- 4 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00ท่านุ่นให้ siz ล้านmu pasta
00:20ป๋ยามุริงน้องป๋ยาลุงข
00:22องลูปทรงประประชวน
00:23บ้าควรที่เราจะต้องเข้าเฝ้าส
00:25ักคลา
00:26วันใช้ลูกวังต่อ ข้าก็จะใช
00:28้บ้างจากปั้นไหน
00:29ผ้าไม่อ่าพิเศษค่ะเจ้าหญ
00:31ิงนักซีแม่ดอ
00:32นี่คือคำสั่ง
00:34มังจีชวาจะต้องรู้ ว่าหากท
00:36างนี้ลูกโกร่
00:37แล้วจะเป็นช่างไร
00:39เห็นว่าเราชลาแล้วล่ะสิ
00:41ถึงนิกคิดจะพูดให้มังจี
00:43ชวา โดยไม่คิดถารือเรา
00:45เจ้าถ้าไม่เด็กข Winter
00:46จะปลกของคนได้อย่างไรพระเจ้าค่
00:48ะ
00:48หากวังว่าจะให้หนุ Jesse อยู่เย็นเป
00:50็นสุข
00:50บำลังหงสรวดีก็มี عาจฟ
00:53้าไว้กับพ่อของเจ้า
00:54ปุจะให้เจ้าสื่อบำลัง
00:56เป็นพระเจ้าหงสรวดีองงต่อ
00:59ไป
00:59หากค้าขึ้นสenzaเวราถ
01:01เจ้าจะแข็งเงิน
01:02ไม่ยอมขึ้นต่อหงสรวดีใช
01:03่หรื consist
01:04ขอเพียงเจ้าพี่ยอมปล่อย ข้
01:06าเขาจะเป็นไทย
01:07พอทำจากนิกก็ค่าได้อย่างไร ข
01:09้าวิยอม
01:11เสร็จปู
01:13บังจีชว่า มากราบเสร็จปู
01:29ของสวัดีพลาดเพ่นดินใหม่
01:36ทราหมาอุปราชามมังชัยสิ
01:38งขึ้นเสวยราด
01:49เฉริมพันนาม หารตาวดี เซ็งพย
01:53ุงาสีเซ็ง
01:54หรือที่เราเรียกกันว่า
02:01พระเจ้านั้นทับูเล่น
02:08พระเจ้านั้นทับูเล่น
02:31ต่อลดีจากนิกกต้องรวม
02:33สuesามมังช็ง compareต้ машอง
02:42พระเจ้าน devast闘
02:43จากนิกลัก คต 빨리ต้องหล fautfit
02:59ท Geschäft บอ makes淌สกรรม
03:20มวังอาจนะ
03:21วังอาจนะ
03:23บัุฐฐานเสรอบstagก揀ธราค
03:24มีผู้ได้ไม่ใหม่
03:26พรมหาธรรมราชา ทรงพระประ
03:28ชวน
03:29จิงให้พณะเลทยorgeเป็นตัวแท
03:31นพระองค์
03:32นำเครื่องบรรนาการมาจาก พระเจ้า
03:34ค่า
03:36ผู้ใด
03:38เจาฝ้าเมืองค Hank
03:41นอกจากมิส � subscribersมาแล้ว
03:43ยังไม่ได้ส่งผู้แทนพระองค์
03:46และไม่ได้ส่งเครื่องบรรนาการเข
03:47้ามาถ่วาย
03:47ด้วยพระเจ้าค่ะ
03:55เมืองค่างเป็นเมืองเล็ก
03:57กล้าเหิมเกริมเช่นนี้
03:59เฉรอยจากมีใครชักยายอยู่ข้างห
04:00ลัง
04:04พระเจ้าสตรมวังจอพระเจ้าอ
04:05่าของค่า
04:06เสด็จมาหรือไม่
04:27เจ้าฟ้าเมืองค่ 않고แข่งข้อเช
04:29่นนี้
04:30พระเจ้าของสวดีพระองค์ใหม่
04:34เพลานี้คงอยู่มีเป็นสุขแน่
04:37อีกไม่นาน
04:39มันคงจะยกทับขึ้นมาประปล
04:40่าง
04:41ไม่ให้มังอื่นนะเป็นเยี่ยงย藩
04:46เมืองคลางอยู่ห่างจากหงสวดีย
04:47ิ่งนะ
04:48ซ้ำยังอยู่บนเขา
04:51ช้างมาพร้ายพลหงสวดีนั้นเล
04:54่า
04:54มาจากที่รุ่ม
04:56ไม่ชินกับที่สูญ
04:59ว่างจากเอาชัย
05:02มีใช้ง่าย
05:07แต่เดินเมืองอังวะเราเนี่ย
05:09มีหน้าที่ส่วนๆ ควบคุมหั
05:11วเมืองทั้งเหนือ
05:13พวกมันแข็งข้อขึ้นขลาเ
05:14นี่ย
05:16ของสวดีมันจากได้สำนึก
05:18ว่าอังวะสำทันเพียงใด
05:25ลูกพ่อ
05:28เจ้าชลาจริงนัก
05:30เจ้าวางแผนยุยงให้เมืองคัน
05:31แปลพัก
05:34ไม่เพียงของสวดีต้องมาเง้าเรา
05:37แต่หัวเมืองเรานี่
05:39ต้องมาเพิ่งบรรมีเราอีกด้วย
05:42เรียกว่า
05:44ได้
05:45ทั้งขึ้นทั้งง่อง
05:47สงครามต้องเกิดแม่
05:50ถึงคลาที่ลูกจากได้หล้างอ
05:51าย
06:00ถ้าของสวดีต้องการมีชัย
06:04มังจีชวา
06:08จะต้องคลาทมหาเรา
06:21สวดเวลา
06:23ทันสุดท้าย
06:28ทางการมีสัย
06:31ทางการมีสัย
06:38สัย
06:39ขึ้นัง Breakthrough
07:09บ้าบสิทธาเอง บ้าบสิทธา
07:18เอง บ้าบสิทธาเอง ที่ทุกท้
07:24อง
07:26ข้าขอขอบใจพวกท่านทั้งหล
07:31าย
07:32ที่มาร่วมพิธีถือน้ำกระทํ
07:34าสัตว์ในวันนี้
07:36เมื่อได้ผ่านพิธีถือน้ำกระท
07:39ําสัตว์แล้วใส
07:41ในภายภาคหน้า หากผู้ได้คิดค
07:45ดทรยดต่อข้า
07:47ขอให้มิตายดี
07:53มีแต่ความพินาสล่มจม
08:00แต่หากสื่อสัตว์จงรักพัก
08:02ดีต่อข้าแล้วใส
08:05ขอให้มีความสุขความเจริญส
08:08ื่อไปด้วยเธอ
08:11ส่งพาเจริญ
08:12มีแต่สมติ
08:42เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
09:37STAR.
09:37ซ่าว.
09:38าหาร่าune.
09:38ไม่ได้คริบarse aplicable,
09:57นับจากวันนี้
09:59มิรุว่าจากได้พบกันอีกเม
10:00ื่อได้
10:03วันอุตรายายของทุกปียังไ
10:04งเหรอ
10:06ข้าจะเป็นรอเจ้าพี่ที่เดียว
10:21แพ่นดิ้นของสาวดี
10:23บัตรนี้เป็นของพ่อค่ะ
10:28ข้าเป็นเพียงพระมหาอุปรา
10:29ชา
10:31ที่เคยให้สัญญาว่าจากให้อโ
10:34ยทยาพ้นจากการเป็นประเทศรา
10:35ช
10:42คงไม่อยากทำได้แล้ว
10:49คล้ายเข้าใจ
11:03พันเรียก
11:06จำคำพี่ไหว
11:09ต่อไปผ่ายหน้า
11:12แม้ว่าหงสาวดีกับอีโท
11:14ยา
11:15จะเป็นบ้านพี่เหมืองน้องกันไม
11:17่ได้
11:21แต่เจ้า
11:28เจ้าจะเป็นน้องของพี่เสมอไป
11:30ที่เจ้าจะเป็นประเทศ
11:34ที่เจ้าจะเป็นประเทศ
12:11มินาทเว ไม่ได้เจอหน้ากันหราม
12:16ปี นาจจะไม่ได้เลย
12:19จึงได้พามากราบเป็นไร หากปะ
12:23หน้า จากได้รู้ว่าเป็นยาติก
12:25ัน
12:28พระเจ้าบุเรงนอง ทรงอุตสาห
12:30์แต่งตั้งให้มินาทเวเป็นเมี
12:32ยวสาห์
12:33กินสวยสาห์อากรเมืองพิศนุ
12:35โลก
12:37แล้วย่ายพาพี่นางไม่พาลูกไป
12:39เยี่ยนพิศนุโลกบ้างหรอ
12:43ว่ากอะไรนะ พี่กับลูกไปพิศนุโ
12:47ลกหรือ
12:48หรือจะไปกลาบตายายที่โยทยา
12:50ดิ
13:04พี่กับลูกมันตัวกับกัน ท
13:08างนี้มีหรือจะปล่อยไป
13:10แต่อีกไม่นาน เราคงต้องแตกข้าก
13:13ับหงสาห์วะดีก
13:15สิ่นfedระมี่พระเจ้าบุเรงนองแล
13:16้ว พระพินางอยู่ทางนี้ จะมีไพย
13:19แปลูกหรือที่กับลูกหนีไป
13:22พระเจ้านั่นทับุเรงจักสง plug Baby
13:25เป็นมูลเหตุในการยกทัพไปทำ
13:27สึกกับพิศนุโลกแล อโยทย
13:29า
13:29พระเจ้านั่นทับุเรงเพิ่ง Reeseway r
13:31azz
13:33ในพระไทยมีแต่ความหวาดแล้
13:34วแว่
13:35หัวหัวเมืองน้อยใหญ่จากแข็
13:36งข้อ
13:38เจ้าจงรักษาตัวให้ดี
13:42ต่อแต่นี้ไป
13:44ไฟส่งคลามจะล่ามไปทั่ว
13:46ค่อยดูเธอ
13:56พระเจ้าอังวะมีสารตอบมาแล้
13:57ว
13:58ว่าจะมีช่วยการสึกเมืองครั้ง
14:00และจะมีกระทำการได้จนกล่าเจ้
14:02าจะขอหังมา
14:05พระเจ้าอังวะ เป็นน้องชายป่าง
14:08มัรดาของอสเด็บปุ
14:09ทั้งพระอาครามเหสีเองยังเป็
14:13นพระพินังของท่าน
14:17เราเป็นย่ากน via เธึงสองฉัน
14:19ท
14:29หัวเข้ามา
14:33ข้าไม่ทำ
14:34เมืองอางวะมีความสำคัญยิ่
14:35งนัก
14:37ถ้าเราคุมอางวะไม่ได้
14:38ค่ะเข้าไม่อาจนอนตาหลับ
14:41เจ้าจากต้องไปขอข้ามาพระเจ้า
14:42อางวะ
14:43และเข้าพิธีอฟิเฟยกับนัท
14:45สีนแม่ดอ
14:46ข้าไม่ทำ
14:50ข้ามีได้มีใจให้นั้น
14:52หัวใจของข้า
14:54ข้า beneficent
14:55ishing F lindo
14:55ชีชัว
15:02ข้าจะไปปราบกระบบตเมืองทาง
15:06และนำชัยชนะกลับมา
15:09อากข้าทำสำเร็จดังว่า
15:12ข้าจะขอพระราชธาน
15:13พระราชธานกันระยา
15:15ให้เข้าพิทยาวิเศษเป็นพระช
15:17ายาของข้า
15:37หลังจากนั้นไม่นาน
15:38พระเจ้านั้นทบูเรงก็มีพระปั
15:40ญชาให้พระหมาอุปราชามังจ
15:42ีชวา
15:43นำทัพขึ้นไปตีเมืองคั่ง
15:47โดยมีค่า
15:50นำทัพจักพิสูโลกไปสมทบ
15:55และมีพระสังกระทัพ
15:56อุปราชเมืองเมาะตามะ
16:00นำทัพขึ้นไปร่วมรบด้วยอ
16:02ีกแรง
16:04เมืองคันเป็นที่ราบประเนิน
16:05เขา
16:07ทางขึ้นสูงแคบชัน
16:10ส่วนด้านหลังก็เป็นน่าผ่
16:11าสูง
16:13ชายภูมิดีเข้าติยาต
16:17หากพากันบุเข้าไป
16:18ก็ไม่ต่างจากปลาไว้เข้าใส
16:21่
16:23จะพากันตายเสียหมด
16:28เรามีสามทัพ
16:30ต้องผัดกันเข้าติ
16:32เล่นมันที่เผอ
16:33จึงจะบุกเข้าไปได้
17:16มีเรื่องอันได้เจ้าพี่
17:30พวกเจ้า
17:33ต้องมารำบากพระค่าเธอแท้
17:39ท่านมังจีชวาง
17:41ตู้จนสุดใจเพื่อพิสาของค่
17:42า
17:43ค่าผู้เป็นนอนแท้ๆของพระราช
17:45ทาติกลิยา
17:46ก็จะช่วยท่านจนสุดใจเช่นก
17:48ัน
17:51เช่นนั้นสึกคลานี้ก็แพ้ไม่ได
17:53้สินะ
17:55แพ้มีได้ก็ต้องชนะใช่ไหมว้
17:58พวกเรา
17:59พระเจ้าค่า
18:11วังใจเลยเจ้าพี่
18:13สึกเมืองคลังคลานี้
18:16เราต้องชนะเท่านั้น
18:26ทับทั้งสามของพวกเราแยกหน้าท
18:29ี่กัน
18:30ทับมังจีชวาง
18:32บุคเข้าต่อสู้กับทหารเมือง
18:33คลัง
18:34ในช่วงกังวัน
18:45น้ำ!
18:52ยิน!
18:57ด darn oi ดาย!
19:01ว้า!
19:02ด yi!
19:03รุร!
19:05ไปไป ไป
19:20ทุกคนลง!
19:35พอปีนนภา ขึ้นไปทางด้านหล
19:37ัง
19:38โดยที่ทับเมืองครั้ง ไม่ทันได
19:40้สังเกตเห็น
20:22ในเวลากันคืน พสังขทัด ยก
20:26ทับหนุนนำเข้าจมตัย
20:29จนฐานเมืองขัง ไม่มีเวลาได้ห
20:32ยุดพัก
20:38ทุกคนลง!
20:38เฮ้ย!ทีช่วยกระดับเฮ้ย!
20:45เธอนก็เดียวไปก่อนทุกคนเดีย
20:46ว
20:46เธอทางนี้พูดโสเกียนด้วยเอง
20:49ในเท่ามาก!
20:53เย้ย! เดี๋ยวไปล่ะ
20:56ขอบคุณที
21:40สึกหนึ่งครั้ง จบลงด้วยชัย
21:43ฉะนั้น
21:45แต่สึกภายในของหงสาวดี
21:49เพิ่งเริ่มประทุขึ้น
22:03ทับของพระหาอุปราชามีชัย
22:05ฉะนั้น
22:06จับเจ้าฟ้าเมืองทางได้เหรอ
22:09เป็นข่าวดียิ่งนะ พระเจ้าค
22:11่ะ
22:13ครั้งนี้ฉะนั้น แต่ครั้งต่อไปไม
22:16่แน่
22:18หากพระเจ้าอังวะคอยหนุ่นหล
22:20ังให้หัวเมืองทางเหนือ
22:21กระด้างกระเดืองกับเรา
22:24ของสวัสดีคงต้องทำสึกอยู่ร
22:26่ำไป
22:29และอย่างไร
22:30แทนที่จะกระทำสึก
22:33เราควรหาทางรังหับเภทแห่ง
22:35สึก
22:36ไม่ดีกว่าหรือ พระเจ้าค่า
22:45ขอเดชชะ
22:47พวกค่าทำสึกได้ใช่ใช่นะ
22:49และได้จับตัวเจ้าฟ้าเมืองค
22:51ัง
22:51มาตามพระบัญชาพระเจ้าค่ะ
22:54ลาดคอมันออกมา
22:55ไว้ดู
22:59ไว้ดู
23:09เจ้าฟ้าเมืองคัง
23:11เจ้าวังอาจกระดั่งกระเดืองต
23:13่อเรา
23:14ถหาร
23:17จงเอาตัวมันไปตัดหัวเสีย
23:18ประจาล
23:19อย่าให้เจ้าเมือประเทศสราชเม
23:21ืองอื่น
23:21เอาไปเยี่ยงอย่าง
23:24ไปกู
23:26ไปกู
23:28ไปกู
23:30ไปกู
23:31ไปกู
23:34ไปกู
23:39ประมหาอุปราชา
23:41เจ้านำทัพมีชัยเนื้อเมือง
23:43คัง
23:44เป็นที่ชื่นชมยินดียิ่ง
23:47ค่าขอปูนบำเน็ต
23:49มอบทรัพย์สมบัติเมืองคั
23:50งให้เจ้าเกิงหนึ่ง
23:52อีกเกิงหนึ่ง
23:53แบ่งให้พระนเรศและพระสังคท
23:55ัดเท่าเท่ากัน
24:00เป็นพระมากรุณาพระเจ้าค่ะ
24:06พระมหาอุปราชามังจีชว่
24:09า
24:12เจ้าเป็นแม่ทัพทําศึกได้
24:14ชัยเป็นครั้งแรกในแผ่นดิ
24:16นของค่า
24:18ค่าจากมอบพระชายาคู่บารมีเป
24:20็นรั่งวันให้
24:25รำม่อมขอน้อมรับ
24:28ด้วยความสำนึกในพระมาหากรุ
24:30ณาประอย่างยิ่งพระเจ้าค่ะ
24:33เศรณามาติ
24:35เจ้าพระนักงานทุกรมกองจงไป
24:37เตรียมการ
24:39ค่าจะจัดพิธีอภิเศกสมรส
24:41อันยิ่งใหญ่
24:43ให้แก่พระมาหาอุปราชามัง
24:45จีชว่า
24:48กับเจ้าหญิงนัดสีนแม่ด
24:49อแห่งเมืองอังวะพายในเดือน
24:51หน้า
24:53มีป่ Bruno ที่สมรสติ
24:56คมีป่าคือใคร
24:56น prominentlyเมืองอังว่า
25:08ความสำนับในของดู
25:11ก็ไม่ได้
25:27ใหญ่สงทำเช่นหนี
25:31เพื่อความมั่นคงของหงสาวดี
25:38แต่ค่าเคยบอกท่านแล้ว
25:42ว่าค่ามีได้รักนั่น
25:45แต่หัวเมืองทางเหนือจะอยู่ในค
25:46วามสงบ
25:48เจ้าก็ไม่ต้องออกไปรบ
25:53เจ้าทั้งสงครามนักนี่ใช่เลย
25:57เจ้ามีอยากค่าคน
25:59มีอยากเห็นไท้ผลลมเจ็บลมต
26:01าย
26:02ด้วยครานนี้เพียงเพื่อสัตรีผ
26:04ู้เดียว
26:05ชีวิตใครผลเจ้าเขาไม่เสียได
26:07้แล้ว
26:15ที่ผ่านมา
26:17พระใจอ่อนกับเจ้ามากไป
26:21แต่ครานนี้เป็นพระบรมราชองการ
26:24ออกไปต่อนหน้ามหาสมาคม
26:26เจ้าจะปิดผิวไม่ได้
26:30ที่ผ่านมา
26:34ข้าขอร้องท่าน
26:37เยี่ยงบุตรขอร้องบิดา
26:44ไปหากพระองค์
26:47ตรักว่าเป็นพระบรมราชองก
26:48าร
26:52กรมมก็ขอทูนล่ะ
26:54ตรักว่าเป็นพระarthち
27:20พระชา...ต้องพระเมตตาด้วยไหมคะ?
27:24เมียดเลย
27:26พระชาติกันเลยอย่าไหมคะ?
27:28เข้ามาอันเชิญเสร็จออกไปแล้ว
27:29ไหมคะ?
27:57เมียด!
27:59เมียด!
27:59พระบอกเมียด!
28:11พระเจ้าอ่ะ
28:14จะสะได้ไปที่ได้
28:23มีพระบัญชาให้หม่อมชันไปม
28:26อตมะ
28:28ไปสร้างวัด
28:30สร้างกุศลให้ดวงพระวิญญา
28:32ณของเสด็จพ่อ
28:35เมื่อแล้วเสร็จจึงค่อยกลับ
28:36มา
28:41ที่ข้างแต่เกิดมา
28:42นี่เคยย่างเท้าออกจากวัง
28:45คราวนี้สั่งไปถึงมอตมะ
28:47ก็คงไม่ผิดกับกันในระเทศ
28:48ที่ออกไปตาย
28:49พระ Entrepreneur
28:49ก็คงไม่ปราด
29:06อดสละมะ
29:15พระ Harmonia
29:18Irr всем Vincent
29:20ค่าอยอบแล้ว
29:24adoraไปไม่ปะ
29:28ค่าอยอบแล้ว
29:29ลี่ฟ้า
29:37ค่าอยอบแล้ว
29:39ไม่ยิบไหม
29:40ว่าค่าอยenizอบแล้ว
29:50ไอ้นอบแล้ว!
30:36เจ้าพี่
30:41เจ้าพี่
30:43ข้าจะต้องไปแล้วนะ
31:05ข้าคับใจ
31:07ผลไม่ไหวก็ไปกับค่า
31:10ในเขตกำแพงเมืองพี่สุนุโร
31:11คค่าเป็นใหญ่
31:13ค่าจะไม่ยอมให้ใครมาทำไรเจ้าพ
31:14ี่
31:22นองพี่
31:27อย่าว่าแต่กำแพงเมืองพี่สุ
31:29นุโรคเลย
31:40ต่อให้เป็นกำแพงเมืองอโยท
31:42ยา
31:47ก็ขวางพระเจ้าองสาวดีหาได้
31:49ไหม
31:57ต่อให้
32:21ต่อให้เจ้า
32:23ต่อให้เจ้า
32:30ท่อให้เจ้า
32:31ใด้ท้า
32:32ทำ lasts
32:32ใจ
32:32ต synthesizer ทราพ
32:54รำได้!
33:07มันเป็นหน้า!
33:11ไป!
33:14ไว้!
33:15พวกนี้โอร์ต่อไป!
33:16เร็ว!ไป!
33:18ไป!
33:19เรื่องบนี้!
33:24เร็ว!
33:27พูดแจ!
33:38ไหน!
33:38ดี!
33:55มีคนผู้หนึ่งบอกค่าว่า
33:57กำแพงเมืองพิศโลก
34:00หรือกำแพงเมืองอโยทยา
34:02ก็มีอ่างต้านชับของพระเจ้า
34:04หงสาวดีได้
34:07ด้วยมีพล้ายพนนับแสง
34:09พี่เขาหินความใส่กำแพงคนล
34:11ะก้อน
34:12นี่นานก็พังลงจนได้
34:15แต่เราจะมีรอความตายอยู่หลังก
34:18ำแพง
34:20หากทับหงสาวดีบุกมา
34:23เราจะออกไว้รอบกับมัน
34:25ค่าตรงการคนมีฟรีมือดีมา
34:27อยู่กับค่า
34:29คนที่เก่งที่สุด เร็วที่สุด อ
34:33ดทนที่สุด
34:35กระหารที่สุด
34:36พวกเองจะออกรบเคียงบ่าเคียง
34:39ไหร่กับค่า
34:40เป็นทหาเด็กของค่า
34:42สหาเด็กของค่า สหาเด็กของค
34:43่านัก
34:44สหาเด็กของค่านัก
34:45สหาเด็กของค่านัก
34:47สหาเด็กของค่านัก
34:53สำหรับข้า อิสรพา อยู่ใกล
34:57้แค่เอือมมือขวา
34:59แต่สำหรับมังจีชวา อิสร
35:03พา กลับหลุดมือไป
35:21แย่ bringing всех carbs
35:27สำหรับมัน
35:39เจ้าพี่
35:40เจ้าพี่
35:59การอันพิเศคในคราวนี้
36:02เป็นไปเพื่อประโยชน์ต่ออัง
36:03วะแลหงสาววะดี
36:07ข้าขอยกย่องน้องหญิง
36:10ที่ยอมสลาดพระองค์มาเพื่อการผม
36:12แผ่นดิง
36:14แต่เมื่อเป็นเช่นนั้น
36:17การร่วมอัพิรมยอบเป็นการ
36:18ฝืนใจทั้งสองฝ่าย
36:21หาบังควรไหม
36:26ถ้าขอเชิญน้องท่านพักพอให
36:28้สำราญใจเธอร์
36:31ข้าจะไปอยู่ในที่ของค่า
36:34โปรดตั้งหม่อมฉันก่อนเพคะ
36:45จริงอยู่
36:48ที่หม่อมฉันไม่ได้มีจิตปฏ
36:50ิพัสต่อเจ้าพี่เลย
36:52แม้แต่น้อย
36:55แต่...
37:14ในเมื่ออภิเศษกันมาแล้ว
37:19หม่อมฉันก็ได้ชื่อว่าเป็น
37:21...
37:24เมีย
37:28สิ่งใดอันพึ่งมี...พึ่ง
37:31ได้...
37:37หม่อมฉันก็ต้องได้
37:44ถูกอย่าง...
37:47มีว่าสิ่งใด
37:48ไม่เห็นว่า...
37:54น้องคิดว่า
37:55ไม่เห็นว่า...
37:58เจ้าไหร่
38:27ไป!
38:47พวกเองบุกเข้าโจมตีเสียงด
38:49ังปานนี้
38:50ไปไหนก็ตายเปล่า
38:52เอาไหม
38:53เราต้องค่ะ
39:04พวกเองเห็นหน้าสองคนนั่นหรือ
39:05ไม่
39:07หน้ามันถ้าจะกลัวนะพระโจคค
39:08่ะ
39:11อ้าวไหม
39:12โอ้ว!
39:13มันพ้ามาปลดเลย
39:15ลาดนั้นเรามาปลด
39:17ป้าไม่พาตกนารกเท็ดแท้
39:20ไอ้นารกนั้น
39:21ยังรายต้องไปแน่
39:23แต่ขอกินเล้าให้ชัมมุราก่อน
39:24เผ็ด
39:27พระเจ้าค่ะ
39:32ข้ามมืดป่านนี้แล้ว เองมาทำกั
39:35นไหร่?
39:38ข้าใช้ให้เร่งมา ให้ข้าวได้มา
39:40กับทวงการสำคัญ
39:42คือเดียนก่อน พ่อแกไปเจอช้
39:44างป่า โขงใหญ่งางาม
39:47พ่อก็เลยตามมันมาจนถึงกำแพ
39:48งเพชร
39:50แล้วอย่างไร?
39:53ก็เลยไปเจอพวกหงสวดีเข้า
40:13เสียงอันใด
40:29เกิดเหตุอันใด
40:32เกิดเหตุอันใด
40:48เกิดเหตุอันใด
40:49พวกพ่ายทำงานกันเชื่องช้านัก
40:51ก็มอมเลยสั่งสอดพ่อเจ้าค่
40:52ะ
40:59อ้าว!
41:01ตายหมดเลย
41:03เจ้าพี่มือวัยใจเร็วนะ
41:06แล้วต่อไป แค่จะคุดดินทำถนน
41:08ให้เล่า
41:12พวกเหตุ Vanessa
41:14เอาทร Leah
41:14ส่งไป leggไล
41:15tesร lootให้เสือมันได้กลิ้
41:18พเจ้าค่ะ
41:19กลับไปหงศาวสดี
41:21ไปรายงานว่าไพรี่เกนมาเป็นไข
41:23่ป่าตายสิน
41:25ท่ารับสนอมพระบัญชา
41:26ให้ทำถนนไป Opportunity
41:27ให้แล้วเสร็จนồiๆ
41:29หากมีเร่งส่งคนใหม่มา
41:31ทำให้งานล่าชา
41:33พ่อ เพ็ดทูนให้ร่งโทษทุค
41:34ม
41:34ไม่ไหวหน่ะ
41:36รับด้วยก้าพระเจ้าค่ะ
41:45เสด็จพ่อก็สงสาพเรื่องทำถนนด
41:47้วยเหรอ
41:48สงสาพ
41:51เพราะเหตุว่ามังแยะจอชวาน
41:53ั้นเที่ยมโหดนัก
41:55พวกไทยใหญ่ที่ถูกเก่นไปเป็น
41:56พระทราบถนน
41:58มักพากันหนี
41:59รอดบ้าง ตายบ้าง
42:03ที่รอดตายไปถึงอายุทยาก็มี
42:04ไม่น้อย
42:08นี่เพียงทำถนน
42:10ของสาวดีกันทำยุงฉาง
42:11เริ่มสาสมสเบียง
42:12คงจะเตรียมทำสึกครั้งใหญ่
42:16เสร็จพ่อจึงใช้ค่าขึ้นม
42:17หาพี่
42:21ปีนี้พ่อแก่ลงมาก
42:24ทั้งยังเจ็บไข้ได้ป่วยไม่เว
42:26้นวัน
42:30ทางของสาวดีของคาเนว่าพ่
42:32อคงอยู่ใดไม่นาน
42:35พ่อ
42:37คนเราเกิดมาก็ต้องตาย
42:40แต่หากพ่อจะตาย
42:43ก็ขออย่าให้ลำบากแก่บ้านเม
42:45ื่อ
42:47เจ้าข่าว
42:49เจ้าจงนำคำพ่อไป
42:53เจ้าค่ะ
42:55นั้นถ้าบุเรงหวานระแวงในต
42:57ัวพี่ฉายเจ้าหิ่งนะ
43:00ถ้าหากข้อตาย
43:03ชะรอยจะแต่งตั้งผู้อื่นมานั่ง
43:05บันลังอโยทยา
43:19เจ้าสองคนจักทำเยี่ยงไหร่
43:44อโยทยาเสียคนดีมีฝีมือไป
43:46เกือบหมด
43:49แม้ข้ากับเสด็จพ่อ
43:51จะต้องฟื้นฟูกองทัพขึ้นมา
43:54แต่ก็ยังไม่ดีดังเก่า
43:57ทางนี้เล่า
44:00ทหารทางนี้
44:02พอจะมีฝีมือเป็นเอง
44:04แต่คนของเรายังน้อยนัก
44:06ยังไม่พอ
44:07หากต้องสู้กับทัพใหญ่
44:13เช่นนั้นก็ต้องด้วยผ่าคนมาเสร
44:15ิมทัพ
44:26จริงสิ
44:29พูดแล้วข้ากันหนึกได้
44:32ข้ามีของมาฝากพี่
44:35รับรอ
44:36พี่ต้องถูกพระไทยแน่
44:56นี่หรือ
44:57ของที่ว่า
44:58ประเจ้าค่ะ
45:26ประเจ้าค่ะ
45:26ดาบทำจักเหล็กน้ำพี
45:27พระเจ้าค่ะ
45:51ดาบนี่ดีนะ
45:54ค่ะ
45:55ขอเดชะ
45:56ดาบเหล็กน้ำพีย์เป็นสุด
45:58ยอดดาบ
45:59เนื้อเหล็กเนียว
46:00เบาแต่ทนทาน
46:01ทั้งยังเป็นกัยศิต
46:03พุ้งพรองผู้ใช้ให้แคลวพลา
46:04ด
46:05ร้างอาจฐานคุณใส
46:08แต่กว่าจะได้สักเกล้มหนึ่ง
46:10ก็ยากนะ
46:11ค่ารู้แล้ว
46:14ว่าแต่เองคือพูดได้วะ
46:16พ่อค่าขายดาบหรือ
46:21พูดนี้คือพระชายบุรี
46:22ชื่อเดิมว่าดวง
46:24เป็นผู้ไฟรู้ในการรบ
46:27และมีความรู้เรื่องอาวุธ
46:30ถ้ากันเลยชวนให้มาช่วยพี่
46:32ดี
46:34เจ้าขาวมาให้พี่ทั้งคนดี
46:37ทั้งดาบดี
46:39พี่ขอบใจนะ
46:43ไอ้เพชร ไอ้สี
46:46เราจะมีฐานเอกเพิ่มคนหนึ่งละ
46:51พระเจ้าค่ะ
46:52เป็นพระการุณา
46:55พระเจ้าค่ะ
47:15ข้าจิงโรบรวมผู้คน
47:20สะสงอาวุธและสเปียน
47:25เตรียมพร้อม
47:27เพื่อทําสงครามครั้งต่อไป
47:30กับโฮษาวดี
47:31- เราไม่เหตุ ต้องไปเยือนหงสาวด
47:43ีแล้ว ไม่เมื่ออยากรบ ก็มารบกั
47:45นให้หนังใจ
47:46- สิ้นเสร็จปูแล้ว หัวเมือง
47:48พากันแข็งข้อจริงดังว่
47:49า ถ้าลำพังเพียงพูดเดียว
47:51จะจัดการได้เลย
47:53- เจ้าต้องกลับไปกราบทูน พ
47:54ระเจ้าของสาวดี หัวเราเจ้าฟ้
47:56าพิศนูโลก ขอรับสนองพระร
47:59าชองการนำทับไปร่วมรบสึก
48:01อังวะโดยทันที
48:02- ครานนี้ หากอ้ายเสรยมันไปร่ว
48:04มรบด้วยลูกจักขอแก้ม ถึ
48:07งคราวแล้วพระคุณเจ้า ทิค่า
48:09จะเป็นใคร
48:23กับการาว่าระตูอดภัย ทนมา
48:25ร่หล่indi replaces neglected
48:32좀 pozนาย Forward ถ้าต้องการได้โปرف...
48:54เจ้าไหรอ
Comments