- 58 minutes ago
Category
📺
TVTranscript
00:02เรื่องวิทย์สำหรับ
00:02รายการต่อเป็นนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:28เมิราษโฆ
00:33นั่นไม่ใช่พี่ลาซอหรอกพ่อ
00:49จริงสิ
00:50ไอ้ลาซอจะมาอยู่ที่นี่ได้อย่าง
00:54ไรกัน
00:56พ่อเป็นห่วงพี่ลาซอ
00:59ฉันรู้
01:02มีพ่อคนไหนที่ไม่เป็นห่วงร
01:03วม
01:05ถึงแม้ว่าค่าจะปากแข็ง
01:07ไม่เคยบอกมันสักครั้ง
01:10แต่ไม่มีวันไหนเลย
01:12ที่ค่าจะไม่เป็นห่วงมัน
01:14ถ้าพี่ลาซอได้ยิน
01:20คงจะดีใจนะพ่อ
01:25แล้วที่ไอ้ลาซอมันกลูกไม
01:26่กลับประจมทุกวันเนี่ย
01:30ปังทีมันอาจเป็นเพราะว่
01:32าค่าเป็นต้นเห็น
01:35ค่าไม่เคยแสดงออกเลยสักครั้ง
01:36ว่าค่ารักมัน
01:39มันเลยพระยะกอบกันที่กันเร
01:43าระกัน
01:44มomos ได้ลุกกู
01:45แต่ที่มองพิตย์ הק์ข้า Mash
01:47อย่านี้คง enjoyed
01:48ไม่ไม่เข้าคือพิ้มกัน
01:53โอありがとうございました
01:54กันธ 복
01:55代 Marcel
02:00อาจเป็นพิษณ์
02:11ค่าอยากจะเข้าใจ และแสดงออกให
02:14้มากวันนี้ ว่าค่ารักมัน
02:21พ่ออย่าโทษตัวเอง ในสิ่ง
02:24ที่ไม่มีวันหวนกลับมาเลยนะ
02:27ทุกวันนี้ ฉันเห็นว่าพ่อพ
02:31ยายามทำทุกวิขีทาง เพื่อที่จะให
02:34้พี่ลาซอคลเก่ากลับมา
02:39ฉันคิดว่าพี่ลาซอรับรู้
02:41ว่าพ่อรักพี่ลาซอมากแค่
02:45ไหน
02:52มันยังไม่สายเกิดไปใช่ไหม
02:56ทักข้าจะขอถ่ายโทษให้กับ
02:58เอง และลาซอ
03:12นี่ว่า เองไปตามให้ยืมมาค่ะท
03:16ี่
03:36ไอ้เยี่ยม ข้าจะถ่ายทอดอากม
03:39ของข้าให้กับเอง
03:40พ่อ
03:43ทำไมละพ่อ
03:44เพราะเองคือคนที่หมอสมที่สุ
03:46ด
03:48วิชาอาคมสำนักเขาพร่ม
03:51ควรที่จะได้อยู่กับคนดี
03:54จะได้เอาไว้คอยช่วยเหลือผู้ท
03:55ี่ตกทุกได้อยาก
03:58แต่ทุกวันนี้พ่อก็ใช้ข้าถ่
03:59าอาคม
04:00คอยช่วยเหลือคนอื่นอยู่แล้วนี่
04:03ข้าเป็นโจวน
04:06ขึ้นชื่อว่าโจวน
04:08ต่อให้ปล่นคนรวยมาช่วยคนจน
04:12ยังไงเสียก็ผิดสีนผิดธ
04:13รรม
04:14ผิดกฎหมายบ้านเมื่อ
04:17ถ้าไม่คู่ควรกับอาคมใสย
04:18เวท
04:19ที่พ่อเท่าโครบพูดประสิตภ
04:21าษาวิชามาให้
04:22แต่ถ้าพ่อไม่มีอาคม
04:25แล้วใครจะเป็นผู้นำละ
04:28เองก็ไอ้เยี่ยมไง
04:31ข้าฝากพวกเองดูแลทุกคนด้วย
04:35ฉันอยากให้พ่อลองทดทวนเรื่อง
04:37นี้อีกสักครั้ง
04:39เตรียมตัวให้พร้อม
04:41คืนนี้
04:43ข้าจะถ่ายทอดอาคมของข้าให
04:45้กับเอง
05:00พ่อคงอยากให้เองมีอาคม
05:02จะได้เอาไว้ใช้ปกป้องดูแลค่
05:04า
05:07แต่ค่าช่วยว่าพ่อคงไม่ได้
05:08คิดค่านั้นนี้
05:10แล้วถ้าพ่อถ่ายทอดอาคมให
05:11้เอง
05:13พ่อค่าจะเป็นอะไรไหม
05:36เก็บไว้ใช้ยามครับขันบ้าง
05:40เก็บไว้ใช้ยามครับขันบ้าง
05:51อย่ามาหังครัวจารยังสะดานั
05:54ง
06:04อย่ามาหังครัวจารยังสะดานั
06:11ง
06:22เก็บไว้
06:26เก็บไว้
06:29เก็บไว้
06:40เก็บไว้
06:41เก็บไว้
06:42ข้าถ่ายทอดอาคมทั้งหมดให้
06:46กับเองแล้ว
06:49ทอดนี้ไม่แต่เองเท่านั้น
06:51ที่จะสู้กับไว้เพชร
06:57เก็บไว้
06:58ไม่ต้องห่วงนะพ่อ
07:00ข้าจะหาทางช่วยลาสอ
07:03และกำจัดให้พระอยากาดเพชรให้
07:04ได้
07:09เก็บไว้
07:17พ่อ
07:23เจ้ compromise
07:29CEP
07:32พ่อ
07:34พ่อ
07:36พ่อ
07:38พ่อ
07:39พ่อ
08:09พ่อ
08:11พ่อ
08:11พ่อจ๊ะ
08:19เอียงต้มยาบำลุงมาให้นะจ๊
08:20ะ
08:21พ่อกินสักหน่อยนะ
08:32พ่อต้องพักถ่อนเยอะๆนะจ๊ะ
08:34ก็ได้มีแรง
08:38เอียง
08:40อาคมที่ค่าถ่ายท่อได้กับ
08:42เอง
08:43มันจะยิ่งแกะกล้า
08:46หากเองมันทุกคนกายใจอยู่สำห
08:48รับ
08:51จะออก
08:53ฉันจะไม่ทำให้พ่อผิดหวัง
08:56ค่าละเสียดายแทนได้ยอด
08:59ที่ไม่มีโอกาสได้เห็นเองเข้ม
09:01แข็งแบบเนี้
09:03ฉันเองก็เสียดาย
09:07ที่พ่อไม่ได้อยู่ดูฉันเป็นก
09:09ำนั่นอย่างนี้พ่อตั้งใจไว้
09:15คิดถึงเรื่องนี้ทีไหล
09:17ค่าก็ยังนึกเสียใจไม่หาย
09:21ที่วันนั้นค่าไปช่วยพ่ออองเ
09:22องไม่ถัด
09:25เรื่องมันผ่านมานานแล้ว
09:27พ่ออีกขิดมาก
09:31ฉันไม่ได้โกรดไม่ได้เกรดใคร
09:32อีกแล้ว
09:43ยิ้วหวาดึงให้ฉันกลับมา
09:44เป็นคนเดิมอีกครั้ง
09:47ความรักของยิ้วหวาทำให้ฉั
09:49นรู้ว่า
09:50จึกใจที่คิดให้อภายผู้อื่น
09:53มันสบายกว่าจึกที่คิดผู้
09:54อาคาด
10:05ขวาบน ขวาบน ปลาดกล้าง
10:18ปลายมาไว้อย่างนี้
10:20แล้วเวลาลิงอ่ะ เราจับที่ปล
10:22าย
10:23หวาด แล้วก็
10:27เวลาเราจะยิงปืน
10:29เราต้องเช็คอุปกรณ์ให้พร้อ
10:30มก่อน
10:30แล้วลิงไปที่ประหมายที่เราต้องก
10:32ารยิง
10:32ยิง
11:06ปลิดเล็กไหลก็รายโกฎเป็น
11:07ของศักษษ
11:09จงใช้มันอย่างมีสติ
11:11ตั้งมั่นอยู่ในคุนงามความดี
11:14แล้วเองจะมีใช้ชนะ
11:16เหนือความชั่วรายทั้งบวง
11:29ขอให้ความดีเป็นกรอบป้องก
11:31ันพวกเราทุกคน
11:33คนของเราความแล้ว
11:35แค่รอคำสั่งจากพ่อวัดเท่
11:37านั้น
11:39ไอ้เพกก็คงเตรียมแผนไว้
11:41เล่นงานพวกเราเหมือนกัน
11:44ฉันเป็นห่วงพี่ลาซอ
11:47ลาซอจะต้องปลอดภัย
11:51กิดเล็กไหลจะไม่ทำรายคนดี
12:07กินซะ
12:09พวกมึงจะได้มีแรงไปสู่พวกไอ
12:13้เสรอหวัด
12:19พวกแมงเม้าบินเข้ากองไฟ
12:22พวกมึงมาเมื่อไหร่
12:24พวกมึงก็ตายเมื่อไหร่
12:26ไม่เอาตัวไม่ใช้
12:28ไม่เอาตัวไม่ใช้
12:51บ้านเมืองเดือดด้อนวุ่นวายอ
12:52ันทุกวันนี้
12:54เพราะคนช่วนหลงละเริงในอ
12:56ำนาจ
12:57ถึงเวลาแล้วที่พูดเอาทุกคน
12:59จะตอบแทนคุณแผ่นดินทิน
13:00เกิด
13:01ด้วยการรวมพลังเป็นน้ำหนึ่
13:02งใจเดียวกัน
13:03โค้นล้มทลลาด
13:05ขายชาติขายแผ่นดินให้หมดส
13:07ิ้นไป
13:08ข้า
13:09ขอเป็นตัวแทนของคุณยวดพ
13:10ักดี
13:12พอข้า
13:14นำพี่น้องออกไปสู้ในครั้งนี้
13:26ขอเทวดาฟ้าดินทั้งหลาย
13:30โปรดช่วยอำนวยพอร์ให้พวกค
13:31่า
13:33จงมีใช้ชนะเหนือสัตรูด้วย
13:35เผิด
13:49เทพยาดาฟ้าดินเป็นพยานรั
13:51บรู้แล้ว
13:52พวกเราทุกคนจะมีใช้ชนะในครั้งน
13:55ี้
13:57ทุกคนหยุดก่อน
13:57ทุกคนหยุดก่อน
14:14มีอะไรหรือเยี่ยม
14:16ป่าแถวนี้มีบางยางผิดปกต
14:18ิ
14:20แม้แต่นก
14:21หรือสิ่งสาราศาสตร์ก็ไม
14:22่มีสักตัว
14:26บอกทุกคนเตรียมตัวให้พร้อ
14:27ม
14:34พวกมันซุ้มอยู่ตรงไหนไว้ป
14:35ัน
14:36ค่าจะไปรู้เหรอวะ
14:37มันอยู่หนังนั้น
14:44ทุกคนระวังให้ดี
14:45พวกมันกำลังซุ้มจวมตีเรา
14:46อยู่
14:54เต้าเสียเปรียบ
14:56พระมองไม่เห็นตัวมัน
15:00มันใช้กระถากำบังกาย
15:02เองต้องใช้กระถาทอนใส่มาก
15:04หล้างคุณใส
15:05ทำลายอักโมพุ่มมันซะ
15:15เอวังเอหิ
15:16นะเคลื่อนโมทอน
15:17พุทคลอนทาทอน
15:19ยะหลุดรอยเลื่อน
15:20เคลื่อนด้วยนะโมพุทธายยะ
15:22ยะทาพุทโมนะ
15:44กระสูนอาคมผมค่า
15:49ก็ทำเลยพวกมันไม่ได้
15:50ไหม
15:53ฟัตว์มานี่
16:11ขออำนาจสิ่งสักษิตที่ส
16:13ิ่งสถิตอยู่ในกิจเริ่มนี้
16:15ทรงทำลายความชั่วรายทั้งหลาย
16:17ด้วยเธอ
16:45พวกมันไม่ใช่ผีดิบธรรมดา
16:48มันต้องใช้น้ำมนต์กระดูก
16:49ผีตายหู
16:50ทำให้โจนพวกนี้ต้องตกกลายเป็
16:53นบริวาณผีดิบรับใช้มัน
16:54ไอ้เพชมมันส่งสมุนผีมาข
16:55ัดขวางเรา
16:57ไม่ให้ช่วยลาซอได้สำเร็จ
16:59เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกที
17:01เราต้องช่วยกันกำจัดพยากายเพ
17:03ช
17:03ก่อนที่มาจะยึดล่างของพี่ลาซ
17:05อได้สำเร็จ
17:05เฮ้ย
17:06เฮ้ย
17:06เฮ้ย
17:31ฟันสักข้างบน
17:32ขอบคุณนะ
17:33แล้วน้อด
17:58ไม่มีแม้แต่เงาของไอ้พระยาก
17:59ายเพชร
18:00หรือว่ามันจะหนีไปแล้ว
18:03มันใช้ขาถาพลางตาไว้
18:05เราถึงได้หาตัวมันไม่เจอ
18:08เยี่ยม
18:09เอ็งลองใช้ขาถาถอนเสมมากสัก
18:10ครั้งจะได้ไหม
18:13ขาถาถอนเสมมาจะใช้ได้ผลก็ต่
18:15อเมื่อ
18:16ข้ารู้ได้ซ่อนตัวของสตูเท่าน
18:17ั้น
18:20ถ้าเราไม่รู้ว่าพระยากกายเท็บ
18:22มาซ่อนตัวอยู่ไหน
18:23เอาไงดีไว้เยี่ยม
18:33พี่ลาซอ
18:42พี่ลาซอ
18:44ช่วยฉันด้วย
18:47พี่ลาซออยู่ที่ไหน
18:51ข้าอยู่นี่
18:53ข้าอยู่นี่
18:54ข้าอยู่นี่
18:54พี่ลาซอ
18:56พี่หวะ
19:03พี่หวะ
19:04รอค่ะด้วย
19:29มีอะไรหละยิวอ่ะ
19:31ข้าดินเสียงพี่ลาซอ แต่ตอน
19:34นี้มันหายไปแล้วอ่ะ
19:38ไอ้เผ็ดมันต้องซ่อนตัวอยู่
19:39แถวนี้แน่ๆ
19:49เอวังเอฮิ นะเคลื่อนโมทอน พุท
19:51ธครอนทาทอน ยะหลุดรอยเลื่อนเคล
19:54ื่อนด้วยนะโมพุทธายะ ยะทาพ
19:56ุทธโมนะ
20:04อ่ะ
20:07อ่ะ
20:08สดง throat
20:14ฮะฮะฮะฮะฮะฮะ
20:18มึงนี่มันเก่งเหมือนกันนี่
20:19หว่าย เยี่ยม
20:23ฮึง
20:24โอ๊ยวาด
20:26ถึงมึงจะถ่ายเท่าจุชาอัค
20:28มให้ลูกเกรยมึงจนหมด
20:29ก็ได้ใช้ว่าพวกมึงทุกตัว
20:30เนี่ย
20:31จะทำลายกูได้
20:32วันนี้แหล่ะ
20:36พบจะแก้กระแค้นเมึง
20:38ให้สมกับที่พวกมึงทำฟ้องกั
20:39บกู
20:41ทุกคน staff ning
20:43สักวันกูจะขึ้นเป็นใหญ่
20:46และกูจะกลับมาเอากันพวกมันท
20:47ุกคน
20:48อย่างสระสม
20:51เมื่อกี้ชีวิตแล้วที่มึงแก้
20:53แค้น
20:54หะ
20:56ทั้งพ่อเท่า ไอ้ยอด รูปเมี
20:59ยของมัน
20:59แม้ก็ทั้งไอ้เนียม
21:01กูถามึงอีกจริงๆจริงวะ
21:02มันช่วยดับไฟแค้นในใจข
21:04องมึงได้อีกจริงหรือ
21:05โจ้นอย่างมึง
21:07ย่าเสือกใช้คำพลับมาสอนกูไ
21:09อ้วัตร
21:11มึงเคยฝั่งกูทั้งเป็น
21:13วันนี้แหละ
21:14กูจะข้ามึงให้ตายตั้งไปเหมื
21:16อนกันในหวัตต์
21:17มึงมึงแค้นกู
21:20มึงก็มาลงที่กูสิ
21:22รู้กูไม่เกี่ยว
21:27ได้
21:30มึงกลาบตีนกูสิ
21:32มึงกลาบตีนกูสิ
21:34แล้วกูจะปล่อยอลาสตอไป
21:36ถือสว่า
21:39กูไปลูกนอกลูกกาตาดำๆ
21:42มา
21:43มึงมากลาบตีนกูนี่
21:50อย่าพ่อ
21:53ฉันกันพี่ลาสอยองตาย
21:54แต่ไม่มีวันยอมกลาบตีนเ
21:56องหรอก
22:24เย็น
22:25เย็น
22:26เฮียม
22:30เฮียม
22:45ไอ้วัด
22:50มึงเป็นเสือ หรือเป็นหมากั
22:52นแน่วะฮะ
22:54ถึงได้มาอยู่ใต้ตีตัว
23:02มานี่
23:04ลูกกูมา มากันมากว่านี่
23:15วันนี้แหละ
23:17มือสักคน
23:19จะได้ไปอยู่
23:20กายยอด
23:22กายเนียม
23:23เพื่อนหลักพวกมึงไง
23:25ปล่อยกู
23:32ปล่อยกูที่หวัด
23:34ปล่อยกู
23:39ปล่อยกู
23:44ปล่อยกู
23:52สสวัย
23:53ปล่อย
24:20perlu
24:21พี่หลาซอ
24:26พี่หลาซอ
24:27พี่หลาซอ
24:28พี่หลาซอ
24:35ฉัน...ฉันไม่ได้ตั้งใจ
24:42พี่ทำดีแล้ว
24:44เองเคยปลดปล่อยค่าไง
24:51โอ้โชค
24:55พี่หลาซอ
24:55โตทย์
25:02พี่หลายปล่อย
25:03วันนี้ได้ตำนาบแน่
25:04เฮ้ย
25:09เจ้าเจ้า
25:11เจ้าเจ้าเจ้า
25:12ปล่อย 컨กเรียน
25:20ปล่อยไม่จะต้องปล่อย
25:30ชามิ
25:30เสือบดีนักใช่ไหม อ่ะเยี่ยม
25:32กูจะสิ่งร่างมึงแทน
25:34สิบกิจชามิ
26:00กองดีต 와
26:03มา RecTo
26:08มันไม่ช่วยพ่อมัน
26:11ผมไม่ช่วยพ่อคล temas
26:12เพิ่ยยยยยยยยยยย
26:17เฮ้ย
26:21ต้องหลังลงแล้วไปแล้วพอกั
26:22บกู
26:22ไอ้วัด
26:29พอ
26:33พี่หวัง
26:35เอาคิดแทนที่หูดใจพอแล้ว
26:39พี่หวัง พอ
26:46พี่หวัง
26:46พี่หวัง พอ
26:48พี่ไป
26:49ไม่เห็น acquisition
26:51หวัง spoil
26:52พี่หวังไม่อpract
26:59พี่หวัง?
27:16clears and
27:20กันว่า ดี
27:32พอ!
27:34พอ!
27:35พอ!
27:43พอ!
27:59ค่าเหลือวิชายย้ายวิญญาณ
28:04ไม่ได้ถ่ายทอดวิชายได้ให้กั
28:06บทิ้งเนี่ย
28:06กรามที่เองบอก
28:10เอ็งจะถ่ายทอดอาคมให้เยี่ยม
28:12จริงๆเหรอวะ
28:15ค่าว่าเองไม่ต้องถ่ายทอดอ
28:16าคมทั้งหมดให้เยี่ยมหรอก
28:18เก็บไว้ใช้ยามครับขันบ้าง
28:23เราทำเสร็จแล้ว
28:27ค่ากำจัดไอ้เพชร
28:30หล้างแกด้วยกับทุกคนได้แล้
28:31ว
28:34พอ
28:36พออย่าเป็นอะไรล่ะ
28:38เอ็งอย่าโทรตัวเองที่ว่า
28:43อ่ะ
28:44มันไม่ใช่ความผิดของเอง
28:47มันเป็นโชคเจ้าตาของพ่อ
28:51ที่ถูกลิคิดเอาไว้แล้ว
28:54พออย่าเพื่อนขยับตัวนะ
28:56ฉันจะไปหายาสมุนภายมารถสาพ
28:58่อเอง
28:58เยี่ยมหละ
29:02ค่าว่าเองนี่ย์ประโยนอะไรอยู่
29:04แล้วล่ะ
29:07ค่ารู้ตัวดี
29:09มันถึงเวลาวค่านะ
29:14ชิวา
29:16อาจรอบ
29:18ต้องแต่แม่ของเองไม่อยากเป็นไป
29:22ตามคำทำนายนะ
29:26ค่าก็ไม่รู้จะเล่งเองสองคนยัง
29:28ไง
29:29ค่าจะตัวเป็นคนดีแล้ว
29:34เพราะค่าเองก็เป็นโจน
29:39ค่าทำหับสมุกกรรมมากมาก
29:44สิ่งเดียวที่ค่าคิดได้
29:47ก็คือ
29:48ค่าไม่อยากเห็นเองสองคน
29:52ต้องมีชีวิตอยู่ในชุ่มเสื
29:53อแบบนี้
30:00ค่าถึงได้เขียวเข็น
30:05แค่มังหวดกับหัวเองเหลื
30:06อ
30:10มันก็เป็นพระพอคุณเดียว
30:13ไม่นะพ่อ
30:15ฉันผิดเอง
30:17ฉันเลือกทางเดินเอง
30:23พ่อขอโทษ
30:30มันยังไม่สายเกิน
30:32สุบายใจไม่รู้
30:34ที่จะขอให้เองอภายให้กับพ่อ
30:44ไม่พ่อ
30:46พ่ออย่าพูดแบบนั้นสิ
30:49ฉันรู้แล้วนะ
30:51ว่าพ่อรักสันแค่ไหน
31:00เยี่ยม
31:03กับบางกับ
31:07ว่าเองจะดูแลยี่หวาให้ดีที่
31:10สุด
31:13ไม่พ่อ
31:16พ่อต้องอยู่กับฉัน
31:17อยู่กับยี่หวา
31:20พ่อต้องอยู่รออุ้มหลาน
31:22รู้ขอฉันกับยิ้วหวาไง
31:23กับป้าว
31:37ฉันละตายจะพ่อ
31:41พ่อ
31:42พ่อ
31:42พ่อ
31:43พ่อ
31:56แม่เองมารับพ่อแล้ว
32:03ไปไหน
32:04พ่อ
32:07ป่อ
32:08พ่อ
32:10ป่อ
32:11ขอให้ดีเอินที่แค่
32:15ขอถัก
32:15พ่อ
32:19ขอ
32:21ขอที่เยี่ยือ
32:28ขอ donc
32:30ขอท่าน
32:32ขอขอ
32:39พ่อ
32:39พ่อ
32:41พ่อ
32:43พ่อ
32:44พ่อ
33:03พ่อ
33:13พ่อ
33:15พ่อ
33:15พ่อ
33:15พ่อ
33:33พี่หละซอ
33:36พี่หวา
33:41ที่นี่ที่ไหน
33:46ข้าว่าน่าจะเป็น
33:50โลกหลังความตาย
33:58พี่หละซอ
34:03พี่หละซอ
34:03ฉันขอโทษ
34:11เลือกโทษตัวเองได้แล้วอีกห
34:15วา
34:16ข้าดังหาก
34:17นี่ต้องขอโทษเอง
34:21ทำเองต้องพร้อยตกละกรรมตำ
34:23บาก
34:24ลงเริ่มเดี๋ยวค่ะ
34:28ฉันนี่บาพหนานัก
34:31ข้าต้องพ่อ
34:34ต้องพี่ใช้ต่อเอง
34:37ไม่เหรอย� หวา
34:40เองไม่ได้ยากข้าพ่อ
34:42ไม่ได้ยากข้า ข้า
34:43แต่เองต้องการข้าคนช่วยอย่าง terribly
34:46cop
34:46เพื่อช่วยข้า
34:54ถ้าพี่หลาสอมไม่ช่วย ฉันก
34:56็คงทำไม่ได้
35:02ทางข้างหน้านั่น ไม่ว่าจะเป็นส
35:04วัสดีแล้วว่านรก
35:06ฉันก็จะไปกับพี่
35:32เกิดอะไรขึ้นนะเฮีย
35:42เป็นยังไงบ้างเยี่ยม
35:44ชีพระจรเต้นแผลลงทุกที
35:47ทำไมยี่หวาต้องมาพลอยรับข้อ
35:48กรรม ตามเวลาสอไปด้วย
35:52ตราแปลที่ชีพระจรของยี่หว
35:53ายังไม่หยุดเต้น
35:55ข้าจะไม่ถอดใจ
36:08เยี่ยม ยี่บายสรับเสือ เพื่อห้
36:11ามเลือด
36:13เอ็งช่วยค่าที่
36:19ไม่ได้
36:21ช่วยความเยี่ยม
36:21เยี่ยม สวัสดี
36:45กลับมาหาค่านะยี่หวะ
37:00พี่หวา เป็นกับค่าเป็นพี่น
37:04้องกัน แต่ก็ต่างการนาฟ้ากั
37:06บเหว
37:07มีเป็นคนดี ไม่เป็นเป็นใคร
37:11ต่างกับค่า ที่ทำชั่วทำเรือมา
37:14สารพัส
37:19หังหน้าของค่า ก็คงมีแต่น
37:22ารกของนั้นแหละ
37:26ไม่ว่าจะเป็นนารกของไหน ฉันก็
37:30ยินดีไปกับพี่
37:39พี่หวะ พี่ลาสอง
37:40ขอดูของพี่ลาาจะ
37:48ไป ไป ๆ
37:50ไป ๆ
37:51ไป ๆ
37:52ต้องพวกอะไร เท้าตอนมีหวะ
37:54พี่หวะ
38:03ค่าดีใจ
38:04ที่ได้เกิดเป็นพี่น้องกับเอง
38:05อยู่หวะ
38:06ไปได้แล้ว
38:12ที่หลังค่ะ
38:17ที่หลังค่ะ
38:34ที่หลังค่ะ
38:43ที่หวะ
38:44ที่หวะ
38:44ที่หวะฝืนแล้ว
38:52ถ้าเป็นอะไรไป
38:54หัวใจของเองหลุดเต้นชั่วข
38:55นัก
38:57โชคดีที่เองกลับมาได้
39:08ที่หลังค่ะ
39:09ที่หลังค่ะ
39:11ที่หลังค่ะ
39:34แล้วเธอ modest
39:50โชคดีท望
39:51น ακิelle
39:52โชค
40:04เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
40:34เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม Eyes
40:34วัน echoส cogน
40:38ว้าый舞
40:49ว่าที่ Spin
41:07วันนี้ไม่ ๆ เท่าไหร่
41:11ขอกินได้
41:13ถ้าแม่ของเองสองคนยังอยู่คง
41:16จะดีใจนะ
41:18ที่เห็นเองสองคนนอนหนุนตักค่
41:20าเล่นแบบนี้
41:34กลับมันต้องกับเดิมส์
41:36ต่อตรวมมันต้องกรอด ตัว
41:41น données
41:46นักลับมันมันช่วยตรวมม
42:00ันไป
42:31ท่านของพี่เป็นคนดี
42:34กิดเหล็กไหลจริงทำอะไรหรูพ
42:36ี่ไม่ได้
42:38ไม่ใช่หรอกพระโยมนั่นแหละท
42:41ี่เป็นคนพาตมากลับมา
43:02พี่ลาสอง
43:05พี่จะทีฉันไปไปได้นะพี่ต้องกล
43:08ับมา
43:11พี่ลาสอง
43:13เฮียบ เฮียบ
43:15เองต้องช่วยพี่ลาสองนะ
43:18ลา ข้าวขอลอง
43:20เองต้องช่วยพี่ลาสองอีกครั้ง
43:22หนึ่งนะ
43:23อีกว่า
43:27ข้าทำทุกวิธีแล้ว
43:40ครั้งก่อนที่เราอยู่ที่ชุมเสือ
43:43พี่เคยทิ้งฉันไปแล้วครั้งหนึ
43:45่ง
43:47แต่ฉันก็ตามหาพี่จนเจอ
43:51แต่ครั้งนี้พี่ไปใกล้หรือเกิ
43:54น
43:54ไม่รู้ว่าเราจะได้เจอกันอีกอะไร
43:56คุณฟังไว้
44:25พี่หลาสอ
44:28พี่หลาสอ
44:38พี่หลาสอ
44:53อันตมากลับมามีชีวิตได้
44:55ก็พยม
44:58หากหลงพี่เป็นอะไรไป
45:01อีกฉันคงไม่มีวันให้อภั
45:03ยตัวเอง
45:05หลงพี่ตั้งใจจะบวดสะกี้พั
45:06นษาหรือขอรับ
45:09อันตมาตั้งใจว่า
45:12จะอยู่ใต้ร่มกาสวพัก
45:15รับใช้พระพุทธศัสนา
45:17จนกว่าจะสิ้นลมหายใจ
45:26ยมพ่อเคยคิดว่า
45:28อยากให้ตมาบวด
45:30และเดินทางไปอย่างลังกา
45:32เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่
45:34อันตมาเลยตั้งใจว่า
45:36จะทำตามจัดตนารมของยมพ่อ
45:38มูมานะศึกษาพระทํา
45:40เพื่ออุทิตเป็นพลานิสง
45:42แด่ยมพ่อ
45:44และยมแม่ผู้ร่วงรับ
45:54เพื่อยนที่จะไปลังกา
45:56ใกล้เจอกจัดท่าแล้วครับ
46:00อันตมาต้องไปก่อน
46:02หากมีวัสนา
46:04เราคงได้พบกันอีก
46:05อันตมาต้องไปก่อน
46:35ต้องไปกลัว
46:57สมุตไพทย์พวกนี้เป็นทั้งอ
46:58าหารละย่า
46:59ค่าจะนำความรู้ที่อ่านจากตํ
47:01ารา
47:01ตอนอยู่ที่ส Forum ข่าปต่ม
47:03มาผ apparent พวกชาวบ้าน
47:05พวกชาวบ้าน จะได้รู้จัก ดูแลต
47:07ัวเอง
47:07ไม่เจ็บไม่ใคร
47:09นับวันเองยิ่งเหมือน ขอมย
47:11อดพักดี
47:12พ่อของเองเข้าไปทุกที
47:16แต่ก่อนค่า ไม่เคยเข้าใจเลย
47:18ว่า พ่อต้องเหน็จเหนื่อย เพื่อ
47:20ช่วยคนอึดไปทำไม
47:22จนกระทั่ง ค่าได้รู้ ว่า ความ
47:24สุก motive แท้จริง
47:26คือการได้ทำประโยชน์ให้แก่เพ
47:27ื่อนมนุษย์
47:30พ่อเองก็ไม่ต่างจากพ่อค่า
47:33แต่พ่อค่าเลือกเส้นทางโจน
47:35เพราะต้องการต่อต้านความอาย
47:37ุติธรรมที่เกิดขึ้นในบ้
47:38านเมือง
47:40เราทุกคนต่างก็มีหน้าที่ทดแ
47:41ทนคุณผัดดินด้วยกันทั้ง
47:42นั้น
47:48พี่หวะ
47:50เป็นอะไรหรือเปล่า
47:53อยู่หิวก็เวียนหัว
47:57เราไปนั่งก่อน พ่อค่าช่วยดูอ
47:59อกการให้
48:01ก็ค่อยนะ
48:09เองยังเจ็บที่โฮจาอยู่หรือ
48:10เปล่า
48:13ป่า
48:17หรือว่าอ้เยี่ยมจะใช้งานเอง
48:18หนักไป
48:21เยี่ยมไม่หยอบไหมค่าทำอะไรมากห
48:23รอก
48:26หรือว่าพี่หวะจะเป็นไข้ท
48:27ับละดู
48:30ไม่หรอก ละดูข้าไม่ได้มาสามเด
48:33ือนแล้ว
48:35เองเป็นหมอประสาอะไรว่าอ้เยี่ย
48:36ม
48:37ถึงไม่รู้ว่าเมียงเป็นอะไร
48:45ถึงว่า
48:48เมียงท้อง
48:53ชิควา
48:57ฉันจะด้วยพ่อคุณแล้ว
49:11ฉันจะด้วยพ่อคุณแล้ว
49:40ฉันจะด้วยพ่อคุณแล้ว
50:20พ่อคงได้เจอกับพี่ลาซอแล้ว
50:22ใช่ไหมจ๊ะ
50:25ฉันจะด้วยพ่อคุณแล้ว
50:27ฉันจะด้วยพ่อคุณแล้ว
50:30ฉันจะด้วยพ่อคุณ玻璃
50:31ทำงeeee
50:47ฉันจะือขอความfeืน
50:47꽃ja構ขอคุณ decl Sick
51:03รอพอมแล้ว
51:25ตั้งแต่พระราซอมอนอนาภาพด้
51:27วยไข้ปะมือปีคลาย
51:29เองยังมีอาการเจ็บโหจ้ายอยู่
51:31หรือเปล่า
51:33ข้าไม่เป็นอะไรหรอก
51:35ส่งสารก็แต่หวงพี่
51:37ถึงแม้จะกลับตัวกลับใจเป
51:39็นคนดี
51:42แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นไม่ห
51:44ว่ากกรรม
51:46ไม่ต่างจากองคุรีมาน
51:50ข้าหนึ่งว่าข้าต้องเสียเ
51:52องไป
51:53ตามคำทำนายของยายทีประขาวเสี
51:55ยแล้ว
51:57อาจจะเป็นเพราะมนีกับมนั
51:59ศ
52:00ลูกฝ่าแฟตของเราที่ช่วยข้า
52:02ไว้
52:04ดวงใจน้อยๆ สองดวงนี้
52:07ช่วยให้ข้ายังมีชีวิตอยู่
52:10เพื่อที่จะเป็นแม่ของพวกเขา
52:14ในที่สุด
52:16เตื้องไอรายก็จบสินสิที
52:20เจ้าเมืองคนใหม่ที่ทางพระนครสง
52:21มา
52:22ได้ยินว่าเป็นคนมีสีมีธร
52:24รม
52:26คอยบำบัดทุกบำรุงสุข
52:28ให้ช่าเมืองกินดีอยู่ดี
52:31ท่านเจ้าคุณส่งจดหมายแจ้ง
52:32มาว่า
52:33พระยารักษะาวนุประดิฏมหิ
52:35สรพักดี
52:36เห็นเชามาระยูปลูกยางภาลาได
52:39้ผล
52:40จึงมีแนวคิดที่จะนำพันย
52:41างภาลามาปลูกในสยาม
52:43ได้ยินว่าพวกฝรังด้านขอ
52:45เศ้าของสวนยางห่วงกันมากไม
52:48่ใช่หรือ
52:49ใช่
52:50แต่ในที่สุดพราตสถนสถานพ
52:51ิทัก
52:52หลานของท่าน
52:53ก็สามารถน้ำกลายยางใлять Heh Jane
52:56กลับมาปรูกที่เมืองกันตัน
52:58ได้เป็นผลสำเด็จ
52:59ต่อไปยางภ intel ก็จะกลายเป็น๋มี
53:01ค่า
53:03สร้างงานสร้างรายได้ให้ช้าห
53:05ัวเมืองปังต Mantai หลืมตาอ้า
53:06ปราบ
53:07สามารถเลี้ยงตัวเองได้
53:12ข้า เชื่อแล้ว
53:14เมืองสยามไม่ที่สิ้นคนดี
53:17เมืองทุกเมืองมีทั้งคนดีและคน
53:19ไม่ดีทั้งนั้น
53:21เราต้องสงเศรด ว้าคัว decisional� TerrORE
53:24คอยควบคุมคนชั่ว
53:27ไม่ให้มีอำนาจกอบความเดือ
53:28ดรอนวุ่นวายได้
53:35ไอ้เยี่ยม! ไอ้เยี่ยม! เกิดเรื่อง
53:37ครับ
53:38มีอะไรวะ?
53:39โปรนจน!
53:40เฮ้ย! โจนปรน! โจนปรนพอคาเล
53:43่!
53:44ไอ้...
53:44ไอ้ชาง ฝากดูแลลูกค่าด้วย
53:50ค่าไปด้วย
53:53ที่ไหนวะ?
53:53ท้ายตลาด
53:55อ่ะ ไอ้ฟัน! แล้วทำไมเองยียม
53:57ให้ไปอีก
53:58เองยียมได้โปรนลิ้นนะเว้ย!
53:59เออ ใช่! ข้าไปก่อนนะ!
54:05เยี่ยม!
54:06ตราบใดที่บ้านเมืองยังมีป
54:07ัญหา
54:09ค่ากับยี่หวา ก็จะต่อสู้เพื่
54:11อความถูกต้องต่อไป
54:22เยี่ยม!
54:28เยี่ยม!
54:30เยี่ยม!
54:37ทุกวันนี้พอก็ใช้ขถา
54:38ข้าไปกันนะครับ
54:39ทุกวันนี้พอก็ใช้ขถา
55:02ไปไหม ถ้าในวันใดไม่เหลือ
55:08ใครเห็นน้อยเธอยังหรือฉัน
55:13กลับมาตรงนี้ ที่เธอที่เคยกั
55:20บกัน
55:21ฉันจะรอเธอ รับวันที่ยังห
55:27ายใจ
55:39เธอทนสิมนังหายใจ
Comments