- 14 minutes ago
- #doctorwhoพากยไทย
#DoctorWhoพากย์ไทย
Category
📺
TVTranscript
00:00สวัสดี
00:38ดักเตอร์ ดักเตอร์ ดูเจ็ก
00:41ดักเตอร์ ประมาะเรา เดี๋ยว
00:46ไม่ได้ล่ะ เห็นมาก
00:49อยู่นี่ไง หยุดนะ
00:51ไม่หรือวะ
00:53ตอยอ่ะ
00:54เดินไป เดินไป
01:26นาลาที่ผมทํา มันขอมรอม
01:30แล้วถ้าคุณคิดว่า น่าเป็
01:31นวันที่น่าตื่นใต้ที่สุด
01:32ของผมแล้วเราก็
01:33เราฟังให้จบซะก่อนนะครับ
01:35โอ้ว หนูน้อย
01:42โอ้ว หนูน้อย
02:03สิ้งใสให้สิ้งไทย
02:15แล้วจ้าตัวนั้นมันก็คำร
02:16้ำ
02:22เฮ้ จรุ อาหารอยู่นี่ เหมือนสี่
02:25ดูด้วยว่า น่ากิมิซี่ น่าอ
02:27ร่อยใช่มะละ
02:27ใช่ อร่อยชั่วแล้วเฮ้
02:29อร่อยที่นี่แล้วครับ อยากกินหม
02:31ู่สามใช้เมื่อล่ะ ฮะ
02:32บอกให้วิ่งไงเล่า
02:34โอ้ว นี่นะ
02:37เฮ้ย ผิดอัน ยิ่งแย่ไปใหญ่
02:40ล่ะ
02:40อย่าว่าสีฟ้า ไง
02:41ผมบอกว่าไม่ใช่สีฟ้า
02:46รอด้วยสิ้น
02:52โอ้ว
02:53โอ้ว
02:53โอ้ว
02:58โอ้ว
02:59โอ้ว
03:00โอ้ว
03:00โอ้ว
03:01โอ้ว
03:10เย้ อ่ะ
03:12หัวเดียกัน
03:14ผมรู้จักกเมื่อนนี่
03:18อ่าว
03:19ถ้าชอบมหลัง
03:20อ Егоบเพผู้ESS
03:27คุณไม่มีทางเบึกออก
03:29เสียงยานของ ด็อคเตอร์
03:31มันเป็น เสียงที่
03:33ภายรอทที่สุด ในโลก
03:35น่ะไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมพบกั
03:37บ ด็อคเตอร์
03:39และไม่ใช่ครั้งสุดท้ายด้วย
03:41โอ้ด ไม่
03:42ผมแค่ใส่เรื่องสนุกสนุก เอา
03:43ไว้ตอนต้น
03:44จะได้เปิดเรื่องสวยหน่อย
03:46แต่นี่เป็น
03:47เรื่องราวของตัวผม
03:50และเพื่อน ๆ
03:50กับสัตว์ต่างดาว
03:53แต่ว่าร astroni�หน่อยนะครับ
03:55เพราะว่ามันจะน่า
03:57กลัวมาก
04:00เขาต้องใช้gradeหมดซิวมสักอัน
04:02ผมต้องยื่นหน้าเขาหาเลนซ
04:03พูดว่านากลัว
04:05แบบนี้
04:06แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ
04:07เพราะมันไม่ใช่ผม
04:08ที่นั่งพูดอยู่คนเดียว
04:10ไม่
04:10ไม่
04:10en- เอชososละ
04:12เออ кораб้อง빛
04:13เข้ากล้อง hoor all
04:13เจอ
04:15เธอ เอชreb economist
04:16พอที่แสน น่ารัก
04:18กับกล้องตัวใหม่ Erica of me
04:20แต่มองบ้านกับอdag at Vic
04:22แต่มันผู้ห httle
04:25อยู่ในนั้นแค่สองคนเอง
04:27ที่ผมแปลกๆ
04:28แต่แม่ง translations
04:29ผมกลิท deeper
04:30เมื่อมựณ์ chớ
04:31เจ้าว่ายังไงดี
04:38ตอนนั้นผมคงอายุได้ 3-4 ขวบ
04:42กลางดึกขึ้นนั้นผมลงมาชันล
04:44่าง
04:45แล้วก็มีผู้ชายคนนี้อยู่
04:53เกิดอะไรขึ้นเหรอ เอตัน
04:55เอตัน บอกฉันหน่อย
04:56ทำไมเขาถึงอยู่ที่นั้น
04:58ผมไม่รู้
05:00ตอนนี้ก็ยังไม่รู้
05:04หลายปีมาแล้ว
05:12โอเค อย่างแรกเลยนะครับ
05:14ผมชื่อเอลตัน อย่าจำสลับกั
05:16บ
05:19ผมออกจากโรงเรียนมาทำงาน
05:21เป็นผู้จัดการฝ่ายคนส่งของ
05:22ริตต้าโรจิสติค
05:23บริษัทคนส่งขนาดกล้างแ
05:25ห่งหนึ่ง
05:25มีชีวิตธรรมดาที่สุดเลย
05:27และแล้ว ทุกอย่างก็วุ่นวาย
05:30สองปีก่อนผมเข้าเมือง
05:32กำลังเดินซื้อของอยู่
05:33เก็ดการปกติเลย ไม่มีอะไรพิเศษ
05:35แต่ว่า ทันใดนั้นเอง
05:47คุณโชว์ในร้านมีชีวิตข
05:49ึ้นมา
05:50ผมรอดมาได้
06:01ก็ยังที่เห็น สิบสองเดือนต่
06:03อมา
06:04ผมกลับไปอีก ไปที่เวส
06:07หาซื้อสุดตัวใหม่แบบเรี
06:09ยบรูดูดี
06:10และผมก็ได้ยินเสียงเครื่องบี
06:11นอยู่บน
06:25เยี่ยว
06:26เยี่ยว
06:26แก่นอน
06:27เยี่ยว
06:28นี่คุณโชว์
06:36เยี่ยว
06:39เยี่ยว
06:40เยี่ยว
06:42ผมต้องเดิน ขะเห่งเทาต้า
06:43เพื่อออกมา เพื่อหน้าต่าง
06:46แล้วจุ จุ...
06:47ผมก็ได้เห็น
06:49นั้นและทุกอย่างรริยมเกิดข
06:58ึ้น
07:00ทำให้ผมได้พบกับอิอช будคุ้ระ
07:02เขาชื่อด María
07:03ทำให้ผมได้พบกับวิكเตอร์เขเด
07:04ิดี
07:04ทำให้ingu
07:05ทำให้ผมได้พบด tracking ไnumber
07:07มีคนชื่อเออตันไม่เท่าไหร่
07:08แล้ว ในที่สุด
07:09ผมก็ได้พบกับด็อคเตอร์
07:12และได้รู้ความจริง
07:23เออ...ผมควรพูดว่านี่ไม่ใช่แบ
07:26บว่า
07:26ชีวิตทั้งหมดไม่ได้มีแต่เรื่
07:28องยานโนโอกาสอะไรพวกนั้น
07:30เพราะผมก็มีชีวิตด้านอื่น
07:31อื่นเหมือนกัน
07:33เออ...เช่น...ผมชอบฟุตบอล
07:35ผมชอบเคล้างดื่ม
07:36ผมชอบสเปน
07:39และมีอย่างนึงที่ผมชอบเอามาก
07:41ๆเลย
07:42ก็คือเจฟลิน
07:44กับไทยอออเคสตาไฟฟ้า
07:47เพราะมันมันสุดๆไปเลย
08:23กับไฟฟ้า
08:37เฮ้ย
08:52กับไทยของนั้นอีกแล้ว
09:07ติดเขาก็เท่านั้นก็แค่คนๆนึ
09:10ง
09:10ฉันไม่รู้เหลือกว่าเขาเป็นคน
09:11สำคัญ
09:12จนกระทั่งคุณสกินเนอร์เข
09:13าบอก
09:14คุณสกินเนอร์เป็นใครอ่ะ
09:37ใช่แล้ว
09:39โอ้พระเจ้า
09:42คุณเชื่อผม
09:44ไม่ใช่ฉันคนเดียวเหรอ
09:45นั่นแหละที่ผมได้พบกับเออช
09:47ุล่า
09:47ต้องขอบคุณด็อคเตอร์นะเน
09:48ี่ย
09:49ดูเหมือนเราเข้ากันได้หลายๆอย่
09:51างเลย
09:51และเธอก็อยู่หางผมแค่เครื่องมายเท
09:53่านั้น
09:54เธอเป็นเหมือนคนที่ใช่
09:55เออชุล่าผู้หน้าสงสัก
09:57ไม่
10:00แต่ก็อย่างที่เธอบอก
10:02มีคนกลุ่มเว็ก 2019
10:04แค่...ไม่กีคน
10:05ทุกคนมีเรื่องราวของด๊อกเตอร
10:07์
10:08กลุ่มคนเร็็กๆนี้เคยมาพบกั
10:09น
10:09ที่ rho้มึงเท่าบัธนอนแมทแง
10:11เท่
10:12คนสกินเนอร์ชื่อต้อนว่า kun
10:14ริ referendum
10:15แต่เรา diplomaticเฦarityค่านเขาว่า
10:16คนสกินเนอร์
10:17มารู้ว่าทำไมแต่เรียกอย่างนั่น
10:19สำหรับผมแล้ว его
10:20��어 emptiness
10:21เขาเหมือนมนุษย์ต้นแบบมาก
10:23กว่านั้นเนี่ย เชื่อมะล่ะ
10:25แล้วก็มีบริเจ็ต
10:26มีด็อกเตอร์หลายๆคนมาๆไปๆ
10:29แต่มีอย่างนึงที่เหมือนกัน ค
10:31ือตู้ตำรวจปลอม
10:33มันโพโลกขึ้นมาในทุกช่
10:34วงที่เกิดเรื่อง
10:35ปกติเธออยู่ทั้งเหนือ
10:36แต่เดินทางมาใต้เพื่อร่วมประ
10:38ชุมโดยตรง
10:39ยังมีบริสอีก
10:41สิ่งที่ฉันพยายามทำก็คือส
10:43รุปว่า ด็อกเตอร์เป็นอะไรสำห
10:46รับพวกเรา
10:46คือออนหวานมาก สุดยอดเลย เรามาก
10:49เรียกว่าบริสพุน่ารัก
10:50สิ่งที่เขาอาจเป็น และสิ่ง
10:52ที่เขาควรจะเป็น
10:54กับสิ่งที่เขา ไม่มีวันจะเป
10:59็น ประมาณนั้นนะคะ
11:03เราควรมีชื่อ ชื่อกลุ่มนะคะ
11:06ชื่อก็เป็นเรื่องที่สำคัญ
11:07ที่เราต้องมีก็คือชื่อที่ดี
11:09และชัดเจน
11:10เหมือนกับทีมประมาณว่า
11:13หน่วยล milk l ? กับขุดคุยแห่ง
11:15กรุงล้อน ดอน และยังไงเน่ะ
11:17เรียกจอบว่า Linda
11:19อีกทีสิ
11:20หน่วยลูกรับ กับขุดคุยแห
11:22่งกรุงล้อน ดอน
11:24อะไรนะ
11:25ข้าวกับแกง
11:26ร้องกับเต้น
11:27สาวสวยกับนุมร 곰
11:30wwww
11:30ลินดา ฉันชอบนะ
11:31ไม่เครียดเกินปะ
11:32ฉันชาบต้องคำว่ากับนะ
11:34เราไม่ใช่จากหน่วยลินดา
11:35ผู้หญิงด้วยนะ
11:36ลินดาอยู่ในเจ็ด
11:38ก็ปิงขึ้นมาเหรอ
11:39เปล่าผมอยากให้ใช้มาหลายปีแล้ว
11:41ผมเดียมให้ลินดา
11:43ลินดา
11:45เรามาพบกันทุกอาทิตย์
11:47เพื่อพูดคุยกันเรื่องด็อคเต
11:48อร์
11:50ผ่านไปสักพัก
11:51บริเจอร์ทก็เริ่มทำอาหารมา
11:52โอ้ พระเจ้า น่ากินจังเลย
11:55จริงนะ ว้าว
11:56โอ้ คุณเธอร์ทก็ เอามือออก
11:57เลยนะ
11:58แล้วต่อมา
11:59คุณสกินเนอร์ก็เริ่มอา
12:00จให้ฟัง
12:01เขากำลังเขียนิยายของตัวเอง
12:03แล้วก็สุดท้าที่คุณได้ขับ
12:04รถไฟผี
12:05จอนี่ฟรันเชสต่อ
12:06คิดถึงพระแกแก้เอาไว้
12:09ปรุธิตามตอนต่อไป
12:11ไม่นะ ออกไม่นะ
12:12เวลาผ่านไป
12:13เรารู้จักกันและกันดีขึ้น
12:15เรื่อยเรื่อยเลย
12:16ฉันทำเรื่องนี้พระลุกสาวของฉ
12:18ันหายตัวไป
12:22ไม่ใช่มนุษย์ต่างดาวหรอกท
12:23ี่เอาเธอไป
12:24แต่ว่าเป็นยาเซ็บติด
12:28ฉันลงมารอนดอนทุกอาทิตย์
12:31และอย่างเฝ้าตามหาเธอ
12:32พิเจสข้า
12:41พิเจสข้างความมัน
12:43พิเจสของตัวอยู่
12:46แล้วเราก็ได้รู้ว่าบริศิต์
13:05เล่นเปลี่ยนโนได้
13:07แต่ผมให้ใจอออเคสต่าไฟฟ้า
13:08ไปแล้ว
13:09เรื่องต่อไปก็คือ วงลินดาไ
13:11งครับ
13:12ว้าว! ยัก!
13:14ว้าว!
13:21You got me running, going out of my mind
13:25You got me thinking that I'm wasting my time
13:28Don't bring me down
13:31คำคำนะครับ
13:32Don't bring me down
13:37I got you
13:39Gruse
13:40กลูส
13:42เอา เอ้อ ร่วง ร่วงใส่ไฟเลย ร
13:45่วง ร่วง ร่วง ร่วง ร่วงหน
13:49่อย
13:49อ่ะเฮีย
14:00แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
14:02ในวันนางคารเดือนมีนาคม
14:05เมื่อเขามาถึง
14:06ไฟ
14:11ตอนที่ผมได้พบกับวิกเตอร์เค
14:12นเนดี
14:13ช่วงแห่งความสุข หายไปแล้ว
14:16ไหนที่สุดก็ได้เจอกันนะ
14:20ยิ่นได้พบกันนะครับ
14:22ขอ gjordeต้วย Daggmentalz ไปหรือ пр Odin
14:23ทนนะครับ...ที่ต้องถามคือคุณ
14:41คุณเป็นใครครับ
14:43ผมเป็นพ côtใหมับขอพวกคุณ Elsa
14:47นั่นไง ด็อคเตอร์
14:49เขาจริงๆด้วย
14:50ลืมเริ่มจุดหมายในชีวิต
14:52บงดุนตรี เค็ก รองเพลง
14:54ไปได้เลย
14:56ถ้าเขายังควงอยู่ ด็อคเตอร์
14:59ดูเขาซิ
15:00ถอยไป ถอยไป ทุกคน
15:03รอดูนี่นะ
15:05รูปทุกตาดไป แต่ยังมีเสีย
15:06งอยู่
15:07ฟังนะ
15:08ฟังเสียง
15:09แห่งจักวานซิ
15:14ใช่แล้ว
15:19อ๋อ นั่นเป็น
15:21มีอะไรอ่ะ เป็นอะไร
15:26ปล่อยเข้า
15:27เขาได้ยินซินี่มาก่อนใช่ไหม
15:30เมื่อไรฮะ เมื่อไรที่ไหน
15:32คนอยู่ไหน
15:33ผมเรื่องไปแล้ว
15:35จันตอนเนี่ย
15:38ในคืนนั้นนั่นเอง
15:41คืนไหนล่ะ
15:44ผมยังเป็นเด็ก
15:47มันทำให้ผมลงมาชั้นล่าง
15:50มันปลุกผม
15:53เสียงนั่น
16:00มันคืออะไร
16:02หมายความว่ายังไง
16:04นั่น เป็นสิงยานของของไงแล้ว
16:08เอาละก่อนบ้าน
16:10โดยใช้คมุลจากทอสสวูด
16:11เราสามารถดูฐานคมุลเก่า
16:13ในรูปแบบไม่ได้
16:14เราสร้างประหวัดย่ออย่างละเอ
16:16ียดของโดกเตอร์ได้
16:18ผมจะบอกบายงานให้ทุกคนนะ
16:21ผมอยากให้อารวงหน่อย ลวงโลกเรื
16:23อนหน่อย
16:25ผมอยากคุณทำงานให้เสร็จแล้ว
16:27ประพบกันที่นี่ อาธิตย์หน่
16:28า
16:29เราเข้าใกล้ตัวโดกเตอร์ไปอ
16:30ีกก้าวแล้ว
16:31โงดนั่งทำอะไรอยู่แล้ว ไปสิ
16:33โอ้ย
16:36นาม บริส บริสใช่ไหม
16:38ค่ะ
16:40คงคุณไปกับสุนตัวด้านไหม
16:41ครับ
16:42อ๋อ ได้ค่ะ
16:44ขอบคุณครับ
16:46ล่าก่อน ล่าก่อน
16:49ไปทำงานเธอ
16:50มีแยะเลย
16:52ชั้นไม่คิดว่ามันเป็นคายเลย
16:54เราต้องการหาตัวโดกเตอร์มาก
16:56ัน obtainน่า
16:57ใช่ster
16:59ทันวิดนั้นไม่ทันที่ใครจะพ
17:04ูด الห lok
17:04เราก็ทำงานให้กับแกนท็อต отделเร
17:06ื่อง
17:10แต่เราต้องยอมรับว่า มีแ 살ต
17:12้องพูดipes
17:13ว่า
17:14Rinpoch
17:14รู้สึกเหมือนว่า
17:17รู้สึก筆่อนเราเข้าใกล้โดกเต
17:18อร์เข้าไปทุกที่ทุกที
17:20คน and
17:22ครับว่าไง
17:23เราสงสัยกันว่า...
17:25บริสหายไปไหน...
17:27ขอทราบไหมครับ
17:29แล้วเธอไม่ได้บอกคุณเหรอ
17:31ถึงบางแต่งงาน เธอทิ้งเข้าค
17:33วามไว้
17:33ผมไม่ให้วันลืม
17:35เด็กเงิม
17:37เอาละ ทำงานต่อได้
17:38แต่เราโชคได้อยู่ครั้งหนึ่ง
17:41กล้องตำรวจ เพิ่มหาเลย
17:43เพิ่มมับเบนามาเนี่ย
17:44ไอ้สิวโอวิสเยื้อทำอะไรอยู่นะ
17:48ไป מדow
17:48ไปไปหม้pet
17:50แต่อยากตกใจนะครับ ฟังต่อไปก
17:52่อน
17:53บูวิสเยื้อ กล้องตำรวจ
17:55ถังน้ำสีแดง ถังน้ำสีฟ
17:57้า
17:57ผมยืนงงงง และอื่นๆ
18:00ไม่ได้เรื่อง
18:00ก็ผมตกใจ phenomen
18:02ไปได้พบเขา แต่ตกใจเหรอ
18:04ง่อนจริงๆ จริงเหรอ
18:05หนึ่อตีผมไม่ได้นะ ไม่แต่กันไ
18:07ง
18:07มันอยาก哥แหล่ะ academic
18:07ไม่ใช่อบปันดึงข้ามนั้น behavioral
18:10ข้าวจะส่งคุณลำนับรักแ
18:11น่เลย
18:13ฉันน่ะเตะเก่งนะ
18:15เข้าใจเจ็มไหมคะ คุณเคนเนดี
18:19เก่งจริงนะ เออสุล่า บริก
18:23แม่สาว นักเตะ
18:28เอาละ เราจะเป็นวิธี
18:31เราจะใช้ทางอ่อมถ้าอยาก
18:33คนพบความจริงนะ ดอกเตอร์แล้วก
18:35็
18:36เราจะพยายามหาเธอให้เจอ
18:40มาถึงเรื่องกูหูของรักเตอร์
18:42กันบ้าง
18:43ไม่ค่อยมีข้อมูลจาก Trust Food เท่า
18:44ไหร่
18:45เหมือนกับข้อมูลเสียหาย
18:46จากที่เรียกว่า Virus Bar
18:50อย่างน้อยเราก็จะรู้ภาพผมให้มา
18:52เป็นหลักฐานเบื่องตน เออตอน
18:54เออ นั่นเป็นอุปธิเหตุในลอน
18:56ดอน
18:56เธอมาจากลอนดอนแน่ ๆ เลย
18:58เรารู้ถนนแล้ว
19:00ขออบอาที่นั่น เอารู้ไปด้วย
19:02คงมีคนรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนสั
19:03กแข่ง
19:04แต่ละนั่นเป็นเมืองใหญ่นะ
19:05ไม่งั้นชั้นก็คงจะเจอลูกสา
19:07วของฉันไปแล้ว
19:08ล่ะค่ะ
19:08บิธิจัด อย่าทำไมเรื่องส่วนต
19:10ัวสิครับ
19:11ผมไม่ชอบเป็นว่าจะโดยตรงด
19:13้วยโดยออม
19:14ผมไม่มีเวลา ถ้าออนแรก็เธอล
19:15อกไปได้เลย
19:16หาเมื่อสาวของฉันให้ผม
19:18ไปสิ เดี๋ยวดีเลยไปเลย
19:21ไป เร็ว
19:24และพรกิจที่มันไม่น่าเป็น
19:26ไปได้ก็เริ่มขึ้น
19:28โดยการตัวเวนบนท้องถนน
19:30พริกเมืองหลวงหาสาวที่ไม่
19:32รู้จัก
19:33เหมือนกับตามหาคนหายในเมืองให
19:34ญ่
19:35เพื่อหาผู้หญิงคนเดียวจากคนเป
19:37็นล้าน ๆ คน
19:38โอ้ว รสไทร์เริ่อ ไงล่ะ
19:42บ้านเขาอยู่ตรงโน้นอ่ะ
19:43Bugnell House เลขที่ 48
19:45แม่ของเธอก็คือ Jackie Tyler
19:48พวกเขาหนัดดีนะ
19:49แต่แปลก ๆ หน่อย
19:56อ้าว! Jackie!
20:05สวัสดี สาวสวย
20:06อีกฉันจะไปหาเธอที่ร้าน Spring View
20:08นี้ไง เล่นเกมกัน
20:10พวกเขามานะจ๊ะ
20:11ได้เลย จะถนัดอยู่แล้วล่ะ
20:18ผมชำนานเรื่องนี้ดี
20:20ฉันเรียนของวิกเตอร์เคเนด
20:22ี
20:22สอร์เรื่องการตรดราและก็จร
20:24กรรมเบื้องต้นด้วย
20:25คันแรก
20:26มีส่วนร่วมกับเป้าหมาย
20:28หาข้อแก้ตัวเพื่อเริ่มการ
20:30สุทธนา
20:31แต่ผมจะทำยังไงดี
20:33ยังไง?
20:34ขอเท่านะครับ พอจะมีเรียนสอง
20:36ป่อนครึ่งหรือเปล่าค่ะ
20:38อ๋ออ๋อครับ แป๊บนึงนะ
20:42อันนี้ได้แล้ว
20:43น่ารักจัง ขอบคุณมากนะ
20:46คันที่สอม
20:47ทำเนียนไป
20:49จำชื่อของเป้าหมายเอาไว้
20:52ฉันชื่อว่า
20:54จากกี้นะครับ
20:56ผมเอลตันครับ
20:57คงมีเอลตันอยู่ไม่กี่คน
20:59ใช่ไหมครับ
21:03ครับ
21:04คันที่สาม
21:05ทำตัวให้หน้าสนด้วยมุกตลก
21:08หรืออะไรขำๆก็ได้
21:09จะบอกอะไรให้นะคะเอลตัน
21:11เรายังแปลกหน้าต่อกัน
21:12แต่ฉันกลับยืมตังคุณซะ
21:14แล้ว
21:17คันที่สี
21:18หาวิธีเนียนๆ
21:19เพื่อไปบ้านเป้าหมายให้ได้
21:22ดูไม่ฉันมาที่นี่เพราะว่า
21:23เครื่องสักผ้าที่บ้านมันเสี
21:24ยนะคะ
21:25คุณพอช่วยส้อมเครื่องพวกนี้
21:27ได้บ้างหรือเปล่าล่ะ
21:30นี่ไงครับ มันเป็นที่ฟิวนะเค
21:33รื่องไม่ได้เสียหรอกครับ
21:35มันยังทำงานดีอยู่เลย
21:37อ้าวเอก Serbia นbedingt reek w bridge น่า Ecst นี่
21:41นี่
21:41ฉันเคยมีเพื่อนชื่อว่า broadcast Mickey เขา
21:43ทำเรื่องพวกนี้นะคะ
21:45แต่ว่าเขาไปใช่แล้ว
21:48เตอ simplicity เรียกผม levering topah
21:49โทนหาได้เลยครับ ผมจะให้เบอรับ
21:51ไว้
21:51คุณช่วยฉันส่อม ขอเจรียง
21:52ชาสักถ้วยนะ ไปนั่งรอสสิครั
21:54บ
21:55เปิดทีบีก็ได้นะ ถ้าอยากดูนะ
21:57ฉันว่ามันเฆี่ยบไปหน่อย
22:07ฉันอยู่คนเดียวค่ะ รกหน่อยนะคะ
22:10นั่นลูกสาวฉัน แต่ว่าเธอไป
22:12เที่ยวเนี่ย
22:13ฉันได้เตรียมห้องไว้ให้ใน
22:14กรณีที่เธอกลับมาแค่นั้นเอง
22:17เธอชื่ออะไรครับ
22:18โรสค่ะ
22:21ชื่อพร้อสดีนะครับ
22:23โรส
22:24แล้วเธอไปเที่ยวที่ไหนฮะ
22:26ก็ไปทั่วนะครับ
22:28เอามือถือไปด้วยนะ
22:29ถ้าโทรหาฉันบ้างเป็นครั้ง
22:30คราวไม่บ่อยเท่าไร
22:32อายุเท่านี้แล้ว
22:33ครับ คุณชงชาอร่อยๆ ให้แบบ
22:48นี้แล้วก็
22:49ผมคงไม่อยากอยู่บ้านหลอกนะครับ
22:51อืม ปากหวานจริงเนอะ
22:53พูดอีกทีสิ
22:54เออ
22:57ดีมาก อยากจะจบคุณจัง
22:59แต่ทำไม่ได้เพราะผมเป็นโรคเรื
23:02อ
23:02ผมยังถ่ายรูปเธอไว้ในมือ
23:03ถือด้วยนะ
23:04โอ้ยเยี่ยมไปเลย
23:05น่าไม่รู้คันที 1-4 ในเวลา
23:07รวดเร็ว
23:07ทำได้ไงเนี่ย
23:08ก่อนหนังเอากานะ
23:09เธอเก็บทุกอย่างว่าในออกอื
23:11มหมดเลย
23:12น่าออกดูมสุดๆแล้วจะทำยัง
23:13ไงต่อแล้วคะ
23:14คันที 5 นั่นแล้วปัญหา
23:16คันที 5 ให้ไปกันบาทขออาท
23:18ิตย์นี้
23:18ผมต้องการแผนจนติเต็มรูปบ
23:20ัติจะคุณทุกคน
23:20เอาล่ะไปได้
23:22โดนจี ไม่ไงต้องทำกันนะ
23:24โอ้ย
23:26แฮนตัน
23:27ทำเนียนต่อไปเนอะ
23:28จะทำไงก็ได้แห้นดายคงมูลมา
23:30ยังไงก็ได้
23:32ครับผม
23:36บริจเกต เดี๋ยวก่อน ขอคุยได้
23:39ไปการส่งตัวได้ไหมครับ
23:42คุณสกินเนอร์จะไปส่งชั้น
23:44นะคะ
23:44อ๋อ ผมไปส่งคุณที่สานีน่ะก
23:46็ได้
23:47คุณสกินเนอร์ก็ไม่ว่าอะไร
23:48นะ จีลิงมะ
23:49ตะน์ทอบ้าย บริจเกิกันอา
23:51ทีต หน้ากันแล้วกันนะ
23:52ได้สิค่ะ
23:53จาก
23:58บ๊ายบายค่ะ
24:01คุณ สิคร�นาค่ะ ฉันไม่อยากส
24:03อร์หรอกนะ
24:03แต่คุณจุดลูกเลขมาณ์กับ Brid
24:05get หรือnine ล่ะครับ
24:06พ Duncan Duo ว่า ผมทํานา
24:08Resident Evil 3
24:09ถ้าเป็นอย่างงาน คุณสองคน จะจุ
24:10บๆกันอย่างนี้อีกหรือเปล่
24:12า
24:13cranking pause
24:13น็อาจ Testing
24:13nez Partner
24:14ห YA verlierดูกต้นอะ 끝
24:18จนสามารถ
24:25แผนแซกซึ้มไปด้วยสวย
24:27เพราะauth takimใครเมื่อร Aunt
24:28พวกมันตามเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่
24:29ตลอดเลย
24:30แต่หน้าแปลก มีหลายอย่างต้อง
24:33ซ่อม
24:34เหมือนกับโชคร้าย
24:35แปลกจังครับ ฟิลพูกนี้มั
24:46นสบัดตลอดเลย
24:48คุณต้องอยู่ใกล้สถานีย่อยใ
24:49นหน้า
24:50คุณควรใช้ปลักต่อพ่วง
24:52เอาล่ะ ใช้ได้ละครับ
24:56นี่ค่ะ ดังวันเล็กน้อยสำห
24:58รับคนเก่งของฉัน
25:00คงไม่ได้ละครับ ผมจะเอาล้อยไปข
25:02้างนอก
25:02งั้นคุณก็เรียกเทคซี่ หรือ
25:05ว่าอะไรก็ได้ นี่ค่ะ
25:08ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น
25:10อ๋อครับ
25:12ดื่ม
25:14ดื่ม
25:16สวัสดี จากที่ไหน ฟรั่งเศษเหร
25:21อ
25:21คงอย่างนั้น
25:22เช้าฟรั่งเศษเขารู้วิธี ทำอะไรอะไร
25:25โรสซื้อให้แหละครับเนี่ย
25:28ถ้าอยู่ในฟรั่งเศษอย่างนั้นเห
25:29รอ
25:29ลูกสาวฉันคงไม่ได้กลับมา
25:31คืนนี้ ถ้าคุณสงสัยนะคะ
25:33บ้านนี้เป็นของเราสองคน
25:36ครับ
25:42เพลงเพราะนะครับ
25:43อยู่ดีเวอร์ค่ะ
25:45ใช่ครับ
25:47คุณบอกว่า
25:49ปลักต่อผู้
25:51จากสถานิย่อยนะครับ
25:52นั่นนี้ถึงได้ร้อนนักใช่มั้
25:54ยเนี่ย
25:54ร้อนเลยฮะ
25:55ค่ะฉันว่างัน
25:56ถอดแจ็กเกตออกสิค่ะ
25:58อ๋อไม่ฮะผมสบายดี
25:59โอ้ดูสี่ร้อนจะเดือดอยู่แล้ว
26:00โอ้เศื้อคุณ
26:02ขอโทษ
26:03โอ้ไม่เป็นไรฮะ ไม่เป็นไรครับ
26:04จะฉันทำมาแล้ว
26:05ไม่ ไม่ จริงครับ ไม่เป็นไรเลยฮะ
26:07ถอดแจ้ค่ะ จะจะสักฮะ
26:08อ๋อไม่เป็นไรฮะ นิดเดียวเอง
26:10เท่านั้นล่ะ
26:10อุ๊ย
26:11อุ๊ย
26:12อุ๊ย
26:13ตอนนี้
26:15เลอะหมุดเลย
26:19แล้วก็มาถึง
26:20แผนสูงสุดขั้นห้า
26:22การแซกซื้มสมมุ่นแบบ
26:25เป่าหมาย
26:26แจ็กกี้ไทลอร์
26:28เจ็ง
26:28คุณพูดถูก
26:31มันร้อยไปหน่อย
26:33แต่น่าจะร้อยกว่านี้หน่อยนะฮะ
26:34แล้วเจอกันนะ
26:36ลูกระวังตัวด้วยนะจ๊ะ
26:38บ๊ายจ๊ะ
26:43เป็นอะไรรึเปล่าครับ
26:44ลูกสาวฉันเองค่ะ
26:48โอ้ ดูคุณสิ
26:49ขอโทษนะครับ
26:51ฉันนี้งี้เง้าจริงๆ
26:54เธอโอเคไหมครับ
26:56เธออยู่ใครครับ
26:58บางครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนถ
26:59ูกทิ้งเลย
27:02แล้วก็ไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
27:04อาจเกิดอะไรขึ้นกับเธอก็ได้นะคะ
27:08แล้วฉันก็จะชุดเล็กน่ะ
27:10โอ้ สูมเสื้อเธอค่ะ
27:18เธออยู่ไหนครับ
27:20ไม่สำคัญนะครับ
27:21เธออยู่ไหนครับ
27:23ขอโทษนะครับ
27:24คุณกลับไปเธอ
27:29จริงๆนะ
27:34ตอนนั้นผมงงๆ
27:37คิดว่าตรกสิ้นดี
27:38ทั้งๆที่ไม่ได้ใส่เสื้อ
27:40แต่พอผมนึกได้ว่า
27:41อะไรที่สำคัญจริงๆ
27:44ไม่ต้องห่วงรสหรอกนะครับ
27:47ผมจะไม่แม
27:47แต่ถ้าม
27:49แล้วผมจะไปใส่เสื้อ ซะ
27:51เพราะผม กำลังจะออกไป
27:53ซื้อพ INTZZA มาให้เราสองคน
27:54ผมว่าต้องให้กำลังใจคนสัก
27:56หน่อย
27:56ในเมื่อเธอไปเที่ยว
27:58แล้วใครจะดูแลคุณ emails
28:00ผมว่ากี่พิศษ้าอร่อยอร่อย แล
28:02ะเปิดทีวีให้เสียดัง ๆ
28:03เราจะรบกวนผู้หญิงข้างห้อง แ
28:05ค่คุณกับผม คู่ที่เหมาะกัน
28:07ใช่ไหม คู่รัก เอาเลย รับคำสิคร
28:13ับ
28:17ค่ะ
28:19ท่านใดนั้นเอง หลายอยากก็เข้า
28:21ที่เข้าทาง
28:22ผมลืมเรื่องแผนที่วางเอาไว้ ม
28:25นุษย์ต่างดาวและเป้าหมาย
28:27เพราะผมพลาดสิ่งสำคัญไป เพ
28:29ราะผมก็ชอบแจ็กกี้ แต่ผมชอ
28:31บบางคนมากกว่า
28:58เข้าไปๆ ข้างในสิครับ
29:00เดี๋ยวว พริ Grenots จะเย็นก่อนนะ
29:03ฉันดูในเสื้อโค้ทของคุณ
29:05ครั้งหนูในชีวิตของฉันเน่
29:07ะ ฉันคิดว่าฉันจะจ่าย
29:08ฉันคิดว่าเขาเป็นผู้ชาธิ
29:09่นที่แสนดี
29:10ไม่หยอมรับอะไรทั้งนั้นฉันก
29:11็เลยร้วมเขาไปในกระเป๋า
29:13และดูสีว่าชันพบอะไร
29:16รูปของลูกสาว ฉัน
29:18ไม่ไม่ใช่อย่าง Его ผมอธิบายได้
29:21คุณทำได้นะ
29:22ผมไม่ใช่เป็นพวกบากร lantasธรีกว
29:23่า คนนี้
29:23ผมไม่ได้มาตามเธอ
29:25ผมกำลังตามหาดอคตอร์
29:27โอ้ฉันดูคะ
29:28ฉันคิดได้ เพราะไม่เคยเป็นฉ
29:31ันเลย
29:32เฉยมต้นก็เป็นอย่างนั้นแห้
29:33ว
29:33แต่ผมเปลี่ยนใจแล้ว
29:34ฉันขอบอกอะไรไปไหน้ค่ะ
29:44แต่มีอย่างหนังที่ฉันได้เรีย
29:45นรู้
29:46ก็คือฉันไม่มีวางจะทำให้เธอ
29:48หลำบาปได้
29:49และฉันก็จะปกป้องเขาทั้งคู่
29:51จอชีวิตจะหาใหม่
29:53ดังนั้น ไม่ว่าคุณจะต้องการ
29:54อะไร
29:54ขอเตือนเอาไว้ก่อน
29:56ถอนต่วน ซ่ะ
29:57แต่ เจ déc của perception
29:58ผมค่อยาพบเขา
29:59ฉันคิดว่าคุณชอบฉัน
30:01- ชอบซิ
30:01- ออกไปท« ฉันมาให้ออกไป
30:05ให้ถันอยู่คุณเดียวเธอ
30:14เธอพูดถูกมันน่าละอายเราใช้
30:16ผู้หญิงคนนั้น
30:17ว่าแล้วเจอว่าใจแกันไม่ได
30:18้
30:19ใ entrée think lier
30:20เกมานไหนโงลง
30:21แกเร่มค่ะ Osrigan
30:22ที่ห้าไม่逃่า
30:23ผมไม่ใส่เรื่องค่าที่ห้าหรอก
30:25เพราะทุกอย่างผิดไป
30:26ตั้งแต่คุณโทรมา คุณc Youcaneady
30:29เพราะเคยมาที่นี่กันทุกอาท
30:31ิตย์
30:32สนุกสนหารได้ ces
30:34เราเป็นเพื่อนกัน แล้วจุดๆพวกเข
30:37าก็ไม่มา
30:38ผมหมายถึงไม่มี Britz อีกต่อไป ห
30:40รือแม่แน่แต่ Bridget ก็ไม่มาแล้
30:41ว
30:41ผมพยายามโท้แล้วโทรอีก แต่ไม
30:43่มีใครรับสายเลย
30:43ใครว่าเธอละ ขอท่อนะวิกเตอ
30:46ร์ คุณไม่มีพวกแล้ว
30:48เพราะผมกำลังจะไป
30:50คุณก็ด้วย คุณ Skinner
30:52อ๋า...
30:53และนี้สำหรับคุณ อาชูล่า
30:55คุณมากับผม
30:57เราจะไปกันที่โกเดทโลคัสต์ ไป
30:58ทานอาหารจีนกัน
31:00แล้วต้องทำยังไง
31:01ผมหมายถึงคุณกับผม ด้วยกัน
31:05ทานอาหารกัน...ถ้าอยากนะ
31:09โอ้...อยากสิคะ
31:14แต่คุณไปไม่ได้
31:15คุณจะไม่มีวันได้รู้ว่า ด็
31:17อกเตอร์
31:17ไปทำรายที่บ้านของคุณ เมื่อหลาย
31:20ปีที่แล้ว
31:22ไม่...ผมไม่มีวันรู้
31:28อ้าชุล่ะ เก็บของเธอ
31:31คุณสกินเนอร์ จะไปด้วยกัน
31:32ไหมครับ
31:34ไม่ไปร้านหารจีนก็ได้ ถ้าคุ
31:36ณไม่ชอบ แค่เดินออกไปก็พอ
31:38ผมไปสิ
31:41วิกเตอร์ โชคดีนะครับ ลาก่อน
31:46คุณสกินเนอร์ ช่วยอยู่สัก
31:50ครู่เธอนะครับ
31:51เรากำลังจะออกไป
31:52ผมมีเบอร์ของบริจัด ผมมันท
31:55ึกไว้
31:55แต่เป็นเบอร์เก่า เราตามหาเธอด
31:57้วยกันนะ คุณกับผม
32:00เหมือนทำงานเป็นทีมเลยนะ
32:02นั้นเธอสงควรตาสบายเฮ่อ
32:04ขอให้เจอเธอนะคะ
32:05แล้วจะอีเมลไปนะครับ
32:09มาอย่าใกล้อีกนิดสิครับ เข
32:10้ามา
32:11ได้ ได้
32:13อืม ใช่ ฉันชอบกุม
32:15อืม ใช่
32:18เออ ฉันเริ่มโทรศาพอ
32:20จริงสิ
32:20ใช่
32:22มาอยู่ในกระเป๋าด้วย
32:23เริ่มของสำคัญสัดด้วยนะ
32:25ใช่ ไปเธอ
32:27เดี๋ยว
32:34ฉันไม่ได้เปลี่ยนใจนะ แค่ลื
32:36มโทรศาพ
32:37น่ะ
32:39ฟิกเตอร์
32:40หยิบโทรศาพแล้วไปซะ
32:43คุณสกินเนอร์อยู่ไหน
32:46ไปเข้าห้องน้ำ
32:47อ่ะ คือ
32:49แต่ว่าเราไม่มีห้องน้ำ
32:52เราไปใช้ที่ผับตรงหัวมุม
32:53มันอะไรเข้าไปที่นั่น
32:56ชิดด้วย ชิดด้วย
33:00นั่นอะไร
33:01ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร
33:02ชิดด้วย
33:03พบบัก
33:04ออกไปซะสกินเนอร์นี่
33:06วิกเตอร์
33:08ดูที่เมอคุณสิ
33:12อยากก็ดูเต็มเต็มสะเลยสิ
33:15ผลขวาเรื่องต่างดาวกันนี่
33:17เจอเขาจริงหน่อยเป็นยังไง ห
33:20้ะ
33:21โอ้ว พระเจ้า
33:51นี่เก็บ
33:52คุณอยู่ฟังไหนคะ
33:53มันอยู่นี่บริจิด
33:54ไม่เป็นไร
33:56ผมอยู่ใกล้ใกล้เนี่ย
33:57แกดูทั้งคู่เข้าไป
33:59แล้วบริจน่ะ
34:00เธออยู่ไหน
34:03อะไร
34:05ฉันบอกเนาวว่าเธอไม่อยากรู้
34:06หรอก
34:07แกดูทพวกเขาก็ไป
34:09แกมัน
34:11ไอ้ตัวดูท
34:13ตัวประหลาด
34:16ปีศาตัวดูท
34:17ใช่ ข้าชอมนะ
34:19ปล่อยพวกเขาเนี่ย
34:20ฉันขอสั่งแก
34:22ปล่อยพวกเขาไป
34:23เดี๋ยวนี้
34:24โอ้ว แต่พวกเขาอร่อยมากเลย
34:27คิดชังดอตริ Monate
34:27หรอโต๊กเตอร์ติน่ะ
34:29เธอรวจระชาติเป็นไงแIR
34:31ตั้งแกประสบการณ์ท
34:33ความรู้แล้วถ้าค่ะไม่ดูแจ
34:35๊คกี้ต้ายเลอร์มารอเลย สนุก
34:38ยังไม่กล้าเหรอ
34:40อย่าให้ฉันต้องใช้ไม้แข็งนะ
34:42Wolverine
34:43ああ มันไม้ อย่าตีนครั้งกลัวหน
34:45ูained ขัะไม่แค่ทุกลาด Laser
34:47จ Schüler หรือตีถ้าอะไรนะ เขากลัวแล
34:51้ว
34:52ถ้าอย่างนั้น หลายพวกเขาออกมาซ
34:57ิ
34:57อะไรนะ อย่างนี้ลือเปล่า
35:00อ้ SS
35:03แต่สำหรับเดี๋ยวตรงไปหมดแล
35:04้ว
35:06เอาไป
35:10ไม่...
35:13ปล่อยเธอนะ
35:15อย่าถูกตัวฉัน
35:17โอ้เอลตัน
35:18ฉันขอโทษ
35:20เธอแต่ฉันไม่ได้นะ
35:22เออชุล่า
35:24อย่าจะตัวตอบเต็มที่สินนะ
35:27ปล่อยเธอนะ
35:42إنดีความสุร่ย
35:44เธอไม่ค่อยificar
35:45ก็ยะถ่ายเลย
35:45ไม่ lireบ้าแฟเลย
35:48รถชาติเหมือนไก่
35:51เออตรนเธออยู่ไหน
35:54ได้โปรด
35:55เออ
35:56ขอร้อกแล้ว
35:59เอ้อ
36:01ขอเธอนะ
36:03podobeder
36:03ไม่ได้
36:06มือดูดเข้ามาแล้ว
36:07จะกลับออกไปไม่ได้อีก
36:11prompt
36:11เดี๋ยวก่อน
36:12พอฉันถูกดูดเข้ามา
36:14ฉันก็อ่านใจเข้าได้
36:16อ๋ยวบริ adjective
36:17เอลโตน
36:19เธอเป็นน่ czegoโทษไป
36:20ออกไปเศ่
36:22vrai
36:22เธอได้เห็นมันแล้ว
36:23มันไม่ปล่อยเธอนะ
36:25วิ้งเร็ว
36:27รีบไป
36:27อย่าห่วงฉัน
36:29ออกไป
36:30เจ้าดีชลาดจริงนะ
36:32วิง เอลตอน! วิง!
36:34นี่เป็นสัตว์เจอหนู...
36:36นี่ออกชีวิดรอด!
37:01เกิดอะไรขึ้น!
37:02สมัยมแพ้เร็วนักรัก!
37:04ไม่มีประโยชน์!
37:07จะไปไหนได้แล้ว!
37:10ทุกอย่างที่ผมต้องการ!
37:11ทุกดูนเข้ามาแล้ว!
37:13เอลตอน! อย่าพูดยังนะ!
37:16แต่มันจริงเนี่ย!
37:18งั้นมาอยู่กับเราด้วยกันสิพอ
37:20ดหรือเหมือย!
37:21มาสิ!
37:23เพื่อความสุขชุดที่รันไง!
37:25มาสิ! อยู่ด้วยกัน!
37:27เข้ามาในตัวข้ามี!
37:50มีคุณอยากคุยกันไงน่ะ
37:55ไม่ทำให้แม่ฉันเสียใจ!
37:59มีตัวดูดตัวบร่ำจากต่าง
38:01ดาว!
38:01แต่เธอ...มาหาฉันนี้นะ!
38:04ไม่มีใครทำให้แม่ฉันเสียใจ
38:05ได้!
38:05ถ้าได้สุดกลมมามืออร้อยท
38:07ี่สุด!
38:08ดอกเตอร์!
38:10น่าสอนเนี่ย!
38:11เจ้าตัวประหลาด!
38:13ไอ้ตัวดูด!
38:14ไอ้ตัวว่อนดูดกินใช่ข้าม
38:17เลยใช่ไหม?
38:17เธอมสังหรือเขาทิติงต้อง
38:19กันแน่!
38:20มีที่สุดทอง é เรายัง
38:34กลับไปยังไม่ใช่
38:35เมื่อค่อนได้ขอบครอบหาหน้าข
38:37องเจ้า
38:38- นั้น aku ไม่foodiekทางหรอก
38:40signal eyes
38:41равно that there's a doctor
38:43แ Поต babysนี้เจ้า
38:45เห็นวะ...
38:46คาเรื่องของเจ้าเมื่อแยะเลย
38:48ขาศึกษาเจ้า
38:50คง statoแบบทวว Livy
38:52เจ้าคงไม่ปล่อยผู้บริสุดต
38:53ายล่ะ
38:54ค่าจะดูดกินมันิ Alfred
38:56ไม่นั้นก็เอาตัวมาแลกสิ
39:01คุณจะอ่อนหวานแล้วก็คิดมะโ
39:03หด้วย แต่ไม่ค่อยเขาท่าเอาเลย
39:06ก็ตุกอะไร
39:12มันตายไหน ด็อกเตอร์
39:14เอาเลยสิ
39:14งั้นคอยดู
39:20ระวังไหนนะ คุณหนึ่งค่อยจะว่
39:21าเอาได้
39:22คุณอื่นล่ะ
39:23ถูกตั้ง ด็อกเตอร์พูดถูก เรา
39:26ไม่ให้เขาทำล่ะ
39:27โอ้วー ค室กินเนา้ม บริจ
39:30เดินยังเลย
39:31ไม่ ไม่ อย่า Playing
39:33그냥เป็นเสียสุนท้าเราทำได้
39:36อย่าย prize
39:36บริจаются eBay
39:42Linda Unitas
39:44ไม่ ๆ
39:45สายแล้ว!
39:48istan!
39:55โอ้มไม่เท้าข้างค่า สิพิษ
39:58ณ์โหววว มา
40:07ผมทำอะไรลงไป
40:08ไม่เท้า สร้างสนามพลังขึ้น
40:10มา
40:12เพราะมันหากไปมาก็อยู่ไม่ได้
40:14ให้ตัวดูดกำลังถูกดูดล
40:15งไป
40:16โดยอะไร
40:20โดยโลกนะ
40:28ลาก่อน เอลตัน
40:32ลาก่อน
40:42เธอเป็นคลาย
40:43นั่นอาจุล่า
41:06มันก็เท่านั้น
41:08เกือบจบแล้ว
41:10เพราะด็อคเตอร์ยังมีอะไรจะพ
41:11ูดอีก
41:12นายจะไม่ได้จริงเหรอ
41:14แล้วเขาก่อธิบาย
41:16คือนั้น
41:18เมื่อหลายปีที่แล้ว
41:21มีเงาเงาหนึ่งในบ้านของนาย
41:25เงาที่มีชีวิตอยู่ในความมื
41:26ด
41:28เจ้าของเงาหนีออกมาจากฮาลิ่ง
41:30ฮอ
41:32ฉันจุดมันได้
41:34แต่มาไม่ทันช่วยเธอไว้
41:39ฉันขอโทษ
41:41เพราะนั่นเป็นคือที่แม่ผมเส
41:49ีย
42:21โทษ
42:24เปล่าๆๆๆๆๆ
42:32เราลืม เพราะว่าเราต้องลืม
42:36โอ้ฟ...ต่อกันเลยนะครับ
42:44กลายเป็นว่ามีเรื่องที่หน้ากรว
42:46มที่สุดเกิดขึ้น
42:47และเรื่องที่ดีที่สุดด้วย
42:49บางที...ก็...
42:51บอกมาได้ว่ามันต่างกันยังไ
42:53ง
42:53มันเป็นสิ่งเดียวกัน
42:55แค่ผมเท่านั้น
42:57รู้ไหม Stephen King
42:58เคยพูดเอาไว้ครั้งหนึ่ง
43:01การช่วยให้รอด
43:02กับการสาบแช่งก็คือสิ่
43:04งเดียวกัน
43:05ผมไม่เคยรู้ว่า
43:06เข้าหมายถึงอะไร
43:08แต่ตอนนี้รู้แล้ว
43:11ด็อคเตอร์อาจเป็นผู้วิเศษ
43:13แต่ถ้ามองย้อนไป
43:16ผมมีช่วงเวลาที่พิเศษมากๆ
43:19แม้จะสั้นๆ
43:20ผมมีเพื่อนร่วมแก้งนิสัยด
43:22ี
43:26พวกเขาถูกทำลาย
43:29ไม่ใช่ความผิดของเขาหรอก
43:32นี่คงต้องเกิดขึ้น
43:33ถ้าไปยุ่งเรื่องของดอคเตอร์
43:35แค่วินาทีเดียวก็ตาม
43:39ผมยังคิดถึงรสกับแจ็คก
43:41ี้อยู่
43:42อีกนานแค่ไหน
43:43กว่าพวกเขาจะได้รับผลกรรม
43:46โอ้ว ตอนนี้
43:47ฉันก็ไม่เดือนร้อนอะไรนี่
43:48ไม่เอานะเอทัน
43:49เธอยังมีฉัน
43:51อ๋อใช่
43:53เพราะด็อคเตอร์บอกเอาไว้ว
43:54่า
43:54เขาทำสิ่งสุดท้าย
43:56ด้วยไม้กายศิตได้
43:58ถ้าขายถึงเมตริกการดูซิม
44:00ได้
44:00ก็เอาเยอรัดสุดท้ายออกมาได้
44:03ถึงจะช้าไปสำหรับการก่อร
44:05ูปใหม่
44:05ทั้งหมดแตบ
44:08เอลโต
44:09ไปเอาเพล่วมาเร็ว
44:11แล้ว หลังจากนั้น
44:14ด็อคเตอร์ก็ช่วยผมไว้อีก
44:16ครั้งนึง
44:25เธออยู่นี่ไง
44:26ก็ไม่เร็ว
44:27อย่างน้อยฉันก็จะไม่แก
44:29แล้วมันก็สงบดีมาก
44:31เธอต้องแปลกใจแล้ว
44:32มันเป็นความสัมพันธ์
44:34ที่แปลก
44:36เราทำได้
44:39เรามีชีวิตรักแบบกูกคิก
44:40กันด้วยนะ
44:41เอออย่าพูดถึงเลยนะ
44:42และผมไม่สนว่าใครจะคิดยังไ
44:44ง
44:46ผมรักเธอ
44:48เออ
44:52แต่ประเด็นก็คือ
44:55นี่ไง
44:56ผมซื้อรีโมทซูมมาแล้ว
45:00ที่ผมอยากจะบอกก็คือ
45:04ตอนที่คุณเป็นเด็กนั้น
45:06ผู้ใหญ่บอกว่า
45:08พอตัวแล้วก็ทำงาน
45:10แต่งงาน
45:11มีบ้าน
45:12มีลูกมันก็เท่านั้น
45:14เออ
45:17ไม่
45:19แต่ความจริงก็คือ
45:20โลกมันปลาดกว่านั้นเยอะ
45:24มืดมิดกว่านั้นมากเลย
45:26และเร็วร้ายกว่านั้นจริงๆ
45:28แล้วก็ดีกว่ามากมาย
45:40โอลิมเป็ดครั้งที่สามสิบ
45:41โอ้ยยี่ยมเลย
45:46พวกเขาใหม่ปลอดภัย
45:47พวกเขามาชั้นขอละ
45:50พวกวันมาเนี่ย
45:51มีเด็กถูนลักไปสามร้าย
45:56เราต้องหาหลังพลังงานนั้นให
45:57้ได้เหล่ะ
45:58พวกนี้เป็นรูปของเด็กๆ ออกไปได
46:00้เหละ
46:01โชว์มีพลังนะ
46:01ถ้ากำลังใช้มันลักพาตัว
46:03เด็กคนอื่น
46:03ออกไปซะ
46:05เติบสิงมิชวิตกระเบนภาพป
46:06้าดแล้วก็
46:07ภาพป้าดอายมิชวิตได้
46:08โชว์มีชวิต
46:12โชว์มีชวิต
46:38โชว์มีชวิต
47:08ค доิวที่ธ Girบ
47:10เยี่ยมจะรอบero Kitchen
47:31นายฟันค่อย ต้องรู้แล้ว
Comments