระคุณเจ้า
19:09ในเมื่อมันไม่ยอบมาตายดี ๆ ท
19:11ี่นี่
19:13ก็มีแต่ต้องตายที่เหมืองแครง
19:17เช่นนั้น ลูกขออาศาท
19:20พระเมรษหัวพระเมรษมาเท่าไว
19:23ไม่ต้อง
19:25เจ้าอยู่ช่วยนบทางนี้
19:30เหมืองท่านเรฟ
19:32ข้ามคนในใจนะ
19:51อังวา
19:51ทรงกระทรับอยู่ที่นี่ก็หลาย
19:52เวลาแล้ว
19:54มิแจ้งว่า
19:55จากทรงเคริญทรับไปอังวาเม
19:57ื่อได้
19:59ตึกอังวาอันนี้แท้จริงเป
20:01็นการภายใน
20:02อาหลานชิงอำนาจกัน
20:04ถ้าไม่อยากไปให้เปลืองแหลง
20:08มีไปก็เท่ากับนี้ทัพ
20:11มีเกรงอายาหลวงหรือ
20:14หากเกรงก็ต้องเกรงกันร่ำไป
20:16มันจะจบสินวันดายละพระคุ
20:17ณเจ้า
20:24คำโบราณว่า
20:26ทะเล
20:28เขียวงาน
20:29สตรี
20:31ราชา
20:32อาวุธ
20:34ถ้าสิ่งนี้ประมาจไปได้
20:36หากมีเกรงพระเจ้านั้นทะบูเลง
20:38แล้ว
20:38ก็หากกันเสร็จให้รู้แล้วรู่
20:40รอด
20:42อย่าสงย classified์เยาเล่นจะเป็นไฟ
20:51อันจะรบกันกันปร้อยกับพ
20:52ระเจ้านั้นทะบูเลงนั้น
20:54ถึงกำลังน้อยกว่าก็หากว่
20:56า unpredictable
20:57ไม่ แต่ที่ยังหักกันไม่ได้ ก
21:00็ด้วยห่วงพาพี่นางแล้วมัง
21:02จีชวาดอก
21:02แล้วคิดไม่ตอกเลยประคุณเจ้า ว
21:06่าจะต้องทำเช่นไร
21:22กุ้งที่เกิด เอาออกไป
21:38น้องท่านเจ็บป่วยอันใด ยายจ
21:40ึงมิยอมเสเบย
21:43พูดกักขังยี่ยงนาเฉลยชั้
21:44นนี้ ใครมันจะไปกินลง
21:47สึกครั้งนี้ เจ้าเป็นคนก่อ พ่
21:50อค่าแค่สั่งกักขังเอาไว
21:52้
21:53ไม่หลงโทษก็ทรงพากรุณามา
21:54กแล้ว
21:56จักลงโทษค่าหรือไปค่ะ จ
21:58ักลงโทษค่าหรือ
22:01สึกครั้นี้ จักโทษผู้ใดก็โ
22:04ทษองค์เองเธอ
22:06หากเจ้าพี่ดีต่อค่า วันนี้ก
22:09็คงไม่มีผู้ใดต้องลงตาย
22:10เจ้าไม่ต้องมาอ้าง
22:12พ่อเจ้าหาเหตุทำสึก หมายชิง
22:14หงสาวดีจากพ่อค่า
22:16แล้วมันผิดดิว่าค่ะ
22:18ทั้งเมืองหงสาวดี เมืองแปล หม
22:21อตมะ ล้านช้างแลอโยทยา
22:23เราก็ต่างชิงเขามาตั้งสิ้น
22:26ใครดีใครได้
22:29พ่อเจ้านั้นทับบุเลง จะห่วง
22:31อำนาจเอาไว้แต่มือตัวผู้
22:32เดียว
22:33เช่นนี้ที่ว่าชอบด้วยด้วย
22:43เจ้าพี่ เจ้าพี่กลับมาก่อน
22:45เจ้าพี่
22:53สิ้นเสร็จหมู่แล้ว หัวเมืองพ
22:55ากลังแข็งข้อจริงดำว่า
22:58ขอเดช้า
23:00มีสารจากพ่อเจ้านั้นทับบุเล
23:01งพ่อเจ้าค่ะ
23:02แจ้งว่าเป็นการสำคัญ
23:16ถึงพ่อเดช้า
23:33พ่านเรธขัดพระชาวองค์การ
23:37มียอมยกทัพไปช่วยเราพี่อำห
23:38วะ
23:40โอพ Tim
23:41ỡ 니다 พ่อมีพัอะปัญชา
23:43ให้ection จริงสินลงโทษประหาร
23:46มีให้เป็นเหยี่ยง ยางซื้อไป
23:53พระองค์
23:55พระองค์
23:58ช้างก่อนพระเจ้าค่ะ
23:59เจ้าจงไปเตรียมตัวให้พระ 보통
24:02เราจะไปเมืองแคงบันนี้
24:03มีได้พระเจ้าค่ะ
24:05เวลานี้พระเจาหงสาวดีมีประท
24:07ัพย์อยู่
24:08พระองค์เป็นพระมหาอุปฎาараช
24:09า
24:10ต้องประทัพย์อยู่ตัวแถมพระ
24:11องค์
24:12มีอาจเสเดmieนอน persuade ได้พระเจ้าค่
24:14ะ
24:14หน้าเสร็จพ่อมีรับสั่งให้
24:15ประหาชิวิตพہนั้นแรก
24:17ค่าจักอยู่ใช้ๆได้เยี่ย่งไหน
24:20น่าสนุกแท้
24:26ให้ค่าตามเสด็จเจ้าพี่ไปด้วย
24:27เธอด
24:29ค่าอยากดูเจ้ contin eg ประหารพระระณะ
24:31เรศ
24:34ข้าจะไปสอบโสนทวนความ
24:36มีได้ไปประหารผู้ใด
24:38จะได้ย이라는 mycket
24:40เสด็จห์พ่อมีรับสั่งกับ
24:41ประหาร
24:42เจ้าพี่ก็ต้องประหาร
24:45หรือเจ้าพี่จากฝากฝืน พระรช
24:47โงงการหรือ
24:48พระเจ้าค่ะ
24:54แบบพลัย
25:18ที่พระอนุชาตรัสก็ชอบด้วย
25:20เหตุผลนะพระเจ้าค่ะ
25:23มีพระโจงการให้ประหาร อย่างไรก
25:26็ต้องประหาร
25:27ถ้ารู้ หากข้างงดเว็น มีใช้แ
25:38ค่ผิดกฎหมาย ผิดวิน่ายนะครั
25:41บ
25:44แต่ยังรู้มิ่นพระราชอำแน
25:45่ ลบรูพระเกียตตียดของพระเจ
25:48้าของสาวดี
25:56แต่ข้ากับพระเจ้าเป็นดังพี่
25:57เน้อง จากทำได้เยี่ยงด้วย
26:06เอาอย่างนี้เถิดพระเจ้าค่ะ กระ
26:09มอม จากขออาสา
26:18อาสาอันไทย
26:20ในเมื่อพระองค์ มีอาจขาดพระ
26:22ราชองการ
26:24แต่ก็มีอาจประหารพระเรศได้
26:27กระมอมจากอาสา เป็นธุระให้พ
26:30ระเจ้าค่ะ
26:44ด้วยเป็นพระราชองการ
26:47พี่เองมีอาจเพิกเฉยได้
26:50จึงใครขอเฉินให้น้องท่านเสร
26:52็จมา
26:53เพื่อปรึกษาหารือ
26:55หาหลทางผลหนักให้เป็นเบา
27:01เจ้าพี่อยากให้ข้าไปหาก็นั่นเลย
27:03พระเจ้าค่ะ
27:19แดบพระองค์ต้องเสร็จไปเพียง
27:20ลังพร้ำ
27:21เจ้าพี่รับสั่งมาว่าเป็นการ
27:22ปะ
27:23ไม่อาจให้ผู้ได้รู้ได้
27:26แต่ระหว่างทาง
27:26ค่ะ มีเพ haz พ์แล้วพระเจ้าค่ะ
27:29ขี่บางจะประโรไปด้วย
27:31ที่ไม้รายมือมันไม่ใช่ชั่ว
27:33แต่ยังไร มันก็มีใช่พวกเราพระ
27:35เจ้าค่ะ
27:42เจ้าพี่ส่งแอนจหาร์
27:44น่าจะวางใจนะ
27:46เอาเธอพวกเจ้าไม่ต้องกลัวไป
27:50ถ้าจะไปเง็นเงียบ
27:54นอกจากพวกเราแล้ว
27:57ก็หามีพวกได้รู้ไหม
28:29เร็วไหว!
28:45พวกมันเป็นใคร!
28:55อย่างนี้ ไป!
29:00เยี่ยมสิ!
29:02อย่างนี้ พร้อม!
29:13เยี่ยม!
29:13เยี่ยมยัง!
29:23บอกกูมา
29:24พวกมึงหมายข้ากูได้เหตุใด
29:26ใครใช้มึงมา
29:53หยุดเธอด
30:00พระกนเจ้า
30:05พ่อได้แล้ว
30:06พยาเกียร์ พยาระ
30:30พยาเกียร์ พยาระม มันรับร
30:32าชการอยู่ที่นี่แล้ว
30:34มันเป็นลูกสิทธิ์ของอัต
30:35มา
30:36มีเชื่อสายมอนด้วยกัน
30:42ข้าได้ยินมาว่า
30:43พระนเรศก็เป็นสิทธิ์เอกของ
30:45พระมหาเทนเหมือนกัน
30:47เพราะว่าค่ะได้รับคำสั่ง
30:48ให้มาพระตุษ์ธรายพระองค์
30:50ข้าจึงotz์นก็รีบนำความม
30:52ห uniformlyบอการว�ขวนเจ้า
30:55มีคนสั่งให้ค่าดกันอันเลย
30:59พระเจ้าค่ะ
31:01มันเท็กสองว่าอยากทํา
31:02แต่ก็มีกร望ขัดทำสั่ง
31:05อัตมาละให้มันแสรงทําเป็
31:06นว่า
31:07รอบสังหารพระองค์แล้ว
31:08แต่ไม่สําเร็จ
31:09พูดได้สัง 이야기를
31:11อ้ายมังจประโรใช้หรือไม่
31:19มังจประโร
31:21มันก็ทำตามคำสั่งของนายมัน
31:25และนายมันเป็นผู้ใดนั้น
31:29ระองค์ก็ส่งทราบดี
31:46ตัวมี
31:48ตัวมี
32:12แม่เรฟ
32:15เราสองคน
32:17จะอยู่ข้างเดียวกันตลอดไป
32:20ใช่หรือไหม
32:23หากท่านอยู่ข้างค่า
32:26ค่าก็จะอยู่ข้างท่าน
32:30คือเป็นสัจจะวาจ้า
32:42คือเป็นสัจจะวาจ้า
32:52จับแฟน
33:10คือเป็นสัญกowing
33:20คือเป็นแน่
33:21ได้ยินมาว่า
33:22ทรงสังโบย
33:24และข้างพราค์เฮียงมังจประ
33:25โร
33:27มันด้วยเหตร Lucas
33:28ข้าทรงสันไปถึงผ้านเรนนป์
33:31เชิญให้เสร็จเกษ μαเจียราจาค
33:32กัน
33:34แต่เราว่างเถ้าน
33:36มังจประโรариกับสั่งคนไปซุน
33:37รอดทำหลาย
33:39หมายเอาชีวิตพันธิ์
33:42เป็นไปได้หรือ
33:44ถ้าพี่เลี้ยงมีใจจงรักพั
33:46กดียิ่งนัก
33:47ให้จึงกล้า
33:49ใจพักดีของมัน
33:51มีให้เสร็จพ่อ
33:53มีใช้ให้ค่ะ
33:56ข้อดี
33:58ที่พันธิ์เรียมมีเป็นไร
34:01แต่เพลานี้
34:03น่าจะคิดว่าทางของสวดีรอ
34:05บค่า
34:07น่าจะแขนข้ายิ่งน่ะ
34:15แต่ครานี้
34:18แม่พระนาเลศจักข้อดีรอด
34:20ไปได้
34:26แต่อย่างไรก็ไม่พนโทษประหาร
34:32ข้าให้มาเรียวส่งสารไปชีย์
34:33ใจ
34:34หวังช่วยหาทางพลหนักให้เป็
34:36นเปล่า
34:39แต่มีรู้ว่าน่าเรศจักทุก
34:40เราความโกฎ
34:42ยอมฝังค่าบ้างเดี๋ยวไหม
35:04แม่ว่าพระมาอุปราชามังจ
35:06ีชว่า
35:08จะมีได้คิดประทุศลายหมายเอาช
35:09ีวิตค่า
35:12แต่เวลานี้ข้าก็ถึงมีความผิ
35:15ด
35:16คิดคตเป็นกระบบทต่อพระเจ้
35:18านั้นถ้าบุลง
35:21อันจะเรียงโทษประหารนั้นหา
35:23ได้ไหม
35:42ถึงคล่าแล้วประคุณเจ้า
35:50ที่ค่าจะเป็นไทย
35:53ที่สุดที่สุดท้าย
36:28ข้าดะเทพเทวดา อันสถิตอยู่
36:32ทุกคิดสานุษิต จงเสด็จมาเป
36:35็นทิฟพยาญ ด้วยพระเจ้าหงส
36:38าวดี มีตั้งอยู่ในความสุจร
36:40ิษ คิดตะทำพยาญตารายแก่เรา เรา
36:45จึงขอประกาศ ให้เมืองพิสนุ
36:48โลก และอายโทยากับเมืองหงสา
36:52วดีนั้น
36:53ข้าดกัน นับตั้งแต่วันนี้ ไป
36:57จนสิ้นกระปะวัสสาร
37:23อันความสา الك시ฆ ทุกว่ Zhang
37:58เจ้าข่าว
37:59เร็วสิจ๊ะ แม่จา มาฟังเขาให
38:01ญ่เร็ว
38:01โอ้ย หยุดก่อน
38:03อะไรอ่ะจ้าแม่
38:04ข่าวอันใดหรือ
38:06ข่าวดีหรือข่าวร้าย
38:08ข่าวจับพี่นเรศจ๊ะแม่
38:10พระสิทมอรัฐ
38:11พึ่งมาเข้าเฟ้ากลับทุนพ่อ
38:12บัตินี้เอง
38:14ไป ถ้าอย่างนั้นรีบไป
38:15จ้าแม่
38:19พระวิสุดกระสับทุธี สะเด็
38:21จมาปัดี
38:28ทุธี
38:28ลูกส่งข่าวมาว่าก็อะไรบ้างเธ
38:29อคะ
38:31เมื่อแรมสองข่ำเดินหก
38:35ร้านเรศหลังทักษิโนโท
38:38ให้เทวดาฟ้าดิตเป็นพยาต
38:42ว่าพิสนุโนกและอโยทยา
38:45จากมิขึ้นต่อหงสาวดีอี
38:46กต่อไป
38:48เราเป็นไทยแล้ว
38:51เราเป็นไทยแล้ว
38:58เราเป็นไทยแล้ว
38:59เราเป็นไทยแล้ว
39:17มีพระรับบัญชาให้กรับออก
39:18มาเผ็ดทูน
39:19ขอให้อายุทยาเกรณพย์พลเต็
39:21มสะเบียง
39:22รักษาป้องครูประตูมึงให้ม
39:24ั่น
39:24ทรงคาเนวะต้องเกิดสงครามให
39:26ญ่เป็นแน่พระเจ้าค่ะ
39:29เราก็เห็นöd่ะ
39:33เจ้าขาว
39:36จงช่วยกัน
39:37ตรากเตรียมทุกอย่างให้พร้อ
39:38มไว้
39:39รับโดยกราบพระเจ้าค่ะ
39:41ประเดียวก่อน
39:44รับพระสุปภันพระจา Kazuto alsdelta
39:46พระสุปภันกระยากับลูก
39:48ยังถูกรังเป็นตัวประกัน
39:49อยู่ที่นั่น
39:51หากรบพุ่งกัน
39:53ลูกกับหลานจะทำเช่นไรแล้ว
39:58ขอเดี๋ยวช้า
40:00เวลานี้พระเจ้านั้นทับบรงและท
40:01ับหลวง
40:02ยังก็ทำสึกกันอยู่ที่อังว
40:03ะ
40:03พระนาเลศ
40:04ฉุยเอาจังหว่านี้ยกพลง่ว
40:06งไปหงสาวดีแล้วพระเจ้าค่ะ
40:09หัว?
40:12ไม่มีใครใจร้องนี้เกินที่ค่
40:13ะ
40:14ไม่ต้องหงแล้วแม่จ้า
40:18มีคนแร่มไปรับรับพระเจ้านั้
40:19นกลับบ้านแล้วจ้ะ
40:20ต้องหารแร่มมสามficiente
40:46Actor ต้อง companion
40:48อ่ะ ต้อง
41:21น้องสาย
41:38พี่ดีใจ
41:41พี่เจ้าอย่างไว้ใจพี่
41:47ได้เจอกันก็ดีแล้ว
41:50เราจะได้หาทางช่วยกัน
41:52ให้เจ้าผลจากโทษประหา
41:53นี่จำเป็นดอกจ๊ะพี่
41:57ข้ามิจำเป็นน้องรับโทษนะแล้
41:58ว
42:00ปัดนี้
42:02ข้ามิใช่เจ้าพระเทศสลาทที่อย
42:04ู่ใต้อานักของของสาววดีอ
42:05ีกต่อไปแล้ว
42:09ก็เลยนะ
42:15เมื่อแรมสองข้ามเดือนหก
42:18ข้าหลังทักสิโนโทกให้เธ
42:20วดาฝาดินเป็นพยาด
42:23ว่าพิศโลกและอโยทยา
42:26จะไม่ขึ้นต่อของสาววดีกต
42:28่อไป
42:37ถ้าเป็นไทยกับตัวเรา
42:45แต่เราเคยสัญญาว่าจะยืนอยู่ข
42:48้างเดียวกัน
42:52หากยืนอยู่ข้างเดียวกัน
42:56ต้องยืนเคียงบ่าเคียงไหล
42:57เท่าเทียมเยี่ยงมิสหาย
43:01ไม่ใช่ผู้หนึ่งเป็นนาย
43:04ผู้หนึ่งเป็นข้า
43:24เช่นนั้น
43:27บัตรนี้เราสองคน
43:32ยืนอยู่คนละข้างกันแล้วสินะ
44:00ต่อเป็นได้ข้าว
44:03วดทับหงสาวดีเพิ่งมีชาย
44:04ต่ออังวะ
44:09พอค่ากำลังคือเคิมนะ
44:11หากรู้ว่าเจ้าแข็งเมือง
44:15เจ้าเจอสึกหนักแน่
44:17หากเลี่ยงไม่ได้ก็ต้องเป็นไป
44:22ข้าจึงใครจะขอร้องเจ้าพี่
44:25ข้าจะขอภาพพินานกลับอโย
44:27ทยา
44:45ข้าค่าให้มีได้เรา
44:50ข้ามีพลหกเมือน
44:52บัตรนี้อยู่นอกกำแพงเมืองของ
44:54สาวดี
44:56หากจำเป็น
44:58ข้าก็จะบุฟาเข้ามาพาพี่นานอ
45:00อกไปให้จงได้
45:07เจ้า
45:10จักรบกับพี่เลย
45:14น้องชาย
45:27ข้าจะพาพี่นานกลับตอน
45:30หากเจ้าพี่ช่วยข้า
45:34ข้าก็มีจำเป็นต้องรบกับผ
45:36ู้ได้
45:54พระนเรศจากมารอรับอยู่ที่วัต
45:56เกาของพระมหาเทศ
45:58ซึ่งบัตรนี้เป็นวัตรา
46:00ถ้าจักให้คนไปเชิญเสร็จพระอง
46:01ค์
46:02ลักรอบออกไปทางท้ายวัง
46:05พาหม่อมฉันรักรอบออกไปทาง
46:06ท้ายวัง
46:11แล้วมินอัทเว
46:14และผู้คนในตำหนักของหม่อมฉั
46:16นเล่าไหมคะ
46:19มินอัทเว
46:21เป็นพระราชัดที่ได้
46:23ที่สื่อสายเลือบมันจากเสร็จ
46:25ปุ
46:25คงปล่อยให้ไปอโยทยามีได้
46:32คงเสด็จกลับได้เพียงพระองค
46:34์เอง
46:35กับข้าหลวงที่ตามมาเท่านั้น
46:39การนี้ถือเป็นการลับ
46:41จักทำเอิกกะเริกให้ผู้อื่นด
46:43ูมีได้
46:46จักเดินทางกันเมื่อได้หรือ
46:48เพคะ
46:49อีกห้าวัน
46:52พระหน้าได้จากมารอรับ
46:54จงเตียงพระองค์ให้พร้อมเถิ
46:56ด
47:12ค่ะมังจีนอง
47:15ถวายบางคมมายังเบื้องบาทพระ
47:17ช่างหงสาวดีนันทะบุเรง
47:19ราล่าชบิดา
47:58เวลา
47:58เวลา
48:16มาแล้วเพคะ
48:16เสด็จเธอดเพคะ
48:18ไม่ต้องห่วงลูก
48:31โอ้โฮนดี
48:38โอ้โฮนดี
49:01จริงของเจ้า
49:05หากไม่ได้อยู่ด้วยกันเวลานี้
49:09ต่อไปก็คงไม่ได้อยู่ด้วยกัน
49:11แล้ว
49:40ขอบคุณ
50:10เธอตรงนี้
50:13ที่นายเสร็จแล้วพ่อองค์เรีย
50:15วรอบ แล้ว เพ้าของส่วนพ่ออง
50:18ค์เหรอ
50:22พี่มาลา
50:27อะไรนะ
50:33ขอบใจนะเจ้าดำ นี่ไม่ลืมพี่
50:40สาสเสียงมารับพี่ถึงหงสา
50:42วดี
50:45อะไรกัน พี่จะไม่กลับไปกับข้า
50:49อย่างนั้นเลย
50:54พี่อยากกลับไปโยทยาทุกล่ม
50:56หายใจ
51:00แต่พี่ไม่อาจเทงลูก แลบริวั
51:03นเอาไว้ข้างหลังได้
51:12ยอมให้พระพิมนางกลับไปกับ
51:13เจ้า
51:15ก็มีสมควรแล้ว
51:20ถ้าก็พระธิดาที่เกิดแต่พระเจ
51:22้าบุเรงรองกลับไปด้วย
51:26ทางผมสาวดีคงไม่ยอมแน่
51:28ไอโยทยาเป็นไทยแล้ว
51:39แต่พี่ข้ายังไม่อาจเป็นไทย
51:40ได้
51:42เสียใจนะ
51:45เจ้าดำ
51:49ครานี้พี่เป็นคนเลือกเอง
52:07พี่ขอปากใจของพี่
52:12ไปกับเจ้าด้วย
52:17หากวันน่า
52:18มีวัสนา
52:23ที่จะกลับไปกลาบพระบาทพ่อก
52:25ับแม่ให้จงได้
52:26กลับไปกลับไปกลับไปกลับเม
52:56ื่อ
52:57- ข้าไปอยู่ในดีสักวัน และเค
53:18็ดโดยดีว่าเจ้าทําผิดต
53:20่อของสาวนีเยี่ยงไหล
53:21- หักแต่ข้า ต้องการรักษาช
53:23ีวิตพายผลไว้เพียงเท่านะ
53:24- ข้ากับไต ข้ากับบาท คุณท
53:27ี่ต่อยคือพล้ายฟ้าประชาชน
53:28ถ้าใช้พวกปกคอไม่ หนึ่งว่า
53:30เจ้ารู้ ยังมันต้องตายเปล่า
53:32- หากต้องการเป็นถ่าย เราจะแพ้ไม
53:36่ได้ แม้แต่ครั้งเดียว
53:38- จ๊ะพี่ย์ทำกันอะไร
53:55- หักแต่การ starting to do
53:59- หละ ตากการเอง
54:01- หละที่ต่อมา อีกรีบ
54:01- หละที่เยี่ยมเท่า
54:02- หละที่เยี่ยหรอ
54:03- หละที่เยี่ยม เมื่อ หละที่เยี่
54:03ยมเท่า
Comments